Adhyaya 79

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्राधिवासनविधिर्नाम अष्टसप्ततितमो ऽध्यायः : अथैकोनाशीतितमो ऽध्यायः पवित्रारोहणविधिः ईश्वर उवाच अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्नानः समाहितः कृतसन्ध्यार्चनो मन्त्री प्रविश्य मखमण्डपं

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 79 ຊື່ «ພິທີອະທິວາສະນະແຫ່ງປະວິຕຣະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 81 «ພິທີຍົກ/ວາງປະວິຕຣະ». ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ແລ້ວໃນຕອນເຊົ້າ ລຸກຂຶ້ນໄວ ອາບນ້ຳແລ້ວ ມີຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະໄດ້ບູຊາສັນທະຍາ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບມົນຕຣາ ເຂົ້າສູ່ມະຄະມັນດະປະ (ສາລາພິທີບູຊາ).

Verse 2

समादाय पवित्राणि अविसर्जितदैवतः ऐशान्यां भाजने शुद्धे स्थापयेत् कृतमण्डले

ເມື່ອໄດ້ນໍາເອົາປະວິຕຣະ (ເສັ້ນ/ວົງສິ່ງສັກສິດເພື່ອຊໍາລະ) ຂຶ້ນມາ ແລະຍັງບໍ່ປ່ອຍເທວະທີ່ເຊີນໄວ້ ຄວນວາງໄວ້ໃນພາຊະນະທີ່ສະອາດ ຢູ່ທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກເໜືອ) ພາຍໃນມັນດະລະທີ່ຈັດໄວ້ແລ້ວ.

Verse 3

ततो विसर्ज्य देवेशं निर्माल्यमपनीय च पूर्ववद् भूतले शुद्धेकृत्वाह्निकमथ द्वयं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສົ່ງຄືນພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະເອົານິຣມາລະຍະ (ເສດດອກໄມ້/ເຄື່ອງບູຊາທີ່ໃຊ້ແລ້ວ) ອອກ ຄວນປະຕິບັດອາຫນິກະສອງຄັ້ງ (ເຊົ້າ ແລະ ແລງ) ດັ່ງເກົ່າ ໃນບ່ອນດິນທີ່ຊໍາລະແລ້ວ.

Verse 4

आदित्यद्वारदिक्पालकुम्भेशानौ शिवे ऽनले नैमित्तिकीं सविस्तरां कुर्यात् पूजां विशेषतः

ສໍາລັບພິທີນາຍມິດຕິກະ (ພິທີຕາມໂອກາດພິເສດ) ຄວນປະກອບການບູຊາຢ່າງລະອຽດພິເສດ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ແກ່ ອາທິຕະ (Āditya), ເທວະປະຕູ, ດິກປາລະ (ຜູ້ພິທັກທິດ), ກຸມເພຊະ (Kumbheśa), ອີສານ (Īśāna), ສິວະ (Śiva) ແລະ ອັກນິ (Agni).

Verse 5

मन्त्राणां तर्पणं प्रायश्चित्तहोमं शरात्मना अष्टोत्तरशतं कृत्वा दद्यात् पूर्णाहुतिं शनैः

ເມື່ອໄດ້ກະທໍາຕັຣປະນະ (ການຖວາຍເພື່ອໃຫ້ອິ່ມໃຈ) ແກ່ມັນຕຣາ ແລະໂຮມະປຣາຍັດຈິດ (ໂຮມະແກ້ບາບ) ໂດຍໃຊ້ສານ «ຊະຣາ» ແລ້ວ ຈຶ່ງກະທໍາອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ແລະຈາກນັ້ນຖວາຍປູຣນາຫຸຕິ (ອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ) ຢ່າງຊ້າໆ.

Verse 6

आदित्यद्वारदिक्पालान् स्कन्देशानौ शिवे ऽनले इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शराणुनेति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः पवित्रं भानवे दत्वा समाचम्य ददीत च द्वारमालादिदिक्पालकुम्भवर्धनिकादिषु

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍປະວິຕຣະ (ເສັ້ນ/ພວງມາລາຊໍາລະ) ແກ່ ພານຸ (Bhānu—ພຣະອາທິດ) ແລ້ວ ແລະໄດ້ກະທໍາອາຈະມະນະ (ācamana—ຈິບນໍ້າພິທີເພື່ອຊໍາລະ) ຈຶ່ງຄວນຖວາຍຕາມບັນຍັດແກ່ເທວະປະຕູ ແລະ ດິກປາລະ (ຜູ້ພິທັກທິດ) ຕາມຈຸດວາງພິທີ: ພວງມາລາປະຕູ (dvāra-mālā), ໝໍ້ດິກປາລະ (kumbha), ພາຊະນະວັດທະນີ (vardhanī) ແລະຈຸດອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. (ມີຂໍ້ອ່ານຕ່າງ: «āditya–dvāra–dikpālān … skanda–īśa–anau–śive ’nale …» / «śarāṇunā …».)

Verse 7

सन्निधाने ततः शम्भोरुपविश्य निजासने पवित्रमात्मने दद्याद्गणाय गुरुवह्नये

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພະພັກຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ເມື່ອນັ່ງຢູ່ເທິງອາສະນະຂອງຕົນ ພຶງຖວາຍ ພະວິຕຣະ (pavitra) ເພື່ອຊໍາລະຕົນ ແລະຖວາຍແກ່ ຄະນະ (ຄະເນຊະ) ແກ່ຄູອາຈານ ແລະແກ່ໄຟສັກສິດ।

Verse 8

ॐ कालात्मना त्वया देव यद्दिष्टं मामके विधौ कृतं क्लिष्टं समुत्सृष्टं कृतं गुप्तञ्च यत्कृतं

ໂອມ. ໂອ ພຣະເທວະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນເວລາ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ກໍານົດໃນພິທີປະຕິບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດດ້ວຍຄວາມລໍາບາກແລະຄວາມຜິດ, ສິ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມເລີນເລີຍ ຫຼືປະລະໄວ້ບໍ່ສໍາເລັດ, ແລະສິ່ງທີ່ເຮັດໃນຄວາມລັບ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນຖືກນັບຮວມໄວ້।

Verse 9

तदस्तु क्लिष्टमक्लिष्टं कृतं क्लिष्टमसंस्कृतं सर्वात्मनामुना शम्भो पवित्रेण त्वदिच्छया

ໂອ ສັມພູ, ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ເຮັດ—ຈະດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຫຼືບໍ່, ຈະບໍ່ສົມບູນຫຼືບໍ່ໄດ້ຂັດເກົາ—ໃຫ້ກາຍເປັນບໍລິສຸດດ້ວຍພະວິຕຣະນີ້ ດ້ວຍຕົນທັງໝົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 10

ॐ पूरयमखव्रतं नियमेश्वराय स्वाहा आत्मतत्त्वे प्रकृत्यन्ते पालिते पद्मयोनिना

ໂອມ. ສະວາຫາ ແດ່ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິໄນ (ນິຍະເມສະວະຣະ): ຂໍໃຫ້ເຄື່ອງຖວາຍນີ້ເຕີມເຕັມວຣະຕະແຫ່ງຍັຊະ. ນີ້ຢູ່ໃນຫຼັກອາດຕະຕັດ, ໃນທ້າຍສຸດຂອງປຣະກຣິຕິ, ອັນຖືກຄຸ້ມຄອງ/ສະຖາປະນາໂດຍຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 11

मूलं लयान्तमुच्चार्य पवित्रेणार्चयेच्छिवं विद्यातत्त्वे च विद्यान्ते विष्णुकारणपालिते

ເມື່ອອອກສຽງມູນມັນຕຣະພ້ອມດ້ວຍພະຍາງສິ້ນສຸດ (ລະຍະ) ແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພະວິຕຣະທີ່ໄດ້ປະພອມ. ພິທີນີ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າຢູ່ໃນຫຼັກແຫ່ງວິຊາ ແລະໃນຈຸດສຸດທ້າຍຂອງວິຊາ—ອັນຖືກຮັກສາໂດຍພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຫດປັດໃຈມູນ.

Verse 12

ईश्वरान्तं समुच्चार्य पवित्रमधिरोपयेत् शिवान्ते शिवतत्त्वे च रुद्रकारणपालिते

ເມື່ອສະດຸດມະນະຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ອີສະວະຣະ» ແລ້ວ ຄວນວາງ/ຕິດຕັ້ງ ສາຍບໍລິສຸດ (pavitra) ເພື່ອຊໍາລະ. ທ້າຍສຸດໃຫ້ລົງດ້ວຍ «ຊິວະ» ໃນຊິວະຕັດຕະວະ ທີ່ຖືກພິທັກໂດຍຫຼັກຣຸດຣະເປັນເຫດປັດໃຈຕົ້ນຕໍ।

Verse 13

शिवान्तं मन्त्रमुच्चार्य तस्मै देयं पवित्रकं सर्वकारणपालेषु शिवमुच्चार्य सुव्रतः

ເມື່ອອອກສຽງມະນະຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ຊິວະ» ແລ້ວ ຄວນມອບ pavitraka (ສາຍ/ວົງທີ່ປຸກເສກເພື່ອຊໍາລະ) ແດ່ພຣະອົງນັ້ນ. ຜູ້ຮັກສາວິນັຍດີ ເມື່ອອອກສຽງ «ຊິວະ» ຄວນຖວາຍແກ່ຜູ້ພິທັກ/ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຫຼັກເຫດຂອງພິທີທັງປວງ।

Verse 14

मूलं लयान्तमुच्चार्य दद्याद्गङ्गावतारकं आत्मविद्याशिवैः प्रोक्तं मुमुक्षूणां पवित्रकं

ເມື່ອອອກສຽງມູລະມະນະຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງ «ລະຍະ» ແລ້ວ ຄວນມອບ «ຄັງຄາ-ອະວະຕາຣະກະ» (ສູດ/ພິທີທີ່ເຊີນໃຫ້ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາລົງມາ). ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນຂອງຊິວະຜູ້ສອນວິທະຍາແຫ່ງອາດຕະມະ ແລະເປັນສິ່ງຊໍາລະສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ।

Verse 15

विनिर्दिष्टं बुभुक्षूणां शिवतत्त्वात्मभिः क्रमात् स्वाहान्तं वा नमो ऽन्तं वा मन्त्रमेषामुदीरयेत्

ສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາຈະຮັບສ່ວນໃນເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍ (oblations) ຄວນສະດຸດມະນະຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ ຕາມລໍາດັບທີ່ບັນຍັດ ໃນຮູບແບບທີ່ຖືກຈໍາແນກວ່າເປັນອົງຂອງຊິວະຕັດຕະວະ ໂດຍລົງທ້າຍດ້ວຍ «ສະວາຫາ» ຫຼື «ນະມະຫະ».

Verse 16

सर्वतत्त्वेषु सुव्रत इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः दद्यादङ्गावतारकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां विद्यातत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा ॐ हौं शिवतत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा ॐ हौं सर्वतत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा नत्वा गङ्गावतारन्तु प्रार्थयेत्तं कृताञ्जलिः त्वङ्गतिः सर्वभूतानां संस्थितिस्त्वञ्चराचरे

(ໝາຍເຫດຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຕົ້ນສະບັບ: ບາງສໍາເນົາອ່ານ “sarvatattveṣu suvrata”; ບາງສໍາເນົາອ່ານ “dadyād aṅgāvatārakam”.) ຄວນຖວາຍບູຊາດ້ວຍມະນະຕຣາເຫຼົ່ານີ້: “Oṃ hāṃ—ແດ່ຊິວະ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງວິທະຍາ-ຕັດຕະວະ (vidyā-tattva), svāhā”; “Oṃ hauṃ—ແດ່ຊິວະ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງຊິວະ-ຕັດຕະວະ (śiva-tattva), svāhā”; “Oṃ hauṃ—ແດ່ຊິວະ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງຕັດຕະວະທັງປວງ (sarva-tattva), svāhā”. ແລ້ວຈຶ່ງກ້ົມກາບ ປະນົມມື ອະທິຖານຂໍການເສດັດລົງມາຂອງຄັງຄາ: “ເຈົ້າແມ່ນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍຂອງສັດທັງປວງ; ເຈົ້າແມ່ນຖານຕັ້ງອັນຄົງທີ່ ໃນທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.”

Verse 17

अन्तश्चारेण भूतानां द्रष्टा त्वं परमेश्वर कर्मणा मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນສັດທັງປວງ, ເຈົ້າເປັນພະຍານ. ໂດຍການກະທໍາ ໂດຍໃຈ ແລະໂດຍຄໍາເວົ້າ—ນອກຈາກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ.

Verse 18

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं द्रव्यहीनञ्च यत् कृतं जपहोमार्चनैर् हीनं कृतं नित्यं मया तव

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດແດ່ເຈົ້າເປັນປະຈໍາທຸກມື້—ຂາດມັນຕຣາ, ຂາດພິທີການ, ແລະຂາດເຄື່ອງບູຊາ; ແລະສິ່ງທີ່ເຮັດໂດຍຂາດຈະປະ, ໂຮມະ, ແລະອາຣຈະນະ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຮັບໄວ້ ແລະອະໄພ.

Verse 19

अकृतं वाक्यहीनं च तत् पूरय महेश्वरं सुपूतस्त्वं परेशान पवित्रं पापनाशनं

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດ ແລະສິ່ງທີ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນຄໍາເວົ້າ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າສົມບູນໃຫ້. ໂອ ປະເຣສານ, ເຈົ້າບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ.

Verse 20

त्वया पवित्रितं सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमं खण्डितं यन्मया देव व्रतं वैकल्पयोगतः

ໂດຍເຈົ້າ ໂອ ເທວະ, ໂລກທັງໝົດ—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ແຕ່ວຣະຕະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັບໄວ້ ກັບຖືກລະເມີດ ເນື່ອງຈາກການນໍາໃຊ້ວິທີທາງເລືອກ (vaikalpa).

Verse 21

एकीभवतु तत् सर्वं तवाज्ञासूत्रगुम्फितं जपं निवेद्य देवस्य भक्त्या स्तोत्रं विधाय च

ຂໍໃຫ້ທຸກຢ່າງນັ້ນກາຍເປັນອັນດຽວ—ຖືກຮ້ອຍຮວມໄວ້ດ້ວຍສາຍແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງເຈົ້າ. ໄດ້ນໍາການຈະປະຖວາຍແດ່ພຣະເທວະ ແລະໄດ້ຮຽບຮຽງ/ສວດສະໂຕຕຣະດ້ວຍພັກຕິດ້ວຍ—ຂໍໃຫ້ດໍາເນີນຕາມນັ້ນ.

Verse 22

नत्वा तु गुरुणादिष्टं गृह्णीयान्नियमन्नरः चतुर्मासं त्रिमासं वा त्र्यहमेकाहमेव च

ເມື່ອກ້ອມກາບຄູອາຈານແລ້ວ ບຸກຄົນຄວນຮັບປະຕິບັດນິຍົມ/ວຣະຕະຕາມທີ່ຄູອາຈານສັ່ງ ຈະເປັນ 4 ເດືອນ 3 ເດືອນ ຫຼື 3 ມື້ ຫຼື 1 ມື້ກໍໄດ້।

Verse 23

प्रणम्य क्षमयित्वेशं गत्वा कुण्डान्तिकं व्रती पावकस्थे शिवे ऽप्येवं पवित्राणां चतुष्टयं

ເມື່ອກ້ອມກາບແລະຂໍອະໄພຈາກພຣະເຈົ້າແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນໄປໃກ້ຄຸນຑະ (ແທ່ນໄຟ). ແລະດັ່ງນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະຜູ້ສະຖິດໃນໄຟດ້ວຍ ຄວນຈັດ/ຮັບເອົາພະວິຕຣະອັນສັກສິດ 4 ປະການ।

Verse 24

समारोप्य समभ्यर्च्य पुष्पधूपाक्षतादिभिः अन्तर्बलिं पवित्रञ्च रुद्रादिभ्यो निवेदयेत्

ເມື່ອອັນເຊີນປະດິດຕັ້ງເທວະຕາ ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ແລະອື່ນໆ ຄວນນໍາອັນຕະຣະບະລິ (ບູຊາພາຍໃນ) ແລະພະວິຕຣະ (ເສັ້ນດ້າຍ/ສາຍສັກສິດ) ໄປຖວາຍແດ່ຣຸດຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ।

Verse 25

प्रविश्यान्तः शिवं स्तुत्वा सप्रणामं क्षमापयेत् अन्तश् चर त्वं भूतानामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः परिपूर्णं करो तु मे इति ग, चिहितपुस्तकपाठः अमृतस्त्वं परेशान इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रायश्चित्तकृतं होमं कृत्वा हुत्वा च पायसं

ເມື່ອເຂົ້າໄປພາຍໃນແລ້ວ ຄວນສັນລະເສີນພຣະສິວະ ແລະກ້ອມກາບຂໍອະໄພ. (ໃນສຳນວນຕົ້ນສະບັບບາງສາຍທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ມີການເພີ່ມຖ້ອຍຄໍາ: «ຈົ່ງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນສັດທັງຫຼາຍ», «ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ສົມບູນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ», «ທ່ານແມ່ນອະມຣິຕະ ໂອ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ». ) ແລ້ວຈຶ່ງກະທໍາໂຮມະແຫ່ງການຊໍາລະບາບ (prāyaścitta) ແລະຖວາຍພາຍະສະ (pāyasa, ເຂົ້ານົມ) ເປັນອາຫຸຕິດ້ວຍ.

Verse 26

शनैः पूर्णाहुतिं दत्वा वह्निस्थं विसृजेच्छिवं होमं व्याहृतिभिः कृत्वा रुन्ध्यान्निष्ठुरयानलं

ເມື່ອຖວາຍປູຣະນາຫຸຕິ (ອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ) ຢ່າງຊ້າໆແລ້ວ ຄວນສົ່ງຄືນ/ປະກາດປິດພິທີໃຫ້ພຣະສິວະຜູ້ສະຖິດໃນໄຟ. ເມື່ອກະທໍາໂຮມະດ້ວຍວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ຖ້ອຍຄໍາສັກສິດແລ້ວ ຄວນຄວບຄຸມ/ຫ້າມໄຟອັນດຸຮ້າຍ.

Verse 27

अग्न्यादिभ्यस्ततो दद्यादाहुतीनां चतुष्टयं दिक्पतिभ्यस्ततो दद्यात् सपवित्रं वहिर्बलिं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 4 ຢ່າງ ເລີ່ມຈາກການຖວາຍແດ່ພຣະອັກນິ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍບະລິພາຍນອກ ພ້ອມພະວິຕຣະ (ວົງຫຍ້າດັຣພະອັນຊໍາລະ) ແດ່ເຈົ້າແຫ່ງທິດ (ດິກປາລາ)។

Verse 28

सिद्धान्तपुस्तके दद्यात् सप्रमाणं पवित्रकं ॐ हां भूः स्वाहा ॐ हां भुवः स्वाहा ॐ हां स्वः स्वाहा ॐ हां भूर्भुवः स्वः स्वाहा होमं व्याहृतिभिः कृत्वा दत्वाअहुतिचतुष्टयं

ຄວນນໍາພະວິຕຣະກະ (ເສັ້ນ/ວົງປ້ອງກັນອັນປະພິທີ) ທີ່ມີຂະໜາດຖືກຕ້ອງ ໄປວາງໃນຄໍາພີສິດທານຕະ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດໂຮມະດ້ວຍວະຍາຫຣິຕິ—“ໂອມ ຮາງ ພູḥ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ພູວະḥ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ສະວະḥ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ພູຣ-ພູວະḥ-ສະວະḥ ສະວາຫາ”—ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຮຸຕິ 4 ຢ່າງ។

Verse 29

ॐ हां अग्नये स्वाहा ॐ हां सोमाय स्वाहा ॐ हां अग्नीषोमाभ्यां स्वाहा ॐ हां अग्नये स्विष्टकृते स्वाहा गुरुं शिवमिवाभ्यर्च्य वस्त्रभूषादिविस्तरैः समग्रं सफलं तस्य क्रियाकाण्डादि वार्षिकं

“ໂອມ ຮາງ ອັກນະເຍ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ໂສມາຍ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ອັກນີ-ໂສມາພະຍາມ ສະວາຫາ; ໂອມ ຮາງ ອັກນະເຍ ສະວິດຕະກຣິເຕ ສະວາຫາ।” ເມື່ອບູຊາຄູຣຸດັ່ງບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍອັນຫຼາກຫຼາຍ ເຊັ່ນ ເສື້ອຜ້າ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ ເປັນຕົ້ນ ພິທີປະຈໍາປີຂອງທ່ານ—ເລີ່ມຈາກພາກກຣິຍາການຑະ—ຈະສົມບູນ ແລະ ເກີດຜົນດີ।

Verse 30

यस्य तुष्टो गुरुः सम्यगित्याह परमेश्वरः इत्थं गुरोः समारोप्य हृदालम्बिपवित्रकं

ຜູ້ໃດທີ່ຄູຣຸພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຕຣັດວ່າ “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນແທ້.” ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ວາງ/ມອບພະວິຕຣະກະທີ່ຫ້ອຍຢູ່ທີ່ອົກ (ໃກ້ຫົວໃຈ) ໃຫ້ແກ່ຄູຣຸ ພິທີຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 31

द्विजातीन् भोजयित्वा तु भक्त्या वस्त्रादिकं ददेत् दानेनानेन देवेश प्रीयतां मे सदा शिवः

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງດູດວິຊາຕິ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍສັດທາແລ້ວ ຄວນໃຫ້ເສື້ອຜ້າ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ. ໂດຍທານນີ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈຂ້ອຍຕະຫຼອດໄປ।

Verse 32

भक्त्या स्नानादिकं प्रातः कृत्वा शम्भोः समाहरेत् पवित्राण्यष्टपुष्पैस्तं पूजयित्वा विसर्जयेत्

ໃນຕອນເຊົ້າ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະປະກອບພິທີເບື້ອງຕົ້ນແລ້ວ ຄວນເກັບຮວບຮວມເຄື່ອງບູຊາສຳລັບ ສຳພູ (Śambhu)។ ຈາກນັ້ນ ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຂອງບໍລິສຸດ (pavitra) ແລະດອກໄມ້ 8 ດອກ ແລ້ວປິດພິທີດ້ວຍການສົ່ງຄືນ (visarjana) ຢ່າງເປັນທາງການ។

Verse 33

नित्यं नैमित्तिकं कृत्वा विस्तरेण यथा पुरा पवित्राणि समारोप्य प्रणम्याग्नौ शिवं यजेत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປະຈຳວັນ ແລະພິທີຕາມໂອກາດ (ນິຕະ ແລະ ໄນມິຕຕິກ) ຢ່າງລະອຽດ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ແລະໄດ້ຕິດຕັ້ງພະວິຕຣະ (pavitra) ແລ້ວ ຄວນກ້ອມກາບ ແລະບູຊາ ພຣະສິວະ (Śiva) ໃນໄຟສັກສິດ (agni)។

Verse 34

प्रायश्चित्तं ततो ऽस्त्रेण हुत्वा पूर्णाहुतिं यजेत् दिक्पालेभ्यस्ततो दत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ततो ऽस्त्रेण कृत्वेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः भुक्तिकामः शिवायाथ कुर्यात् कर्मसमर्पणं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮັດພິທີແກ້ບາບ (prāyaścitta) ແລະຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍມັນຕຣາ ‘astra’ ແລ້ວຄວນປະກອບປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ເພື່ອປິດຍັດຍະ. ຈາກນັ້ນ ຖວາຍແກ່ທ່ານຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ຕາມທີ່ບາງສຳນວນໃນຄຳພີທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ອ່ານວ່າ, ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກໂລກິຍະ ຄວນກະທຳການອຸທິດພິທີທັງໝົດແດ່ ພຣະສິວະ (Śiva) (karmasamarpana)។

Verse 35

त्वत्प्रसादेन कर्मेदं मास्तु फलसाधकं मुक्तिकामस्तु कर्मेदं मास्तु मे नाथ बन्धकं

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ກຳນີ້ຢ່າເປັນເຄື່ອງນຳໄປສູ່ຜົນໂລກິຍະ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາມຸກຕິ; ໂອ້ ພຣະນາຖ, ຂໍໃຫ້ກຳນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພັນທະ.

Verse 36

वह्निस्थं नाडीयोगेन शिवं संयोजयेछिवे हृदि न्यस्याग्निसङ्घातं पावकं च विसर्जयेत्

ໂອ້ ພຣະນາງສິເວ (Śive), ໂດຍວິນັຍແຫ່ງນາດີໂຢກະ (nāḍī-yoga) ຄວນເຊື່ອມພຣະສິວະ (Śiva) ກັບໄຟພາຍໃນ. ເມື່ອນຳກອງພະລັງໄຟທີ່ຮວບຮວມ (agni-saṅghāta) ວາງໄວ້ໃນຫົວໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປ່ອຍຄືນ/ສົ່ງຄືນ ການພິຈາລະນາໄຟ (pāvaka) ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 37

समाचम्य प्रविश्यान्तः कुम्भानुगतसंवरान् शिवे संयोज्य साक्षेपं क्षमस्वेति विसर्जयेत्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຈະມະນະ ແລະເຂົ້າໄປພາຍໃນ ພຶງນໍາສະພາວະທີ່ຖືກສະຫງວນ ແລະຕິດຕາມກຸມພະ (ໝໍ້ສັກສິດ) ໄປຮວມເຂົ້າໃນພຣະສິວະ; ແລ້ວດ້ວຍການຖວາຍປິດທ້າຍ/ການໂຍນປິດທ້າຍ ຈຶ່ງປ່ອຍຄືນ ໂດຍກ່າວວ່າ «ຂໍອະໄພ»।

Verse 38

विसृज्य लोकपालादीनादायेशात् पवित्रकं सति चण्डेश्वरे पूजां कृत्वा दत्वा पवित्रकं

ເມື່ອໄດ້ປ່ອຍບັນດາໂລກະປາລະ ແລະເທວະອື່ນໆ ແລ້ວ ພຶງຮັບຄືນພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ຈາກອີສະ (ພຣະສິວະ); ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາທີ່ຈັນເຑສະວະຣະ (Caṇḍeśvara) ແລ້ວ ພຶງຖວາຍ/ວາງພະວິຕຣະກະ.

Verse 39

तन्निर्माल्यादिकं तस्मै सपवित्रं समर्पयेत् अथवा स्थण्डिले चण्डं विधिना पूर्ववद्यजेत्

ພຶງຖວາຍແກ່ພຣະອົງ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນ ນິຣມາລະຍະ (nirmālya) ອັນເປັນເຫຼືອຈາກການບູຊາທີ່ຖືກສັກສິດ ພ້ອມກັບພະວິຕຣະ (ວົງ/ສາຍຊໍາລະ). ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃນສະຖັນຑິລະ (sthaṇḍila) ທີ່ຈັດເຮັດເປັນແທ່ນດິນ ພຶງບູຊາຈັນຑະ (Caṇḍa) ຕາມວິທີເກົ່າດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 40

यत् किञ्चिद्वार्षिकं कर्म कृतं न्यूनाधिकं मया तदस्तु परिपूर्णं मे चण्ड नाथ तवाज्ञया

ພິທີປະຈໍາປີໃດໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາ—ຈະຂາດຫຼືເກີນກໍຕາມ—ຂໍໃຫ້ມັນສໍາເລັດສົມບູນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຈັນຑະ, ໂອ ພຣະນາຖ, ໂດຍພຣະບັນຊາ ແລະການອະນຸມັດຂອງພຣະອົງ.

Verse 41

इति विज्ञाप्य देवेशं नत्वा स्तुत्वा विसर्जयेत् त्यक्तनिर्माल्यकः शुद्धः स्नापयित्वा शिवं यजेत् पञ्चयोजनसंस्थो ऽपि पवित्रं गुरुसन्निधौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກ່າວທູນຕໍ່ພຣະເທວະເອດ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ແລ້ວ ພຶງກາບນົບ ສັນລະເສີນ ແລະຈຶ່ງເຮັດພິທີປ່ອຍສົ່ງ (visarjana). ເມື່ອຖອດທິ້ງນິຣມາລະຍະ (ພວງດອກໄມ້ ແລະເຫຼືອຈາກການບູຊາ) ແລະໄດ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ພຶງອາບນໍ້າໃຫ້ພຣະສິວະ ແລະບູຊາພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ຢູ່ຫ່າງຫ້າໂຢຊະນະ ພິທີພະວິຕຣະ (ສາຍຊໍາລະທີ່ສັກສິດ) ກໍຕ້ອງເຮັດໃນທີ່ປະທັບຂອງຄູຣຸ.