Adhyaya 82
अध्याय 82 — संस्कारदीक्षाकथनम् (Saṃskāra-Dīkṣā: Consecratory Initiation)
ບົດນີ້ປິດທ້າຍເລື່ອງ Samaya-dīkṣā ແລ້ວເລີ່ມ Saṃskāra-dīkṣā ທັນທີ ໂດຍຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນການອຸທິດພິທີທີ່ປ່ຽນແປງຈິດໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ພິທີຍຶດຕາມເຫດຜົນອາຄະມະ: ເຊີນພຣະມະເຫສະໃນໄຟບູຊາ, ທຳ nyāsa ທີ່ສູນກາງຫົວໃຈ, ແລະຖວາຍ pañcāhuti (ຫ້າຄັ້ງ) ຢ່າງນັບຈຳນວນເພື່ອໃຫ້ການປະທັບຢູ່ຂອງເທວະດາໝັ້ນຄົງ. ພາຍໃນເຂັ້ມຂຶ້ນດ້ວຍ Astra-mantra ເພື່ອຊຳລະ, ກະທົບ “ເດັກ” ທີ່ຫົວໃຈ ແລະຈິນຕະນາແສງສະຕິດັ່ງດາວວາບ. ວິນັຍລົມຫາຍໃຈ (recaka, pūraka, kumbhaka) ປະສານກັບ bīja “huṃ” ແລະ mudrā (Saṃhāra, Udbhava) ເພື່ອຖອນ, ຕິດຕັ້ງ, ແລະປິດຜະນຶກພະລັງມັນຕຣາໃນຜູ້ປະກອບ ແລ້ວສົ່ງເຂົ້າໄປຍັງດອກບົວຫົວໃຈຂອງສາວົກ (karṇikā). ບົດນີ້ຍັງໃຫ້ເກນກວດພິທີ: ໄຟແຮງສະຫວ່າງບໍ່ມີຄວັນແມ່ນສຳເລັດ, ໄຟອ່ອນມີຄວັນແມ່ນລົ້ມເຫຼວ, ແລະລຽງລຳດັບໝາຍມົງຄຸນຂອງໄຟ. ຕໍ່ມາແມ່ນຄຳປະຕິຍານດ້ານຈັນຍາ: ບໍ່ຫມິ່ນປະມາດ, ເຄົາລົບ śāstra ແລະ nirmālya, ບູຊາ Śiva–Agni–Guru ຕະຫຼອດຊີວິດ, ແລະໃຫ້ທານດ້ວຍເມດຕາຕາມກຳລັງ. ທ້າຍສຸດ ພິທີເຮັດໃຫ້ສາວົກເໝາະສົມສຳລັບຄວາມຮູ້ອາຄະມະເລື່ອງການຖວາຍໃນໄຟ ເຊື່ອມການອຸທິດ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະຄວາມສາມາດເພື່ອນຳໄປໃຊ້ໃນ Vāstu-Pratiṣṭhā ແລະ Īśāna-kalpa.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समयदीक्षाकथनं नाम एकाशीतितमो ऽध्यायः अथ द्व्यशीतितमो ऽध्यायः संस्कारदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच वक्ष्ये संस्कारदीक्षायां विधानं शृणु षण्मुख आवाहयेन्महेशस्य वह्निस्थस्य शिरो हृदि
ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປຸຣານະ ອັນຢູ່ໃນມະຫາປຸຣານະເດີມ ບົດທີ 81 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງສະມະຍະ-ດີກສາ» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 82 «ການກ່າວເຖິງສັງສະກາຣະ-ດີກສາ». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ເຮົາຈະກ່າວວິທີການໃນສັງສະກາຣະ-ດີກສາ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີຫນ້າຫົກ. ຄວນເຊີນມະເຫສະ ຜູ້ສະຖິດໃນໄຟບູຊາ ໂດຍວາງ (ນະຍາສະ) ສ່ວນຫົວໄວ້ໃນຫົວໃຈ»។
Verse 2
संश्लिष्टौ तौ समभ्यर्च्य सन्तर्प्य हृदयात्मना तयोः सन्निधये दद्यात्तेनैवाहुतिपञ्चकं
ເມື່ອໄດ້ບູຊາທັງສອງນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນຄວາມປະສານກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະໄດ້ສະໜອງຄວາມພໍໃຈໃຫ້ພວກທ່ານດ້ວຍຈິດໃຈອັນອົບອຸ່ນ ຄວນຖວາຍເພື່ອໃຫ້ການປະທັບຢູ່ຂອງພວກທ່ານດຳລົງຢູ່ ໂດຍພິທີນັ້ນເອງ ເປັນອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງ.
Verse 3
कुसुमेनास्त्रलिप्तेन ताडयेत्तं हृदा शिशुं प्रस्फुरत्तारकाकारं चैतन्यं तत्र भावयेत्
ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ທາດ້ວຍອັສຕຣະ-ມັນຕຣາ (ມັນຕຣາອາວຸດ) ຄວນຕີ “ເດັກນ້ອຍ” ນັ້ນໃນຫົວໃຈ ດ້ວຍມັນຕຣາ «ຫຣິດາ». ແລ້ວຄວນພິຈາລະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈິດຮູ້ (ໄຈຕັນຍະ) ທີ່ກະພິບພິບພຣ່າງພຣາວ ໃນຮູບດາວ.
Verse 4
शिवात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शिवहस्ते च स्थित्यर्थमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुसुमेनाष्टजप्तेनेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रविश्य तत्र हुङ्कारमुक्तं रेचकयोगतः संहारिण्या तदाकृष्य पूरकेण हृदि न्यसेत्
ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນທີ່ນັ້ນ (ຈຸດລະອຽດ) ຄວນເວົ້າພະຍາງພັນ «huṃ» ຄຽງຄູ່ກັບການຫາຍໃຈອອກ (ເຣຈະກະ). ຈາກນັ້ນ ໂດຍອຳນາດ «ສັງຫາຣິນີ» (ພະລັງດຶງກັບ/ຫົວຫຍໍ້) ດຶງມັນກັບຄືນ ແລະດ້ວຍການຫາຍໃຈເຂົ້າ (ປູຣະກະ) ຈຶ່ງວາງ (ນະຍາສະ) ໄວ້ໃນຫົວໃຈ.
Verse 5
ततो वागीश्वरीयौनौ मुद्रयोद्भवसञ्ज्ञया हृत्सम्पुटितमन्त्रेण रेचकेन विनिक्षिपेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ «ໂຍນິ» (ບ່ອນກໍ່ກຳເນີດ) ຂອງ ວາກີສະວະຣີ ໃຊ້ມຸດຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸດພະວະ» ແລ້ວຄວນວາງ/ສະຖາປະນາມັນ ໂດຍການຫາຍໃຈອອກ (ເຣຈະກະ) ພ້ອມກັບມັນຕຣາທີ່ຖືກປິດຜະນຶກດ້ວຍ «ຮຶດ-ສຳປຸດ» (ຕາປະທັບຫົວໃຈ)។
Verse 6
ॐ हां हां हां आत्मने नमः जाज्वल्यमाने निर्धूमे जुहुयादिष्टसिद्धये अप्रवृद्धे सधूमे तु होमो वह्नौ न सिद्ध्यति
«ໂອມ—ຮາໍ ຮາໍ ຮາໍ—ນະມະຫາແກ່ອາດຕະມັນ (ຕົນເອງ)»। ຄວນຖວາຍຂອງໃນພິທີໂຮມະ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ເມື່ອໄຟລຸກໂຊນແຮງ ແລະບໍ່ມີຄວັນ; ແຕ່ເມື່ອໄຟອ່ອນ ແລະມີຄວັນ ໂຮມະໃນໄຟນັ້ນບໍ່ສຳເລັດ।
Verse 7
स्निग्धः प्रदक्षिणावर्तः सुगन्धिः शस्यते ऽनलः विपरीतस्फुलिङ्गी च भूमिस्पर्शः प्रशस्यते
ໄຟຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນມງຄົດ ເມື່ອມັນມັນງາມແລະສະໝ່ຳເສມ (ໄດ້ຮັບເຊື້ອໄຟດີ), ເມື່ອແປວໄຟມ້ວນໄປທາງຂວາ, ເມື່ອມີກິ່ນຫອມ, ເມື່ອປະກາຍໄຟພຸ່ງໄປທາງກົງກັນຂ້າມ (ບໍ່ໄປຫາຜູ້ບູຊາ), ແລະເມື່ອມັນແຕະພື້ນ (ໄຟຕ່ຳແຕ່ໝັ້ນຄົງ)។
Verse 8
इत्येवमादिभिश्चिह्नैर् हुत्वा शिष्यस्य कल्मषं पापभक्षणहोमेन दहेद्वा तं भवात्मना
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຂອງ (ຮຸຕ) ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆທຳນອງດຽວກັນແລ້ວ ຄວນເຜົາຄວາມມົນທິນ (ກັລມະສະ) ຂອງສິດ; ຫຼືໂດຍໂຮມະ «ຜາບະ-ພະກະຊະນະ» (ໂຮມະກິນບາບ) ຄວນໃຫ້ມົນທິນນັ້ນຖືກກິນກຳຈັດ ໂດຍມີສະຕິຮູ້ຕົນເປັນ ພະວະ (ສີວະ)។
Verse 9
द्विजत्वापादनार्थाय तथा रुद्रांशभावने आहारवीजसंशुद्धौ गर्भाधानाय संस्थितौ
ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ສະຖານະ «ທະວິຊະ» (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະເພື່ອບຳລຸງສ່ວນອົງປະກອບຂອງ ຣຸດຣະ ໃນລູກຫຼານ, ຄູ່ສາມີພັນລະຍາຄວນຕັ້ງໃຈປະກອບພິທີ «ຄັນພາທານ» (garbhādhāna) ຫຼັງຈາກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັງອາຫານ (āhāra) ແລະເຊື້ອພັນ (bīja)۔
Verse 10
सीमन्ते जन्मतो नामकरणाय च होमयेत् शतानि पञ्च मूलेन वौषडादिदशांशतः
ໃນພິທີສີມັນໂຕນນະຍະນະ, ໃນເວລາເກີດ, ແລະໃນພິທີຕັ້ງຊື່ (ນາມະກະຣະນະ) ຄວນທຳຮ່ອມາບູຊາໄຟ 500 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ສານຮາກຕາມກຳນົດ; ແລະໃຫ້ໃຊ້ຄຳລົງທ້າຍມັນຕຣາ «vauṣaṭ» ແລະອື່ນໆ ໃນອັດຕາ 1/10 ຕາມກົດ.
Verse 11
शिथिलीभूतबन्धस्य शक्तावुत्कर्षणं च यत् आत्मनो रुद्रपुत्त्रत्वे गर्भाधानं तदुच्यते
ເມື່ອພັນທະກາຍ (ການຮັດຮອງ) ຜ່ອນຄາຍລົງ ແລະມີການຍົກຂຶ້ນຂອງພະລັງກຳ; ແລະເມື່ອຕົນເອງຖືກກ່າວວ່າເຂົ້າສູ່ສະພາບ «ບຸດຂອງຣຸດຣະ»—ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຄັນທະວາງ (garbhādhāna) ຄືການກໍ່ກຳເນີດ.
Verse 12
स्वान्तत्र्यात्मगुणव्यक्तिरिह पुंसवनं मतं मायात्मनोर्विवेकेन ज्ञानं सीमन्तवर्धनं
ໃນນີ້ «Puṁsavana» ຖືວ່າແມ່ນການປາກົດຂຶ້ນຂອງຄຸນລັກສະນະພາຍໃນອັນເປັນເອກະລາດຂອງຕົນ; ແລະ «Sīmantavardhana» ແມ່ນການເກີດຂຶ້ນຂອງປັນຍາ ໂດຍການແຍກແຍະລະຫວ່າງ ມາຍາ ແລະ ອາດມັນ (Self).
Verse 13
शिवादितत्त्वशुद्धेस्तु स्वीकारो जननं मतं ममन्त्रेणेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हां आत्मने नम इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां आत्मने नम इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पापक्षयेण होमनेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वीजसंसिद्धौ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः बोधनं यच्छिवत्वेन शिवत्वार्हस्य नो मतं
ໃນການຊຳລະຕັດຕະວະທີ່ເລີ່ມຈາກ ສິວະ, «ການຮັບເອົາ» ຖືວ່າເປັນການເກີດໃໝ່ທາງຈິດວິນຍານ—ດັ່ງທີ່ມັນຕຣາຂອງຂ້ອຍສອນ (ຕາມສຳນວນໜຶ່ງ). ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ມີໝາຍ ອ່ານວ່າ: «ॐ हां हां आत्मने नमः»; ອີກສຳນວນໜຶ່ງອ່ານວ່າ: «ॐ हां आत्मने नमः». ຍັງມີການອ່ານວ່າ «ໂດຍຮ່ອມາເພື່ອທຳລາຍບາບ» ແລະ «ເພື່ອສຳເລັດສິດທິ (siddhi) ຂອງບີຈະມັນຕຣາ». ແຕ່ການປຸກໃຫ້ຜູ້ສົມຄວນເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນສິວະ (Śivahood) ດ້ວຍສູດແບບນີ້ລ້ວນໆ ບໍ່ແມ່ນທັດສະນະຂອງພວກເຮົາ.
Verse 14
संहारमुद्रयात्मानं स्फुरद्वह्निकणोपमं विदधीत समादाय निजे हृदयपङ्कजे
ໂດຍຮັບເອົາ ສັງຫາຣະ-ມຸດຣາ (Saṃhāra-mudrā) ຄວນພິຈາລະນາຕົນເອງໃຫ້ຄ້າຍດັ່ງປະກາຍໄຟທີ່ວາບວາບ; ແລ້ວເມື່ອຮວບຮວມຈິດ/ພະລັງງານແລ້ວ ໃຫ້ວາງລົງໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈຂອງຕົນ.
Verse 15
ततः कुम्भयोगेन मूलमन्त्रमुदीरयेत् कुर्यात् समवशीभावं तदा च शिवयोर्हृदि
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ ກຸມພະກະ-ໂຍກ (ການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ) ພຶງສະດຸດມົນຕຣາຮາກ; ແລ້ວເຮັດໃຫ້ເກີດສະພາບການຄອບຄຸມ/ການປະສານກົງກັນຢ່າງສົມບູນ ແລະນໍາໄປສະຖາປະນາໃນດວງໃຈຂອງ ພຣະສິວ ແລະ ສິວາ (ຄູ່ເທວະ)។
Verse 16
ब्रह्मादिकारणात्यागक्रमाद्रेचकयोगतः नीत्वा शिवान्तमात्मानमादायोद्भवमुद्रया
ໂດຍລໍາດັບການປະລະທິ້ງຫຼັກການເຫດປັດໃຈ ເລີ່ມຈາກ ພຣະພຣະຫມາ ແລະໂດຍວິໄນແຫ່ງ ເຣຈະກະ (ການຫາຍໃຈອອກ) ນໍາອາຕະມາໄປຮອດຈຸດສິ້ນສຸດໃນ ພຣະສິວ; ແລ້ວຈຶ່ງສະຖາປະນາມັນໂດຍ ອຸດພະວະ-ມຸດຣາ.
Verse 17
हृत्सम्पुटितमन्त्रेण रेचकेन विधानवित् शिष्यस्य हृदयाम्भोजकर्णिकायां विनिक्षिपेत्
ຜູ້ຮູ້ພິທີການຕາມບັນຍັດ ພຶງໃຊ້ ເຣຈະກະ (ການຫາຍໃຈອອກ) ສະຖາປະນາມົນຕຣາທີ່ຖືກຫໍ່ໄວ້ໃນ «ຫຣິດ-ສັມປຸຕະ» ໃຫ້ລົງໃນດອກບົວໃນຫົວໃຈຂອງສິດ ທີ່ການນິກາ (ກາງດອກ).
Verse 18
पूजां शिवस्य वह्नेश् च गुरुः कुर्यात्तदोचितां प्रणतिञ्चात्मने शिष्यं समयान् श्रावयेत्तथा
ຄູອາຈານພຶງປະກອບພິທີບູຊາ ພຣະສິວ ແລະ ພຣະອັກນີ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ; ແລະພຶງໃຫ້ສິດກົ້ມນົບນ້ອມຕໍ່ຕົນ, ພ້ອມທັງໃຫ້ຟັງຄໍາສອນເກືອບກ່ຽວກັບ ສະມະຍະ (ຄໍາປະຕິຍານ/ວິໄນ) ດ້ວຍ.
Verse 19
देवं न निन्देच्छास्त्राणि निर्माल्यादि न लङ्घयेत् शिवाग्निगुरुपूजा च कर्तव्या जीवितावधि
ບໍ່ພຶງຕິຕຽນດູໝິ່ນພຣະເທວະ; ບໍ່ພຶງລ່ວງລະເມີດຄໍາພີ; ແລະບໍ່ພຶງກ້າວຂ້າມ ຫຼືລົບຫຼູ່ ນິຣມາລະຍະ ເຊັ່ນ ຂອງເຫຼືອຈາກການບູຊາ/ພວງມາລາ. ການບູຊາ ພຣະສິວ, ພຣະອັກນີ, ແລະ ຄູອາຈານ ພຶງປະຕິບັດຕະຫຼອດຊີວິດ.
Verse 20
बालबालिशवृद्धस्त्रीभोगभुग्व्याधितात्मनां यथाशक्ति ददीतार्थं समर्थस्य समग्रकान्
ຕໍ່ເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ງ່າຍໆ, ຜູ້ເຖົ້າ, ແມ່ຍິງ, ຜູ້ຫຼົງໃນກາມສຸກ, ແລະຜູ້ເຈັບໄຂ້—ຄວນໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອຕາມກຳລັງ; ແຕ່ຕໍ່ຜູ້ມີຄວາມສາມາດ ຄວນໃຫ້ສິ່ງຈຳເປັນຄົບຖ້ວນ।
Verse 21
भूताङ्गानि जटाभस्मदण्डकौपीनसंयमान् ईशानाद्यैर् हृदाद्यैर् वा परिजप्य यथाक्रमात्
ພຣະສາວົກຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ຕາມລຳດັບ ໂດຍອຸທິດພິທີດ້ວຍມັນຕຣາ ແກ່ bhūta-aṅga ແລະວິໄນຂອງຜົມຈະຕາ, ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ, ໄມ້ທ່ອນ (ຄັນທອນ), ຜ້າກ່ອງແອວ, ແລະການສຳລວມຕົນ—ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາ Īśāna ແລະທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ ຫຼື Hṛdaya ແລະທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ ຕາມລຳດັບ។
Verse 22
स्वाहान्तसंहितमन्त्रैः पात्रेष्वारोप्य पूर्ववत् सम्पादितद्रुतं हुत्वा स्थण्डिलेशाय दर्शयेत्
ເມື່ອທ່ານວາງເຄື່ອງບູຊາລົງໃນພາຊະນະ ໂດຍສວດມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā” ແລ້ວ—ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ນຳນ້ຳມັນເນີຍທີ່ລະລາຍແລ້ວໄປຖວາຍໃນໄຟ; ຈາກນັ້ນຄວນນຳໄປຖວາຍແດ່ Sthaṇḍileśa ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແທ່ນບູຊາ।
Verse 23
रक्षणाय घटाधस्तादारोप्य क्षणमात्रकं शिवादाज्ञां समादाय ददीत यतिने गुरुः
ເພື່ອການປົກປ້ອງ ຄູອາຈານຄວນວາງພາຊະນະໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ (ໃຕ້ສີສະ/ບ່ອນນັ່ງ) ຂອງສິດສະວົກເພີຍຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ແລ້ວເມື່ອຮັບຄຳສັ່ງ (ອະນຸຍາດ) ຈາກພຣະສິວະ ຈຶ່ງມອບໃຫ້ແກ່ຍະຕິ (ນັກບວດ).
Verse 24
एवं समयदीक्षायां विशिष्टायां विशेषतः वर्धनमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ददीतान्नमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः वह्निहोमागमज्ञानयोग्यः सञ्जायते शिश्रुः
ດັ່ງນີ້ ໃນພິທີສະມະຍະ-ດີກສາ (samaya-dīkṣā) ທີ່ຈຳແນກເປັນພິເສດຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍສະເພາະ—ຕາມການອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ (“vardhanam” ແລະ “dadīt annam”)—ສິດສະວົກຈຶ່ງເປັນຜູ້ສົມຄວນສຳລັບຄວາມຮູ້ແຫ່ງອາຄະມະ (Āgama) ກ່ຽວກັບໄຟ ແລະພິທີຖວາຍໄຟ (vahni-homa).
Frequently Asked Questions
The chapter emphasizes precise ritual-technology: heart-centered mantra-nyāsa sealed by hṛt-sampuṭa, coordinated with prāṇāyāma (recaka/pūraka/kumbhaka) and specific mudrās, along with diagnostic fire-signs that determine homa efficacy.
It frames initiation as purification and reconfiguration of consciousness: karmic defilement is ‘burned’ through homa, mantra is installed in the heart-lotus, and ethical vows stabilize the transformation—uniting ritual competence (Bhukti) with Śiva-oriented inner discipline (Mukti).