Adhyaya 325

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अंशकादिर्नाम चतुर्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः कर्षकादिकमिति ख , छ च अथ पञ्चविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः गौर्यादिपूजा ईश्वर उवाच सौभाग्यादेरुमापूजां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां मन्त्रध्यानं मण्डलञ्च मुद्रां होमादिसाधनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິເຍະ ມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 324 ຊື່ «Aṃśakādi» ສິ້ນສຸດລົງ (ໃນສຳນວນ Kha ແລະ Cha ໃຊ້ຊື່ «Karṣakādi»). ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 325 «ການບູຊາ Gaurī ແລະອື່ນໆ». ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະສອນການບູຊາ Umā ເລີ່ມຈາກພິທີເພື່ອສິຣິມົງຄຸນ; ການບູຊານີ້ໃຫ້ທັງພົບພາບໂລກີ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti), ພ້ອມດ້ວຍການພິຈາລະນາມັນຕຣະ, ມັນດະລາ, ມຸດຣາ, ແລະວິທີສຳເລັດເຊັ່ນ homa ແລະອື່ນໆ.”

Verse 2

चित्रभानुं शिवं कालं महाशक्तिसमन्वितम् इडाद्यं परतोद्वृत्य सदेवः सविकारणम्

ຄວນພິຈາລະນາ/ຂັບຂານ (ເທວະ) ເປັນ Citrabhānu, ເປັນ Śiva, ເປັນ Kāla (ເວລາ), ຜູ້ປະກອບດ້ວຍ Mahāśakti. ເລີ່ມຈາກ (ພະຍາງ) iḍā ແລ້ວຍົກຂຶ້ນ “ຈາກຝ່າຍພົ້ນ” (ຈາກແຫຼ່ງເຫນືອໂລກ), ພຣະອົງຢູ່ພ້ອມທັງເທວະ (sadevaḥ) ແລະພ້ອມດ້ວຍຖານເຫດແຫ່ງການປາກົດ (savikāraṇam).

Verse 3

द्वितीयं द्वारकाक्रान्तं गौरीप्रीतिपदान्वितं चतुर्थ्यन्तं प्रकर्तव्यं गौय्या वै मूलवाचकं

ອັກສອນອົງປະກອບທີ 2 ໃຫ້ຖືວ່າ «dvārakākrānta» ແລ້ວເຊື່ອມກັບຄໍາທີ່ສະແດງ «ຄວາມປິຕິຂອງ ເກົາຣີ» ຈາກນັ້ນຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍທ້າຍກໍລະນີຈະຕຸຣະທີ (dative)។ ແທ້ຈິງ «gauyyā» ຖືກກ່າວວ່າເປັນຄໍາຮາກທີ່ຊີ້ຄວາມໝາຍດັ່ງເດີມ।

Verse 4

ॐ ह्रीं सः शौं गौर्यै नमः तत्रार्णत्रितयेनैव जातियुक्तं षडङ्गुलम् आसनं प्रणवेणैव मूर्तिं वै हृदयेन तु

ໃຫ້ໃຊ້ມັນຕຣາ «Oṃ, Hrīṃ, Saḥ, Śauṃ—ນະມະສະການແດ່ ເກົາຣີ». ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກຸ່ມອັກສອນສາມຕົວນັ້ນເອງ ໃຫ້ຈັດອາສະນະຍາວ 6 ອັງກຸລ (ṣaḍ-aṅgula) ພ້ອມດ້ວຍ jāti ຕາມກົດ. ດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ເທົ່ານັ້ນ ໃຫ້ສະຖາປະນາຮູບມູຣຕິ ແລະດ້ວຍມັນຕຣາຫຶດະຍະ (Hṛdaya) ໃຫ້ກະທໍານຍາສາພາຍໃນ.

Verse 5

उदकाञ्च तथा कालं शिववीजं समुद्धरेत् प्राणं दीर्घस्वराक्रान्तं षडङ्गं जातिसंयुतम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃຫ້ສະກັດ (ອະນຸປະກອບ) ຮູບມັນຕຣາສໍາລັບ “ນ້ໍາ” ແລະສໍາລັບ “ເວລາ/ການ” ແລະຍັງໃຫ້ສະກັດ ບີຈະຂອງພຣະສິວະ (Śiva-bīja) ອີກດ້ວຍ. ບີຈະນັ້ນໃຫ້ຖືພ້ອມ prāṇa (ສຽງນາສິກ/ກໍາຊັບລົມ) ຖືກໝາຍດ້ວຍສະຫຼະຍາວ ມີ ṣaḍaṅga ຄົບຖ້ວນ ແລະປະສານກັບ jāti ທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 6

आसनं प्रणवेनात्र मूर्तिन्यासं हृदाचरेत् यामलं कथितं वत्स एकवीरं वदाम्य् अथ

ທີ່ນີ້ ໃຫ້ສະຖາປະນາອາສະນະດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກະທໍາມູຣຕິ-ນຍາສາ (mūrti-nyāsa) ໃນຫຶດະຍະ (ຫົວໃຈ). ຢາມະລະ (Yāmala) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ ໂອ້ລູກຮັກ; ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງ ເອກະວີຣາ (Ekavīrā).

Verse 7

व्यापकं सृष्टिसंयुक्तं वह्निमायाकृशानुभिः शिवशक्तिमयं वीजं वीजं हृदयादिविवर्जितं

ບີຈະ (bīja) ນັ້ນແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ແລະປະສານກັບການປະກົດແຫ່ງການສ້າງ (sṛṣṭi). ມັນປະກອບດ້ວຍໄຟ (vahni), māyā, ແລະ kṛśānu ຄື «ໄຟໃນຖ້ອຍຄໍາ/ພະລັງສຽງ». ບີຈະນັ້ນມີສະພາບເປັນ Śiva ແລະ Śakti ແລະປາສະຈາກການນຍາສາຢ່າງຫຶດະຍະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 8

गौरीं यजेद्धेमरूप्यां काष्ठजां शैलजादिकां पञ्चपिण्डां तथाव्यक्तां कोणे मध्ये तु पञ्चमं

ຄວນບູຊາ ພຣະເທວີ ໂກຣີ (Gaurī) ເປັນຮູບປັ້ນທຳດ້ວຍຄຳ ຫຼື ເງິນ ຫຼື ທຳດ້ວຍໄມ້ ຫີນ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈັດວາງ piṇḍa ພິທີ 5 ກ້ອນ ຮວມທັງ avyakta (ອັນບໍ່ປາກົດ) ໄວ້ທີ່ມຸມທັງ 4 ແລະກ້ອນທີ 5 ໄວ້ກາງ.

Verse 9

ललिता सुभगा गौरी क्षोभणी चाग्नितः क्रमात् पञ्चमी इति ञ वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना वृत्ते पूर्वादितो यजेत्

ຕາມລຳດັບແຕ່ທິດໄຟ (Agni) ໃຫ້ບູຊາເທວີເປັນ Lalitā, Subhagā, Gaurī ແລະ Kṣobhaṇī; ອົງທີ 5 ເອີ້ນວ່າ “Ña”. ໃນການຈັດແບບວົງມົນ (vṛtta) ໃຫ້ບູຊາເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ: Vāmā, Jyeṣṭhā, Kriyā ແລະ Jñānā.

Verse 10

सपीठे वामभागे तु शिवस्याव्यक्तरूपकम् व्यक्ता द्विनेत्रा त्र्यक्षरा शुद्धा वा शङ्करान्विता

ເທິງຖານ (pīṭha) ທາງຊ້າຍຂອງ ພຣະສິວະ (Śiva) ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງຮູບ avyakta (ບໍ່ປາກົດ). ເມື່ອປາກົດ ນາງມີຕາສອງ, ເປັນຮູບມັນຕຣາສາມພະຍາງ (triyakṣara), ບໍລິສຸດ ແລະຮ່ວມສະຫມັກກັບ Śaṅkara (Śiva).

Verse 11

पीठपद्मद्वयं तारा द्विभुजा वा चतुर्भजा सिंहस्था वा वृकस्था वा अष्टाष्टादशसत्करा

Tārā ຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່າປະທັບເທິງອາສນະດອກບົວຄູ່ (ດອກບົວສອງຊັ້ນ). ນາງອາດມີ 2 ແຂນ ຫຼື 4 ແຂນ; ອາດນັ່ງເທິງສິງ ຫຼື ເທິງໝາປ່າ; ແລະອາດມີ 8 ຫຼື 18 ມືອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 12

स्रगक्षसूत्रकलिका गलकोत्पलपिण्डिका शरं धनुर्वा सव्येन पाणिनान्यतमं वहत्

ສວມພວງມາລາ, ສາຍລູກປັດ rudrākṣa, ແລະເຄື່ອງປະດັບຮູບດອກຕູມ; ມີເຄື່ອງປະດັບຄໍ ແລະມັດດອກບົວ; ແລ້ວໃນມືຊ້າຍ ຖືຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ: ລູກສອນ ຫຼື ຄັນທະນູ ຫຼື ອາວຸດອື່ນໆ.

Verse 13

वामेन पुस्तताम्बूलदण्डाभयकमण्डलुम् गणेशदर्पणेष्वासान्दद्यादेकैकशः क्रमात्

ດ້ວຍມືຊ້າຍ ພຶງຈັດວາງຕາມລໍາດັບ ທີລະຢ່າງໃຫ້ແກ່ຮູບພຣະຄເນສ: ປຶ້ມ, ໃບຕໍາບູລ (ໃບເບຕເທວບູຊາ), ໄມ້ທ່ອນ/ຄັນທອນ, ມຸດຣາອະພະຍະ (ທ່າບໍ່ຢ້ານ), ແລະ ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ໍາ); ພ້ອມທັງກະຈົກ ແລະ ຄັນທະນູດ້ວຍ.

Verse 14

व्यक्ताव्यक्ताथवा कार्या पद्ममुद्रा स्मृतासने तिङ्गमुद्रा शिवस्योक्ता मुदा चावाहनी द्वयोः

ໃນຂະນະນັ່ງຢູ່ໃນອາສນະທີ່ກໍານົດ ພຶງປະກອບປັດມະມຸດຣາ—ຈະເປັນເພື່ອຮູບປາກົດ (ວະຍັກຕະ) ຫຼື ຮູບບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ) ຂອງເທວະດາກໍຕາມ. ຕິງກະມຸດຣາ ຖືກສອນວ່າເປັນຂອງພຣະສິວະ; ແລະ ອາວາຫນີມຸດຣາ (ທ່າເຊີນ) ພຶງເຮັດສໍາລັບທັງສອງ.

Verse 15

शक्तिमुद्रा तु योन्याख्या चतुरस्रन्तु मण्डलं चतुरस्रं त्रिपत्राब्जं मध्यकोष्ठचतुष्टये

ສັກຕິມຸດຣາ ຍັງເອີ້ນວ່າ ໂຢນີ(-ມຸດຣາ) ດ້ວຍ. ມັນດະລະ ພຶງເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ; ພາຍໃນນັ້ນ ຂີດສີ່ຫຼ່ຽມອີກຊັ້ນ ແລະ ວາງດອກບົວສາມກີບ ໃນກຸ່ມຊ່ອງກາງສີ່ຊ່ອງ.

Verse 16

त्र्यश्रोर्धे चार्धचन्द्रस्तु द्विपदं द्विगुणं क्रमात् द्विगुणं द्वारकण्ठन्तु द्विगुणादुपकण्ठतः

ເທິງສ່ວນຮູບສາມຫຼ່ຽມ (ຕຣິອັງກະ) ກໍານົດໃຫ້ມີຮູບຄຶ່ງດວງຈັນ. ຂະໜາດຕໍ່ໄປກໍານົດເປັນ 2 ປະດະ (pada); ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ສ່ວນທີ່ຕໍ່ໄປແຕ່ລະສ່ວນໃຫ້ເຮັດເປັນສອງເທົ່າ. ຄໍປະຕູ (dvāra-kaṇṭha) ໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າຂອງຂະໜາດກ່ອນໜ້າ, ແລະ ຄໍຍ່ອຍ (upakaṇṭha) ໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າຂອງນັ້ນ.

Verse 17

द्वारत्रयं त्रयं दिक्षु अथ वा भद्रके यजेत् स्थण्डिले वाथ संस्याप्य पञ्चगव्यामृतादिना

ພຶງຈັດຕັ້ງປະຕູສາມປະຕູ—ສາມໃນທິດທັງຫຼາຍ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ພຶງບູຊາໃນແຜນຜັງ Bhadraka. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ເມື່ອສ້າງຕັ້ງໄວ້ເທິງສະຖານດິນທີ່ກຽມໄວ້ (sthaṇḍila) ແລ້ວ ພຶງປະພອຍ/ປະພິທີຊໍາລະດ້ວຍ pañcagavya, amṛta ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 18

रक्तपुष्पाणि देयानि पूजयित्वा ह्य् उदङ्मुखः शतं हुत्वामृताज्यञ्च पूर्णादः सर्वसिद्धिभाक्

ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ສີແດງ; ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລະຖວາຍໂຮມ 100 ຄັ້ງ ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ດຸດດັ່ງອະມຣິຕ; ຈາກນັ້ນເຮັດ pūrṇāhuti ຈຶ່ງເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບສິດທິທັງປວງ (siddhi).

Verse 19

बलिन्दत्वा कुमारीश् च तिस्रो वा चाष्ट भोजयेत् नैवेद्यं शिवभक्तेषु दद्यान्न स्वयमाचरेत्

ເມື່ອຖວາຍບາລິ (bali) ກ່ອນແລ້ວ ໃຫ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ກຸມາຣີ (ສາວນ້ອຍ) ສາມຄົນ ຫຼື ແປດຄົນ. ຄວນແຈກ naivedya ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ (Śiva) ແລະບໍ່ຄວນກິນເອງ.

Verse 20

सिंहस्थावाह्यसिंहस्थेति ख , छ , ञ , ट च स्त्रियो वाष्ट च भोजयेदिति ख , छ च कन्यार्थौ लभते कन्यां अपुत्रः पुत्रमाप्नुयात् दुर्भगा चैव सौभाग्यं राजा राज्यं जयं रणे

ໂດຍການສະດຸດ/ໃຊ້ພະຍັນຊະນະ kha, cha, ña, ແລະ ṭa ຄຽງຄູ່ກັບສູດມົນ «siṃhasthā-vāhya-siṃhasthā» ແລະໂດຍພິທີທີ່ກໍາຊັບວ່າ «ໃຫ້ລ້ຽງຜູ້ຍິງ ແລະຄົນທັງແປດ» ຜົນຈະເກີດຂຶ້ນ: ຜູ້ປາຖະໜາສາວນ້ອຍໄດ້ສາວນ້ອຍ; ຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍໄດ້ລູກຊາຍ; ຜູ້ຍິງອັບໂຊກໄດ້ໂຊກດີ; ແລະກະສັດໄດ້ອໍານາດຮາຊະ ແລະຊະນະໃນສົງຄາມ.

Verse 21

अष्टलक्षैश् च वाक्सिद्धिर्देवाद्या वशमाप्नुयुः न निवेद्य न चास्नीयाद्वामहस्तेन चार्चयेत्

ໂດຍການຈະປະ (japa) ຈໍານວນແປດລັກ (800,000) ຈະໄດ້ vāk-siddhi ຄືອໍານາດແຫ່ງວາຈາ; ແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ແລະອື່ນໆ ກໍຢູ່ໃນອໍານາດຂອງຜູ້ນັ້ນ. ບໍ່ຄວນຖວາຍ nivedya ແລະບໍ່ຄວນກິນ; ທັງບໍ່ຄວນບູຊາດ້ວຍມືຊ້າຍ.

Verse 22

अष्टम्याञ्च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः मृत्युञ्चयार्चनं वक्ष्ये पूजयेत् कलसोदरे

ໃນວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8), ວັນຈະຕຸຣະດັດສີ (ວັນທີ 14), ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3), ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງການບູຊາພຣະ Mṛtyuñjaya. ຄວນປະກອບການນະມັດສະການພາຍໃນທ້ອງກະຖາ (kalaśa) ທີ່ຖືກປະພອມພິທີ.

Verse 23

हूयमानञ्च प्रणवो मूर्तिरोजस ईदृशं मूलञ्च वौषडन्तेन कुम्भमुद्रां प्रदर्शयेत्

ໃນເວລາຖວາຍຂອງບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ພຶງອອກສຽງພຣະນະວະ «ໂອມ» ແລະສະແດງຮູບພາບດ້ວຍພະລັງອັນແຂງກ້າຕາມນີ້; ຈາກນັ້ນ ປິດທ້າຍມູນມັນຕຣາດ້ວຍຄໍາ «ວໍຊັດ» ແລະສະແດງ ກຸມພະ-ມຸດຣາ (ທ່າມືຮູບໝໍ້).

Verse 24

होमयेत् क्षीरदुर्वाज्यममृताञ्च पुनर्नवाम् पायसञ्च पुराडाशमयुतन्तु जपेन्मनुं

ພຶງເຮັດໂຮມດ້ວຍນົມ, ຫຍ້າດູຣວາ ແລະ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee); ພ້ອມທັງອະມຣິຕາ (guḍūcī) ແລະ ປຸນຣະນະວາ; ອີກທັງດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ແລະ ປຸໂຣດາຊະ (ເຄັກບູຊາ). ແລ້ວພຶງຈະປະມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ.

Verse 25

चतुर्मुखं चतुर्वाहुं द्वाभ्याञ्च कलसन्दधत् वरदाभयकं द्वाभ्यां स्नायाद्वैकुम्भमुद्रया

ພຶງອາບນ້ໍາບູຊາແດ່ພຣະເທວະ/ປະຕິມາ ໂດຍກໍານົດໃຫ້ເປັນຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ແລະສີ່ແຂນ: ສອງມືວາງ/ຖືກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ໍາ) ແລະອີກສອງມືສະແດງທ່າປະທານພອນ (varada) ແລະທ່າປັດເປົ່າຄວາມຢ້ານ (abhaya); ອາບນ້ໍານັ້ນໃນມຸດຣາ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha).

Verse 26

आरोग्यैश् चर्यदीर्घायुरौषधं मन्त्रितं शुभम् अपमृत्युहरो ध्यातः पूजितो ऽद्भुत एव सः

ຢາອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມັນຕຣາ ຍ່ອມໃຫ້ສຸຂະພາບ, ຄວາມປະພຶດດີ ແລະອາຍຸຍືນ. ເມື່ອຖືກພິຈາລະນາໃນທຽນ ແລະບູຊາ ມັນກໍກໍາຈັດການຕາຍກ່ອນເວລາ (apamṛtyu) — ຜົນຂອງມັນນ່າອັດສະຈັນແທ້.