Adhyaya 313
Tvaritājñānam (Knowledge of Tvaritā, the Swift Goddess) — Agni Purana, Adhyāya 314 (as introduced after 313)
ພຣະອັກນິ ປ່ຽນຈາກການລຽນລາຍຊື່ມັນຕຣາກ່ອນໜ້າ ໄປສູ່ຄູ່ມືພິທີຕັນຕຣາທີ່ເນັ້ນ ທວຣິຕາ (Tvaritā) ແລະເຕັກນິກປົກປ້ອງ/ກົດຂີ່. ເປີດດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ອຸດົມດ້ວຍ bīja, ການບູຊາຜ່ານ nyāsa, ການນຶກພາບທວຣິຕາແບບ 2 ແຂນ ແລະ 8 ແຂນ, ການສ້າງ ādhāra-śakti, ບັນລັງດອກບົວ, ພາຫະນະສິງ, ແລະການວາງມັນຕຣາຕາມອະວັຍະ (hṛd-ādi). ຕໍ່ມາຈັດລຳດັບມະນະດະລາຕາມທິດ: ບູຊາ Gāyatrī ແລະຊັກຕິຍິງ, ການວາງກາງ ແລະຜູ້ພິທັກປະຕູ (Jayā, Vijayā, Kiṅkara). ຈາກນັ້ນມີການຖວາຍ nāma-vyāhṛti ແກ່ພະຍານາກ (Ananta, Kulikā, Vāsuki, Śaṅkhapāla, Takṣaka, Mahāpadma, Karkoṭa, Padma/Padmā) ແລະແນະນຳການຂຽນ Nigraha-cakra 81 ຕຳແໜ່ງ, ວັດຖຸທີ່ໃຊ້ຂຽນ ແລະຈຸດວາງຊື່ sādhya. ຄຶ່ງຫຼັງຂະຫຍາຍໄປສູ່ພິທີປົກປ້ອງຮຸນແຮງ ແລະ māraṇa ດ້ວຍອົງປະກອບ Kālī/Kālarātrikā, ພາບເຂດຢະມະ, ຄຳອອກສຽງປົກປ້ອງລັບ, ສູດນ້ຳມຶກ ແລະບ່ອນຂຽນຊາຍແດນ (ປ່າຊ້າ/ສາມແຍກ), ພ້ອມບ່ອນນຳໃຊ້ (ໃຕ້ kumbha, ຈອມມົດ, ໃຕ້ຕົ້ນ vibhītaka). ຍັງອະທິບາຍ Anugraha-cakra ດ້ວຍວັດຖຸມົງຄຸນ, ການຈັດອັກສອນ Rudra/vidyā ແບບຕາຕະລາງ ຈົນເຖິງສູດ Pratyaṅgirā ແລະ cakra ຮ່ວມ Nigraha–Anugraha 64 ຕຳແໜ່ງ. ທ້າຍສຸດກ່າວເຖິງແກນ Amṛtī/Vidyā (krīṃ saḥ hūṃ), ວົງ tri-hrīṃ, ແລະການນຳໃຊ້ເຊັ່ນພົກເປັນຕະລິສະມານ ຫຼືກະຊິບໃສ່ຫູ ເພື່ອກຳຈັດສັດຕູ ແລະຄວາມຫົວໃຈທໍ້ ພາຍໃຕ້ວິໄນທຳມະ.
Shlokas
Verse 1
ं फट् स्वाहा इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नाम द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताज्ञानम् अग्निर् उवाच ॐ ह्रीं हूं खे छे क्षः स्त्रीं ह्रूं क्षे ह्रीं फट् त्वरितायैनमः त्वरितां पूजयेन्न्यस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम्
«…ṃ phaṭ svāhā» — ດັ່ງນີ້ໃນ ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 313 (312 ບວກ 1) ຊື່ «ມົນຕຣາຫຼາຍປະເພດ» ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 314 (313 ບວກ 1): «ຄວາມຮູ້ແຫ່ງ ທະວະຣິຕາ (ເທວີຜູ້ວ່ອງໄວ)». ອັກນິກ່າວວ່າ: «ໂອມ ຮຣີມ ຮູມ ເຂ ເຉ ກຩະḥ ສຕຣີມ ຮຣູມ ກເຩ ຮຣີມ ຟັດ — ນະມະຫະແດ່ ທະວະຣິຕາ». ຫຼັງຈາກເຮັດນຍາສະ ພຶງບູຊາ ທະວະຣິຕາ—ພິຈາລະນານາງເປັນຮູບສອງແຂນ ແລະຮູບແປດແຂນ; ວາງ ອາທາຣະ-ຊັກຕິ, ປັດມະ (ບັນລັງດອກບົວ), ແລະຕັ້ງເທວີເທິງບັນລັງສິງ (ສິມຫະ), ພ້ອມນຍາສະທີ່ຫົວໃຈແລະອື່ນໆ.
Verse 2
पूर्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया हुंकारां खेचरीं चण्डां छेदनीं क्षेपणींस्त्रियाः
ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ພຶງບູຊາ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ໃນມັນດະລະ (maṇḍala) ໂດຍນຳພາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະພຶງບູຊາຊັກຕິຝ່າຍຍິງທີ່ຊື່ ຮູມກາຣາ, ເຂຈະຣີ, ຈັນດາ, ເຉດະນີ, ແລະ ກເຩປະນີ ດ້ວຍ.
Verse 3
हुंकारां क्षेमकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः
ໃນກາງ ຄວນບູຊາ ຮຸໍງກາຣາ (Huṃkārā), ກເສມະກາຣີ (Kṣemakārī) ແລະ ພະັດກາຣີ (Phaṭkārī); ທີ່ປະຕູ ຈັດວາງແລະບູຊາ ຊະຍາ (Jayā) ແລະ ວິຊະຍາ (Vijayā), ແລະວາງ ກິງກະຣະ (Kiṅkara) ໄວ້ຂ້າງໜ້ານັ້ນ।
Verse 4
लिलैहीमैश् च सर्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस् तथा अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा
ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນນ້ອມອັນໄພຣະ ພ້ອມດ້ວຍພະຍາງ «hīṃ» ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດຈຸດປະສົງທັງປວງ ຄວນໃຊ້ນາມ-ວະຍາຫຣິຕິ (nāma-vyāhṛti) ດັ່ງນີ້: «ນະມະຫາ ແກ່ ອະນັນຕາ—svāhā»; «ນະມະຫາ ແກ່ ກຸລິກາ—svadhā».
Verse 5
स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः
«svāhā» ແດ່ ພະຣາຊາວາສຸກິ (Vāsuki); «vauṣaṭ» ແດ່ ສັງຂະພາລະ (Śaṅkhapāla); ໃຫ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ ຕັກສະກະ (Takṣaka) ດ້ວຍ «vaṣaṭ/vasan» ເປັນນິດ; ແລະ «ນະມະ» ແດ່ ມະຫາປັດມະ (Mahāpadma).
Verse 6
स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशीतिपदैर् नरः
«(ຈົ່ງຂຽນມັນຕຣາ:) ‘svāhā ແດ່ ນາກະກາຣໂກຕະ (Karkoṭa); phaṭ; ແລະ ນະມະ ແດ່ ປັດມາ (Padmā) ໂດຍແທ້’». ບຸກຄົນຄວນຈາລຶກ ນິກຣະຫະ-ຈັກຣະ (Nigraha-cakra) ແຜ່ນວົງລໍ້ກັ້ນ/ປົກປ້ອງ ດ້ວຍ 81 ພະຍາງ (pada).
Verse 7
वस्ते पटे तरौ भूर्जे शिलायां यष्टिकासु च मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्वादौ पट्टिकासु च
ເທິງເຄື່ອງນຸ່ງ, ເທິງຜ້າ, ເທິງຕົ້ນໄມ້, ເທິງເປືອກໄມ້ບູຣຈະ (bhūrja), ເທິງຫີນ, ແລະເທິງໄມ້ກ້ານນ້ອຍໆ ດ້ວຍ—ໃນຫ້ອງກາງ (ຂອງແຜນຜັງ) ຄວນຂຽນຊື່ຂອງຜູ້/ສິ່ງທີ່ຈະຖືກກະທໍາ (sādhya); ແລະໃນແຜ່ນປ້າຍຕົ້ນໆ ໃຫ້ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຂຽນດັ່ງດຽວກັນ.
Verse 8
ॐ ह्रीं क्षूं छन्द छन्द चतुरः कण्ठकान् कालरात्रिकां ऐशादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः कालीनारवमाली कालीनामाक्षमालिनी
ໂອມ—ດ້ວຍບີຈະ hrīṃ ແລະ kṣūṃ—ເຊີນມາດຕະ(ຉັນທະ) 4 ປະເພດ ໃຫ້ເກີດຊ້ຳໆ; ວາງ/ປົກປ້ອງເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງຄໍ; ເຊີນ Kālarātrikā. ຈາກທິດ Īśāna ເປັນຕົ້ນໄປ ສ້າງ «ຕີນນ້ຳ» ເປັນຖານຊຳລະ ແລະພາຍນອກຕັ້ງອານາເຂດຂອງ Yama. ດັ່ງນັ້ນ Kālī ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງ/ຄຳຮ້ອງກັງວານ ແລະຖື akṣa-mālā ເປັນມາລາອັກສອນ.
Verse 9
मामोदेतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षवा यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा
ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້ອຍ—ຂໍໃຫ້ຄາຖານີ້ບໍ່ລົ້ມເຫຼວ. ຈົ່ງຄຸ້ມຄອງທຸກທິດທາງ. ໂອ ຜູ້ກິນສ່ວນຂອງຕົນເອງ, ຈົ່ງຈາກໄປ! ຈົ່ງຂັບໄລ່ທາງ/ຜູ້ສົ່ງຂອງ Yama ແລະກຳຈັດຄວາມທຸກໄຂ້—ໃຫ້ອຳນາດຮ້າຍຖືກຂັບອອກ.
Verse 10
वामो भूरिविभूमेया टट रीश्व श्वरी टट यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकं
“ນີ້ແມ່ນພິທີ vāmā (ຊ້າຍ)” ວ່າ: “bhūri-vibhū-meyā, ṭaṭ, rīśva, śvarī, ṭaṭ” ແລະ “vaṃ, taṃ”. ນ້ຳທີ່ຖືກປຸກເສກດ້ວຍຄາຖານີ້ ມີສະພາບ māraṇa ແຫ່ງການທຳລາຍ ດັ່ງຖືກດຶງອອກຈາກ Yamarāja.
Verse 11
कज्जलं निम्बनिर्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे
ເຂົ້າດຳ (soot) ປົນກັບນ້ຳຍາງນີມ, ໄຂກະດູກ(ມັດຊາ), ເລືອດ ແລະ ພິດ—ໃຫ້ຂຽນດ້ວຍປາກກາທຳຈາກຂົນປີກນົກກາ, ບໍ່ວ່າໃນປ່າຊ້າ (ສະຖານເຜົາສົບ) ຫຼືທີ່ສີ່ແຍກທາງ.
Verse 12
निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् विभीतद्रुमशास्वाधो यन्त्रं सर्वारिमर्दनम्
ຄວນຝາກຢັນຕຣາ (yantra) ໄວ້ໃຕ້ kumbha (ໝໍ້ພິທີ) ຫຼືວາງໄວ້ໃນຈອມປວກ (anthill); ຫຼືໃຕ້ກິ່ງງ່າຂອງຕົ້ນ vibhītaka. ຢັນຕຣານີ້ແມ່ນ “ຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູທັງປວງ”.
Verse 13
लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रे ऽथ भूर्जके लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा
ຄວນຂຽນ/ວາດ ອະນຸຄຣະຫະ-ຈັກຣະ (ວົງລໍ້ແຫ່ງພຣະກະຣຸນາ) ໃສ່ໃບຂາວ ຫຼື ໃສ່ເປືອກໄມ້ເບີຣຊ໌ ໂດຍໃຊ້ລາກ (lac) ຫຼື ຊາຟຣອນ ຫຼື ຄຣິສຕັນ-ຈັນທະນະ ເປັນນ້ຳພອກກໍໄດ້।
Verse 14
भुवि भित्तौ पूर्वदले नाम मध्यमकोष्ठके खण्डे तु वारिमध्यस्थं ॐ हंसो वापि पट्टिशम्
ໃນພື້ນດິນ ຫຼື ບນຝາ—ທີ່ກີບດອກທາງຕາເວັນອອກ—ໃຫ້ຂຽນນາມ. ແລະໃນຊ່ອງກາງ (ກ່ອງກາງ) ກໍໃຫ້ຂຽນ. ໃນສ່ວນທີ່ກຳນົດ ກາງນ້ຳ (ໃນພາຊະນະ/ພື້ນທີ່ນ້ຳ) ໃຫ້ຈາລຶກ «ໂອມ ຫັງໂສ» ຫຼື ສັນຍາ/ນາມອາວຸດ «ປັດຕິສະ» (ຂວານຮົບ) ຕາມພິທີ.
Verse 15
लक्ष्मीश्लोकं शिवादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा
ໃຫ້ຂຽນ ລັກສະມີ-ສະໂລກ (Lakṣmī-verse) ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍຄຳ «ຊິວະ» ແລະຂຽນຕາມລຳດັບທີ່ເລີ່ມຈາກ «ຣາກສະສະ» ແລະອື່ນໆ. ໃນສູດນີ້ «ສຣີḥ» ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ «ສາມະ»; «ໂອມາ» ແມ່ນ «ສຣີḥ» ນັ້ນ; ແລະໃນພິທີຍາຊະຍະ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ «ສາ-ນາວ» (ອ່ານໄດ້ອີກວ່າ «ນາວ-ສາ»).
Verse 16
माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा माया यत्र ज्ञेया वहिः शीघ्रा दिक्षुरं कलसं वहिः
«ມາຍາ, ລີລາ, ລາລີ, ຢາມາ»—ຄຳເຫຼົ່ານີ້ພຶງເຂົ້າໃຈໃນພິທີຍາຊະຍະ. «ນາວສາ» (ເຮືອ) ແມ່ນ «ມາຍາ»; ແລະບ່ອນໃດທີ່ພຶງຮູ້ ມັນຖືກວາງ/ກ່າວໄວ້ດ້ານນອກ. «ຊີກຣາ» ກໍຖືກວາງ/ກ່າວໄວ້ດ້ານນອກ; ເຊັ່ນດຽວກັນ «ດິກສຸຣັມ» ແລະ «ກະລະສັມ» ກໍໃຫ້ເອົາໄວ້ດ້ານນອກ.
Verse 17
पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृतिं शान्तीनां परमा सान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम्
ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ ແລະຖືຈັກຣະດອກບົວ; ຜູ້ຊະນະຄວາມເປັນຂ້າຮັບໃຊ້, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນກິ່ນຫອມແຫ່ງສະຫວັນ—ນີ້ແມ່ນສັນຕິອັນສູງສຸດໃນບັນດາສັນຕິ, ເປັນຜູ້ປະທານສິຣິມົງຄຸນ ແລະຜົນມົງຄຸນອື່ນໆ.
Verse 18
रुद्रे रुद्रसमाः कार्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् ओमाद्याह्रूंफडन्ता च आदिवर्णमथानुतः
ເພື່ອບູຊາພຣະຣຸດຣະ ຄວນຈັດເຮັດກ່ອງ/ຊ່ອງ (koṣṭhaka ແຜນຜັງອັກສອນ) ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຣຸດຣະ ແລ້ວຂຽນລົງໃນນັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຈາກ «Oṃ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «hrūṃ phaḍ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຂຽນອັກສອນຕົ້ນຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.
Verse 19
विद्यावर्णक्रमेनेव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां पूर्वपदे इति ञ अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्वकामार्थसाधिका
ຕາມລຳດັບອັກສອນຂອງວິທະຍາມັນຕຣາ ຄວນວາງຊື່ກຳນົດ/ເຄື່ອງໝາຍ (saṃjñā) ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍສູດ «vaṣaḍ»; ແລະໃນພາກຄຳຕົ້ນ (pūrvapada) ໃຫ້ເພີ່ມພະຍາງ «ña». ດັ່ງນັ້ນ ໃນການວາງຂ້າງລຸ່ມ ນີ້ແມ່ນ «Pratyaṅgirā» ຜູ້ສາມາດບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາແລະເປົ້າໝາຍທຸກປະການ.
Verse 20
एकाशीतिपदे सर्वामादिवर्णक्रमेण तु आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै
ໃນລາຍການທີ 81 ຄວນຈັດວາງຊື່ທັງໝົດຕາມລຳດັບອັກສອນຕົ້ນ; ຈາກຕົ້ນຈົນສຸດ ຊື່ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຊື່ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄຳອຸທານ «vaṣaṭ».
Verse 21
एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्वकार्यादिसाधनी निग्रहानुग्रहञ्चक्रञ्चतुःषष्टिपदैर् लिखेत्
ນີ້ແມ່ນ Pratyaṅgirā ອີກຮູບແບບໜຶ່ງ ມີິດທິຜົນໃນການບັນລຸກິດທຸກຢ່າງແລະເປົ້າໝາຍທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ. ຄວນຂຽນວົງຈັກ Nigraha–Anugraha (ວົງຈັກການຂັບຂີ່–ການໂຜດປະທານ) ໃຫ້ມີ 64 ຊ່ອງ/ຕຳແໜ່ງ.
Verse 22
अमृती सा च विद्या च क्रीं सः हूं नामाथ मध्यतः फट्काराद्यां पत्रगतां त्रिह्रींकारेण वेष्टयेत्
ສູດນັ້ນເອີ້ນວ່າ «Amṛtī» ແລະເປັນ «Vidyā» ດ້ວຍ. ຄວນວາງບີຈະ «krīṃ» ພ້ອມກັບ «saḥ» ແລະ «hūṃ» ໄວ້ກາງ; ແລະຂໍ້ຄວາມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «phaṭ» ທີ່ຂຽນໃສ່ໃບ ຄວນຖືກຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍການອອກສຽງ «hrīṃ» ສາມເທື່ອ.
Verse 23
कुम्भववद्धारिता सर्वशत्रुहृत् सर्वदायिका विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश् च दण्डकैः
ເມື່ອຖືກຮັກສາໃຫ້ໝັ້ນຄົງດັ່ງໄຫ (ເປັນຕາລິສມານ/ພິທີປ້ອງກັນ) ມັນຈະເປັນຜູ້ກຳຈັດສັດຕູທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຂອງຂວັນທຸກຢ່າງ; ຄວາມຫມອງໝົດຖືກທຳລາຍໂດຍການກະຊິບສວດໃສ່ຫູ ແລະໂດຍການສວດບົດສູດມີຈັງຫວະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍອັກສອນ (akṣara-ādi) ພ້ອມທັງບົດ daṇḍaka ດ້ວຍ.
Frequently Asked Questions
Precise ritual engineering: dik-krama maṇḍala placements, āvaraṇa-śakti listing, and the construction/inscription rules for multiple cakras (Nigraha 81-pada; Nigraha–Anugraha 64-pada), including substrates, central sādhya-name placement, and bīja-sequence/letter-order grids tied to vidyā-mantras.
It frames tantric efficacy as disciplined sādhana: nyāsa and mantra precision cultivate concentration and sacralize the body-mind, while protective/restraint-and-grace diagrams model dharmic control of forces—channeling worldly aims (bhukti) through regulated rites aligned to spiritual steadiness and ethical containment.