Adhyaya 63

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये लक्ष्मीस्थापनं नाम द्विषष्टितमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्टितमो ऽध्यायः सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच एवं तार्क्ष्यस्य चक्रस्य ब्रह्मणो नृहरेस् तथा प्रतिष्ठा विष्णुवत् कार्या स्वस्वमन्त्रेण तां शृणु

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 62 ຊື່ວ່າ «ການຕັ້ງລັກສະມີ» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 63: «ການກ່າວເຖິງພິທີປະຕິສະຖາປະນາ ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ແລະເຄື່ອງໝາຍເທວະອື່ນໆ». ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໃນທຳນອງດຽວກັນ ການປະຕິສະຖາປະນາຂອງ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ຂອງຈັກຣະ ແລະທັງຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນຣະສິງຫະ ພຶງເຮັດເຊັ່ນກັບພຣະວິສນຸ—ແຕ່ລະອົງດ້ວຍມັນຕຣະຂອງຕົນ. ຈົ່ງຟັງພິທີນັ້ນ»។

Verse 2

सुदर्शन महाचक्र शान्त दुष्टभयङ्कर च्छिन्द छिन्द भिन्द भिन्द विदारय विदारय परमन्त्रान् ग्रस ग्रस भक्षय भक्षय भूतान् त्रायस त्रायस हूं फट् सुदर्शनाय नमः अभ्यर्च्य चक्रं चानेन रणे दारयेते रिपून्

«ໂອ ສຸດັຣຊະນະ ມະຫາຈັກຣະ, ສະງົບສຸກແກ່ຜູ້ດີ ແຕ່ນ່າຢ້ານກົວແກ່ຜູ້ຊົ່ວ! ຕັດ ຕັດ; ທະລຸ ທະລຸ; ສະແຫຼກ ສະແຫຼກ; ທຳລາຍ ທຳລາຍ. ກືນກິນມັນຕຣະສັດຕູ; ກືນ ກືນ; ກິນ ກິນ ພວກພູດອັນຮ້າຍ. ປົກປ້ອງ ປົກປ້ອງ—hūṃ phaṭ! ນະໂມແດ່ສຸດັຣຊະນະ»। ເມື່ອບູຊາຈັກຣະດ້ວຍມັນຕຣະນີ້ແລ້ວ ໃນສົງຄາມຍ່ອມສາມາດຜ່າສັດຕູໃຫ້ແຕກພັງໄດ້।

Verse 3

ॐ क्षौं नरसिंह उग्ररूप ज्वल ज्वल प्रज्वल प्रज्वल स्वाहा नरसिंहस्य मन्त्रोयं पातालाख्यस्य वच्मि ते ह शोषय शोषय निकृन्तय निकृन्तय तावद्यावन्मे वशमागताः पातालेभ्यः फट् असुरेभ्यः फट् मन्त्ररूपेभ्यः फट् मन्त्रजातिभ्यः फट् संशयान्मां भगवन्नरसिंहरूप विष्णो सर्वापद्भ्यः सर्वमन्त्ररूपेभ्यो रक्ष रक्ष ह्रूं फट् नमो ऽस्तु ते नरसिंहस्य विद्येयं हरिरूपार्थसिद्धिदा

«Oṃ kṣauṃ—ໂອ ນຣະສິງຫະ ຮູບອັນດຸຮ້າຍ, ຈົ່ງລຸກໄຟ ລຸກໄຟ; ຈົ່ງລຸກໄຟຮຸນແຮງ ລຸກໄຟຮຸນແຮງ—svāhā! ມັນຕຣະນີ້ແມ່ນມັນຕຣະນຣະສິງຫະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປາຕາລ” ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ. ‘Ha—ໃຫ້ແຫ້ງ ໃຫ້ແຫ້ງ; ຕັດຂາດ ຕັດຂາດ—ຈົນກວ່າພວກນັ້ນຈະເຂົ້າຢູ່ໃນອຳນາດຂ້ອຍ—ພວກຈາກປາຕາລ: phaṭ; ອະສຸຣະ: phaṭ; ພະລັງງານທີ່ເປັນຮູບມັນຕຣະ: phaṭ; ຈຳພວກມັນຕຣະ: phaṭ. ຈາກຄວາມສົງໄສ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້ອຍ, ໂອ ພຣະວິສນຸໃນຮູບນຣະສິງຫະ; ຈາກພິບັດທັງປວງ, ຈາກພະລັງງານສັດຕູທີ່ເປັນຮູບມັນຕຣະທັງປວງ—ປົກປ້ອງ ປົກປ້ອງ—hrūṃ phaṭ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ’»। ວິທະຍານຣະສິງຫະນີ້ ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງເປົ້າໝາຍ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຮູບຮາຣິ (ວິສນຸ)។

Verse 4

त्रिलोक्यमोहनैर् मन्त्रैः स्थाप्यस्त्रैलोक्यमोहनः गदो दक्षे शान्तिकरो द्विभुजो वा चतुर्भुजः

ເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໄຕໂລກຍະ-ໂມຫະນະ» ພຶງຖືກປະຕິສະຖາປະນາດ້ວຍມັນຕຣະ «ຕຣິໂລກຍະ-ໂມຫະນະ». ໃນມືຂວາຖືຄະທາ (ຄ້ອນ/ກະບອງ), ເປັນຜູ້ປະທານ śānti (ຄວາມສະງົບສຸກ) ແລະອາດຖືກພາບເປັນສອງມື ຫຼື ສີ່ມື।

Verse 5

वामोर्ध्वे कारयेच्चक्रं पाञ्चजन्यमथो ह्य् अधः श्रीपुष्टिसंयुक्तं कुर्याद् बलेन सह भद्रया

ທາງເທິງດ້ານຊ້າຍ ຄວນວາດຈັກຣະ (Sudarśana) ແລະຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ ໃຫ້ວາງສັງຂ໌ Pāñcajanya. ຄວນຈັດໃຫ້ມີ Śrī ແລະ Puṣṭi ຮ່ວມກັບ Bala ແລະ Bhadrā ດ້ວຍ.

Verse 6

प्रासादे स्थापयेद्विष्णुं गृहे वा मण्डपे ऽपि वा वामनं चैव वैकुण्ठं हयास्यमनिरुद्धकं

ຄວນປະດິດຕັ້ງພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ໃນພຣະວິຫານ ຫຼືໃນເຮືອນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນມັນດະປະ (maṇḍapa) ພິທີ—ໃນຮູບ Vāmana, Vaikuṇṭha, Hayāsya (Hayagrīva) ແລະ Aniruddha.

Verse 7

स्थापयेज्जलशय्यास्थं मत्स्यादींश्चावतारकान् सङ्कर्षणं विश्वरूपं लिङ्गं वै रुद्रमूर्तिकं

ຄວນປະດິດຕັ້ງພຣະອົງຜູ້ເອື້ອຍອີງຢູ່ເທິງຕຽງນ້ຳ (jalashayya) ແລະອະວະຕານຕັ້ງແຕ່ Matsya ເປັນຕົ້ນ; ອີກທັງ Saṅkarṣaṇa, ຮູບສາກົນ (Viśvarūpa) ແລະ Liṅga ອັນເປັນຮ່າງຂອງ Rudra.

Verse 8

अर्धनारीश्वरं तद्वद्धरिशङ्करमातृकाः भैरवं च तथा सूर्यं ग्रहांस्तद्विनायकम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນເຊີນ/ນະມັດສະການ Ardhanārīśvara; ຄືກັນນັ້ນ Hari-Śaṅkara ແລະບັນດາແມ່ເທວີ (Mātṛkās); ອີກທັງ Bhairava, ພຣະອາທິດ (Sūrya), ພຣະເຄາະ (Grahas) ແລະ Vināyaka (Gaṇeśa) ທີ່ສຳພັນກັບພວກນັ້ນ.

Verse 9

दर दर इति ख, ग, ङ, इति चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ॐ फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिरूपा सुमिद्विदा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गौरीमिन्द्रादिकां लेप्यां चित्रजां च बलाबलां पुस्तकानां प्रतिष्ठां च वक्ष्ये लिखनतद्विधिं

ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍບາງສະບັບ ອ່ານວ່າ «dara dara»; ໃນອີກສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ ອ່ານວ່າ «rakṣa rakṣa, oṃ phaṭ»; ໃນອີກສະບັບ ອ່ານວ່າ «rakṣa rakṣa, hrīṃ phaḍ»; ແລະໃນສອງສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ ອ່ານວ່າ «harirūpā sumidvidā». ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍພິທີກ່ຽວກັບ Gaurī, ການທາ/ປ້າຍ (lepa) ທີ່ສຳພັນກັບ Indra ແລະເທວະອື່ນໆ, ວິທີການວາດຮູບແບບແຜນ (diagrammatic), ພິທີເກືອບກັບກຳລັງແລະຄວາມອ່ອນແອ, ພ້ອມທັງການປະດິດຕັ້ງ/ປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ຂອງປຶ້ມ ແລະວິທີຂຽນມັນ.

Verse 10

स्वस्तिके मण्डले ऽभ्यर्च्य शरपत्रासने स्थितं लेख्यञ्च लिखितं पुस्तं गुरुर्विद्यां हरिं यजेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິໃນມັນດະລາຮູບສະວັສຕິກະ ແລະໃຫ້ພຣະອົງປະທັບເທິງອາສະນະທຳດ້ວຍໃບລູກສອນ ກໍຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ເຄື່ອງຂຽນ ແລະປຶ້ມທີ່ຂຽນແລ້ວ; ຄູອາຈານຄວນບູຊາວິທະຍາ ແລະພຣະຫຣິ.

Verse 11

यजमानो गुरुं विद्यां हरिं लिपिकृतं नरं प्राङ्मुखः पद्मिनीं ध्यायेत् लिखित्वा श्लोकपञ्चकं

ຜູ້ປະກອບພິທີ (ຍະຊະມານ) ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາຄູອາຈານ, ວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້), ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ), ຊາຍຜູ້ໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ຂຽນ, ແລະ ປັດມິນີ; ຫຼັງຈາກຂຽນຄຳກະວີຫ້າບົດແລ້ວ.

Verse 12

रौप्यस्थमस्या हैम्या च लेखन्या नागराक्षरं ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्या शक्त्या दद्याच्च दक्षिणां

ຄວນຂຽນຂໍ້ຄຳນີ້ເປັນອັກສອນນາກະຣີ ໂດຍໃຊ້ປາກກາຂຽນທອງ ແລະນຳໄປເກັບໄວ້ໃນຫີບເງິນ. ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ແລະມອບດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ດ້ວຍ.

Verse 13

गुरुं विद्यां हरिं प्रार्च्य पुराणादि लिखेन्नरः पूर्ववन्मण्डलाद्ये च ऐशान्यां भद्रपीठके

ເມື່ອບູຊາຄູອາຈານ, ວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້), ແລະພຣະຫຣິກ່ອນແລ້ວ ບຸກຄົນຄວນຂຽນຄັດລອກປູຣານະ ແລະຄຳພີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ແລະດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຫຼັງຈາກເລີ່ມດ້ວຍມັນດະລາ ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ຄວນນັ່ງເທິງບັດຣະ-ປີຖະ (ບ່ອນນັ່ງມົງຄຸນ) ທີ່ວາງໄວ້ທາງອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ).

Verse 14

दर्पणे पुस्तकं दृष्ट्वा सेचयेत् पूर्ववद् घटैः नेत्रोन्मीलनकं कृत्वा शय्यायां तु न्यसेन्नरः

ເມື່ອເຫັນພາບສະທ້ອນຂອງປຶ້ມສັກສິດໃນກະຈົກແລ້ວ ຄວນປະພອຍນ້ຳສົດດ້ວຍໝໍ້ນ້ຳ (ຄະຕະ) ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກເຮັດພິທີ “ເປີດດວງຕາ” ແລ້ວ ບຸກຄົນຄວນນຳໄປວາງໄວ້ເທິງຕຽງ/ທີ່ພັກວາງ.

Verse 15

न्यसेत्तु पौरुषं सूक्तं देवाद्यं तत्र पुस्तके कृत्वा सजीवीकरणं प्रार्च्य हुत्वा चरुं ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ຂອງ ປາວຣຸສະ-ສູກຕະ (Pauruṣa-sūkta) ໂດຍເລີ່ມຈາກການເຊີນເທວະດາ ລົງໃນປຶ້ມນັ້ນ; ເມື່ອເຮັດພິທີສະຈີວີກະຣະນະ (sajīvīkaraṇa) ໃຫ້ມີຊີວິດແລ້ວ ພຶງບູຊາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຈາຣຸ (caru) ເປັນອາຫູຕິລົງໃນໄຟ.

Verse 16

सम्प्राश्य दक्षिणाभिस्तु गुर्वादीन् भोजयेद्द्विजान् रथेन हस्तिना वापि भ्राम्येत् पुस्तकं नरैः

ເມື່ອຮັບປະທານແລ້ວ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ຄູອາຈານ ແລະຜູ້ຄວນເຄົາລົບອື່ນໆ ພ້ອມທັງພວກດວິຊະ (brāhmaṇa). ອີກທັງໃຫ້ຊາຍທັງຫຼາຍແຫ່ປຶ້ມນັ້ນໂດຍພິທີ—ໃນລົດຮົບ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເທິງຊ້າງ.

Verse 17

गृहे देवालयादौ तु पुस्तकं स्थाप्य पूजयेत् वस्त्रादिवेष्टितं पाठादादावन्ते समर्चयेत्

ໃນເຮືອນ ຫຼືກ່ອນອື່ນໃນເທວາລະຍະ ພຶງນໍາປຶ້ມສັກສິດໄປຕັ້ງແລ້ວບູຊາ. ໂດຍຫໍ່ດ້ວຍຜ້າແລະອື່ນໆ ພຶງໃຫ້ກຽດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນຕອນເລີ່ມ ແລະໃນຕອນຈົບຂອງການອ່ານສະດຸດ.

Verse 18

त्वा च प्रदापयेत् ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या शक्त्यादद्याच्च दक्षिणामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्वमण्डपपार्श्वे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुस्तकं नर इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्ते सदार्चयेदिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः जगच्छान्तिञ्चावधार्य पुस्तकं वाचयेन्नरः अध्यायमेकं कुम्भाद्भिर्यजमानादि सेचयेत्

ອີກທັງພຶງໃຫ້ມີການມອບຖວາຍນັ້ນດ້ວຍ. ພຶງເລີ້ຍງພວກພຣາຫມະນະ (brāhmaṇa) ຕາມກໍາລັງ ແລະຕາມຖານະພຶງໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā). ເມື່ອກໍານົດໃຈເຖິງ «ສັນຕິພາບແຫ່ງໂລກ» (jagacchānti) ຊາຍຄົນໜຶ່ງພຶງໃຫ້ອ່ານປຶ້ມ; ໃຫ້ອ່ານໜຶ່ງບົດ/ບົດທີ່ໜຶ່ງ. ແລ້ວໃຊ້ນໍ້າຈາກຄຸມພະ (kumbha) ໃນພິທີ ພຶງພອຍນໍ້າປະພອຍໃຫ້ແກ່ຍະຈະມານະ (yajamāna) ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເພື່ອຊໍາລະສັກສິດ.

Verse 19

द्विजाय पुस्तकं दत्वा फलस्यान्तो न विद्यते त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वीं सरस्वती

ເມື່ອໃຫ້ປຶ້ມແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້) ຜົນບຸນຂອງທານນັ້ນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດມີສາມປະການ: ງົວ, ແຜ່ນດິນ, ແລະ ສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ຄືຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ.

Verse 20

विद्यादानफलं दत्वा मस्यन्तं पत्रसञ्चयं यावत्तु पत्रसङ्ख्यानमक्षराणां तथानघ

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ! ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງທານວິຊາ ຄື ຊຸດຄຳພີຂຽນດ້ວຍນ້ຳໝຶກ ບຸນກຸສົນນັ້ນຈະດຳລົງຕາມຈຳນວນໃບ ແລະຕາມຈຳນວນອັກສອນເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 21

तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते पञ्चरात्रं पुराणानि भारतानि ददन्नरः कुलैकविंशमुद्धृत्य परे तत्त्वे तु लीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃນໄລຍະຫ້າຄືນ ໄດ້ໃຫ້ທານຄຳສອນປັນຈະຣາຕຣະ ພູຣານະ ແລະ ພາຣະຕະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງວິສນຸເປັນພັນປີ; ໄດ້ຍົກຊ່ວຍວົງສາ 21 ຊົນຊັ້ນ ແລ້ວສຸດທ້າຍກໍລະລາຍເຂົ້າສູ່ສະພາວະສູງສຸດ।