Adhyaya 103

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे ध्वजारोहणादिविधिर्नाम द्व्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ त्र्यधिकशततमो ऽध्यायः जीर्णोद्धारः ईश्वर उवाच जीर्णादीनाञ्च लिङ्गानामुद्धारं विधिना वदे लक्ष्मोज्झितञ्च भग्नञ्च स्थूलं वज्रहतं तथा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ່ຊື່ «ວິທີຊັກທຸງວິຫານ ແລະ ພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດຕໍ່ໄປ «ຊີຣະໂນດທາຣ (ການບູຮະນະ/ຟື້ນຟູ)». ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະອະທິບາຍຕາມກົດພິທີ ການຖອນອອກ ແລະ ຟື້ນຟູ ລິງຄະທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດ—ທີ່ຂາດສິຣິ, ແຕກຫັກ, ໜາບວມ, ຫຼື ຖືກຟ້າຜ່າ»។

Verse 2

संपुटं स्फुटितं व्यङ्गं लिङ्गमित्येवमादिकं इत्यादिदुष्टलिङ्गानां योज्या पिण्डी तथा वृषः

ລິງຄະທີ່ຖືກຫຸ້ມປິດບໍ່ຖືກຄວນ (saṃpuṭa), ແຕກຮ້າວ (sphuṭita), ຫຼື ບິດເບືອນ/ມີຕຳໜິ (vyaṅga) ແລະອື່ນໆ ທຳນອງນີ້—ເມື່ອລິງຄະມີຄວາມບົກພ່ອງ ຄວນຈັດໃຫ້ມີ «ປິນຑີ» (ຖານຮອງ) ແລະ ຈັດໃຫ້ມີ «ວຶຣະສະ» (ໂຄພະ) ເຊັ່ນດຽວກັນ ເພື່ອແກ້ໄຂຕາມພິທີ.

Verse 3

चालितञ्चलितं लिङ्गमत्यर्थं विषमस्थितं दिड्मूढं पातितं लिङ्गं मध्यस्थं पतितं तथा

ລິງຄະທີ່ຖືກສັ່ນໄຫວ ຫຼື ບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ທີ່ຖືກວາງຜິດທີ່ຢ່າງຫນັກ; ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທ່າທີ່ບໍ່ເທົ່າກັນ; ທີ່ທິດທາງສັບສົນກັບທິດທັງຫຼາຍ; ລິງຄະທີ່ລົ້ມຕົກ; ແລະ ທີ່ແມ່ນວາງກາງແລ້ວຍັງລົ້ມ—ທັງໝົດນີ້ນັບເປັນຄວາມບົກພ່ອງ.

Verse 4

एवंविधञ्च संस्थाप्य निर्ब्रणञ्च भवेद्यदि नद्यादिकप्रवाहेन तदपाक्रियते यदि

ເມື່ອຕິດຕັ້ງຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ຖ້າມັນກາຍເປັນບໍ່ມີຮອຍແຕກ ຫຼື ຕຳໜິ, ແລະ ຖ້າຄວາມບົກພ່ອງ/ມົນທິນນັ້ນຖືກກະແສນ້ຳແມ່ນ້ຳ ຫຼື ນ້ຳໄຫຼທຳນອງນັ້ນພັດພາໄປ, ການຕິດຕັ້ງນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວ.

Verse 5

ततो ऽन्यत्रापि संस्थाप्य विधिदृष्टेन कर्मणा न्यूनादिदोषनाशार्थं कृत्वेति झ न्यूनादिदोषनाशाय हुत्वेति घ , ज च कर्तर्भोगवत इति ख , छ च त्याज्या पिण्डीति घ निम्नमित्यर्थमिति ज सन्त्याज्यमिति झ सुस्थितं दुस्थितं वापि शिवलिङ्गं न चालयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຍ້າຍໄປຕັ້ງໃໝ່ຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຕາມການກະທຳທີ່ພິທີກຳນົດໄວ້, ແລະ ປະກອບກຳພິທີເພື່ອທຳລາຍຄວາມບົກພ່ອງ ເຊັ່ນ ການຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນຂັ້ນຕອນ. ບໍ່ວ່າ ຊິວະລິງຄະ ຈະຕັ້ງດີ ຫຼື ຕັ້ງຜິດ ກໍບໍ່ຄວນເຄື່ອນຍ້າຍ ຫຼື ລົບກວນ ຊິວະລິງຄະ.

Verse 6

शतेन स्थापनं कुर्यात् सहस्रेण तु चालनं पूजादिभिश् च संयुक्तं जीर्णाद्यमपि सुस्थितं

ດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຮ້ອຍ ຄວນເຮັດພິທີຕິດຕັ້ງຄືນ; ດ້ວຍພັນ ຄວນເຮັດການຍ້າຍ (ຮູບ/ສິ່ງກໍ່ສ້າງ)។ ເມື່ອປະກອບດ້ວຍການບູຊາແລະພິທີອື່ນໆ ແມ່ນແມ່ນຂອງເກົ່າຊຳຮຸດກໍຕັ້ງຢູ່ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງແລະຖືກຕ້ອງ।

Verse 7

याम्ये मण्डपमीशे वा प्रत्यग्द्वारैकतोरणं विधाय द्वारपूजादि स्थण्डिले मन्त्रपूजनं

ທາງທິດໃຕ້ (ຢາມຍະ) ຄວນສ້າງມັນດະປະກອບພິທີ—ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ທີ່ທິດອີສານ (ອີຊານ) ກໍໄດ້. ເມື່ອເຮັດປະຕູຫັນໄປທາງຕາເວັນຕົກໃຫ້ມີໂຕຣະນະອັນດຽວ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີເລີ່ມຈາກການບູຊາປະຕູ ແລະບູຊາມັນຕຣາເທິງສະຖັນດິລະທີ່ຈັດໄວ້.

Verse 8

मन्त्रान् सन्तर्प्य सम्पूज्य वास्तुदेवातुं पूर्ववत् दिग्बलिं च वहिर्दत्वा समाचम्य स्वयं गुरुः

ເມື່ອໄດ້ບຳລຸງແລະບູຊາມັນຕຣາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະບູຊາວາສະຕຸເທວະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນຖວາຍດິກບະລິ (ບະລິຕາມທິດ) ຢູ່ພາຍນອກ. ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະ) ແລະຄູຣຸເອງຈຶ່ງດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 9

ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु शम्भुं विज्ञापयेत्ततः दुष्टलिङ्गमिदं शंभोः शान्तिरुद्धारणस्य चेत्

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານພຣາຫມະນະແລ້ວ ຈຶ່ງກາບທູນຕໍ່ພຣະສັມພູ (ສິວະ) ວ່າ: “ໂອ ສັມພູ, ລິງຄະນີ້ບົກພ່ອງ; ຖ້າຈະເຮັດຊານຕິ (śānti) ກໍຄວນເຮັດໂດຍການຖອນອອກແລະຕິດຕັ້ງໃໝ່ (uddhāraṇa).”

Verse 10

रुसिस्तवादिविधिना अधितिष्ठस्व मां शिव एवं विज्ञाप्य देवेशं शान्तिहोमं समाचरेत्

“ໂອ ຊິວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄຸ້ມຄອງພິທີນີ້ ຕາມວິທີການເຊີນແລະສັນລະເສີນທີ່ກຳນົດໄວ້.” ເມື່ອໄດ້ກາບທູນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນປະກອບຊານຕິ-ໂຮມະ (śānti-homa) ຄືການບູຊາໄຟເພື່ອສະງົບເສງີຍ.

Verse 11

मध्वाज्यक्षीरदूर्वाभिर्मूलेनाष्टाधिकं शतं ततो लिङ्गं च संस्थाप्य पूजयेत् स्थिण्डिले तथा

ດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ, ນ້ໍາມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee), ນ້ໍານົມ ແລະ ຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ພ້ອມກັບຮາກທີ່ກໍານົດ ຄວນປະກອບພິທີ 108 ເທື່ອ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕັ້ງລິງຄະ ແລະ ບູຊາຢ່າງດຽວກັນເທິງຖານບູຊາທີ່ຈັດໄວ້ (sthiṇḍila).

Verse 12

ॐ व्यापकेश्वरायेति नाट्यन्तं शिववादिना अकेश्वरायेति तत्त्वेनाभ्यन्तरादिने इति ख ॐ व्यापकेश्वरायेति नात्यन्तशिववाचिनेति घ ॐ व्यापकेश्वरायेति तत्त्वेनात्यन्तवादिने इति छ ॐ व्यापकं हृदयेश्वराय नमः ॐ व्यापकेश्वराय शिरसे नमः इत्य् आद्यङ्गमन्त्राः ततस्तत्राश्रितं तत्त्वं श्रावयेदस्त्रमस्ततः

“ໂອມ ນະມະ ແດ່ ວະຍາປະເກສະວະຣະ (Vyāpakeśvara)” ເຊັ່ນນີ້ໃຫ້ສວດ. ຍັງມີບົດຜັນອື່ນໆ: “ຜູ້ສອນຄໍາສອນຂອງສິວະ ບໍ່ໃຫ້ເກີນຄວາມ”; “ຜູ້ກ່າວຄໍາສອນຂອງສິວະ ບໍ່ໃຫ້ເກີນຄວາມ”; ແລະ “ຜູ້ສອນທຳອັນສູງສຸດ ໂດຍຫຼັກຕັດຕະວະ (tattva)”. ຕໍ່ມາແມ່ນມົນອັງກະຕົ້ນ: “ໂອມ ນະມະ ແດ່ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວ ແຫ່ງດວງໃຈ”; “ໂອມ ນະມະ ແດ່ ວະຍາປະເກສະວະຣະ ທີ່ສີສະ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ຕັດຕະວະທີ່ສະຖິດຢູ່ນັ້ນ “ໄດ້ຍິນ/ຖືກປຸກ” ແລ້ວຈຶ່ງນໍາໃຊ້ມົນອັສຕຣະ (Astra).

Verse 13

सत्त्वः कोपीह यः कोपिलिङ्गमाश्रित्य तिष्ठति लिङ्गन्त्यक्त्वा शिवाज्ञाभिर्यत्रेष्टं तत्र गच्छतु

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໂກດໃນທີ່ນີ້ ແລະ ພັກພິງຢູ່ກັບ ໂກປະ-ລິງຄະ (Kopa-liṅga) — ເມື່ອລະທິ້ງລິງຄະນັ້ນແລ້ວ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງສິວະ ໃຫ້ເຂົາໄປຍັງສະຖານທີ່ໃດກໍຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 14

विद्याविद्येश्वरैर् युक्तः स भवोत्र भविष्यति सहस्रं प्रतिभागे च ततः पाशुपताणुना

ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາ ແລະ ອະວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ລຶກລັບ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນ ພະວະ (Śiva) ຢູ່ໃນນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ແລະໃນແຕ່ລະສ່ວນທີ່ແບ່ງໄວ້ ຜົນຍ່ອມເພີ່ມພັນເທົ່າ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນໂດຍ “ອະນຸ” ປາສຸປະຕະ (Pāśupata aṇu) ຄືແກ່ນສານລະອຽດຂອງວິໄນປາສຸປະຕະ.

Verse 15

हुत्वा शान्त्यम्बुना प्रोक्ष्य स्पृष्ट्वा कुशैर् जपेत्ततः दत्वार्घं च विलोमेन तत्त्वतत्त्वाधिपांस् तथा

ເມື່ອບູຊາໄຟ (oblation) ແລ້ວ ຄວນພອຍນ້ໍາສັນຕິ (śānty-ambu) ເພື່ອຊໍາລະ. ຕໍ່ມາ ໃຫ້ແຕະ (ກາຍ/ເຄື່ອງພິທີ) ດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ແລ້ວຈຶ່ງສວດມົນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍອາຣຄະຍະ (arghya) ໃນລໍາດັບກັບຄືນດ້ວຍ ໂດຍປະນົມບູຊາພຣະອົງຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຕ່ລະຕັດຕະວະ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 16

अष्टमूर्तीश्वरान् लिङ्ग पिण्डिकासंस्थितान् गुरुः विसृज्य स्वर्णपाशेन वृषस्कन्धस्थया तथा

ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ ຫຼັງຈາກໄດ້ເຊີນແລະປ່ອຍຄືນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຮູບອົງທັງແປດ (ອັດຖະມູຣຕິ) ຜູ້ສະຖິດໃນລິງຄະ ແລະໃນຖານພິນດິກາ ແລ້ວ ຈຶ່ງກະທຳຂັ້ນຕໍ່ໄປດ້ວຍບ່ວງຄຳ (ບ່ວງຜູກ) ແລະວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງງົວຕາມພິທີ।

Verse 17

रज्वा वध्वा तया नीत्वा शिवमन्तं गृणन् जनैः तज्जले निक्षिपेन् मन्त्री पुष्ठ्यर्थं जुहुयाच्छतं

ເມື່ອຜູກມັນດ້ວຍເຊືອກ ແລະນຳໄປດ້ວຍເຊືອກນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ປະຊາຊົນສວດມົນຕຣາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະກອບມົນຕຣາຄວນຈຸ່ມມັນລົງໃນນ້ຳນັ້ນ; ເພື່ອຄວາມອຸດົມສົມບູນ (puṣṭi) ຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງ.

Verse 18

तृप्तये दिक्पतीनाञ्च वास्तुशुद्धौ शतं शतं रक्षां विधाय तद्धाम्नि महापाशुपता ततः

ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍພໍໃຈ ໃນພິທີຊຳລະວາສຕຸ (vāstu-śuddhi) ຄວນກະທຳພິທີປ້ອງກັນ (rakṣā) ຢ່າງລະ 100 ຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເລີ່ມປະຕິບັດ “ມະຫາປາຊຸປະຕະ” ຕໍ່ໄປ.

Verse 19

लिङ्गमन्यत्ततस्तत्र विधिवत् स्थापयेद् गुरुः असुरैर् मुनिभिर्गोत्रस्तन्त्रविद्भिः प्रतिष्ठितं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ອາຈານຄວນສະຖາປະນາລິງຄະອື່ນອີກອົງໜຶ່ງຕາມພິທີ; ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຮັບການປະຕິສະຖານໂດຍອະສຸຣະ ແລະມຸນີ ພ້ອມທັງຜູ້ຮູ້ຊຳນານໃນສາຍຕະກູນ (gotra) ແລະຕັນຕຣາພິທີ.

Verse 20

प्रभुरत्रेति ख , छ च पाशुपतात्मनेति ख , ग , छ च दर्भैर् जपेत्तत इति ङ मूर्तिमूर्तीश्वरान् लिङ्गे इति ख , घ , ङ , छ च वास्तुमध्ये घ तत्त्वविद्भिरिति ख , घ , छ , ज च जीर्णं वाप्यथवा भग्नं विधिनापि नचालयेत् एष एव विधिः कार्योजीर्णधामसमुद्धृतौ

ແມ່ນແຕ່ສະຖານສັກສິດທີ່ໄດ້ຮັບການປະຕິສະຖານແລ້ວ ຈະເກົ່າຊຳຮຸດ ຫຼືແຕກຫັກກໍຕາມ ກໍບໍ່ຄວນຍ້າຍມັນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວິທີທີ່ອື່ນໆທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້. ນີ້ແຫຼະແມ່ນກົດລະບຽບດຽວທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດ ເມື່ອຟື້ນຟູ ຫຼືຍົກກູ້ສະຖານທີ່ບູຊາເກົ່າທີ່ຊຳຮຸດ.

Verse 21

खड्गे मन्त्रगणं न्यस्य कारयेत् मन्दिरान्तरं सङ्कोचे मरणं प्रोक्तं विस्तारो तु धनक्षयः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບນຍາສະ (nyāsa) ວາງກຸ່ມມັນຕຣາໄວ້ເທິງດາບ (ຂັດຄະ) ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ກໍ່ສ້າງພື້ນທີ່ພາຍໃນຂອງວິຫານ. ຖ້າຄັບແຄບເກີນໄປ ກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ; ຖ້າຂະຫຍາຍເກີນຄວນ ນຳໄປສູ່ການເສຍຊັບ.