Adhyaya 60

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अधिवासनं नाम ऊनषष्टितमो ऽध्यायः अथ षष्टितमोध्यायः वासुदेवप्रतिष्ठादिविधिः भगवानुवाच पिण्डिकास्थापनार्थन्तु गर्भागारं तु सप्तधा विभजेद् ब्रह्मभागे तु प्रतिमां स्थापयेद् बुधः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ—ມະຫາປຸຣານະດັ່ງເດີມ—ບົດທີ 59 ຊື່ “ອະທິວາສະນະ” (ພິທີກ່ອນການປະກອບພຣະພິທີ) ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 60: “ວິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ຂອງ ວາສຸເທວະ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.” ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ເພື່ອຕັ້ງປິນດິກາ (ຖານຮອງ) ຄວນແບ່ງກະບະກຣິຫະ (garbhagṛha, ຫ້ອງສັກສິດ) ເປັນ 7 ສ່ວນ; ແລະໃນ ‘ສ່ວນພຣະພຣະຫມະ’ ຜູ້ຮູ້ຄວນປະດິດຕັ້ງປະຕິມາ (pratimā) ໄວ້.”

Verse 2

देवमनुषपैशाचभागेषु न कदाचन ब्रह्मभागं परित्यज्य किञ्चिदाश्रित्य चाण्डज

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່, ເມື່ອແບ່ງສ່ວນທີ່ຈັດໄວ້ສຳລັບເທວະດາ, ມະນຸດ, ແລະປີສາຈະ ບໍ່ຄວນລະທິ້ງ “ສ່ວນຂອງພຣະພຣະຫມະ” ເລີຍ. ແຕ່ຄວນຈັດສັນບາງຢ່າງໄວ້ເສມອ ໂດຍເຄົາລົບແລະອາໄສສ່ວນນັ້ນ.

Verse 3

देवमानुषभागाभ्यां स्थाप्या यत्नात्तु पिण्डिका नपुंसककशिलायान्तु रत्नन्यासं समाचरेत्

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງລະມັດລະວັງ ຄວນຕິດຕັ້ງປິນດິກາ (piṇḍikā) ໂດຍຄໍານຶງທັງສ່ວນເທວະ ແລະ ສ່ວນມະນຸດ (ຕາມການແບ່ງສັດສ່ວນທີ່ກໍານົດ)។ ແລະໃນກໍລະນີຫີນ “ບໍ່ກໍານົດເພດ” ຄວນປະຕິບັດພິທີຝາກຮັດຕະນະ (ratna-nyāsa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ។

Verse 4

नारसिंहेन हुत्वा रत्नन्यासं च तेन वै चतस्रः स्थापयेच्च गा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपठः घोषयेच्च ततो मखे इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेदाशु पिण्डिकामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वर्णन्यासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः व्रीहीन् रत्नांस्त्रिधातूंश् च लोहादींश् चन्दनादिकान्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫູຕິດ້ວຍນາຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດການຝາກຮັດຕະນະ (ratna-nyāsa) ດ້ວຍພິທີນັ້ນເອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນສ້າງຕັ້ງທັງສີ່ທິດ/ສີ່ຕໍາແໜ່ງ ໂດຍກ່າວວ່າ “gā”. ຕໍ່ມາໃນມະຄະ (makha) ຄວນປະກາດຕາມທີ່ກໍານົດ; ຄວນວາງປິນດິກາໃຫ້ໄວ; ແລະຄວນເຮັດວັນນະນຍາສ (varṇa-nyāsa) ຄືການວາງພະຍັນຊະນະ/ອັກສອນ. (ຄວນຈັດ/ຖວາຍ) ເຂົ້າເມັດ, ເພັດພອຍ, ສາມໂລຫະ (tridhātu), ໂລຫະເລີ່ມຈາກເຫຼັກ, ແລະຈັນທະນາກັບສານອື່ນໆ.

Verse 5

पूर्वादिनवगर्तेषु न्यसेन् मध्ये यथारुचि अथ चेन्द्रादिमन्त्रैश् च गर्तो गुग्गुलुनावृतः

ໃນຫຼຸມທັງເກົ້າ ເລີ່ມຈາກຫຼຸມທາງຕາເວັນອອກ ຄວນວາງ (ເຄື່ອງບູຊາ/ການວາງຕາມພິທີ) ໂດຍຈັດຫຼຸມກາງຕາມຄວາມພໍໃຈ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາເລີ່ມຈາກອິນດຣະ ແລະອື່ນໆ ຫຼຸມນັ້ນຄວນຖືກປົກ/ລ້ອມດ້ວຍກຸກກຸລຸ (guggulu) ເປັນຄວັນຫອມ/ສານພິທີ.

Verse 6

रत्नन्यासविधिं कृत्वा प्रतिमामालभेद्गुरुः सशलाकैर् दर्भपुञ्जैश् च सहदेवैः समन्वितैः

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຝາກຮັດຕະນະ (ratna-nyāsa) ຕາມວິທີແລ້ວ ອາຈານ (guru) ຄວນເລີ່ມການປະກອບພິທີຈັບຕ້ອງ/ປະພຶດຕໍ່ຮູບປະຕິມາ (pratimā) ເພື່ອການສະຖາປະນາ. ໂດຍມີເຂັມ/ໄມ້ປັກພິທີ (śalākā) ແລະມັດຫຍ້າດັບພະ (darbha) ພ້ອມກັບການເຊີນເທວະຜູ້ຕິດຕາມ (sahadeva) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 7

सवाह्यन्तैश् च संस्कृत्य पञ्चगव्येन शोधयेत् प्रोक्षयेद्दर्भतोयेन नदीतीर्थोदकेन च

ເມື່ອໄດ້ຈັດການໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍພິທີຊ່ວຍເສີມຕາມທີ່ກໍານົດ (vāhyanta) ແລ້ວ ຄວນຊໍາລະດ້ວຍປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya). ແລະຄວນພອຍນໍ້າທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍຫຍ້າດັບພະ (darbha) ພ້ອມທັງນໍ້າຈາກແມ່ນໍ້າ ຫຼືນໍ້າຈາກທີ່ທິຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ.

Verse 8

होमार्थे खण्डिलं कुर्यात् सिकताभिः समन्ततः सार्धहस्तप्रमाणं तु चतुरस्रं सुशोभनं

ເພື່ອປະກອບພິທີໂຮມະ ຄວນຈັດເຮັດຂັນດິລະ (ພື້ນທີ່/ແທ່ນໄຟບູຊາ) ໂດຍໂຮຍຊາຍລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ; ໃຫ້ມີຂະໜາດ 1 ແລະ 1/2 ຮັດຖະ ແລະເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມງາມສົມສ່ວນ।

Verse 9

अष्टदिक्षु यथान्यासं कलशानपि विन्यसेत् पूर्वाद्यानष्टवर्णेन अग्निमानीय संस्कृतं

ໃຫ້ຈັດວາງກະລະສະ (ຫມໍ້/ພາຊະນະພິທີ) ຕາມກົດໃນທິດທັງ 8; ແລ້ວເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ນໍາໄຟທີ່ໄດ້ຖືກສັງສະການເຂົ້າມາ ໂດຍເຊີນດ້ວຍມົນຕຣາ 8 ພະຍາງຄ໌।

Verse 10

त्वमग्नेद्युभिरिति गायत्र्या समिधो हुनेत् अष्टार्णेनाष्टशतकं आज्यं पूर्णां प्रदापयेत्

ເມື່ອສະດຸດກາຍະຕຣີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «tvam agne dyubhiḥ …» ໃຫ້ຖວາຍສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟ) ລົງໃນໄຟ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາ 8 ພະຍາງຄ໌ ໃຫ້ຖວາຍອາຊະຍະ (ເນີຍໃສ) 800 ຄັ້ງ ແລະສຸດທ້າຍເຮັດປູຣະນາຫຸຕິ (ຫຸຕິສົມບູນປິດພິທີ).

Verse 11

शान्त्युदकं आम्रपत्रैः मूलेन शतमन्त्रितं सिञ्चेद्देवस्य तन्मूर्ध्नि श्रीश् च ते ह्य् अनया ऋचा

ໃຊ້ໃບມ່ວງ ໃຫ້ພອຍນ້ໍາສັນຕິ (ນ້ໍາເພື່ອຄວາມສະຫງົບ) ທີ່ໄດ້ຖືກປະສິດທິດ້ວຍມູລະມົນຕຣາ 100 ຄັ້ງ ລົງເທິງສີສະຂອງເທວະຮູບ; ພ້ອມກັບສະດຸດວ່າ: «ຂໍໃຫ້ສຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ເປັນຂອງທ່ານ ໂດຍຣຶຈ (ບົດສັກສິດ) ນີ້».

Verse 12

ब्रह्मयानेन चोद्धृत्य उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते तद्विष्णोरिति मन्त्रेण प्रासादाभिमुखं नयेत्

ເມື່ອຍົກວັດຖຸສັກສິດ/ເທວະຮູບ ຂຶ້ນເທິງພາຫະນະພຣະພຣະຫມາ (brahma-yāna) ແລ້ວ ໃຫ້ສະດຸດວ່າ «uttistha brahmaṇaspate» — “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ”. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «tad viṣṇoḥ …» ໃຫ້ນໍາໄປໂດຍໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງພຣະປຣາສາດ (ວັດ).

Verse 13

शिविकायां हरिं स्थाप्य भ्रामयीत पुरादिकं गीतवेदादिशब्दैश् च प्रासादद्वारि धारयेत्

ເມື່ອອັນເຊີນພຣະຫຣິ (Hari) ຂຶ້ນໃສ່ສິວິກາ (ກະດານຫາມ) ແລ້ວ ຄວນແຫ່ວຽນຮອບເມືອງແລະບໍລິເວນ; ມີສຽງຮ້ອງເພງ ການສວດວິດ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວນໍາໄປປະດັບໄວ້ທີ່ປະຕູວິຫານ.

Verse 14

इतपुस्तकत्रयपाठः अष्टान्तेनाष्टशतकमिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शान्त्युदकमाज्यपात्रैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्रह्मपात्रेणेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गीतवाद्यादिशब्दैश् च इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्त्रीभिर्विप्रैर् मङ्गलाष्टघटैः संस्नापयेद्धरिं ततो गन्धादिनाभ्यर्च्य मूलमन्त्रेण देशिकः

(ບາງສຳນວນໃນຄັດລອກມີຄຳອ່ານຕ່າງກັນ: «ດ້ວຍອັກສອນສຸດທ້າຍ 8 ໃຫ້ໄດ້ 108»; «ດ້ວຍພາຊະນະນ້ຳສັນຕິ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee)»; «ດ້ວຍພາຊະນະພຣະພຣະຫມາ»; ແລະ «ມີສຽງເພງແລະດົນຕີ».) ຈາກນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍແມ່ຍິງ ແລະ ພຣາຫມັນ ໃຊ້ໝໍ້ມົງຄຸນ 8 ໃບ (aṣṭa-maṅgala ghaṭa) ເຮັດອະພິເສກອາບພຣະຫຣິ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ອາຈານພິທີ (deśika) ບູຊາດ້ວຍຈັນທະນ໌ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ພ້ອມສວດມູລະມັນຕຣະ (mūlamantra).

Verse 15

अतो देवेति वस्त्राद्यमष्टाङ्गार्घ्यं निवेद्य च स्थिरे लग्ने पिण्डिकायां देवस्य त्वेति धारयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສວດມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ato deve…» ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະອື່ນໆ ພ້ອມຖວາຍອັຣຄະຍະ 8 ສ່ວນ (aṣṭāṅgārghya). ໃນເວລາລັກນະ (lagna) ທີ່ໝັ້ນຄົງແລະເປັນມົງຄຸນ ຈຶ່ງຕັ້ງໃຫ້ແນ່ນອນເທິງປິນດິກາ (piṇḍikā) ໂດຍສວດ «devasya tvam…».

Verse 16

ॐ त्रैलोक्यविक्रान्ताय नमस्तेस्तु त्रिविक्रम संस्थ्याप्य पिण्डिकायान्तु स्थिरं कुर्याद्विचक्षणः

«ໂອມ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ ຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ຜູ້ກ້າວຂ້າມສາມໂລກ»។ ເມື່ອຕັ້ງສະຖາປະນາແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນເຮັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລະແນ່ນອນເທິງປິນດິກາ (piṇḍikā).

Verse 17

ध्रुवा द्यौरिति मन्त्रेण विश्वतश् चक्षुरित्यपि पञ्चगव्येन संस्नाप्य क्षाल्य गन्धदकेन च

ດ້ວຍມັນຕຣະ «dhruvā dyauḥ» ແລະອີກດ້ວຍ «viśvataś cakṣuḥ» ຄວນອາບດ້ວຍປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya) ແລ້ວລ້າງອອກ ແລະຊໍາລະດ້ວຍນ້ຳຫອມອີກດ້ວຍ.

Verse 18

पूजयेत् सकलीकृत्य साङ्गं सावरणं हरिं ध्यायेत् स्वं तस्य मूर्तिन्तु पृथिवी तस्य पीठिका

ເມື່ອຈັດພິທີບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ ແລະ ອາວະຣະນະ (āvaraṇa) ທັງປວງ. ພຶງພິຈາລະນາວ່າ ຮູບຂອງຕົນເປັນຮູບປາກົດຂອງພຣະອົງ; ແຜ່ນດິນເປັນພີຖິກາ (pīṭhikā) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 19

कल्पयेद्विग्रहं तस्य तैजसैः परमाणुभिः जीवमावाहयिष्यामि पञ्चविंशतितत्त्वगं

ພຶງປັ້ນຮູບພຣະອົງ (vigraha) ດ້ວຍອະນຸພາກອັນສະຫວ່າງໄສອັນລະອຽດ. (ແລ້ວຜູ້ປະກອບພິທີກ່າວວ່າ:) «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອາວາຫະນ (āvāhana) ຊີວະ (jīva) ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕັດຕະວະ 25 (tattva)»

Verse 20

चैतन्यं परमानन्दं जाग्रत्स्वप्नविवर्जितं देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितं

ນັ້ນແມ່ນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ (caitanya) ແລະເປັນອານັນດະສູງສຸດ; ພົ້ນຈາກສະພາບຕື່ນແລະຝັນ; ປາສຈາກກາຍ, ອິນທຣີ, ຈິດ, ປັນຍາ, ປຣານ (prāṇa) ແລະອະຫັງກາຣ (ahaṅkāra).

Verse 21

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं हृदयेषु व्यवस्थितं हृदयात् प्रतिमाविम्बे स्थिरो भव परेश्वर

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຈົນເຖິງຫຍ້າໃບນ້ອຍໜຶ່ງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດໝັ້ນ ຫຼັງຈາກຖືກອາວາຫະນຈາກດວງໃຈ ເຂົ້າສູ່ພາບສະທ້ອນໃນຮູບນີ້.

Verse 22

सजीवं कुरु बिम्बं त्वं सवाह्याभ्यन्तरस्थितः अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो देहोपाधिषु संस्थितः

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ບິມພະ (bimba) ນີ້ເປັນຮູບມີຊີວິດ, ໂດຍພຣະອົງສະຖິດທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ. ປຸຣຸສະ (puruṣa) ມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນອຸປາທິ (upādhi) ອັນຈຳກັດໂດຍກາຍ.

Verse 23

ज्योतिर्ज्ञानं परं ब्रह्म एकमेवाद्वितीयकं सजीवीकरणं कृत्वा प्रणवेन निबोधयेत्

ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດແມ່ນຈິດສຳນຶກອັນສະຫວ່າງໄສ (ຄວາມຮູ້) ໂດຍຕົນເອງ—ມີແຕ່ອົງດຽວ ບໍ່ມີອົງທີສອງ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ມັນມີຊີວິດໃນປະສົບການພາຍໃນແລ້ວ ຄວນຮູ້ແຈ້ງຜ່ານພຣະນະວະ (ໂອມ)។

Verse 24

सान्निध्यकरणन्नाम हृदयं स्पृश्य वै जपेत् सूक्तन्तु पौरुषं ध्यायन् इदं गुह्यमनुं जपेत्

ແຕະທີ່ຫົວໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະ (japa) ມັນຕຣາຫົວໃຈທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສານນິດຍະ-ກະຣະນະ» ອັນເປັນພິທີໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດໃກ້. ແລະເມື່ອພິຈາລະນາ «ເປົາຣຸສະສູກຕະ» ດ້ວຍສະມາທິ ຄວນຈະປະສູດມັນຕຣາລັບນີ້.

Verse 25

नमस्तेस्तु सुरेशाय सन्तोषविभवात्मने मङ्गलाष्टघटे इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ज्ञानविज्ञानरूपाय ब्रह्मतेजोनुयायिने

ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ້ ຈອມເທວະ—ຜູ້ມີຄວາມຮັ່ງມີອັນເກີດຈາກຄວາມພໍໃຈເປັນສະພາບ. ທ່ານເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມຮູ້ ແລະປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ແລະດຳລົງສອດຄ່ອງກັບລັດສະຫມີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 26

गुणातिक्रान्तवेशाय पुरुषाय महात्मने अक्षयाय पुराणाय विष्णो सन्निहितो भव

ໂອ້ ວິສນຸ—ຜູ້ກ້າວພົ້ນຈາກຄຸນະທັງສາມ, ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ, ມະຫາອັດຕາ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະຜູ້ເກົ່າແກ່ດັ້ງເດີມ—ຂໍໃຫ້ສະຖິດຢູ່ນີ້ ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ.

Verse 27

यच्च ते परमं तत्त्वं यच्च ज्ञानमयं वपुः तत् सर्वमेकतो लीनमस्मिन्देहे विबुध्यतां

ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຕັດຕະວະສູງສຸດຂອງພຣະອົງ, ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຮູບກາຍອັນປະກອບດ້ວຍຄວາມຮູ້—ຂໍໃຫ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງວ່າ ທັງໝົດນັ້ນໄດ້ຫຼວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວ ໃນກາຍນີ້.

Verse 28

आत्मानं सन्निधीकृत्य ब्रह्मादिपरिवारकान् स्वनाम्ना स्थापयेदन्यानायुधान् स्वमुद्रया

ເມື່ອໄດ້ນໍາຕົນເອງເຂົ້າສູ່ສະຖານະສັນນິທິອັນສັກສິດແລ້ວ ພຶງສະຖາປະນາພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆ; ພ້ອມທັງສະຖາປະນາອາວຸດເທວະອື່ນໆ ໂດຍກ່າວນາມຂອງມັນ ແລະໃຊ້ມຸດຣາຕາມພິທີ।

Verse 29

यात्रावर्षादिकं दृष्ट्वा ज्ञेयः सन्निहितो हरिः नत्वा स्तुत्वा स्तवाद्यैश् च जप्त्वा चाष्टाक्षरादिकं

ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງໝາຍເຊັ່ນຂະບວນຍາດຕະຣາ ແລະການພອຍນໍ້າ/ຝົນບູຊາ ພຶງຮູ້ວ່າ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໄຫວ້ນົບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍສະໂຕຕຣະ ແລະບົດສັນລະເສີນອື່ນໆ ແລ້ວ ພຶງຈັບຕະມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ ແລະມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງອີກດ້ວຍ।

Verse 30

चण्डप्रचण्डौ द्वारस्थौ निर्गत्याभ्यर्चयेद्गुरुः अग्निमण्डपमासाद्य गरुडं स्थाप्य पूजयेत्

ຄູພິທີ (ກຸຣຸ) ອອກໄປຂ້າງນອກ ແລ້ວບູຊາ ຈັນຑະ ແລະ ປະຈັນຑະ ຜູ້ຢືນຢູ່ປະຕູ. ຈາກນັ້ນໄປຮອດອັກນິມັນຑະປະ (agni-maṇḍapa) ສະຖາປະນາ ກະຣຸດ (Garuḍa) ແລ້ວປະກອບການບູຊາຂອງທ່ານ।

Verse 31

दिगीशान् दिशि देवांश् च स्थाप्य सम्पूज्य देशिकः विश्वक्सेनं तु संस्थाप्य शङ्खचक्रादि पूजयेत्

ເມື່ອສະຖາປະນາຈອມເທວະແຫ່ງທິດ ແລະເທວະທັງຫຼາຍໃນທິດຂອງຕົນ ແລະບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄູພິທີພຶງສະຖາປະນາ ວິສວັກເສນ (Viśvaksena) ແລ້ວບູຊາສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະອື່ນໆ (ເຄື່ອງໝາຍ/ເຄື່ອງປະກອບ).

Verse 32

सर्वपार्षदकेभ्यश् च बलिं भूतेभ्य अर्चयेत् परमवस्त्रसुवर्णादि गुरवे दक्षिणां ददेत्

ແລະພຶງຖວາຍບະລິ (bali) ເປັນເຄື່ອງບູຊາອາຫານແກ່ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມທັງປວງ; ພຶງບູຊາພູຕະ (bhūta) ຄືວິນຍານທາດທັງຫຼາຍດ້ວຍ. ແກ່ກຸຣຸ ພຶງມອບທັກສິນາ (dakṣiṇā) ເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຊັ້ນດີ ຄໍາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 33

यागोपयोगिद्रव्याद्यमाचार्याय नरोर्पयेत् आचार्यदक्षिणार्धन्तु ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां ददेत्

ບຸກຄົນພຶງຖວາຍແກ່ອາຈານ (ācārya) ຜູ້ປະກອບພິທີຍັດ ບັນດາວັດຖຸ ແລະ ເຄື່ອງອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ໃນຍັດ. ແຕ່ຄ່າດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຂອງອາຈານນັ້ນ ຄວນແບ່ງເຄິ່ງໜຶ່ງເປັນຄ່າພິທີ ໃຫ້ແກ່ພຣະຣິດວິຈ (ṛtvij) ຜູ້ປະກອບຍັດ.

Verse 34

अन्येभ्यो दक्षिणां दद्याद्भोजयेद् ब्राह्मणांस्ततः अवारितान् फलान् दद्याद्यजमानाय वै गुरुः

ຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ຜູ້ອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ້ຍງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ. ອີກທັງ ກູຣຸຜູ້ປະກອບພິທີ ຄວນມອບໃຫ້ຍະຈະມານ (yajamāna) ຜົນທີ່ບໍ່ຖືກກັ້ນຂວາງ ແມ່ນສ່ວນທີ່ພຶງໄດ້ຕາມທຳນຽມ.

Verse 35

विष्णुं नयेत् प्रतिष्ठाता चात्मना सकलं कुलं य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः यच्च ते परमं गुह्यमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यात्रावर्षादिकं कृत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अवारितफलमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रतिष्ठाकृदिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः सर्वेषामेव देवानामेष साधारणो विधिः मूलमन्त्राः पृथक्तेषां शेषं कार्यं समानकं

ຜູ້ປະກອບການປະຕິສະຖາ (ຜູ້ຕິດຕັ້ງ) ພຶງນຳພຣະເທວະຕາໃນພາບເປັນ ວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະໂດຍການນັ້ນ ຍ່ອມນຳພາ (ຊຳລະແລະຍົກສູງ) ວົງຕະກູນທັງໝົດຂອງຕົນຜ່ານຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນວິທີການທົ່ວໄປສຳລັບການປະຕິສະຖາຂອງເທວະທັງປວງ: ມູນມັນຕຣາ (root-mantra) ຂອງແຕ່ລະອົງແຕກຕ່າງກັນ ແຕ່ພິທີການທີ່ເຫຼືອປະຕິບັດເຫມືອນກັນ.