Adhyaya 64

Verse 1

इत्य् आदिमहापुत्राणे आग्नेये देवादिप्रतिष्ठापुस्तकप्रतिष्ठाकथनं नाम त्रिषष्टितमोध्यायः अथ चतुःषष्टितमोध्यायः कूपादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच कूपवापीतडागानां प्रतिष्ठां वच्मि तां शृणु जलरूपेण हि हरिः सोमो वरुण उत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອາກເນຍ (ອັກນິພູຣານະ) ບົດທີ 63 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງພິທີປະຕິສະຖາປະນາເທວະ ແລະ ການປະຕິສະຖາປະນາຄຳພີ (ປະຕິສະຖາປະນາປຶ້ມ)” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 64 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງພິທີປະຕິສະຖາປະນາບໍ່ນ້ຳ ແລະ ງານນ້ຳອື່ນໆ”. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເຮົາຈະອະທິບາຍພິທີປະຕິສະຖາປະນາສຳລັບບໍ່ນ້ຳ, ວາປີ/ສະລະມີຂັ້ນ, ແລະ ຕະດາກ (ອ່າງນ້ຳ); ຈົ່ງຟັງ. ເພາະໃນຮູບແຫ່ງນ້ຳ ມີຮາຣິ (ວິສນຸ), ໂສມະ, ແລະ ວະຣຸນະຜູ້ປະເສີດ ສະຖິດຢູ່.”

Verse 2

अग्नीषोममयं विश्वं विष्णुरापस्तु कारणं हैमं रौप्यं रत्नजं वा वरुणं कारयेन्नरः

ຈັກກະວານນີ້ປະກອບດ້ວຍອັກນິ ແລະ ໂສມະ; ວິສນຸເປັນເຫດປັດໃຈຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ນ້ຳທັງຫຼາຍແມ່ນຖານເຫດອັນແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ສ້າງຮູບວະຣຸນະ ເປັນຄຳ ເປັນເງິນ ຫຼື ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ।

Verse 3

द्विभुजं हंसपृष्ठस्थं दक्षिणेनाभयप्रदं वामेन नागपाशं तं नदीनागादिसंयुतं

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງໃນສະມາທິ: ມີສອງແຂນ ປະທັບນັ່ງເທິງຫຼັງຫົງ; ມືຂວາປະທານອະພະຍະ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານ) ແລະ ມືຊ້າຍຖືນາຄະປາຊະ (ບ່ວງເຊືອກງູ); ມີນາຄະແຫ່ງແມ່ນ້ຳ ແລະ ບໍລິວານອື່ນໆ ປະກອບຕາມ।

Verse 4

यागमण्डपमध्ये स्याद्वेदिका कुण्डमण्डिता तोरणं वारुणं कुम्भं न्यसेच्च करकान्वितं

ໃນກາງມະນະດົບພິທີບູຊາ ຄວນມີເວທິກາ (ແທ່ນບູຊາ) ປະດັບດ້ວຍຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ). ຄວນຕັ້ງໂຕຣະນະ (ປະຕູພິທີ) ແລະວາງກຸມພະວາຣຸນະ ພ້ອມພາຊະນະພອຍນ້ຳ (ກະຣະກາ).

Verse 5

भद्रके चार्धचन्द्रे वा स्वस्तिके द्वारि कुम्भकान् अग्न्याधानं चाप्यकुण्डे कृत्वा पूर्णां प्रदापयेत्

ທີ່ປະຕູ ຄວນວາງກຸມພະ (ຫມໍ້ນ້ຳພິທີ) ເທິງຜັງຮູບບັດຣະກະ, ຮູບຄື່ງດວງຈັນ, ຫຼືຮູບສະວັສຕິກະ. ຫຼັງຈາກປະກອບອັກນິຍາທານະ (agnyādhāna) ແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີຄຸນດະຖາວອນ (a-kuṇḍa) ກໍໃຫ້ຖວາຍບູຊາ pūrṇā ຕໍ່ໄປ.

Verse 6

वरुणं स्नानपीठे तु ये ते शतेति संस्पृशेत् घृतेनाभ्यञ्जयेत् पश्चान्मूलमन्त्रेण देशिकः

ເທິງຖານອາບນ້ຳ (snāna-pīṭha) ພຣະອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (deśika) ຄວນແຕະເຊີນວາຣຸນະ ໂດຍສະດຸດມົນ “ye te śatam…”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຊະໂລມດ້ວຍກີ (ghṛta) ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra).

Verse 7

शन्नो देवीति प्रक्षाल्य शुद्धवत्या शिवोदकैः अधिवासयेदष्टकुम्भान् सामुद्रं पूर्वकुम्भके

ເມື່ອລ້າງ (ພາຊະນະ) ໂດຍສະດຸດມົນ “śanno devī…” ແລ້ວ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳທີ່ບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອປະກອບອະທິວາສະນະໃຫ້ກຸມພະ 8 ໃບ; ແລະໃຫ້ໃສ່ນ້ຳທະເລ (sāmudra-jala) ໄວ້ໃນກຸມພະທາງທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 8

गाङ्गमग्नौ वर्षतोयं दक्षे रक्षस्तु नैर्झरं नदीतोयं पश्चिमे तु वायव्ये तु नदोदकं

ທິດອາກເນຍ (ທິດຂອງອັກນິ) ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳຄົງຄາ (Ganga). ທິດໃຕ້ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳຝົນ. ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳຈາກນ້ຳຕົກ/ນ້ຳພຸໄຫຼ (naiṛjhara). ທິດຕາເວັນຕົກ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳແມ່ນ້ຳ. ແລະທິດວາຍະວຽ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ) ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳລຳທານ/ນ້ຳໄຫຼ (nado-daka).

Verse 9

औद्भिज्जं चोत्तरे स्थाप्य ऐशान्यां तीर्थसम्भवं अलाभे तु नदीतोयं यासां राजेति मन्त्रयेत्

ໃຫ້ວາງນ້ຳທີ່ເກີດຈາກພືດ (ນ້ຳຈາກພືດ) ໄວ້ທາງເໜືອ ແລະວາງນ້ຳທີ່ມາຈາກຕີຣຖະ (tīrtha) ໄວ້ທາງອີສານ. ຖ້າບໍ່ມີ ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳແມ່ນ້ຳແທນ ແລະປະພິທີຊຳລະໂດຍສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yāsāṁ rājā …»។

Verse 10

देवं निर्मार्ज्य निर्मञ्छ्य दुर्मित्रियेति विचक्षणः नेत्रे चोन्मीलयेच्चित्रं तच्चक्षुर्मधुरत्रयैः

ເມື່ອໄດ້ເຊັດຖູ ແລະຊຳລະພຣະຮູບເທວະພາບແລ້ວ, ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ຊຳນານ ຄວນສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «durmitriye» ແລ້ວເຮັດພິທີ ‘ເປີດດວງຕາ’ ໃຫ້ຮູບທີ່ວາດ; ດວງຕານັ້ນໃຫ້ແຕະ/ປຸກດ້ວຍ ‘ຂອງຫວານສາມຢ່າງ’.

Verse 11

ज्योतिः सम्पूरयेद्धैम्यां गुरवे गामथार्पयेत् समुद्रज्येष्ठेत्यभिषिञ्चयेद्वरुणं पूर्वकुम्भतः

ໃຫ້ເຕີມທັບພີບູຊາດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເພື່ອຖວາຍໄຟ; ແລ້ວຖວາຍງົວແກ່ຄູອາຈານ (guru) ຜູ້ນຳພິທີ. ພ້ອມສວດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «samudra-jyeṣṭha…» ໃຫ້ປະພິທີອະພິເສກ (abhiṣeka) ແກ່ວຣຸນະ (Varuṇa) ໂດຍນ້ຳຈາກກຸມພະທາງຕາເວັນອອກ (pūrva-kumbha).

Verse 12

समुद्रं गच्छ गाङ्गेयात् सोमो धेन्विति वर्षकात् देवीरापो निर्झराद्भिर् नदाद्भिः पञ्चनद्यतः

ໂອ ນ້ຳແຫ່ງຄົງຄາ (Gaṅgā) ເອີຍ, ຈົ່ງໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ. ຈາກເມກຝົນ, (ເຈົ້າແມ່ນ) ໂສມະ (Soma) ແລະເປັນໂຄນົມ (dhenu) ຜູ້ໃຫ້ຄວາມອຸດົມ. ໂອ ນ້ຳເທວີທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງມາຈາກນ້ຳພຸ ແລະຈາກແມ່ນ້ຳ, ຈາກດິນແດນປັນຈະນະດະ (Pañcanada) ແຫ່ງແມ່ນ້ຳຫ້າສາຍ.

Verse 13

उद्भिदद्भ्यश्चोद्भिदेन पावमान्याथ तीर्थकैः आपो हि ष्ठा पञ्चगव्याद्धिरण्यवर्णेति स्वर्णजात्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «Udbhidadbhyaḥ» ແລະ «Udbhidenā», ດ້ວຍບົດປາວະມານີ (Pāvamānī) ເພື່ອຊຳລະ, ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍນ້ຳຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ; ດ້ວຍມັນຕຣາ «Āpo hi ṣṭhā», ດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ຜະລິດຕະພັນຫ້າຢ່າງຈາກງົວ, ແລະດ້ວຍສູກຕະ «Dhiraṇyavarṇāḥ»—ດັ່ງນີ້ໃຫ້ປະກອບການຊຳລະໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດດັ່ງທອງ.

Verse 14

आपो अस्मेति वर्षोप्त्यैर् व्याहृत्या कूपसम्भवैः वरुणञ्च तडागोप्त्यैर् वरुणाद्भिस्तु वश्यतः

ໂດຍມັນຕຣາ «Āpo asm-» ຮ່ວມກັບສູດເອີ້ນຝົນ ແລະຄໍາກ່າວ vyāhṛti ໃຊ້ນ້ໍາທີ່ຕັກຈາກບໍ່ນ້ໍາ; ແລະໃຊ້ນ້ໍາຈາກສະໜອງຮ່ວມກັບສູດປົກປ້ອງສະໜອງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະວຣຸນ (Varuṇa) ຢູ່ໃນອໍານາດ—ໂດຍນ້ໍາຂອງວຣຸນເອງ (ນ້ໍາທີ່ຖືກປະພິທີສໍາລັບວຣຸນ)។

Verse 15

आपो देवीति गिरिजैर् एकाशीविघटैस्ततः स्नापयेद्वरुणस्येति त्वन्नो वरुणा चार्घ्यकं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ນ້ໍາທີ່ເກີດຈາກພູ (ນ້ໍາພຸ/ນ້ໍາແມ່ນ້ໍາ) ທີ່ເກັບໄວ້ໃນໄຫທີ່ຜ່ານພິທີ ແລ້ວອາບພຣະວຣຸນ ໂດຍສວດ «Āpo devīḥ…». ຫຼັງນັ້ນ ຖວາຍ arghya ແດ່ວຣຸນ ແລະສວດ «Varuṇasya…» ພ້ອມທັງ «Tvanno Varuṇa…».

Verse 16

व्याहृत्या मधुपर्कन्तु वृहस्पतेति वस्त्रकं वरुणेति पवित्रन्तु प्रणवेनोत्तरीयकं

ດ້ວຍຄໍາກ່າວ vyāhṛti ຈົ່ງຖວາຍ madhuparka. ດ້ວຍມັນຕຣາ «Bṛhaspati» ຈົ່ງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ. ດ້ວຍມັນຕຣາ «Varuṇa» ຈົ່ງຖວາຍ pavitra (ວົງ/ສາຍຫຍ້າ kuśa ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ). ແລະດ້ວຍ Praṇava (Oṃ) ຈົ່ງຖວາຍຜ້າຄຸມໄຫຼ່ (uttarīya).

Verse 17

नदीक्षोदमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः आसां रुद्रेति कीर्तयेदिति ङ, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः इन्द्रियेति विचक्षण इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः यद्वारण्येन पुष्पादि प्रदद्याद्वरुणाय तु चामरं दर्पणं छत्रं व्यजनं वैजयन्तिकां

«nadīkṣodam»—ເຊັ່ນນີ້ອ່ານໃນສາຂາ Kha (ຂໍ້ຄວາມຈາກຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ). «ຄວນສວດ “āsāṃ rudre …”»—ເຊັ່ນນີ້ອ່ານໃນສາຂາ Ṅa ແລະ Ga. «… “indriye …” … “vicakṣaṇa”»—ເຊັ່ນນີ້ອ່ານໃນສາຂາ Ga ແລະ Gha. ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ປ່າ ແລະສິ່ງອື່ນໆແກ່ວຣຸນ; ພ້ອມທັງຖວາຍ cāmara (ພັດປັດແມງ), ກະຈົກ, ຮົ່ມ, ພັດ, ແລະ vaijayantikā (ພວງມາລາ/ທຸງແຫ່ງໄຊຊະນະ).

Verse 18

मूलेनोत्तिष्ठेत्युत्थाप्य तां रात्रिमधिवासयेत् वरुणञ्चेति सान्निध्यं यद्वारण्येन पूजयेत्

ເມື່ອຍົກຂຶ້ນໂດຍມູລະມັນຕຣາ «mūlena uttiṣṭha» (“ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍມູລະ[ມັນຕຣາ]”) ແລ້ວ, ຄວນໃຫ້ພັກຢູ່ໃນ adhi-vāsa (ການພັກຄ້າງພິທີ) ຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ. ແລະດ້ວຍຄໍາເຊີນ «varuṇam ca iti» ຈົ່ງບູຊາເພື່ອໃຫ້ເກີດ sānnidhya (ການປະທັບຢູ່/ຄວາມໃກ້ຊິດ) ຂອງເທວະ—ຫຼືໂດຍວິທີ Vāruṇa ນັ້ນເອງ.

Verse 19

सजीवीकरणं मूलात् पुनर्गन्धादिना यजेत् मण्डपे पूर्ववत् प्रार्च्य कुण्डेषु समिदादिकं

ສໍາລັບພິທີ «ສະຊີວີກະຣະນະ» (ການປຸກຊີວິດ/ປະທານວິນຍານຄືນ) ຄວນບູຊາເລີ່ມຈາກຖານຮາກ; ແລ້ວບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ໍາຫອມ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອບູຊາໃນມັນດະປະຕາມເກົ່າແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍໄມ້ເຊື້ອໄຟ (ສະມິດ) ແລະອາຫຸຕິທີ່ກໍານົດໃນຫຼຸມໄຟ (ກຸນດະ) ທັງຫຼາຍ.

Verse 20

वेदादिमन्त्रैर् गन्धाद्याश् चतस्रो धेनवो दुहेत् दिक्ष्वथो वै यवचरुं ततः संस्थाप्य होमयेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາເປີດຕົ້ນແຫ່ງເວດ ຄວນ «ບີບອອກ/ສະກັດ» ເຄື່ອງຖວາຍຮູບແບບ “ເທນະວະ” 4 ຢ່າງ ເລີ່ມດ້ວຍຂອງຫອມ. ແລ້ວໃນທິດທັງຫຼາຍ ຈັດຕັ້ງຍະວະຈະຣຸ (ຂອງສຸກຈາກເຂົ້າບາເລ) ແລະເມື່ອຕັ້ງແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບໂຮມະ (ບູຊາໄຟ).

Verse 21

व्याहृत्या वाथ गायत्र्या मूलेनामन्त्रयेत्तथा सूर्याय प्रजापतये द्यौः स्वाहा चान्तरिक्षकः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນອັນມັນຕຣະ/ອັນເຊີນພຣະອໍານາດ ດ້ວຍວະຍາຫຣິຕິ (Vyāhṛti) ຫຼືດ້ວຍຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ແລະດ້ວຍມູນມັນຕຣະເຊັ່ນດຽວກັນ. ຈຶ່ງຖວາຍ/ສະດຸດີແດ່ສູຣະຍະ (Sūrya) ແລະປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ດ້ວຍຄໍາ «Dyauḥ, svāhā» ແລະແດ່ອັນຕະຣິກສະ (Antarikṣa) ດ້ວຍ.

Verse 22

तस्यै पृथिव्यै देहधृत्यै इह स्वधृतये ततः इह रत्यै चेह रमत्या उग्रो भीमश् च रौद्रकः

ແດ່ນາງ—ປຣຶຖິວີ (Pṛthivī) ຜູ້ຄໍ້າຈຸນຮ່າງກາຍ—ໃນທີ່ນີ້ຄວນຖວາຍເພື່ອຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຕົນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທີ່ນີ້ເພື່ອຄວາມຍິນດີ, ແລະໃນທີ່ນີ້ເພື່ອຄວາມສຸກເພີດເພີນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຄວນເຊີນອຸກຣະ (Ugra) ຜູ້ດຸ, ພີມະ (Bhīma) ຜູ້ນ່າຢ້ານ, ແລະ ເຣາດຣະກະ (Raudraka) ຜູ້ເກຣີຍວກຣາດ.

Verse 23

विष्णुश् च वरुणो धाता रायस्पोषो महेन्द्रकः अग्निर्यमो नैरृतो ऽथ वरुणो वायुरेव च

ແລະຍັງມີ ວິສນຸ (Viṣṇu), ວະຣຸນະ (Varuṇa), ທາຕຣຶ (Dhātṛ), ຣາຍະສໂປສະ (Rāyaspoṣa), ມະເຫນທຣະ (Mahendra); ອັກນິ (Agni), ຍະມະ (Yama), ໄນຣຶຕະ (Nairṛta); ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວະຣຸນະ (Varuṇa) ແລະ ວາຍຸ (Vāyu) ດ້ວຍ.

Verse 24

कुवेर ईशो ऽनन्तो ऽथ ब्रह्मा राजा जलेश्वरः तस्मै स्वाहेदं विष्णुश् च तद्विप्रासेति होमयेत्

ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟ ໂດຍເອີ້ນວ່າ «ກຸເວຣ; ອີສະ; ອະນັນຕະ; ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ; ພຣະຣາຊາ (ອິນທຣະ); ຈະເລສະວະຣະ ເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ (ວະຣຸນ);—ແດ່ພຣະອົງ svāhā; ນີ້ svāhā; ແລະ ວິສນຸ; ພ້ອມທັງ ‘ແດ່ພຣາຫມະນ’» ແລ້ວຈຶ່ງສຳເລັດພິທີຮົມາ।

Verse 25

सोमो धेन्विति षड् हुत्वा इमं मेति च होमयेत् आपो हि ष्ठेति तिसृभिरिमा रुद्रेति होमयेत्

ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິ 6 ຄັ້ງ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «somo dhenv…» ແລ້ວ ຄວນຖວາຍອີກດ້ວຍ «imaṃ me…». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ 3 ບົດທີ່ເລີ່ມ «āpo hi ṣṭhā…» ແລະ ມັນຕຣາ «imā rudra…» ເພື່ອຖວາຍອາຫຸຕິຕໍ່ໄປ.

Verse 26

दशादिक्षु बलिं दद्यात् गन्धपुष्पादिनार्चयेत् प्रतिमां तु समुत्थाप्य मण्डले विन्यसेद् बुधः

ຄວນຖວາຍບາລິ (bali) ໃນທິດທັງສິບ ແລະ ບູຊາດ້ວຍຈັນທະນ໌, ດອກໄມ້ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນ ຍົກຮູບປະຕິມາຂຶ້ນ ແລ້ວຜູ້ຮູ້ຄວນວາງໄວ້ໃນມັນດະລະພິທີຕາມຕຳແໜ່ງອັນຄວນ.

Verse 27

पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैर् हेमपुष्पादिभिः क्रमात् मण्डले इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मूले त्वग्नौ च होमयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वायुः सोमो महेन्द्रक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जलाशयांस्तु दिग्भागे वितस्तिद्वयसम्मितान्

ຄວນບູຊາຕາມລຳດັບດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ; ພ້ອມທັງດອກໄມ້ຄຳ ແລະ ຂອງຄ້າຍຄື. ໃນມັນດະລະ (maṇḍala) ຕາມບາງສຳນວນ ກ່າວໃຫ້ຖວາຍຮົມາໃນໄຟທີ່ຖານ/ມູນ; ແລະໃນບາງສຳນວນກ່າວເຖິງເທວະດາ ວາຍຸ, ໂສມ, ແລະ ມະເຮນທຣະ. ຄວນຈັດຕັ້ງອ່າງນ້ຳໃນສ່ວນທິດ ແຕ່ລະດ້ານ ໃຫ້ມີຂະໜາດສອງ vitasti (ຊ່ວງຝາມື).

Verse 28

कृत्वाष्टौ स्थण्डिलान् रम्यान् सैकतान् देशिकोत्तमः वरुणस्येति मन्त्रेण साज्यमष्टशतं ततः

ເມື່ອຈັດເຮັດສະຖັນດິລາ (sthaṇḍila) 8 ອັນອັນງາມ ທີ່ເຮັດດ້ວຍຊາຍແລ້ວ ພຣະອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີອັນຍອດຢ້ຽມ ຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) 800 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «(ໂອ) ວະຣຸນ…».

Verse 29

चरुं यवमयं हुत्वा शान्तितोयं समाचरेत् सेचयेन्मूर्ध्नि देवं तु सजीवकरणं चरेत्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຈາຣຸ (caru) ທີ່ປຸງດ້ວຍເຂົ້າບາເລ ລົງໃນໄຟບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີດ້ວຍ «ນ້ຳສັນຕິ» (śānti-toya)។ ຈົ່ງພອຍນ້ຳນັ້ນໃສ່ພະເທວະດາທີ່ສີສະ ແລະປະຕິບັດພິທີ «ສະຊີວະກະຣະນະ» (sajīvakaraṇa) ເພື່ອຟື້ນຊີວິດ।

Verse 30

ध्यायेत्तु वरुणं युक्तं गौर्या नदनदीगणैः ॐ वरुणाय नमो ऽभ्यर्च्य ततः सान्निध्यमाचरेत्

ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະວະຣຸນະ (Varuṇa) ຜູ້ມີພຣະເກົາຣີ (Gaurī) ແລະຝູງແມ່ນ້ຳລຳທານຫຼາຍສາຍເປັນບໍລິວານ. ເມື່ອບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາ «ໂອມ ວະຣຸນາຍ ນະມະຫະ» ແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບພິທີສານນິດຍະ (sānnidhya) ເພື່ອເຊີນພຣະສະຖິດຢູ່.

Verse 31

उत्थाप्य नागपृष्ठाद्यैर् भ्रामयेत्तैः समङ्गलैः आपो हि ष्ठेति च क्षिपेत्त्रिमध्वाक्ते घटे जले

ເມື່ອຍົກຂຶ້ນແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ຫມຸນວຽນດ້ວຍເຄື່ອງມົງຄຸນ ເຊັ່ນ «ນາຄະ-ປຣິດຖະ» (nāga-pṛṣṭha) ແລະອື່ນໆ. ແລ້ວສວດມັນຕຣາ «āpo hi ṣṭhā…» ແລະໂຍນສານຊຳລະ/ດອກໄມ້ນັ້ນລົງໃນນ້ຳໃນໝໍ້ (ghaṭa) ທີ່ປຸງຫວານດ້ວຍ «ຕຣິ-ມະດຫຸ» (tri-madhu).

Verse 32

जलाशये मध्यगतं सुगुप्तं विनिवेशयेत् स्नात्वा ध्यायेच्च वरुणं सृष्टिं ब्रह्माण्डसञ्ज्ञिकां

ຈົ່ງນຳມັນໄປວາງໄວ້ຢ່າງປອດໄພ ແລະປິດບັງໃຫ້ດີ ໃນກາງອ່າງນ້ຳ/ອ່າງເກັບນ້ຳ. ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະວະຣຸນະ ແລະການສ້າງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມານະອັນດະ» (Brahmāṇḍa) ໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 33

अग्निवीजेन सन्दग्द्ध्य तद्भस्म प्लावयेद्धरां सर्वमपोमयं लोकं ध्यायेत् तत्र जलेश्वरं

ເມື່ອເຜົາທາດດິນດ້ວຍ «ອັກນິ-ບີຈະ» (agni-bīja) ແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ຂີ້ເທົ່ານັ້ນທ່ວມປົກຄຸມແຜ່ນດິນ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງພິຈາລະນາວ່າໂລກທັງປວງເປັນນ້ຳ ແລະໃນນ້ຳນັ້ນຈົ່ງຄິດຄຳນຶງເຖິງ «ຈະເລສະວະຣະ» (Jaleśvara) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ.

Verse 34

तोयमध्यस्थितं देवं ततो यूपं निवेशयेत् चतुरस्रमथाष्टास्रं वर्तुलं वा प्रवर्तितं

ເມື່ອສະຖາປະນາເທວະດາໄວ້ກາງນ້ຳແລ້ວ ຈຶ່ງຕັ້ງເສົາບູຊາ (yūpa) ໃຫ້ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ, 8 ຫຼ່ຽມ ຫຼືຮູບກົມຕາມພິທີ।

Verse 35

आराध्य देवतालिङ्गं दशहस्तं तु कूपके यूपं यज्ञीयवृक्षोत्थं मूले हैमं फलं न्यसेत्

ເມື່ອບູຊາລິງຄະ (ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງເທວະດາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໃຫ້ຕັ້ງເສົາບູຊາ (yūpa) ຍາວ 10 ຄືບມື ໃນຫຼຸມ (kūpaka) ທຳຈາກໄມ້ທີ່ເໝາະແກ່ຍັດ ແລະວາງ “ໝາກ” ຄຳໄວ້ທີ່ໂຄນເສົາ।

Verse 36

वाप्यां पञ्चदशकरं पुष्करिण्यां तु विंशतिकं तडागे पञ्चविंशाख्यं जलमध्ये निवेशयेत्

ໃນວາປີ (ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ) ໃຫ້ຕິດຕັ້ງຂະໜາດ 15 ຄືບມື; ໃນພຸສກະຣິນີ (ສະລອງບົວ) ຂະໜາດ 20; ແລະໃນຕະດາກ (ອ່າງ/ທະເລສາບ) ຂະໜາດທີ່ເອີ້ນວ່າ 25—ໂດຍວາງໄວ້ກາງນ້ຳ।

Verse 37

यागमण्डपाङ्गेण वा यूपब्रस्केति मन्त्रतः स्थाप्य तद्वेष्टयेद्वस्त्रैर् यूपोपरि पताकिकां

ເມື່ອຕັ້ງມັນດ້ວຍມົນຕຣາ “yāgamaṇḍapāṅgeṇa” ຫຼື “yūpabraska” ແລ້ວ ໃຫ້ພັນຫໍ່ດ້ວຍຜ້າ ແລະປັກທຸງນ້ອຍໄວ້ເທິງເສົາ yūpa।

Verse 38

चरुं सचमसं हुत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः उत्थाय इति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सुवर्तितमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यूपस्थानेति मन्त्रत इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तदभ्यर्च्य च गन्धाद्यैर् जगच्छान्तिं समाचरेत् दक्षिणां गुरवे दद्याद्भूगोहेमाम्बुपात्रकं

ເມື່ອຖວາຍຈາຣຸ (ເຄື່ອງບູຊາປຸງສຸກ) ພ້ອມກັບຈະມະສະ (ທັບ/ຊ້ອນບູຊາ) ລົງໃນໄຟແລ້ວ ໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະຕາມວິທີທີ່ລະບຸໃນສາຍພິທີ (ຕາມສຳນວນຄັດລອກ) ບູຊາທີ່ນັ້ນດ້ວຍຂອງຫອມແລະອື່ນໆ ພ້ອມປະກອບພິທີ “jagacchānti” ເພື່ອຄວາມສະຫງົບແຫ່ງໂລກ. ຈົ່ງມອບດັກຊິນາແກ່ຄູ (guru): ທີ່ດິນ, ງົວ, ຄຳ, ແລະພາຊະນະບັນຈຸນ້ຳເຕັມ।

Verse 39

द्विजेभ्यो दक्षिणा देया आगतान् भोजयेत्तथा आब्रह्मस्तम्बपर्यन्ता ये केचित्सलिलार्थिनः

ຄວນຖວາຍທັກສິນາ (ຄ່າບູຊາ) ແກ່ຜູ້ທະວິຊະ ແລະລ້ຽງອາຫານແກ່ຜູ້ມາຮອດ. ສັດທັງປວງ ຈາກພຣະພຣະຫມາ ຫາໃບຫຍ້າ ຜູ້ຂໍນ້ຳ ຄວນໄດ້ຮັບນ້ຳ.

Verse 40

ते तृप्तिमुपगच्छन्तु तडागस्थेन वारिणा तोयमुत्सर्जयेदेवं पञ्चगव्यं विनिक्षिपेत्

“ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອິ່ມໃຈດ້ວຍນ້ຳທີ່ຕັກຈາກສະໜອງ/ບໍ່ນ້ຳ” ແລ້ວ ຄວນຫຼັ່ງນ້ຳອອກເປັນອາທິຖານບູຊາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງວາງ ຫຼື ປະທານ ປັນຈະຄະວຽ (pañcagavya).

Verse 41

आपो हि ष्ठेति तिसृभिः शान्तितोयं द्विजैः कृतं तीर्थतोयं क्षिपेत् पुण्यं गोकुलञ्चार्पयेद्विजान्

ດ້ວຍຄາຖາສາມບົດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “Āpo hi ṣṭhā …” ຜູ້ທະວິຊະຄວນຈັດທຳນ້ຳສັນຕິ (śānti-water) ເພື່ອຄວາມສະງົບ. ແລ້ວຈຶ່ງໂຍນນ້ຳຕີຣະຖະ (tīrtha-water, ນ້ຳຈາກສະຖານທີ່ສັກສິດ) ເປັນກຸສົນ ແລະຖວາຍຝູງງົວ ຫຼື ທານງົວ ແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ).

Verse 42

अनिवारितमन्नाद्यं सर्वजन्यञ्च कारयेत् अश्वमेधसहस्राणां सहस्रं यः समाचरेत्

ຄວນຈັດໃຫ້ມີອາຫານ ແລະເຄື່ອງອຸປະໂພກບໍລິໂພກ ໂດຍບໍ່ກັ້ນກວາງຜູ້ໃດ ແລະເພື່ອປະຊາຊົນທັງປວງ. ຜູ້ໃດປະພຶດວັດນີ້ເປັນປະຈຳ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການປະກອບອັດສະວະເມທະ (Aśvamedha) ໜຶ່ງພັນຊຸດຂອງໜຶ່ງພັນພິທີ.

Verse 43

एकाहं स्थापयेत्तोयं तत्पुण्यमयुतायुतं विमाने मोदते स्वर्गे नरकं न स गच्छति

ຜູ້ໃດຈັດຕັ້ງນ້ຳໃຫ້ມີ ແມ່ນແຕ່ພຽງໜຶ່ງມື້ ກໍໄດ້ບຸນຫຼາຍຫາທີ່ສຸດ ເປັນຫຼາຍໝື່ນຫຼາຍແສນ. ລາວຈະເພີດເພີນໃນສະຫວັນ ໃນວິມານທິບ ແລະບໍ່ໄປນະລົກ.

Verse 44

गवादि पिवते यस्मात्तस्मात् कर्तुर् न पातकं तोयदानात्सर्वदानफलं प्राप्य दिवं यजेत्

ເນື່ອງຈາກວ່າງົວ ແລະສັດມີຊີວິດອື່ນໆ ດື່ມນ້ຳນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນຜູ້ກະທຳບໍ່ມີບາບ. ດ້ວຍການຖວາຍນ້ຳ ໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບທານທັງປວງ ຄວນບູຊາເທວະ ແລະເຖິງສະຫວັນ.