Adhyaya 81

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये दमनकारोहणविधिर्नाम अशीतितमो ऽध्यायः अथैकाशीतितमो ऽध्यायः समयदीक्षाविधानं ईश्वर उवाच वाक्ष्यामि भोगमोक्षार्थं दीक्षां पापक्षयङ्करीं मलमायादिपाशानां विश्लेषः क्रियते यया

ດັ່ງນີ້ ໃນ ອັກນິປຸຣານະ (Agni Purāṇa) ອັນເປັນມະຫາປຸຣານະແຫ່ງປະຖົມ ບົດທີ 80 ຊື່ “ພິທີຂຶ້ນສູ່ດາມະນະກະ (damanaka)” ຈົບລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 81: “ວິທີການດິກສາສະມະຍະ (samaya-dīkṣā)”. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເຮົາຈະອະທິບາຍດິກສາ (dīkṣā) ເພື່ອປະໂຫຍດທັງການເສບສຸກໃນໂລກ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ, ອັນເຮັດໃຫ້ບາບສິ້ນໄປ; ໂດຍດິກສານັ້ນ ພັນທະຂອງມະລະ (mala), ມາຍາ (māyā) ແລະ ອື່ນໆ ຖືກຄາຍ ແລະ ຕັດຂາດ.”

Verse 2

ज्ञानञ्च जन्यते शिष्ये सा दीक्षा भुक्तिमुक्तिदा विज्ञातकलनामैको द्वितीयः प्रलयाकलः

ດິກສາ (dīkṣā) ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ເກີດຂຶ້ນໃນສິດ ແມ່ນຜູ້ໃຫ້ທັງການເສບສຸກໃນໂລກ ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ. ໃນບັນດາສະພາວະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກະລາ” (kalā) ນັ້ນ ອັນທີສອງແມ່ນ “ປຣະລະຍະ‑ອາກະລະ” (Pralaya-ākala) ຄືສະພາວະບໍ່ປາກົດໃນຍາມລະລາຍ.

Verse 3

तृतीयः सकलः शास्त्रे ऽनुग्राह्यस्त्रिविधो मतः तत्राद्यो मलमात्रेण मुक्तो ऽन्यो मलकर्मभिः

ໃນຄຳສອນແຫ່ງສາດສະຕຣາ ປະເພດທີສາມເອີ້ນວ່າ «ສະກະລະ» (ຄົບຖ້ວນ) ເປັນຜູ້ຄວນຮັບພຣະກະລຸນາ ແລະຖືວ່າມີສາມຢ່າງ. ໃນນັ້ນ ຢ່າງທຳອິດພົ້ນໄດ້ໂດຍມີແຕ່ມະລະ (ມົນທິນ) ເຫຼືອຢູ່ເທົ່ານັ້ນ; ອີກຢ່າງໜຶ່ງພົ້ນໄດ້ໂດຍການຊຳລະມະລະ ແລະກຳມະ.

Verse 4

कलादिभूमिपर्यन्तं स्तवैस्तु सकलो यतः निराधाराथ साधारा दीक्षापि द्विविधा मता

ເນື່ອງຈາກຜູ້ບູຊາຖືກເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ (stava) ຕັ້ງແຕ່ຂັ້ນ kalā ຂຶ້ນໄປ ຈົນເຖິງລະດັບແຜ່ນດິນ, ດັ່ງນັ້ນ ພິທີດີກສາ (dīkṣā) ຈຶ່ງຖືວ່າມີສອງປະເພດ: «nirādhārā» (ບໍ່ມີຖານຮອງ) ແລະ «sādhārā» (ມີຖານຮອງ).

Verse 5

निराधारा द्वयोस्तेषां साधारा सकलस्य तु आधारनिरपेक्षेण क्रियते शम्भुचर्यया

ສຳລັບສອງຢ່າງນັ້ນ ເປັນ nirādhārā ຄືບໍ່ມີຖານຮອງ; ແຕ່ສຳລັບການປະຕິບັດແບບສະກະລະ (ຄົບຖ້ວນ) ນັ້ນມີຖານຮອງ. ແຕ່ໂດຍ Śambhu-caryā (ວິໄນຂອງພຣະສິວະ) ກໍສາມາດປະຕິບັດໄດ້ໂດຍບໍ່ພຶງຖານຮອງໃດໆ.

Verse 6

तीव्रशक्तिनिपातेन निराधारेति सा स्मृता आचार्यमूर्तिमास्थाय मायातीव्रादिभेदया

ໂດຍການສົ່ງລົງ (nipāta) ຂອງພະລັງງານຈິດວິນຍານອັນແຮງກ້າ (tīvra-śakti) ນາງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «nirādhārā» ຄືພະລັງງານທີ່ບໍ່ອາໄສຖານຮອງ. ໂດຍຮັບຮູບເປັນອາຈານ (ācārya) ນາງດຳເນີນການຕາມການແບ່ງຊັ້ນເຊັ່ນ «māyā» ແລະ «tīvra» (ແລະຂັ້ນອື່ນໆ).

Verse 7

शक्त्या यां कुरुते शम्भुः सा साधिकरणोच्यते प्रलयानल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रलयात्मक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः इयं चतुर्विधा प्रोक्ता सवीजा वीजवर्जिता

ສິ່ງທີ່ Śambhu ກະທຳໂດຍອາໄສ Śakti ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ «sādhikaraṇa». ໃນການອ່ານຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ມີຄຳວ່າ «pralayānala» (“ໄຟແຫ່ງການລະລາຍ/ພິນາດ”), ແຕ່ອີກການອ່ານທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ມີ «pralayātmaka» (“ມີສະພາບເປັນການລະລາຍ”). Śakti/ການກະທຳນີ້ຖືກປະກາດວ່າມີສີ່ປະເພດ—ແບບມີເມັດ (savījā) ແລະແບບບໍ່ມີເມັດ (vījavarjitā).

Verse 8

साधिकारानधिकारा यथा तदभिधीयते समयाचारसंयुक्ता सवीजा जायते नृणां

ດັ່ງທີ່ຖືກສອນ ມະນຸດຍ່ອມມີສິດ (ອະທິກາຣ) ຫຼືບໍ່ມີສິດ ສໍາລັບພິທີຕາມຖານະຂອງຕົນ; ເມື່ອປະກອບກັບສະມະຍາຈາຣ (ຈາຣະນິຍົມທີ່ຖືກຕ້ອງ) ຈຶ່ງເປັນ «ມີເມັດ» ຄືມີຜົນ ແລະໃຫ້ຜົນແກ່ຊາຍທັງຫຼາຍ।

Verse 9

निर्वीजा त्वसमर्थानां समयाचारवर्जिता नित्ये नैमित्तिके काम्ये यतः स्यादधिकारिता

ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດ ພິທີນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ບໍ່ມີເມັດ» (nirbīja) ຄືຂາດເງື່ອນໄຂແບບເວດິກຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະປາສະຈາກສະມະຍາຈາຣ (ຂົນທໍານຽມກໍານົດ). ເພາະເຫດນີ້ ຄວາມມີສິດຈຶ່ງອາດໃຊ້ໄດ້ໃນພິທີນິດຕະຍະ, ໄນມິດຕິກ ແລະ ກາມຍະ।

Verse 10

साधिकारा भवेद्दीक्षा साधकाचार्ययोरतः निर्वीजा दीक्षितानान्तु यदास मम पुत्रयोः

ດັ່ງນັ້ນ ດີກສາ (dīkṣā) ແມ່ນການປະທານອໍານາດແຫ່ງພິທີ (ອະທິກາຣ) ໃຫ້ທັງສາທະກະ (ສິດ-ຜູ້ປະຕິບັດ) ແລະ ອາຈາຣຍະ (ອາຈານຜູ້ໃຫ້ດີກສາ). ແຕ່ຖ້າຜູ້ຮັບດີກສາເປັນ «ບໍ່ມີເມັດ» (nirbīja—ຂາດເມັດມັນຕຣາ/ພະລັງ) ດີກສານັ້ນຍ່ອມບໍ່ເກີດຜົນ ເຊັ່ນທີ່ເກີດກັບລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ।

Verse 11

नित्यमात्राधिकारत्वद्दीक्षा निरधिकारिका द्विविधेयं द्विरूपा हि प्रत्येकमुपजायते

ເນື່ອງຈາກມັນໃຫ້ສິດ (ອະທິກາຣ) ແຕ່ສໍາລັບພິທີປະຈໍາວັນ (nitya) ເທົ່ານັ້ນ ດີກສານີ້ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ບໍ່ມີອະທິກາຣເຕັມ». ມັນມີສອງປະເພດ ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ແຕ່ລະປະເພດກໍເກີດຂຶ້ນເປັນສອງຮູບແບບ।

Verse 12

एका क्रियावती तत्र कुण्डमण्डलपूर्विका मनोव्यापारमात्रेण या सा ज्ञानवती मता

ໃນນັ້ນ ຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນແນວປະຕິບັດທີ່ເນັ້ນການກະທໍາ (kriyāvatī) ໂດຍມີການຈັດກຽມກຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ແລະ ມັນດະລະ (ແຜນຜັງພິທີ) ເປັນບື້ງຕົ້ນ. ແຕ່ການປະຕິບັດທີ່ເຮັດດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈລ້ວນໆ ຖືກນັບວ່າເປັນແນວຮູ້ (jñānavatī).

Verse 13

इत्थं लब्धाधिकारेण दीक्षाअचार्येण साध्यते स्कन्ददीक्षां गुरुः कुर्यात् कृत्वा नित्यक्रियां ततः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີດິກສາ ໄດ້ຮັບອະທິກາຣ (ອໍານາດອັນຖືກຕ້ອງ) ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ພິທີຈຶ່ງຄວນຖືກສໍາເລັດ। ຫຼັງຈາກປະຕິບັດກິດບູຊາປະຈໍາວັນແລ້ວ ຄູບາ (ກຸຣຸ) ຄວນປະທານ ສະກັນດະ-ດິກສາ (Skanda-dīkṣā)។

Verse 14

प्रणवार्ग्यकराम्भोजकृतद्वाराधिपार्चणः विघ्नानुत्सार्य देहल्यां न्यस्यास्त्रं स्वासने स्थितः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາເຈົ້າແຫ່ງປະຕູ ໂດຍມືທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການຈິບພຣະນະວະ (praṇava) ແລະຖວາຍອາຣຄະຍະ (arghya) ແລ້ວ ພຶງຂັບໄລ່ອຸປະສັກທັງປວງ। ຈາກນັ້ນ ວາງ ‘ອັສຕຣະ’ ອັນປ້ອງກັນໄວ້ທີ່ທາງທ່ຽງປະຕູ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງຕົນ।

Verse 15

कुर्वीत भूतसंशुद्धिं मन्त्रयोगं यथोदितं तिलतण्डुलसिद्धार्थकुशदूर्वाक्षतोदकं

ພຶງປະກອບພິທີຊໍາລະທາດ (bhūta-śuddhi) ແລະນໍາໃຊ້ວິທີມັນຕຣະ (mantra-yoga) ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໂດຍໃຊ້ ງາ, ເມັດເຂົ້າ, ເມັດຜັກກາດ (mustard), ຫຍ້າກຸຊະ (kuśa), ຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā), ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະນໍ້າ।

Verse 16

सयवक्षीरनीरञ्च विशेषार्घ्यमिदन्ततः तदम्बुना द्रव्यशुद्धिं तिलकं स्वासनात्मनोः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາຣຄະຍະພິເສດ (viśeṣārghya) ຄື ນໍ້າທີ່ປະສົມກັບເຂົ້າບາເລຍ ແລະນົມ। ດ້ວຍນໍ້ານັ້ນ ພຶງຊໍາລະດຣັວຍະ (ວັດຖຸພິທີ) ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທາຕິລະກະ (tilaka) ໃສ່ອາສນະຂອງຕົນ ແລະໃສ່ຕົນເອງ។

Verse 17

पूजनं मन्त्रशिद्धिञ्च पञ्चगव्यञ्च पूर्ववत् लाजचन्दनसिद्धार्थभस्मदूर्वाक्षतं कुशान्

ພຶງປະກອບການບູຊາ ແລະກະທໍາໃຫ້ມັນຕຣະສໍາເລັດ (mantra-siddhi) ພ້ອມທັງຈັດເຮັດປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ດັ່ງເກົ່າ। ອີກທັງຄວນຕຽມ ເຂົ້າຄົ້ວ/ເຂົ້າປອງ (lāja), ໄມ້ຈັນ (sandalwood), ເມັດຜັກກາດຂາວ, ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma), ຫຍ້າດູຣວາ, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະຫຍ້າກຸຊະ।

Verse 18

विकिरान् शुद्धलाजांस्तान् सधूपानस्त्रमन्त्रितान् कृतनित्यक्रियाद्वय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भस्मदूर्वाक्षतानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शस्त्राम्बुप्रोक्षितानेतान् कवचेनावगुण्ठितान्

ເມື່ອໂປຍເມັດລາຈາ (ເຂົ້າຄົ້ວ) ອັນບໍລິສຸດ ພ້ອມທັງທູບ ແລະໄດ້ອະທິຖານໃຫ້ມີ຤ິດດ້ວຍມັນຕຣາອາວຸດ (ອັສຕຣ-ມັນຕຣາ)—ຫຼັງຈາກປະຕິບັດພິທີນິດປະຈໍາວັນສອງຢ່າງ (ຕາມບາງສຳນວນ; ອີກສຳນວນລະບຸ «ຂີ້ເຖົ່າ, ຫຍ້າດູຣວາ, ເຂົ້າບໍ່ແຕກ»)—ຄວນພອຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍອັສຕຣ-ມັນຕຣາ ແລ້ວຫຸ້ມຄຸ້ມດ້ວຍມັນຕຣາກະວະຈະ (kavaca) ເພື່ອປົກປ້ອງ.

Verse 19

नानाग्रहणाकारान् विघ्नौघविनिवारकान् दर्भाणान्तालमानेन कृत्वा षट्त्रिंशता दलैः

ໃຫ້ປັ້ນ/ຈັດເຮັດໃຫ້ເປັນຮູບຮ່າງຫຼາຍຢ່າງ ສຳລັບການຈັບຖື ເພື່ອເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ກອງອຸປະສັກທັງປວງ; ໃຊ້ປາຍຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ວັດຕາມຄວາມຍາວໜຶ່ງຕາລະ (tāla) ແລະເຮັດດ້ວຍໃບຫຍ້າ 36 ໃບ.

Verse 20

सप्तजप्तं शिवास्त्रेण वेणीं बोधासिमुत्तमं शिवमात्मनि विन्यस्य सृष्ट्याधारमभीप्सितं

ເມື່ອສະດຸດມັນຕຣາ «ຊິວາສຕຣະ» (Śivāstra) ຄົບ 7 ເທື່ອແລ້ວ, ໃຫ້ຖືເວນີ (ມວຍຜົມ/ຈຸກ) ແລະດາບແຫ່ງການຕື່ນຮູ້ອັນສູງສຸດ (bodhāsi); ດ້ວຍນະຍາສະ (nyāsa) ຕິດຕັ້ງພຣະຊິວະໃນຕົນເອງ, ຈຶ່ງບັນລຸຖານຮອງຮັບແຫ່ງການສ້າງສັນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 21

निष्कलं च शिवं न्यस्य शिवो ऽहमिति भावयेत् उष्णीषं शिरसि न्यस्य अलं कुर्यात्स्वदेहकं

ເມື່ອໄດ້ເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ວາງພຣະຊິວະຜູ້ບໍ່ມີສ່ວນແບ່ງ (niṣkala) ແລ້ວ, ຄວນພິຈາລະນາວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນຊິວະ». ວາງອຸສນີສະ (uṣṇīṣa) ເປັນມົງກຸດເທິງສີສະດ້ວຍນະຍາສະ, ແລ້ວປະດັບຊຳລະກາຍຕົນໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 22

गन्धमण्डनकं स्वीये विदध्याद्दक्षिणे करे विधिनात्रार्चयेदीशमित्थं स्याच्छिवमस्तकं

ໃຫ້ວາງເຄື່ອງປະດັບຫອມ (gandha-maṇḍanaka) ໄວ້ໃນມືຂວາຂອງຕົນ, ແລ້ວບູຊາພຣະອີຊະ (Īśa) ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ດ້ວຍວິທີນີ້ ຈຶ່ງເປັນ «ສີສະຂອງຊິວະ» ໃນລຳດັບການບູຊາ.

Verse 23

विन्यस्य शिवमन्त्रेण भास्वरं निजमस्तके शिवादभिन्नमात्मानं कर्तारं भावयेद्यथा

ເມື່ອໄດ້ວາງນຍາສາ (nyāsa) ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະ ໄວ້ເທິງສະຫວັນຫົວຂອງຕົນ ຄວນພິຈາລະນາຕົນເອງໃຫ້ເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ເປັນຜູ້ກະທຳ ແລະເປັນອາດຕະມານທີ່ບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກພຣະສິວະ ດັ່ງນັ້ນ।

Verse 24

मण्डले कर्मणां साक्षी कलशे यज्ञरक्षकः होमाधिकरणं वह्नौ शिष्ये पाशविमोचकः

ໃນມັນດະລາພິທີ ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ; ໃນກະລະຊະ (kalaśa) ທີ່ຖືກປະພິທີ ພຣະອົງເປັນຜູ້ພິທັກຍັດຍະ; ໃນໄຟບູຊາ ພຣະອົງເປັນຖານທີ່ແລະອຳນາດແຫ່ງໂຮມະ; ແລະໃນສິດ (ສິດສະ) ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກພາຊະ (pāśa) ຄວາມຜູກມັດ.

Verse 25

स्वात्मन्यनुगृहीतेति षडाधारो य ईश्वरः सो ऽहमेवेति कुर्वीत भावं स्थिरतरं पुनः

ໂດຍຄິດວ່າ «ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາໃນອາດຕະມານຂອງຕົນ» ຄວນທຳໃຫ້ແນ່ນອນຍິ່ງຂຶ້ນຊ້ຳໆ ຄວາມເຊື່ອມັ້ນວ່າ «ພຣະເຈົ້າຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຖານຮອງຮັບຫົກປະການ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນ».

Verse 26

ज्ञानखड्गकरः स्थित्वा नैरृत्याभिमुखो नरः सार्घ्याम्बुपञ्चगव्याभ्यां प्रोक्षयेद्यागमण्डपं

ຢືນຖື «ດາບແຫ່ງປັນຍາ» ໃນມື ແລະຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້-ຕາເວັນຕົກ (nairṛti) ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນພອຍ/ປະພອຍ ມັນດະປະພິທີບູຊາ ດ້ວຍນ້ຳອາຣະຄະຍະ (arghya) ແລະ ປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya).

Verse 27

चतुष्पथान्तसंस्कारैः संस्कुर्यादीक्षणादिभिः विक्षिप्य विकरांस्तत्र कुशकूर्चोपसंहरेत्

ໃນຕອນທ້າຍຂອງພິທີສັງສະການທີ່ເຮັດຢູ່ທາງແຍກສີ່ສາຍ (catuṣpatha) ຄວນໃຫ້ການຊຳລະພິທີສົມບູນດ້ວຍການພອຍນ້ຳ ແລະອື່ນໆ; ເມື່ອໄດ້ຫວ່ານເຄື່ອງບູຊາໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງສະຫຼຸບພິທີໂດຍເກັບກວາດຄືນດ້ວຍແປງຫຍ້າກຸສະ (kuśakūrcha).

Verse 28

तानीशदिशि वर्धन्यामासनायोपकल्पयेत् नैरृते वास्तुगीर्वाणान् द्वारे लक्ष्मीं प्रपूजयेत्

ເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວນຈັດເປັນອາສນະ ໃນທິດອີສານ ເທິງບ່ອນ “ວັດທະນີ” ອັນເປັນມົງຄຸນເພີ່ມພູນ. ໃນທິດໄນຣິຕະ ຄວນບູຊາເທວະດາແຫ່ງວາສຕຸ; ແລະທີ່ປາກປະຕູ ຄວນບູຊາພຣະລັກສະມີໂດຍຖືກຕ້ອງ.

Verse 29

आप्ये रत्नैः पूरयन्तीं हृदा मण्डपरूपिणीं अस्त्राम्बु इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शिष्ये पापविमोचक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः साम्बुवस्त्रे सरत्ने च धान्यस्थे पश्चिमानने

ໃນພາຊະນະນ້ຳ ຄວນໃຊ້ມະນະຕຣາ «ຮຶດາ» ເພື່ອນຶກຕັ້ງພະລັງ/ເທວີຮູບມັນດະລະ ໃຫ້ເຕັມໄປດ້ວຍອັນມະນີ. (ບາງສຳນວນທີ່ມີໝາຍກຳກັບອ່ານວ່າ «ອັສຕຣາມບຸ»; ແລະໃນຄຳສອນແກ່ສິດ ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ «ປາປະວິໂມຈະກະ».) ຈຶ່ງວາງໄວ້ເທິງຜ້າຊຸ່ມນ້ຳ ພ້ອມອັນມະນີ ເທິງຖານເຂົ້າເກັດ ແລະໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 30

ऐशे कुम्भे यजेच्छम्भुं शक्तिं कुम्भस्य दक्षिणे पश्चिमस्यान्तु सिंहस्थां वर्धनीं खड्गरूपिणीं

ໃນກຸມພະອັນຖືກປະພິທີສັກສິດແບບນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສັມພູ (ສິວະ). ທາງໃຕ້ຂອງກຸມພະ ຄວນບູຊາສັກຕິ; ແລະທາງຕາເວັນຕົກ ຄວນບູຊາວັດທະນີ—ນັ່ງເທິງສິງ ແລະມີຮູບເປັນດາບ.

Verse 31

दिक्षु शक्रादिदिक्पालान्विष्ण्वन्तान् प्रणवासनान् वाहनायुधसंयुक्तान् हृदाभ्यर्च्य स्वनामभिः

ໃນທິດທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາທ່ານຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລະ) ເລີ່ມຈາກອິນທຣະ (ຊັກຣະ) ຈົນເຖິງວິສນຸ—ນັ່ງເທິງພະຍາງ «ໂອມ» ພ້ອມພາຫະນະແລະອາວຸດຂອງຕົນ—ໂດຍບູຊາໃນດວງໃຈດ້ວຍມະນະຕຣາ Hṛdā ແລະເອີ້ນຕາມນາມຂອງແຕ່ລະອົງ.

Verse 32

प्रथमन्तां समादाय कुम्भस्याग्राभिगामिनीं अविच्छिन्नपयोधरां भ्रामयित्वा प्रदक्षिणं

ເອົາຂອງບູຊາ/ສາຍນ້ຳຄັ້ງທຳອິດ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ການໄຫຼທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ເຊິ່ງມຸ່ງໄປຫາດ້ານໜ້າຂອງກຸມພະ ໝຸນໄປທາງຂວາ (ຕາມເຂັມນາລິກາ) ເພື່ອກະທຳປຣະດັກຊິນາ (ເດີນວຽນບູຊາ).

Verse 33

शिवाज्ञां लोकपालानां श्रावयेन्मूलमुच्चरन् संरक्षत यथायोगं कुम्भं धृत्वाथ तां धारेत्

ເມື່ອສະດຸດມູລະມັນຕຣາ ຄວນປະກາດແກ່ລົກກະປາລາທັງຫຼາຍ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະວ່າ «ຈົ່ງປົກປ້ອງພິທີນີ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ»। ແລ້ວຈຶ່ງຍົກກຸມພະ (kumbha) ທີ່ຖືກປະພິທີ ແລະຖືຄອງຕາມວິທີກຳນົດ।

Verse 34

ततः स्थिरासने कुम्भे साङ्गं सम्पूज्य शङ्करं विन्यस्य शोध्यमध्वानं वर्धन्यामस्त्रमर्चयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກຸມພະທີ່ວາງເທິງອາສນະອັນໝັ້ນຄົງ ຈົ່ງບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຢ່າງຄົບຖ້ວນພ້ອມອົງປະກອບ (sāṅga) ທັງຫຼາຍ; ແລ້ວເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ລົງໃນເສັ້ນທາງທີ່ຈະຊຳລະ (śodhyam adhvānam) ແລະບູຊາມັນຕຣາອາວຸດ ‘ວັດທະນີ’ (Vardhanī-astra) ຢູ່ນັ້ນ।

Verse 35

ः अस्त्रासनाय हूं फट् ॐ ॐ अस्त्रमूर्तये नमः ॐ हूं फट् पाशुपतास्त्राय नमः ॐ ॐ हृदयाय हूं फट् नमः ॐ श्रीं शिरसे हूं फट् नमः ॐ यं शिखायै हूं फट् नमः ॐ गूं कवचाय हूं फट् नमः ॐ फट् अस्त्राय हूं फट् नमःचतुर्वक्त्रं सदंष्ट्रञ्च स्मरेदस्त्रं सशक्तिकं समुद्गरत्रिशूलासिं सूर्यकोटिसमप्रभं

«ḥ—ແດ່ອາສນະຂອງອາວຸດ, hūṁ phaṭ. oṁ oṁ—ນະມະແດ່ຮູບອາວຸດ (Astramūrti). oṁ hūṁ phaṭ—ນະມະແດ່ອາວຸດປາຊຸປະຕະ (Pāśupata-astra). oṁ oṁ—ແດ່ຫົວໃຈ (hṛdaya), hūṁ phaṭ, ນະມະ. oṁ śrīṁ—ແດ່ສິຣະ (ສີສະ), hūṁ phaṭ, ນະມະ. oṁ yaṁ—ແດ່ຊິຄາ (ຈຸກຜົມ), hūṁ phaṭ, ນະມະ. oṁ gūṁ—ແດ່ກະວະຈະ (kavaca), hūṁ phaṭ, ນະມະ. oṁ phaṭ—ແດ່ອາສຕຣະ (astra), hūṁ phaṭ, ນະມະ»។ ຄວນລະລຶກອາວຸດນັ້ນວ່າ ມີສີ່ໜ້າ ມີຂຽວຟັນ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິ (Śakti) ຖືຄ້ອນ, ຕຣິຊູລ, ແລະດາບ ສະຫວ່າງໄສເທົ່າກັບດວງອາທິດສິບລ້ານ।

Verse 36

भगलिङ्गसमायोगं विदध्याल्लिङ्गमुद्रया अट् ॐ ॐ अस्त्रमूर्तये नमः ॐ स्वां स्वं क्रूं फट् पाशुपतास्त्राय स्वाहा ॐ ॐ हृदयाय क्रूं फट् नमः ॐ पं शिखायै क्रूं फट् नमः ॐ खं कवचाय क्रूं फट् नमः ॐ हं फट् अस्त्राय फट् नमः इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्गुष्ठेन स्पृशेत् कुम्भं हृदा मुष्ट्यास्त्रवर्धनीं

ຄວນເຮັດການປະສານ (samāyoga) ຂອງ ພະຄະ-ລິງຄະ (Bhaga-liṅga) ໂດຍລິງຄະ-ມຸດຣາ (liṅga-mudrā) ພ້ອມຄຳອຸທານ «aṭ». (ແລ້ວຈຶ່ງສະດຸດ:) «oṁ oṁ—ນະມະແດ່ Astramūrti. oṁ svāṃ svaṃ krūṃ phaṭ—ແດ່ Pāśupata-astra, svāhā. oṁ oṁ—ແດ່ hṛdaya, krūṃ phaṭ, ນະມະ. oṁ paṃ—ແດ່ śikhā, krūṃ phaṭ, ນະມະ. oṁ khaṃ—ແດ່ kavaca, krūṃ phaṭ, ນະມະ. oṁ haṃ phaṭ—ແດ່ astra, phaṭ, ນະມະ.» ດັ່ງນີ້ແມ່ນການອ່ານຕາມຄຳພີທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ. ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງແຕະກຸມພະ; ແລະວາງມືທີ່ຫົວໃຈພ້ອມກຳມື—ນີ້ແມ່ນທ່າທີ່ເພີ່ມພະລັງຂອງ astra-vardhanī.

Verse 37

भुक्तये मुक्तये त्वादौ मुष्टिना वर्धनीं स्पृशेत् कुम्भस्य मुखरक्षार्थं ज्ञानखड्गं समर्पयेत्

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ເພື່ອຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະເພື່ອມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ຄວນແຕະ ‘ວັດທະນີ’ ດ້ວຍກຳປັ້ນ. ແລະເພື່ອປົກປ້ອງປາກ/ຮູເປີດຂອງກຸມພະ ຄວນຖວາຍ ‘ດາບແຫ່ງປັນຍາ’ (jñāna-khaḍga).

Verse 38

शस्त्रञ्च मूलमन्त्रस्य शतं कुम्भे निवेशयेत् तद्दशांशेन वर्धन्यां रक्षां विज्ञापयेत्ततः

ຄວນນໍາອາວຸດພ້ອມກັບການສວດມູລະມັນຕຣາ 100 ຄັ້ງ ຝາກໄວ້ໃນຫມໍ້ນ້ໍາ; ແລ້ວໃຊ້ໜຶ່ງສ່ວນສິບ (10) ໃນພາຊະນະສໍາລັບພອຍນ້ໍາ ເພື່ອປະກາດແລະປະທານອໍານາດແກ່ພິທີຄຸ້ມຄອງ (rakṣā)។

Verse 39

यथेदं कृतयत्नेन भगवन्मखमन्दिरं रक्षणीयं जगन्नाथ सर्वाध्वरधर त्वया

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ Jagannātha, ຜູ້ຄໍ້າຈຸນການບູຊາຍັດທັງປວງ—ວິຫານພິທີຍັດ (makha-mandira) ນີ້ ໄດ້ຈັດຕຽມດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົກປ້ອງມັນ.

Verse 40

प्रणवस्थं चतुर्बाहुं वायव्ये गणमर्चयेत् स्थण्डिले शिवमभ्यर्च्य सार्घ्यकुण्डं व्रजेन्नरः

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ (vāyavya) ຄວນບູຊາພຣະຄະນະ (Gaṇa) ຜູ້ສະຖິດເທິງພະຍາງ «ໂອມ» ແລະມີສີ່ແຂນ. ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະໃນສະຖັນດິລະ (ພື້ນພິທີ) ແລ້ວ ຜູ້ບູຊາຄວນໄປຫາຫລຸມຖວາຍອາຣະຄະ (sārghya-kuṇḍa).

Verse 41

निविष्टो मन्त्रतृप्त्यर्थमर्घ्यगन्धघृतादिकं वामे ऽसव्ये तु विन्यस्य समिद्दर्भतिलादिकं

ເມື່ອນັ່ງລົງແລ້ວ ເພື່ອໃຫ້ມັນຕຣາສົມບູນ ຄວນວາງອາຣະຄະ, ນ້ໍາຫອມ, ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະຂອງຈໍາເປັນອື່ນໆ ໄວ້ທາງຊ້າຍ; ແລະທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນຊ້າຍ ຄວນຈັດວາງໄມ້ເຊື້ອໄຟ (samid), ຫຍ້າ kuśa/darbha, ງາ ແລະອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 42

कुण्डवह्निस्रुगाज्यादि प्राग्वत् संस्कृत्य भावयेत् मुख्यतामूर्ध्ववक्त्रस्य हृदि वह्नौ शिवं यजेत्

ເມື່ອຈັດການຊໍາລະແລະປະກອບພ້ອມຫລຸມໄຟ (kuṇḍa), ໄຟພິທີ, ທັບພີ (srug), ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະອື່ນໆ ດັ່ງເກົ່າແລ້ວ ຄວນເຮັດການພາວະນາຕາມພິທີ. ໂດຍຖືວ່າພາກທີ່ຫັນໜ້າຂຶ້ນ (ūrdhva-vaktra) ເປັນຫຼັກ ຄວນບູຊາພຣະສິວະໃນໄຟ ໃນສູນກາງແຫ່ງຫົວໃຈນັ້ນ.

Verse 43

स्वमूर्तौ शिवकुम्भे च स्थण्डिले त्वग्निशिष्ययोः सृष्टिन्यासेन विन्यस्य शोध्याध्वानं यथाविधि

ເມື່ອໄດ້ປະກອບ «sṛṣṭi-nyāsa» (ການວາງມັນຕຣາແຫ່ງການສ້າງ) ລົງໃນຮູບກາຍຂອງຕົນ, ໃນສິວະກຸມພະ (Śiva-kumbha) ໝໍ້ສັກສິດ, ໃນສະຖັນດິລະ (sthaṇḍila) ພື້ນບູຊາ, ແລະໃນຕົນພ້ອມກັບໄຟແລະສິດ, ຈຶ່ງຄວນຊໍາລະ «adhvā» (ເສັ້ນທາງພິທີຂອງຕັດຕະວະແລະມັນຕຣາ) ຕາມວິທີກໍານົດ।

Verse 44

कुण्डमानं मुखं ध्यात्वा हृदाहुतिभिरीप्सितं वीजानि सप्तजिह्वानामग्नेर्होमाय भण्यते

ເມື່ອພິຈາລະນາກຸນດະ (kuṇḍa) ບ່ອນໄຟເປັນ «ປາກ» ອັນທິບ, ແລະຖວາຍອາຮຸຕິທີ່ປາດຖະໜາເປັນອາຮຸຕິແຫ່ງຫົວໃຈ, ຈຶ່ງສວດພະຍາງຄ໌ບີຈະ (bīja) ຂອງອັກນິຜູ້ມີລີ້ນເຈັດ ເພື່ອການໂຮມ (homa).

Verse 45

विरेफावन्तिमौवर्णौ रेफषष्ठस्वरान्वितौ इन्दुविन्दुशिखायुक्तौ जिह्वावीजानुपक्रमात्

ພະຍັນຊະນະສອງຕົວ «va» ແລະ «ra» ນີ້ ປະກອບດ້ວຍສຽງ repha ແລະເຊື່ອມກັບສະຫຼະທີ 6; ມີເຄື່ອງໝາຍຮູບເດືອນເສີ້ຍ, ຈຸດ anusvāra, ແລະເສັ້ນຮູບໄຟ ຕາມລໍາດັບການປະຕິບັດຂອງບີຈະແຫ່ງລີ້ນ (jihvā-bīja).

Verse 46

हिरण्या वनका रक्ता कृष्णा तदनु सुप्रभा अतिरिक्ता बहुरूपा रुद्रेन्द्राग्न्याप्यदिङ्मुखा

ນາງມີສີຄໍາ, ຢູ່ໃນປ່າ, ມີສີແດງ ແລະ ສີດໍາ; ແລ້ວອີກຄັ້ງກໍສະຫວ່າງໄສ. ເຫນືອກວ່າດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ, ຫຼາຍຮູບຫຼາຍຮ່າງ, ແລະຫັນໜ້າໄປຫາ ຣຸດຣະ, ອິນດຣະ, ອັກນິ ແລະທິດທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 47

क्षीरादिमधुरैर् होमं कुर्याच्छान्तिकपौष्टिके अभिचारे तु पिण्याकसक्तुकञ्चुककाञ्चिकैः

ສໍາລັບພິທີສັນຕິ (ສະງົບສຸກ) ແລະພິທີເພີ່ມພູນຄວາມຮັ່ງມີ, ຄວນເຮັດໂຮມດ້ວຍຂອງຫວານເລີ່ມຈາກນົມ; ແຕ່ສໍາລັບອະພິຈາຣະ (abhicāra) ພິທີມົນຕີຮຸນແຮງ, ຄວນຖວາຍກ້ອນກາກນ້ໍາມັນ, ແປ້ງຄົ້ວ, ເປືອກ/ຮໍາ, ແລະນ້ໍາຂ້າວຫມັກສົ້ມຂົນໜາ.

Verse 48

लवणैर् आजिकातक्रकटुतैलैश् च कण्टकैः वायव्ये कालमर्चयेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः समिद्भिरपि वक्राभिः क्रुद्धो भाष्याणुना यजेत्

ດ້ວຍເກືອ, ເມັດຜັກກາດ (mustard), ນ້ຳນົມສົ້ມ (buttermilk), ນ້ຳມັນຮສເຜັດ ແລະ ໜາມຫນາມ, ໃນທິດວາຍະວະ (ທິດຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ) ຄວນບູຊາກາລະ—ດັ່ງທີ່ຂໍ້ຄວາມຕາມສຳນວນໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ກ່າວ. ແມ່ນແຕ່ໄມ້ຟືນທີ່ຄົ້ງງໍ ເມື່ອໂກດກໍຄວນປະກອບຍັດຍາຕາມຄຳອະທິບາຍ (bhāṣya) ດ້ວຍ.

Verse 49

कदम्बकलिकाहोमाद्यक्षिणी सिद्ध्यति ध्रुवं बन्धूककिंशुकादीनि वश्याकर्षाय होमयेत्

ໂດຍຖວາຍດອກຕູມກະດຳບະ (kadamba) ເຂົ້າໄຟເປັນໂຮມ, ຍັກຊິນີ (Yakṣiṇī) ຈະສຳເລັດຜົນແນ່ນອນ. ເພື່ອການຄວບຄຸມແລະດຶງດູດ, ຄວນໂຮມດ້ວຍບັນທູກ (bandhūka), ກິມຊຸກ (kiṃśuka) ແລະພືດ/ດອກອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 50

बिल्वं राज्याय लक्ष्मार्थं पाटलांश् चम्पकानपि पद्मानि चक्रवर्तित्वे भक्ष्यभोज्यानि सम्पदे

ບິລວະ (bilva) ໃຊ້ເພື່ອໄດ້ຮັບລາຊະອຳນາດ; ເພື່ອໄດ້ລັກສະມີ (Lakṣmī) ຄືໂຊກລາບແລະຄວາມຮັ່ງມີ, ໃຫ້ໃຊ້ປາຕະລາ (pāṭalā) ແລະ ຈຳປະກະ (campaka) ດ້ວຍ; ດອກບົວເພື່ອຄວາມເປັນຈັກກະວັດ (cakravartin); ແລະອາຫານທີ່ກິນໄດ້ກັບອາຫານປຸງສຳເລັດ ເພື່ອຄວາມສົມບູນແຫ່ງຊັບສິນວັດຖຸ.

Verse 51

दूर्वा व्याधिविनाशाय सर्वसत्त्ववशीकृते प्रियङ्गुपाटलीपुष्पं चूतपत्रं ज्वरान्तकं

ຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ໃຊ້ເພື່ອທຳລາຍໂລກໄພ ແລະເພື່ອໃຫ້ສັດທັງປວງຢູ່ໃນອຳນາດ. ດອກປຣິຍັງກຸ (priyaṅgu) ແລະ ດອກປາຕະລີ (pāṭalī), ພ້ອມໃບໝາກມ່ວງ, ເປັນສິ່ງທີ່ໃຊ້ເພື່ອຢຸດໄຂ້.

Verse 52

मृत्युञ्जयो मृत्युजित् स्याद् वृद्धिः स्यात्तिलहोमतः रुद्रशान्तिः सर्वशान्त्यै अथ प्रस्तुतमुच्यते

ໂດຍພິທີ/ມົນຕຣາ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ (Mṛtyuñjaya) ຜູ້ປະກອບຈະເປັນຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ; ໂດຍຕິລະໂຮມ (tila-homa) ຄືການຖວາຍງາ ຄວາມເຈຣິນງອກງາມຈະເກີດຂຶ້ນ. ພິທີຣຸດຣະ-ຊານຕິ (Rudra-śānti) ເພື່ອບັນລຸການສະງົບສຸກທຸກປະການ; ບັດນີ້ຈະກ່າວຖຶງຂັ້ນຕອນທີ່ກຳລັງນຳເສີນ.

Verse 53

आहुत्यष्टशतैर् मूलमङ्गानि तु दशांशतः सन्तर्पयेत मूलेन दद्यात् पूर्णां यथा पुरा

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິ 800 ຄັ້ງແລ້ວ ພຶງສັນຕັຣປະເຢດ (ໃຫ້ອິ່ມໃຈ/ປະໂລມ) ອົງປະກອບຍ່ອຍຂອງພິທີ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບ; ແລະດ້ວຍມູລະມັນຕຣາເອງ ພຶງຖວາຍປູຣະນາຫຸຕິ (ອາຮຸຕິຄົບຖ້ວນ) ຕາມຈາຣີດເກົ່າ.

Verse 54

तथा शिष्यप्रवेशाय प्रतिशिष्यं शतं जपेत् दुर् निमित्तापसाराय सुनिमित्तकृते तथा

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອການເຂົ້າພິທີຮັບສິດຂອງສິດ (śiṣya-praveśa) ພຶງຈະປະ (japa) ມັນຕຣາ 100 ຄັ້ງ ຕໍ່ສິດແຕ່ລະຄົນ; ແລະພຶງຈະປະເພື່ອຂັບໄລ່ນິມິດອັບມົງຄຸນ ແລະເພື່ອໃຫ້ເກີດນິມິດມົງຄຸນ.

Verse 55

शतद्वयञ्च होतव्यं मूलमन्त्रेण पूर्ववत् मूलाद्यष्टास्त्रमन्त्राणां स्वाहान्तैस्तर्पणं सकृत्

ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 200 ຄັ້ງ ດັ່ງເກົ່າ ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສໍາລັບມູລະມັນຕຣາ ແລະອັດສະຕຣະມັນຕຣາ 8 ບົດທີ່ເລີ່ມຈາກມັນ ພຶງເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເທື່ອດຽວ ໂດຍໃຊ້ຖ້ອຍຄໍາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā”.

Verse 56

शिखासम्पुटितैर् वीजैर् ह्रूं फडन्तैश् च दीपनं ॐ हौं शिवाय स्वाहेत्यादिमन्त्रैश् च तर्पणं

ດ້ວຍບີຈະມັນຕຣາ (bīja) ທີ່ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍ śikhā (ກອບບີຈະຂອງສິຂາ) ແລະດ້ວຍບີຈະ “hrūṃ” ທີ່ລົງທ້າຍໃນອັດສະຕຣະມັນຕຣາ “phaṭ” ພຶງເຮັດ dīpana (ພິທີຈຸດໃຫ້ເກີດພະລັງ). ແລະດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “oṃ hauṃ śivāya svāhā” ພຶງເຮັດ tarpaṇa (ພິທີຖວາຍໃຫ້ອິ່ມໃຈ).

Verse 57

ॐ ह्रूं ह्रौं ह्रीं शिवाय ह्रूं फडित्यादिदीपनं ततः शिवाम्भसा स्थालीं क्षालितां वर्मगुण्ठितां

“oṃ hrūṃ hrauṃ hrīṃ śivāya hrūṃ phaṭ” ແລະພະຍາງຄ໌ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ພຶງກ່າວເພື່ອ dīpana (ພິທີຈຸດໃຫ້ເກີດພະລັງ). ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍນ້ໍາສິວະອັນສັກສິດ (Śiva-ambhas) ພຶງລ້າງຖ້ວຍພິທີ sthālī ໃຫ້ສະອາດ ແລະຜູກປິດໃຫ້ແນ່ນອນ ດ້ວຍເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງປ້ອງກັນ.

Verse 58

चन्दनादिसमालब्धां बध्नीयात् कटकं गले वर्मास्त्रजप्तसद्दर्भपत्राभ्यां चरुसिद्धये

ເມື່ອທາດ້ວຍຈັນທະນາ ແລະ ຂອງຫອມອື່ນໆ ແລ້ວ ໃຫ້ຜູກຄະຕະກະ (kaṭaka) ເປັນເຄື່ອງຄໍຄຸ້ມຄອງທີ່ຄໍ ໂດຍໃຊ້ໃບຫຍ້າດັຣພະອັນສັກສິດ 2 ໃບ ທີ່ໄດ້ສວດມົນຕຣາ ວັຣມະ ແລະ ອັສຕຣະ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາຊາຣຸ (caru) ສຳເລັດຜົນ។

Verse 59

हुं फडन्तैश् च ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हूं हौं हूं शिवाय हूमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ क्रं हौं क्रं शिवाय क्रूं इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्मगुण्ठितामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वर्माद्यैर् आसने दत्ते सार्धेन्दुकृतमण्डले न्यस्तायां मूर्तिभूतायां भावपुष्पैः शिवं यजेत्

ໂດຍໃຊ້ບີຈະ «huṃ» ຄຽງກັບຄຳອຸທານ «phaṭ» (ຕາມສຳນວນບາງສຳນັກ) ພຶງໃຊ້ຮູບແບບມົນຕຣາເຊັ່ນ «oṃ hūṃ hauṃ hūṃ śivāya hūṃ» (ຕາມສຳນວນໜຶ່ງ) ຫຼື «oṃ kraṃ hauṃ kraṃ śivāya krūṃ» (ຕາມອີກສຳນວນໜຶ່ງ)។ ເມື່ອອັນເທວະຖືກວາງໄວ້ເທິງອາສນະທີ່ມີການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍວັຣມະແລະອື່ນໆ ແລະຢູ່ໃນມັນດະລະທີ່ຂຽນເປັນຈັນທຣາຄຶ່ງດວງພ້ອມສ່ວນປະກອບ (sārdhendu) ເມື່ອໄດ້ທຳ nyāsa ໃຫ້ຮູບກາຍເປັນມູຣຕິອັນປະຈັກ ແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍ «ດອກໄມ້ແຫ່ງພາວະ» (bhāva-puṣpa) ຄື ການຖວາຍພາຍໃນດ້ວຍສັດທາ।

Verse 60

वस्त्रबद्धमुखायां वा स्थाल्यां पुष्पैर् वहिर्भवैः चुल्ल्यां पश्चिमवक्त्रायां न्यस्तायां मानुषात्मना

ຫຼືວ່າ ໃນຫມໍ້ (sthālī) ທີ່ຜູກປາກດ້ວຍຜ້າ ໃຫ້ໃສ່ດອກໄມ້ທີ່ເກັບມາຈາກພາຍນອກ. ຫມໍ້ນັ້ນທີ່ຜູ້ປະຕິບັດມະນຸດວາງລົງ ພຶງວາງເທິງເຕົາໄຟ (cullī) ໂດຍໃຫ້ປາກ/ທິດຫນ້າຫັນໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 61

न्यस्ताहङ्कारवीजायां शुद्धायां वीक्षणादिभिः धर्माधर्मशरीरायां जप्तायां मानुषात्मना

ເມື່ອໄດ້ວາງບີຈະແຫ່ງອະຫັງກາຣະ (ອັດຕາ) ໃຫ້ສົງບົບ ແລະໄດ້ຊຳລະພາຍໃນດ້ວຍການປະຕິບັດເລີ່ມຈາກການເຝົ້າສັງເກດຢ່າງມີວິໄນ ແລ້ວ—ເມື່ອຕົນມະນຸດກະທຳຈະປະ (japa) ເທິງກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ—ການຊຳລະພາຍໃນຕາມຈຸດປະສົງຍ່ອມສຳເລັດ।

Verse 62

स्थालीमारोपयेदस्त्रजप्तां गव्याम्बुमार्जितां गव्यं पयो ऽस्त्रसंशुद्धं प्रासादशतमन्त्रितं

ພຶງຍົກວາງຖ້ວຍ/ຫມໍ້ (sthālī) ທີ່ໄດ້ສວດມົນຕຣາອັສຕຣະ (ອາວຸດ) ເທິງມັນ ແລະຊຳລະດ້ວຍນ້ຳງົວ (gomūtra). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນົມງົວທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມົນຕຣາອັສຕຣະ ແລະຖືກປະພອມດ້ວຍການສວດມົນຕຣາ «Prāsāda» ຄົບ 100 ຄັ້ງ ພຶງນຳໃຊ້ໃນຂັ້ນຕອນພິທີ.

Verse 63

तुण्डलान् श्यामकादीनां निक्षिपेत्तत्र तद्यथा एकशिष्यविधानाय तेषां प्रसृतिपञ्चकं

ໃນທີ່ນັ້ນ ຄວນໃສ່ tuṇḍala ແລະສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັນ—ເຊັ່ນ śyāmaka—ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ; ສຳລັບວິນັຍຂອງສິດທິສາວົກຄົນດຽວ ປະລິມານຂອງສ່ວນປະກອບເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ 5 prasṛti.

Verse 64

प्रसृतिं प्रसृतिं पश्चाद्वर्धयेद् द्व्यादिषु क्रमात् कुर्याच्चानलमन्त्रेण पिधानं कवचाणुना

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຂັ້ນໆ ໂດຍເພີ່ມມາດຕາ prasṛti ທີລະໜຶ່ງ ຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກສອງ. ແລ້ວໃຊ້ມົນຕຣາໄຟ (Anala-mantra) ເຮັດພິທີ pidhāna (ປິດຜະນຶກ) ດ້ວຍ kavaca-mantra ໃນຮູບອະນຸ (ລະອຽດ).

Verse 65

शिवाग्नौ मूलमन्त्रेण पूर्वास्यश् चरुकं पचेत् सुखिन्ने तत्र तच्चुल्ल्यां श्रुवमापूर्य सर्पिषा

ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຄວນຕົ້ມ caru (ເຂົ້າຕົ້ມບູຊາ) ໃນໄຟຂອງ Śiva ພ້ອມກັບສະດຸດມູນມົນຕຣາ. ເມື່ອສຸກດີແລ້ວ ທີ່ເຕົານັ້ນເອງ ຈຶ່ງເຕີມ śruva (ທັບບູຊາ) ດ້ວຍ ghee.

Verse 66

स्वाहान्तैः संहितामन्त्रैर् दत्वा तप्ताभिघारणं संस्थाप्य मण्डले स्थालीं सद्दर्भे ऽस्त्राणुना कृते

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ abhighāraṇa (ພອຍ/ພົ່ນນ້ຳຮ້ອນ) ດ້ວຍມົນຕຣາ Saṃhitā ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “svāhā” ແລ້ວ, ຈຶ່ງຈັດຕັ້ງພິທີໃຫ້ເປັນລະບຽບ: ໃນ maṇḍala ໃຫ້ຕັ້ງ sthālī (ໝໍ້ຖວາຍ) ເທິງຫຍ້າ darbha ອັນບໍລິສຸດ, ຫຼັງຈາກໄດ້ກະທຳ astra-rite (ມົນຕຣາອາວຸດປ້ອງກັນ) ໃນຮູບອະນຸ.

Verse 67

प्रणवेन पिधायास्यां तद्देहलेपनं हृदा सुशीतलो भवत्येवम् प्राप्य शीताभिघारणं

ໃຊ້ Praṇava (Oṁ) ປິດປາກໄວ້ ແລ້ວນຳຂີ້ທານັ້ນທາລົງໃນກາຍ ດ້ວຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ຈາກຫົວໃຈ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຢັນສະຫງົບທົ່ວໝົດ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບ śītābhighāraṇa (ການພອຍນ້ຳເຢັນ).

Verse 68

विदध्यात्संहितामन्त्रैः शिष्यं प्रति सकृत् सकृत् धर्माद्यासनके हुत्वा कुण्डमण्डलपश्चिमे

ພຣະອາຈານພຶງອະພິເສກ/ສະຖາປະນາສິດໃຫ້ແກ່ສິດ ໂດຍມະນະຕຣາແຫ່ງສັມຫິຕາ ທ່ອງຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ; ເມື່ອບູຊາຮົມໃນອາສນະ «ທັມມະ» ແລະອາສນະອື່ນໆແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ສິດນັ່ງ/ຕັ້ງຢູ່ດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງຄຸນດ໌ໄຟ ແລະມັນດະລາ।

Verse 69

सम्पातञ्च स्रुचा हुत्वा शुद्धिं संहितया चरेत् चरुकं सकृदालभ्य तयैव वषडन्तया

ເມື່ອຖວາຍຮົມບູຊາສຸດທ້າຍ (sampāta) ດ້ວຍທັບຕັກ (sruc) ແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດພິທີຊຳລະດ້ວຍມະນະຕຣາສັມຫິຕາທີ່ກຳນົດ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອແຕະ/ຈັບຂອງຖວາຍ caru ເພີງຄັ້ງດຽວ ຈຶ່ງຖວາຍຮົມດ້ວຍມະນະຕຣານັ້ນເອງ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄຳອຸທານ “vaṣaṭ”.

Verse 70

धर्माद्यैर् आसने इति क, चिह्नितपुस्तकपाठः सार्दाम्बुकृतमण्डले इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्माद्यासनके धृत्वेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः धेनुमुद्रामृतीभूतं स्थण्डिलेशान्तिकं नयेत् साज्यभागं स्वशिष्याणां भागो देवाय वह्नये

ເມື່ອໃຊ້ທ່າມຸດຣາ «ເທນຸ» (Dhenu-mudrā) ເຮັດໃຫ້ພິທີເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ແລ້ວ ພຶງນຳເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມສະງົບ (śāntika) ໄປສູ່ສະຖານທີ່ດິນ/ຖານໄຟ (sthaṇḍila). ສ່ວນທີ່ປະກອບດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee) ເປັນຂອງສິດຂອງຕົນ; ສ່ວນຫຼັກເປັນຂອງເທວະ—ອັກນິ (Vahni).

Verse 71

कुर्यात्तु स्तोकपालादेः समध्वाज्यमितिदं त्रयं नमो ऽन्तेन हृदा दद्यात्तेनैवाचमनीयकं

ພຶງປະຕິບັດພິທີເລີ່ມຈາກພາຊະນະພົດນ້ຳ (stokapāla) ແລະສິ່ງອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະເນີຍໃສ—ນີ້ແມ່ນຊຸດສາມປະການ. ພຶງຖວາຍດ້ວຍມະນະຕຣາຫົວໃຈ (hṛdaya) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “namaḥ”; ແລະດ້ວຍມະນະຕຣານັ້ນເອງ ຈຶ່ງອະພິເສກນ້ຳອາຈະມະນະ (ācamana) ເພື່ອຊຳລະພິທີ.

Verse 72

साज्यं मन्त्रशतं हुत्वा दद्यात् पूर्णां यथाविधि मण्डलं कुण्डतः पूर्वे मध्ये वा शम्भुकुम्भयोः

ເມື່ອຖວາຍຮົມດ້ວຍມະນະຕຣາ 100 ຄັ້ງ ພ້ອມເນີຍໃສ (ghee) ແລ້ວ ພຶງຖວາຍປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ຄືການຖວາຍສຸດທ້າຍອັນສົມບູນ ຕາມຫຼັກ. ມັນດະລາພິທີພຶງຈັດໄວ້ທາງຕາເວັນອອກຂອງຄຸນດ໌ໄຟ ຫຼືຢູ່ກາງ ລະຫວ່າງ «ສັມພຸ» (Śiva) ແລະຄຸມພະ (kumbha) ໝໍ້ນ້ຳພິທີ.

Verse 73

रुद्रमातृगणादीनां निर्वर्त्यान्तर्बलिं हृदा शिवमध्ये ऽप्यलब्धाज्ञो विधायैकत्वभावनं

ເມື່ອໄດ້ປະກອບ “ອັນຕະຣະ-ບະລິ” (ບູຊາພາຍໃນ) ໃນໃຈ ແດ່ຣຸດຣະ ແລະຫມູ່ແມ່ທິດາ (Mātṛgaṇa) ພ້ອມທັງອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດພິທີຄົບຖ້ວນ ກໍຄວນຢູ່ໃນສະຕິສິວະ ແລະຝຶກພິຈາລະນາຄວາມເປັນໜຶ່ງ (ekatva-bhāvanā)។

Verse 74

सर्वज्ञतादियुक्तो ऽहं समन्ताच्चोपरि स्थितः ममांशो योजनास्थानमधिष्ठाहमध्वरे

ຂ້າພະເຈົ້າມີຄຸນສົມບັດແຫ່ງຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ (ສັບພະຍານ) ແລະອື່ນໆ ດໍາລົງຢູ່ເທິງສູງ ແລະລ້ອມຮອບທຸກທິດ. ໃນພິທີບູຊາ (adhvara) ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງສະຖານີທີ່ກໍານົດຕາມມາດຕະວັດ (yojanā-sthāna).

Verse 75

शिवो ऽहमित्यहङ्कारी निष्क्रमेद् यागमण्डपात् न्यस्तपूर्वाग्रसन्धर्भे शस्त्राणुकृतमण्डले

ດ້ວຍອະຫັງກາຣະແຫ່ງຄວາມຄິດມັນຕຣະວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສິວະ” ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນອອກຈາກໂຮງພິທີບູຊາ (yāga-maṇḍapa) ໃນສະພາບພິທີທີ່ໄດ້ຈັດວາງຮູບແບບທີ່ຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າໄວ້ກ່ອນ ແລະໄດ້ຂີດສ້າງວົງ/ມັນດະລະດ້ວຍອາວຸດ.

Verse 76

प्रणवासनके शिष्यं शुक्लवस्त्रोत्तरीयकं स्नातञ्चोदङ्मुखं मुक्त्यै पूर्ववक्त्रन्तु भुक्तये

ໃຫ້ນັ່ງສິດທິສິດ (ສິດ) ເທິງອາສນະປຣະນະວະ (Pranava-seat); ໃຫ້ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະຜ້າຄຸມຂາວ; ແລ້ວຫຼັງອາບນ້ຳ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອເພື່ອມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ແຕ່ການຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຖືກກໍານົດເພື່ອພູກຕິ (ຄວາມເພີດເພີນໂລກ).

Verse 77

ऊर्ध्वं कायं समारोप्य पूर्वास्यं प्रविलोकयेत् चरणादिशिखां यावन्मुक्तौ भुक्तौ विलोमतः

ຍົກກາຍໃຫ້ຕັ້ງຕົງ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຄວນພິຈາລະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງຈາກຕີນຂຶ້ນໄປຫາຍອດສີສະ. ແລະໃນການປະຕິບັດເພື່ອມຸກຕິ (mukti) ແລະພູກຕິ (bhukti) ຄວນດໍາເນີນຕາມລໍາດັບກັບຄືນ (vilomataḥ) ຕາມທີ່ສອນໄວ້.

Verse 78

चक्षुषा सप्रसादेन शैवं धाम विवृण्वता अस्त्रोदकेन सम्मोक्ष्य मन्त्राम्बुस्नानसिद्दये

ດ້ວຍດວງຕາທີ່ສະຫງົບແລະເປັນມົນຄຸນ ໃນຂະນະທີ່ພິຈາລະນາເຜີຍແຈ້ງພາຍໃນເຖິງທຳມະສະຖານຂອງພຣະສິວະ ຄວນປົດປ່ອຍການຊຳລະດ້ວຍນ້ຳທີ່ປຸກເສກໂດຍມົນຕຣາ «ອັສຕຣ» ເພື່ອໃຫ້ພິທີອາບນ້ຳມົນຕຣາ (mantrāmbu-snāna) ສຳເລັດຜົນ។

Verse 79

भस्मस्नानाय विघ्नानां शान्तये पापभित्तये सृष्टिसंहारयोगेन ताडयेदस्त्रभस्मना

ເພື່ອພິທີອາບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (bhasma) ເພື່ອສະຫງົບອຸປະສັກ ແລະທຳລາຍບາບ ຄວນຕີ/ປະທັບຕາມພິທີດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າທີ່ປຸກເສກໂດຍມົນຕຣາ «ອັສຕຣ» ໂດຍໃຊ້ວິທີໂຍຄະແຫ່ງການສ້າງແລະການສະລາຍ.

Verse 80

पुनरस्त्राम्बुना प्रोक्ष्य सकलीकरणाय तं स्थण्डिलोपान्तिकं नयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तेनैवाचमनीयमिति क, ख, ग, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः पाशभित्तये इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नाभेरूर्ध्वं कुशाग्रेण मार्जनीयास्त्रमुच्चरन्

ຈາກນັ້ນ ພອຍນ້ຳ «ອັສຕຣ» ທີ່ປຸກເສກອີກຄັ້ງ ແລ້ວນຳເຂົາໄປໃກ້ຂອບສະຖານທີ່ພິທີ (sthaṇḍila) ເພື່ອໃຫ້ສົມບູນ (sakalīkaraṇa)។ ດ້ວຍນ້ຳນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ເພື່ອຊຳລະ. ເມື່ອສະດຸດມົນຕຣາ mārjanīya-astra ແລ້ວ ໃຫ້ເຊັດຮ່າງກາຍເທິງສະດືອດ້ວຍປາຍຫຍ້າ kuśa.

Verse 81

त्रिधाअलभेत तन्मूलैर् अघमर्षाय नाभ्यधः द्वैविध्याय च पाशानां आलभेत शराणुना

ສຳລັບພິທີອະຄະມະຣະສະນະ (Aghamarṣaṇa) ເພື່ອຂັບບາບ ຄວນທຳການບູຊາ/ເຜົາຖວາຍແບບສາມຄັ້ງ ດ້ວຍສ່ວນຮາກເຫຼົ່ານັ້ນ ຢູ່ຕ່ຳກວ່າສະດື. ແລະເພື່ອສ້າງການແບ່ງສອງປະເພດຂອງບ່ວງຜູກ (pāśa) ຄວນທຳການຖວາຍດ້ວຍຫົວລູກສອນ (śarāṇu).

Verse 82

तच्छरीरे शिवं साङ्गं सासनं विन्यसेत्ततः पुष्पादिपूजितस्यास्य नेत्रे नेत्रेण वा हृदा

ຈາກນັ້ນ ໃນຮ່າງກາຍນັ້ນ ຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ຄືການສະຖາປະນາພຣະສິວະພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ (sāṅga) ແລະບັນລັງ/ບ່ອນນັ່ງ (āsana) ຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບເທວະຕານີ້ທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ແລະອື່ນໆ ຄວນສະຖາປະນາເຂົ້າໃນດວງຕາ—ຈະເຮັດທີລະຂ້າງ ຫຼືເຮັດພ້ອມກັນໂດຍທາງຫົວໃຈ (hṛdā) ກໍໄດ້.

Verse 83

बध्वामन्त्रितवस्त्रेण सितेन सदशेन च अप्_८१०८३अब्प्रदक्षिणक्रमादेनं प्रवेश्य शिवदक्षिणं

ເມື່ອຜູກ (ຜູ້ນັ້ນ/ສິ່ງນັ້ນ) ດ້ວຍຜ້າທີ່ຖືກປະພອມມົນຕຣາ ເປັນຜ້າສີຂາວ ແລະມີສິບປົກ/ສິບຮອບຕາມກົດ ແລ້ວໃຫ້ນໍາເຂົ້າຕາມລໍາດັບການວຽນຂວາ (pradakṣiṇā) ໂດຍໃຫ້ພຣະສິວະຢູ່ຂ້າງຂວາ।

Verse 84

सवस्त्रमासनं दद्यात् यथावर्णं निवेदयेत् संहारमुद्रयात्मानं मूर्त्या तस्य हृदम्बुजे

ຄວນຖວາຍອາສນະພ້ອມຜ້າ ແລະນໍາເສີນເຄື່ອງບູຊາຕາມລໍາດັບທີ່ກໍານົດຕາມສີ/ວັນນະ. ແລ້ວໂດຍມຸດຣາ «ສັມຫາຣ» ໃຫ້ວາງຕົນເອງ—ພ້ອມຮູບກາຍ—ເຂົ້າໄປໃນດອກບົວແຫ່ງພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ।

Verse 85

निरुध्य शोधिते काये न्यासं कृत्वा तमर्चयेत् पूर्वाननस्य शिष्यस्य मूलमन्त्रेण मस्तके

ເມື່ອຄວບຄຸມ (ອິນທຣີ/ລົມຫາຍໃຈ) ແລະຊໍາລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວໃຫ້ເຮັດ nyāsa ແລະບູຊາທ່ານນັ້ນ; ສໍາລັບສິດທີ່ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ໃຫ້ວາງ/ສະດຸດມູລະມົນຕຣາໄວ້ທີ່ສີສະ।

Verse 86

शिवहस्तं प्रदातव्यं रुद्रेशपददायकं शिवसेवाग्रहोपायं दत्तहस्तं शिवाणुना

ຄວນມອບ «ມືພຣະສິວະ» ອັນໃຫ້ສະຖານະ/ຂັ້ນຂອງ ຣຸດຣະ ແລະ ອີສະ; ນີ້ແມ່ນວິທີຮັບເຂົ້າຢ່າງເປັນທາງການໃນການຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ. ການມອບມືນັ້ນໃຫ້ເຮັດໂດຍຜູ້ຮັບພິທີສິວະ (śivāṇu).

Verse 87

शिवे प्रक्षेपयेत् पुष्पमपनीयार्चकन्तारं तत्पात्रस्थानमन्त्राढ्यं शिवदेवगणानुगं

ຄວນໂຍນດອກໄມ້ລົງເທິງພຣະສິວະ; ເມື່ອກໍາຈັດສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ/ສິ່ງກີດຂວາງໃນບໍລິເວນຜູ້ບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງຕັ້ງພາຊະນະແລະທີ່ຕັ້ງຂອງມັນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ພ້ອມມົນຕຣາອັນອຸດົມ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະສິວະ ແລະຫມູ່ເທວະຂອງພຣະອົງ (gaṇa).

Verse 88

विप्रादीनां क्रमान्नाम कुर्याद्वा स्वेच्छया गुरुः प्रणतिं कुम्भवर्धन्योः कारयित्वानलान्तिकं

ຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ຄວນຕັ້ງຊື່ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກພຣາຫມະນະ ແລະຊັ້ນວັນນະອື່ນໆ ຫຼືຈະຕັ້ງຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນກໍໄດ້. ເມື່ອໃຫ້ກະທຳການຄຳນົບບູຊາແກ່ ກຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳພິທີ) ແລະ ວັດທະນີ (ພາຊະນະພອຍນ້ຳ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ພິທີທີ່ກະທຳໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງໄຟສັກສິດ.

Verse 89

सदक्षिणासने तद्वत् सौम्यास्यमुपवेशयेत् शिष्यदेहविनिष्क्रान्तां सुषुम्णामिव चिन्तयेत्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນອາສນະຂ້າງຂວາ ຄວນໃຫ້ຜູ້ມີໃບໜ້າອ່ອນໂຍນສະງົບນັ່ງ. ແລະຄວນພິຈາລະນາເຫັນພະລັງຊີວິດວ່າໄດ້ອອກຈາກກາຍຂອງສິດ ດັ່ງກັບສຸສຸມນາ (ຊ່ອງກາງອັນລະອຽດ).

Verse 90

निजग्रहलीनाञ्च दर्भमूलेन मन्त्रितं सुवर्णञ्चेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपनीयाधिकाम्बरं इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सदक्षिणासन तत्रेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः दर्भाग्रं दक्षिणे तस्य विधाय करपल्लवे

ເມື່ອນຳ (ບຸກຄົນ/ວັດຖຸ) ໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປະພອຍມົນຕຣາຊຳລະດ້ວຍຮາກຫຍ້າດັຣພະທີ່ຖືກມົນຕຣາ—(ໃນຄຳພີບາງສຳນວນມີອ່ານຕ່າງເຊັ່ນ “suvarṇam—ຄຳ”, “śivātmane”, “apanīya adhikāmbaraṃ”, “sa-dakṣiṇāsana tatreti”)—ຈຶ່ງຄວນຈັດປາຍຫຍ້າດັຣພະໄວ້ທາງຂວາຂອງລາວ ເທິງຝາມື (ໃນມືຂວາ) ຕາມພິທີ.

Verse 91

तम्मूलमात्मजङ्घायामग्रञ्चेति शिखिध्वजे शिष्यस्य हृदयं गत्वा रेचकेन शिवाणुना

«ອາຈານຄວນວາງ ‘ຮາກ’ ຂອງມັນໄວ້ທີ່ແຂ້ງຂາຂອງຕົນ ແລະວາງ ‘ປາຍ’ (agra) ໄວ້ໃນບໍລິເວນສິຂາ (ປອກຜົມກົກຫົວ), ໂອ ອັກນິ ຜູ້ມີທຸງເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາຫົວໃຈຂອງສິດ ແລະກະທຳໂດຍການຫາຍໃຈອອກ (recaka) ດ້ວຍອະນຸອັນມົງຄຸນ ‘śiva-aṇu’.»

Verse 92

पुरकेण समागत्य स्वकीयं हृद्यान्तरं शिवाग्निना पुनः कृत्वा नाडीसन्धानमीदृशं

ເມື່ອມາຮອດຄວາມນິ່ງສະຫງົບໂດຍການຫາຍໃຈເຂົ້າ (pūraka) ແລະຈຸດໄຟໃນພາຍໃນຫົວໃຈຂອງຕົນອີກຄັ້ງດ້ວຍໄຟສິວະ (Śiva-agni) ແລ້ວ, ຄວນເຮັດການເຊື່ອມຕໍ່ນາດີ (nāḍī) ຄືຊ່ອງທາງລະອຽດ ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນີ້.

Verse 93

हृदा तत्सन्निधानार्थञ्जुहुयादाहुतित्रयं शिवहस्तस्थिरत्वार्थं शतं मूलेन होमयेत् इत्थं समयदीक्षायां भवेद्योग्यो भवार्चने

ດ້ວຍມັນຕຣາ «ຫຣິດາ» ເພື່ອໃຫ້ເກີດການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 3 ຄັ້ງ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອໃຫ້ «ມືພຣະສິວະ» ໝັ້ນຄົງ (ຖືກຕ້ອງໃນພິທີ ແລະ ມຸດຣາ) ຄວນເຮັດໂຮມ 100 ຄັ້ງດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ. ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍສະມະຍະ-ດີກສາ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາພຣະພະວະ (ສິວະ).