Adhyaya 88

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां शान्तिशोधनं नाम सप्तशीतितमो ऽध्यायः अथाष्टाशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच सन्धानं शान्त्यतीतायाः शान्त्या सार्धं विशुद्धया कुर्वीत पूर्ववत्तत्र तत्त्ववर्णादि तद् यथा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ໃນພາກວ່າດ້ວຍການປະດິດສິກສານິຣວານ (nirvāṇa-dīkṣā) ບົດທີ 87 ມີຊື່ວ່າ «ການຊໍາລະພິທີສັນຕິ»। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 88 «ການສອນເລື່ອງນິຣວານ-ດິກສາ»। ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ຄວນກະທໍາສັນທານ (sandhāna: ການເຊື່ອມຕໍ່) ຂອງຂັ້ນຕອນທີ່ກ້າວພົ້ນຈາກສັນຕິ ຄຽງຄູ່ກັບສັນຕິ ແລະຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງເຕັມ ດັ່ງເກົ່າ; ທີ່ນັ້ນ ການອະທິບາຍເລີ່ມຈາກ tattva ແລະ varṇa (ອັກສອນ/ສີ) ຈະເປັນດັ່ງນີ້»।

Verse 2

ॐ हीं क्षौं हौं हां इति सन्धानानि उभौ शक्तिशिवौ तत्त्वे भुवनाष्टकसिद्धिकं दीपकं रोचिकञ्चैव मोचकं चोर्ध्वगामि च

«Oṃ, hīṃ, kṣauṃ, hauṃ, hāṃ»—ນີ້ແມ່ນສັນທານ (sandhāna: ການເຊື່ອມມົນຕຣາ)។ ໃນຕັດຕະວະຂອງສອງພາກ—ສັກຕິ ແລະ ສິວະ—ມັນປະທານຄວາມສໍາເລັດເຫນືອພູວະນາອັດຖະກະ (ໂລກທັງແປດ)។ ສິດທິເຫຼົ່ານັ້ນຊື່ Dīpaka, Rocika, Mocaka ແລະ Ūrdhvagāmin ດ້ວຍ।

Verse 3

व्योमरूपमनाथञ्च स्यादनाश्रितनष्टमं ओङ्कारपदमीशाने मन्त्रो वर्णाश् च षोडश

ໃນບົດບາດຂອງ Īśāna (ສິວະ) ມົນຕຣານີ້ມີສະພາບເປັນອາກາດ (vyoman), ບໍ່ມີຜູ້ອຸປະຖໍາ (anātha), ແລະເຫມືອນກັບ “ບໍ່ອາໄສແລະສູນສະລາຍ” (anāśrita-naṣṭa). ຖານຂອງມັນແມ່ນພະຍາງ Oṃ (oṅkāra-pada) ແລະອັກສອນປະກອບມີ 16 ປະການ।

Verse 4

अकारादिविसर्गान्ता वीजेन देहकारकौ कुहूश् च शङ्खिनी नाड्यौ देवदत्तधनञ्जयौ

ຈາກ «a» ຫາ visarga (ḥ) ແມ່ນອັກສອນປະກອບ; ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ bīja ແລະ deha-kāraka ດ້ວຍ। ນາດີສອງເສັ້ນແມ່ນ Kuhū ແລະ Śaṅkhinī; ແລະໃນລົມຊີວິດ (prāṇa) ມີ Devadatta ແລະ Dhanañjaya।

Verse 5

मरुतौ स्पर्शनं श्रोत्रं इन्द्रिये विषयो नभः शब्दो गुणो ऽस्यावस्था तु तुर्यातीता तु पञ्चमी

ໃນຫຼັກການຂອງລົມ (vāyu) ມີຄວາມຮູ້ສຶກສຳຜັດ ແລະ ຫູເປັນອະວັຍະຮັບຮູ້. ອາຣົມຂອງມັນແມ່ນອາກາດ/ອາກາສ (ākāśa); ຄຸນຂອງມັນແມ່ນສຽງ. ສະພາວະຂອງມັນແມ່ນ ‘turyātīta’ ອັນເກີນກວ່າຕຸຣີຍະ ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນຂັ້ນທີຫ້າ.

Verse 6

हेतुः सदाशिवो देव इति तत्त्वादिसञ्चयं सञ्चिन्त्य शान्त्यतीताख्यं विदध्यात्ताडनादिकं

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາກອງຮວມທັງໝົດແຫ່ງຕັດຕະວະ (tattva) ແລະໝວດຫມູ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ—ໂດຍຮູ້ວ່າພຣະ Sadāśiva ເປັນເຫດສູງສຸດ—ພຶງປະກອບພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ Śānti-Atīta ໂດຍເລີ່ມຈາກການຕີ/ກະທົບ (tāḍana) ຕາມບັນຍັດ ແລະກິລິຍາອື່ນໆທີ່ຄຽງຄູ່.

Verse 7

कलापाशं समाताड्य फडन्तेन विभिद्य च प्रविश्यान्तर् नमो ऽन्तेन फडन्तेन वियोजयेत्

ເມື່ອຕີບ່ວງຜູກ (pāśa) ຂອງ Kalā ແລ້ວ ຈຶ່ງແຍກມັນດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “phaḍ”; ແລ້ວເຂົ້າໄປພາຍໃນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “namo” ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “phaḍ” ພຶງເຮັດການແຍກອອກ/ປົດປ່ອຍ (ວິຍົຊະນະ).

Verse 8

शिखाहृत्सम्पुटीभूतं स्वाहान्तं सृणिमुद्रया पूरकेण समाकृष्य पाशं मस्तकसूत्रतः

ເມື່ອຫໍ່ຫຸ້ມມັນຕຣາໃນ “ກ່ອງ” ທີ່ເກີດຈາກຈຸກຜົມ (śikhā) ແລະຫົວໃຈ ແລ້ວໃຫ້ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā”, ພຶງໃຊ້ Sṛṇī-mudrā ແລະດ້ວຍລົມຫາຍໃຈເຂົ້າ (pūraka) ດຶງບ່ວງຜູກ (pāśa) ຂຶ້ນຕາມເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງສະຫົວ (mastaka-sūtra).

Verse 9

कुम्भकेन समादाय रेचकेनोद्भवाख्यया हृत्सम्पुटनमो ऽन्तेन वह्निं कुण्डे निवेशयेत्

ເມື່ອຮວບຮວມ (ໄຟສັກສິດ) ດ້ວຍການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ (kumbhaka) ແລ້ວ ດ້ວຍການຫາຍໃຈອອກ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ “udbhavā”—ພ້ອມກັບການປິດຫົວໃຈ (ສຳຜຸດຫົວໃຈ) ແລະຄຳລົງທ້າຍ “namaḥ”, ພຶງສະຖາປະນາໄຟໃຫ້ເຂົ້າໃນກຸນດ໌ (ຫຼຸມໄຟພິທີ).

Verse 10

अस्याः पूजादिकं सर्वं निवृत्तेरिव साधयेत् सदाशिवं समावाह्य पूजयित्वा प्रतर्प्य च

ຄວນປະຕິບັດກິດທັງປວງເລີ່ມຈາກການບູຊາສໍາລັບພິທີນີ້ ເຫມືອນທີ່ເຮັດໃຫ້ «ນິວຣິຕຕິ»; ເຊີນສະດາຊິວະມາສະຖິດ ແລ້ວບູຊາທ່ານ ຈາກນັ້ນຖວາຍຕັຣປະນະເພື່ອໃຫ້ພໍໃຈ।

Verse 11

सदा ख्याते ऽधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं भाव्यं त्वयानुकूलेन भक्त्या विज्ञापयेदिति

ໃນພິທີ/ອຳນາດນີ້ທີ່ຖືກປະກາດຢູ່ເສມອ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ດີກສາແກ່ຜູ້ປາຖະໜາຫຼຸດພົ້ນ. ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ເຈົ້າພຶງທູນແຈ້ງດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນ ແລະດ້ວຍພັກຕິ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 12

पित्रोरावाहनं पूजां कृत्वा तर्पणसन्निधी हृत्सम्पुटात्मवीजेन शिष्यं वक्षसि ताडयेत्

ເມື່ອເຊີນບັນພະບຸລຸດທັງສອງ ແລະບູຊາແລ້ວ ພ້ອມຢູ່ໃນພິທີຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳອຸທິດ) ອາຈານພຶງໃຊ້ມະນຕຣາພັນທຸ (bīja) ຂອງ «ຮຶດ-ສຳພຸດ» ແຕະ/ຕີທີ່ອົກຂອງສິດສະຍານ।

Verse 13

ॐ हां हूं हं फट् प्रविश्य चाप्यनेनैव चैतन्यं विभजेत्ततः शस्त्रेण पाशसंयुक्तं ज्येष्ठयाङ्कुशमुद्रया

ເມື່ອອອກສຽງ «oṃ hāṃ hūṃ haṃ phaṭ» ພຶງໃຫ້ພະລັງມະນຕຣາເຂົ້າໄປສູ່ເຄື່ອງມື. ດ້ວຍມະນຕຣານັ້ນເອງ ຈາກນັ້ນພຶງແບ່ງ/ປຸກຊີວິດຈິດສຳນຶກ (caitanya) ໃນນັ້ນ; ຕໍ່ມາພຶງອຳນວຍພະລັງໃຫ້ອາວຸດພ້ອມບ່ວງຜູກ (pāśa) ໂດຍໃຊ້ມຸດຣາ Jyeṣṭhā-Āṅkuśa (ຄັນກະຕຸ້ນ).

Verse 14

ॐ हां हूं हं फट् स्वाहान्तेन तदाकृष्य तेनैव पुटितात्मना गृहीत्वा तन्नमो ऽन्तेन निजात्मनि नियोजयेत्

ດ້ວຍມະນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā» — «oṃ hāṃ hūṃ haṃ phaṭ svāhā» — ພຶງດຶງແກ່ນສານ/ພະລັງນັ້ນເຂົ້າຫາຕົນ. ແລະດ້ວຍມະນຕຣານັ້ນເອງ ເມື່ອປິດຜະນຶກ/ເສີມກຳລັງຕົນ ແລ້ວຈັບຍຶດມັນ ຈຶ່ງນຳໄປສະຖາປະນາໃນອາຕະມາຂອງຕົນ ໂດຍມະນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «namo».

Verse 15

ॐ हां हं हीं आत्मने नमः ॐ हां हुं हः फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हं ह्रीमात्मने नम इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया वामया तदनेनैव देव्या गर्भे नियोजयेत्

«ໂອມ ຫາງ ຫັງ ຫີງ—ນະມະສະການແດ່ອາດຕະມັນ»। (ໃນສຳນວນຕຳລາທີ່ໝາຍໄວ້ອື່ນ: «ໂອມ ຫາງ ຫຸງ ຫະ ຟັດ»; ແລະອີກສຳນວນ: «ໂອມ ຫາງ ຫັງ ຫຣີງ—ນະມະສະການແດ່ອາດຕະມັນ»)។ ເມື່ອພິຈາລະນາການປະສານກັບຫຼັກບິດາດັ່ງເກົ່າແລ້ວ ຄວນໃຊ້ພະລັງຊ້າຍ(ຍິງ) ຊື່ «ອຸດພະວາ» ແລະໂດຍມັນຕຣາ/ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຝັງຊີວະ/ເມັດພັນໃນຄັນຂອງເທວີ (ແມ່ພິມກຳເນີດ)។

Verse 16

गर्भाधानादिकं सर्वं पूर्वोक्तविधिना चरेत् मूलेन पाशशैथिल्ये निष्कृत्यैव शतं जपेत्

ພິທີທັງປວງເລີ່ມແຕ່ «ຄັນທະວາດານ/ຄັນພາທານ» (garbhādhāna: ພິທີວາງເມັດກຳເນີດ) ຄວນປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລະເພື່ອໃຫ້ພັນທະ (pāśa) ຄາຍອອກ—ພົ້ນຈາກເຄື່ອງຜູກມັດແຫ່ງກຳ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳພິທີຊຳລະບາບແລ້ວ ຄວນສະດຸດຈັບມູລະມັນຕຣາ 100 ເທື່ອ।

Verse 17

मलशक्तितिरोधाने पाशानाञ्च वियोजने पञ्चपञ्चाहुतीर्दद्यादायुधेन यथा पुरा

ເພື່ອປິດບັງ/ກົດທັບພະລັງຂອງມະລະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ) ແລະເພື່ອແຍກອອກໃຫ້ພັນທະ (pāśa) ຄາຍຕົວ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຊຸດໆ 5 ຄັ້ງ (ລວມ 25) ດ້ວຍອາຍຸດະ (ເຄື່ອງປະກອບພິທີ) ດັ່ງທີ່ເຄີຍປະຕິບັດໃນການກ່ອນ।

Verse 18

पाशानायुधमन्त्रेण सप्रवाराभिजप्तया छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या कलावीजयुजा यथा

ເມື່ອໄດ້ສະດຸດຈັບມັນຕຣາອາວຸດ «ປາສະ» ພ້ອມດ້ວຍສູດ «ປຣະວະຣະ» ຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ມີອຳນາດແລ້ວ ຄວນຕັດພັນທະ/ອຸປະສັກ ດ້ວຍອາວຸດຕັດ «ກັດຕະຣີ-ອັດສະຕຣະ» ຕາມວິທີກຳນົດ ໂດຍໃຊ້ «ກະລາ-ບີຊະ» (Kalā-bīja)។

Verse 19

ॐ हां शान्त्यतीतकलापाशाय हः हूं फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशानस्त्रेण पूर्ववत् घृतपूर्णे श्रुवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत्

ເວົ້າວ່າ: «ໂອມ ຫາງ—ແດ່ບ່ວງຜູກ (pāśa) ຂອງກະລາ (Kalā) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອການສະງົບ (śānti): ຫະ ຫູງ ຟັດ» ແລ້ວປ່ອຍມັນຕຣາ ຈັດໃຫ້ເປັນວົງມົນ ແລະໃຊ້ «ປາສາສະຕຣະ» (Pāśāstra) ດັ່ງເກົ່າ. ຈາກນັ້ນ ໃສ່ເນີຍໃສ (ghee) ລົງໃນຊຣຸວ (ທັບພິທີ) ທີ່ເຕັມເນີຍໃສ ແລ້ວທຳໂຮມ (homa) ດ້ວຍ «ກະລາສະຕຣະ» (Kalāstra) ແຕ່ຢ່າງດຽວ।

Verse 20

अस्त्रेण जुहुयात् पज्च पाशाङ्कुशनिवृत्तये प्रायश्चित्तनिषेधार्थं दद्यादष्टाहुतीस्ततः

ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣາອັສຕຣ (Astra) ເພື່ອກຳຈັດບ່ວງຜູກ (ປາຊ) ແລະຂໍງໍ (ອັງກຸຊ) ອັນເປັນຂໍ້ຈຳກັດແລະອຸປະສັກບັງຄັບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຕ້ອງທຳການຊົດໃຊ້ບາບອີກ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 8 ຄັ້ງ.

Verse 21

सदाशिवं हृदावाह्य कृत्वा पूजनतर्पणे पूर्वोक्तविधिना कुर्यादधिकारसमर्पणं

ເມື່ອໄດ້ເຊີນສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ເຂົ້າສູ່ດວງໃຈ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາກັບການຖວາຍນ້ຳ (tarpana) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນກະທຳການມອບອຳນາດພິທີ (adhikāra) ຢ່າງເປັນທາງການ.

Verse 22

ॐ हां सदाशिव मनोविन्दु शुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्य सदाशिव बन्धाय न त्वया स्थेयं शिवाज्ञां श्रावयेदिति

«ໂອມ. ຮາງ. ໂອ ສະດາຊິວະ—ຂໍຈົ່ງຮັບຄ່າບູຊາ ຄືເມັດໃຈ (manovindu); ສະວາຫາ. ສຳລັບສັດຜູ້ຖືກຜູກ (paśu) ນີ້ ທີ່ບ່ວງຜູກ (pāśa) ຖືກເຜົາໝົດສິ້ນ: ໂອ ສະດາຊິວະ, ພິທີນີ້ເພື່ອຜູກໃຫ້ເຂົາຕິດກັບພຣະອົງ; ຢ່າໃຫ້ເຂົາຢູ່ແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍໃຈຕົນ—ດັ່ງນີ້ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຟັງພຣະບັນຊາຂອງຊິວະ»

Verse 23

मूलेन जुहुयात् पूर्णां विसृजेत्तु सदाशिवं ततो विशुद्धमात्मानं शरच्चन्द्रमिवोदितं

ດ້ວຍມັນຕຣາມູນ (root-mantra) ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິອັນສົມບູນລົງໃນໄຟ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງຄືນ/ປິດພິທີຂອງສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ຢ່າງເປັນທາງການ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາອາຕະມັນຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດສົມບູນ—ດຸດດັ່ງດວງຈັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນທີ່ຂຶ້ນໃນຟ້າໃສ.

Verse 24

संहारमुद्रया रौद्र्या संयोज्य गुरुरात्मनि कुर्वीत शिष्यदेहस्थमुद्धृत्योद्भवमुद्रया

ເມື່ອໄດ້ປະສານພິທີດ້ວຍສັນຍາມືສັງຫານ (Saṃhāra-mudrā) ອັນດຸຮ້າຍ (raudra) ໃນຕົນເອງແລ້ວ, ຄູບາ (guru) ຄວນຍົກຂຶ້ນສິ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງສິດ (ສາວົກ) ແລະໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍສັນຍາມືອຸດພະວະ (Udbhava-mudrā).

Verse 25

दद्यादाप्यायनायास्य मस्तके ऽर्घ्याम्बुविन्दुकं क्षमयित्वा महाभक्त्या पितरौ विसृजेत्तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານໄດ້ຟື້ນຟູ ຄວນຫຍອດນ້ຳອາຣຄະຍາ (arghya) ໜຶ່ງຫຍອດໃສ່ເທິງສີສະ; ແລ້ວຂໍອະໄພດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງ ແລະສົ່ງບັນພະບຸລຸດທັງສອງກັບໄປດັ່ງນັ້ນ.

Verse 26

वामया हृदयेनैवेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः खेदितौ शिष्यदीक्षायै यन्मया पितरौ युवां कारुण्यनान्मोक्षयित्वा तद्व्रज त्वं स्थानमात्मनः

“ດ້ວຍໃຈທີ່ເບື້ອງຊ້າຍ (ຜິດທາງ) ແທ້ໆ”—ເປັນຂໍ້ອ່ານຕາມສຳນວນໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້. “ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ປົດປ່ອຍພໍ່ແມ່ທັງສອງຈາກຄວາມທຸກ ເພື່ອການປະກອບດີກຊາ (dīkṣā) ຂອງສິດ, ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ ທ່ານຈົ່ງໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກອັນຄວນແກ່ຕົນ.”

Verse 27

शिखामन्त्रितकर्तर्या बोधशक्तिस्वरूपिणीं शिखां छिद्याच्छिवास्त्रेण शिष्यस्य चतुरङ्गुलां

ດ້ວຍກັນໄກທີ່ຖືກປະພອນດ້ວຍມັນຕຣາ ຄວນຕັດຊິຄາ (śikhā) ຂອງສິດ—ອັນຖືກເຫັນວ່າເປັນຮູບສະພາບແຫ່ງພະລັງການຕື່ນຮູ້ (bodha-śakti)—ໂດຍອາວຸດພຣະສິວະ (Śivāstra) ໃຫ້ໄດ້ຂະໜາດສີ່ນິ້ວ.

Verse 28

ॐ क्लीं शिखायै हूं फट् ॐ हः अस्त्राय हूं फट् स्रुचि तां घृतपूर्णायां गोविड्गोलकमध्यगां संविधायास्त्रमन्त्रेण हूं फडन्तेन होमयेत्

“ໂອມ ກລີມ—ແດ່ຊິຄາ (śikhā): ຮູມ ພັດ; ໂອມ ຫະ—ແດ່ອັສຕຣາ (astra): ຮູມ ພັດ.” ເມື່ອຈັດວາງທັບພີ (ສຣຸຈິ) ໃນພາຊະນະທີ່ເຕັມດ້ວຍກີ (ghee) ແລະວາງກ້ອນຂີ້ງົວໄວ້ກາງ ຈຶ່ງຄວນບູຊາໄຟ (homa) ໂດຍອອກສຽງມັນຕຣາອັສຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “ຮູມ ພັດ.”

Verse 29

ॐ हौं हः अस्त्राय हूं फट् प्रक्षाल्य स्रुक्स्रुवौ शिष्यं संस्नाप्याचम्य च स्वयं योजनिकास्थानमात्मानं शस्त्रमन्त्रेण ताडयेत्

ເມື່ອສະດຸດສຽງ “ໂອມ hauṃ haḥ—ແດ່ອັສຕຣາ: hūṃ phaṭ” ແລ້ວ ໃຫ້ລ້າງທັບພີແລະຊ້ອນລາດ (srūk-srūva), ອາບນ້ຳໃຫ້ສິດ, ແລ້ວຕົນເອງເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana); ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ແຕະ/ຕີກາຍຕົນທີ່ຕຳແໜ່ງໂຢຊະນິກາ (yojanikā) ດ້ວຍມັນຕຣາອາວຸດ.

Verse 30

वियोज्याकृष्य सम्पूज्य पूर्ववद् द्वादशान्ततः आत्मीयहृदयाम्भोजकर्णिकायां निवेशयेत्

ເມື່ອແຍກອອກກ່ອນ ແລ້ວດຶງເຂົ້າມາ ແລະບູຊາໃຫ້ສົມບູນດັ່ງເກົ່າ ຈາກ dvādaśānta («ທ້າຍຂອງສິບສອງ») ຄວນປະດິດມັນໄວ້ໃນແກ່ນກາງຂອງດອກບົວໃນຫົວໃຈຂອງຕົນເອງ।

Verse 31

पूरितं श्रुवमाज्येन विहिताधोमुखश्रुचा नित्योक्तविधिनाअदाय शङ्खसन्निभमुद्रया

ເມື່ອເຕີມ śruva (ທັບ) ດ້ວຍ ghee ແລະໃຊ້ śruc (ບ່ວງ) ທີ່ກຳນົດໃຫ້ຫັນລົງ ຍົກຂຶ້ນຕາມວິທີຂອງພິທີປະຈຳວັນ ແລ້ວຄວນປະຕິບັດ/ຖວາຍດ້ວຍ mudrā ຄ້າຍຫອຍສັງຂ໌।

Verse 32

प्रसारितशिरोग्रीवो नादोच्चारानुसारतः समदृष्टिशिवश्चान्तः परभावसमन्वितः

ໃຫ້ຖືຫົວແລະຄໍໃຫ້ຍືດຕົງສອດຄ່ອງ ຕາມການອອກສຽງ nāda ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຄວນຢູ່ພາຍໃນດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ—ເຫັນທຸກສິ່ງດ້ວຍສາຍຕາເທົ່າທຽມ, ຕັ້ງຢູ່ໃນ Śiva ອັນເປັນມົງຄຸນ, ແລະປະກອບດ້ວຍການພິຈາລະນາສະພາບສູງສຸດ।

Verse 33

कुम्भमण्डलवह्निभ्यः शिष्यादपि निजात्मनः गृहीत्वा षड्विधविधानं श्रुगग्रे प्राणनाडिकं

ເມື່ອໄດ້ນຳ (ແລະສະຖາປະນາ) prāṇa-nāḍikā ຄືຊ່ອງທາງປຣານ ໄວ້ທີ່ປາຍ śruva ໂດຍດຶງມາຈາກ kumbha, ຈາກ maṇḍala, ແລະຈາກໄຟພິທີ—ກະທັ້ງຈາກສິດ (ສາວົກ) ແລະຈາກຕົນເອງ—ຄວນນຳໃຊ້ວິທີກຳນົດແບບຫົກປະການ।

Verse 34

सञ्चिन्त्य विन्दुवद् ध्यात्वा क्रमशः सप्तधा यथा प्रथमं प्राणसंयोगस्वरूपमपरन्ततः

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາ ແລະພາວະນາມັນເປັນດັ່ງຈຸດ (bindu) ແລ້ວ ຄວນດຳເນີນໄປທີລະຂັ້ນເປັນລຳດັບເຈັດປະການ; ຂັ້ນທຳອິດ ຄວນພິຈາລະນາສະພາບແທ້ຂອງການປະສານ prāṇa ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍ (ຂັ້ນຕໍ່ໆໄປ)។

Verse 35

अ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रीं शिखायै ह्रं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गोविन्दलोकमध्यगामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वियोज्याकृष्य सङ्गृह्येति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुण्डमण्डलवह्निभ्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदयादिक्रमोच्चारविसृष्टं मन्त्रसञ्ज्ञकं पूरकं कुम्भकं कृत्वा व्यादाय वदनं मनाक्

ບົດອ່ານໃນສຳນວນຄັດລອກທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ບັນທຶກວາລີມັນຕຣາທີ່ແຕກຕ່າງ ເຊັ່ນ «ໂອມ ຮຣີṃ—ແດ່ສິຂາ (ປອກຜົມທີ່ກະຫຼອດຫົວ), ຮຣṃ, ຟັດ» ແລະອ່ານວ່າ «ເຂົ້າໄປກາງໂລກຂອງໂກວິນດ», «ແຍກອອກ ດຶງເຂົ້າ ແລະຮວບຮວມ», «(ນະມັດສະການ) ແດ່ໄຟແຫ່ງກຸນດະ ແລະມັນດະລະ»។ ການສະດຸດສຽງພິທີທີ່ປ່ອຍອອກຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກຫົວໃຈແລະອື່ນໆ ເອີ້ນວ່າ «ມັນຕຣາ»; ແລ້ວເຮັດປູຣະກະ (ຫາຍໃຈເຂົ້າ) ແລະກຸມພະກະ (ກັ້ນຫາຍໃຈ) ແລ້ວເປີດປາກນ້ອຍໆ।

Verse 36

सुषुम्णानुगतं नादस्वरूपन्तु तृतीयकं सप्तमे कारणे त्यागात्प्रशान्तविखरं लयः

ຂັ້ນທີສາມ ແມ່ນ «ນາດ» (nāda) ສຽງພາຍໃນ ທີ່ມີຮູບສະພາບເຄື່ອນໄປຕາມສຸສຸມນາ (Suṣumṇā) ຊ່ອງກາງ. ເມື່ອລະທິ້ງ (ແມ່ນແຕ່ສິ່ງນັ້ນ) ໃນລະດັບເຫດປັດໃຈທີເຈັດ ການລະລາຍ (laya) ເກີດຂຶ້ນ—ທີ່ນັ້ນຄວາມກະວົນກະວາຍທັງໝົດສົງບົບ ແລະການກະຈາຍຢຸດລົງ।

Verse 37

शक्तिनादोर्ध्वसञ्चारस्तच्छक्तिविखरं मतं प्राणस्य निखिलस्यापि शक्तिप्रमेयवर्जितं

ການເຄື່ອນຂຶ້ນຂ້າງເທິງ ທີ່ເກີດຈາກກະແສສຽງຂອງສັກຕິ (Śakti) ຖືກເຫັນວ່າເປັນ «ຍອດ/ຈຸດສູງສຸດຂອງສັກຕິນັ້ນ». ແທ້ຈິງແລ້ວ ປຣານ (Prāṇa) ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງໝົດ ກໍພົ້ນຈາກມາດຕະວັດການວັດໄດ້ (prameya) ຂອງສັກຕິເຊັ່ນກັນ।

Verse 38

तत्कालविखरं षष्ठं शक्त्यतीतञ्च सप्तमं तदेतद् योजनास्थानं विखरन्तत्त्वसञ्ज्ञकं

ຂັ້ນທີຫົກ ເອີ້ນວ່າ ຕັດກາລະ-ວິຄະຣະ (Tatkāla-vikhara) ແລະຂັ້ນທີເຈັດ ແມ່ນ ສັກຕິຍະຕີຕະ (Śaktyatīta). ລຳດັບນີ້ແມ່ນການຈັດວາງຕຳແໜ່ງ (yojanā-sthāna) ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ການຈັດປະເພດ «ວິຄະຣັນ-ຕັດຕະວະ» (Vikharan-tattva).

Verse 39

पूरकं कुम्भकं कृत्वा व्यादाय वदनं मनाक् शनैर् उदीरयन् मूलं कृत्वा शिष्यात्मनो लयं

ເມື່ອເຮັດປູຣະກະ (pūraka) ແລະກຸມພະກະ (kumbhaka) ແລ້ວ ເປີດປາກນ້ອຍໆ ຄວນຜ່ອຍລົມອອກຊ້າໆ; ໃຫ້ເອົາ «ມູລະ» (mūla) ເປັນຖານ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ເກີດການລະລາຍ (laya) ຂອງຕົນຕົວສ່ວນບຸກຄົນຂອງສິດ (ເຂົ້າສູ່ການຊຶມຊັບທາງສະມາທິທີ່ມຸ່ງໝາຍ).

Verse 40

हकारे तडिदाकारे षडध्वजप्राणरूपिणि उकारं परतो नाभेर्वितस्तिं व्याप्य संस्थितं

ໃນພະຍາງ «ha» ທີ່ມີຮູບດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງພະລັງຊີວິດທີ່ເຄື່ອນຜ່ານ ṣaḍ-adhvan (ທາງຫົກ) ພຶງວາງພະຍາງ «u» ເກີນຈາກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ສະດື ແຜ່ຄຸມຂະໜາດ vitasti (ຊ່ວງມື) ໜຶ່ງ।

Verse 41

ततः परं मकारन्तु हृदयाच्चतुरङ्गुलं ओङ्कारं वाचकं विष्णोस्ततो ऽष्टाङ्गुलकण्ठकं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງວາງພະຍາງ «ma» ຢູ່ເທິງຫົວໃຈ 4 aṅgula (ກວ້າງນິ້ວ) ແລະຕໍ່ມາ ໃນຖານະເປັນຄໍາຊີ້ພຣະວິສນຸ ພຶງວາງ «oṁ» ທີ່ຄໍ ໃນລະດັບ 8 aṅgula ເທິງຫົວໃຈ।

Verse 42

चतुरङ्गुलतालुस्थं मकारं रुद्रवाचकं तद्वल्ललाटमध्यस्थं विन्दुमीश्वरवाचकं

ພະຍາງ «ma» ທີ່ຢູ່ທີ່ພື້ນປາກ (ຕາລຸ) ໃນຂະໜາດ 4 aṅgula ເປັນຄໍາຊີ້ພຣະຣຸດຣະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ວິນດຸ (ຈຸດນາສິກ) ທີ່ວາງກາງໜ້າຜາກ ເປັນຄໍາຊີ້ພຣະອີສະວະຣະ।

Verse 43

नादं सदाशिवं देवं ब्रह्मरन्ध्रावसानकं शक्तिं च ब्रह्मरन्ध्रस्थां त्यजन्नित्यमनुक्रमात्

ໃຫ້ເຮັດສະມາທິຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ຕໍ່ «Nāda» ໃນຖານະເປັນເທວະ Sadāśiva ຜູ້ມີຈຸດສິ້ນສຸດຢູ່ທີ່ Brahmarandhra; ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍໆ ປ່ອຍວາງການຍຶດຕິດກັບ Śakti ທີ່ສະຖິດໃນ Brahmarandhra ໂດຍຝຶກປະຈໍາເສມອ।

Verse 44

दिव्यं पिपीलिकास्पर्शं तस्मिन्नेवानुभूय च द्वादशान्ते परे तत्त्वे परमानन्दलक्षणे

ເມື່ອຮູ້ສຶກຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຖຶງສັມຜັດອັນທິບທິບ ຄ້າຍການແຕະຕ້ອງຫຼືການຈິ່ມຂອງມົດ, ຜູ້ປະຕິບັດຈະເຖິງ Dvādaśānta—ຕັດຕະວະອັນສູງສຸດ—ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມປິຕິສຸດຍອດ (paramānanda).

Verse 45

भावशून्ये मनो ऽतीते शिवे नित्यगुणोदये विलीय मानसे तस्मिन् शिष्यात्मानं विभावयेत्

ເມື່ອຈິດໃຈລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະສິວະ ຜູ້ວ່າງຈາກການປຸງແຕ່ງທາງຈິດ ເກີນກວ່າຈິດ ແລະເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຄຸນມົງຄຸນອັນຖາວອນຢ່າງບໍ່ຂາດ ແລ້ວ ອາຈານພຶງໃຫ້ສິດສະຫຼຸບພິຈາລະນາອາດຕະມັນຂອງຕົນວ່າຕັ້ງຢູ່ໃນນັ້ນ.

Verse 46

विमुञ्चन् सर्पिषो धारां ज्वालान्ते ऽपि परे शिवे योजनिकास्थिरत्वाय वौषडन्तशिवाणुना

ໃຫ້ເທນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງ ແມ່ນແຕ່ເຖິງປາຍແປວໄຟ ເພື່ອບູຊາພຣະສິວະສູງສຸດ; ເຮັດເພື່ອໃຫ້ມັນຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໄດ້ຮອດໄລຍະໜຶ່ງໂຢຊະນະ, ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “vauṣaṭ”.

Verse 47

वौषडन्तशिवात्मनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दत्वा पूर्णां विधानेन गुणापदानमचरेत् ॐ हां आत्मने सर्वज्ञो भव स्वाहा ॐ हां आत्मने परितृप्तो भव स्वाहा ॐ ह्रूं आत्मने अनादिबोधो भव स्वाहा ॐ हौं आत्मने स्वतन्त्रो भव स्वाहा ॐ हौं आत्मनलुप्तशक्तिर्भव स्वाहा ॐ हः आत्मने अनन्तशक्तिर्भवस्वाहाइत्थं षड्गुणमात्मानं गृहीत्वा परमाक्षरात्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນເຕັມຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງປະກອບການປະທານ/ສະຖາປະນາຄຸນ (guṇāpadāna) ແຫ່ງຫົກປະການ. (ສະດຸດມັນຕຣາ:) “Oṃ hāṃ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ຮູ້ທັງປວງ, svāhā.” “Oṃ hāṃ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ອິ່ມເຕັມສົມບູນ, svāhā.” “Oṃ hrūṃ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ເປັນປັນຍາຕື່ນຮູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ, svāhā.” “Oṃ hauṃ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ເອກະລາດ, svāhā.” “Oṃ hauṃ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ມີພະລັງບໍ່ສູນຫາຍ, svāhā.” “Oṃ haḥ—ແດ່ອາດຕະມັນ: ຂໍໃຫ້ມີພະລັງອັນອະນັນຕະ, svāhā.” ດັ່ງນີ້ ເມື່ອຮັບເອົາອາດຕະມັນທີ່ປະກອບດ້ວຍຄຸນຫົກ ກໍດຳເນີນຕໍ່ຈາກພະຍາງສູງສຸດ (paramākṣara).

Verse 48

विधिना भावनोपेतः शिष्यदेहे नियोजयेत् तीव्राणुशक्तिसम्पातजनितश्रमशान्तये

ໂດຍມີພາວະນາ (bhāvanā) ອັນຖືກຕ້ອງ ແລະປະຕິບັດຕາມພິທີກຳນົດ ພຶງນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃສ່ກາຍຂອງສິດ ເພື່ອລະງັບຄວາມເມື່ອຍລ້າທີ່ເກີດຈາກການກະທົບຂອງພະລັງອະນຸອັນແຮງກ້າ.

Verse 49

शिष्यमूर्धनि विन्यस्येदर्घ्यादमृतविन्दुकं प्रणमय्येशकुम्भादीन् शिवाद्दक्षिणमण्डले

ໃຫ້ວາງຢອດ “ນ້ຳອະມຣິຕະ” ທີ່ຕັກຈາກນ້ຳອາຣຄະຍະ (arghya) ໄວ້ເທິງກະຫຼອມຫົວຂອງສິດ; ແລ້ວໃຫ້ສິດກ້ມນົບຕໍ່ Īśa, ຄຸມພະພິທີ ແລະເທວະອື່ນໆໃນມັນດະລາ ທາງຂວາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 50

सौम्यवक्त्रं व्यवस्थाप्य शिष्यं दक्षिणमात्मनः त्वयैवानुगृहीतो ऽयं मूर्तिमास्थाय मामकीं

ໃຫ້ຈັດຕັ້ງສິດສະຍານໃຫ້ຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງເຈົ້າ ພ້ອມໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ (ເປັນມງຄົດ) — ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜູ້ນີ້ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂດຍຂ້າໄດ້ຮັບຮູບຂອງຂ້າເອງ (ການປະທັບຢູ່)។

Verse 51

देवे वह्नौ गुरौ तस्माद्भक्तिं चाप्यस्य वर्धय इति विज्ञाप्य देवेशं प्रणम्य च गुरुः स्वयं

ດັ່ງນັ້ນ ຕໍ່ພຣະເທວະ, ຕໍ່ໄຟ (ອັກນິ), ແລະຕໍ່ຄູອາຈານ (ຄຸຣຸ) ຈົ່ງເພີ່ມພູນຄວາມພັກດີຂອງເຂົາດ້ວຍ. ເມື່ອທູນຂໍດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄູອາຈານໄດ້ກາບນົບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 52

ं हुं आत्मन्निति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हौं आत्मन्निति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हैं आत्मन्निति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवदक्षिणमण्डले इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भक्तिं नाथास्य वर्धयेति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः श्रेयस्तवास्त्विति ब्रूयादाशिषं शिष्यमादरात् ततः परमया भक्त्या दत्वा देवे ऽष्टपुष्पिकां पुत्रकं शिवकुम्भेन संस्नाप्य विसृजेन्मखं

«(ໃນບາງສຳນວນຄຳພີ ອ່ານມັນຕຣາ) ‘ṃ huṃ, ໂອ ອາດມັນ’; (ອື່ນໆ) ‘oṃ hauṃ, ໂອ ອາດມັນ’; ແລະ (ບາງແຫ່ງ) ‘oṃ haiṃ, ໂອ ອາດມັນ’. (ບາງສຳນວນເພີ່ມ) ‘ໃນມັນດະລາທາງໃຕ້ຂອງພຣະສິວະ’; (ອື່ນໆ) ‘ຂໍໃຫ້ຂ້າເພີ່ມພູນພັກດີຂອງພຣະນາຖອົງນີ້’. ຫຼັງນັ້ນ ຄວນກ່າວພອນແກ່ສິດສະຍານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: ‘ຂໍໃຫ້ຄວາມສິຣິມົງຄົດເປັນຂອງເຈົ້າ’. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ຖວາຍດອກໄມ້ແປດດອກແກ່ເທວະ, ອາບນ້ຳໃຫ້ເດັກ (ສິດ/ລູກ) ດ້ວຍສິວະ-ກຸມພະ (ໝໍ້ສັກສິດ) ແລະປິດສິ້ນ/ປ່ອຍພິທີ (ມະຄະ)។