Adhyaya 84

Verse 1

आग्नेये निर्वाणदीक्षायामधिवासनं नाम त्र्यशीतितमो ऽध्यायः यागालयं व्रजेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विद्यामास्थाय पावनीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुरशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाविधानं ईश्वर उवाच अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्ननादिको गुरुः दध्यार्द्रमांसमद्यादेः प्रशस्ताभ्यवहारिता

ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 83 ມີຊື່ວ່າ «Adhivāsana ໃນ Nirvāṇa-dīkṣā» (ພິທີອຸທິດ-ຊໍາລະກ່ອນການຮັບດīkṣā ແຫ່ງນິຣວານະ)។ [ອ່ານຕ່າງໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ: «ຄວນໄປຫາຫໍບູຊາ (yāgālaya)»; ອ່ານຕ່າງ: «ໄດ້ຮັບວິທະຍາ (vidyā) ອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ»।] ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 84 «ວິທີການ Nirvāṇa-dīkṣā»। ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ຕໍ່ມາ ເມື່ອຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ຄູບາ—ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະປະກອບກິດຊໍາລະອື່ນໆ—ຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ຄວນຄ່າ ໂດຍຫຼີກເວັ້ນນົມສົ້ມ, ຊີ້ນດິບ, ເຫຼົ້າມຶນເມົາ ແລະອື່ນໆ»។

Verse 2

गजाश्वरोहणं स्वप्ने शुभं शुक्लांशुकादिकं तैलाभ्यङ्गादिकं हीनं होमो घोरेण शान्तये

ໃນຄວາມຝັນ ການຂີ່ຊ້າງ ຫຼື ຂີ່ມ້າ ເປັນມົງຄຸນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ການເຫັນ ຫຼື ນຸ່ງເຄື່ອງຂາວ ແລະອື່ນໆ ກໍເປັນສິຣິມົງຄຸນ. ແຕ່ການທານ້ຳມັນ ແລະກິດຄ້າຍຄື ເປັນອະມົງຄຸນ; ເພື່ອສະງົບລະງັບຄວາມຮ້າຍ ຄວນປະກອບ homa ດ້ວຍພິທີ/ມັນຕຣາ «Ghora» ເພື່ອການສັນຕິ।

Verse 3

नित्यकर्मद्वयं कृत्वा प्रविश्य मखमण्डपं स्वाचान्तो नित्यवत् कर्म कुर्यान्नैमित्तिके विधौ

ເມື່ອໄດ້ປະກອບກຳປະຈຳວັນທີ່ຈຳເປັນສອງປະການແລ້ວ ເຂົ້າສູ່ມະຄະມັນດະປະ (ສາລາບູຊາ) ແລະເຮັດອາຈາມະນະ (ācāmana) ເພື່ອຊຳລະຕົນ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດກິດທີ່ກຳນົດໃນນິມິດຕິກະ-ວິທິ (naimittika-vidhi) ໃຫ້ເຫມືອນກັບການປະຕິບັດປະຈຳວັນ।

Verse 4

ततः संशोध्य चात्मानं शिवहस्तं तथात्मनि विन्यस्य कुम्भगं प्रार्च्य इन्द्रादीनामनुक्रमात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ວາງ “ມືພຣະສິວະ” (Śiva-hasta) ໄວ້ໃນຕົນ; ຈາກນັ້ນ ໄດ້ບູຊາຄຸມພະ/ກະລະຊະ (kumbha/kalaśa) ຄືພາຊະນະນ້ຳພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຕາມລຳດັບອັນຄວນ।

Verse 5

मण्डले स्थण्डिले वापि प्रकुर्वीत शिवर्चनं तर्पणं पूजनं वह्नेः पूर्णान्तं मन्त्रतर्पणं

ບໍ່ວ່າຈະໃນມັນດະລະ (maṇḍala) ຫຼືເທິງສະຖັນດິລະ (sthaṇḍila) ທີ່ຈັດເຕັມແລ້ວ ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ ຄື ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແລະ ປູຊະນະ (pūjana); ສ່ວນພຣະອັກນິ (Agni) ຄວນເຮັດການຖວາຍນ້ຳບູຊາພ້ອມມັນຕຣະ ຈົນເຖິງປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ।

Verse 6

दुःखप्रदोषमोषाय शस्त्रेणाष्टाधिकं शतं हुत्वा हूं सम्पुटेनैव विदध्यात् मन्त्रदीपनं

ເພື່ອກຳຈັດຄວາມທຸກ ແລະໂທດເສຍຫາຍທີ່ເກີດຈາກອິດທິພົນອັນຊົ່ວ ຄວນຖວາຍໄຟ 108 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ “ອາວຸດ” ເປັນເຄື່ອງປະກອບພິທີ ແລະໃຊ້ມັນຕຣະທີ່ຫໍ້ດ້ວຍພະຍາງ “hūṃ”; ດ້ວຍນີ້ ການຈຸດປຸກ/ເຮັດໃຫ້ມັນຕຣະສະຫວ່າງ (mantra-dīpana) ຈຶ່ງສຳເລັດ।

Verse 7

अन्तर्बलिविधानञ्च मध्ये स्थण्डिलकुम्भयोः कृत्वा शिष्यप्रवेशाय लब्धानुज्ञो वहिर्व्रजेत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບາລິພາຍໃນ (antar-bali) ຕາມວິທີກຳນົດ ໃນຊ່ອງກາງລະຫວ່າງສະຖັນດິລະ (sthaṇḍila) ແລະຄຸມພະ (kumbha) ແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສິດ (śiṣya) ເຂົ້າພິທີ ຈຶ່ງຄວນອອກໄປພາຍນອກ।

Verse 8

कुर्यात्समयवत्तत्र मण्डलारोपणादिकं सम्पातहोमं तन्नाडीरूपदर्भकरानुगं

ທີ່ນັ້ນ ຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ ພຶງກະທຳການວາງ/ຕິດຕັ້ງ ມັນດະລະ (maṇḍala) ແລະພິທີຕຽມການອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳ ສັມປາຕະ-ໂຮມ (sampāta-homa) ຕາມວິທີບັນຍັດ ໂດຍໃຊ້ມືທີ່ຖືຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ຈັດເປັນຮູບນາດີ (nāḍī) ເຫມືອນທໍ່.

Verse 9

तत्सन्निधानाय तिस्त्रो हुत्वा मूलाणुनाअहुतीः कुम्भस्थं शिवमभ्यर्च्य पाशसूत्रमुपाहरेत्

ເພື່ອເຊີນໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃກ້ຊິດ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິ 3 ຄັ້ງ ດ້ວຍ ມູລານຸ (mūlāṇu) ແລ້ວ ພຶງບູຊາ ພຣະສິວະ (Śiva) ທີ່ສະຖາປະນາໃນຄຸມພະ (kumbha) ແລ້ວຈຶ່ງນຳອອກ/ຈັດຕຽມ ປາສະ-ສູຕຣະ (pāśa-sūtra) ເຊືອກພິທີ.

Verse 10

शुक्लाम्बरादिकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अस्मल्लब्धपञ्चपुस्तकेषु दध्यार्द्रमांसमद्यादेरित्यारभ्य होमो घोरेण शान्तये इत्य् अन्तः पाठः पूर्वेणानन्वित इव प्रतिभाति पाशसूत्रं समाहरेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वदक्षिणोर्ध्वकायस्य शिष्यस्याभ्यर्चितस्य च तच्छिखायां निबध्नीयात् पादाङ्गुष्ठावलम्बितं

«(ເລີ່ມດ້ວຍ) śuklāmbarādikam»—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄວາມຕາມສຳນວນໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ “ຂ” ໃນການຊຳລະ. ໃນຕົ້ນສະບັບ 5 ສຳນວນທີ່ພວກເຮົາມີ ມີຂໍ້ຄວາມແຊກພາຍໃນ ເລີ່ມຈາກ «ຈາກນົມສົ້ມ, ເນື້ອດິບ, ເຫຼົ້າ ແລະອື່ນໆ…» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «…ກະທຳໂຮມເພື່ອສະງົບຄວາມນ່າຢ້ານ»; ແຕ່ຂໍ້ຄວາມແຊກນີ້ດູເຫມືອນບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງກັບຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້າ. «ພຶງຮວບຮວມ ປາສະ-ສູຕຣະ (pāśa-sūtra)»—ນີ້ແມ່ນສຳນວນຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍ “ງ”. (ຕາມການອ່ານນັ້ນ) ພຶງມັດເຂົ້າໃນຈຸກຜົມ (śikhā) ຂອງສິດທິສາວົກຜູ້ຖືກບູຊາ ທາງຂວາ/ສ່ວນເທິງຂອງກາຍ ໃຫ້ຫ້ອຍລົງຈົນຮອດນິ້ວໂປ້ຕີນ.

Verse 11

तं निवेश्य निवृत्तेस्तु व्याप्तिमालोक्य चेतसा ज्ञेयानि भुवनान्यस्यां शतमष्टाधिकं ततः

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາຫຼັກນັ້ນໃນ ນິວຣິຕຕິ (Nivṛtti) ແລະໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈເຖິງຄວາມແຜ່ຊຶມຂອງມັນ ພຶງຮູ້ເຂົ້າໃຈໂລກ/ພູວະນະທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ—ມີ 108 ໂລກ—ແລ້ວຈຶ່ງຕໍ່ໄປ.

Verse 12

कपालो ऽजश् च बुद्धश् च वज्रदेहः प्रमर्दनः विभूतिरव्ययः शास्ता पिनाकी त्रिदशाधिपः

ພຣະອົງແມ່ນ ກະປາລະ (Kapāla, ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ), ອະຊະ (Aja, ຜູ້ບໍ່ເກີດ), ພຸດທະ (Buddha, ຜູ້ຕື່ນຮູ້), ວັຊຣະເດຫະ (Vajradeha, ຜູ້ມີກາຍແຂງດັ່ງວັຊຣະ), ປຣະມັຣດະນະ (Pramardana, ຜູ້ປາບປະຫານ), ວິພູຕິ (Vibhūti, ສະຫງ່າລາສີອັນແຜ່ຊຶມ), ອະວະຍະ (Avyaya, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ), ຊາສະຕາ (Śāstā, ຜູ້ປົກຄອງ/ຜູ້ລົງໂທດ), ປິນາກີ (Pinākī, ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ), ແລະ ຕຣິດະຊາທິປະ (Tridaśādhipa, ຈອມເທວະສາມສິບ).

Verse 13

अग्नी रुद्रो हुताशो च पिङ्गलः खादको हरः ज्वलनो दहनो बभ्रुर्भस्मान्तकक्षपान्तकौ

“ອັກນິ” ແມ່ນ ຣຸດຣະ; ຜູ້ກິນເຄື່ອງບູຊາ (ຮຸຕາຊ); ຜູ້ມີສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ (ປິງກະລະ); ຜູ້ກືນກິນ (ຄາດະກະ); ຜູ້ກຳຈັດ (ຮະຣະ); ຜູ້ລຸກໄຟສະຫວ່າງ (ຊະວະລະນະ); ຜູ້ເຜົາ (ດະຫະນະ); ຜູ້ສີນ້ຳຕານ (ບະບຣຸ); ຜູ້ສິ້ນສຸດໂດຍໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ (ພະສະມານຕະກະ); ແລະ ຜູ້ທຳລາຍໃຫ້ຮອດຈຸດຈົບ (ກະສະປານຕະກະ)។

Verse 14

याम्यमृत्युहरो धाता विधाता कार्यरञ्जकः कालो धर्मो ऽप्यधर्मश् च संयोक्ता च वियोगकः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ລົບລ້າງຄວາມຕາຍຂອງຍະມະ; ເປັນ ທາຕາ (ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ) ແລະ ວິທາຕາ (ຜູ້ຈັດວາງ); ເປັນຜູ້ດົນໃຈໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍກະທຳການ. ພຣະອົງແມ່ນ ກາລະ (ເວລາ); ເປັນ ທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ; ເປັນຜູ້ຜູກຮວມ ແລະ ຜູ້ແຍກອອກ.

Verse 15

नैरृतो मारणो हन्ता क्रूरदृष्टिर्भयानकः ऊर्ध्वांशको विरूपाक्षो धूम्रलोहितदंष्ट्रवान्

ໄນຣຶຕະ (Nairṛta) ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ມາຣະນະ (Māraṇa) ແລະ ຫັນຕາ (Hantā) — ຜູ້ມີສາຍຕາດຸຮ້າຍ ແລະ ຮູບລັກນ່າຢ້ານ. ອຸຣດະວາງສະກະ (Urdhvāṃśaka); ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa); ແລະ ຜູ້ມີເຂົ້ວສີແດງຄືຄວັນ.

Verse 16

बलश्चातिबलश् चैव पाशहस्तो महाबलः श्वेतश् च जयभद्रश् च दीर्घबाहुर्जलान्तकः

ບະລະ (Bala) ແລະ ອະຕິບະລະ (Atibala); ປາສະຫັດຖະ (Pāśahasta) ຜູ້ຖືບ່ວງ ແລະ ມະຫາບະລະ (Mahābala); ສະເວຕະ (Śveta) ແລະ ຊະຍະພັດຣະ (Jayabhadra); ດີຣຄະບາຫຸ (Dīrghabāhu) ແຂນຍາວ ແລະ ຊະລານຕະກະ (Jalāntaka) ຜູ້ສິ້ນສຸດນ້ຳ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມ/ພະລັງທີ່ຖືກເຊີນ.

Verse 17

वडवास्यश् च भीमश् च दशैते वारुणाः स्मृताः शीघ्रो लघुर्वायुवेगः सूक्ष्मस्तीक्ष्णः क्षपान्तकः

ວະດະວາສະຍະ (Vaḍavāsya) ແລະ ພີມະ (Bhīma)—ທັງສິບນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ວາຣຸນາ (Vāruṇa) ຜູ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງວະຣຸນະ: ຊີຄຣະ (Śīghra), ລະຄຸ (Laghu), ວາຍຸເວກະ (Vāyuvega), ສູກສະມະ (Sūkṣma), ຕີກສະນະ (Tīkṣṇa), ແລະ ກະສະປານຕະກະ (Kṣapāntaka).

Verse 18

पञ्चान्तकः पञ्चशिखः कपर्दी मेघवाहनः जटामुकुटधारी च नानारत्नधरस् तथा

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍ «ຫ້າ» (ແຫຼ່ງແຫ່ງພັນທະ), ຜູ້ມີຍອດຫ້າ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຜົມກອງ; ມີເມກເປັນພາຫະນະ; ສວມມົກກຸດຜົມກອງ; ແລະສວມອັນມະນີຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ។

Verse 19

निधीशो रूपवान् धन्यो सौम्यदेहः प्रसादकृत् प्रकाशो ऽप्यथ लक्ष्मीवान् कामरूपो दशोत्तरे

(ພຣະອົງ) ແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄັງສົມບັດ, ງາມສົມຮູບ, ມີວາສະນາ; ມີກາຍອ່ອນໂຍນ ແລະປະທານພຣະກະລຸນາ; ສ່ອງສະຫວ່າງ; ອີກທັງອຸດົມດ້ວຍສິຣີ—ສາມາດແປງຮູບຕາມພຣະປະສົງ—(ຖືກກ່າວ) ໃນຊຸດ «ສິບບວກ»។

Verse 20

विद्याधरो ज्ञानधरः सर्वज्ञो वेदपारगः मातृवृत्तश् च पिङ्गाक्षो भूतपालो बलिप्रियः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖືວິທະຍາອັນສັກສິດ ແລະຜູ້ຖືຄວາມຮູ້ແທ້; ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະຂ້າມຝັ່ງໄກຂອງເວດາ. ພຣະອົງຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະແມ່(ເທວີ) ແລະພິທີວັດຕະປະຕິບັດຂອງນາງ; ມີຕາສີນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ; ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແລະປົກຄອງສັດທັງປວງ; ແລະຍິນດີໃນບາລີ (ເຄື່ອງບູຊາ).

Verse 21

प्रवर्धन इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वरुण इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जनान्तक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वविद्याविधता च सुखदुःखहरा दश अनन्तः पालको धीरः पातालाधिपतिस् तथा

«ປຣະວັດທະນະ»—ດັ່ງນີ້ອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້; «ວະຣຸນະ»—ດັ່ງນີ້ອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບອື່ນ; «ຊະນານຕະກະ»—ດັ່ງນີ້ອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ. (ນີ້ແມ່ນ) ນາມສິບປະການ: ຜູ້ຈັດວາງວິທະຍາທັງປວງ, ຜູ້ກຳຈັດສຸກແລະທຸກ; ແລະອີກທັງ ອະນັນຕະ, ປາລະກະ, ທີຣະ, ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້).

Verse 22

वृषो वृषधरो वीर्यो ग्रसनः सर्वतोमुखः लोहितश् चैव विज्ञेया दश रुद्राः फणिस्थिताः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣຸດຣະສິບອົງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງງູ (ເສສະ): ວຣິສະ, ວຣິສະທະຣະ, ວີຣຍະ, ກຣະສະນະ, ສັຣວະໂຕມຸຂະ, ແລະ ໂລຫິຕະ.

Verse 23

शम्भुर्विभुर्गणाध्यक्षस्त्र्यक्षस्त्रिदशवन्दितः संहारश् च विहारश् च लाभो लिप्सुर्विचक्षणः

ພຣະອົງແມ່ນ ຊັມພຸ (Śambhu) ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່, ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa), ຜູ້ມີຕາສາມ, ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກເທວະທັງຫຼາຍ; ພຣະອົງເປັນທັງການທໍາລາຍແລະລີລາອັນສັກສິດ, ເປັນທັງການບັນລຸແລະຜູ້ແສວງຫາການບັນລຸ, ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຢ່າງສູງສຸດ។

Verse 24

अत्ता कुहककालाग्निरुद्रो हाटक एव च कुष्माण्डश् चैव सत्यश् च ब्रह्मा विष्णुश् च सप्तमः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກິນກືນ, ຜູ້ຫລອກລວງ, ໄຟແຫ່ງກາລະ (ເວລາ), ຣຸດຣະ (Rudra), ຮາຕະກະ (Hāṭaka) ຄືຄໍາທອງແທ້ເອງ, ກຸສມານຑະ (Kuṣmāṇḍa), ຄວາມຈິງ, ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu)—ແລະເປັນນາມທີ່ເຈັດໃນລໍາດັບນາມທັງຫຼາຍ.

Verse 25

रुद्रश्चाष्टाविमे रुद्राः कटाहाभ्यन्तरे स्थिताः एतेषामेव नामानि भुवनानामपि स्मरेत्

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣຸດຣະ (Rudra) ທັງແປດ; ພວກທ່ານສະຖິດຢູ່ພາຍໃນອ່າງຈັກກະວານ (kaṭāha). ຄວນລະລຶກນາມຂອງຣຸດຣະເຫຼົ່ານີ້ ແລະນາມຂອງໂລກທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 26

भवोद्भवः सर्वभूतः सर्वभूतसुखप्रदः सर्वसान्निध्यकृद् ब्रह्मविष्णुरुद्रशरार्चितः

ພຣະອົງແມ່ນບໍ່ກໍ່ເກີດແຫ່ງພະວະ (ການເປັນ); ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ; ປະທານຄວາມສຸກແກ່ສັດທັງຫຼາຍ; ກໍ່ໃຫ້ການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງມີທົ່ວທຸກທີ່; ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຫມູ່ບໍລິວານຂອງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະຣຸດຣະ.

Verse 27

संस्तुत पूर्वस्थित ॐ साक्षिन् ॐ रुद्रान्तक ॐ पतङ्ग ॐ शब्द ॐ सूक्ष्म ॐ शिव सर्वसर्वद सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रकर ॐ नमः शिवाय ॐ नमो नमः अष्टाविंशति पादानि व्योमव्यापि मनो गुह सद्योहृदस्त्रनेत्राणि मन्त्रवर्णाष्टको मतः

ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ຄວນສະດຸດີພຣະສິວະຜູ້ເກົ່າແກ່ ແລະສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດການ: «Oṃ ສາກຊິນ (ພະຍານ); Oṃ ຣຸດຣານຕະກ (ຜູ້ທໍາລາຍສັດຕູຂອງຣຸດຣະ); Oṃ ປະຕັງກ (ນົກຕາເວັນ); Oṃ ສັບດະ (ສຽງ); Oṃ ສູກສະມະ (ລະອຽດ); Oṃ ສິວະ—ຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ, ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ການສະຖິດຢູ່ຂອງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ນໍາໃຫ້ເກີດ Brahmā, Viṣṇu, ແລະ Rudra; Oṃ namaḥ śivāya; Oṃ namo namah»។ ຖືກກ່າວວ່າສູດນີ້ມີ 28 ພາດ (pāda), ແຜ່ຊາຍດັ່ງຟ້າ, ຊ່ອນຢູ່ໃນຖໍ້າໃຈ; ແລະເກືອບກັບ Sadyojāta, Hṛdaya, Astra, Netra (ແລະອື່ນໆ) ດັ່ງນັ້ນມັນຖືກນັບເປັນມັນຕຣະສູດ 8 ອັກສອນ/8 ພະຍາງ.

Verse 28

वाय ॐ नमो नमः इति अनर्चित संस्तुत पूर्वविन्द ॐ साक्षिण ॐ रुद्रान्तक ॐ पतङ्ग ॐ ज्ञान ॐ शब्द ॐ सूक्ष्म ॐ शिव ॐ सर्व ॐ सर्वद ॐ सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णु रुद्रकर ॐ नमः शिवाय ॐ नमो नम इति च, चिह्नितपुस्तकपाठः वीजाकारो मकारश् च नाड्याविडापिङ्गलाह्वये प्राणापानावुभौ वायू घ्राणोपस्थौ तथेन्द्रिये

«ວາຍ—‘ໂອມ ນະໂມ ນະມະຫ’» ດັ່ງນີ້ແມ່ນການສວດຮູບທີ່ບໍ່ໄດ້ບູຊາແຕ່ຖືກສັນລະເສີນ ໂດຍມີບິນດຸນຳໜ້າ ແລະນາມຄຸນ «ໂອມ ສາກຊິນ, ໂອມ ຣຸດຣານຕະກ, ໂອມ ປະຕັງກ, ໂອມ ຍານ, ໂອມ ສັບດະ, ໂອມ ສຸກສະມະ, ໂອມ ສິວະ, ໂອມ ທັງປວງ, ໂອມ ຜູ້ໃຫ້ທັງປວງ, ໂອມ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ມີສານນິດຍະຂອງທັງປວງ, ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດ ພຣະພຣະຫມາ ວິສນຸ ແລະ ຣຸດຣ; ໂອມ ນະມະຫ ສິວາຍ; ໂອມ ນະໂມ ນະມະຫ» ດັ່ງນີ້. ໃນການອ່ານຕາມຄຳອະທິບາຍໃນປຶ້ມທີ່ໝາຍໄວ້: ພະຍາງຄຳພັນ (ບີຊະ) «ອ» ແລະ «ມ» ຖືກວາງໃນນາດີຊື່ ອິດາ ແລະ ປິງກະລາ; ລົມສອງຢ່າງ ປຣານ ແລະ ອະປານ; ແລະອິນທຣີຍທີ່ກ່ຽວກັບດັງ ແລະ ອະໄວຍະວະສືບພັນດ້ວຍ.

Verse 29

गन्धस्तु विषयः प्रोक्तो गन्धादिगुणपञ्चके पार्थिवं मण्डलं पीतं वज्राङ्गं चतुरस्रकं

ກິ່ນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນອາລົມວັດຖຸ ໃນຊຸດຄຸນລັກສະນະຫ້າປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍກິ່ນ. ມັນດະລະຂອງທາດດິນເປັນສີເຫຼືອງ ແຂງແກ່ນດັ່ງວັດຊະຣະ ແລະມີຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ (ສີ່ດ້ານ).

Verse 30

विस्तारो योजनानान्तु कोटिरस्य शताहता अत्रैवान्तर्गता ज्ञेया योनयो ऽपि चतुर्दश

ຂອບເຂດຂອງມັນກວ້າງເຖິງ ໜຶ່ງໂກຕິ ໂຢຊະນະ ແລ້ວຄູນອີກຮ້ອຍເທົ່າ; ແລະພາຍໃນນັ້ນ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າມີ ໂຢນິ (ລຳດັບແຫ່ງການເກີດ) ສິບສີ່ ຖືກຮວບຮວມຢູ່ນີ້ເອງ.

Verse 31

प्रथमा सर्वदेवानां मन्वाद्या देवयोनयः मृगपक्षी च पशवश् चतुर्धा तु सरीसृपाः

ປະເພດທຳອິດແມ່ນຂອງເທວະທັງປວງ; ເລີ່ມຈາກ ມະນຸ (Manu) ແມ່ນສາຍກຳເນີດທີ່ເກີດໃນທິບ. ຍັງມີສັດປ່າເຊັ່ນກວາງ, ນົກ, ແລະສັດລ້ຽງ; ແລະສັດເລື້ອຍຄານຖືກກ່າວວ່າມີສີ່ປະເພດ.

Verse 32

स्थावरं पञ्चमं सर्वं योनिः षष्ठी अमानुषी पैशाचं राक्षसं याक्षं गान्धर्वं चैन्द्रमेव च

ສັດຢູ່ນິ່ງທັງປວງ (ສະຖາວະຣະ) ເປັນປະເພດທີຫ້າ; ໂຢນິທີຫົກແມ່ນອະມະນຸດ—ຄື ປິສາຈະ, ຣາກສະສະ, ຢາກສະ, ການທັຣວະ, ແລະກຸ່ມ ໄອນດຣະ (ທິບທີ່ກ່ຽວກັບອິນດຣະ) ດ້ວຍ.

Verse 33

सौम्यं प्राणेश्वरं ब्राह्ममष्टमं परिकीर्तितं अष्टानां पार्थिवन्तत्त्वमधिकारास्पदं मतं

ຫຼັກການທີ 8 ຖືກປະກາດວ່າເປັນອຳນາດພຣະພຣາຫມັນ (Brahmic) ອ່ອນໂຍນ ແລະຄຸ້ມຄອງຊີວິດ. ໃນບັນດາ 8 ນີ້ ຫຼັກການແຫ່ງດິນໂລກ ເປັນຖານຮອງ ແລະເປັນທີ່ຕັ້ງຂອງອຳນາດປະຕິບັດໃນໂລກປາກົດ.

Verse 34

लयस्तु प्रकृतौ बुद्धौ भोगो ब्रह्मा च कारणं ततो जाग्रदवस्थानैः समस्तैर् भुवनादिभिः

ການລະລາຍ (laya) ແທ້ໆ ເກີດຂຶ້ນເຂົ້າສູ່ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti). ການເສບສົມ/ປະສົບການ (bhoga) ເກີດໃນ ພຸດທິ (Buddhi) ແລະ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນຫຼັກການແຫ່ງເຫດ. ຈາກເຫດນັ້ນ ສະພາວະຕື່ນ (jāgrat) ພ້ອມດ້ວຍໂລກທັງຫຼາຍ ແລະອື່ນໆ ເກີດຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 35

निवृत्तिं गर्भितां ध्यात्वा स्वमन्त्रेण नियोज्य च वमुद्रया रेचकेन कुम्भे संस्थाप्य ॐ हां निवृत्तिकलापाशाय नम इत्य् अनेनार्घ्यं दत्वा सम्पूज्य विमुखेनैव स्वाहान्तेनै सन्निधानायाहुतित्रयं सन्तर्पणाहुतित्रयं च दत्वा ॐ हां ब्रह्मणे नम इति ब्रह्माणमावाह्य सम्पूज्य च स्वाहान्तेन सन्तर्प्य ब्रह्मन् तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दोक्ष्ययाम्यहं

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາ ນິວຣິຕຕິ-ກະລາ (Nivṛtti-kalā) ໃນສະພາວະ «garbhitā» (ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມ/ແຝງຢູ່ໃນພິທີ) ແລະນຳນາງໃຊ້ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນ, ຈົ່ງໃຊ້ ວ-ມຸດຣາ (Va-mudrā) ແລະການຫາຍໃຈອອກ (recaka) ເພື່ອສະຖາປະນາອຳນາດນັ້ນໃນ ກຸມພະ (kumbha) ພາຊະນະນ້ຳພິທີ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «Oṃ hāṃ nivṛtti-kalā-pāśāya namaḥ» ຈົ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແລະບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫັນໜ້າອອກ (vimukha) ແລະດ້ວຍມັນຕຣາລົງທ້າຍ svāhā ຈົ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງເພື່ອສັນນິທານ (sannidhāna) ແລະ 3 ຄັ້ງເພື່ອຕັຣປະນະ (tarpana). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍ «Oṃ hāṃ brahmaṇe namaḥ» ຈົ່ງອາວາຫນ ພຣະພຣະຫມາ, ບູຊາ ແລະທຳການຕັຣປະນະດ້ວຍອາຫຸຕິທີ່ລົງທ້າຍ svāhā ໂດຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ໃນຂອບເຂດອຳນາດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລີ່ມ (dokṣyayāmi) ຜູ້ໃຝ່ຫາມຸກຕິ (mumukṣu) ຜູ້ນີ້».

Verse 36

भाव्यं त्वयानुकूलेन विधिं विज्ञापयेदिति आवाहयेत्ततो देवीं रक्षां वागीश्वरीं हृदा

ໂດຍຄິດວ່າ «ຂໍໃຫ້ພິທີນີ້ດຳເນີນໄປຢ່າງເກື້ອກູນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ» ຈົ່ງແຈ້ງຂັ້ນຕອນພິທີທີ່ຈະກະທຳແກ່ອຳນາດຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ດວງໃຈ (hṛd) ເປັນທີ່ຕັ້ງສະມາທິ ເພື່ອອາວາຫນ ພຣະເທວີ—ຣັກສາ (ການປົກປ້ອງ) ວາກີສະວະຣີ (Vāgīśvarī).

Verse 37

इच्छाज्ञानक्रियारूपां षड्विधां ह्य् एककारणं पूजयेत्तर्पयेद्देवीं प्रकारेणामुना ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີນີ້ເອງ ຈົ່ງບູຊາ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpana) ແກ່ພຣະເທວີ—ຜູ້ມີຮູບແບບເປັນຄວາມປາດຖະໜາ (icchā), ຄວາມຮູ້ (jñāna), ແລະການກະທຳ (kriyā); ຜູ້ເປັນຫົກປະເພດ; ແລະເປັນເຫດດຽວ.

Verse 38

वागीश्वरीं विनिःशेषयोनिविक्षोभकारणं हृत्सम्पुटार्थवीजादिहूं फडन्तशराणुना

ດ້ວຍມັນຕຣາ «ວາກີສະວະຣີ» ອັນເປັນເຫດໃຫ້ແຫຼ່ງກໍາເນີດ/ໂຢນີ ສັ່ນໄຫວຢ່າງສົມບູນ ພຶງກະທໍາຮໍມ «hūṃ» ພ້ອມດ້ວຍພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ແລະອົງປະກອບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໃນ «hṛt-sampuṭa» (ກອບຫົວໃຈ) ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງອາວຸດ «phaḍ» ດັ່ງຍິງດ້ວຍລູກສອນອາວຸດ।

Verse 39

ताडयेद्धृदये तस्य प्रविशेत्स विधानवित् ततः शिष्यस्य चैतन्यं हृदि वह्निकणोपमं

ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ຮູ້ຕາມວິທີກໍານົດ ພຶງຕີ/ແຕະທີ່ບ່ອນຫົວໃຈຂອງສິດ ແລ້ວໃຫ້ (ມັນຕຣາ) ເຂົ້າໄປ ໃຫ້ເກີດການຕື່ນຮູ້. ຈາກນັ້ນ ຈິດສໍານຶກຂອງສິດ ໃນຫົວໃຈ ຈະເປັນດັ່ງປະກາຍໄຟນ້ອຍໆ.

Verse 40

निवृत्तिस्थं युतं पाशैर् ज्येष्ठया विभजेद्यथा ॐ हां हूं हः हूं फटों हां स्वाहेत्यनेनाथ पूरकेणाङ्कुशमुद्रया

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຈັດແຈງ/ແຍກອົງທີ່ສະຖິດໃນ «Nivṛtti» ພ້ອມດ້ວຍບ່ວງຜູກ (pāśa) ຕາມວິທີ ໂດຍອໍານາດ «Jyeṣṭhā». ແລ້ວໃຊ້ມັນຕຣາ “Oṃ hāṃ hūṃ haḥ hūṃ phaṭ oṃ hāṃ svāhā” ພ້ອມການສູດລົມເຂົ້າ (pūraka) ແລະປະທັບມຸດຣາ «Aṅkuśa» (ຄັນຈູງ).

Verse 41

तदाकृष्य स्वमन्त्रेण गृहीत्वाअत्मनि योजयेत् ॐ हां ह्रूं हां आत्मने नमः पित्रोर्विभाव्य संयोगं चैतन्यं रेचकेन तत्

ເມື່ອດຶງມັນເຂົ້າມາດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນ ພຶງຈັບຍຶດແລ້ວນໍາໄປປະສານໃນຕົນເອງ. (ສວດ:) “Oṃ hāṃ hrūṃ hāṃ—ātmanē namaḥ” (ນະມະການແດ່ອາດຕະ). ໂດຍພິຈາລະນາການປະສານຂອງຄູ່ (iḍā–piṅgalā / prāṇa–apāna) ແລະດ້ວຍການຫາຍໃຈອອກ (recaka) ພຶງສົ່ງອອກຈິດຮູ້ນັ້ນ (caitanya).

Verse 42

ब्रह्मादिकारणत्यागक्रमान्नीत्वा शिवास्पदं ॐ हूं ह्रीं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रविश्येच्चेति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हां क्षं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भाधानार्थमादाय युगपत् सर्वयोनिषु

ເມື່ອນໍາ (ຊີວະ/ເມັດ) ຜ່ານລໍາດັບການປ່ອຍວາງຫຼັກເຫດ ເລີ່ມຈາກ ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ໄປສູ່ສະຖານະຂອງ ສິວະ ແລ້ວ (ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາ) “oṃ hūṃ hrīṃ hām” ດັ່ງທີ່ຕໍາລາທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ອ່ານ. ອີກສໍານວນທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ເພີ່ມວ່າ “(ເຂົາ) ຄວນເຂົ້າໄປ”. ອີກສໍານວນໜຶ່ງໃຫ້ວ່າ “oṃ hāṃ hāṃ kṣaṃ hām”. ນໍາ (ມັນຕຣາ/ນະຍາສ) ນີ້ໄປເພື່ອ «garbhādhāna» (ພິທີປະດິດການປະສົມພັນ/ການຕັ້ງຄັນ) ແລະນໍາໃຊ້ພ້ອມກັນໃນທຸກໂຢນີ (ແຫຼ່ງກໍາເນີດທັງປວງ).

Verse 43

क्षिपेद्वागीश्वरीयोनौ वामयोद्भवमुद्रया ॐ हां हां हां आत्मने नमः पूजयेदप्यनेनैव तर्पयेदपि पञ्चधा

ດ້ວຍມຸດຣາ «ວາມະ-ໂຢດພະວະ» ຄວນວາງມັນຕຣາ/ເຄື່ອງບູຊາເຂົ້າໃນ «ໂຢນີ» (ບ່ອນກໍ່ກຳເນີດ) ຂອງ ວາກີສະວະຣີ. ສະດຸດ «ໂອມ ຮາໍ ຮາໍ ຮາໍ ອາດມະເນ ນະມະຫ» ແລ້ວບູຊາດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ແລະເຮັດຕັຣປະນະແບບຫ້າປະການ.

Verse 44

अन्ययोनिषु सर्वासु देहशुद्धिं हृदा चरेत् नात्र पुंसवनं स्त्र्यादिशरीरस्यापि सम्भवात्

ໃນໂຢນີອື່ນໆທັງໝົດ (ທີ່ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ) ຄວນກະທຳການຊຳລະກາຍດ້ວຍໃຈ (ພາຍໃນ). ທີ່ນັ້ນພິທີ «puṃsavana» ບໍ່ໃຊ້ໄດ້ ເນື່ອງຈາກອາດເກີດເປັນກາຍຍິງ ຫຼືກາຍອື່ນໆໄດ້.

Verse 45

सीमन्तोन्नयनं वापि दैवान्यङ्गानि देहवत् शिरसा जन्म कुर्वीत जुगुप्सन् सर्वदेहिनां

ຄວນປະກອບພິທີ «sīmantonnayana» ດ້ວຍ ແລະພິທີເທວະອື່ນໆ ດັ່ງກັບວ່າມີຮ່າງກາຍຈິງ. ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈຶ່ງຄວນ “ສ້າງການເກີດ” ຄືການສະຖາປະນາພິທີ ແລະຫຼີກເວັ້ນການກະທຳທີ່ທຳຮ້າຍ ຫຼືຫຍັບຫຍາມສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 46

तथैव भावयेदेषामधिकारं शिवाणुना भोगं कवचमन्त्रेण शस्त्रेण विषयात्मना

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຄວນພິຈາລະນາເຫັນ «adhikāra» (ອຳນາດ/ສິດອະນຸຍາດ) ຂອງເຂົາເຈົ້າ ຜ່ານຫຼັກລະອຽດອັນເປັນມງຄົດ «śiva-aṇu». ແລະຄວນເຫັນ «bhoga» (ປະສົບການ/ການເສບສຳຜັດ) ໂດຍມັນຕຣາກະວະຈະ (kavaca) ເປັນມັນຕຣາປ້ອງກັນ, ແລະເຫັນ «śastra» (ອາວຸດ) ຂອງເຂົາເຈົ້າວ່າມີສະພາບເປັນວິສັຍ (ວັດຖຸແຫ່ງອາຍະຕະນະ).

Verse 47

मोहरूपमभेदश् च लयसज्ञं विभावयेत् शिवेन श्रोतसां शुद्धिं हृदा तत्त्वविशोधनं

ຄວນພິຈາລະນາ «moha» ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ແລະ «abheda» (ຄວາມບໍ່ແບ່ງແຍກ) ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນສະພາບ «laya» (ການລະລາຍ). ໂດຍພຣະຊິວະ ມີການຊຳລະຊ່ອງທາງພາຍໃນ (śrotas) ແລະໂດຍຫົວໃຈ (hṛdā) ມີການຊຳລະຕັດຕະວະ (tattva) ອັນເປັນຫຼັກການພື້ນຖານ.

Verse 48

पञ्च पञ्चाहुतीः कुर्यात् गर्भाधानादिषु क्रमात् मायया मलकर्मादिपाशबन्धनिवृत्तये

ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຊຸດໆລະ 5 (ລວມ 25) ຕາມລໍາດັບ ໃນພິທີເລີ່ມຈາກ garbhādhāna (ພິທີກໍ່ກໍາເນີດ) ໂດຍອໍານາດມັນຕຣາ (māyā) ເພື່ອກໍາຈັດພັນທະທີ່ເກີດຈາກມະລະ, ເສດກຳ ແລະພາສະອື່ນໆ.

Verse 49

निष्कृत्यैव हृदा पश्चाद् यजेत शतमाहुतीः मलशक्तिनिरोधेन पाशानाञ्च वियोजनं

ເມື່ອໄດ້ເຮັດການຊໍາລະບາບ (niṣkṛti) ພາຍໃນ ໂດຍໃຫ້ຫົວໃຈ (hṛdā) ເປັນທີ່ຕັ້ງໃຈແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນບູຊາດ້ວຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງ; ໂດຍການກົດຂັບພະລັງຂອງມະລະ ຈຶ່ງເກີດການແຍກຂາດຂອງພາສະ (ພັນທະ).

Verse 50

स्वाहान्तायुधमन्त्रेण पञ्चपञ्चाहुतीर्यजेत् मायाद्यन्तस्य पाशस्य सप्तवारास्त्रजप्तया

ຄວນບູຊາອາຫຸຕິ 5 ຊຸດໆລະ 5 ໂດຍມັນຕຣາອາວຸດ (āyudha-mantra) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā”. ສໍາລັບພາສະ (pāśa) ທີ່ມັນຕຣາເລີ່ມດ້ວຍ “māyā” ຄວນເຮັດໂດຍສວດອາວຸດມັນຕຣາ 7 ຄັ້ງ.

Verse 51

कर्तर्या छेदनं कुर्यात् कल्पशस्त्रेण तद्यथा ॐ हूं निवृत्तिकलापाशाय हूं फट् ॐ हं हं हां आत्मने नम इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिखात्मने ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चपञ्चाहुतीर्दद्यादिति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः बन्धकत्वञ्च निर्वर्त्य हस्ताभ्याञ्च शराणुना

ຄວນເຮັດການຕັດຂາດ (ການຕັດພັນທະ) ດ້ວຍກັນຕະໄກ, ໂດຍໃຊ້ອາວຸດພິທີຕາມຄໍາກໍານົດ (kalpa-śastra) ດັ່ງນີ້: “Oṃ hūṃ—ແດ່ພາສະແຫ່ງຊຸດ kalā ຂອງ Nivṛtti—hūṃ phaṭ.” (ໃນບາງສໍານວນຂອງຄັດລອກທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ມີອ່ານວ່າ “Oṃ haṃ haṃ hāṃ, ນະມະຫາແດ່ອາດຕະມັນ” ຫຼື “ແດ່ śikhātmā”; ແລະບາງອ່ານເພີ່ມວ່າ “ຄວນຖວາຍ 5 ຊຸດໆລະ 5 ອາຫຸຕິ”.) ເມື່ອໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສະພາບ bandhaka ແລ້ວ, ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍມືທັງສອງ ໂດຍໃຊ້ śarāṇu ຄືອຸປະກອນຄ້າຍລູກສອນ ອີກດ້ວຍ.

Verse 52

विसृज्य वर्तुलीकृत्य घृतपूर्णे स्रुवे धरेत् दहेदनुकलास्त्रेण केवलास्त्रेण भस्मसात्

ເມື່ອປ່ອຍອອກແລ້ວ ຄວນເຮັດໃຫ້ເປັນວົງມົນ ແລ້ວນໍາໄປວາງໃນສຣຸວ (ຊ້ອນຕັກ) ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍ ghṛta (ເນີຍໃສ). ຈາກນັ້ນຄວນເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ ໂດຍອາວຸດ Anukalā-astra ຫຼື (ອີກນັຍ) ໂດຍ Kevalā-astra.

Verse 53

कुर्यात् पञ्चाहुतीर्दत्वा पाशाङ्कुशनिवृत्तये ॐ हः अस्त्राय हूं फट् प्रायश्चित्तं ततः कुर्यादस्त्राहुतिभिरष्टभिः

ເພື່ອກໍາຈັດອຸປະສັກທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເຊືອກຜູກ ແລະ ຕະຂໍ» ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 5 ຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດພິທີຊໍາລະບາບດ້ວຍມັນຕຣາອາວຸດ «ໂອມ ຫະ ອັສຕຣາຍ ຫູມ ພັດ» ໂດຍຖວາຍອາຮຸຕິ 8 ຄັ້ງດ້ວຍອັສຕຣາ-ມັນຕຣາ.

Verse 54

अथावाह्य विधातारं पूजयेत्तर्पयेत्तथा तत ॐ हां शब्दस्पर्शशुद्धब्रह्मन् गृहाण स्वाहेत्याहुतित्रयेणाधिकारमस्य समर्पयेत् दग्धनिःशेषपापस्य ब्रह्मन्नस्य पशोस्त्वया

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ເຊີນວິທາຕຣິ (ຜູ້ຈັດວາງ) ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອົງ ແລະ ຖວາຍຕັຣປະນະ (ພິທີຫຼັ່ງນໍ້າ) ດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາ «ໂອມ ຫາṁ, ໂອ ພຣະພຣະຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດໂດຍສຽງແລະການສຳຜັດ—ຂໍຈົ່ງຮັບ, ສະວາຫາ» ໃຫ້ຖວາຍອາຮຸຕິ 3 ຄັ້ງ ເພື່ອມອບອະທິກາຣະ (ອໍານາດພິທີ) ແກ່ສິ່ງນີ້. ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ, ໂດຍທ່ານ ບາບຂອງສັດບູຊານີ້ຖືກເຜົາໝົດສິ້ນບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 55

बन्धाय न पुनः स्थेयं शिवाज्ञां श्रावयेदिति ततो विसृज्य धातारं नाड्या दक्षिणया शनैः

ບໍ່ຄວນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນອີກເພື່ອການຜູກຮັດ (bandha); ແຕ່ຄວນຂັບຂານໃນໃຈເຖິງພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອປ່ອຍລົມຫາຍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຫາຍໃຈອອກຊ້າໆທາງນາຑີຂວາ.

Verse 56

संहारमुद्रयात्मानं कुम्भकेन निजात्मना राहुयुक्तैकदेशेन चन्द्रविम्बेन सन्निभं

ໂດຍອາໄສສັງຫາຣະ-ມຸດຣາ ແລະ ໂດຍການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ (kumbhaka) ດ້ວຍອາຕະມາພາຍໃນຂອງຕົນ ຄວນພິຈາລະນາຕົນເອງໃຫ້ຄ້າຍດວງຈັນ—ຖືກຣາຫູປົກຄຸມບາງສ່ວນໃນບ່ອນໜຶ່ງ.

Verse 57

आदाय योजयेत् सूत्रे रेचकेनोद्भवाख्यया पूजयित्वार्घ्यपात्रस्थतोयविन्दुसुधोपमं

ເອົາມັນຂຶ້ນແລ້ວ ນໍາໄປປະກອບໃສ່ສາຍສູດ (sūtra) ໃນຂະນະທີ່ຫາຍໃຈອອກ (recaka) ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «Udbhava». ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງພິຈາລະນາ/ຖວາຍຢອດນໍ້າໃນພາຊະນະອາຣຄະຍະ (arghya) ໃຫ້ຄ້າຍນໍ້າອະມຣິຕະ.

Verse 58

विसृज्य पितरौ दद्याद्वौषडन्तशिवाणुना पूरणाय विधिः पूर्णा निवृत्तिरिति शोधिता

ເມື່ອໄດ້ຖອນເຊີນ ແລະ ສົ່ງຄືນບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ, ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະ (Śiva) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vauṣaṭ» ເພື່ອໃຫ້ພິທີສົມບູນ. ດັ່ງນັ້ນ ວິທີການຈຶ່ງຄົບຖ້ວນ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ «nivṛtti» ຄືການປິດພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.