Adhyaya 58

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये कलशाधिवासो नाम सप्तपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः अथ अष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः स्नानादिविधिः भगवानुवाच ऐशान्यां जनयेत् कुण्डं गुरुर्वह्निञ्च वैष्णवं गायत्र्यष्टशतं हुत्वा सम्पातविधिना घटान्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 57 ຊື່ “Kalaśādhivāsa (ການສະຖາປະນາ/ປະສິດທິກະລະສະ—ໝໍ້ພິທີ)” ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 58 “ວິທີອາບນ້ຳ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ”. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ໃນທິດອີສານ ອາຈານພິທີຈົ່ງສ້າງຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ແລະຈຸດໄຟໄວສະນະວະ. ເມື່ອຖວາຍຮຸຕະ 800 ຄັ້ງດ້ວຍຄາຍະຕຣີ ແລ້ວ ຈົ່ງປະສິດທິໝໍ້ພິທີຕາມວິທີ sampāta.”

Verse 2

प्रोक्षयेत् कारुशालायां शिल्पिभिर्मूर्तिपैर् व्रजेत् तूर्यशब्दैः कौतुकञ्च बन्धयेद्दक्षिणे करे

ໃຫ້ເຮັດພິທີປຣົກສະນະ (ພອຍນ້ຳສັກສິດ) ໃນໂຮງງານຂອງຊ່າງ, ແລ້ວເດີນທາງໄປພ້ອມຊ່າງແລະຜູ້ປັ້ນຮູບພຣະ, ທ່າມກາງສຽງດົນຕີ; ແລະຜູກສາຍຄຸ້ມຄອງ (kautuka) ໄວ້ທີ່ມືຂວາ.

Verse 3

विष्णवे शिपिविष्टेति ऊर्णासूत्रेण सर्षपैः पट्टवस्त्रेण कर्तव्यं देशिकस्यापि कौतुकं

ເມື່ອສະດຸດຄຳວ່າ “viṣṇave śipiviṣṭe” ແລ້ວ ຄວນເຮັດ kautuka (ສາຍຄຸ້ມຄອງ/ເຄື່ອງຮັກສາ) ດ້ວຍສາຍຂົນແກະ ພ້ອມເມັດມັດສະຕາດ, ແລະຜ້າຄາດ (ຜ້າໄໝ/ຜ້າ) ເປັນຕົ້ນ; kautuka ແບບນີ້ຄວນເຮັດໃຫ້ແກ່ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (deśika) ດ້ວຍ.

Verse 4

मण्डपे प्रतिमां स्थाप्य सवस्त्रां पूजितान् स्तुवन् नमस्तेर्च्ये सुरेशानि प्रणीते विश्वकर्मणा

ເມື່ອຕັ້ງຮູບພະເທວະໃນມັນດະປະ ແລະບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ພ້ອມທັງສັນລະເສີນ ຄວນກ່າວວ່າ: «ນະໂມຕໍ່ພຣະນາງຜູ້ຄວນບູຊາ, ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ວິສະວະກັມມາປັ້ນສ້າງ».

Verse 5

प्रभाविताशेषजगद्धात्रि तुभ्यं नमो नमः त्वयि सम्पूजयामीशे नारायणमनामयं

ໂອ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ແລະຜູ້ເຮັດໃຫ້ສັບພະໂລກເຄື່ອນໄຫວ, ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນພຣະອົງນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊານາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ມີໂລກໄພ.

Verse 6

रहिता शिल्पिदोषैस्त्वमृद्धियुक्ता सदा भव एवं विज्ञाप्य प्रतिमां नयेत्तां स्नानमण्डपं

«ຂໍໃຫ້ທ່ານພົ້ນຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງແຫ່ງຊ່າງຝີມື ແລະຂໍໃຫ້ມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງສະເໝີ» ເມື່ອກ່າວວິນຍາປະນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງນຳຮູບພະເທວະໄປສູ່ມັນດະປະສະນານ (ສະຖານທີ່ອາບນ້ຳ).

Verse 7

शिल्पिनन्तोषयेद्द्रव्यैर् गुरवे गां प्रदापयेत् चित्रं देवेति मन्त्रेण नेत्रे चोन्मीलयेत्ततः

ຄວນໃຫ້ຊ່າງຝີມືພໍໃຈດ້ວຍຂອງຖວາຍ ແລະຄວນຖວາຍງົວແກ່ຄູອາຈານ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາ «citraṃ deva» ຈຶ່ງເຮັດພິທີເປີດດວງຕາ (netronmīlana) ໃຫ້ແກ່ຮູບພະເທວະ.

Verse 8

मण्डले इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निर्ज्योतीति दृष्टिञ्च दद्याद्वै भद्रपीठके ततः शुक्लानि पुष्पाणि घृतं सिद्धार्थकं तथा

ຄຳວ່າ «ໃນມັນດະລະ» ແມ່ນຕາມຂໍ້ອ່ານໃນປຶ້ມທີ່ຖືກໝາຍໄວ້. ເທິງພະດຣະປີຖະ (bhadrapīṭha) ອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນມອບ “ດຣິດຕິ/ການເພ່ງເບິ່ງ” ດ້ວຍມັນຕຣາ «agniḥ jyotiḥ» (ອັກນິແມ່ນແສງສະຫວ່າງ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍດອກໄມ້ສີຂາວ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ແລະ siddhārthaka (ເມັດມັດສະຕາດຂາວ) ດ້ວຍ.

Verse 9

दूर्वां कुशाग्रं देवस्य दद्याच्छिरसि देशिकः मधुवातेति मन्त्रेण नेत्रे चाभ्यञ्जयेद्गुरुः

ອາຈານພິທີ (deśika) ຄວນວາງຫຍ້າ dūrvā ແລະປາຍຫຍ້າ kuśa ໄວ້ເທິງສະຫຼອງຂອງພະເທວະຮູບ; ແລ້ວດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «madhu-vāta…» ກູຣຸຄວນຊະໂລມນ້ຳມັນທີ່ດວງຕາດ້ວຍ.

Verse 10

हिरण्यगर्भमन्त्रेण इमं मेति च कीर्तयेत् घृतेनाभ्यञ्जयेत् पश्चात् पठन् घृतवतीं पुनः

ໃຊ້ມັນຕຣາ Hiraṇyagarbha ແລ້ວຄວນສະດຸດຄຳ «imaṃ me» ດ້ວຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນຄວນຊະໂລມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ແລະໃນຂະນະທີ່ສະດຸດອີກຄັ້ງ ຄວນທ່ອງຣິຈ/ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນ «Ghṛtavatī» ຊ້ຳອີກ.

Verse 11

मसूरपिष्टे नोद्वर्त्य अतो देवेति कीर्तयन् क्षालयेदुष्णतोयेन सप्त ते ऽग्रेति देशिकः

ອາຈານພິທີ (deśika) ຄວນຖູຂັດ (udvartana) ດ້ວຍແປ້ງຖົ່ວເລນທິນ (masūra) ໃນຂະນະທີ່ທ່ອງ «ato deve…» ແລ້ວຈຶ່ງລ້າງອອກດ້ວຍນ້ຳອຸ່ນ ພ້ອມກັບກ່າວ «sapta te ’gre…».

Verse 12

द्रुपदादिवेत्यनुलिम्पेदापो हि ष्ठेति सेचयेत् नदीजैस्तीर्थजैः स्नानं पावमानीति रत्नजैः

ເມື່ອທ່ອງມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «Drupadā…» ຄວນຊະໂລມທາຮ່າງກາຍ; ເມື່ອທ່ອງ «Āpo hi ṣṭhā…» ຄວນພອຍນ້ຳ. ການອາບນ້ຳຄວນໃຊ້ນ້ຳຈາກແມ່ນ້ຳ ແລະຈາກທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (tīrtha); ສ່ວນການຊຳລະດ້ວຍອັນມະນີ ຄວນກະທຳດ້ວຍບົດ «Pāvamānī».

Verse 13

समुद्रं गच्छ चन्दनैस्तीर्थमृत्कलशेन च शन्नो देवीः स्नापयेच्च गायत्र्याप्युष्णवारिणा

«ຈົ່ງໄປຫາມະຫາສະໝຸດ» ພ້ອມກັບຈັນທະນະ (sandal) ແລະກະລະຊະ (kalasha) ທີ່ບັນຈຸດິນສັກສິດຈາກ tīrtha. ແລ້ວເມື່ອທ່ອງ «Śaṃ no devīḥ» ຈຶ່ງອາບນ້ຳ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນອາບດ້ວຍນ້ຳອຸ່ນ ໃນຂະນະທີ່ທ່ອງ Gāyatrī.

Verse 14

पञ्चमृद्धिर्हिरण्येति स्नापयेत्परमेश्वरं सिकताद्भिरिर्मं मेति वल्मीकोदघटेन च

ເມື່ອສະຫວດມັນຕຣາ «pañcamṛddhiḥ» ແລະຕໍ່ດ້ວຍ «hiraṇya iti» ພຶງອາບນ້ຳບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ; ອີກທັງໃຊ້ຊາຍ ພ້ອມສະຫວດ «irmaṃ me» ແລະໃຊ້ນ້ຳທີ່ນຳມາໃນໝໍ້ທຳຈາກຈອມມົດ (valmīka) ດ້ວຍ।

Verse 15

तद्विष्णोरिति ओषध्यद्भिर्या ओषधीति मन्त्रतः यज्ञायज्ञेति काषायैः पञ्चभिर्गव्यकैस्ततः

ສະຫວດມັນຕຣາ «tad viṣṇoḥ» ແລ້ວພຶງປະກອບພິທີດ້ວຍສະຫມຸນໄພ; ອີກທັງຕາມຂໍ້ກຳນົດ ດ້ວຍມັນຕຣາ «yā oṣadhīḥ»; ແລະດ້ວຍ «yajñāyajña» ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍນ້ຳຕົ້ມຢາ ແລະຜະລິດຕະພັນຫ້າຢ່າງຈາກງົວ।

Verse 16

पयः पृथिव्यां मन्त्रेण याः फलिनी फलाम्बुभिः विश्वतश् चक्षुः सौम्येन पूर्वेण कलसेन च

ດ້ວຍມັນຕຣາ ພຶງວາງ/ປະພອຍນົມລົງເທິງພື້ນດິນ; ຕໍ່ມາ ເຊີນພະລັງແຫ່ງຜົນໄມ້ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນຜົນໄມ້; ສະຖາປະນາ «ດວງຕາຜູ້ເຫັນທົ່ວ»; ແລະກະທຳດ້ວຍກະລະສະ (kalasha) ທາງທິດຕາເວັນອອກອັນອ່ອນໂຍນດ້ວຍ।

Verse 17

सोमं राजानमित्येवं विष्णो रराटं दक्षतः हंसः शुचिः पश्चिमेन कुर्यादुद्वर्तनं हरेः

ເມື່ອສະຫວດ «Somaṃ rājānam…» ພຶງຖູຂັດຊຳລະຫນ້າຜາກຂອງພຣະວິສນຸ; ດ້ານຂວາດ້ວຍ «Haṃsaḥ», ດ້ານຊ້າຍດ້ວຍ «Śuciḥ», ແລະຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ພຶງກະທຳ udvartana (ຖູຂັດດ້ວຍຜົງແຫ້ງເພື່ອຊຳລະ) ແດ່ພຣະຫຣິ।

Verse 18

मूर्धानन्दिवमन्त्रेण धात्रीं मांसीं च के ददेत् मानस्तोकेति मन्त्रेण गन्धद्वारेति गन्धकैः

ດ້ວຍມັນຕຣາ «mūrdhānaṁ divā…» ພຶງຖວາຍ dhātrī (āmalakī) ແລະ māṁsī (spikenard). ດ້ວຍມັນຕຣາ «mā naḥ stoke…» ແລະດ້ວຍສູດເວດ «gandha-dvāre…» ພຶງຖວາຍສານຫອມ ແລະນ້ຳຫອມທັງຫຼາຍ।

Verse 19

मयूरपिच्छेनोद्वर्त्य इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गायत्र्या गन्धवारिणा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः धात्रीमांस्युदकेन चेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः इदमापेति च घटैर् एताशीतिपदस्थितैः एह्येहि भगवन् विष्णो लोकानुग्राहकारक

«ຖູກາຍດ້ວຍຂົນນົກຢູງ»—ເປັນຂໍ້ອ່ານໃນສຳນວນໜຶ່ງ; «ອາບນ້ຳຫອມ ພ້ອມສວດ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī)»—ເປັນຂໍ້ອ່ານໃນສຳນວນສາມ; «ແລະດ້ວຍນ້ຳທີ່ແຊ່ ທາຕຣີ (ອາມະລະກີ) ແລະ ມາṃສີ (ຈະຕາມາṃສີ)»—ເປັນຂໍ້ອ່ານໃນສຳນວນໜຶ່ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈັດຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) ໃນຕຳແໜ່ງ 80 ແລ້ວສວດ «Idam āpaḥ…» ແລະເຊີນວ່າ: «ມາເຖີດ ມາເຖີດ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ຜູ້ອະນຸເຄາະໂລກທັງປວງ»។

Verse 20

यज्ञभागं गृहाणेमं वासुदेव नमोस्तु ते अनेनावाह्य देवेशं कुर्यात् कौतुकमोचनं

«ຂໍພຣະອົງຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດນະນີ້, ວາສຸເທວ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ໂດຍມະນຕຣານີ້ ເມື່ອເຊີນພຣະເທວເອສະ (Devēśa) ແລ້ວ ຄວນກະທຳພິທີຖອດ/ປົດສາຍການສັກສິດ (kautuka-mocana)»។

Verse 21

मुञ्चामि त्वेति सूक्तेन देशिकस्यापि मोचयेत् हिरण्मयेन पाद्यं दद्यादतो देवेति चार्घ्यकं

ດ້ວຍບົດສວດ (ມະນຕຣາ) ທີ່ເລີ່ມວ່າ «muñcāmi tvā… (ຂ້າພະເຈົ້າປົດປ່ອຍທ່ານ)» ຄວນເຮັດການປົດປ່ອຍ/ຊຳລະແກ່ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (deśika) ດ້ວຍ. ຄວນຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ (pādya) ໃນພາຊະນະຄຳ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍມະນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «ato deva…» ຈຶ່ງຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya)។

Verse 22

मधुवाता मधुपर्कं मयि गृह्णामि चाचमेत् अक्षन्नमीमदन्तेति किरेद्दर्वाक्षतं बुधः

ເມື່ອສວດ «Madhuvātā…» ແລ້ວ ຈຶ່ງຮັບມະທຸປັຣກະ (madhuparka—ນ້ຳເຜິ້ງປະສົມ) ແລະຕໍ່ມາ ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ (ācamanam). ເວົ້າ «akṣannamīm adanta iti» ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນໂຮຍເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ດ້ວຍທັບພີ (darvī)។

Verse 23

काण्डान्निर्मञ्छनं कुर्याद्गन्धं गन्धवतीति च उन्नयामीति माल्यञ्च इदं विष्णुः पवित्रकं

ຄວນຈັດເຮັດພະວິຕຣະກະ (pavitraka—ສາຍ/ພວງມາລາຊຳລະ) ໂດຍລອກເສັ້ນໃຍອອກຈາກກ້ານ (stalks). ເມື່ອຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ຈົ່ງກ່າວວ່າ «(ທ່ານ) ຫອມຫວນ»; ແລະເມື່ອຍົກຂຶ້ນແລະວາງພວງມາລາ ຈົ່ງກ່າວວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າຍົກຂຶ້ນ». ພິທີນີ້ແມ່ນພະວິຕຣະກະສຳລັບພຣະວິສນຸ।

Verse 24

वृहस्पते वस्त्रयुग्मं वेदाहमित्युत्तरीयकं महाव्रतेन सकलीपुष्पं चौषधयः क्षिपेत्

ສໍາລັບພຣະບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເປັນຄູ່ ພ້ອມສະດຸດມັນຕຣາ «vedāham»; ແລະຖວາຍຜ້າຄຸມເທິງ (uttarīya) ດ້ວຍ «mahāvratena»; ອີກທັງຖວາຍດອກໄມ້ «sakalī» ແລະສະຫມຸນໄພຢາດ້ວຍ।

Verse 25

धूपं दद्याद्धूरसीति विभ्राट्सूक्तेन चाञ्जनं युञ्जन्तीति च तिलकं दीर्घायुष्ट्वेति माल्यकं

ຄວນຖວາຍທູບດ້ວຍມັນຕຣາ «dhūr asi»; ຖວາຍອັນຊະນະ (añjana) ດ້ວຍ Vibhrāṭ-sūkta; ທາຕິລະກະ (tilaka) ທີ່ໜ້າຜາກດ້ວຍ «yuñjantī»; ແລະຖວາຍພວງມາລາດ້ວຍ «dīrghāyuṣṭva».

Verse 26

इन्द्रच्छत्रेति छत्रन्तु आदर्शन्तु विराजतः चामरन्तु विकर्णेन भूषां रथन्तरेण च

ຮົ່ມ (ຉັດຕຣາ) ໃຫ້ເອີ້ນວ່າ «ຮົ່ມຂອງອິນທຣະ»; ກະຈົກໃຫ້ໝາຍວ່າ «ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ» (Virājataḥ); ຈາມະຣະ (fly-whisk) ໃຫ້ໝາຍດ້ວຍ «Vikarṇa»; ແລະເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ໝາຍດ້ວຍ «Rathantara» ດ້ວຍ.

Verse 27

व्यजनं वायुदैवत्यैर् मुञ्चामि त्वेति पुष्पकं वेदाद्यैः संस्तुतिं कुर्याद्धरेः पुरुषसूक्ततः

ເມື່ອຖວາຍພັດ (vyajana) ອັນມີເທວະແຫ່ງລົມເປັນປະທານ ຈົ່ງກ່າວວ່າ «muñcāmi tvā iti» ແມ່ນ “ຂ້າພະເຈົ້າໂບກໃຫ້ທ່ານ”. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍດອກໄມ້ ຈົ່ງກະທໍາການສັນລະເສີນພຣະຫຣິ (Hari) ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງເວດ ເລີ່ມຈາກ Puruṣa-sūkta.

Verse 28

सर्वमेतत्समं कुर्यात् पिण्डिकादौ हरादिके देवस्योत्थानसमये सौपर्णं सूक्तमुच्चरेत्

ທຸກຢ່າງນີ້ຈົ່ງກະທໍາໃຫ້ເທົ່າກັນ ໃນກໍລະນີ piṇḍikā ແລະພິທີ/ຮູບແບບອື່ນໆ; ແລະສໍາລັບພຣະຫຣະ (Hara/Śiva) ກັບເທວະອື່ນໆ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນເວລາທີ່ຍົກ/ປຸກເທວະ (utthāna) ຈົ່ງສະດຸດ Sauparṇa Sūkta.

Verse 29

उत्तिष्ठेति समुत्थाप्य शय्याया मण्डपे नयेत् शाकुनेनैव सूक्तेन देवं ब्रह्मरथादिना

ເມື່ອປຸກພຣະເທວະດ້ວຍຄໍາວ່າ “ຈົ່ງລຸກ!” ແລ້ວ ຄວນນໍາອອກຈາກຕຽງໄປສູ່ມັນດະປະ; ແລະໃຊ້ Śākuna Sūkta ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ດໍາເນີນຂະບວນພຣະດ້ວຍລົດ Brahma ແລະອື່ນໆ।

Verse 30

अतो देवेति सूक्तेन प्रातिमां पिण्डिकां तथा श्रीसूक्तेन च शय्यायां विष्णोस्तु शकलीकृतिः

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ເລີ່ມວ່າ “ato deva…” ຄວນປັ້ນຮູບພຣະ (pratimā) ແລະກ້ອນຖານ (piṇḍikā) ເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະດ້ວຍ Śrī-sūkta ເທິງຕຽງ (śayyā) ຄວນຈັດຮູບວິສນຸໃຫ້ເປັນສ່ວນໆແລ້ວປະກອບຮວມ।

Verse 31

तत्त्वायामीति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगराजं वृषं नागं व्यजनं कलशं तथा वैजयन्तीं तथा भेरीं दीपमित्यष्टमङ्गलं

“tattvāyāmīti…”—ໃນສຳນວນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ອ່ານວ່າດັ່ງນີ້. ອັດມົງຄຸນ 8 ປະການແມ່ນ: ສິງ (ລາຊາແຫ່ງສັດ), ງົວຜູ້ (vṛṣa), ນາກ (nāga), ພັດຂົນ (cāmara), ກະລະສະ (kalaśa) ໝໍ້ນໍ້າພິທີ, ວັຍຊະຍັນຕີ (vaijayantī) ພວງມາລາ/ທຸງໄຊ, ເບຣີ (bherī) ກອງ, ແລະ ດີປະ (dīpa) ໂຄມໄຟ.

Verse 32

दर्शयेदश्वसूक्तेन पाददेशे त्रिपादिति उखां पिधानकं पात्रमम्बिकां दर्विकां ददेत्

ຄວນສະແດງພິທີດ້ວຍ Aśva-sūkta; ທີ່ບ່ອນປາຍຕີນ (ຂອງແທ່ນພິທີ) ຄວນວາງຂາຕັ້ງສາມຂາ. ແລ້ວຈຶ່ງມອບ ukhā (ໝໍ້ໄຟ), ຝາປິດຂອງມັນ, ພາຊະນະ, ambikā (ເຄື່ອງພິທີທີ່ກໍານົດ), ແລະ darvī (ທັບຕັກບູຊາ).

Verse 33

मुषलोलूखलं दद्याच्छिलां सम्मार्जनीं तथा तथा भोजनभाण्डानि गृहोपकारणानि च

ຄວນມອບຄ້ອນຕໍາ (muṣala) ແລະຄົກ (ulūkhala), ຫີນບົດ, ແລະໄມ້ກວາດ (sammārjanī) ເຊັ່ນດຽວກັນ; ພ້ອມທັງພາຊະນະສໍາລັບປຸງແຕ່ງແລະເສີບອາຫານ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນອື່ນໆ.

Verse 34

शिरोदेशे च निद्राख्यं वस्त्ररत्नयुतं घटं खण्डखाद्यैः पूरयित्वा स्नपनस्य विधिः स्मृतः

ທີ່ບ່ອນສ່ວນຫົວ ພຶງວາງໝໍ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນິດຣາ” ປະດັບດ້ວຍຜ້າແລະເພັດພອຍ; ເມື່ອເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍຊິ້ນຂອງຂອງຫວານບູຊາ ນີ້ແມ່ນວິທີການສະນາປະນະ (snāpana) ທີ່ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ຕາມຄຳສອນເກົ່າ.