Adhyaya 324

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे रुद्रशान्तिर्नाम त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अंशकादिः ईश्वर उवाच रुद्राक्षकटकं धार्यं विषमं सुसमं दृडम् एकत्रिपञ्चवदनं यथालाभन्तु धारयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 324 ຊື່ «ຣຸທຣະ-ຊານຕິ» ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 325 «ອັມສະກະ ແລະ ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ». ພຣະເຈົ້າຕຣັດວ່າ: «ຄວນນຸ່ງສາຍຂໍ້ມືຈາກເມັດຣຸທຣາກຩະ ຈະບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ ຫຼື ສວຍງາມກໍໄດ້ ແຕ່ໃຫ້ແນ່ນຫນາ. ຄວນນຸ່ງເມັດທີ່ມີ 1, 3 ຫຼື 5 ໜ້າ (ມຸຂ) ຕາມທີ່ຫາໄດ້».

Verse 2

द्विचतुःषण्मुखं शस्तमव्रणं तीव्रकण्ठकं दक्षवाहौ शिखादौ च धारयेच्चतुराननं

ຄວນພິຈາລະນາ (ຫຼື ອັນເຊີນປະດິດຖານ) ຮູບເທວະທີ່ຖືກສັນລະເສີນ ໃຫ້ມີ 2, 4 ຫຼື 6 ໜ້າ ບໍ່ດ່າງພ້ອຍ ແລະ ບໍ່ມີບາດແຜ ມີຄໍ/ລໍາຄໍດຸດັນ. ແລະຄວນວາງຮູບພຣະພຣະຫມາ 4 ໜ້າ ໄວ້ທີ່ແຂນຂວາ ແລະ ທີ່ຍອດມວຍຜົມ (ຊິຂາ) ພ້ອມຈຸດສູງອື່ນໆ.

Verse 3

अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत् हैमी वा मुद्रिका धार्या शिवमन्त्रेण चार्च्य तु

ບໍ່ວ່າຈະບໍ່ຖືພຣະຫມະຈັຣຍະ ຫຼື ຖືພຣະຫມະຈັຣຍະ ແລະແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳພິທີ ກໍຍ່ອມເປັນດຸດດັ່ງ “ສະນາຕະກະ” (snātaka) ຜູ້ສຳເລັດພິທີອາບນ້ຳ. ຄວນນຸ່ງແຫວນຄຳ ແລະ ບູຊາດ້ວຍມັນຕຣະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 4

कार्येति ख शिवः शिखा तथा ज्योतिः सवित्रश्चेतिगोचराः गोचरन्तु कुलं ज्ञेयं तेन लक्ष्यस्तु दीक्षितः

«ກາຣຍະ», «ຂ», «ສິວະ», «ຊິຂາ», «ໂຈຕິສ», ແລະ «ສະວິຕຣ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຳທີ່ຄວນຖືເປັນ “ໂກຈະຣະ” (gocara: ຕົວຊີ້ນຳການປະຕິບັດ). ໂດຍຊຸດໂກຈະຣະ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກກຸລະ (kula) ຫຼື ສາຍສືບທອດ; ແລະໂດຍນັ້ນ ຜູ້ຮັບດິກສາ (dīkṣita) ຈຶ່ງຖືກຈຳແນກໄດ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 5

प्राजापत्यो महीपालः कपोतो ग्रन्थिकः शिवे कुटिलाश् चैव वेतालाः पद्महंसाः शिखाकुले

ໃນພຣະສິວະ (ບໍລິວານ/ອານາເຂດ) ມີ: ປຣາຊາປັດຕະຍະ, ມະຫີປາລະ (ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ), ກະໂປຕະ, ກຣັນຖິກະ; ອີກທັງ ກຸຕິລະ ແລະ ເວຕາລະ; ແລະມີ ປັດມະຫັງສະ ໃນກຸ່ມ ຊິຂາກຸລະ (Śikhākula).

Verse 6

धृतराष्ट्रा वकाः काका गोपाला ज्योतिसंज्ञके कुटिका साठराश् चैव गुटिका दण्डिनो ऽपरे

ໃນຄຳສັບເຕັກນິກຂອງ ຈໂຍຕິສະ (Jyotiṣa) ນີ້ ນາມເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ກັນ: ທຣິຕະຣາສະຕຣາ, ວະກາ (ນົກຍາງ), ກາກາ (ກາ), ໂກປາລາ (ຄົນເລີ້ຍງງົວ); ອີກທັງ ກຸຕິກາ ແລະ ສາຖະຣາ; ແລະອື່ນໆ ເອີ້ນວ່າ ກຸດິກາ ແລະ ດັນດິນ.

Verse 7

सावित्री गोचरे चैवमेकैकस्तु चतुर्विधः सिद्धाद्यंशकमाख्यास्ये येन मन्त्रःसुसिद्धिदः

ດັ່ງນັ້ນ ກ່ຽວກັບ ໂກຈະຣະ (gocara) ຫຼື ຂອບເຂດການນຳໃຊ້ຂອງ ສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ) ແລ້ວ ການປະຕິບັດແຕ່ລະຢ່າງເປັນສີ່ປະເພດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອົງປະກອບເລີ່ມຈາກ ‘ສິດທິ’ ເພື່ອໃຫ້ມັນຕຣາເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 8

भूमौ तु मातृका लेख्याः कूटषण्डाववर्जिताः मन्त्राक्षराणि विश्लिष्य अनुस्वारं नयेत् पृथक्

ໃນພື້ນດິນ ຄວນຂຽນ ມາຕຣິກາ (ຊຸດອັກສອນ/ພະຍາງຄຳເມັດ) ໂດຍລະເວັ້ນກຸ່ມ kūṭa ແລະ ṣaṇḍa. ເມື່ອແຍກພະຍາງຂອງມັນຕຣາແລ້ວ ຈຶ່ງວາງ anusvāra (ṃ) ໄວ້ແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 9

साधकस्य तु या संज्ञा तस्या विश्लेषणं चरेत् मन्त्रस्यादौ तथा चान्ते साधकार्णानि योजयेत्

ສ່ວນນາມກຳນົດ (ຊື່ພິທີ/ຊື່ຮັບມອບ) ຂອງຜູ້ປະຕິບັດ (ສາທະກະ) ນັ້ນ ຄວນແຍກວິເຄາະເປັນພະຍາງໆ. ແລ້ວຈຶ່ງນຳອັກສອນຂອງຜູ້ປະຕິບັດໄປຕໍ່ເຂົ້າທັງຕົ້ນ ແລະ ທ້າຍຂອງມັນຕຣາຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 10

सिद्धः साध्यः सुशिद्धो ऽरिः संज्ञातो गणयेत् क्रमात् मन्त्रस्यादौ तथा चान्ते सिद्धिदः स्याच्छतांशतः

ເມື່ອກຳນົດແລ້ວວ່າ (ຫມວດການເຮັດງານຂອງມັນຕຣາ) ແມ່ນ ‘ສິດທະ’, ‘ສາທະຍະ’, ‘ສຸ-ສິດທະ’, ແລະ ‘ອະຣິ’ ແລ້ວ ຄວນນັບຄຳນວນຕາມລຳດັບ. ເມື່ອນຳໄປວາງໄວ້ທັງຕົ້ນ ແລະ ທ້າຍຂອງມັນຕຣາ ມັນຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ ໃຫ້ຜົນເພີ່ມຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 11

सिद्धादिश्चान्तसिद्धश् च तत्क्षणादेव सिध्यति सुसिद्धादिः सुसिद्धन्तःसिद्धवत् परिकल्पयेत्

ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ສິດທະ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ຊານຕະ-ສິດທະ» ຈະສຳເລັດຜົນໃນທັນທີ. ຄວນຈັດຮູບມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «ສຸ-ສິດທະ» ແລະສິ້ນສຸດ «ສຸ-ສິດທານຕະ» ໂດຍນັບເປັນມັນຕຣາສິດທະ (ສົມບູນແລ້ວ)។

Verse 12

अरिमादौ तथान्ते च दूरतः परिवर्जयेत् सिद्धः सुसिद्धश् चैकार्थे अरिः साध्यस्तथैव च

ຄວນຫຼີກລ້ຽງສຽງ/ຄຳວ່າ «ari» ທັງຕອນເລີ່ມ ແລະຕອນສິ້ນສຸດ ໂດຍໃຫ້ຢູ່ໄກ. ໃນຄວາມໝາຍທີ່ມຸ່ງໝາຍອັນດຽວ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ສິດທະ» ແລະ «ສຸສິດທະ»; ເຊັ່ນດຽວກັນ «ari» ແລະ «sādhya» ກໍຖືກກຳນົດຊື່ແບບນັ້ນ.

Verse 13

आदौ सिद्धः स्थितो मन्त्रे तदन्ते तद्वदेव हि मध्ये रिपुसहस्राणि न दोषाय भवन्ति हि

ເມື່ອວາງອົງປະກອບ «ສິດທະ» ອັນສຳເລັດແລ້ວໄວ້ຕອນເລີ່ມຂອງມັນຕຣາ ຫຼືວາງໄວ້ຕອນສິ້ນສຸດກໍຕາມ ແມ່ນແມ່ນວ່າກາງທາງຈະມີອຳນາດສັດຕູນັບພັນ ກໍບໍ່ເປັນໂທດ (doṣa) ແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 14

मायाप्रसादप्रणवेनांशकः ख्यातमन्त्रके ब्रह्मांशको ब्रह्मविद्या विष्ण्वङ्गो वैष्णवःस्मृतः

ໃນຫມວດມັນຕຣາທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີ ມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍ «ປຣະນະວະ» (Oṃ) ຮ່ວມກັບພະຍາງພັນ «ມາຍາ» ແລະ «ປຣະສາດະ» ເອີ້ນວ່າ «ອັມສະກະ-ມັນຕຣາ». ສິ່ງທີ່ເປັນສ່ວນຂອງພຣະພຣະຫມາ ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມະວິທະຍາ»; ແລະສິ່ງທີ່ເປັນອົງ (ສ່ວນ) ຂອງພຣະວິສນຸ ຈື່ຈຳວ່າ «ໄວສນະວະ».

Verse 15

विष्ण्वंश इति ञ रुद्रांशको भवेद्वीर इन्द्रांशश्चेश्वरप्रियः नागांशो नागस्तब्धाक्षो यक्षांशो भूषणप्रियः

ຜູ້ທີ່ມີສາຍສ່ວນ/ອັມສະຂອງພຣະວິສນຸ ຖືກຊີ້ດ້ວຍພະຍາງ «ña». ຜູ້ທີ່ມີອັມສະຂອງຣຸດຣະ ຈະເປັນຜູ້ກ້າຫານ; ຜູ້ທີ່ມີອັມສະຂອງອິນດຣະ ເປັນຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຮັກ (ແລະເລື່ອມໃສ່ຕໍ່ Īśvara). ຜູ້ທີ່ມີອັມສະຂອງນາກາ ຈະເປັນຄົນຄ້າຍນາກາ ມີສາຍຕາໝັ້ນຄົງບໍ່ກະພິບ; ຜູ້ທີ່ມີອັມສະຂອງຢັກສະ ຈະຮັກເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 16

गन्धर्वांशो ऽतिगीतादि भीमांशो राक्षसांशकः दैर्यांशः स्याद् युद्धकार्यो मानी विद्याधरांशकः

ຜູ້ທີ່ມີອົງປະກອບຂອງຄັນທະວະ (Gandharva) ຈະເກັ່ງໃນການຮ້ອງເພງ ແລະສິລະປະອື່ນໆ. ຜູ້ທີ່ມີອົງປະກອບຂອງພີມ (Bhīma) ມີນິສັຍແບບຣາກສະ (Rākṣasa). ຜູ້ທີ່ມີອົງປະກອບດາຍຣະ (Dairya) ເໝາະສົມກັບວຽກສົງຄາມ. ຜູ້ທີ່ມີຄວາມພູມໃຈສູງ ມີອົງປະກອບວິທະຍາທະຣະ (Vidyādhara).

Verse 17

पिशाचांशो मलाक्रान्तो मन्त्रं दद्यान्निरीक्ष्य च मन्त्र एकात् फडन्तः स्यात् विद्यापञ्चाशतावधि

ຖ້າຜູ້ໃດຖືກອິດທິພົນປີສາຈາ (Piśāca) ຮົບກວນ ແລະຖືກຄວາມມົນທິນຄອບງຳ ຄວນໃຫ້ມົນຕຣາໂດຍສັງເກດຜູ້ປ່ວຍ ແລະນິມິດ. ເລີ່ມຈາກມົນຕຣາທຳອິດ ແລ້ວຈົບດ້ວຍຄຳອຸທານ “phaṭ” ຈົນເຖິງຊຸດວິທະຍາ-ມົນຕຣາ 50 ບົດ.

Verse 18

बाला विंशाक्षरान्ता च रुद्रा द्वाविंशगायुधा तत ऊर्ध्वन्तु ये मन्त्रा दृद्धा यावच्छतत्रयं

ມົນຕຣາບາລາ (Bālā) ສຳເລັດດ້ວຍ 20 ພະຍາງ. ມົນຕຣາຣຸດຣາ (Rudrā) ມີ “ອາວຸດ” ດ້ວຍ 22 ພະຍາງ. ເຫນືອຈາກນັ້ນ ມົນຕຣາທີ່ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ອາດຂະຫຍາຍໄດ້ສູງສຸດເຖິງ 300 ພະຍາງ.

Verse 19

अकारादिहकारन्ताः क्रमात् पक्षौ सितासितौ अनुस्वारविसर्गेण विना चैव स्वरा दश

ເລີ່ມຈາກ ‘a’ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ ‘ha’ ຕາມລຳດັບ ມີສອງຊຸດ: ຊຸດ “ຂາວ” (śita) ແລະຊຸດ “ດຳ” (asita). ແລະເມື່ອບໍ່ນັບ anusvāra ແລະ visarga ແລ້ວ ສະຫຼະມີ 10 ຕົວ.

Verse 20

ह्रस्वाः शुक्ला दीर्घाः श्यामांस्तिथयःप्रतिपम्मुखाः उदिते शान्तिकादीनि भ्रमिते वश्यकादिकम्

ຕິຖິ (tithi) ເລີ່ມຈາກປຣະຕິປັດ (Pratipad) ມີສອງປະເພດ: ຝ່າຍສວ່າງ (śukla) ເປັນ “ສັ້ນ” ແລະຝ່າຍມືດ (śyāma/kṛṣṇa) ເປັນ “ຍາວ”. ເມື່ອຕິຖິຢູ່ໃນພາວະອຸດິຕະ (udita) ຄວນປະກອບພິທີສັນຕິ (śānti) ແລະພິທີສະງົບອື່ນໆ; ເມື່ອຕິຖິຢູ່ໃນພາວະບຣະມິຕະ (bhramita) ຄວນເຮັດພິທີວັດສະຍະ (vaśya) ຄືການດຶງດູດ/ຄວບຄຸມ ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 21

भ्रामिते सन्धयो द्वेषोच्चाटने स्तम्भने ऽस्तकम् इहावाहे शान्तिकाद्यं पिङ्गले कर्षणादिकम्

ໃນ (ມັນດະລາ/ຮູບເທວະ) «ພຣາມິຕະ» ພິທີນີ້ເພື່ອການປະສານຄືນ (ສັນທິ)। ໃນຮູບທີ່ໃຊ້ເພື່ອຄວາມຊັງແລະການຂັບໄລ່ (ດເວສ–ອຸຈຈາຕນ) ມັນເປັນພິທີສະຕັມພະນະ (ເຮັດໃຫ້ນິ່ງ)। ທີ່ນີ້ ໃນອາວາຫະ (ການເຊີນ) ມັນເພື່ອພິທີສັນຕິແລະອື່ນໆ; ແລະໃນ «ປິງກະລະ» ມັນເພື່ອການດຶງດູດ (ກັຣສະນະ) ແລະການປະຕິບັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ।

Verse 22

मारणोच्चाटनादीनि विषुवे पञ्चधा पृथक् अधरस्य गृहे पृथ्वी ऊर्ध्वे तेजो ऽन्तरा द्रवः

ການກະທຳເຊັ່ນ ມາຣະນະ (ການຂ້າ) ແລະ ອຸຈຈາຕນ (ການຂັບໄລ່) ແລະອື່ນໆ ພຶງຈັດວາງໃນເວລາວິສຸວະ (ອີຄວິນອກ) ແບ່ງເປັນ 5 ພາກສ່ວນແຍກກັນ. ໃນ «ເຮືອນ» ຕ່ຳສຸດແມ່ນດິນ; ເທິງຂຶ້ນແມ່ນໄຟ; ແລະກາງແມ່ນທາດນ້ຳ (ທາດເຫຼວ).

Verse 23

रन्ध्रपार्श्वे वहिर्वायुः सर्वं व्याप्य महेश्वरः स्तम्भनं पार्थिवे शान्तिर्जले वश्यादि तेजसे वायौ स्याद् भ्रमणं शून्ये पुण्यं कालं समभ्यसेत्

ທີ່ຂ້າງຮູຮ່າງກາຍ (randhra) ມີລົມຊີວິດທີ່ເຄື່ອນອອກນອກ (vāyu) ດຳເນີນການ. ມະເຫສະວະຣະ ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ. ໃນທາດດິນ (pārthiva) ມີພິທີສະຕັມພະນະ (ທຳໃຫ້ນິ່ງ). ໃນທາດນ້ຳ (jala) ມີສານຕິ (śānti). ໃນທາດໄຟ (tejas) ມີ vaśyādi (ການຄວບຄຸມແລະອື່ນໆ). ໃນທາດລົມ (vāyu) ມີພິທີ bhramaṇa (ເຮັດໃຫ້ຫຼົງ/ເຄື່ອນຜິດ). ໃນຄວາມວ່າງ (śūnya) ມີບຸນ (puṇya); ຄວນຝຶກວິໄນການບຳເນັດແຫ່ງເວລາ (kāla-sādhana).