Adhyaya 67
Jīrṇoddhāra-vidhāna (Procedure for Renovation / Replacement of Dilapidated Installations)
ຕໍ່ຈາກການກ່າວເຖິງພິທີປະຕິສະຖາຮ່ວມ ພຣະອັກນິສອນພຣະລິສີວະສິດຖະ ເລື່ອງ jīrṇoddhāra ວິທີຈັດການຮູບບູຊາ/ສິ່ງສັກສິດທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດ ບົກພ່ອງ ຫຼືແຕກຫັກ. ເລີ່ມດ້ວຍການຕຽມ ແລະອາບນ້ຳຮູບທີ່ປະດັບແລ້ວ ພິຈາລະນາວ່າຄວນເກັບໄວ້ (ຖ້າໝັ້ນຄົງ ແລະໃຊ້ບູຊາໄດ້) ຫຼືຄວນປະຖິ້ມ (ຖ້າຜຸພັງຫນັກ). ຖ້າຕ້ອງປ່ຽນ ອາຈານພິທີຈະຕິດຕັ້ງຮູບໃໝ່ “ເຫມືອນເກົ່າ” ແລະເຮັດ saṃhāra-vidhi ຖອນ tattva ຈາກຮູບເກົ່າກັບສູ່ແຫຼ່ງກຳເນີດ. ການກຳຈັດກຳນົດຕາມວັດຖຸ: ໄມ້ແຍກແລ້ວເຜົາໃນໄຟ, ຫີນໂຍນລົງນ້ຳ, ໂລຫະ ຫຼືເພັດພອຍ ໃຫ້ຂົນສົ່ງດ້ວຍພາຫະນະ ຄຸມຜ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຈົບດ້ວຍການຖວາຍໂຮມ Nārasiṃha-mantra, ມີດົນຕີປະກອບໃນການຖວາຍນ້ຳ, ແລະຖວາຍ dakṣiṇā ແກ່ຄູອາຈານ ພ້ອມຍ້ຳວ່າຕ້ອງກຳນົດຂະໜາດແລະວັດຖຸໃນວັນດຽວ. ການບູຮະນະບໍ່ນ້ຳ ສະໜອງນ້ຳ ໜອງ ຫຼືອ່າງນ້ຳສາທາລະນະ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າໄດ້ບຸນຫຼາຍ ເຊື່ອມວຽກສາທາລະນະກັບໜ້າທີ່ອັນສັກສິດ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समुदायप्रतिष्ठाकथनं नाम षट्षष्टितमो ऽध्यायः अथ सप्तषष्टितमो ऽध्यायः जीर्णोद्धारविधानं भगवानुवाच जीर्णाद्धारविधिं वक्ष्ये भूषितां स्नपयेद्गुरुः अचलां विन्यसेद्गेहे अतिजीर्णां परित्यजेत्
ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິປຸຣານະ ມະຫາປຸຣານະດັ່ງເດີມ ບົດທີ 66 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງການປະຕິສະຖາປະນາແບບຮ່ວມ (Samudāya-pratiṣṭhā)» ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 67: «ວິທີການຊ່ອມແປງຟື້ນຟູ (Jīrṇoddhāra)». ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະສອນວິທີຟື້ນຟູ. ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີຄວນອາບນ້ຳຮູບທີ່ປະດັບແລ້ວ; ຄວນວາງຮູບອັນຢູ່ຄົງທີ່ໃນເຮືອນ/ວິຫານ; ແຕ່ຮູບທີ່ຊຳຮຸດເກີນໄປ ຄວນປະຖິ້ມແລະປ່ຽນໃໝ່».
Verse 2
व्यङ्गां भग्नां च शैलाढ्यां न्यसेदन्यां च पूर्ववत् संहारविधिना तत्र तत्त्वान् संहृत्य देशिकः
ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ເທສິກະ) ຄວນວາງ/ຕິດຕັ້ງ ຮູບແບບອື່ນອີກ ດັ່ງເກົ່າ ແມ່ນຈະບົກພ່ອງ ແຕກຫັກ ຫຼືໜັກເຫມືອນຫີນກໍຕາມ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນ ຕາມພິທີສຳຮາຣະ (saṃhāra-vidhi) ໃຫ້ດຶງຄືນຕັດຕະວະ (tattva) ໃຫ້ກັບເຂົ້າສູ່ແຫຼ່ງເດີມ।
Verse 3
सहस्रं नारसिंहेन हुत्वा तामुद्धरेद् गुरुः दारवीं दारयेद्वह्नौ शैलजां प्रक्षिपेज्जले
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຮູຕະ 1,000 ຄັ້ງ ດ້ວຍມົນຕຣານາຣະສິງຫະ (Nārasiṃha) ແລ້ວ, ອາຈານຄວນຍົກມັນອອກ. ຂອງທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ ຄວນຜ່າໃນໄຟ; ຂອງທີ່ເກີດຈາກຫີນ ຄວນໂຍນລົງນ້ຳ।
Verse 4
धातुजां रत्नजां वापि अगाधे वा जले ऽम्बुधौ यानमारोप्य जीर्णाङ्गं छाद्य वस्त्रादिना नयेत्
ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂອງທີ່ເກີດຈາກໂລຫະ ຫຼືຈາກແກ້ວມະນີ, ຫຼືຢູ່ໃນນ້ຳລຶກຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ໃນທະເລ—ໃຫ້ວາງຮ່າງກາຍເກົ່າຊຳຮຸດໃສ່ພາຫະນະ ແລ້ວປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງນຳໄປ।
Verse 5
वादित्रैः प्रक्षिपेत्तोये गुरवे दक्षिणां ददेत् यत्प्रमाणा च यद्द्रव्या तन्मानां स्थापयेद्दिने कूपवापीतडागादेर्जीर्णोद्धारे महाफलं
ໃຫ້ໂຍນເຄື່ອງຖວາຍທີ່ກຳນົດລົງໃນນ້ຳ ພ້ອມດ້ວຍສຽງດົນຕີ/ວາດິດຕຣະ, ແລະໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ຄູອາຈານ. ບັນດາມາດຕະຖານການວັດ ແລະວັດຖຸທີ່ຕ້ອງໃຊ້ ຄວນກຳນົດມານໃຫ້ຖືກຕ້ອງໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ໃນການບູຮະນະບໍ່ນ້ຳເກົ່າ, ບໍ່ຂັ້ນບັນໄດ, ໜອງນ້ຳ ແລະອື່ນໆ ຜົນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ।
Frequently Asked Questions
The chapter emphasizes saṃhāra-vidhi with tattva-saṃhāra (ritual withdrawal of constitutive principles) before removal, plus material-specific disposal (wood to fire, stone to water, metal/gem carried away respectfully) and the requirement that measurements and materials be fixed on the same day.
It frames renovation as dharmic stewardship: preserving sanctity through correct rites (saṃhāra and re-installation), honoring the guru through dakṣiṇā, and treating civic waterworks renovation as high merit—integrating disciplined action (karma) with purity of worship and social welfare.