Adhyaya 218

Verse 1

वलिङ्गाय नामलिङ्गायेति ख , छ च नमो ऽनागतलिङ्गायेत्यादिः देवानुगतलिङ्गिने इत्य् अन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति परमात्मा परंविभो इति ज अथाष्टादशाधिकद्विशततमो ऽध्यायः राजाभिषेककथनं अग्निर् उवाच पुष्करेण च रामाय राजधर्मं हि पृच्छते यथादौ कथितं तद्वद्वशिष्ट कथयामि ते

[ຂໍ້ອ່ານຕ່າງກັນ:] «valiṅgāya, nāmaliṅgāya»—ໃນສຳນວນ Kha ແລະ Cha; «namo ’nāgataliṅgāya…» ແລະອື່ນໆ. ຂໍ້ອ່ານທ້າຍ «devānugataliṅgine» ບໍ່ພົບໃນສຳນວນ Ja; ແລະ Ja ອ່ານ «paramātmā paraṃvibho». ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 218: ການກ່າວເຖິງພິທີລາຊາພິເສກ. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກ Puṣkara ໄດ້ຖາມ Rāma ເຖິງຣາຊະທັມ (rājadharma) ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ Vasiṣṭha, ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ຕົ້ນ”។

Verse 2

पुष्कर उवाच राजधर्मं प्रवक्ष्यामि सर्वस्मात् राजधर्मतः राजा भवेत् शत्रुहन्ता प्रजापालः सुदण्डवान्

Puṣkara ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຣາຊະທັມ (rājadharma) ອັນເປັນທັມສູງສຸດໃນທັມຂອງກະສັດທັງປວງ. ກະສັດຄວນເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ, ຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຊາ, ແລະຜູ້ໃຊ້ທັນດາ (daṇḍa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”

Verse 3

पालयिष्यति वः सर्वान् धर्मस्थान् व्रतमाचरेत् संवत्सरं स वृणुयात् पुरोहितमथ द्विजं

ພຣະຣາຊາຈະຄຸ້ມຄອງບ່ອນຕັ້ງແຫ່ງທັມທັງປວງຂອງພວກເຈົ້າ (ສານທັມ ແລະສະຖາບັນສາສະໜາ) ແລະຄວນປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ເປັນພິທີສັດຕະວິນັຍ. ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຄວນແຕ່ງຕັ້ງພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ເປັນປຸໂຣຫິຕ (purohita).

Verse 4

मन्त्रिणश्चाखिलात्मज्ञान्महिषीं धर्मलक्षणां संवत्सरं नृपः काले ससम्भारो ऽभिषेचनं

ໃນເວລາອັນສົມຄວນ ກະສັດ—ມີລັດຖະມົນຕີຜູ້ຮູ້ທັງຫມົດເຖິງໜ້າທີ່ ແລະຫຼັກພາຍໃນ (ແຫ່ງການປົກຄອງ) ແລະມີມະຫິສີຫຼວງຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງທັມ—ເມື່ອຄົບໜຶ່ງປີແຫ່ງການຕຽມການ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີອະພິເສກ (abhiṣeka) ພ້ອມສຳພັດທັງປວງທີ່ຮວບຮວມໄວ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 5

कुर्यान्मृते नृपे नात्र कालस्य नियमः स्मृतः तिलैः सिद्धार्थकैः स्नानं सांवत्सरपुरोहितौ

ເມື່ອກະສັດສິ້ນພຣະຊົນ ພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຄວນຖືກປະກອບ—ໃນນີ້ບໍ່ໄດ້ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດເວລາ. ການອາບນ້ຳໃຫ້ເຮັດດ້ວຍເມັດງາ (tila) ແລະເມັດມັດສະຕາດຂາວ (siddhārthaka). ແລະພິທີນີ້ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນຜູ້ປະຈຳປີ (sāṃvatsara) ແລະປຸໂຣຫິຕ (purohita).

Verse 6

घोषयित्वा जयं राज्ञो राजा भद्रासने स्थितः अभयं घोषयेद् दुर्गान्मोचयेद्राज्यपालके

ເມື່ອໄດ້ປະກາດໄຊຊະນະຂອງພະຣາຊາແລ້ວ ພະຣາຊາຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງມົງຄຸນ ຄວນປະກາດອະໄພແລະຄວາມປອດໄພ; ຈາກປ້ອມປະການຄວນປ່ອຍຜູ້ຖືກກັກຂັງ ແລະໃຫ້ເສຣີແກ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຜູ້ພິທັກຮາຊະອານາຈັກ।

Verse 7

पुरोधसाभिषेकात् प्राक् कार्यैन्द्री शान्तिरेव च उपवास्यभिषेकाहे वेद्यग्नौ जुहुयान्मनून्

ກ່ອນພິທີອະພິເສກທີ່ພຣະປຸໂຣຫິດເຮັດ ຄວນປະກອບພິທີສັນຕິອາຍນດຣີ (Aindrī-śānti) ກ່ອນແທ້. ເມື່ອຖືອຸປະວາສແລ້ວ ໃນວັນອະພິເສກ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟແທ່ນບູຊາ (vedyāgni) ໂດຍເອີ້ນມັນຕຣາ (manūn)។

Verse 8

राजा हरिति छ , ख , घ , ज , ञ , ट च पुरोहितमथर्त्विजमिति ख , घ , छ , ज , ट च जुहुयादमूनिति ङ वैष्णवानैन्द्रमन्त्रांस्तु सावित्रीन् वैश्वदैवतान् सौम्यान् स्वस्त्ययनं शर्मायुष्याभयदान्मनून्

ພະຣາຊາຄວນແຕ່ງຕັ້ງປຸໂຣຫິດ ແລະພຣະຣິດວິຈ (ṛtvij) ເປັນຜູ້ປະກອບພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮົມດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ: ມັນຕຣາໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລະອາຍນດຣະ (Aindra), ສາວິຕຣີ (Sāvitrī), ໄວສະວະເທວະ (Vaiśvadeva), ສົມຍະ (Saumya) ແລະສະວັສຕະຍະນະ (Svastyayana) ອັນເປັນຜູ້ປະທານສຸກສະບາຍ (śarma), ອາຍຸຍືນ (āyuṣ) ແລະຄວາມບໍ່ຫວາດກົວ (abhaya).

Verse 9

अपराजिताञ्च कलसं वह्नेर्दक्षिणपार्श्वगं सम्पातवन्तं हैमञ्च पूजयेद्गन्धपुष्पकैः

ຄວນບູຊາດ້ວຍນ້ຳຫອມແລະດອກໄມ້ ແກ່ກະລະສະອະປະຣາຊິຕາ (Aparājitā) ທີ່ວາງໄວ້ຂ້າງໃຕ້ຂອງໄຟສັກສິດ ແລະແກ່ພາຊະນະຄຳ ‘ສຳປາຕະວັດ’ (sampātavat) ອັນເໝາະສຳລັບການພອຍ/ພົ່ນເຄື່ອງບູຊາ।

Verse 10

प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तजाम्बूनदप्रभः रथौघमेघनिर्घोषो विधूमश् च हुताशनः

ຮຸຕາຊະນະ (Agni) ຜູ້ມີປາຍແປວໄຟມ້ວນວຽນໄປທາງຂວາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄຳຈາມບູນະດະ (Jāmbūnada) ທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ; ສຽງຄຳຮາມດັ່ງກອງລົດຮົບຫຼາຍໝູ່ແລະເມກຟ້າຮ້ອງ; ແລະເປັນໄຟບໍ່ມີຄວັນ—ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້।

Verse 11

अनुलोमः सुगन्धश् च स्वस्तिकाकारसन्निभः प्रसन्नार्चिर्महाज्वालः स्फुलिङ्गरहितो हितः

ໄຟພິທີອັນເປັນມງຄົນ ມີແປວໄຟເຄື່ອນໄປທາງຂວາ ມີກິ່ນຫອມ ປາກົດຄ້າຍຮູບສະວັສຕິກະ ສ່ອງສະຫວ່າງແຈ້ງ ແປວໃຫຍ່ ບໍ່ມີປະກາຍ ແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ພິທີກຳ.

Verse 12

न व्रजेयुश् च मध्येन मार्जारमृगपक्षिणः पर्वताग्रमृदा तावन्मूर्धानं शोधयेन्नृपः

ແມວ ສັດປ່າ ແລະນົກ ບໍ່ຄວນຜ່ານກາງ (ເຂດພະຣາຊວັງ/ສະພາ). ຈົນກວ່ານັ້ນ ກະສັດຄວນຊຳລະສະອາດສີສະດ້ວຍດິນຈາກຍອດພູ.

Verse 13

वल्मीकाग्रमृदा कर्णौ वदनं केशवालयात् इन्द्रालयमृदा ग्रीवां हृदयन्तु नृपाजिरात्

ໃຊ້ດິນຈາກຍອດຈອມປວກທາຫູ; ໃບໜ້າໃຫ້ທາດ້ວຍດິນຈາກວັດພຣະວິສນຸ; ຄໍໃຫ້ທາດ້ວຍດິນຈາກສານພຣະອິນ; ແລະບ່ອນຫົວໃຈໃຫ້ທາດ້ວຍດິນຈາກລານພະຣາຊວັງ.

Verse 14

करिदन्तोद्धृतमृदा दक्षिणन्तु तथा भुजं वृषशृङ्गोद्धृतमृदा वामञ्चैव तथा भुजं

ແຂນຂວາໃຫ້ (ຊຳລະ) ດ້ວຍດິນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍງາຊ້າງ; ແຂນຊ້າຍໃຫ້ (ຊຳລະ) ດ້ວຍດິນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍເຂົາງົວຜູ້.

Verse 15

सरोमृदा तथा पृष्ठमुदरं सङ्गमान् मृदा नदीतटद्वयमृदा पार्श्वे संशोधयेत्तथा

ໃຊ້ດິນຈາກສະໜອງນ້ຳ (ທະເລສາບ) ຊຳລະກາຍ; ແລະຫຼັງກັບທ້ອງໃຫ້ຊຳລະດ້ວຍດິນຈາກຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳ; ສ່ວນຂ້າງກາຍທັງສອງໃຫ້ຊຳລະດ້ວຍດິນຈາກຝັ່ງແມ່ນ້ຳທັງສອງ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງບໍລິສຸດ.

Verse 16

वेश्याद्वारमृदा राज्ञः कटिशौचं विधीयते यज्ञस्थानात्तथैवोरू गोस्थानाज्जानुनी तथा

ສໍາລັບພະຣາຊາ ການຊໍາລະດ້ວຍດິນ ຖືກກໍານົດໃຫ້ແກ່ບ່ອນແອວ; ດິນນັ້ນຄວນເອົາຈາກທາງເຂົ້າເຮືອນນາງໂສເພນີ. ສໍາລັບຕົ້ນຂາ ເອົາຈາກສະຖານທີ່ບູຊາຍັດ; ແລະສໍາລັບຫົວເຂົ່າ ເອົາຈາກຄອກງົວ.

Verse 17

अश्वस्थानात्तथा जङ्घे रथचक्रमृदाङ्घ्रिके मूर्धानं पञ्चगव्येन भद्रासनगतं नृपं

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ເອົາດິນ) ຈາກຄອກມ້າ; ແລະສໍາລັບນ່ອງຂາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ອີກທັງເອົາດິນທີ່ຖືກລໍ້ລົດ ແລະຝາຕີນແຕະ. ແລ້ວຈຶ່ງຊໍາລະ/ຊະໂລມພຣະເສົາຂອງພະຣາຊາ ຜູ້ນັ່ງໃນອາສນະມົງຄຸນ (bhadrāsana) ດ້ວຍ ປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya).

Verse 18

अभिषिञ्चेदमात्यानां चतुष्टयमथो घटैः चन्द्रालयमृदेति ज सरोमृदेत्यादिः संशोधयेत्तथेत्यन्तः पाठः ज पुस्तके नास्ति पूर्वतो हेमकुम्भेन घृतपूर्णेन ब्राहणः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບພິທີອະພິເສກແກ່ອະມາດສີ່ຄົນ ໂດຍໃຊ້ໝໍ້ນ້ໍາພິທີ. (ໃນສາຍສືບຂໍ້ຄວາມ ມີຄໍາອ່ານເຊັ່ນ “candrālaya-mṛt” ແລະ “saro-mṛt” ເປັນຕົ້ນ ທີ່ຄວນກວດແກ້ຢ່າງວິຈາລະນາ; ແລະຄໍາທ້າຍ “tathā …” ບໍ່ປາກົດໃນຕົ້ນສະບັບ ‘ja’.) ໃນຕອນເລີ່ມ ພຣາຫມັນຄວນດໍາເນີນດ້ວຍໝໍ້ຄໍາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee).

Verse 19

रूप्यकुम्भेन याम्ये च क्षीरपूर्णेन क्षत्रियः दध्ना च ताम्रकुम्भेन वैश्यः पश्चिमगेन च

ໃນທິດໃຕ້ ກະສັດຕຣິຍະ (Kṣatriya) ຄວນປະກອບຕາມພິທີ ດ້ວຍໝໍ້ເງິນທີ່ເຕັມນ້ໍານົມ; ແລະໃນທິດຕາເວັນຕົກ ວັຍສະຍະ (Vaiśya) ຄວນປະກອບດ້ວຍໝໍ້ທອງແດງທີ່ມີນົມສົ້ມ/ດາດຫິ (curd).

Verse 20

मृण्मयेन जलेनोदक् शूद्रामात्यो ऽभिषिचयेत् ततो ऽभिषेकं नृपतेर्बह्वृचप्रवरो द्विजः

ດ້ວຍນ້ໍາທີ່ເກັບໄວ້ໃນພາຊະນະດິນເຜົາ ອະມາດຊູດຣະ (Śūdra) ຄວນພອຍ/ພົ່ນນ້ໍາໃສ່ພະຣາຊາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາບະຫວຶຣະຈະ (Bahvṛca—ຜູ້ສະດຸດສະດອງຣິກເວດ) ຄວນປະກອບພິທີອະພິເສກແກ່ພະຣາຊາ.

Verse 21

कुर्वीत मधुना विप्रश्छन्दोगश् च कुशोदकैः सम्पातवन्तं कलशं तथा गत्वा पुरोहितः

ພຣາຫມັນຄວນປະກອບພິທີນີ້ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ; ສ່ວນປະໂຣຫິດສາຍຈັນໂດກະ (Chāndoga) ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳທີ່ຊຶມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ. ແລະປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ ເມື່ອໄປຮອດພິທີແລ້ວ ຄວນຈັດກະລະສະ (kalaśa) ນ້ຳສັກສິດທີ່ມີສຳປາຕະ (sampāta) ຄົບຖ້ວນ.

Verse 22

विधाय वह्निरक्षान्तु सदस्येषु यथाविधि राजश्रियाभिषेके च ये मन्त्राः परिकीर्तिताः

ເມື່ອປະກອບພິທີແລ້ວ ໃຫ້ດຳເນີນການປົກປ້ອງໄຟ (vahni-rakṣā) ແກ່ຜູ້ຮ່ວມພິທີ/ສະມາຊິກສະພາ ຕາມວິທີກຳນົດ; ແລະໃຫ້ສວດມົນທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ສຳລັບອະພິເສກແຫ່ງສິຣີພຣະຣາຊາ (rājaśrī-abhiṣeka).

Verse 23

तैस्तु दद्यान्महाभाग ब्राह्मणानां स्वनैस् तथा ततः पुरोहितो गच्छेद्वेदिमूलन्तदेव तु

ດ້ວຍຂອງຖວາຍ/ຄ່າພິທີເຫຼົ່ານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນຍິ່ງ, ຄວນມອບໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ ຄວນເດີນດ້ວຍກ້າວທີ່ວັດໄດ້ໄປຫາຖານຂອງເວທີບູຊາ—ແທ້ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 24

शतच्छिद्रेण पात्रेण सौवर्णेनाभिषेचयेत् या ओषधीत्योषधीभीरथेत्युक्त्वेति गन्धकैः

ຄວນປະກອບອະພິເສກ (abhisheka) ໂດຍໃຊ້ພາຊະນະຄຳທີ່ເຈາະຮູ້ຮ້ອຍຮູ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໃຫ້ສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yā oṣadhīḥ…», «oṣadhībhīḥ…», ແລະ «rathe…» ພ້ອມກັບເຄື່ອງຫອມ (gandha).

Verse 25

पुष्पैः पुष्पवतीत्येव ब्राह्मणेति च वीजकैः रत्नैर् आशुः शिशानश् च ये देवाश् च कुशोदकैः

ດ້ວຍດອກໄມ້ ໃຫ້ເຊີນດ້ວຍນາມ «Puṣpavatī». ດ້ວຍເມັດພືດ/ເມັດພັນ ໃຫ້ເຊີນວ່າ «Brāhmaṇa». ດ້ວຍແກ້ວມະນີ ໃຫ້ເຊີນວ່າ «Āśu» ແລະ «Śiśāna». ແລະດ້ວຍນ້ຳກຸສະ ໃຫ້ເຊີນເທວະທັງຫຼາຍຕາມນັ້ນ.

Verse 26

यजुर्वेद्यथर्ववेदी गन्धद्वारेति संस्पृशेत् शिरः कण्ठं रोचनया सर्वतीर्थोदकैर् द्विजाः

ຜູ້ຮຽນຢະຊຸຣເວດ ແລະ ຜູ້ຮຽນອະຖັຣວະເວດ ພຶງແຕະກາຍ ໃນຂະນະສະດຸດມົນ «gandha-dvāra»; ໃຊ້ rocanā ແຕະສີສະ ແລະ ຄໍ, ແລ້ວຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາທີ່ນັບວ່າມາຈາກຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ—ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ।

Verse 27

गीतवाद्यादिनिर्घोषैश्चामरव्यजनादिभिः सर्वौषधिमयं कुम्भं धारयेयुर्नृपाग्रतः

ທ່າມກາງສຽງກ້ອງກັງວານຂອງບົດຮ້ອງ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີ, ພ້ອມການຖວາຍກຽດຕາມພິທີເຊັ່ນ ຈາມະຣະ (ພັດຫາງຢັກ), ພັດ ແລະ ອື່ນໆ, ພວກເຂົາພຶງອຸ້ມຄຸມພະ (kumbha) ນ້ໍາອະພິເສກທີ່ປຸງດ້ວຍສະຫມຸນໄພທຸກຊະນິດ ໄປນໍາໜ້າພະຣາຊາ।

Verse 28

तं पश्येद्दर्पणं राजा घृतं वै मङ्गलादिकं अभ्यर्च्य विष्णुं ब्रह्माणमिन्द्रादींश् च ग्रहेश्वरान्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິນທຣະ ແລະ ອົງອື່ນໆ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດາວເຄາະທັງປວງແລ້ວ, ພະຣາຊາພຶງເບິ່ງກະຈົກນັ້ນ ແລະ ເບິ່ງນ້ໍາມັນເນີຍ (ghṛta) ກັບສິ່ງມົງຄຸນອື່ນໆ ໂດຍເລີ່ມຈາກສິ່ງທີ່ນໍາສຸພະມົງຄຸນ।

Verse 29

वेदिमूलन्तथैव तु इरि ख दीपकैर् इति ङ यजुर्वेद्यथ ऋग्वेदी इति ङ ग्रहादिकानिति ख , ग , घ च व्याघ्रचर्मोत्तरां शय्यामुपविष्टः पुरोहितः मधुपर्कादिकं दत्त्वा पट्टबन्धं प्रकारयेत्

ອີກປະການໜຶ່ງ, ທີ່ຖານຂອງເວທີ (vedi) ພຶງຈັດວາງດວງໄຟຕາມທີ່ກໍານົດ. ແລ້ວພຣະປຸໂຣຫິດ ຜູ້ນັ່ງເທິງຕຽງທີ່ປູດ້ວຍໜັງເສືອ, ໄດ້ຖວາຍ madhuparka ແລະ ພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ແລ້ວ, ພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີຜູກຜ້າຄາດສີສະ (paṭṭa-bandha).

Verse 30

राज्ञोमुकुटबन्धञ्च पञ्चचर्मोत्तरं ददेत् ध्रुवाद्यैर् इति च विशेद् वृषजं वृषदंशजं

ພຣະອົງພຶງມອບພິທີຜູກມົກຸດໃຫ້ພະຣາຊາ ພ້ອມຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງທີ່ເຮັດຈາກໜັງຫ້າຊະນິດ. ແລ້ວເມື່ອສະດຸດມົນ Dhruvā ແລະ ມົນອື່ນໆຕາມກໍານົດ, ພຶງເຂົ້າສູ່ພິທີ ໂດຍເຊີນ Vṛṣaja ແລະ Vṛṣadaṃśaja।

Verse 31

द्वीपिजं सिंहजं व्याघ्रजातञ्चर्म तदासने अमात्यसचिवादींश् च प्रतीहारः प्रदर्शयेत्

ເທິງອາສນະ (ບັນລັງ) ນັ້ນ ຄວນປູດ້ວຍໜັງເສືອດາວ, ສິງ, ຫຼື ເສືອ. ແລະ ປຣະຕີຫາຣະ (ຜູ້ຮັກສາປະຕູ) ຄວນນໍາສະເໜີລັດຖະມົນຕີ, ເລຂາ, ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເຂົ້າພົບ।

Verse 32

गोजाविगृहदानाद्यैः सांवत्सरपुरोहितौ पूजयित्वा द्विजान् प्रार्च्य ह्य् अन्यभूगोन्नमुख्यकैः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາກຽດຕິພຣະປຸໂຣຫິດປະຈໍາປີ ດ້ວຍຂອງທານເຊັ່ນ ງົວ, ແບ້, ເຮືອນ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ຈຶ່ງບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ອີກທັງຄວນນັບຖືພວກເຂົາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ໂດຍເນັ້ນ ທີ່ດິນ ແລະ ເຂົ້າເປືອກ/ເມັດພືດ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 33

वह्निं प्रदक्षिणीकृत्य गुरुं नत्वाथ पृष्ठतः वृषमालभ्य गां वत्सां पूजयित्वाथ मन्त्रितं

ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຂວາ (ປຣະດັກຊິນາ) ຮອບໄຟສັກສິດ ແລ້ວ ກໍກົ້ມນົບຄູອາຈານ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ຈາກດ້ານຫຼັງ: ຈັບງົວຜູ້ (ງົວພໍ່) ແລະບູຊາງົວແມ່ພ້ອມລູກງົວ, ແລ້ວປະກອບພິທີດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 34

अश्वमारुह्य नागञ्च पूजयेत्तं समारुहेत् परिभ्रमेद्राजमार्गे बलयुक्तः प्रदक्षिणं

ຂຶ້ນຂີ່ມ້າ ແລ້ວບູຊາຊ້າງ; ຈາກນັ້ນຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງນັ້ນ ແລະເດີນທາງຕາມຖະໜົນຫຼວງຂອງພຣະຣາຊາ ໂດຍວຽນຂວາ (ປຣະດັກຊິນາ) ດ້ວຍກໍາລັງພ້ອມສົມບູນ।

Verse 35

पुरं विशेच्च दानाद्यैः प्रार्च्य सर्वान् विसर्जयेत्

ເມື່ອເຂົ້າເມືອງແລ້ວ ຄວນບູຊາກຽດຕິທຸກຄົນດ້ວຍທານ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງພວກເຂົາທັງໝົດກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।