Adhyaya 83

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समयदीक्षाकथनं नाम द्व्यशीतितमो ऽध्यायः अथ त्र्यशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथ निर्वाणदीक्षायां कुर्यान्मूलादिदीपनं पाशबन्धनशक्त्यर्थं ताडनादिकृतेन वा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 82 ຊື່ «ການພັນລະນາພິທີສະມະຍະ-ດີກສາ (Samaya-dīkṣā)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 83 «ການພັນລະນາພິທີນິຣວານະ-ດີກສາ (Nirvāṇa-dīkṣā)». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ໃນພິທີນິຣວານະ-ດີກສາ ຄວນເຮັດການຈຸດ/ປຸກພະລັງງານເລີ່ມຈາກມູລະ (Mūla) ເພື່ອເສີມອໍານາດແກ່ພິທີຜູກດ້ວຍບາສະ (pāśa) ຫຼືຈະເຮັດດ້ວຍການຕີ ແລະກິລິຍາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກໍໄດ້.

Verse 2

एकैकया तदाहुत्या प्रत्येकं तत्त्रयेण वा वीजगर्भशिखार्धन्तु हूं फडन्तध्रुवादिना

ໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິ (ຂອງບູຊາໄຟ) ຢ່າງລະໜຶ່ງສໍາລັບແຕ່ລະມັນຕຣາ ຫຼືຈະໃຫ້ຢ່າງລະສາມກໍໄດ້; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ມີສ່ວນ ບີຈະ (bīja), ກັຣພະ (garbha) ແລະ ສິຂາ (śikhā), ພ້ອມດ້ວຍສູດຄົງທີ່ (dhruvā) ແລະຄໍາລົງທ້າຍ “hūṃ” ແລະ “phaḍ” ເປັນຕົ້ນ.

Verse 3

ॐ ह्रूं ह्रौं हौं ह्रूं फडिति मूलमन्त्रस्य दीपनं ॐ ह्रूं हौं हौं ह्रूं फडिति हृदय एवं शिरोमुखे

«Oṃ hrūṃ hrauṃ hauṃ hrūṃ phaḍ» — ນີ້ແມ່ນການຈຸດໄຟ/ປຸກພະລັງ (dīpana) ຂອງມູລະ-ມັນຕຣາ. «Oṃ hrūṃ hauṃ hauṃ hrūṃ phaḍ» — (ໃຫ້ວາງເປັນ nyāsa) ທີ່ຫົວໃຈ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ສີສະ ແລະທີ່ປາກ.

Verse 4

प्रत्येकं दीपनं कुर्यात् सर्वस्मिन् क्रूरकर्मणि शान्तिके पौष्टिके चास्य वषडन्तादिनाणुना

ໃນການກະທໍາອັນດຸຮ້າຍທຸກຢ່າງ (ກຳມະແບບ abhicāra) ແລະໃນພິທີສັນຕິ (śānti) ກັບພິທີເພີ່ມພູນ (pauṣṭika) ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຄວນເຮັດ dīpana ແຍກເປັນສ່ວນໆ ສໍາລັບແຕ່ລະຢ່າງ, ໂດຍໃຊ້ພະຍາງມັນຕຣາທີ່ເໝາະສົມ ທີ່ມີຄໍາລົງທ້າຍ “vaṣaṭ” ແລະອື່ນໆ ທໍານອງນັ້ນ.

Verse 5

वषड्वौषट्समोपेतैः सर्वकाम्योपरि स्थितैः हवनं संवरैः कुर्यात् सर्वत्राप्यायनादिषु

ຄວນເຮັດຮະວະນະ (havana—ບູຊາໄຟ) ດ້ວຍສູດສັງວະຣະ (saṃvara—ສູດປິດລ້ອມ/ປ້ອງກັນ) ຕາມທີ່ກໍານົດ, ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍຄໍາອຸທານ “vaṣaṭ” ແລະ “vauṣaṭ” ແລະວາງໄວ້ເທິງພິທີ Sarvakāmya; ແລະຄວນເຮັດໃນພິທີທັງປວງ ເຊັ່ນ ອາປະຍາຍນະ (āpyāyana—ການຫຼ້ຽງດູ/ເພີ່ມພູນ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 6

ततः स्वसव्यभागस्थं मण्डले शुद्धविग्रहं अडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हूं हों हूं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः३ ॐ हूं हां हां हूं फडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं ह्रीं ह्रं ह्रं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वषडन्तादिनात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिष्यं सम्पूज्य तत् सूत्रं सुषुम्णेति विभावितं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນມັນດະລະ ພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງຮູບອັນບໍລິສຸດຂອງເທວະຕາ ທີ່ສະຖິດຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງຕົນ. (ຕາມບົດອ່ານໃນໃບລານທີ່ຖືກໝາຍ ມັນຕຣາມີຫຼາຍແບບ: «oṃ hūṃ hoṃ hūṃ phaṭ», ຫຼື «oṃ hūṃ hāṃ hāṃ hūṃ phaṭ», ຫຼື «oṃ hraṃ hrīṃ hraṃ hraṃ phaṭ», ແລະບາງສຳນວນກ່າວວ່າມີສະພາບເປັນພະຍາງທີ່ເລີ່ມແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «vaṣaṭ».) ເມື່ອບູຊາສິດ(ສິດສິດ)ແລ້ວ ພຶງປະພິທີສັງສະການໃຫ້ແກ່ເສັ້ນດ້າຍ(ສູຕຣະ)ນັ້ນ ໂດຍພິຈາລະນາວ່າເປັນ «ສຸສຸມນາ» (ນາດີກາງ).

Verse 7

मूलेन तच्छिखाबन्धं पादाङ्गुष्ठान्तमानयेत् संहारेण मुमुक्षोस्तु बध्नीयाच्छिष्यकायके

ໂດຍ «ມູລະ» (ຫຼັກມູນ) ພຶງລາກສາຍຜູກຈຸກຜົມ (śikhā-bandha) ນັ້ນ ລົງໄປຈົນເຖິງປາຍນິ້ວໂປ້ຕີນ. ແລະໂດຍ «ສັງຫາຣະ» (ການດຶງກັບ/ການຫຼວມຮວບ) ສຳລັບຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະ ພຶງຜູກໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນກາຍຂອງສິດນັ້ນ.

Verse 8

पुंसस्तु दक्षिणे भागे वामे नार्या नियोजयेत् शक्तिं च शक्तिमन्त्रेण पूजितान्तस्य मस्तके

ສຳລັບຜູ້ຊາຍ ພຶງຈັດວາງ (ທີ່ນັ່ງ/ພິທີ) ໄວ້ຂ້າງຂວາ; ສຳລັບຜູ້ຍິງ ໄວ້ຂ້າງຊ້າຍ. ແລະໃນຕອນຈົບການບູຊາ ພຶງອັນເຊີນແລະບູຊາ «ສັກຕິ» ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງສັກຕິ ທີ່ກະຫຼອມຫົວ (ກະໂຫຼກ) ຂອງຜູ້ບູຊາ.

Verse 9

संहारमुद्रयाअदाय सूत्रं तेनैव योजयेत् नाडीन्त्वादाय मूलेन सूत्रे न्यस्य हृदार्चयेत्

ເມື່ອຍົກເອົາສາຍພິທີ (ສູຕຣະ) ດ້ວຍ «ສັງຫາຣະ-ມຸດຣາ» ແລ້ວ ພຶງຜູກຕິດມັນດ້ວຍມຸດຣານັ້ນເອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຍົກເອົານາດີ (ຊ່ອງທາງລະອຽດ) ໂດຍ «ມູລະ» ແລ້ວວາງລົງໃນສາຍນັ້ນ ແລະບູຊາທີ່ «ຫຣິດ» (ຫົວໃຈ).

Verse 10

अवगुण्ठ्य तु रुद्रेण हृदयेनाहुतित्रयं प्रदद्यात्सन्निधानार्थं शक्तावप्येवमेव हि

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປົກຄຸມ/ປິດບັງ (avaguṇṭhana) ດ້ວຍມັນຕຣາ «ຣຸດຣະ» ແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣາ «ຫຣິດະຍະ» (ມັນຕຣາຫົວໃຈ) ເພື່ອໃຫ້ເກີດການສະຖາປະນາການສະຖິດຢູ່ (ສັນນິທານ) ຂອງເທວະຕາ; ແມ່ນແມ່ນວ່າມີກຳລັງຄວາມສາມາດຄົບຖ້ວນ ກໍພຶງເຮັດຕາມນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 11

ॐ हां वर्णाध्वने नमो हां भवनाध्वने नमः ॐ हां कालाध्वने नमः शोध्याध्वानं हि सूत्रके

«ໂອມ» ຂໍນົບນ້ອມດ້ວຍພະຍາງຄັນ “ຮາṃ” ຕໍ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງອັກສອນ/ສຽງ; ຂໍນົບນ້ອມດ້ວຍ “ຮາṃ” ຕໍ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງໂລກ/ພູມະພົບ; «ໂອມ» ຂໍນົບນ້ອມດ້ວຍ “ຮາṃ” ຕໍ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງເວລາ. ແທ້ຈິງໃນ “ສູດຣະ” (ເສັ້ນດ້າຍລະອຽດ/ຫຼັກການລຶກ) ເສັ້ນທາງທີ່ຄວນຊໍາລະ ຖືກຊໍາລະແລ້ວດັ່ງນີ້.

Verse 12

न्यस्यास्त्रवारिणा शिष्यं प्रोक्ष्यास्त्रमन्त्रितेन च पुष्पेण हृदि सन्ताड्य शिष्यदेहे प्रविश्य च

ເມື່ອໄດ້ປະກອບ nyāsa ດ້ວຍ “ນ້ໍາອາສະຕຣະ” ແລ້ວ, ໃຫ້ພອຍພົ່ນສິດດ້ວຍນ້ໍາທີ່ຖືກປຸກເສກດ້ວຍມັນຕຣະອາສະຕຣະ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ໃຊ້ດອກໄມ້ຕີກະທົບທີ່ຫົວໃຈຂອງສິດ; ແລະໃຫ້ພະລັງມັນຕຣະເຂົ້າໄປໃນກາຍຂອງສິດ.

Verse 13

गुरुश् च तत्र हूङ्कारयुक्तं रेचकयोगतः चैतन्यं हंसवीजस्थं विश्लिष्येदायुधात्मना

ແລະໃນທີ່ນັ້ນ ຄູອາຈານ (Guru) ໂດຍຍົກຍະຂອງການຫາຍໃຈອອກ (recaka) ປະສົມກັບພະຍາງ “hūṃ” ຄວນແຍກ/ລະລາຍຈິດຊີວິດ (caitanya) ທີ່ສະຖິດໃນເມັດພັນ Haṃsa ໂດຍຮັບຮູບເປັນອາວຸດ ຄືພະລັງພາຍໃນອັນຄົມກົດດ້ວຍມັນຕຣະ.

Verse 14

ॐ हौं हूं फट् आछिद्य शक्तिसूत्रेण हां हं स्वाहेति चाणुना संहारमुद्रया सूत्रे नाडीभूते नियोजयेत्

ເມື່ອອອກສຽງ «ໂອມ hauṃ hūṃ phaṭ» ແລ້ວ ຄວນຕັດ/ຂາດອຸປະສັກ; ແລະດ້ວຍ “ເສັ້ນດ້າຍສັກຕິ” (śakti-sūtra) ໃຫ້ນໍາໃຊ້ແຮງກະຕຸ້ນມັນຕຣະອັນລະອຽດດັ່ງອະນຸ—«hāṃ haṃ svāhā». ຈາກນັ້ນ ໂດຍ Saṃhāra-mudrā ໃຫ້ຝັງ/ຈັດວາງມັນໃນເສັ້ນດ້າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນ nāḍī (ຊ່ອງທາງລະອຽດ).

Verse 15

ॐ हां हं हां आत्मने नमः व्यापकं भावयेदेनं तनुत्राणावगुण्ठयेत् अपुस्तकपाठः ॐ हां पदात्मने नमः ॐ हां वर्णात्मने नमः ॐ हां मन्त्रात्मने नमः ॐ हां कालात्मने नम इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हूं फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तन्मात्रेणावगुण्ठयेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आहुतित्रितयं दद्यात् हृदा सन्निधिहेतवे

ດ້ວຍມັນຕຣະ «ໂອມ hāṃ haṃ hāṃ—ນະມະ ແກ່ອາດມັນ (Ātman)» ຄວນພິຈາລະນາສິ່ງນີ້ (ເທວະ/ມັນຕຣະ) ໃຫ້ເປັນຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລ້ວຈຶ່ງກະທໍາ avaguṇṭhana ເປັນເກາະປ້ອງກັນກາຍ (tanutrāṇa)។ (ບັນທຶກອ່ານຕ່າງໃນຄັດລອກ: «ໂອມ hāṃ—ນະມະ ແກ່ padātman; … varṇātman; … mantrātman; … kālātman» ແລະຍັງມີ «ໂອມ hāṃ hauṃ hūṃ phaṭ» ແລະ «ໃຫ້ຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍນັ້ນຢ່າງດຽວ».) ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 3 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣະຫົວໃຈ (hṛdā) ເພື່ອເຫດແຫ່ງການສະຖິດຢູ່/ການປາກົດພຣະອົງ.

Verse 16

विद्यादेहञ्च विन्यस्य शान्त्यतीतावलोकनं तस्यामितरतत्त्वाद्यं मन्त्रभूतं विचिन्तयेत्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ nyāsa ໂດຍຕິດຕັ້ງ «ກາຍແຫ່ງ vidyā» (ພະລັງມົນຕຣາ) ໃສ່ຕົນເອງແລ້ວ, ຄວນພິຈາລະນາທັດສະນະທີ່ເກີນກວ່າຄວາມສະຫງົບ; ແລະໃນນັ້ນ ຄວນຄິດໄຕ່ຕັດຕະວະຫຼາກຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ «ອື່ນ» (tattva ທີ່ແຍກຕ່າງ) ໃຫ້ເປັນສະພາບມົນຕຣາ।

Verse 17

ॐ हां हौं शान्त्यतीतकलापाशाय नम इत्य् अनेनावलोकयेत् हे तत्त्वे मन्त्रमप्येकं पदं वर्णाश् च षोडश तथाष्टौ भुवनान्यस्यां वीजनाडीकथद्वयं

ດ້ວຍສູດມົນຕຣາ «ໂອມ ຮາງ ຮໍາວ—ນະມະ ແດ່ບ່ວງຜູກ (pāśa) ອັນປະກອບດ້ວຍຊຸດ kalā ທີ່ເກີນ śānti» ຄວນເຮັດ avalokana (ການພິຈາລະນາ/ການກວດເບິ່ງພິທີ). ໂອ ຕັດຕະວະ! ໃນການປະຕິບັດນີ້ຍັງມີມົນຕຣາເປັນ pada ດຽວ; ມີ varṇa 16 ແລະ bhuvana 8; ແລະທີ່ນີ້ສອນຄໍາອະທິບາຍສອງປະການກ່ຽວກັບ bīja ແລະ nāḍī.

Verse 18

विषयञ्च गुणञ्चैकं कारणं च सदा शिवं सितायां शान्त्यतीतायामन्तर्भाव्य प्रपीडयेत्

ເມື່ອຫຼວມວັດຖຸແຫ່ງສະມາທິ (viṣaya), guṇa, ຫຼັກການອັນດຽວທີ່ຮວບຮວມ, ແລະ kāraṇa ເຂົ້າໃນ Sadāśiva—ໃນ Śakti ສີຂາວ, ໃນສະພາວະ «ສັນຕິທີ່ເກີນ»—ແລ້ວ, ຄວນກົດໃຫ້ແນ່ນຫນາ ເພື່ອເພີ່ມແລະທໍາໃຫ້ການຫຼວມນັ້ນມັ່ນຄົງ.

Verse 19

ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय हूं फट् संहारमुद्रयाअदाय विदध्यात् सूत्रमस्तके पूजयेदाहुतींस्तिस्रो दद्यात् सन्निधिहेतवे

ສະດຸດມົນຕຣາ «ໂອມ ຮໍາວ—ແດ່ pāśa ຂອງຊຸດ kalā ທີ່ເກີນ śānti, ຮູṃ phaṭ» ແລະໃຊ້ Saṃhāra-mudrā, ຄວນຜູກ/ຈັດວາງສາຍສູດອັນສັກສິດໄວ້ເທິງສະຫົວ; ຈາກນັ້ນຄວນບູຊາ ແລະຖວາຍອາຫູຕິ 3 ຄັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການສະຖິດຢູ່ຂອງເທວະ.

Verse 20

तत्त्वे द्वे अक्षरे द्वे च वीजनाडीकथद्वयं गुणौ मन्त्रौ तथाब्जस्थमेकं कारणमीश्वरं

ໃນ tattva ມີສອງ; ມີສອງອັກສອນ; ແລະຄໍາອະທິບາຍສອງປະການກ່ຽວກັບ bīja ແລະ nāḍī. ມີ guṇa ສອງ ແລະມົນຕຣາສອງ; ແລະພຣະເຈົ້າອົງດຽວ ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ ແມ່ນແຫຼ່ງເຫດອັນດຽວ.

Verse 21

पदानि भानुसङ्ख्यानि भुवनानि दश सप्त च एकञ्च विषयं शान्तौ कृष्णायामच्युतं स्मरेत्

ໃນພິທີສັນຕິ (śānti) ຄວນລະນຶກເຖິງ ອະຈະຍຸຕະ (Viṣṇu): ສວດຖ້ອຍຄໍາໃຫ້ມີຈໍານວນເທົ່າດວງອາທິດ 12, ພິຈາລະນາໂລກ 10, 7 ແລະ 1, ແລ້ວຕັ້ງໃຈໃນອາລົມອັນດຽວ ໃນຄືນມືດ (kṛṣṇāyām).

Verse 22

ताडयित्वा समादाय मुखसूत्रे नियोजयेत् जुहुयान्निजवीजेन सान्निध्यायाहुतित्रयं

ເມື່ອຕີ (ສິ່ງນັ້ນ) ແລ້ວຈຶ່ງຍົກຂຶ້ນ ໃຫ້ຜູກໄວ້ກັບສາຍປາກ (mukha-sūtra); ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ພັດ/ຫາງປັດຂອງຕົນ ຖວາຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງ ເພື່ອຄວາມປະຈັກຊັດໃກ້ຊິດ (sān­nidhya) ຂອງເທວະ.

Verse 23

विद्यायां सप्त तत्त्वानि पादानामेकविंशतिं षड् वर्णान् सञ्चरं चैकं लोकानां पञ्चविंशतिं

ໃນວິທະຍາວ່າດ້ວຍສັນທະ (vidyā) ນີ້ ມີຕັດຕະວະ 7; ປະເພດຂອງຕີນສັນທະ (pāda) 21; ຊັ້ນຂອງພະຍາງ/ອັກສອນ 6; ແລະກົດຫຼັກ 1 ຊື່ «sañcāra»; ພ້ອມທັງຈໍາແນກໂລກ 25 ປະເພດ.

Verse 24

गुणानान्त्रयमेकञ्च विषयं रुद्रकारणं अन्तर्भाव्यातिरिक्तायां जीवनाडीकथद्वयं

ມີຄຸນລັກສະນະກະວີ (guṇa) 3 ປະເພດ ແລະຫົວຂໍ້ (viṣaya) 1; ເຫດປັດໃຈທີ່ເອີ້ນວ່າ «Rudra-kāraṇa»; «antarbhāva» (ການຮວມເຂົ້າ) ແລະ «atirikta» (ເກີນເພີ່ມ); ພ້ອມທັງການອະທິບາຍຄູ່ກ່ຽວກັບຊີວະ-ນາດີ (jīva-nāḍī) — ທັງໝົດນີ້ພຶງອະທິບາຍ.

Verse 25

अस्त्रमादाय दध्याच्च पदं द्व्यधिकविंशतिं लोकानाञ्च कलानाञ्च षष्टिं गुणचतुष्टयं

ເມື່ອຖືອາວຸດສັກສິດ (astra) ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາ «pada» ອັນຈັກກະວານ ໃຫ້ມີຈໍານວນ 22; ແລະພິຈາລະນາໂລກທັງຫຼາຍ ແລະກະລາ (kalā) ເປັນ 60; ພ້ອມທັງຊຸດຄຸນ (guṇa) 4 ປະການ.

Verse 26

ॐ हां हौं हों शान्त्यतीतकलापाशायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्राणां त्रयमेकञ्च विषयं कारणं हरिं अन्तर्भाव्य प्रतिष्ठायां शुक्लयान्ताडनादिकं

«ໂອມ ຫາງ ຫໍາງ ໂຫງ»—ມັນຕຣາ “ເພື່ອສະງົບສັນຕິພັນທະຂອງກຸ່ມກະລາ (kalā) ທີ່ເກີນການສະງົບ” ດັ່ງທີ່ອ່ານໄດ້ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກໝາຍ. ໃນພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາ 3 ແລະອີກ 1 ມັນຕຣາ ໂດຍຮວມ ວິສະຍະ (viṣaya) ກາຣະນະ (kāraṇa) ແລະ ຫຣິ (Hari/ວິສນຸ) ພ້ອມກັບວິທີການເຊັ່ນ ຕີ/ປຸກພະລັງຍັນຕຣາສີຂາວ ແລະກິດອື່ນໆ.

Verse 27

विधाय नाभिसूत्रस्थां सन्निधायाहुतीर्यजेत् ह्रीं भुवनानां शतं साग्रंपदानामष्टविंशतिं

ເມື່ອຈັດພິທີໂດຍວາງ (nyāsa/ມັນຕຣາ) ໃຫ້ຢູ່ທີ່ “ສາຍສູດສະດື” (nābhi-sūtra) ແລະຈັດອາຫຸຕິ (ເຄື່ອງບູຊາໄຟ) ໃກ້ໆ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບການຖວາຍ. ຄວນໃຊ້ບີຈະ “hrīṃ”, ມີ 100 ຄັ້ງສໍາລັບພູວະນະ (bhuvana) ແລະ 28 ໜ່ວຍຂອງ padāni ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 28

वीजनाडीसमीराणां द्वयोरिन्द्रिययोरपि वर्णन्तत्त्वञ्च विषयमेकैकं गुणपञ्चकं

ທ່ານອະທິບາຍແບບລໍາດັບ ສໍາລັບແຕ່ລະຢ່າງ: ຕັດຕະວະ (tattva), ວິສະຍະ (viṣaya) ແລະ ຊຸດຄຸນນະພາບ 5 (guṇa-pañcaka) ທີ່ເກີດກັບ vījana (ພັດ), nāḍī (ທໍ່/ຊ່ອງ), samīra (ລົມ) ແລະກັບອິນທຣິຍະ 2 (ປະສາດຮັບຮູ້) ດ້ວຍ.

Verse 29

हेतुं ब्रह्माण्डमन्त्रस्थं शम्बराणां चतुष्टयं निवृत्तौ पीतवर्णायामन्तर्भाव्य प्रताडयेत्

ຄວນນໍາສູດ «Hetu» (ເຫດຸ/ສາເຫດ) ໃຫ້ຢູ່ພາຍໃນມັນຕຣາ Brahmāṇḍa. ແລ້ວໃນພິທີ Nivṛtti (ການຖອນກັບ) ໂດຍຫໍ່ຮວມ Śambara ທັງ 4 ໃນພາບສີເຫຼືອງ ຈຶ່ງຕີ/ປະທັບດ້ວຍພະລັງ ເພື່ອກໍາຈັດອຸປະສັກ.

Verse 30

आदौ यत्तत्त्वभागान्ते सूत्रे विन्यस्यपूजयेत् जुहुयादाहुतीस्तिस्रः सन्निधाय पावके

ໃນຕອນຕົ້ນ ຄວນວາງ (nyāsa) ແລະບູຊາຕັດຕະວະ (tattva) ນັ້ນໄວ້ທີ່ສ່ວນທ້າຍຂອງສູດ/ສູຕຣາ (sūtra). ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງ ໂດຍໃຫ້ໄຟ (pāvaka) ຢູ່ໃກ້ ແລະຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 31

इत्यादाय कलासूत्रे योजयेच्छिष्यविग्रहात् सवीजायान्तु दीक्षायां समयाचारयागतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ນໍາເອົາເຄື່ອງໝາຍ/ອຸປະກອນພິທີທີ່ຈໍາເປັນແລ້ວ ຄວນນໍາໄປວາງໃສ່ «ກະລາ-ສູດຣະ» (ເຊືອກ/ເສັ້ນແບ່ງພິທີ) ໂດຍດຶງອອກຈາກຮູບກາຍຂອງສິດ. ແຕ່ໃນພິທີດິກສາທີ່ມີ «ບີຈະ» (ພະຍາງຄໍາມົນຕຣາ) ຄວນປະຕິບັດຕາມສະມະຍະ ແລະ ອາຈາຣະທີ່ກໍານົດໄວ້ ຄືຄໍາປະຕິຍານ ແລະ ຈັນຍາພິທີກໍາ.

Verse 32

देहारम्भकरक्षार्थं मन्त्रसिद्धिफलादपि इष्टापूर्तादिधर्मार्थं व्यतिरिक्तं प्रबन्धकं

«ປຣະບັນທະກະ» ຫຼືການດໍາເນີນຢ່າງເປັນລະບົບ ແມ່ນສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງຈາກເປົ້າໝາຍທົ່ວໄປ: ກະທໍາເພື່ອປົກປ້ອງກາຍແລະກິດການທີ່ເລີ່ມເຮັດ, ເພື່ອຜົນແຫ່ງການສໍາເລັດມົນຕຣາ, ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງທາງທຳມະຂອງພິທີຢ່າງ iṣṭa ແລະ pūrta.

Verse 33

चैतन्यबोधकं सूक्ष्मं कलानामन्तरे स्मरेत् अमुनैव क्रमेणाथ कुर्यात्तर्पणदीपने

ໃນຊ່ອງຫວ່າງຂອງກະລາ (ຈັງຫວະພິທີ) ຄວນລະລຶກແລະພິຈາລະນາຫຼັກການອັນລະອຽດທີ່ປຸກຄວາມຮູ້ສຶກຕື່ນຮູ້. ແລ້ວຕາມລໍາດັບນີ້ ຈຶ່ງປະກອບ tarpaṇa (ການຖວາຍເພື່ອໃຫ້ພໍໃຈ) ແລະ dīpana (ການຈຸດໄຟ/ການສ່ອງສະຫວ່າງ).

Verse 34

आहुतिभिः स्वमन्त्रेण तिसृभिस्तिसृभिस् तथा ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय स्वाहेत्यादितर्पणं ॐ हां हं हां शान्त्यतीतकलापाशाय हूम्फडित्यादिदीपनं तत् सूत्रं व्याप्तिबोधाय कलास्थानेषु पञ्चसु

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍອາຮຸຕິ (ການຖວາຍໃນໄຟ) ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາຂອງຕົນ ໃຫ້ຖວາຍສາມ ແລະ ສາມ ຄືກັນ: tarpaṇa ເລີ່ມດ້ວຍ “Oṃ hauṃ, ແດ່ Śāntyatīta-kalāpāśa, svāhā”; ແລະ dīpana (ການຈຸດໄຟ/ການກະຕຸ້ນ) ເລີ່ມດ້ວຍ “Oṃ hāṃ haṃ hāṃ, ແດ່ Śāntyatīta-kalāpāśa, hūṃ phaṭ.” ສູດຣະມົນຕຣານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ການແຜ່ຊຶມ (vyāpti) ໃນຫ້າສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ kalā-sthāna.

Verse 35

ह्रीं त्रिभुवनाधिपानामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पदानामूनविंशतिमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आदौ सतत्त्वभावेनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हौं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सङ्गृह्य कुङ्कुमाज्येन तत्र साङ्गं शिवं यजेत् हूम्फडन्तैः कलामन्त्रैर् भित्त्वा पाशाननुक्रमात्

ເມື່ອຮວບຮວມວັດຖຸຖວາຍໂດຍນໍາກຸງກຸມ (saffron) ປົນກັບ ghee ແລ້ວ ຄວນບູຊາ Śiva ຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ (aṅga) ຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມົນຕຣາກະລາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “hūṃ” ແລະ “phaḍ” ເພື່ອທະລຸ ແລະ ຕັດຂາດ pāśa (ພັນທະ/ເຊືອກມັດ) ຕາມລໍາດັບ. (ບັນດາສຳນວນຕ່າງໆໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ມີເຊັ່ນ: “hrīṃ, ຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ…”, “ສິບເກົ້າລົບ (ໜຶ່ງ) ພະຍາງ/ຄໍາ…”, “ແຕ່ເລີ່ມດ້ວຍພາວະ sat-tattva…”, ແລະ “oṃ hāṃ hauṃ hauṃ…”.)

Verse 36

नमो ऽन्तैश् च प्रविश्यान्तः कुर्याद् ग्रहणबन्धने ॐ हूं हां हौं हां हूं फट् शान्त्यतीतकलां गृह्णामि बध्नामि चेत्यादिमन्त्रैः कलानां ग्रहणबन्धनादिप्रयोगः पाशादीनाञ्च स्वीकारो ग्रहणं बन्धनं पुनः

ເມື່ອເຂົ້າໄປພາຍໃນຂອບເຂດພິທີ ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍສູດຄໍານົບນ້ອມ «ນໂມ…» ພຶງປະກອບພິທີ «ການຈັບແລະຜູກ» (grahaṇa–bandhana) ດ້ວຍມັນຕຣາ «oṃ hūṃ hāṃ hauṃ hāṃ hūṃ phaṭ». ໂດຍກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍຈັບ; ຂ້ອຍຜູກ ກະລາ (kalā) ທີ່ພົ້ນຈາກການສະງົບ» ແລະມັນຕຣາອື່ນໆ—ນີ້ແມ່ນວິທີນໍາໃຊ້ສໍາລັບການຈັບ, ຜູກ ແລະການປະຕິບັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງກະລາ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ພຶງຮັບເອົາເຊືອກບ່ວງ (pāśa) ແລະເຄື່ອງມືອື່ນໆຕາມພິທີ. ດັ່ງນັ້ນ ການຈັບແລະຜູກ ຈຶ່ງຖືກກ່າວຊ້ໍາອີກຄັ້ງ।

Verse 37

पुरुषं प्रति निःशेषव्यापारप्रतिपत्तये उपवेश्याथ तत् सूत्रं शिष्यस्कन्धे निवेशयेत्

ເພື່ອໃຫ້ບຸກຄົນນັ້ນເຂົ້າໃຈການປະຕິບັດທັງໝົດຢ່າງລະອຽດ ພຶງໃຫ້ນັ່ງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງນໍາສາຍສູດອັນສັກສິດນັ້ນໄປວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງສິດ (ສາວົກ)।

Verse 38

विस्तृताघप्रमोषाय शतं मूलेन होमयेत् शरावसम्पुटे पुंसः स्त्रियाश् च प्रणितोदरे

ເພື່ອກໍາຈັດບາບອັນແຜ່ກວ້າງ ພຶງຖວາຍໂຮມ (homa) ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ ດ້ວຍຮາກ (mūla) ທີ່ກໍານົດໄວ້; ພິທີນີ້ເຮັດໃນພາຊະນະມີຝາປິດ (śarāva-sampuṭa) ວາງໄວ້ເທິງທ້ອງຂອງຜູ້ຊາຍ ຫຼື ຜູ້ຍິງ।

Verse 39

हृदस्त्रसम्पुटं सूत्रं विधायाभ्यर्चयेद्धृदा सूत्रं शिवेन साङ्गेन कृत्वा सम्पातशोधितं

ເມື່ອຈັດເຮັດສາຍສູດພິທີໃຫ້ຢູ່ໃນການຫຸ້ມປ້ອງກັນດ້ວຍມັນຕຣາ Hṛd-astra ແລ້ວ ພຶງບູຊາມັນດ້ວຍມັນຕຣາ Hṛd (ມັນຕຣາແຫ່ງດວງໃຈ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ອະທິຖານອໍານາດແກ່ສາຍສູດດ້ວຍມັນຕຣາ Śiva ພ້ອມອົງປະກອບ (aṅga) ທັງຫມົດ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍ sampāta (ການປະພອຍ/ການຖວາຍທີ່ມີມັນຕຣາ) ແລ້ວມັນຈຶ່ງບໍລິສຸດ।

Verse 40

निदध्यात् कलशस्याधो रक्षां विज्ञापयेदिति शिष्यं पुष्पं करे दत्वा सम्पूज्य कलशादिकं

ພຶງວາງສາຍປ້ອງກັນ/ຣັກຊາ (rakṣā) ໄວ້ໃຕ້ກະລະຊະ (kalaśa) ທີ່ໄດ້ປະພອຍສັກສິດ ແລະແນະນໍາສິດເຖິງພິທີປ້ອງກັນ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ດອກໄມ້ແກ່ມືຂອງສິດ ແລະຈຶ່ງສໍາເລັດການບູຊາກະລະຊະ ແລະເຄື່ອງພິທີອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ।

Verse 41

प्रणमय्य वहिर्यायाद् यागमन्दिरमध्यतः मण्डलत्रितयं कृत्वा मुमुक्ष्वनुत्तराननान्

ເມື່ອກ້ອມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ພຶງອອກຈາກກາງຫໍພິທີຍັດ; ຈັດເຮັດມັນດະລາສາມຊັ້ນ ແລ້ວໃນຖານະຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ພຶງບູຊາເທວະທີ່ມີພຣະພັກອັນສູງສຸດຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້।

Verse 42

भुक्तये पूर्ववक्त्रांश् च शिष्यांस्तत्र निवेशयेत् प्रथमे पञ्चगव्यस्य प्राशयेच्चुल्लकत्रयं

ສໍາລັບພິທີອາຫານ ພຶງໃຫ້ສິດສານັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ. ໃນຄັ້ງທໍາອິດ ພຶງໃຫ້ພວກເຂົາຮັບປະທານ pañcagavya ເປັນສາມສ່ວນນ້ອຍໆ.

Verse 43

पाणिना कुशयुक्तेन अर्चितानन्तरान्तरं चरुन्ततस्तृतीये तु ग्रासत्रितयसम्मितं

ດ້ວຍມືທີ່ມີຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ປະກອບ ພຶງຖວາຍ caru ທີ່ໄດ້ບູຊາຊໍາລະແລ້ວເປັນລະຍະໆຕາມຊ່ອງຫ່າງອັນເໝາະສົມ; ແລະໃນຄັ້ງທີສາມ ສ່ວນທີ່ໃຫ້ຄວນເທົ່າກັບສາມຄໍາ (grāsa).

Verse 44

अष्टग्रासप्रमाणं वा दशनस्पर्शवर्जितं पालाशपुटके मुक्तौ भुक्तौ पिप्पलपत्रके

ພຶງຮັບປະທານອາຫານໃຫ້ໄດ້ປະມານແປດຄໍາ ແລະຫຼີກລ້ຽງການແຕະຕ້ອງດ້ວຍແຂ້ວ. ເມື່ອຫໍ່ໄວ້ໃນຫໍ່ໃບປະລາສະ (palāśa) ພຶງຖວາຍກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານເທິງໃບປິບພະລະ (pippala/ອັສວັດຖະ).

Verse 45

कुम्भमाज्येनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः निदध्यान् पूर्ववद्धृदा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदा सम्भोजनं दत्वा पूतैर् आचामयेज्जलैः दन्तकाष्ठं हृदा कृत्वा प्रक्षिपेच्छोभने शुभं

ດ້ວຍໃຈ (hṛdā) ພຶງຖວາຍບູຊາອາຫູຕິທີ່ກໍານົດໄວ້—(ບາງສໍານວນອ່ານວ່າ) «ກຸມພະພ້ອມນ້ໍາມັນເນີຍ ghee»—ແລະພຶງເພ່ງພິຈາລະນາດັ່ງເກົ່າ (ມີອ່ານຕ່າງທີ່ຖືກໝາຍໄວ້). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈພຶງຖວາຍສ່ວນອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວບ້ວນປາກດ້ວຍນ້ໍາອັນບໍລິສຸດ. ເຮັດໃຫ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ (dantakāṣṭha) ເປັນຂອງສັກສິດດ້ວຍໃຈ ແລ້ວໂຍນມັນໄປຍັງສະຖານທີ່ງາມແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 46

न्यूनादिदोषमोषाय मूलेनाष्टोत्तरं शतं विधाय स्थिण्डिलेशाय सर्वकर्मसमर्पणं

ເພື່ອກຳຈັດຂໍ້ບົກພ່ອງເຊັ່ນຄວາມຂາດຕົກໃນພິທີ ຄວນກະທຳ 108 ຄັ້ງ (ຖວາຍໄຟ/ສວດ) ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ (mūla-mantra) ແລ້ວຈຶ່ງອຸທິດການກະທຳທັງໝົດຂອງພິທີໃຫ້ແກ່ ສຖິນຑິເລສ (Sthiṇḍileśa) ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງແທ່ນບູຊາ/ພື້ນພິທີ.

Verse 47

पूजाविसर्जनञ्चास्य चण्डेशस्य च पूजनं निर्माल्यमपनीयाथ शेषमग्नौ यजेच्चरोः

ຄວນກະທຳພິທີສິ້ນສຸດແລະການສົ່ງຄືນ (visarjana) ຂອງການບູຊານີ້ ແລະບູຊາ ຈັນເຑສະ (Caṇḍeśa) ດ້ວຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອເອົານິຣມາລະຍະ (nirmālya) ຄືເສດດອກໄມ້ອັນສັກສິດອອກແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຈາຣຸ (caru) ອາຫານບູຊາທີ່ປຸງສຸກ ລົງໃນໄຟ.

Verse 48

कलशं लोकपलांश् च पूजयित्वा विसृज्य च विसृजेद्गणमग्निञ्च रक्षितं यदि वाह्यतः

ເມື່ອບູຊາກະລະສະ (kalaśa) ໝໍ້ນ້ຳພິທີ ແລະ ໂລກະປາລະ (Lokapālas) ຜູ້ພິທັກທິດ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງຄືນພວກເຂົາຕາມພິທີ; ຄວນສົ່ງຄືນກະນະ (gaṇas) ຜູ້ຕິດຕາມດ້ວຍ. ແລະໄຟທີ່ຖືກປະພອງ—ຖ້າຖືກຮັກສາໄວ້ພາຍນອກ (ນອກເຂດຫຼັກ)—ຄວນຖືກປົກປ້ອງແລະປິດພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 49

वाह्यतो लोकपालानां दत्वा सङ्क्षेपतो बलिं भस्मना शुद्धतोयैर् वा स्नात्वा या गालयं विशेत्

ພາຍນອກເຂດສັກສິດ ເມື່ອຖວາຍບາລິ (bali) ຢ່າງຫຍໍ້ໃຫ້ແກ່ ໂລກະປາລະ (Lokapālas) ຜູ້ພິທັກທິດ ແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ ຫຼືນ້ຳທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຫໍພິທີຍາກະ (yāga-śālā).

Verse 50

गृहस्थान् दर्भशय्यायां पूर्वशीर्षान् सुरक्षितान् हृदा सद्भस्मशय्यायां यतीन् दक्षिणमस्तकान्

ພວກຄົນຄອບຄົວ (gṛhastha) ຄວນຖືກຈັດວາງຢ່າງລະມັດລະວັງເທິງທີ່ນອນຫຍ້າກຸສະ/ດັຣພະ (kuśa/darbha) ໂດຍໃຫ້ຫົວຫັນໄປທາງຕາເວັນອອກ; ສ່ວນຍະຕິ (yati) ນັກບວດຖືພຣະວິນັຍ ຄວນຖືກຈັດວາງຢ່າງໝັ້ນຄົງຕາມພິທີເທິງທີ່ນອນຂີ້ເທົ່າອັນສັກສິດ ໂດຍໃຫ້ຫົວຫັນໄປທາງໃຕ້.

Verse 51

शिखाबद्धसिखानस्त्रसप्तमाणवकान्वितान् विज्ञाय स्नापयेच्छिष्यांस्ततो यायात् पुनर्वहिः

ເມື່ອຮູ້ແນ່ວ່າ ພວກເຂົາມັດ śikhā ໄດ້ຖືກຕ້ອງ ແລະມີອາວຸດພ້ອມກັບເດັກຜູ້ຊ່ວຍ 7 ຄົນ (māṇavaka) ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ສິດທິສາວົກອາບນ້ຳ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງອອກໄປຂ້າງນອກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 52

ॐ हिलि हिलि त्रिशूलपाणये स्वाहा पञ्चगव्यञ्चरुं प्राश्य गृहीत्वा दन्तधावनं समाचम्य शिवं ध्यात्वा शय्यामास्थाय पावनीं

«ໂອມ—ຮິລິ ຮິລິ—ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິຊູນ (Trident-bearing One), svāhā» ເວົ້າມັນຕຣາ. ເມື່ອໄດ້ຮັບປະທານ pañcagavya ແລະ caru (ເຄື່ອງບູຊາອຸທິດ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຈັບກິ່ງໄມ້ຂັດແຂ້ວ, ປະກອບ ācamana, ພິຈາລະນາພຣະສິວະ (Śiva), ແລ້ວນອນລົງເທິງຕຽງອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 53

दीक्षागतङ्क्रियाकाण्डं संस्मरन् संविशेद्गुरुः इति सङ्क्षेपतः प्रोक्तो विधिर्दीक्षाधिवासने

ໂດຍລະລຶກເຖິງ kriyā-kāṇḍa ອັນເປັນພາກພິທີກຳທີ່ກ່ຽວກັບ dīkṣā, ຄູບາ (guru) ຄວນເຂົ້ານອນພັກ. ດັ່ງນີ້ ວິທີການຂອງ dīkṣā-adhivāsana (ພິທີຄ່ຳຄືນກ່ອນການຮັບດīkṣā) ໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ।