Adhyaya 85

Verse 1

निवृत्तिकलाशोधनं नाम चतुरशीतितमो ऽध्यायः शिवात्मनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दग्धनिःशेषपाशस्य इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ पञ्चाशीतितमो ऽध्यायः प्रतिष्ठाकलाशोधनोक्तिः ईश्वर उवाच तत्त्वयोरथ सन्धानं कुर्याच्छुद्धविशुद्धयोः ह्रस्वदीर्घप्रयोगेण नादनादान्तसङ्गिना

«(ທີ່ນີ້ສິ້ນສຸດ) ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ການຊໍາລະ Nivṛtti-kalā” (ບົດທີ 84)». (ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ມີຄໍາອ່ານຕ່າງກັນ: “ແດ່ Śivātman” / “ຜູ້ທີ່ບ່ວງພັນຖືກເຜົາໝົດບໍ່ເຫຼືອ”). ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 85: “ຄໍາສອນວ່າດ້ວຍການຊໍາລະກະຖານ້ໍາພິທີ (pratiṣṭhā-kalaśa)”. ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດການປະສານ (sandhāna) ຂອງຫຼັກການສອງປະການ—ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ບໍລິສຸດ—ໂດຍໃຊ້ຈັງຫວະສັ້ນ-ຍາວ ພ້ອມດ້ວຍ nāda (ສຽງ), anāda (ບໍ່ມີສຽງ), ແລະ ຂອບເຂດສິ້ນສຸດຂອງສຽງ (nāda-anta)”។

Verse 2

ॐ हां ह्रूं हांअप्तेजो वायुराकाशं तन्मात्रेन्द्रियबुद्धयः गुणत्रयमहङ्कारश् चतुर्विंशः पुमानिति

«ॐ—hāṃ hrūṃ hāṃ» ແລ້ວຈຶ່ງ (ກ່າວເຖິງ) ນ້ໍາ, ໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດ; ຕັນມາຕຣາ (tanmātras), ອິນທຣິຍະ (indriyas) ແລະ ພຸດທິ (buddhi); ກຸນະສາມ (guṇas) ແລະ ອະຫັງກາຣ (ahaṅkāra): ດັ່ງນີ້ແຫຼະ “ອົງທີ 24” ຄື ປຸຣຸສະ (puruṣa) ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 3

प्रतिष्ठायां निविष्ठानि तत्त्वान्येतानि भावयेत् पञ्चविंशतिसङ्ख्यानि खादियान्ताक्षराणि च

ໃນເວລາປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ພຶງພິຈາລະນາຕັດຕະວະເຫຼົ່ານີ້ວ່າໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນັ້ນ—ມີ 25 ປະການ—ແລະພຶງພິຈາລະນາພະຍັນຊະນະ/ອັກສອນ ຈາກ «kha» ຫາ «ya» ດ້ວຍ.

Verse 4

पञ्चाशदधिका षष्टिर्भुवनैस्तुल्यसञ्ज्ञिताः तावन्त एव रुद्राश् च विज्ञेयास्तत्र तद्यथा

ບຸວະນະ (bhuvanas) ມີ 65 ປະການ ແລະຖືກເອີ້ນຊື່ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ; ແລະຮຸດຣະ (Rudras) ກໍພຶງຮູ້ວ່າມີຈໍານວນເທົ່າກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ດັ່ງຈະກ່າວຕໍ່ໄປນີ້.

Verse 5

अमरेशः प्रभावश् च नेमिषः पुष्करो ऽपि च तथा पादिश् च दण्डिश् च भावभूतिरथाष्टमः

ອະມະເຣຊະ, ປຣະພາວະ, ເນມິຊະ ແລະ ປຸສກະຣະ; ອີກທັງ ປາດິ ແລະ ດັນດິນ; ແລ້ວ ພາວະພູຕິ ເປັນອົງທີ 8 ໃນບັນຊີອາຈານ.

Verse 6

नकुलीशो हरिश् चन्द्रः श्रीशैलो दशमः स्मृतः अन्वीशो ऽस्रातिकेशश् च महाकालो ऽथ मध्यमः

ນະກຸລີຊະ, ຫະຣິ ແລະ ຈັນທຣະ; ສຣີໄສລະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອົງທີ 10. ຍັງມີ ອັນວີຊະ ແລະ ອັສຣາຕິເກຊະ; ແລ້ວ ມະຫາກາລະ ເປັນຜູ້ຢູ່ກາງໃນການນັບ.

Verse 7

केदारो भैरवश् चैव द्वितीयाष्टकमीरितं ततो गयाकुरुक्षेत्रखलानादिकनादिके

“ເກດາຣະ ແລະ ໄພຣະວະ” ຖືກປະກາດວ່າເປັນຊຸດທີສອງແຫ່ງອົງ 8; ຈາກນັ້ນກ່າວເຖິງ ຄະຍາ, ກຸຣຸກເຩດຣະ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໆ ເລີ່ມດ້ວຍ ຄະລານາ ແລະ ກະນາດິກາ.

Verse 8

विमलश्चाट्टहासश् च महेन्द्रो भाम एव च वस्वापदं रुद्रकोटिरवियुक्तो महावन्तः

ພຣະອົງແມ່ນ ວິມະລາ (ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ) ແລະ ອາັດຖະຫາສະ (ຜູ້ຫົວເຮາະກ້ອງກັງວານ); ພຣະອົງແມ່ນ ມະເຫນທຣະ ແລະ ພາມະ; ພຣະອົງແມ່ນ ວັສວາປະດະ (ຖານທີ່ແຫ່ງວັສຸ); ພຣະອົງແມ່ນ ຣຸທຣະໂກຕິ, ອະວິຢຸກຕະ ແລະ ມະຫາວັນຕະ (ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຂງກ້າ).

Verse 9

गोकर्णो भद्रकर्णश् च स्वर्णाक्षः स्थाणुरेव च अजेशश् चैव सर्वज्ञो भास्वरः सूदनान्तरः

ພຣະອົງແມ່ນ ໂກກັນນະ ແລະ ພະດຣະກັນນະ; ພຣະອົງແມ່ນ ສະວັນນາກສະ (ດວງຕາຄຳ) ແລະ ສະຖານຸ (ຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ). ພຣະອົງແມ່ນ ອະເຈຊະ (ເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ບໍ່ເກີດ) ແທ້ໆແລ້ວເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ພຣະອົງແມ່ນ ພາສະວະຣະ (ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ) ແລະ ສູດະນານຕະຣະ (ຜູ້ປະຫານສັດຕູໃຫ້ສິ້ນສຸດ).

Verse 10

सुबाहुर्मत्तरूपी च विशालो जटिलस् तथा ॐ हां हूं हूं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अल्पीशो भ्रान्तिकेशश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विमलश् चण्डहासश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रौद्रो ऽथ पिङ्गलाक्षश् च कालदंष्ट्री भवेत्ततः

(ພຣະອົງ) ມີນາມ ສຸບາຫຸ («ແຂນແຮງ»), ມັດຕະຣູປີ («ຮູບອາການເມົາ/ຄືບ້າຄັ້ງ»), ວິຊາລະ («ກວ້າງໃຫຍ່»), ແລະ ຈະຕິລະ («ຜົມກອງກັນ»). ໃນບາງສຳນວນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ມີສຽງບີຊະ: «ໂອມ ຮາໍ ຮູໍ ຮູໍ ຮາມ». ອີກທັງບາງສຳນວນທີ່ໝາຍໄວ້: ອັລປີຊະ («ເຈົ້າແຫ່ງສິ່ງນ້ອຍ»), ພຣານຕິເກຊະ («ຜົມຍຸ່ງ/ຫຼົງທາງ»), ວິມະລະ («ບໍ່ມີມົນທິນ»), ແລະ ຈັນຑະຫາສະ («ຫົວເຮາະດຸຮ້າຍ»). ຕໍ່ມາ (ພຣະອົງ) ແມ່ນ ຣາວດຣະ («ນ່າຢ້ານ»), ປິງກະລາກສະ («ຕາສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ»), ແລະຕໍ່ໄປ ກາລະດັມສະຕຣີ («ມີຂຽວຟັນດັ່ງກາລະ/ມໍລະນະ»).

Verse 11

विदुरश् चैव घोरश् च प्राजापत्यो हुताशनः कामरूपी तथा कालः कर्णो ऽप्यथ भयानकः

ແລະ (ພຣະອົງ) ຖືກເອີ້ນວ່າ ວິດຸຣະ Vidura ແລະ ໂຄຣະ Ghora. (ພຣະອົງ) ແມ່ນ ປຣະຊາປັດຕະຍະ Prajāpatya, ແລະ ຫຸຕາຊະນະ Hutāśana («ຜູ້ກິນເຄື່ອງບູຊາ»). (ພຣະອົງ) ແມ່ນ ກາມະຣູປີ Kāmarūpī («ປ່ຽນຮູບຕາມໃຈ»), ແລະຍັງເປັນ ກາລະ Kāla («ເວລາ/ມໍລະນະ»). ອີກທັງ ກັນນະ Karṇa ແລະຕໍ່ມາ ພະຍານະກະ Bhayānaka («ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ»).

Verse 12

मतङ्गः पिङ्गलश् चैव हरो वै धातृसज्ञकः शङ्कुकर्णो विधानश् च श्रीकण्ठश् चन्द्रशेखरः

ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຕັງກະ Mataṅga; ແລະ ປິງກະລະ Piṅgala; ແທ້ຈິງແມ່ນ ຫະຣະ Hara; ຮູ້ຈັກໃນນາມ ທາຕຣະ Dhātṛ; ຊັງກຸ-ກັນນະ Śaṅku-karṇa; ແລະ ວິທານະ Vidhāna; ສຣີກັນຖະ Śrīkaṇṭha; ແລະ ຈັນທຣະເຊຂະຣະ Candraśekhara.

Verse 13

सहैतेन च पर्यन्ताः कथ्यन्ते ऽथ पदान्यपि ं ज्योतिः ॐ पुरुष ॐ अग्ने ॐ अधूम ॐ अभस्म ॐ अनादि ॐ नाना ॐ धूधू ॐ भूः ॐ भुवः ॐ स्वः अनिधन निधनोद्भव शिव शर्व परमात्मन् महेश्वर महादेव सद्भावेश्वर महातेजः योगाधिपतये मुञ्च प्रथम सर्व सर्वेसर्वेति द्वात्रिंशत् पदानि वीजभावे त्रयो मन्त्रा वामदेवः शिवः शिखा

ພ້ອມກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ບົດສ່ວນທ້າຍກໍຖືກກ່າວໄວ້; ແລະບັດນີ້ໃຫ້ຄຳມັນຕຣາ: «ṃ jyotiḥ; oṃ puruṣa; oṃ agne; oṃ adhūma; oṃ abhasma; oṃ anādi; oṃ nānā; oṃ dhūdhū; oṃ bhūḥ; oṃ bhuvaḥ; oṃ svaḥ; anidhana; nidhanodbhava; śiva; śarva; paramātman; maheśvara; mahādeva; sadbhāveśvara; mahātejaḥ; (ນະມັດສະການ) ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ; ‘muñca’; ‘prathama’; ‘sarva’; ‘sarve-sarva’»—ທັງໝົດເປັນ 32 ຄຳ. ໃນຮູບບີຊະ (seed) ມີ 3 ມັນຕຣາ: Vāmadeva, Śiva, ແລະ Śikhā.

Verse 14

गान्धारी च सुषुम्णा च नाड्यौ द्वौ मारुतौ तथा समानोदाननामानौ रसनापायुरिन्द्रिये

ການທາຣີ Gāndhārī ແລະ ສຸສຸມນາ Suṣumṇā ແມ່ນນາດີ (ຊ່ອງທາງລະອຽດ) ສອງສາຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ມີລົມຊີວິດ (ມາຣຸຕະ) ສອງຢ່າງ ຊື່ ສະມານະ Samāna ແລະ ອຸດານະ Udāna; ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກືອບກັບອິນທຣີຍະແຫ່ງລົດຊາດ (ລີ້ນ) ແລະການຂັບຖ່າຍ (ທະວານ).

Verse 15

रसस्तु विषयो रूपशब्दस्पर्शरसा गुणाः मण्डलं वर्तुलं तच्च पुण्डरीकाङ्कितं सितं

ລົດຊາດແມ່ນວິສັຍຂອງການຮັບຮູ້; ຮູບ, ສຽງ, ການສຳຜັດ ແລະ ລົດຊາດ ແມ່ນຄຸນນະພາບແຫ່ງອາລົມ. ຮູບວົງມົນເອີ້ນວ່າ «ມັນດະລະ»; ມັນກົມ ມີເຄື່ອງໝາຍດອກບົວ ແລະ ມີສີຂາວ.

Verse 16

स्वप्नावस्थाप्रतिष्ठायां कारणं गरुडध्वजं प्रतिष्ठान्तकृतं सर्वं सञ्चिन्त्य भुवनादिकं

ໃນການປະຕິສະຖານທີ່ກະທຳໃນພາວະຄວາມຝັນ (ການພິຈາລະນາເຫັນພາບ) ພຶງພິຈາລະນາພຣະວິສນຸຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ ເປັນຫຼັກເຫດອັນສູງສຸດ; ເມື່ອສຳເລັດພິທີສິ້ນສຸດແຫ່ງການຕິດຕັ້ງໃນໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງນຶກເຫັນໂລກທັງຫຼາຍ ແລະ ລຳດັບສາກົນອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 17

सूत्रं देहे स्वमन्त्रेण प्रविश्यैनां वियोजयेत् ं ह्रां हां प्रतिष्ठाकलापाशाय नम इत्य् अनेनोद्भवमुद्रया रेचकेन कुम्भे समारोपयेत् ॐ हां ह्रीं प्रतिष्ठाकलापाशाय नम इत्य् अनेनार्चयित्वा सम्पूज्य स्वाहान्तेनाहुतीनां त्रयेण सन्निधाय ततः ॐ हां विष्णवे नम इति विष्णुमावाह्य सम्पूज्य सन्तर्प्य विष्णो तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं

ໃຫ້ເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງການປະຕິສະຖານ (ສູຕຣະ) ເຂົ້າສູ່ກາຍດ້ວຍມົນຕຣາຂອງຕົນ ແລ້ວແຍກນາງ—ອຳນາດທີ່ຜູກມັດ—ອອກ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «hrāṃ hāṃ, ນະມະ ແດ່ Pratiṣṭhā-kalāpāśa» ແລະ ມຸດຣາ Udbhava, ໃນຂະນະຫາຍໃຈອອກ (recaka) ພຶງຍົກອຳນາດນັ້ນຂຶ້ນ ແລ້ວສະຖາປະນາໃສ່ໃນກຸມພະ (kumbha). ຕໍ່ມາ ດ້ວຍມົນຕຣາ «oṃ hāṃ hrīṃ, ນະມະ ແດ່ Pratiṣṭhā-kalāpāśa» ບູຊາແລະນົບນ້ອມໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແລ້ວຕັ້ງສະຖິດດ້ວຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ svāhā. ຫຼັງນັ້ນ ເຊີນພຣະວິສນຸດ້ວຍ «oṃ hāṃ viṣṇave namaḥ», ບູຊາແລະຖວາຍເພື່ອໃຫ້ພໍໃຈ, ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິສນຸ, ໃນຂອບເຂດອຳນາດຂອງພຣະອົງໃນທີ່ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ດິກສາແກ່ຜູ້ໃຝ່ຫາການຫຼຸດພົ້ນນີ້».

Verse 18

भाव्यं त्वयानुकूलेन विष्णुं विज्ञापयेदिति ततो वागीश्वरीं देवीं वागीशमपि पूर्ववत्

«ສິ່ງທີ່ຄວນໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ພຶງສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຄວາມເກື້ອກູນຂອງພຣະອົງ»—ດັ່ງນີ້ພຶງທູນຂໍຕໍ່ພຣະວິສນຸ. ຈາກນັ້ນ ດັ່ງເກົ່າ ພຶງທູນຂໍພຣະເທວີ Vāgīśvarī ແລະ Vāgīśa ດ້ວຍ.

Verse 19

आवाह्याभ्यर्च्य सन्तर्प्य शिष्यं वक्षसि ताडयेत् ॐ हां हां हं फट्प्रविशेदप्यनेनैव चैतन्यं विभजेत्ततः

ເມື່ອເຊີນມາແລ້ວ ບູຊາ ແລະ ຖວາຍໃຫ້ພໍໃຈ ຈຶ່ງຕີທີ່ອົກຂອງສິດ. ພ້ອມກັບກ່າວ «oṃ hāṃ hāṃ haṃ phaṭ» ໃຫ້ (ພະອຳນາດ/ເທວະ) ເຂົ້າໄປໃນເຂົາດ້ວຍມົນຕຣານີ້ເອງ; ແລ້ວຈຶ່ງແບ່ງປັນ ຫຼື ປຸກຄວາມຮູ້ຕົວ (caitanya) ໃນເຂົາ.

Verse 20

शस्त्रेण पाशसंयुक्तं ज्येष्टयाङ्कुशमुद्रया ॐ हां हं हों ह्रूं फट् स्वाहान्तेन हृदाकृष्य तेनैव पुटितात्मना

ເມື່ອໄດ້ປະສິດທິພາບໃຫ້ອາວຸດທີ່ຜູກກັບບ່ວງ (ປາຊ) ແລະໃຊ້ມຸດຣາ «ອັງກຸຊ» ຂອງ ເຈຍສະຖາ ກໍໃຫ້ດຶງເປົ້າໝາຍເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍ «ສວາຫາ» ຄື «oṃ hāṃ haṃ hoṃ hrūṃ phaṭ svāhā» ແລ້ວດ້ວຍອຳນາດມັນຕຣານັ້ນເອງ ໃຫ້ຕົນຖືກປິດຜະນຶກ/ຄຸ້ມຄອງ (puṭita-ātmā) ແລະດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 21

गृहीत्वा तं नमोन्तेन निजात्मनि नियोजयेत् ॐ हां हं हों आत्मने नमः पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया

ເມື່ອຮັບເອົາມັນຕຣາ/ພະຍາງຄ໌ເມັດນັ້ນແລ້ວ ພຶງນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃສ່ອັດຕາຂອງຕົນ ໂດຍເພີ່ມສູດຄຳນົບນ້ອມທ້າຍ. ຄື: «oṃ hāṃ haṃ hoṃ—ātmanē namaḥ». ແລ້ວຕໍ່ມາ ດັ່ງເກົ່າ ໃຫ້ພິຈາລະນາການຮ່ວມສຳພັນກັບປິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ແລະປະກອບພາວະນາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸດພະວະ» (ການເກີດຂຶ້ນ/ກຳເນີດ).

Verse 22

वामया तदनेनैव देवीगर्भे विनिक्षिपेत् ॐ हां हं हां आत्मने नमः देहोत्पत्तौ हृदा ह्य् एवं शिरसा जन्मना तथा

ດ້ວຍມືຊ້າຍ ພຶງໃຊ້ວິທີ/ມັນຕຣານີ້ເອງ ວາງພະລັງ/ເມັດນັ້ນໄວ້ໃນຄັນທ້ອງຂອງເທວີ. (ສວດ:) «oṃ hāṃ haṃ hāṃ—ātmanē namaḥ». ສຳລັບການເກີດຂຶ້ນຂອງຮ່າງກາຍ ເຮັດໂດຍວາງ (ມັນຕຣາ) ໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ; ແລະສຳລັບການເກີດ ກໍເຮັດໂດຍວາງໄວ້ທີ່ສີສະເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 23

ं हः फट् इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ॐ हां हं हां हूं फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः निवेदयेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हं हां इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः भावयित्वा तु दक्षयेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिखया वाधिकाराय भोगाय कवचाणुना तत्त्वशुद्धौ हृदा ह्य् एवं गर्भाधानाय पूर्ववत्

«ṃ haḥ phaṭ»—ເປັນຂໍ້ອ່ານຕາມສຳນວນ Kha ແລະ Ṅa ແລະຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ສອງເລ່ມ. ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ເລ່ມໜຶ່ງ ອ່ານວ່າ «oṃ hāṃ haṃ hāṃ hūṃ phaṭ». ອີກຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ອ່ານວ່າ «nivedayet» (“ຄວນຖວາຍ/ນຳສະເໜີ”). ໃນສຳນວນ Kha ແລະ Ṅa ຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ອ່ານ «oṃ hāṃ haṃ hāṃ». ແລະຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ອີກເລ່ມອ່ານ «bhāvayitvā tu dakṣaye» (“ເມື່ອພາວະນາແລ້ວ ຈຶ່ງເຜົາ/ຜານ”). ໃຊ້ມັນຕຣາ śikhā (ມັນຕຣາປອຍຜົມກົກຫົວ) ເພື່ອໄດ້ສິດ/ອຳນາດ, ໃຊ້ມັນຕຣາ kavaca (ເກາະຄຸ້ມກັນ) ເພື່ອຄວາມສຸກແລະການປົກປ້ອງ, ແລະໃຊ້ມັນຕຣາ hṛd (ຫົວໃຈ) ເພື່ອການຊຳລະຕັດຕະວະ (tattva-śuddhi)—ໃນທຳນອງນີ້ ສຳລັບພິທີ garbha-dhāna (ການວາງຄັນ/ປະກອບການປະສົມພັນ) ກໍໃຫ້ດຳເນີນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້.

Verse 24

शिरसा पाशशैथिल्ये निष्कृत्यैवं शतं जपेत् एवं पाशवियोगे ऽपि ततः शास्त्रजप्तया

ເພື່ອໃຫ້ບ່ວງ/ເຊືອກຜູກ (pāśa) ຄາຍຕົວ ເມື່ອໄດ້ກະທຳການຊຳລະບາບ/ແກ້ຜິດຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ພຶງສວດຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ ໂດຍນ້ອມສີສະ (ໃນຄວາມເຄົາລົບ). ແລະເຖິງແມ່ນເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະທັງປວງ ກໍໃຫ້ສຳເລັດຕໍ່ມາດ້ວຍການສວດຕາມຂໍ້ບັງຄັບໃນ śāstra.

Verse 25

छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या कलावीजवता यथा ॐ ह्रीं प्रतिष्ठाकलापाशाय हः फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशमन्त्रेण पूर्ववत्

ໃຫ້ຕັດມັນດ້ວຍມະນະຕຣາອາວຸດ ເຫມືອນກັບກັນໄກພິທີທີ່ມີພະຍາງບີຈະຂອງ «ກະລາ»។ ກ່າວ «ໂອມ ຫຣີມ—ແດ່ບ່ວງເຊືອກຂອງກະລາແຫ່ງການປະຕິສະຖາ—ຫະ ພະຕ» ແລ້ວປ່ອຍອອກ ຈັດໃຫ້ເປັນວົງມົນ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ດ້ວຍມະນະຕຣາ «ປາຊະ» ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 26

घृतपूर्णे श्रवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत् अस्त्रेण जुहुयात् पञ्च पाशाङ्कुरनिवृत्तये

ເມື່ອນໍາເຄື່ອງບູຊາໃສ່ທັບພີທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເນີຍໃສ (ghṛta) ແລ້ວ ໃຫ້ປະກອບພິທີໂຮມະດ້ວຍ «ກະລາ-ອາສຕຣະ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງດ້ວຍ «ອາສຕຣະ» ເພື່ອໃຫ້ເກີດນິວຣິຕຕິ—ການຢຸດງອກຂອງພັນທະ (ປາຊະ-ອັງກຸຣ)។

Verse 27

प्रायश्चित्तनिषेधार्थं दद्यादष्टाहुतीस्ततः ॐ हः अस्त्राय ह्रूं फठृदावाह्य हृषीकेशं कृत्वा पूजतर्पणे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຫ້າມກັ້ນຄວາມຜິດທີ່ຕ້ອງການພຣາຍັດຈິຕ (prāyaścitta) ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 8 ຄັ້ງ. ໂດຍອັນເຊີນ ຮຣິສີເກຊະ (Hṛṣīkeśa, ພຣະວິສນຸ) ເຂົ້າສູ່ດວງໃຈ ດ້ວຍມະນະຕຣາ «ໂອມ ຫະ—ແດ່ອາສຕຣາຍ ຫຣູມ ພະຕ» ແລ້ວດໍາເນີນພິທີບູຊາ ແລະ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຕາມຄວນ.

Verse 28

पूर्वोक्तविधिना कुर्यादधिकारसमर्पणं ॐ हां रसशुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्य हरे त्वया

ໃຫ້ປະກອບການອຸທິດສິດທິພິທີ (adhikāra-samarpaṇa) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ: «ໂອມ ຫາມ—ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາ ຣະສະ-ຊຸລກະ (rasa-śulka) ສະວາຫາ। ໂອ ຮະຣະ (Hara), ໂດຍທ່ານ ຂໍໃຫ້ພັນທະຂອງສັດບູຊານີ້—ທີ່ຖືກເຜົາໝົດສິ້ນ—ຈົ່ງຖືກຖອນອອກ»។

Verse 29

न स्थेयं बन्धकत्वेन शिवाज्ञां श्रावयेदिति ततो विसृज्य गोविन्दं विद्यात्मानं नियोज्य च

«ບໍ່ຄວນຢືນຢູ່ໃນສະພາບເປັນຜູ້ຖືກຜູກມັດ; ແຕ່ຄວນປະກາດພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ»। ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປ່ອຍສົ່ງ ໂກວິນດະ (Govinda) ແລ້ວ ໃຫ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ທີ່ມີຕົນເປັນວິທະຍາ (vidyātmān)—ຄືຜູ້ຮູ້ທີ່ຄວນ—ໃຫ້ປະຕິບັດພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 30

बाहुमुक्तार्धदृश्येन चन्द्रविम्बेन सन्निभं संहारमुद्रया स्वस्थं विधायोद्भवमुद्रया

ດ້ວຍມຸດຣາທີ່ປ່ອຍແຂນບາງສ່ວນ ໃຫ້ເຫັນແຕ່ຄື່ງ ຄ້າຍດວງຈັນ ຄວນໃຫ້ພິທີ/ຮູບເທວະຕາຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍ ສັມຫາຣ-ມຸດຣາ ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ປາກົດດ້ວຍ ອຸດພະວ-ມຸດຣາ।

Verse 31

सूत्रे संयोज्य विन्यस्य तोयविन्दुं यथा पुरा विसृज्य पितरौ वह्नेः पूजितौ कुसुमादिभिः वर्धनीकृत्येति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः संहारमद्रयात्मस्थं इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दद्यात् पूर्णां विधानेन प्रतिष्ठापि विशोधिता

ເມື່ອໄດ້ເຊື່ອມເຂົ້າກັບສາຍສັກສິດ (ສູດຣະ) ແລະວາງຕາມພິທີ ແລ້ວໃຫ້ວາງຢອດນ້ຳໜຶ່ງຢອດດັ່ງເກົ່າ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮັດວິສັດຈະນະ (visarjana) ສົ່ງຄືນບັນພະບຸລຸດ (pitṛ) ແລະບູຊາອັກນິ (Agni) ດ້ວຍດອກໄມ້ແລະອື່ນໆ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ຢ່າງຄົບຖ້ວນຕາມກົດ; ແມ່ນແຕ່ພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍນັ້ນເຊັ່ນກັນ।