Adhyaya 77

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये चण्डपूजाकथनं नाम षट्सप्ततितमो ऽध्यायः अथ सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः कपिलादिपूजाविधनं ईश्वर उवाच कपिलापूजनं वक्ष्ये एभिर्मन्त्रैर् यजेच्च गां ॐ कपिले नन्दे नमः ॐ कपिले भद्रिके नमः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ (Agni Purāṇa) ບົດທີ 76 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງການບູຊາຈັນຑາ (Caṇḍā)” ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 77: “ວິທີບູຊາເລີ່ມຈາກກະປິລາ (Kapilā)”. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເຮົາຈະອະທິບາຍການບູຊາກະປິລາ. ດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ພຶງບູຊາງົວ: ‘ໂອມ ນະມະຫາ ແດ່ກະປິລາ ນາມ ນັນດາ (Nandā)’; ‘ໂອມ ນະມະຫາ ແດ່ກະປິລາ ນາມ ພັດຣິກາ (Bhadrikā)’.”

Verse 2

ॐ कपिले सुशीले नमः कपिले सुरभिप्रभे ॐ कपिले सुमनसे नमः ॐ भुक्तिमुक्तिप्रदे नमः

ໂອມ. ນະມະຫາແດ່ກະປິລາ ຜູ້ມີສີນ ແລະນິໄສດີ; ນະມະຫາແດ່ກະປິລາ ຜູ້ມີລັດສະໝີຫອມຫວນອັນຮຸ່ງເຮືອງ. ໂອມ. ນະມະຫາແດ່ກະປິລາ ຜູ້ມີໃຈມົງຄຸນ; ໂອມ. ນະມະຫາແດ່ຜູ້ປະທານທັງພົນຜົນໂລກ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti).

Verse 3

सौरभेयि जगन्मातर्देवानाममृतप्रदे गृहाण वरदे ग्रासमीप्सितार्थञ्च देहि मे

ໂອ ສໍຣະເພຍີ (Saurabheyi) ແມ່ແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ປະທານອະມຣິຕະແກ່ເທວະດາ—ໂອ ຜູ້ໃຫ້ພອນ, ຂໍໃຫ້ຮັບເອົາຄໍາຫຍ້ານີ້ ແລະປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 4

वन्दितासि वसिष्ठेन विश्वामित्रेण धीमता कपिले हर मे पापं यन्मया दुष्कृतं कृतं

ໂອ ກະປິລາ, ເຈົ້າໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ແລະຈາກວິສະວາມິຕຣະ (Viśvāmitra) ຜູ້ມີປັນຍາ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກໍາຈັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຄວາມຊົ່ວໃດໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາ.

Verse 5

गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च गावो मे हृदये चापि गवां मध्ये वसाम्यहं

ງົວຢູ່ຂ້າງໜ້າຂ້ອຍເປັນນິດ; ງົວຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂ້ອຍດ້ວຍ. ງົວຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍ ແລະຂ້ອຍອາໄສຢູ່ກາງຝູງງົວ.

Verse 6

दत्तं गृह्णन्तु मे ग्रासं जप्त्वा स्यां निर्मलः शिवः प्रार्च्य विद्यापुस्तकानि गुरुपादौ नमेन्नरः

«ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາຮັບເອົາຄໍາອາຫານທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຖວາຍ. ເມື່ອເຮັດຈະປະ (japa) ແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ຫຼັງຈາກບູຊາປຶ້ມແຫ່ງວິຊາ ຄວນນົບນ້ອມທີ່ພຣະບາດຂອງຄູບາ»។

Verse 7

यजेत् स्नात्वा तु मध्याह्ने अष्टपुष्पिकया शिवं पीठमूर्तिशिवाङ्गानां पूजा स्यादष्टपुष्पिका

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໃນເວລາທ່ຽງ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ (Śiva) ໂດຍພິທີອັດຖະປຸສປິກາ (Aṣṭapuṣpikā: ພິທີດອກໄມ້ 8). ການບູຊາຮູບພີຖະ-ມູຣຕິ (pīṭha-mūrti) ແລະອົງປະກອບ/ອະວະຂອງພຣະສິວະ ນັ້ນແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ Aṣṭapuṣpikā.

Verse 8

मध्याह्ने भोजनागारे सुलिप्ते पाकमानयेत् ततो मृत्युञ्जयेनैव वौषडन्तेन सप्तधा

ໃນເວລາທ່ຽງ ໃນສະຖານທີ່ຮັບປະທານອາຫານທີ່ທາໃຫ້ສະອາດບໍລິສຸດ ຄວນນຳອາຫານທີ່ປຸງສຸກແລ້ວເຂົ້າມາ. ແລ້ວໃຊ້ແຕ່ມົນຕຣາ Mṛtyuñjaya ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vauṣaṭ» ເຮັດໃຫ້ຄົບເຈັດຄັ້ງ.

Verse 9

जप्तैः सदर्भशङ्खस्थैः सिञ्चेत्तं वारिविन्दुभिः सर्वपाकाग्रमुद्धृत्य शिवाय विनिवेदयेत्

ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນຫອຍສັງຂ໌ (conch) ທີ່ມີຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ອັນສັກສິດ ແລະໄດ້ສວດມົນຕຣາກຳກັບແລ້ວ ຄວນພອຍພຣົມເປັນຢອດນ້ຳລົງເທິງນັ້ນ. ແລ້ວຕັກສ່ວນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງອາຫານສຸກທັງໝົດ ແລະຖວາຍແດ່ພຣະສິວະຢ່າງເປັນພິທີ.

Verse 10

अथार्धं चुल्लिकाहोमे विधानायोपकल्पयेत् विशोध्य विधिना चुल्लीं तद्वह्निं पूरकाहुतिं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອປະກອບ «cullikā-homa» ຄວນຈັດຕຽມສ່ວນຄື່ງຂອງສິ່ງຈໍາເປັນຕາມພິທີ. ເມື່ອຊໍາລະ «cullī» (ເຕົານ້ອຍ) ຕາມກົດແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ «pūraka» ລົງໃນໄຟນັ້ນເອງ.

Verse 11

हुत्वा नाभ्यग्निना चैकं ततो रेचकवायुना वह्निवीजं समादाय कादिस्थानगतिक्रमात्

ເມື່ອຖວາຍຄັ້ງໜຶ່ງໃນ «ໄຟທີ່ສະດື» (nābhi-agni) ແລ້ວ ຕໍ່ມາໂດຍລົມຫາຍໃຈອອກ (recaka) ໃຫ້ຮັບເອົາ «vahni-bīja» ຄືພະຍາງຄຳເມັດແຫ່ງໄຟ ແລ້ວດໍາເນີນຕາມລໍາດັບການເຄື່ອນໄຫວຜ່ານຕໍາແໜ່ງອັກສອນ ເລີ່ມຈາກ ‘ka’.

Verse 12

शिवाग्निस्त्वमिति ध्यात्वा चुल्लिकाग्नौ निवेशयेत् ॐ हां अग्नये नमो वै हां सोमाय वै नमः

ໃຫ້ພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດວ່າ «ເຈົ້າແມ່ນໄຟສິວະອັນເປັນມົງຄຸນ» ແລ້ວນໍາ (ອາຫຸຕິ/ເຄື່ອງຖວາຍທີ່ປະສິດ) ໃສ່ໃນໄຟເຕົາເຮືອນ (cullikā-agni). (ແລ້ວສະດຸດຄໍາ:) «Oṃ hāṃ—ນະໂມແກ່ອັກນິ; hāṃ—ນະໂມແກ່ໂສມ».

Verse 13

सूर्याय वृहस्पतये प्रजानां पतये नमः सर्वेभ्यश् चैव देवेभ्यः सर्वविश्वेभ्य एव च

ນະໂມແກ່ສູຣະຍະ (Sūrya); ນະໂມແກ່ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati); ນະໂມແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (Prajāpati). ແລະນະໂມແກ່ເທວະທັງຫມົດ ພ້ອມທັງ Viśvedevas ທັງປວງ.

Verse 14

ठः अन्यार्धमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्त्यार्धमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः निधानायोपकल्पयेदिति च, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः हृदि स्थानमतिक्रमेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कादिस्थानमतिक्रमादिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हामग्नये खिष्टिकृते पूर्वादावर्चयेदिमान् स्वाहान्तामाहुतिं दत्वा क्षमयित्वा विसर्जयेत्

ສໍາລັບພະຍາງ «ṭha» (ठः) ບັນດາຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍບາງເລ່ມອ່ານວ່າ «ອີກຄື່ງໜຶ່ງ» ແຕ່ບາງເລ່ມອ່ານວ່າ «ຄື່ງສຸດທ້າຍ»; ແລະໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ສອງເລ່ມພົບຄໍາອ່ານວ່າ «ຄວນຈັດຕຽມເພື່ອການຝາກວາງ (nidhāna)». ບາງຕົ້ນສະບັບອ່ານວ່າ «ບໍ່ຄວນລ່ວງເກີນຕໍາແໜ່ງໃນຫົວໃຈ» ແຕ່ບາງຕົ້ນສະບັບອ່ານວ່າ «ໂດຍການລ່ວງເກີນຕໍາແໜ່ງທີ່ເລີ່ມຈາກ ka». ເມື່ອຈັດຕຽມຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນບູຊາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ; ແລ້ວຖວາຍອາຫຸຕິທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā» ແກ່ອັກນິ, ຂໍອະໄພ ແລະປະກາດສົ່ງຄືນພິທີ/ເທວະຕາ.

Verse 15

चुल्ल्या दक्षिणबाहौ च यजेद्धर्माय वै नमः वामबाहावधर्माय काञ्जिकादिकभाण्डके

ໃນເຕົາໄຟ (cullī) ທາງຂວາ/ແຂນຂວາ ພຶງບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາ «ນະມະ ແດ່ ທັມມະ»। ທາງຊ້າຍ/ແຂນຊ້າຍ (ພຶງບູຊາ) ອະທັມມະ; ແລະໃນພາຊະນະ ເຊັ່ນ ໝໍ້ນ້ຳຂ້າວຫມັກສົ້ມ (kāñjikā) ແລະພາຊະນະອື່ນໆ ກໍໃຫ້ກຳນົດ/ບູຊາອຳນາດທີ່ສົມຄວນເຊັ່ນກັນ।

Verse 16

रसपरिवर्तमानाय वरुणाय जलाग्नये विघ्नराजो गृहद्वारे पेषण्यां सुभगे नमः

ນະມະ ແດ່ ວະຣຸນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ; ແລະແດ່ “ໄຟແຫ່ງນ້ຳ” (jalāgni) ຜູ້ເຮັດໃຫ້ສານະສຳຄັນ/ລົດຊາດແປປ່ຽນ. ນະມະ ແດ່ ວິຆນະຣາຊ (Vighnarāja) ທີ່ປະຕູເຮືອນ; ແລະນະມະ ແດ່ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ທີ່ຫີນບົດ/ບ່ອນບົດ.

Verse 17

ॐ रौद्रिके नमो गिरिके नमश् चओलूखले यजेत् बलप्रियायायुधाय नमस्ते मुषले यजेत्

«ໂອມ. ນະໂມ ແດ່ ຣາວດຣິກາ; ນະໂມ ແດ່ ກິຣິກາ». ພຶງຖວາຍບູຊາແກ່ ໂອລູຂະລະ (olūkhala) ຄືຄົກ/ອ່າງຕຳ. «ນະມັດສະເຕ ແດ່ ອາວຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພະລັງ (balapriyāyāyudha)!» ແລະພຶງຖວາຍບູຊາແກ່ ມຸສະລະ (muṣala) ຄືສາກ/ຄ້ອນຕຳ.

Verse 18

सम्मार्जन्यां देवतोक्ते कामाय शयनीयके मध्यस्तम्भे च स्कन्दाय दत्वा वास्तुबलिं ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ບ່ອນກວາດ/ຊຳລະ (ຫຼືບ່ອນທີ່ກວາດແລ້ວ) ພຶງຖວາຍຕາມທີ່ເທວະດາກຳນົດ—ຖວາຍແກ່ ກາມະ ໃນຫ້ອງນອນ, ແລະຖວາຍແກ່ ສະກັນດະ ທີ່ເສົາກາງ. ເມື່ອໄດ້ຖວາຍ ວາສະຕຸ-ບະລິ (vāstu-bali) ແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 19

भुञ्जीत पात्रे सौवर्णे पद्मिन्यादिदलादिके आचार्यः साधकःपुत्र समयी मौनमास्थितः

ໂດຍຖືຄວາມມິດງຽບ (ມົນ) ອາຈາຣຍະ, ລູກຊາຍຂອງສາທະກະ, ແລະ ສະມະຍີ (ຜູ້ຖືສັດຕະວັດ/ຜູ້ຮັບພິທີ) ພຶງຮັບປະທານອາຫານຈາກພາຊະນະຄຳ ຫຼືຈາກຈານໃບບົວ ແລະຈານໃບອື່ນໆທີ່ບໍລິສຸດ.

Verse 20

वटाश्वत्थार्कवाताविसर्जभल्लातकांस्त्यजेत् अपोशानं पुरादाय प्राणाद्यैः प्रणवान्वितैः

ຄວນຫຼີກລ້ຽງການນໍາໃຊ້ ຕົ້ນວັດ (banyan), ອັສວັດຖະ (aśvattha), ອາຣກະ (arka), ວາຕະ (vāta), ວິສັຣຊະ (visarja) ແລະ ພັລລາຕະກະ (bhallātaka)។ ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນໍ້າຊໍາລະ) ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງຮັບປະທານຢາ/ອາຫານ ໂດຍມີການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ (ປຣານ) ແລະປະກອບດ້ວຍພະຍາງ «ໂອມ»។

Verse 21

स्वाहान्तेनाहुतीः पञ्च दत्वादीप्योदरानलं नागः कूर्मो ऽथ कृकरो देवदत्तो धनञ्जयः

ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິ 5 ຄັ້ງ ແຕ່ລະຄັ້ງລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā» ແລ້ວ ຈຶ່ງຈຸດໄຟຍ່ອຍອາຫານພາຍໃນ. (ພິທີນີ້ສຳພັນກັບ) Nāga, Kūrma, Kṛkara, Devadatta ແລະ Dhanañjaya ອັນເປັນລົມຊີວິດຍ່ອຍ 5 ປະການ.

Verse 22

एतेभ्य उपवायुभ्यः स्वाहापोषानवारिणा भक्तादिकं निवेद्याय पिवेच्छेषोदकं नरः

ຕໍ່ບັນດາອຸປະວາຍຸເຫຼົ່ານີ້ ຄວນນໍາອາຫານສຸກ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ໄປຖວາຍ ພ້ອມນໍ້າທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍຄໍາ «svāhā» ເປັນສູດອາຫຸຕິ. ແລ້ວຈຶ່ງດື່ມນໍ້າທີ່ເຫຼືອ (śeṣodaka).

Verse 23

अमृतोपस्तरणमसि प्राणाहुतीस्ततो ददेत् प्राणाय स्वाहापानाय समानाय ततस् तथा

«ເຈົ້າແມ່ນຜ້າປູຄຸ້ມ (upastaraṇa) ຂອງອະມຣິຕະ (amṛta)» ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິແກ່ລົມຊີວິດ: ແກ່ Prāṇa ດ້ວຍ «svāhā», ແກ່ Apāna ດ້ວຍ «svāhā», ແລະຕໍ່ໄປຢ່າງດຽວກັນແກ່ Samāna.

Verse 24

उदानाय च व्यानाय भुक्त्वा चुल्लकमाचरेत् जलाशये इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ रौद्रकोटिगिरिके इति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः अमृतापिश्चानमसीति शरीरे ऽन्नादिवायवः

ຫຼັງຈາກກິນແລ້ວ ຄວນເຮັດຈຸລລະກະ (cullaka/ācamana ນ້ອຍ) ໂດຍອຸທິດໃຫ້ Udāna ແລະ Vyāna ອັນເປັນລົມຊີວິດ. ໃນການອ່ານຂອງຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໜຶ່ງ ກ່າວວ່າ «jalāśaye»; ແຕ່ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍສີ່ ກໍໃຫ້ອ່ານວ່າ «oṃ raudrakoṭigirike». ໂດຍການກະທໍານີ້ ອາຫານແລະອົງປະກອບອື່ນໆໃນຮ່າງກາຍ ຖືກເຫັນວ່າສຳພັນກັບລົມຊີວິດ ແລະຄວນຊໍາລະດ້ວຍສູດ «ເຈົ້າແມ່ນອະມຣິຕະ; ເຈົ້າແມ່ນ Anamasi».