Adhyaya 43

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रासादलक्षणं नाम द्वाचत्त्वारिंशो ऽध्यायः अथ त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः प्रासाददेवतास्थापनं भगवानुवाच प्रासादे देवताः स्थाप्या वक्ष्ये ब्रह्मन् शृणुष्व मे पञ्चायतमध्ये तु वासुदेवं निवेशयेत्

ດັ່ງນີ້ ໃນອາດິມະຫາປຸຣານ ຄື ອາກເນຍ (Agni Purāṇa) ບົດທີ 42 ຊື່ «ລັກສະນະຂອງປຣາສາດ (Prāsāda)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 43: «ການສະຖາປະນາເທວະຕາໃນປຣາສາດ». ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ເທວະຕາພຶງຖືກສະຖາປະນາໃນປຣາສາດ; ຂ້າຈະກ່າວອະທິບາຍ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ຈົ່ງຟັງຂ້າ. ໃນກາງຂອງການຈັດວາງ pañcāyatana ພຶງສະຖາປະນາ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva)»។

Verse 2

वामनं नृहरिञ्चाश्वशीर्षं तद्वञ्च शूकरं आग्नेये नैरृते चैव वायव्ये चेशगोचरे

ທິດອາກເນຍ (ພາກອັກນິ) ພຶງວາງ/ພິຈາລະນາ ວາມະນະ (Vāmana); ທິດໄນຣຶຕະ (ພາກນິຣຶຕິ) ນຣຶຫະຣິ (Nṛhari—Narasiṃha); ທິດວາຍຸ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ອັສວະສີຣສະ (Aśvaśīrṣa—Hayagrīva, «ຫົວມ້າ»); ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຊູກະຣະ (Śūkara—Varāha) ໃນຂອບເຂດຂອງ ອີສະ (ທິດອີສານ)។

Verse 3

अथ नारायणं मध्ये आग्नेय्यामम्बिकां न्यसेत् नैरृत्यां भास्करं वायौ ब्रह्माणं लिङ्गमीशके

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງສະຖາປະນາ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ໃນກາງ; ທິດອາກເນຍ (Āgneyī) ວາງ ອັມບິກາ (Ambikā); ທິດໄນຣຶຕີ (Nairṛtī) ວາງ ພາສະກະຣະ (Bhāskara—ພຣະອາທິດ); ທິດວາຍຸ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ວາງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā); ແລະທິດອີສານ (Īśāna) ວາງ ລິງຄະ (Liṅga) ຂອງ ພຣະສິວະ (Śiva)។

Verse 4

अथवा रुद्ररूपन्तु अथवा नवधामसु वासुदेवं न्यसेन्मध्ये पूर्वादौ वामवामकान्

ຫຼືຈະອັນເຊີນ (ເທວະ) ໃນຮູບຮ່າງຮຸດຣະກໍໄດ້; ຫຼືໃນນະວະທາມ 9 ສະຖານ ຄວນວາງ ວາສຸເທວະ ໄວ້ກາງ ແລ້ວເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຈັດວາງຕາມລຳດັບໄປທາງຊ້າຍ (ທວນເຂັມນາລິກາ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ។

Verse 5

इन्द्रादीन् लोकपालांश् च अथवा नवधामसु पञ्चायतनकं कुर्यात् मध्ये तु पुरुषोत्तमं

ຄວນອັນເຊີນອິນທຣະ ແລະ ລົກກະປາລະອື່ນໆ; ຫຼືໃນນະວະທາມ 9 ສະຖານ ຄວນຈັດ «ປັນຈາຍະຕະນະ» (ສະຖານບູຊາ 5) ໂດຍວາງ ປຸຣຸໂສຕະມະ (ວິສນຸ) ໄວ້ກາງ।

Verse 6

लक्ष्मीवैश्रवणौ पूर्वं दक्षे मातृगणं न्यसेत् स्कन्दं गणेशमीशानं सूर्यादीन् पश्चिमे ग्रहान्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນວາງ ລັກສະມີ ແລະ ໄວສຣະວະນະ ໄວ້ທິດຕາເວັນອອກ; ທາງຂວາ (ທິດໃຕ້) ຈັດວາງກຸ່ມແມ່ເທວີ (ມາຕຣິກາ); ຕໍ່ມາ ວາງ ສະກັນດະ, ຄະເນຊະ, ແລະ ອີຊານະ; ແລ້ວທິດຕາເວັນຕົກ ວາງດາວເຄາະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກພຣະອາທິດ।

Verse 7

उत्तरे दश मत्स्यादीनाग्नेय्यां चण्डिकां तथा नैरृत्यामम्बिकां स्थाप्य वायव्ये तु सरस्वतीं

ທິດເໜືອ ວາງຮູບທັງສິບ ເລີ່ມຈາກ ມັດສະຍະ; ທິດອາຄະເນຍ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ວາງ ຈັນຑິກາ; ທິດໄນຣຶຕະ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້) ຕິດຕັ້ງ ອັມບິກາ; ແລ້ວທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ) ວາງ ສະຣັສວະຕີ।

Verse 8

पद्मामैशे वासुदेवं मध्ये नारायणञ्च वा त्रयोदशालये मध्ये विश्वरूपं न्यसेद्धरिं

ໃນປັດມາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງດອກບົວ) ຄວນວາງ ວາສຸເທວະ ໄວ້ກາງ—ຫຼືຈະເປັນ ນາຣາຍະນະ ກໍໄດ້. ໃນການຈັດວາງ 13 ສະຖານ ຄວນອັນເຊີນ ຫຣິ ໃນຮູບ «ວິສະວະຣູປະ» ໄວ້ກາງ।

Verse 9

पूर्वादौ केशवादीन् वा अन्यधामस्वयं हरिं मृण्मयी दारुघटिता लोहजा रत्नजा तथा

ເມື່ອຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ ພຶງປັ້ນພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ເອງ ໃນຮູບນາມເລີ່ມຈາກ ເກສະວະ ແລະນາມອື່ນໆ ຫຼືເປັນພຣະຫຣິແຫ່ງທີ່ສະຖິດອື່ນ; ປະຕິມາອາດເຮັດຈາກດິນ, ແກະຈາກໄມ້, ຫຼໍ່ຈາກໂລຫະ, ຫຼືຈາກແກ້ວມະນີກໍໄດ້.

Verse 10

शैलजा गन्धजा चैव कौसुमी सप्तधा स्मृता कौसुमी गन्धजा चैव मृण्मयी प्रतिमा तथा

ປະຕິມາ (pratimā) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 7 ປະເພດ—ເຮັດຈາກຫີນ, ເຮັດຈາກສານຫອມ, ແລະເຮັດຈາກດອກໄມ້; ອີກທັງມີປະເພດດອກໄມ້, ປະເພດສານຫອມ, ແລະປະຕິມາດິນດ້ວຍ.

Verse 11

तत्कालपूजिताश् चैताः सर्वकामफलप्रदाः अथ शैलमयीं वक्ष्ये शिला यत्र च गृह्यते

ແລະຮູບເຫຼົ່ານີ້ ເມື່ອບູຊາໃນເວລາອັນຄວນ ຈະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍປະຕິມາຫີນ: ຊະນິດຫີນທີ່ຄວນເລືອກ.

Verse 12

पर्वतानामभावे च गृह्णीयाद्भूगतां शिलां पाण्डरा ह्य् अरुणा पीता कृष्णा शस्ता तु वैर्णिनां

ແລະເມື່ອບໍ່ມີພູເຂົາ ພຶງເອົາຫີນທີ່ພົບໃຕ້ດິນ. ຫີນສີຂາວ, ສີແດງເຮືອງ, ສີເຫຼືອງ, ແລະສີດຳ ໄດ້ຖືກກຳນົດວ່າເໝາະສົມສຳລັບວັນນະ (varṇa) ແຕ່ລະພວກ.

Verse 13

न यदा लभ्यते सम्यग् वर्णिनां वर्णतः शिला वर्णाद्यापादानं तत्र जुह्यात् सिंहविद्यया

ເມື່ອບໍ່ສາມາດໄດ້ຫີນ (śilā) ທີ່ເໝາະສົມຕາມວັນນະ (varṇa) ຂອງຜູ້ປະກອບພິທີໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍພຶງຖວາຍຂອງແທນເຂົ້າໄຟ ໂດຍເລີ່ມຈາກວັດຖຸທີ່ສອດຄ່ອງກັບວັນນະນັ້ນ ແລະກະທຳການຫອມດ້ວຍ ສິງຫະວິທະຍາ (Siṃha-vidyā).

Verse 14

शिलायां शुक्लरेखाग्र्या कृष्णाग्र्या सिंहहोमतः कांस्यघण्टानिनादा स्यात् पुंलिङ्गा विस्फुलिङ्गिका

ເທິງຫີນບູຊາ ຖ້າເສັ້ນທີ່ເດັ່ນທີ່ສຸດເປັນສີຂາວ ແລະປາຍເປັນສີດໍາ—ໃນພິທີ siṃha-homa ມີສຽງກັງວານຄ້າຍລະຄັງທອງສຳລິດ—ແລ້ວ “visphuliṅgikā” (ປະກາຍໄຟ) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພຸມລິງຄະ (ເພດຊາຍ)។

Verse 15

तन्मन्दलक्षणा स्त्री स्याद्रूपाभावान्नपुंसका दृश्यते मण्डलं यस्यां सगर्भां तां विवर्जयेत्

ແມ່ຍິງທີ່ມີລັກສະນະ “tan-maṇḍala” ຖືກກ່າວວ່າເປັນປະເພດນັ້ນ; ເນື່ອງຈາກຂາດຮູບລັກສະນະແມ່ຍິງ ຈຶ່ງນັບເປັນນະປຸງສະກະ (ເພດກາງ). ແມ່ຍິງຜູ້ໃດທີ່ເຫັນມີມົນດົນ (ວົງກົມ) ຊັດເຈນ—ຖ້າກຳລັງຖືພາ ຄວນຫຼີກເວັ້ນ.

Verse 16

प्रतिमार्थं वनं गत्वा व्रजयागं समाचरेत् तत्र खात्वोपलिप्याथ मण्डपे तु हरिं यजेत्

ເພື່ອເອົາວັດຖຸສຳລັບສ້າງປະຕິມາ ຄວນເຂົ້າໄປໃນປ່າ ແລະປະກອບ Vrajayāga ຕາມພິທີ. ທີ່ນັ້ນ ຂຸດສະຖານທີ່ແລ້ວສາບປູນ ແລະໃນມັນດະປະ (maṇḍapa) ຈຶ່ງບູຊາພຣະຫຣິ (Viṣṇu).

Verse 17

बलिं दत्वा कर्मशस्त्रं टङ्कादिकमथार्चयेत् हुत्वाथ शालितोयेन अस्त्रेण प्रोक्षयेच्छिलां

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຖວາຍ bali (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາເຄື່ອງມືການງານ ເຊັ່ນ ສິ່ວ (ṭaṅka) ແລະອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກປະກອບການຫຸດ (ບູຊາໄຟ) ແລ້ວ ໃຫ້ພອກສະ (ປະພອຍນ້ຳ) ໃສ່ຫີນດ້ວຍນ້ຳເຂົ້າ ໂດຍໃຊ້ Astra-mantra.

Verse 18

रक्षां कृत्वा नृसिंहेन मूलमन्त्रेण पूजयेत् हुत्वा पूर्णाहुतिं दद्यात्ततो भूतबलिं गुरुः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປ້ອງກັນ (rakṣā) ໂດຍອານຸພາບຂອງ Nṛsiṃha ແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍ mūla-mantra (ມົນຕຣາຮາກ). ຫຼັງຈາກຖວາຍອາຫຸຕິ ໃຫ້ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີຖວາຍ pūrṇāhuti (ອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ); ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍ bhūta-bali ແກ່ພູຕະ/ວິນຍານທາດ.

Verse 19

अन्यधामसु यज्ञविदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः युग्मधामस्वयं हरिमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कौमुदी इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः उन्मत्तलक्षणा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रयेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अत्र ये संस्थिताः सत्त्वा यातुधानाश् च गुह्यकाः सिद्धादयो वा ये चान्ये तान् सम्पूज्य क्षमापयेत्

ບັນດາສັດທີ່ສະຖິດຢູ່ນີ້—ສັດຕະວະ, ຢາຕຸທານະ, ກຸຫຍະກະ, ສິດທະ ຫຼືອື່ນໆ—ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ພຶງຂໍອະໄພຈາກພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພິທີດໍາເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 20

विष्णुबिम्बार्थमस्माकं यात्रैषा केशवाज्ञया विष्ण्वर्थं यद्भवेत् कार्यं युष्माकमपि तद्भवेत्

ການເດີນທາງຈາລິກຂອງພວກເຮົານີ້ ເຮັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ເກສະວະ (Keśava) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣະບິມພະ (ຮູບບູຊາ) ຂອງ ວິສນຸ (Viṣṇu)។ ວຽກບໍລິການໃດທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງວິສນຸ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າເຮັດດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

अनेन बलिदानेन प्रीता भवत सर्वथा

ດ້ວຍການຖວາຍບະລິດານ (bali-dāna) ນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງສົມບູນໃນທຸກປະການ.

Verse 22

क्षमेण गच्छतान्यत्र मुक्त्वा स्थानमिदं त्वरात् अप्_४३०२१च्देएवं प्रबोधिताः सत्त्वा यान्ति तृप्ता यथासुखं शिल्पिभिश् च चरुं प्राश्य स्वप्नमन्त्रं जपेन्निशि

“ຂໍໃຫ້ໄປທີ່ອື່ນດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ; ຈົ່ງອອກຈາກສະຖານທີ່ນີ້ໂດຍໄວ” ເມື່ອຖືກແນະນໍາດັ່ງນີ້ ບັນດາສັດກໍຈາກໄປດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ຕາມຄວາມສະດວກຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ກິນຈາຣຸ (caru) ຮ່ວມກັບຜູ້ປະກອບພິທີ ແລະໃນຕອນກາງຄືນ ພຶງສະດຸດທ່ອງມົນສຸບຝັນ (dream-mantra).

Verse 23

ॐ नमः सकललोकाय विष्णवे प्रभविष्णवे विश्वाय विश्वरूपाय स्वप्नाधिपतये नमः

ໂອມ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ ວິສນຸ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກໂລກ; ແດ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດຜູ້ແຜ່ຊຶມທັງປວງ; ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນຈັກກະວານ; ແດ່ພຣະຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງມວນ; ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຝັນ—ຂໍນົບນ້ອມ.

Verse 24

आचक्ष्व देवदेवेश प्रसुप्तोस्मि तवान्तिकं स्वप्ने सर्वाणि कार्याणि हृदिस्थानि तु यानि मे

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ພຣະອົງສູງສຸດ—ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ: ຂ້າພະເຈົ້ານອນຫຼັບຢູ່ໃກ້ພຣະອົງ; ໃນຄວາມຝັນ ວຽກງານແລະເຈດຈຳນົງທັງປວງທີ່ສະຖິດໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ປາກົດແຈ້ງ—ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ.

Verse 25

ॐ ॐ ह्रूं फट् विष्णवे स्वाहा शुभे स्वप्ने शुभं सर्वं ह्य् अशुभे सिंहहोमतः प्रातरर्घ्यं शिलायां तु दत्वास्त्रेणास्त्रकं यजेत्

“(ໃຫ້ສະດຸດສະດອງ:) ‘ໂອṃ ໂອṃ ຮຣູṃ ພັດ—ແດ່ພຣະວິສນຸ, ສະວາຫາ’। ຖ້າຄວາມຝັນເປັນມົງຄຸນ ທຸກສິ່ງກໍເປັນມົງຄຸນແທ້; ຖ້າບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ຄວນປະກອບພິທີ ສິງຫະ-ໂຮມ. ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະຍະຕອນເຊົ້າເທິງຫີນ (ເປັນຖານບູຊາ) ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາ ‘ອັສຕຣະກະ’ ໂດຍອາໄສມົນຕຣາ ‘ອັສຕຣະ’।

Verse 26

कुद्दालटङ्कशस्त्राद्यं मध्वान्याक्तमुखञ्चरेत् आत्मानं चिन्तयेद्विष्णुं शिल्पिनं विश्वकर्मकं

ເມື່ອຖືເຄື່ອງມືແລະອຸປະກອນ ເຊັ່ນ ຈອບ ແລະ ສິ່ວ ເປັນຕົ້ນ, ແລະທາໜ້າດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງພ້ອມສານມົງຄຸນອື່ນໆ, ຜູ້ປະຕິບັດຄວນອອກໄປປະກອບການ. ແລ້ວຄວນເພ່ງພິຈາລະນາຕົນເອງເປັນພຣະວິສນຸ—ແລະເປັນຊ່າງເທວະ ວິສະວະກັມມັນ (Viśvakarman).

Verse 27

शस्त्रं विष्ण्वात्मकं दद्यात् मुखपृष्ठादि दर्शयेत् जितेन्द्रियः टङ्कहस्तः शिल्पी तु चतुरस्रकां

ຄວນຈັດຖວາຍອາວຸດໃຫ້ເປັນອົງປະກອບແຫ່ງພຣະວິສນຸ (ຄືອຳນາດຂອງພຣະອົງ) ແລະຄວນສະແດງຮູບດ້ານໜ້າ, ດ້ານຫຼັງ ແລະດ້ານອື່ນໆ. ຊ່າງແກະສະຫຼັກ—ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີ ແລະຖືສິ່ວໃນມື—ຄວນປັ້ນໃຫ້ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ (ສີ່ດ້ານ).

Verse 28

श्वाधिपतये इति ख, चिह्नितपुअतकपाठः प्रपन्नो ऽस्मि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ॐ ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः विश्वकर्मणिमिति ख, ग, चिह्नितपुअतकपाठः विश्वात्मकमिति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः शिलां कृत्वा पिण्डिकार्थं किञ्चिन्न्यूनान्तु कल्पयेत् रथे स्थाप्य समानीय सवस्त्रां कारुवेश्मनि पूजयित्वाथ घटयेत् प्रतिमां स तु कर्मकृत्

“(ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ບາງສຳນວນ ອ່ານວ່າ:) ‘śvādhipataye’, ‘prapanno ’smi’, ‘ໂອṃ ໂອṃ ຮຣີṃ ພະດ’, ‘viśvakarmaṇim’, ແລະ ‘viśvātmakam’.” ເມື່ອຈັດເຮັດຫີນດິບເພື່ອແກະສະຫຼັກຮູບ, ຄວນກຳນົດໃຫ້ນ້ອຍກວ່າເລັກນ້ອຍ. ວາງໄວ້ເທິງລົດແລ້ວນຳມາຍັງໂຮງຊ່າງ ພ້ອມຜ້າຄຸມ; ຊ່າງຄວນບູຊາມັນກ່ອນໃນເຮືອນຊ່າງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະກອບກຳມະພິທີຈຶ່ງຈັດຕັ້ງ/ສຳເລັດການສ້າງປະຕິມາໃຫ້ພ້ອມສຳລັບການປະດິດສະຖານ.