Adhyaya 72

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये विनायकपूजाकथनं नाम एकसप्ततितमो ऽध्यायः अथ द्विसप्ततितमो ऽध्यायः स्नानविशेषादिकथनं ईश्वर उवाच वक्ष्यामि स्कन्द नित्याद्यं स्नानं पूजां प्रतिष्ठया खात्वासिना समुद्धृत्य मृदमष्टाङ्गुलां ततः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ອັນເປັນອາດິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 71 ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການບູຊາວິນາຍະກະ»। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 72 «ການພັນລະນາວິທີອາບນ້ຳພິເສດ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ»। ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ສະກັນດະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການອາບນ້ຳປະຈຳວັນ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມການບູຊາ ແລະພິທີປະຕິສະຖາປະນາ; ແລ້ວໃຊ້ຈອກຂຸດດິນຍົກດິນສະອາດຂຶ້ນ ແລະເອົາດິນເຫນຽວຂະໜາດແປດນິ້ວ»។

Verse 2

सर्वात्मना समुद्धृत्य पुनस्तेनैव पूरयेत् शिरसा पयसस्तीरे निधायास्त्रेण शोधयेत्

ເມື່ອຍົກອອກມາໝົດທັງໝົດແລ້ວ ຈົ່ງເຕີມຄືນດ້ວຍສິ່ງນັ້ນເອງ. ວາງໄວ້ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ໂດຍກົ້ມສີສະ ແລ້ວຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາອາວຸດ (astra).

Verse 3

तृणानि शिखयोद्धृत्य वर्मणा विभजेत्त्रिधा एकया नाभिपादान्तं प्रक्षाल्य पुनरन्यया

ດຶງໃບຫຍ້າອອກໂດຍຈັບທີ່ປາຍ ແລ້ວແບ່ງເປັນສາມສ່ວນດ້ວຍເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ/ການປ້ອງກັນ (varmaṇa). ໃຊ້ສ່ວນໜຶ່ງລ້າງຈາກສະດືອລົງເຖິງປາຍຕີນ ແລ້ວໃຊ້ອີກສ່ວນໜຶ່ງລ້າງຊ້ຳອີກຄັ້ງ.

Verse 4

अस्त्राभिलब्धयालभ्य दीप्तया सर्वविग्रहं निरुद्धाक्षाणि पाणिभ्यां प्राणान् संयम्य वारिणि

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດຈາກມົນຕຣາອາວຸດ (astra) ແລະດ້ວຍພະລັງອັນເຈີດຈ້າທີ່ຄອບຄຸມທົ່ວຮ່າງ ຈົ່ງໃຊ້ມືທັງສອງປິດຕາ ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ (ປຣານ) ແລ້ວຈຶ່ງຈົ່ມລົງໃນນ້ຳ.

Verse 5

निमज्यासीत हृद्यस्त्रं स्मरन् कालानलप्रभं विघ्नराजक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः निजास्त्रेण विशोधयेदिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः मलस्नानं विशोधयेत्थं समुत्थाय जलान्तरात्

ເມື່ອຈົ່ມນ້ຳແລ້ວ ພຶງຢູ່ໃນນ້ຳ ໂດຍລະລຶກ «ຫຣິດຍາສະຕຣະ» (ອາວຸດແຫ່ງຫົວໃຈ) ທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟກາລານະລະ (ໄຟແຫ່ງເວລາ). (ບາງສຳນວນຕົ້ນສະບັບເພີ່ມວ່າ ໃຫ້ເວົ້າ «ວິຄນະຣາຊະກະ».) ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຈາກໃນນ້ຳ ເພື່ອຊຳລະການອາບນ້ຳລ້າງມົນທິນ—ຕາມບາງສຳນວນ ໂດຍອາໄສອາສະຕຣະ-ມັນຕຣະຂອງຕົນ.

Verse 6

अस्त्रसन्ध्यामुपास्याथ विधिस्नानं समाचरेत् सारस्वतादितीर्थानां एकमङ्कुशमुद्रया

ເມື່ອບູຊາ Astra-sandhyā ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດການອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ. ແລະໂດຍ Aṅkuśa-mudrā ພຽງອັນດຽວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບພິທີ/ຜົນຂອງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ເລີ່ມຈາກ Sārasvata tīrtha ເປັນຕົ້ນ.

Verse 7

हृदाकृष्य तथा स्नाप्य पुनः संहारमुद्रया शेषं मृद्भागमादाय प्रविश्य नाभिवारिणि

ດຶງມັນເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈ ແລ້ວອາບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງ ໂດຍ Saṃhāra-mudrā ໃຫ້ເອົາສ່ວນດິນທີ່ເຫຼືອ ແລ້ວນຳເຂົ້າໄປໃນນ້ຳທີ່ບ່ອນນາບິ (ສະດື).

Verse 8

वामपाणितले कुर्याद्भागत्रयमुदङ्मुखः अङ्गैर् दक्षिणमेकाद्यं पूर्वमस्त्रेण सप्तधा

ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ໃຫ້ໝາຍແບ່ງສາມສ່ວນໃນຝາມືຊ້າຍ. ຈາກນັ້ນ ທາງຂວາ ເລີ່ມຈາກ aṅga ທຳອິດ ໃຫ້ວາງ/ປະດັບຕາມລຳດັບ; ແລະທາງຕາເວັນອອກ (ດ້ານໜ້າ) ໃຫ້ໃຊ້ Astra-mantra ເປັນລຳດັບເຈັດຄັ້ງ.

Verse 9

शिवेन दशधा सौम्यं जपेद्भागत्रयं क्रमात् सर्वदिक्षु क्षिपेत् पूर्वं हूं फडन्तशरात्मना

ໂດຍໃຫ້ Śiva-mantra ເປັນຕົ້ນກຳລັງ ໃຫ້ສວດ «Saumya» ສິບເທື່ອ; ແລ້ວນຳສາມສ່ວນຂອງມັນໄປໃຊ້ຕາມລຳດັບ. ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ຂວ້າງອອກໄປທຸກທິດ ເປັນມັນຕຣະຮູບລູກສອນ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «hūṃ» ແລະ «phaṭ».

Verse 10

कुर्याच्छिवेन सौम्येन शिवतीर्थं भुजक्रमात् सर्वाङ्गमङ्गजप्तेन मूर्धादिचरणावधि

ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະອັນອ່ອນໂຍນ (ເຢັນ) ພຶງປະກອບພິທີ «ສິວະຕີຣຖະ» ໂດຍເຄື່ອນຕາມລໍາດັບຕາມແຂນ; ແລະດ້ວຍການຈັບມັນຕຣາເພື່ອມົງຄຸນທົ່ວກາຍ ພຶງລູບ/ແຕະຈາກຫົວລົງຮອດຕີນ।

Verse 11

दक्षिणेन समालभ्य पठन्नङ्गचतुष्टयम् पिधाय खानि सर्वाणि सम्मुखीकरणेन च

ໃຊ້ມືຂວາແຕະຕ້ອງອະວະຍະວະ ແລ້ວອ່ານ «ອັງຄະຈະຕຸດສະຕະຍະ» ຄືສູດອັງຄະສີ່ປະການ; ແລະໂດຍການ «ສັມມຸຂີກະຣະນະ» (ນໍາໃຫ້ຫັນມາຂ້າງໜ້າ) ພຶງປິດຮູຮອຍທັງໝົດ (ທວານແຫ່ງອາຍະຕະນະ) ດ້ວຍ.

Verse 12

शिवं स्मरन्निमज्जेत हरिं गङ्गेति वा स्मरन् वौषडन्तषडङ्गेन के कुर्यादभिषेचनं

ພຶງຈົມລົງໃນນ້ໍາໂດຍລະລຶກພຣະສິວະ; ຫຼືລະລຶກພຣະຫຣິ; ຫຼືລະລຶກຄໍາວ່າ «ຄັງຄາ». ແລະດ້ວຍມັນຕຣາຫົກອັງຄະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vauṣaṭ» ພຶງກະທໍາອະພິເສຈນະ (ພິທີພອຍນ້ໍາສັກສິດ).

Verse 13

कुम्भमात्रेण रक्षार्थं पूर्वादौ निक्षिपेज्जलं स्नात्वा रजोपचारेण सुगन्धामलकादिभिः

ເພື່ອການປົກປ້ອງ ພຶງວາງ/ພອຍນ້ໍາໄປທາງທິດຕາເວັນອອກກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງທິດອື່ນໆ ໂດຍໃຊ້ພຽງແຕ່ຄຸມພະ (ຫມໍ້ນ້ໍາ) ໜຶ່ງໃບ; ຫຼັງອາບນ້ໍາແລ້ວ ພຶງບູຊາດ້ວຍ «ຣະໂຈປະຈາຣະ» ຄືເຄື່ອງບູຊາແບບຜົງ ໂດຍໃຊ້ຂອງຫອມເຊັ່ນ ອາມະລະກະ (āmalaka) ແລະອື່ນໆ.

Verse 14

स्नात्वा चोत्तीर्य तत्तीर्थं संहारिण्योपसंहरेत् अथातो विधिशुद्धेन संहितामन्त्रितेन च

ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ແລະຂຶ້ນຈາກຕີຣຖະ (ທ່ານ້ໍາສັກສິດ) ນັ້ນ ພຶງກະທໍາ «ອຸປະສັມຫາຣະ» ຄືພິທີສະຫຼຸບຖອນກັບ ໂດຍອາໄສ «ສັມຫາຣິນີ» (ສູດຖອນກັບ/ສິ້ນສຸດ). ຈາກນັ້ນ ພຶງດໍາເນີນຕໍ່ດ້ວຍສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ (vidhi-śuddha) ແລະພ້ອມກັບການສະທວດມັນຕຣາແຫ່ງສັມຫິຕາ.

Verse 15

निवृत्यादिविशुद्धेन भस्मना स्नानमाचरेत् शिरस्तः पादपर्यन्तं ह्रूं फडन्तशरात्मना

ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍຫຼັກມັນຕຣາເລີ່ມຈາກ «ນິວຣິຕຕິ» ໂດຍທາຈາກສີສະລົງເຖິງຕີນ ແລະຕັ້ງຈິດໃນມັນຕຣາປົກປ້ອງດັ່ງອາວຸດ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «phaṭ» ພ້ອມ «hrūṃ».

Verse 16

तेन कृत्वा मलस्नानं विधिस्नानं समाचरेत् क्रूं फडन्तशरात्मना इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः क्रूं फडन्तशरात्मना इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ईशतत्पुरुषाघोरगुह्यकाजातसञ्चरैः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ «ມະລະສະນານ» (ອາບຊຳລະມົນທິນ) ແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດ «ວິທິສະນານ» (ອາບຕາມພິທີ) ຕໍ່ໄປ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາຮູບແບບອາວຸດ-ລູກສອນ «krūṃ, phaḍ» (ຕາມການອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍ ‘kha’ ແລະ ‘ṅa’) ແລະປະກອບດ້ວຍກະແສມັນຕຣາທີ່ສຳພັນກັບ Īśa, Tatpuruṣa, Aghora, Guhyaka, ແລະ Ājāta.

Verse 17

क्रमेणोद्धूनयेन्मूर्ध्नि वक्त्रहृद्गुह्यविग्रहात् सन्ध्यात्रये निशीथे च वर्षापूर्वावसानयोः

ຕາມລຳດັບ ຄວນສັ່ນສະບັດເພື່ອປັດອອກມົນທິນໃຫ້ໄປສູ່ຍອດສີສະ ໂດຍເລີ່ມຈາກປາກ, ຫົວໃຈ, ສ່ວນລັບ, ແລະຮ່າງກາຍ. ຄວນເຮັດໃນສັນທະຍາສາມຍາມ, ໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ແລະໃນຕອນເລີ່ມກັບຕອນສິ້ນສຸດຂອງລະດູຝົນ.

Verse 18

सुप्त्वा भुक्त्वा पयः पीत्वा कृत्वा चावश्यकादिकम् स्त्रीपुन्नपुंसकं शूद्रं विडालशशमूषिकम्

ຫຼັງຈາກນອນ, ຫຼັງຈາກກິນ, ຫຼັງຈາກດື່ມນົມ, ແລະຫຼັງຈາກເຮັດກິດຈຳເປັນເຊັ່ນຂັບຖ່າຍເປັນຕົ້ນ—ຄວນປະຕິບັດການຊຳລະ (ācamanā). ແລະຄວນຊຳລະເຊັ່ນດຽວກັນຫຼັງຈາກສຳຜັດກັບຍິງ, ຊາຍ, ນະປຸງສະກະ, ຊູດຣະ, ແມວ, ກະຕ່າຍ, ຫຼືໜູ.

Verse 19

स्नानमाग्नेयकं स्पृष्ट्वा शुचा वुद्धूलकं चरेत् सूर्यांशुवर्षसम्पर्कैः प्राङ्मुखेनोर्ध्वबाहुना

ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດ/ປະຕິບັດ «ອາກເນຍະສະນານ» (ອາບຕາມທາດໄຟ) ແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດ «ວຸດທູລະກະ» (ອາບດ້ວຍຝຸ່ນສະອາດ/ກິ້ງໃນຝຸ່ນ) ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ. ໂດຍໃຫ້ສຳຜັດກັບແສງຕາເວັນ ແລະຝົນທີ່ຕົກ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະຍົກແຂນຂຶ້ນເທິງ.

Verse 20

माहेन्द्रं स्नानमैशेन कार्यं सप्तपदावधि गोसङ्घमध्यगः कुर्यात् खुरोत्खातकरेणुभिः

ການອາບນ້ຳ «ມາເຮນດຣະ» ພຶງປະຕິບັດຕາມວິທີ «ອີສະ»; ຢືນຢູ່ກາງຝູງງົວ ແລ້ວເຮັດໄປໃຫ້ຄົບ 7 ກ້າວ ໂດຍໃຊ້ຝຸ່ນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກກີບງົວ।

Verse 21

पावनं नवमन्त्रेण स्नानन्तद्वर्मणाथवा सद्योजातादिभिर्मन्त्रैर् अम्भोभिरभिषेचनम्

ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເຮັດໄດ້ໂດຍອາບນ້ຳດ້ວຍຊຸດມົນ 9 (ນະວະມົນ) ຫຼືດ້ວຍມົນ «ວັຣມະ» ອັນເປັນເກາະປ້ອງກັນ; ຫຼືໂດຍພອຍນ້ຳທີ່ຖືກປະສິດທິດ້ວຍມົນ «ສັດໂຍຊາຕະ» ແລະອື່ນໆ।

Verse 22

मन्त्रस्नानं भवेदेवं वारुणाग्नेययोरपि मनसा मूलमन्त्रेण प्राणायामपुरःसरम्

ດັ່ງນັ້ນ ການອາບນ້ຳດ້ວຍມົນ (ມັນຕຣະ-ສະນານ) ພຶງເຮັດໃນທຳນອງດຽວກັນ ສຳລັບພິທີທີ່ກ່ຽວກັບ ວະຣຸນະ ແລະ ອັກນິ ດ້ວຍ—ເຮັດໃນໃຈດ້ວຍ «ມູລະມົນ» ໂດຍມີປຣານາຍາມະເປັນການນຳໜ້າ।

Verse 23

कुर्वीत मानसं स्नानं सर्वत्र विहितं च यत् वैष्णवादौ च तन्मन्त्रैर् एवं स्नानादि कारयेत्

ພຶງປະຕິບັດ «ການອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈ» (ມານະສະ-ສະນານ) ຊຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໃນທຸກກໍລະນີ; ແລະໃນພິທີແບບໄວສະນະວະ ແລະອື່ນໆ ກໍພຶງເຮັດການອາບນ້ຳ ແລະການຊຳລະອື່ນໆ ດ້ວຍມົນຂອງພວກນັ້ນຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 24

सन्ध्याविधिं प्रवक्ष्यामि मन्त्रैर् भिन्नैः समं गुह संवीक्ष्य त्रिः पिवेदम्बु ब्रह्मतीर्थेन शङ्करैः

ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີການສັນທະຍາ (Sandhyā) ພ້ອມກັບມົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເມື່ອເບິ່ງເຂົ້າໄປໃນຮ່ອງຂອງຝາມືທີ່ປະສານກັນແລ້ວ ພຶງຈິບນ້ຳ 3 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ «ພຣະຫມະ-ຕີຣຖະ» ຄືຖານຂອງນິ້ວໂປ້ງ।

Verse 25

स्वधान्तैर् आत्मतत्त्वाद्यैस्ततः खानि स्पृशेद्धृदा शकलीकरणं कृत्वा प्राणायामेन संस्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «svadhā» ເລີ່ມຈາກ «Ātma-tattva» (ຫຼັກການແຫ່ງຕົນ) ພຶງແຕະຮູຮ່າງກາຍດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ; ເມື່ອໄດ້ປະກອບ «śakalīkaraṇa» (ແບ່ງວາງເປັນສ່ວນ) ແລ້ວ ພຶງຕັ້ງຢູ່ໃນ «prāṇāyāma» (ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ)។

Verse 26

त्रिः समावर्तयेन् मन्त्री मनसा शिवसंहितां आचम्य न्यस्य सन्ध्याञ्च ब्राह्मीं प्रातः स्मरेन्नरः

ນັກປະຕິບັດມົນຕຣາພຶງສວດຊຸດມົນຕຣາຂອງ «Śiva» ດ້ວຍໃຈ 3 ເທື່ອ; ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຮັດ ācamana (ຊໍາລະປາກ) ແລະ nyāsa (ວາງມົນຕຣາໃນອະວັຍະວະ) ແລ້ວ ພຶງລະລຶກ Brāhmī Sandhyā ໃນຍາມເຊົ້າ।

Verse 27

हंसपद्मासनां रक्तां चतुर्वक्त्रां चतुर्भुजां गुह्यकाजातसंरवैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्खरोत्खातरेणुभिरिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्मरेत्तत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रस्कन्दमालिनीं दक्षे वामे दण्डकमण्डलुं

ພຶງພິຈາລະນາ (ເທວີ) ຜູ້ນັ່ງເທິງຫົງ ແລະ ບັນລັງດອກບົວ, ມີສີແດງ, ມີ 4 ໜ້າ 4 ແຂນ… ສວມພວງມາລາທີ່ຫ້ອຍລົງທີ່ອົກ; ມືຂວາຖືຈະປາມາລາ (ລູກປັດ) ແລະ ມືຊ້າຍຖືດັນດາ ແລະ ກະມັນດະລຸ (ໄມ້ທ່ອນ ແລະ ໝໍ້ນ້ໍາ).

Verse 28

तार्क्ष्यपद्मासनां ध्यायेन्मध्याह्ने वैष्णवीं सितां शङ्खचक्रधरां वामे दक्षिणे सगदाभयं

ໃນຍາມທ່ຽງ ພຶງພິຈາລະນາ Vaiṣṇavī ຜູ້ສີຂາວສະຫວ່າງ, ນັ່ງເທິງ Garuḍa (tārkṣya) ແລະ ບັນລັງດອກບົວ; ມືຊ້າຍຖືສັງຂ໌ ແລະ ຈັກຣ, ມືຂວາຖືຄະດາ ແລະ ສະແດງມຸດຣາອະພະຍະ (ບໍ່ຢ້ານ).

Verse 29

रौद्रीं ध्यायेद् वृषाब्जस्थां त्रिनेत्रां शशिभूषितां त्रिशूलाक्षधरां दक्षे वामे साभयशक्तिकां

ພຶງພິຈາລະນາ Raudrī ຜູ້ນັ່ງເທິງງົວ (vṛṣa) ແລະ ບັນລັງດອກບົວ, ມີ 3 ຕາ, ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ; ມືຂວາຖືຕຣິຊູລ (ສາມງ່າ) ແລະ ຂວານ, ມືຊ້າຍຖື śakti (ຫອກ) ແລະ ປະທານອະພະຍະ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານ).

Verse 30

साक्षिणीं कर्मणां सन्ध्यां आत्मानंतत्प्रभानुगं चतुर्थी ज्ञानिनः सन्ध्या निशीथादौ विभाव्यते

ການພິຈາລະນາສັນທະຍາ ອັນເປັນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ—ຄື ອາດຕະມັນ ຜູ້ຕາມແສງສະຫວ່າງນັ້ນ (ຖືກແສງນັ້ນສ່ອງໃຫ້ປາກົດ)—ແມ່ນສັນທະຍາທີສີ່ ສຳລັບຜູ້ຮູ້; ຄວນພິຈາລະນາໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງທ່ຽງຄືນ।

Verse 31

हृद्बिन्दुब्रह्मरन्ध्रेषु अरूपा तु परे स्थिता शिवबोधपरा या तु सा सन्ध्या मरमोच्यते

ການປະຕິບັດພາຍໃນນັ້ນ ອັນບໍ່ມີຮູບ (ອະຣູປ) ສະຖິດຢູ່ໃນຄວາມຈິງສູງສຸດ ພາຍໃນຫົວໃຈ, ຈຸດລະອຽດ (ບິນດຸ) ແລະ ຮູເປີດພຣະພຣະຫມ (ທີ່ກະຫຼອດສີສະ); ແລະອຸທິດແດ່ການຮູ້ແຈ້ງພຣະສິວະ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ສັນທະຍາແຫ່ງຄຳສອນລັບ/ພາຍໃນ।

Verse 32

पैत्र्यं मूले प्रदेशिन्याः कनिष्ठायाः प्रजापतेः ब्राह्म्यमङ्गुष्ठमूलस्थं तीर्थं दैवं कराग्रतः

ທີ່ໂຄນນິ້ວຊີ້ ແມ່ນຕີຣຖະຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ); ທີ່ໂຄນນິ້ວກ້ອຍ ແມ່ນຕີຣຖະຂອງປຣະຊາປະຕິ. ທີ່ໂຄນນິ້ວໂປ້ງ ແມ່ນຕີຣຖະພຣະພຣະຫມ (Brāhma); ແລະທີ່ປາຍນິ້ວມື (ປາຍນິ້ວທັງຫມົດ) ແມ່ນຕີຣຖະເທວະ (Daiva).

Verse 33

सव्यपाणितले वह्नेस्तीर्थं सोमस्य वामतः ऋषीणां तु समग्रेषु अङ्गुलीपर्वसन्धिषु

ໃນຝາມືຊ້າຍ ແມ່ນຕີຣຖະຂອງອັກນິ (Agni); ທາງຊ້າຍຂອງມັນ ແມ່ນຕີຣຖະຂອງໂສມະ (Soma). ຕີຣຖະຂອງຣິສິ (Ṛṣi) ທັງຫມົດ ຢູ່ຕາມຈຸດຕໍ່ຂອງຂໍ້ນິ້ວມື.

Verse 34

ततः शिवात्मकैर् मन्त्रैः कृत्वा तीर्थं शिवात्मकं मार्जनं संहितामन्त्रैस्तत्तोयेन समाचरेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປະກອບພິທີປະສິດທິໃຫ້ນ້ຳພິທີ (ຕີຣຖະ) ດ້ວຍມັນຕຣາອັນເປັນພຣະສິວະ ໃຫ້ເປັນຕີຣຖະອັນເປັນພຣະສິວະ; ແລ້ວໃຫ້ປະຕິບັດພິທີມາຣຈະນະ (ພອຍນ້ຳ/ຊຳລະ) ດ້ວຍມັນຕຣາສັມຫິຕາ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳນັ້ນເອງ.

Verse 35

वामपाणिपतत्तोययोजनं सव्यपाणिना उत्तमाङ्गे क्रमान्मन्त्रैर् मार्जनं समुदाहृतं

ມາຣຈະນະ (ພິທີຊໍາລະລ້າງໂດຍພອຍນ້ໍາ) ຖືກກ່າວວ່າ ແມ່ນການນໍານ້ໍາທີ່ຕົກຢູ່ໃນຝາມືຊ້າຍ ແລ້ວໃຊ້ມືຂວາ ປະພອຍ/ລູບຕາມລໍາດັບໃສ່ສ່ວນຫົວ ພ້ອມກັບສວດມັນຕຣາ।

Verse 36

नीत्वा तदुपनासाग्रं दक्षपाणिपुटस्थितं बोधरूपं सितं तोयं वाममाकृष्य स्तम्भयेत्

ນໍານ້ໍາສີຂາວນັ້ນ—ທີ່ຮອງໄວ້ໃນຝາມືຂວາແບບຮູບຖ້ວຍ ແລະມີອໍານາດຟື້ນຟູ—ໄປທີ່ປາຍຮູດັງ (ຂອງຜູ້ປ່ວຍ) ແລ້ວຄວນດຶງເຂົ້າທາງຮູດັງຊ້າຍ ເພື່ອຢຸດຢັ້ງ (ອາການ/ການໄຫຼ)។

Verse 37

तत्पापं कज्जलाभासम्पिङ्गयारिच्य मुष्टिना क्षिपेद्वज्रशिलायान्तु तद्भवेदघमर्षणं

ບາບນັ້ນ—ທີ່ປາກົດຄ້າຍຂີ້ຄວັນດໍາ—ເມື່ອຂູດອອກດ້ວຍເຄື່ອງມືສີເຫຼືອງນ້ໍາຕານ (piṅgā) ແລ້ວ ຄວນຂວ້າງດ້ວຍກໍາປັ້ນໄປໃສ່ຫີນແຂງ (vajra-śilā)؛ ການນີ້ເປັນພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຄະມະຣສະນະ (Aghamarṣaṇa) «ການກໍາຈັດບາບ».

Verse 38

स्वाहान्तशिवमन्त्रेण कुशपुष्पाक्षतान्वितं शिवायार्घ्याञ्जलिन्दत्वा गायत्रीं शक्तितो जपेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະສິວະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā», ພ້ອມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ, ດອກໄມ້ ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ, ເມື່ອຖວາຍອາຣຄະຍະ (arghya) ໃນຝາມືທີ່ຮອງເປັນຖ້ວຍແດ່ພຣະສິວະແລ້ວ, ຄວນສວດຈະປະ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ।

Verse 39

दाक्षिण्यः कर्मणां सन्ध्या इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कुम्भयेदिति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तर्पणं सम्प्रवक्ष्यामि देवतीर्थेन मन्त्रकात् तर्पयेद्धौं शिवायेति स्वाहान्यान् स्वाहया युतान्

«ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໂດຍໃຊ້ມຸດຣາ devatīrtha ແລະມັນຕຣາທີ່ເໝາະສົມ. ຄວນຖວາຍນ້ໍາບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາ ‘dhauṃ śivāya’, ແລະຖວາຍອື່ນໆທີ່ປະກອບດ້ວຍຄໍາ ‘svāhā’»។

Verse 40

ह्रां हृद्याय ह्रीं शिरसे ह्रूं शिखायै ह्रैं कवचाय अस्त्रायाष्टौ देवगणान् हृदादित्येभ्य एव च

«ຮຣາມ» ວາງໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ; «ຮຣີມ» ທີ່ສີສະ; «ຮຣູມ» ທີ່ຊິຄາ (ປອກຜົມຍອດ); «ຮຣໄມ» ເປັນກະວະຈະ (ເກາະປ້ອງກັນ); ແລ້ວນໍາມະນະອັສຕຣາ (ມະນະອາວຸດ) ໃຊ້. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງນະຍາສ/ເຊີນກຸ່ມເທວະ 8 ກຸ່ມ ຈາກເທວະແຫ່ງຫົວໃຈ ຫາອາທິຕະຍະທັງຫມົດດ້ວຍ.

Verse 41

हां वसुभ्यो ऽथ रुद्रेभ्यो विश्वेभ्यश् चैव मरुद्भ्यः भृगुभ्यो हामङ्गिरोभ्य ऋषीन् कण्ठोपवीत्यथ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍສູດບູຊາ «hāṁ» ແກ່ວະສຸ; ຕໍ່ມາແກ່ຣຸດຣະ; ແລະດັ່ງດຽວກັນແກ່ວິສະເວເທວະ ແລະມະຣຸດ. ຕໍ່ໄປຖວາຍແກ່ພຣຶກຸ ແລະອັງຄິຣະສະ—ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມແກ່ຣິສິ ໂດຍສວມສາຍຍັນ (kaṇṭhopavīta) ພັນຮອບຄໍ.

Verse 42

अत्रेये ऽथ वसिष्ठाय नमश्चाथ पुलस्तये कृतवे भारद्वजाय विश्वामित्राय वै नमः

ນະມະສະການແກ່ອາເຕຣຍະ (ສາຍອະຕຣິ); ແລະນະມະສະການແກ່ວະສິດຖະ; ນະມະສະການອີກແກ່ພຸລັສຕະຍະ; ແກ່ກຣະຕຸ; ແກ່ພາຣະດວາຊະ; ແລະແທ້ໆ ນະມະສະການແກ່ວິສະວາມິຕຣະ.

Verse 43

प्रचेतसे मनुष्यांश् च सनकाय वषट् तथा हां सनन्दाय वषट् सनातनाय वै वषट्

«ແກ່ປຣະເຈຕະສະ ແລະແກ່ມະນຸດທັງຫມົດ—vaṣaṭ. ດັ່ງນັ້ນແກ່ສະນະກະ—vaṣaṭ; “hāṃ” ແກ່ສະນັນດະນະ—vaṣaṭ; ແລະແທ້ໆ ແກ່ສະນາຕະນະ—vaṣaṭ.»

Verse 44

सनत्कुमाराय वषट् कपिलाय तथा वषट् पञ्चशिखाय द्युभवे संलग्नकरमूलतः

«ແກ່ສະນັດກຸມາຣະ—vaṣaṭ; ດັ່ງນັ້ນແກ່ກະປິລະ—vaṣaṭ; ແກ່ປັນຈະສິຂະ—vaṣaṭ; ແລະແກ່ດຍຸພະວະ—vaṣaṭ.» (ໃຫ້ປະຕິບັດໂດຍວາງໂຄນນິ້ວມືໃຫ້ຊິດກັນ ເປັນທ່າພິທີ).

Verse 45

सर्वेभ्यो भूतेभ्यो वौषट् भूतान् देवपितॄनथ दक्षस्कन्धोपवीती च कुशमूलाग्रतस्तिलैः

ເມື່ອກ່າວວ່າ «Vauṣaṭ—ຂໍນົບນ້ອມ/ຖວາຍບູຊາແກ່ສັດທັງປວງ» ແລ້ວ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແກ່ສັດ, ແກ່ເທວະ, ແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ) ໂດຍພາດສາຍຍະຊໂຍປະວີຕະໄວ້ເທິງບ່າຂວາ ແລະໃຊ້ຫຍ້າກຸຊະ (ຈັບທັງຮາກແລະປາຍ) ຄູ່ກັບເມັດງາ.

Verse 46

कव्यबालानलायाथ सोमाय च यमाय च अर्यम्णे चाग्निसोमाय वर्हिषद्भ्यः स्वधायुतान्

ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ເອີ້ນດ້ວຍ «svadhā» ແກ່ Kavyavāhana (ໄຟຜູ້ນຳເຄື່ອງບູຊາໄປຫາ Pitṛ), ແກ່ Anala, ແກ່ Soma, ແກ່ Yama, ແກ່ Aryaman, ແກ່ Agni-Soma, ແລະແກ່ Barhiṣad Pitṛs (ບັນພະບຸລຸດຜູ້ນັ່ງເທິງຫຍ້າບາຣຫິສ).

Verse 47

आज्यपाय च सोमाय विशेषसुरवत् पितॄन् ॐ हां ईशानाय पित्रे स्वधा दद्यात् पितामहे

ສຳລັບ Pitṛ ຄວນຖວາຍອີກດ້ວຍແກ່ Ājyapā ແລະແກ່ Soma ໂດຍເຄົາລົບເປັນພິເສດດັ່ງເທວະ. ດ້ວຍມັນຕຣາ «Oṃ hāṃ—ແກ່ Īśāna, ແກ່ Pitṛ—svadhā» ຄວນຖວາຍຂອງບູຊາ svadhā ແກ່ປູ່ (pitāmaha).

Verse 48

शान्तप्रपितामहाय तथाप्रेतपितॄंस् तथा पितृभ्यः पितामहेभ्यः स्वधाथ प्रपितामहे

«ດ້ວຍສູດ svadhā» ຈົ່ງຖວາຍແກ່ປູ່ທວດຜູ້ສະງົບສຸກ (prapitāmaha); ເຊັ່ນດຽວກັນ ແກ່ Pitṛ ຜູ້ລ່ວງລັບ (preta). ຈົ່ງຖວາຍແກ່ບິດາ ແລະແກ່ປູ່ ດ້ວຍຄຳວ່າ «svadhā!» ແລະຖວາຍແກ່ປູ່ທວດອີກດ້ວຍ.

Verse 49

वृद्धप्रपितामहेभ्यो मातृभ्यश् च स्वधा तथा हां मातामहेभ्यः स्वधा हां प्रमातामहेभ्यश् च

«ແກ່ປູ່ທວດຜູ້ເຖົ້າກວ່າ (vṛddha prapitāmaha) ແລະແກ່ແມ່—svadhā; ແລະດັ່ງນັ້ນ hāṃ. ແກ່ປູ່ຝ່າຍແມ່ (mātāmaha)—svadhā, hāṃ; ແລະແກ່ປູ່ທວດຝ່າຍແມ່ (promātāmaha) ດ້ວຍ».

Verse 50

वृद्धप्रमातामहेभ्यः सर्वेभ्यः पितृभ्यस् तथा मरीचये पुलस्त्यायेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हां ईशानाय पित्रे च सदाज्याय पितामहायेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्भेभ्यः स्वधा ज्ञातिभ्यः सर्वाचार्येभ्य एव च दिशां दिक्पतिसिद्धानां मातॄणां ग्रहरक्षसां

«(ການຖວາຍ) ແກ່ຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະ ປູ່ຕາຝ່າຍແມ່; ແກ່ປິຕຣິ (Pitṛ) ທັງປວງ; ແລະ ແກ່ ມະຣີຈິ (Marīci) ແລະ ປຸລັສຕະຍະ (Pulastya)»—ເປັນຂໍ້ຄວາມຕາມສຳນວນໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ. ອີກສຳນວນໜຶ່ງວ່າ: «hāṃ—ແກ່ ອີສານະ (Īśāna) ເປັນບິດາ, ແລະ ແກ່ ສະດາຈະ (Sadājya) ເປັນປູ່». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງດ້ວຍສູດ «svadhā», ແລະ ແກ່ອາຈານທັງປວງ; ພ້ອມທັງແກ່ທິດທັງຫມົດ—ເຈົ້າແຫ່ງທິດ (Dikpati), ສິດທະ, ມາຕຣິ, ແລະ ກຣະຫະ ກັບ ຣາກສະສະ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ/ນ່າຢ້ານ)។