Adhyaya 317

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सकलादिमन्त्रोद्धारो नाम षोडशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्तदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः गणपूजा इश्वर उवाच विश्वरूपं समुद्धृत्य तेजस्युपरि संस्थितम् नरसिंहं ततो ऽधस्तात् कृतान्तं तदधो न्यसेत्

ດັ່ງນີ້ໃນ «ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ» ບົດທີ 317 ຊື່ວ່າ «ການຖອນ/ສະກັດ ມັນຕຣາ ສະກະລາດິ (Sakalādi)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 318: «ການບູຊາ ຄະນະ (Gaṇa)». ອີສະວະຣະ (Īśvara) ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຍົກຂຶ້ນ (ແລະສະຖາປະນາ) ຮູບ ‘ວິສະວະຣູປະ’ (Viśvarūpa) ແລ້ວ ໃຫ້ວາງໄວ້ເທິງພື້ນທີ່ ‘ເຕຊັສ’ (Tejas—ລັງສີ/ໄຟ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າງລຸ່ມວາງ ‘ນະຣະສິງຫະ’ (Narasiṃha); ແລະລຸ່ມກວ່ານັ້ນ ໃຫ້ວາງ ‘ກຣິຕານຕະ’ (Kṛtānta—ຄວາມຕາຍ/ຍະມະ)».

Verse 2

प्रणवं तदधःकृत्वा ऊहकं तदधः पुनः अंशुमान् विश्वमूर्तिस्थं कण्ठोष्ठप्रणवादिकम्

ໃຫ້ວາງພະຍາງ «ໂອມ» (ປຣານະວະ) ໄວ້ຂ້າງລຸ່ມຂອງສິ່ງທີ່ວາງໄວ້ກ່ອນ ແລ້ວວາງ «ອູຫະກະ» ໄວ້ຂ້າງລຸ່ມອີກຄັ້ງ; ຈຶ່ງຄວນເພ່ງສະມາທິໃນ ອັມຊຸມານ ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບແຫ່ງສາກົນ, ພ້ອມກັບການກໍານົດສຽງເລີ່ມຈາກປຣານະວະ ທີ່ຢູ່ໃນຄໍແລະຮິມຝີປາກ.

Verse 3

नमो ऽन्तः स्याच्चतुर्वर्णो विश्वरूपञ्च कारणम् सूर्यमात्राहतं ब्रह्मण्यङ्गानीह तु पूर्ववत्

ມັນຕຣາຄວນລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນະມະຫະ». ມັນມີສີ່ມາດຣາ/ສີ່ຫນ່ວຍພະຍາງ, ມີຮູບແບບເປັນສາກົນ ແລະເປັນຫຼັກເຫດ (ກາຣະນະ). ເມື່ອຖືກກໍານົດໂດຍ «ສູຣະຍະ-ມາດຣາ» ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນວາງນະຍາສະ ອະວັຍະວະຂອງພຣະພຣະຫມັນ ຢູ່ນີ້ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 4

उद्धरेत् प्रणवं पूर्वं प्रस्फुरद्वयमुच्चरेत् घोरघोरतरं पश्चात् तत्र रूपमतः स्मरेत्

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ເອີ້ນອອກພຣານະວະ «ໂອມ». ຕໍ່ມາ ໃຫ້ອອກສຽງຄູ່ «ປຣັສຟຸຣັດ» (ສອງສຽງທີ່ວາບວິບ/ປາກົດ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ສະດຸດສຽງ «ໂຄຣະ-ໂຄຣະຕະຣະ» (ນ່າຢ້ານ ແລະນ່າຢ້ານຍິ່ງ). ແລ້ວຈຶ່ງເພ່ງສະມາທິໃນຮູບພຣະເທວະທີ່ສອດຄ່ອງຢູ່ນັ້ນ.

Verse 5

चटशब्दं द्विधा कृत्वा ततः प्रवरमुच्चरेत् दहेति च द्विधा कार्यं वमेति च द्विधा गतम्

ເມື່ອແບ່ງຄໍາມັນຕຣາ «ຈະຕະ» (caṭa) ເປັນສອງສ່ວນແລ້ວ, ຈຶ່ງໃຫ້ອອກສຽງ «ປຣະວະຣະ» (ອັນປະເສີດ/ຫຼັກ). ເຊັ່ນດຽວກັນ «ດະເຫ» ຄວນເຮັດໃຫ້ເປັນສອງພາກ, ແລະ «ວະເມ» ກໍເຂົ້າໃຈວ່າໃຊ້ແບບສອງພາກເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

घातयेति द्विधाकृत्य हूंफडन्तं समुच्चरेत् अघोरास्त्रन्तु नेत्रं स्याद् गायत्री चोच्यते ऽधुना

ແບ່ງຄໍາອອກສຽງ «ຆາຕະຍະ» (ghātaya) ເປັນສອງສ່ວນ ແລ້ວໃຫ້ສະດຸດສຽງໃຫ້ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ຮູ່ງ ພັດ» (hūṃ phaṭ). ນີ້ແມ່ນ «ອະໂຄຣາສະຕຣະ» (Aghorāstra) ແລະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນ «ເນດຣະ» (ຕາ/ມັນຕຣາຜູ້ຄຸ້ມຄອງ). ບັດນີ້ ກໍກ່າວເຖິງ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ດ້ວຍ.

Verse 7

तन्महेशाय विद्महे महादेवाय धीमहि अप्_३१७*१अब्तत्रः शिवः प्रचोदयात् गायत्री सर्वसाधनी अप्_३१७*१च्द्यात्रायां विजयादौ च यजेत् पूर्वङ्गणं श्रिये तुर्यांशे तु पुरा क्षेत्रे समन्तादर्कभाजिते

ເຮົາຮູ້ແລະພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະ; ເຮົາສະມາທິຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ—ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະດົນໃຈປັນຍາຂອງເຮົາ. ຄາຍະຕຣີນີ້ເປັນມັນຕຣາທີ່ສໍາເລັດທຸກປະການ. ໃນຕອນເລີ່ມເດີນທາງ ແລະເມື່ອເລີ່ມພິທີໄຊຊະນະ ຄວນບູຊາຂັ້ນຕົ້ນເພື່ອສິຣີມົງຄຸນ ຢູ່ລານຫນ້າສ່ວນທໍາອິດ; ແລະໃນສ່ວນທີ່ສີ່ ໃນຄະເຂດສັກສິດເກົ່າແກ່ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຕາເວັນທຸກດ້ານ.

Verse 8

चतुष्पदं त्रिकोणे तु त्रिदलं कमलं लिखेत् सर्वत इति ख द्विधाकृतमिति ख तत्पृष्ठे पदिकाविथीभागि त्रिदलमश्वयुक्

ໃນຮູບສາມຫຼ່ຽມ ຄວນຂີດຮູບທີ່ມີຖານສີ່ດ້ານ (ສີ່ຕີນ) ແລ້ວຈາລຶກດອກບົວສາມກີບ. ໃຫ້ໝາຍພະຍາງ «kha» ເປັນ «sarvataḥ» (ທຸກທິດ) ແລະອີກຄັ້ງ «kha» ເປັນ «dvidhākṛta» (ແບ່ງເປັນສອງສ່ວນ). ດ້ານຫຼັງນັ້ນ ໃຫ້ຂີດຮູບສາມກີບທີ່ຖືກແບ່ງໂດຍທາງຍ່າງຂັ້ນນ້ອຍ (padikā-vithī) ແລະເຊື່ອມກັບລາຍ aśvayuk (ແອກມ້າ).

Verse 9

वसुदेवसुतैः साब्जैस्तिदलैः पादपट्टिका तदूर्ध्वे वेदिका देया भगमात्रप्रमाणतः

ຖານຮອງຕີນ (pādapaṭṭikā) ຄວນຈັດເຮັດດ້ວຍຮູບບຸດທັງຫຼາຍຂອງວາສຸເທວະ ພ້ອມລາຍດອກບົວສາມກີບ. ເທິງຂຶ້ນໄປ ຄວນຈັດວາງເວທິກາ (vedikā) ໂດຍວັດຕາມມາດຕາເຖິງຂະໜາດ 1 bhaga (ໜ່ວຍສັດສ່ວນ).

Verse 10

द्वारं पद्ममितं कोष्ठादुपद्वारं विवर्णितम् द्वारोपद्वाररचितं मण्डलं विघ्नसूदनम्

ປະຕູຄວນວັດຕາມໜ່ວຍ «padma»; ຈາກຫ້ອງ (koṣṭha) ຈຶ່ງກໍານົດປະຕູຍ່ອຍ (upadvāra) ຕາມທີ່ອະທິບາຍ. ມັນດະລາທີ່ຈັດວາງປະຕູແລະປະຕູຍ່ອຍຕາມແບບພິທີ ເອີ້ນວ່າ «Vighnasūdana»—ແຜນຜັງທໍາລາຍອຸປະສັກ.

Verse 11

आरक्तं कमलं मध्ये वाह्यपद्मानि तद्वहिः सिता तु वीथिका कार्या द्वाराणि तु यथेच्छया

ກາງກາງໃຫ້ເຮັດດອກບົວສີແດງອ່ອນ; ພາຍນອກນັ້ນໃຫ້ຈັດດອກບົວພາຍນອກ (ກີບລ້ອມ). ຄວນສ້າງທາງເດີນສີຂາວ (vīthikā) ແລະປະຕູທັງຫຼາຍຈັດວາງໄດ້ຕາມປາຖະໜາ.

Verse 12

कर्णिका पीतवर्णा स्यात् केशराणि तथा पुनः मण्डलं विघ्नमर्दाख्यं मध्ये गणपतिं यजेत्

ສ່ວນກາງຂອງດອກ (ກັນນິກາ) ຄວນເປັນສີເຫຼືອງ ແລະ ເສັ້ນເກສອນ (ເກສະຣາ) ກໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ມັນດາລານີ້ເອີ້ນວ່າ «ວິຄນະມັດທະ» (ຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກ) ແລະ ໃນກາງນັ້ນຄວນບູຊາພຣະຄະນະປະຕິ (ຄະເນຊາ).

Verse 13

नामाद्यं सवराकं स्याद्देवाच्छक्रसमन्वितम् शिरो हतं तत्पुरुषेण ओमाद्यञ्च नमो ऽन्तकम्

ມັນຕຣາຄວນເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງ «na» ພ້ອມກັບສະຫຼະ (svara) ຂອງມັນ; ໃຫ້ປະສົມກັບຄຳ «deva» ແລະ ໃຫ້ຄົບດ້ວຍອົງປະກອບ «śakra» ຕາມທີ່ບັນຍັດ. ສ່ວນ «śiras» (ສ່ວນຫົວ) ໃຫ້ວາງ/ປະທັບດ້ວຍມັນຕຣາ Tatpuruṣa; ແລະໃຫ້ເລີ່ມດ້ວຍ «Oṃ» ສິ້ນສຸດດ້ວຍ «namaḥ».

Verse 14

गजाख्यं गजशीर्षञ्च गाङ्गेयं गणनायकम् त्रिरावर्तङ्गगनगङ्गोपतिं पूर्वपङ्क्तिगम्

ຄວນອັນເຊີນ(ພຣະອົງ) ດ້ວຍນາມ «Gajākhya» ແລະ «Gajaśīrṣa», ດ້ວຍນາມ «Gāṅgeya», ເປັນ «ຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa)». ອີກທັງ «Trirāvarta», «ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄົງຄາສະຫວັນ», ແລະ «ຜູ້ຢືນຢູ່ແຖວໜ້າສຸດ».

Verse 15

विचित्रांशं महाकायं लम्बोष्ठं लम्बकर्णकम् लम्बोदरं महाभागं विकृतं पार्वतीप्रियम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງວ່າ ມີຮູບອັນພິສົດ, ກາຍໃຫຍ່, ມີຮິມຝີປາກຍາວ ແລະ ຫູຍາວ; ທ້ອງໃຫຍ່ (Lambodara), ມີສິຣິມົງຄຸນແລະສະຫງ່າງາມ, ມີລັກສະນະແປກພິເສດ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ.

Verse 16

भयावहञ्च भद्रञ्च भगणं भयसूदनम् द्वादशैते दशपङ्क्तौ देवत्रासञ्च पश्चिमे

«Bhayāvaha» ແລະ «Bhadra», «Bhagaṇa» ແລະ «Bhayasūdana»—ນາມທັງສິບສອງນີ້ ໃຫ້ຈັດວາງໃນແຖວສິບ; ແລະ «Devatrāsa» ໃຫ້ວາງໄວ້ທາງທິດຕາເວັນຕົກ.

Verse 17

महानादम्भास्वरञ्च विघ्नराजं गणाधिपम् उद्भटस्वानभश् चण्डौ महाशुण्डञ्च भीमकम्

ແລະ (ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນ) ພຣະຄະນະປະຕິ—ຜູ້ມີສຽງດັ່ງຄຳຮ້ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງອຸປະສັກ ແລະເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງຄະນະ; ສຽງດັ່ງຟ້າຮ້ອງກອງເຕັມຟ້າ ດຸຮ້າຍ ມີງວງໃຫຍ່ ແລະນ່າເກງຂາມ।

Verse 18

मन्मथं मधुसूदञ्च सुन्दरं भावपुष्टकम् सौम्ये ब्रह्मेश्वरं ब्राह्मं मनोवृत्तिञ्च संलयम्

ຄວນພິຈາລະນາ (ແລະສວດ) ນາມເຫຼົ່ານີ້: ມັນມະຖະ, ມະທຸສູດະນະ, ຜູ້ງາມ, ຜູ້ບຳລຸງພາວະແຫ່ງພັກຕິ, ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ພຣະພຣະຫມເອສະວະຣະ, ຜູ້ດັ່ງພຣະພຣະຫມັນ (ສູງສຸດ), ຄວາມເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງໃຈ, ແລະ ລະຍະ (ການຫຼຸມລົງ/ການລະລາຍ).

Verse 19

लयं दूत्यप्रियं लौल्यं विकर्णं वत्सलं तथा कृतान्तं कालदडण्च यजेत् कुम्भञ्च पूर्ववत्

ຄວນບູຊາເທວະດາ ລະຍະ, ດູຕະປຣິຍະ, ລາວລະຍະ, ວິກັນນະ, ແລະ ວັດສະລະ; ພ້ອມທັງ ກຣິຕານຕະ ແລະ ກາລະດັນຑະ; ແລະຄວນບູຊາຄຸມພະ (ພາຊະນະພິທີ) ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 20

श्रयुतञ्च जपेन्मन्त्रं होमयेत्तु दशांशतः शेषाणान्तु दशाहुत्या जपाद्धोमन्तु कारयेत्

ຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບເຖິງໜຶ່ງແສນເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໂຮມະ (homa) ຕາມອັດຕາ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຂອງການສວດ. ຖ້າຍັງເຫຼືອ ໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍອາຫຸຕິ 10 ຄັ້ງ; ດັ່ງນັ້ນໂຮມະຈຶ່ງຄວນເຮັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການສວດ.

Verse 21

पूर्णां दत्वाभिषेकन्तु कुर्यात्सर्वन्तु सिध्यति भूगो ऽश्वगजवस्त्राद्यैर् गुरुपूजाञ्चरेन्नरः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍປູຣນາ (ການຖວາຍຄົບຖ້ວນ/ຕາມຄວນ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຮັດອະພິເສກ (ພິທີສະຫຼອງຊຳລະ/ສົດນ້ຳສັກສິດ); ແລ້ວທຸກຢ່າງຈະສຳເລັດ. ບຸກຄົນຄວນບູຊາຄູຣູ ດ້ວຍຂອງຖວາຍເຊັ່ນ ທີ່ດິນ, ງົວ, ມ້າ, ຊ້າງ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອື່ນໆ.