Adhyaya 87
Śānti-Śodhana-Kathana (Instruction on the Purification of Śānti) — Agni Purāṇa, Adhyāya 87
ພາຍໃນລຳດັບ Nirvāṇa-dīkṣā ພຣະອີśvara ສອນວ່າ Vidyā (ວິໄນມັນຕຣາ) ຕ້ອງຜູກຄູ່ກັບ Śānti (ພິທີປະລະຄວາມຮ້າຍ/ສັນຕິ) ຕາມຫຼັກການ ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນການລະລາຍຄູ່ຫຼັກ Bhāveśvara ແລະ Sadāśiva ໃນສະພາບ Śānti. ຕໍ່ມາບົດນີ້ຈັດແຜນຄວາມສອດຄ່ອງລະຫວ່າງສຽງ-ຈັກກະວານ (ໂດຍເນັ້ນ ha ແລະ kṣa) ແລະນັບຮູບ Rudra ທີ່ສ້າງຕັ້ງເພື່ອການ Śānti. ມີສູດ Puruṣa 12 pāda ເປັນບົດສັນລະເສີນຄວາມຊອກຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງຂອງ Śiva ພ້ອມອຸປະກອນພິທີເຊັ່ນ kavaca/ມັນຕຣາ, bīja, ການອ້າງອີງ nāḍī ແລະ vāyu, ແລະຄວາມສຳພັນອາຍະຕະນະ-ວັດຖຸ. ຜູ້ປະຕິບັດໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ເຮັດ tāḍana, bheda, praveśa, viyojana ແລ້ວຈຶ່ງຫຼຸບເຂົ້າພາຍໃນ ແລະຝາກ kalā ລົງໃນ kuṇḍa. ພິທີຍັງມີ vijñāpanā, ການຕິດຕັ້ງ caitanya, ຝັງ ‘ຄັນ’ ໃນ Devī, ການປະຍຸກຕ໌ແບບ nyāsa ເພື່ອການກໍ່ຮ່າງແລະຊຳລະ, ຜ່ອນແລະຕັດ pāśa ດ້ວຍ japa ແລະ homa, Astra-mantra, ການຖວາຍ śulka ທີ່ແທນດ້ວຍ buddhi ແລະ ahaṅkāra; ສຸດທ້າຍດ້ວຍ amṛta-bindu ແລະ pūrṇāhuti ເນັ້ນການຊຳລະທີ່ສຳເລັດໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມທຸກທ້ອນ।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां विद्याविशोधनं नाम षडशीतितमो ऽध्यायः अथ सप्ताशीतितमो ऽध्यायः शान्तिशोधनकथनं ईश्वर उवाच सन्दध्यादधुना विद्यां शान्त्या सार्धं यथाविधि शान्तौ तत्त्वद्वयं लीनं भावेश्वरसदाशिवौ
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ໃນຫົວຂໍ້ Nirvāṇa-dīkṣā ບົດທີ 86 ຊື່ «ການຊໍາລະ vidyā (ວິນັຍມັນຕຣາ)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 87: «ການກ່າວເຖິງການຊໍາລະ Śānti (ພິທີສັນຕິ)». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ບັດນີ້ ຕາມກົດ ຄວນປະສານ vidyā ກັບ Śānti ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ໃນ Śānti ຫຼັກການສອງປະການລະລາຍລົງ—Bhāveśvara ແລະ Sadāśiva»។
Verse 2
छेदनं भेदनं तेषां बहुलीकरणन्तथा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हकारश् च क्षकारश् च द्वौ वर्णौ परिकीर्तितौ रुद्राः समाननामानो भुवनैः सह तद्यथा
«ການປະຕິບັດຂອງພວກນັ້ນ ຖືກອະທິບາຍວ່າ ການຕັດ (chedaṇa), ການແຍກ/ຜ່າ (bhedana), ແລະການເຮັດໃຫ້ຫຼາຍ/ຂະຫຍາຍ (bahulīkaraṇa)»—ດັ່ງທີ່ອ່ານໄດ້ໃນສະບັບປື້ມທີ່ຖືກໝາຍໄວ້. ອັກສອນ ‘ha’ ແລະ ‘kṣa’ ຖືກປະກາດວ່າເປັນສຽງພະຍັນຊະນະສອງຕົວ. ຣຸດຣະຜູ້ມີນາມດຽວກັນ ພ້ອມດ້ວຍໂລກທັງຫຼາຍ ມີດັ່ງນີ້:
Verse 3
प्रभवः समयः क्षुद्रो विमलः शिव इत्य् अपि घनौ निरञ्जनाकारौ स्वशिवौ दीप्तिकारणौ
ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ປຣະພະວະ (ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດ), ສະມະຍະ (ລະບຽບຄວບຄຸມ), ກະສຸດຣະ (ລະອຽດນ້ອຍ), ວິມະລະ (ບໍ່ມີມົນທິນ), ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ ສິວະ (ມົງຄຸນ) ອີກດ້ວຍ. ພຣະອົງໜາແນ່ນ ແລະຄອບຄຸມທົ່ວທຸກທີ່, ມີຮູບແບບເປັນ ນິຣັນຈະນະ (ບໍ່ດ່າງພ້ອຍ); ຕັ້ງຢູ່ເປັນສິວະໂດຍຕົນເອງ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມສະຫວ່າງ (ການສ່ອງແຈ້ງ).
Verse 4
त्रिदशेश्वरनामा च त्रिदशः कालसज्ज्ञकः सूक्ष्माम्बुजेश्वरश्चेति रुद्राः शान्तौ प्रतिष्ठिताः
ຣຸດຣະທີ່ຖືກສະຖາປະນາເພື່ອພິທີ ຊານຕິ (ການປະລອມໃຫ້ສະງົບ) ມີ: ອົງໜຶ່ງຊື່ ຕຣິດະເຊສະວະຣະ, ອົງໜຶ່ງຊື່ ຕຣິດະຊະ, ອົງໜຶ່ງຮູ້ຈັກວ່າ ກາລະ, ແລະອົງໜຶ່ງ ສູກສະມາມບຸເຈສະວະຣະ. ຣຸດຣະເຫຼົ່ານີ້ສະຖິດຢູ່ໃນຄວາມສະງົບ (ຊານຕິ).
Verse 5
व्योमव्यापिने व्योमव्याप्यरूपाय सर्वव्यापिने शिवाय अनन्ताय अनाथाय अनाश्रिताय ध्रुवाय शाश्वताय योगपीठसंस्थिताय नित्ययोगिने ध्यानाहारायेति द्वादशपादानि पुरुषः कवचौ मन्त्रौ वीजे विन्दूपकारकौ अलम्बुषायसानाड्यौ वायू कृकरकर्मकौ
“ນະໂມແດ່ ສິວະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນຟ້າ, ຜູ້ມີຮູບແບບທີ່ແຜ່ຊຶມດັ່ງຟ້າ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ແດ່ອະນັນຕະ (ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ), ອະນາຖະ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ), ອະນາສຣິຕະ (ບໍ່ອາໄສສິ່ງໃດ), ທຣຸວະ (ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ), ຊາຊະວະຕະ (ນິລັນດອນ); ແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນຍົກປີຖະ, ຜູ້ຍົກຢູ່ເປັນນິດ, ຜູ້ມີ ‘ອາຫານ’ ແມ່ນການພິຈາລະນາ (ທຽນ).” ນີ້ແມ່ນ 12 ພາດ (ຕີນ) ຂອງປຸຣຸສະ. ສອງຢ່າງນີ້ໃຫ້ໃຊ້ເປັນກະວະຈະ ແລະ ມັນຕຣະ; ບີຈະ (ພະຍາງຄຳເມັດ) ສອງຢ່າງກ່າວວ່າແມ່ນ “ບິນດຸ” ແລະ “ອຸປະກາຣະກະ”. ຍັງສອນເຖິງນາດີສອງສາຍ: ອະລັມບຸສາ ແລະ ຢະສາ; ແລະວາຍຸສອງຢ່າງ: (ປຣານະ) ແລະ ກຣິກະຣະ ພ້ອມໜ້າທີ່ຂອງມັນ.
Verse 6
इन्द्रिये त्वक्करावस्या स्पर्शस्तु विषयो मतः गुणौ स्पर्शनिनादौ द्वावेकः कारणमीश्वरः
ສໍາລັບອິນທຣິຍະນີ້ ຄື ຜິວໜັງ (tvak) ວິສັຍະຫຼືວັດຖຸອາຣົມ ຖືກຖອດຄວາມວ່າ “ການສຳຜັດ”. ຄຸນລັກສະນະຂອງມັນມີສອງ: ການສຳຜັດແລະສຽງ; ແຕ່ເຫດສຸດທ້າຍມີພຽງອົງດຽວ ຄື ພຣະເຈົ້າ (Īśvara).
Verse 7
तुर्म्यावस्थेति शान्तिस्थं सम्भाव्य भुवनादिकं विदध्यात्ताडनं भेदं प्रवेशञ्च वियोजनं
ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະພາວະມັນຕຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ “turmyā-avasthā” ວ່າສະຖິດຢູ່ໃນຊານຕິ (ການປະລອມໃຫ້ສະງົບ) ແລະໄດ້ສ້າງພາບໃນໃຈເຖິງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະແດນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ (bhuvana-ādika) ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີປະຕິບັດ: tāḍana (ຕີ/ກະຕຸ້ນ), bheda (ແຍກ/ເຮັດໃຫ້ແຕກແຍກ), praveśa (ເຂົ້າ/ສອດແຊກ), ແລະ viyojana (ແຍກອອກ/ຕັດຂາດ).
Verse 8
आकृष्य ग्रहणं कुर्याच्छान्तेर्वदनसूत्रतः आत्मन्यारोप्य सङ्गृह्य कलां कुण्डे निवेशयेत्
ເມື່ອດຶງມັນເຂົ້າຫາຕົນ ພຶງຈັບຖືຕາມມົນຕຣາປາກ (ວະດະນະ-ສູຕຣະ) ຂອງພິທີສານຕິ; ແລ້ວນໍາໄປວາງໄວ້ເທິງຕົນ ຮວບຮວມກະລາ ແລະຝາກກະລານັ້ນລົງໃນກຸນຑະ (ຫຼຸມໄຟ)។
Verse 9
ईशं तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं भव्यं त्वयानुकूलेन कुर्यात् विज्ञापनामिति
“ໂອ ພຣະເຈົ້າ (Īśa) ໃນຂອບເຂດອໍານາດຂອງພຣະອົງໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະກອບພິທີດີກຊາໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃຝ່ຫາການຫຼຸດພົ້ນ (mumukṣu). ຂໍໃຫ້ພິທີອັນມົງຄຸນສໍາເລັດດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະ; ນີ້ແມ່ນຄໍາຮ້ອງຂໍຢ່າງເປັນທາງການ.”
Verse 10
आवाहनादिकं पित्रोः शिष्यस्य ताडनादिकं अपाठः व्योमव्यापकरूपाय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्योमरूपायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ध्यायपरायेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्यानाहारायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भाव्यं त्वया च शुद्धेन इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विधायादाय चैतन्यं विधिनाअत्मनि योजयेत्
ເມື່ອປະກອບພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ ເຊັ່ນ ອາວາຫນະ (ການເຊີນ) ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຮັກສາວິໄນອັນຖືກຕ້ອງລະຫວ່າງອາຈານແລະສິດ ຕາມລໍາດັບພິທີ ພຶງຮັບເອົາຫຼືສະຖາປະນາ caitanya (ຫຼັກຈິດຮູ້) ແລະນໍາໄປປະສານໃນອາດມັນ (ຕົນ) ດ້ວຍວິທີການທີ່ຖືກພິທີ।
Verse 11
पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया हृत्सम्पुटात्मवीजेन देवीगर्भे नियोजयेत्
ເຊັ່ນເກົ່າ ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງການປະສານກັບຫຼັກພໍ່ (pitṛ) ແລ້ວ ພຶງໃຊ້ມົນຕຣາ/ພະລັງທີ່ເອີ້ນວ່າ “Udbhavā” ແລະ ātma-bīja (ເມັດແຫ່ງຕົນ) ທີ່ສະຖາປະນາໃນກອບດອກບົວໃນຫົວໃຈ ເພື່ອຝັງພະລັງນັ້ນໃນຄັນຂອງເທວີ।
Verse 12
देहोत्पत्तौ हृदा पञ्च शिरसा जन्महेतवे शिखया वाधिकाराय भोगाय कवचाणुना
ເພື່ອໃຫ້ກາຍປາກົດ (ການເກີດຂອງຮ່າງກາຍ) ພຶງສະດຸດມົນຕຣາ 5 ເທື່ອດ້ວຍຫົວໃຈ; ດ້ວຍສີສະ ເພື່ອເຫດແຫ່ງການເກີດ; ດ້ວຍ śikhā (ຈຸກຜົມ) ເພື່ອອໍານາດ; ດ້ວຍ kavaca (ມົນຕຣາເກາະ) ເພື່ອການເສບສຸກອັນຊອບທໍາ; ແລະດ້ວຍ astra (ມົນຕຣາອາວຸດ) ເພື່ອການປົກປ້ອງ।
Verse 13
लयाय शस्त्रमन्त्रेण श्रोतःशुद्धौ शिवेन च तत्त्वशुद्धौ हृदा ह्य् एवं गर्भाधानादि पूर्ववत्
ສໍາລັບການລະລາຍ (laya) ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາ «Śastra»; ສໍາລັບການຊໍາລະຊ່ອງທາງ (śrotaḥ-śuddhi) ໃຊ້ມັນຕຣາ «Śiva»; ແລະສໍາລັບການຊໍາລະຕັດຕະວະ (tattva-śuddhi) ໃຊ້ມັນຕຣາ «Hṛd»। ດັ່ງນັ້ນ ພິທີຕັ້ງແຕ່ garbhādhāna ຈົນຕໍ່ໄປ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।
Verse 14
वर्मणा पाशशैथिल्यं निष्कृत्यैवं शतं जपेत् मलशक्तितिरोधने शस्त्रेणाहुतिपञ्चकं
ດ້ວຍມັນຕຣາເກາະປ້ອງ «Varma» ຄວນເຮັດໃຫ້ພາຊະ (pāśa) ຄາຍຕົວ; ແລ້ວເພື່ອເປັນການໄຖ່ບາບ (prāyaścitta) ຈົ່ງຈະປະ 100 ເທື່ອ. ເພື່ອປິດກັ້ນອໍານາດມົນທິນ (mala-śakti) ຈົ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ «Śastra».
Verse 15
एवं पाशवियोगे ऽपि ततः सप्तास्त्रजप्तया छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या पाशान्वीजवता यथा
ດັ່ງນັ້ນ ໃນພິທີປົດຈາກພາຊະ (pāśa-viyoga) ກໍເຊັ່ນກັນ: ຫຼັງຈາກຈະປະມັນຕຣາອາວຸດ (astra) 7 ເທື່ອ ຈົ່ງຕັດບ່ວງພາຊະດ້ວຍອາວຸດ «ກັນຕຣີ/ຄັດເຕີ» ເຫມືອນຕັດດ້ວຍເຄື່ອງມືຄົມໄວ.
Verse 16
ॐ हौं शान्तिकलापाशाय हः हूं फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशमन्त्रेण पूर्ववत् घृतपूर्णे श्रुवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत्
ເມື່ອອອກສຽງ «Oṃ hauṃ—ແດ່ Śānti-kalā Pāśa—haḥ hūṃ phaṭ» ແລ້ວ ຈົ່ງປ່ອຍພະລັງມັນຕຣາ ແລະເຮັດໃຫ້ເປັນວົງກົມ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດັ່ງເກົ່າ ໃຊ້ມັນຕຣາ Pāśa ໃສ່ກີ (ghṛta) ໃນຊຣຸວ (ທັບຕັກ) ທີ່ເຕັມເນີຍໃສ ແລ້ວເຮັດໂຮມ (homa) ໂດຍ «Kalāstra» ເອງ.
Verse 17
अस्त्रेण जुहुयात् पञ्च पाशाङ्कुशनिवृत्तये प्रायश्चित्तनिषेधाय दद्यादष्टाहुतीरथ
ຈົ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣາ «Astra» ເພື່ອກໍາຈັດພາຊະ (pāśa) ແລະອັງກຸຊະ (aṅkuśa) ທີ່ຜູກມັດ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຕ້ອງທໍາປຣາຍະຊິຕຕະເພີ່ມ ຈົ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 8 ຄັ້ງ.
Verse 18
ॐ हः अस्त्राय हूं फट् हृदेश्वरं समावाह्य कृत्वा पूजनतर्पणे विदधीत विधानेन तस्मै शुल्कसमर्पणं
ເມື່ອສະດຸດມົນ «ໂອມ ຫະ ອັສຕຣາຍ ຫູṃ ພັດ» ແລ້ວ ຄວນອາວາຫຍາ (ເຊີນ) ພຣະຫຣິເທສະວະຣະ; ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາ ແລະ ຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ຕາມວິທີກຳນົດ ແລ້ວຖວາຍຄ່າບູຊາ (śulka) ແດ່ພຣະອົງນັ້ນ।
Verse 19
ॐ हां ईश्वर बुद्ध्यहङ्कारौ शुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्येश्वर त्वया न स्थेयं बन्धकत्वेन शिवाज्ञां श्रावयेदिति
«ໂອມ ຫາṃ. ໂອ ອີສະວະຣະ, ຂໍໃຫ້ຮັບຄ່າບູຊາ (śulka) ອັນເປັນປັນຍາ (buddhi) ແລະ ອະຫັງກາຣະ (ahaṅkāra); svāhā. ໂອ ອີສະວະຣະ, ສຳລັບ “ປະສຸ” ແຫ່ງຍັຊະນີ້ ຜູ້ທີ່ພັນທະ (pāśa) ຖືກເຜົາໝົດແລ້ວ, ທ່ານບໍ່ຄວນຢູ່ເປັນຜູ້ຜູກມັດ; ແຕ່ຄວນປະກາດພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ».
Verse 20
एकं पाशवियोगार्थमिति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्य् ऐमिति क, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ओमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ यैमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विसृजेदीश्वरन्देवं रौद्रात्मानं नियोजयेत् ईषच्चन्द्रमिवात्मानं विधिनाअत्मनि योजयेत्
«ພະຍາງ/ຄຳສູດດຽວ ເພື່ອການຕັດຂາດພາຊະ (pāśa)»—ເອກະສານບາງສຳນວນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍອ່ານຢ່າງນັ້ນ; ບາງສຳນວນອ່ານ «ໂອມ ຫຍ ໄອṃ», ບາງສຳນວນອ່ານ «ໂອມ», ແລະບາງສຳນວນອ່ານ «ໂອມ ຢັຍṃ». ເມື່ອສະດຸດແລ້ວ ຄວນປ່ອຍພຣະອີສະວະຣະ-ເທວະ (visṛje) ແລ້ວນຳພິທີໄປສູ່ສະພາບຮຸດຣະ. ຕາມວິທີກຳນົດ ຄວນປະສານອາດຕະມາໃນອາດຕະມາ ດຸດດັ່ງດວງຈັນອ່ອນໆທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ।
Verse 21
सूत्रे संयोजयेदेनं शुद्धयोद्भवमुद्रया दद्यात् मूलेन शिष्यस्य शिरस्यमृतविन्दुकं
ຄວນຜູກອົງປະກອບ/ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງທີ່ຜ່ານການສັງສະການແລ້ວ ເຂົ້າກັບສູດຣະ (ສາຍພິທີ) ໂດຍໃຊ້ ມຸດຣາ Śuddhayodbhava; ແລ້ວໂດຍມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra) ຈຶ່ງປະທານຢອດນ້ຳອະມຣິຕະ (amṛta-bindu) ໃສ່ສີສະຂອງສິດ.
Verse 22
विसृज्य पितरौ वह्नेः पूजितौ कुसुमादिभिः दद्यात् पूर्णां विधानज्ञो निःशेषविधिपूरणीं
ເມື່ອບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະສິ່ງອື່ນໆແລ້ວ ຈຶ່ງຖອນສົ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພິຕະຣະທັງສອງອອກຈາກໄຟສັກສິດ (vahni). ຜູ້ຮູ້ວິທີພິທີຄວນຖວາຍ pūrṇā (ເຄື່ອງບູຊາປິດທ້າຍ) ອັນເຮັດໃຫ້ພິທີທັງປວງສົມບູນໂດຍບໍ່ເຫຼືອຂາດ.
Verse 23
अस्यामपि विधातव्यं पूर्ववत्ताडनादिअकं स्ववीजन्तु विशेषः स्याच्छुद्धिः शान्तेरपीडिता
ໃນພິທີນີ້ດ້ວຍ ຄວນປະຕິບັດການກະທໍາເຊັ່ນ ການຕີ (tāḍana) ແລະອື່ນໆ ດັ່ງເກົ່າ; ແຕ່ຈຸດພິເສດແມ່ນ ການໃຊ້ bīja (ພະຍາງຄໍາມົນຕຣາ) ຂອງຕົນ. ໂດຍພິທີສັນຕິນີ້ ການຊໍາລະສະອາດສໍາເລັດ ໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຈັບປວດ।
Frequently Asked Questions
Śānti—the pacificatory rite itself—is purified through a structured sequence of mantra, visualization, operative actions (tāḍana/bheda/praveśa/viyojana), homa, and concluding completion offerings, framed within Nirvāṇa-dīkṣā.
By ritually loosening and cutting pāśa (bondage), installing caitanya, and integrating Śiva-command (śivājñā) into the disciple’s transformation; the rite symbolically burns residual binding factors and culminates in completion (pūrṇā), supporting liberation-oriented initiation.
The chapter specifies tāḍana (impelling/striking), bheda (splitting), praveśa (insertion/entry), and viyojana (separation), followed by kalā collection and deposition into the kuṇḍa, plus japa/homa counts (e.g., 100 japa; five and eight oblations) for pāśa-viyoga.