Adhyaya 234

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे उपायषड्गुणादिर्नाम त्रयस्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुस्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः प्रात्यहिकराजकर्म पुष्कर उवाच अजस्रं कर्म वक्ष्यामि दिनं प्रति यदाचरेत् द्विमुहूर्तावशेषायां रात्रौ निद्रान्त्यजेन्नृपः

ດັ່ງນີ້ໃນ ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 233 ຊື່ “ອຸປາຍະ ແລະ ຫົກມາດຕະການ (Ṣaḍguṇa) ແລະອື່ນໆ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 234 ຊື່ “ໜ້າທີ່ປະຈໍາວັນຂອງກະສັດ”. ພຸສກະຣະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິຖີປະຈໍາອັນຕໍ່ເນື່ອງ—ສິ່ງທີ່ກະສັດຄວນປະພຶດທຸກມື້. ເມື່ອຍາມຄ່ໍາເຫຼືອອີກສອງ muhūrta ກະສັດຄວນລະທິ້ງການນອນ ແລະລຸກຂຶ້ນ”.

Verse 2

वाद्यवन्दिस्वनैर् गीतैः पश्येद् गूढांस्ततो नरान् विज्ञायते न ये लोकास्तदीया इति केनचित्

ໂດຍສຽງເຄື່ອງດົນຕີ, ສຽງປະກາດຂອງນັກຂັບຮ້ອງ/ກະວີ, ແລະບົດເພງ, ຄວນພິຈາລະນາໃຫ້ຮູ້ຊາຍທີ່ປອມຕົວ; ເພາະຜູ້ຄົນທີ່ເຂົາສັງກັດນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກວ່າ «ເປັນຝ່າຍ/ແດນນັ້ນ» ໂດຍແນ່ຊັດ.

Verse 3

आयव्ययस्य श्रवणं ततः कार्यं यथाविधि वेगोत्सर्गं ततः कृत्वा राजा स्नानगृहं व्रजेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາຄວນຟັງບັນຊີລາຍຮັບແລະລາຍຈ່າຍຕາມຂັ້ນຕອນທີ່ຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ປ່ອຍຖ່າຍຄວາມຈໍາເປັນຂອງຮ່າງກາຍແລ້ວ ພະຣາຊາຈຶ່ງໄປຫ້ອງອາບນ້ໍາ.

Verse 4

स्नानं कुर्यान्नृपः पश्चाद्दन्तधावनपूर्वकं कृत्वा सन्ध्यान्ततो जप्यं वासुदेवं प्रपूजयेत्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຄວນອາບນ້ໍາ; ໂດຍເຮັດການຂັດຟັນໃຫ້ສະອາດກ່ອນ ແລ້ວປະກອບພິທີສັນທະຍາ (Sandhyā), ສວດຈະປະ (japa) ຕາມທີ່ກໍານົດ, ແລະບູຊາພຣະວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 5

वह्नौ पवित्रान् जुहुयात् तर्पयेदुदकैः पितॄन् बहुक्षयव्ययायामिति ख , छ , ट च आसीनः कर्मविच्छेदमित्यादिः, राजा समाश्रयेदित्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति दद्यात्सकाञ्चीं धेनुं द्विजाशीर्वादसंयुतः

ຄວນຖວາຍວັດຖຸອັນບໍລິສຸດເປັນອາຫຸຕິລົງໃນໄຟສັກສິດ, ແລະຄວນທໍາຕັຣປະນະໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ດ້ວຍນ້ໍາ. (ບາງສໍານວນມີຂໍ້ຄວາມຕ່າງກັນ ເຊັ່ນ «ໃນເວລາຂາດທຶນແລະໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍ…» ແລະວະລີຄ້າຍ «ນັ່ງຢູ່… ‘ການຂາດຕອນຂອງພິທີ’…»; ແລະໃນຕົ້ນສະບັບໜຶ່ງ ບໍ່ມີທ້າຍຄໍາວ່າ «ພະຣາຊາຄວນພຶ່ງພາ…».) ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານໂຄຕົວໜຶ່ງທີ່ຄາດສາຍຄາດແອວ, ພ້ອມພອນອວຍພອນຈາກພຣາຫມັນ.

Verse 6

अनुलिप्तो ऽलङ्कृतश् च मुखं पश्येच्च दर्पणे ससुवर्णे धृते राजा शृणुयाद्दिवसादिकं

ເມື່ອໄດ້ທານ້ໍາມັນຫອມແລະແຕ່ງກາຍແລ້ວ ພະຣາຊາຄວນເບິ່ງໃບໜ້າຂອງພະອົງໃນກະຈົກ; ແລະໂດຍມີຄໍາ (ຖືຫຼືສວມໃສ່) ພະຣາຊາຈຶ່ງຟັງລາຍລະອຽດມົງຄຸນຂອງວັນ ແລະເລື່ອງຕາມປະຕິທິນ.

Verse 7

औषधं भिषजोक्तं च मङ्गलालम्भनञ्चरेत् पश्चेद् गुरुं तेन दत्ताशीर्वदो ऽथ व्रजेत्सभां

ຄວນຮັບປະທານຢາຕາມທີ່ແພດກໍານົດ ແລະປະຕິບັດພິທີມົງຄຸນເບື້ອງຕົ້ນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົ້າໄປຫາຄູອາຈານ ຮັບພອນ ແລ້ວໄປສູ່ສະພາ.

Verse 8

तत्रस्थो ब्राह्मणान् पश्येदमात्यान्मन्त्रिणस् तथा प्रकृतीश् च महाभाग प्रतीहारनिवेदिताः

ໃນທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນ, ເມື່ອຢືນຢູ່ ຄວນເບິ່ງບຣາຫມັນ, ອະມາດ ແລະທີ່ປຶກສາ, ພ້ອມທັງຜູ້ແທນສໍາຄັນຂອງແຜ່ນດິນ, ຕາມທີ່ພະນັກງານປະຕູໄດ້ແຈ້ງ.

Verse 9

श्रुत्वेतिहासं कार्याणि कार्याणां कार्यनिर्णयम् व्यवहारन्ततः पश्येन्मन्त्रं कुर्यात्तु मन्त्रिभिः

ເມື່ອໄດ້ຟັງປະຫວັດແບບແຜນ (ອິຕິຫາສ) ແລ້ວ ຄວນກໍານົດຄໍາຕັດສິນທີ່ຖືກຕ້ອງໃນກິດຈະການທັງຫຼາຍ; ຄວນພິຈາລະນາຄະດີໃຫ້ຮອດຜົນປະຕິບັດ ແລ້ວຈຶ່ງປຶກສາກັບລັດຖະມົນຕີ.

Verse 10

नैकेन सहितः कुर्यान्न कुर्याद्बहुभिः सह न च मूर्खैर् नचानाप्तैर् गुप्तं न प्रकटं चरेत्

ບໍ່ຄວນກະທໍາກັບຄົນຜູ້ດຽວ ແລະກໍບໍ່ຄວນກະທໍາຮ່ວມກັບຄົນຫຼາຍເກີນໄປ; ບໍ່ຄວນຄົບຫາຄົນໂງ່ ຫຼືຄົນບໍ່ນ່າໄວ້ໃຈ. ຄວນປະພຶດຕົນໂດຍບໍ່ເຜີຍຄວາມລັບ ແລະບໍ່ດໍາລົງຊີວິດແບບໂອ້ອວດຕໍ່ສາທາລະນະ.

Verse 11

मन्त्रं स्वधिष्ठितं कुर्याद्येन राष्ट्रं न बाधते आकारग्रहणे राज्ञो मन्त्ररक्षा परा मता

ຄວນຮັກສາຄໍາປຶກສາຫຼວງໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງຕົນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ແຜ່ນດິນເສຍຫາຍ. ໃນການຈັບອາການພາຍນອກຂອງກະສັດ ການປົກປ້ອງຄໍາປຶກສາຖືກຖືວ່າເປັນສິ່ງສູງສຸດ.

Verse 12

आकारैर् इङ्गितैः प्रज्ञा मन्त्रं गृह्णन्ति पण्डिताः सांवत्सराणां वैद्यानां मन्त्रिणां वचने रतः

ໂດຍຮູບຮ່າງພາຍນອກ ແລະ ອາການກິລິຍາອັນລະອຽດ ນັກປັນຍາຍ່ອມຮູ້ເຖິງຄໍາແນະນໍາທີ່ມີເຈດຕະນາ; ຜູ້ຮຽນຮູ້ຄວນໃສ່ໃຈຄໍາຂອງແພດຜູ້ຊໍານານ ແລະ ມະນຕຣິ (ທີ່ປຶກສາ) ຜູ້ມີປະສົບການ।

Verse 13

राजा विभूतिमाप्नोति धारयन्ति नृपं हि ते मन्त्रं कृत्वाथ व्यायामञ्चक्रे याने च शस्त्रके

ກະສັດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ອໍານາດອັນສົງ່າງາມ; ເພາະພວກເຂົາແທ້ໆເປັນຜູ້ຄໍ້າຈຸນພະຣາຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະກອບການປຶກສາຍຸດທະສາດ (ມັນຕຣະ) ແລ້ວ ຄວນຝຶກກາຍ—ທັງການຝຶກຂັບລົດ/ລົດສົງຄາມ ແລະ ການໃຊ້ອາວຸດ।

Verse 14

निःसत्त्वादौ नृपः स्नातः पश्येद्विष्णुं सुपूजितं हुतञ्च पावकं पश्येद्विप्रान् पश्येत्सुपूजितान्

ໃນຕອນເລີ່ມພິທີ niḥsattva ກະສັດເມື່ອອາບນໍ້າແລ້ວ ຄວນເບິ່ງເຫັນພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມບູນ; ຄວນເບິ່ງເຫັນໄຟ Pāvaka ທີ່ໄດ້ຮັບການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ (homa) ແລະ ຄວນເບິ່ງເຫັນພຣາຫມະນະທີ່ໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງສົມຄວນ।

Verse 15

गुप्तं चाप्रकटं चरेदिति ग , ज , ट च आकार ग्रहणे राज्ञो मन्त्ररक्षा परा मता इत्य् अस्य स्थाने आकारेङ्गिततत्त्वज्ञः कार्याकार्यविचक्षण इति ट पुस्तकपाठः राजाधिभूतिमाप्नोतीति ज भूषितो भोजनङ्कुर्याद् दानाद्यैः सुपरीक्षितं भुक्त्वा गृहीतताम्बूलो वामपार्श्वेन संस्थितः

ຄວນເຄື່ອນໄຫວຢ່າງລັບໆ ແລະ ບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນໂດດເດັ່ນ. ໃນການຈັບອາການພາຍນອກຂອງກະສັດ ການປົກປ້ອງຄວາມລັບຂອງການປຶກສາ (ມັນຕຣະ) ຖືກເຫັນວ່າເປັນສິ່ງສູງສຸດ. (ໃນບາງສໍານວນຄັດລອກ ມີຄໍາອ່ານວ່າ: «ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງອາການແລະອິງກິຕ ແລະ ຮູ້ຈັກວິນິດໄສວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ຫຼື ບໍ່ຄວນເຮັດ»; ແລະ ບາງສໍານວນເພີ່ມວ່າ: «ຍ່ອມໄດ້ຄວາມເປັນເລີດເໜືອກະສັດ».) ເມື່ອແຕ່ງກາຍໃຫ້ເໝາະສົມແລ້ວ ຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ຖືກກວດສອບຢ່າງລະອຽດໂດຍການໃຫ້ທານ ແລະ ວິທີອື່ນໆ; ກິນແລ້ວ ແລະ ຮັບຕໍາບູລ (ໃບພູ) ແລ້ວ ຄວນຢືນຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງກະສັດ।

Verse 16

शास्त्राणि चिन्तयेद् दृष्ट्वा योधान् कोष्ठायुधं गृहं अन्वास्य पश्चिमां सन्ध्यां कार्याणि च विचिन्त्य तु

ເມື່ອໄດ້ກວດເບິ່ງນັກຮົບ, ຄັງອາວຸດ/ໂກດອາວຸດ, ແລະ ເຮືອນເຮືອນ (ສະຖານປະກອບການ) ແລ້ວ ຄວນຄິດໄຕ່ຕອງຕາມຄໍາສອນແຫ່ງ śāstra; ແລະ ຫຼັງຈາກປະກອບພິທີສັນທະຍາຍາມແລງ (paścimā sandhyā) ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາກິດທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດອີກດ້ວຍ।

Verse 17

चरान् सम्प्रेष्य भुक्तान्नमन्तःपुरचरो भवेत् वाद्यगीतैर् अक्षितो ऽन्यैर् एवन्नित्यञ्चरेन्नृपः

ເມື່ອສົ່ງສາຍລັບໄປແລ້ວ ແລະຫຼັງຈາກສະເຫຼີມອາຫານ ພະຣາຊາຄວນເດີນຢູ່ໃນພາຍໃນວັງ; ມີດົນຕີແລະບົດຮ້ອງ ພ້ອມທັງຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆເປັນການຄຸ້ມຄອງ ແລ້ວພະຣາຊາຈຶ່ງດໍາເນີນກິດປະຈໍາວັນດັ່ງນັ້ນ।