Adhyaya 306

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नारसिंहादिमन्त्रा नाम पञ्चाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनमन्त्राः अग्निर् उवाच वक्ष्ये मन्त्रं चतुर्वर्गसिद्ध्यै त्रैलिक्यमोहनम् ः ॐ पुरुषोत्तम त्रिभुवनमदोन्मादकर हूं फट् हृदयाय नमः कर्षय महाबल हूं फट् अस्त्राय त्रिभुवनेश्वर सर्वजनमनांसि हन दारय मम वशमानय हूं फट् नेत्राय त्रैलोक्यमोहन हृषीकेशाप्रतिरूप सर्वस्त्रीहृदयाकर्षण आगच्छ नमः सङ्गाक्षिण्यायकेन न्यासं मूलवदीरितं

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 305 ຊື່ “ມັນຕຣານາຣະສິງຫະ ແລະອື່ນໆ” ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 306: “ມັນຕຣາເພື່ອມໍຫະນະສາມໂລກ.” ອັກນິກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມັນຕຣາ Trailokya-mohana ອັນໃຫ້ສໍາເລັດຈຸດຫມາຍ 4 ປະການ (dharma, artha, kāma, mokṣa): ‘ໂອມ, ໂອ ປຸຣຸສົດຕະມະ, ຜູ້ເຮັດໃຫ້ສາມໂລກເມົາມົນ—hūṃ phaṭ—ນະມະແດ່ຫົວໃຈ. ຈົ່ງດຶງມາ ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່—hūṃ phaṭ—(ນີ້) ສໍາລັບອາສຕຣາ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ຈົ່ງຕີຈິດໃຈຂອງຄົນທັງປວງ; ຈົ່ງຜ່າຂາດ; ຈົ່ງນໍາໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂ້າພະເຈົ້າ—hūṃ phaṭ—ນະມະແດ່ດວງຕາ. ໂອ ຜູ້ມໍຫະນະສາມໂລກ, ໂອ ຮູບຄູ່ຄືຂອງ Hṛṣīkeśa, ຈົ່ງດຶງດູດຫົວໃຈແມ່ຍິງທັງປວງ; ຈົ່ງມາ—ນະມະ.’” ດ້ວຍ “Saṅgākṣiṇī” ແລະອື່ນໆ ຄວນເຮັດ nyāsa ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບມູນມັນຕຣາ.

Verse 2

इष्ट्वा सञ्जप्य पञ्चाशत्सहस्रमभिषिच्य च कुण्डेग्नौ देविके वह्नौ कृत्वा शतं हुनेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາແລ້ວ ແລະໄດ້ຈະປະ (japa) ຕາມກໍານົດ 50,000 ຄັ້ງ ພ້ອມທັງເຮັດອະພິເສກ (abhiṣeka) ແລ້ວ, ຄວນຈັດໄຟສັກສິດໃນຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa)—ໂອ ເທວີ—ໃນໄຟນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງ.

Verse 3

पृथग्दधि घृतं क्षीरं चरुं साज्यं पयः शृतं द्वादशाहुतिमूलेन सहस्रञ्चाक्षतांस्तिलान्

ໃຫ້ຖວາຍແຍກກັນເປັນຢ່າງໆ: ນົມສົ້ມ (curd), ghee, ນົມ, caru (ເຂົ້າບູຊາ), ແລະນົມຕົ້ມປົນ ghee; ແລ້ວໃຊ້ຊຸດພື້ນຖານ 12 ອາຫຸຕິເປັນໜ່ວຍ ເພື່ອຖວາຍເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ແລະເມັດງາ ຈໍານວນ 1,000 ຄັ້ງ.

Verse 4

यवं मधुत्रयं पुष्पं फलं दधि समिच्छतं हुत्वा पूर्णाहुतिं शिष्टं प्राशयेत्सघृतं चरुं

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບູຊາເຂົ້າບາເລ, ນ້ຳເຜິ້ງສາມຊະນິດ, ດອກໄມ້, ໝາກໄມ້ ແລະ ນົມສົ້ມ (dadhi) ພ້ອມໄມ້ເຊື້ອໄຟທີ່ເໝາະສົມ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາປິດທ້າຍ (pūrṇāhuti) ແລ້ວ, ຄວນຮັບປະທານສ່ວນທີ່ເຫຼືອ (śiṣṭa) ຄື caru ອາຫານບູຊາທີ່ປຸງສຸກຜະສົມກີ (ghee)។

Verse 5

सम्भोज्य विप्रानाचार्यं तोषयेत्सिध्यते मनुः स्नात्वा यथावदाचम्य वाग्यतो यागमन्दिरं

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະເຮັດໃຫ້ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີ (ācārya) ພໍໃຈ ຜູ້ປະກອບພິທີຈຶ່ງສຳເລັດຜົນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາບນ້ຳ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງສຳລວມວາຈາ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຫໍບູຊາ (yāga-mandira)។

Verse 6

गत्वा पद्मासनं बद्ध्वा शोषयेद्विधिना वपुः रक्षोघ्नविघ्नकृद्दिक्षु न्यसेदादौ सुदर्शनम्

ເມື່ອໄດ້ນັ່ງໃນທ່າປັດມາສະນະ (padmāsana) ແລ້ວ ຄວນຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ເຮັດໃຫ້ກາຍສົມບູນ/ຝຶກກາຍ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອທຳລາຍພວກອະສູຣ ແລະຂັບໄລ່ອຸປະສັກ ຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ວາງສຸດັຣຊະນະ (Sudarśana) ໃນທິດທັງຫຼາຍເປັນອັນດັບທຳອິດ។

Verse 7

पञ्चबीजं नाभिमध्यस्थं धूम्रं चण्डानिलात्मकम् अशेषं कल्मषं देहात् विश्लेषयदनुस्मरेत्

ຄວນພິຈາລະນາແລະລະລຶກເຖິງມົນຕຣາ “ປັນຈະບີຈະ” (pañcabīja) ທີ່ສະຖິດຢູ່ກາງສະດື, ມີສີຄືຄວັນ ແລະມີສະພາບເປັນລົມຮຸນແຮງ; ພ້ອມຈິນຕະນາວ່າມັນກຳລັງແຍກອອກ ແລະຂັບຄວາມມົນທິນທັງປວງອອກຈາກກາຍ।

Verse 8

रंवीजं हृदयाब्जस्थं स्मृत्वा ज्वालाभिरादहेत् उर्ध्वाधस्तिर्यगाभिस्तु मूर्ध्नि संप्लावयेद्वपुः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພະຍັນຊະນະເມັດ “raṁ” ທີ່ສະຖິດໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ຄວນເຜົາຄວາມມົນທິນດ້ວຍແປວໄຟ; ແລະດ້ວຍແປວໄຟນັ້ນທີ່ເຄື່ອນຂຶ້ນ ລົງ ແລະຂ້າງຂວາງ ຄວນໃຫ້ມັນແຜ່ຊຶມທົ່ວກາຍ ຈົນເຖິງຍອດສະຫຼອງຫົວ।

Verse 9

ध्यात्वामृतैर् वहिश्चान्तःसुषुम्नामार्गगामिभिः एवं शुद्धवपुः प्राणानायम्य मनुना त्रिधा

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງສາຍນ້ຳອະມຣິຕະ ທີ່ໄຫຼອອກແລະໄຫຼເຂົ້າຕາມທາງສຸສຸມນາ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ກາຍບໍລິສຸດ ຈຶ່ງຄວນຄວບຄຸມປຣານ ໂດຍປະຕິບັດສາມຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣາ.

Verse 10

विन्यसेन्न्यस्तहस्तान्तः शक्तिं मस्तकवक्त्रयोः गुह्ये गले दिक्षु हृदि कक्षौ देहे च सर्वतः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ດ້ວຍມືແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນວາງສັກຕິ (Śakti) ໄວ້ທີ່ສີສະແລະໃບໜ້າ ທີ່ອະໄວຍະວະລັບ ທີ່ຄໍ ໃນທິດທັງຫຼາຍ ທີ່ຫົວໃຈ ທີ່ຮັກແຮ້ ແລະທົ່ວຮ່າງກາຍທັງໝົດ.

Verse 11

आवाह्य ब्रह्मरन्ध्रेण हृत्पद्मे सूर्यमण्डलात् तारेण सम्परात्मानं स्मरेत्तं सर्वलक्षणं

ເມື່ອໄດ້ອາວາຫະນະພຣະອາຕະມັນສູງສຸດ ຜ່ານບຣະຫມະຣັນທຣະ (brahmarandhra) ເຂົ້າສູ່ດອກບົວໃນຫົວໃຈ ຈາກວົງຕາເວັນ ແລ້ວຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍຕາຣາ (Tāra) ອັນລຶກລັບ ເຖິງພຣະວິນຍານສູງສຸດນັ້ນ ຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ.

Verse 12

त्रैलोक्यमोहनाय विद्महे स्मराय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् आत्मार्चनात् क्रतुद्रव्यं प्रोक्षयेच्छुद्धपात्रकं कृत्वात्मपूजां विधिना स्थण्डिले तं समर्चयेत्

«ພວກເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ມົວເມົາສາມໂລກ; ພວກເຮົາພິຈາລະນາສະມຣະ (ກາມ); ຂໍໃຫ້ວິສນຸຊັກນຳແລະກະຕຸ້ນພວກເຮົາ»। ຫຼັງຈາກບູຊາຕົນເອງ ຄວນພຣົກສະພອຍນ້ຳຊຳລະວັດຖຸພິທີ (kratu-dravya) ດ້ວຍພາຊະນະສະອາດ; ເມື່ອບູຊາຕົນເອງຕາມວິທີແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງເທິງສະຖັນດິລະ (ພື້ນບູຊາທີ່ຈັດໄວ້).

Verse 13

कर्मादिकल्पिते पीठे पद्मस्थं गरुडोपरि मर्वाङ्गसुन्दरं प्राप्तवयोलावण्ययौवनं

ເທິງພີຖະ (pīṭha) ທີ່ຈັດຕຽມຕາມພິທີກຳກັບ ຄວນນຶກເຫັນພຣະເທວະນັ້ນນັ່ງເທິງດອກບົວ ຢູ່ເທິງກະຣຸດ (Garuḍa) ງາມທຸກອະວັຍະວະ ມີປະກາຍແຫ່ງວັຍອັນສົມບູນ ຄວາມງາມ ແລະພະລັງຍຸວະວັຍ.

Verse 14

मदाघूर्णितताम्राक्षमुदारं स्मरविह्वलिं दिव्यमाल्याम्वरलेपभूषितं सस्मिताननं

ດ້ວຍດວງຕາແດງກຳລັງກິ້ງໄປມາເນື່ອງຈາກຄວາມເມົາ ມີອາການສົງ່າງາມ ຖືກກະທົບໂດຍກາມ (Kāma) ປະດັບດ້ວຍມາລາທິບ ແລະຂຽນທານ້ຳຫອມອັນດີ ພ້ອມໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໆ.

Verse 15

विष्णुं नानाविधानेकपरिवारपरिच्छदम् लोकानुग्रहणं सौम्यं सहस्रादित्यतेजसं

ຈົ່ງເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະວິສະນຸ—ປະດັບດ້ວຍບໍລິວານແລະຜູ້ຕິດຕາມຫຼາຍປະເພດ ຜູ້ໃຫ້ພອນແກ່ໂລກດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ມີພຣະພັກສົມຍ໌ອ່ອນໂຍນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງຕະວັນພັນດວງ.

Verse 16

पञ्चवाणधरं प्राप्तकामैक्षं द्विचतुर्भुजम् देवस्त्रीभिर्वृतं देवीमुखासक्तेक्षणं जपेत्

ຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ໃນຂະນະທີ່ເພັ່ງພິຈາລະນາເທວະຜູ້ຖືລູກສອນຫ້າ (ປັນຈະວານ) ຜູ້ທີ່ສາຍຕາຂອງພຣະອົງບັນດານໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາສຳເລັດ ປາກົດເປັນສອງແຂນຫຼືສີ່ແຂນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນາງຟ້າ ແລະມີສາຍຕາຈ້ອງຢູ່ທີ່ໃບໜ້າຂອງເທວີ.

Verse 17

चक्रं शङ्खं धनुः खड्गं गदांमुषलमङ्कुशं पाशञ्च विभ्रतं चार्चेदावाहादिविसर्गतः

ຄວນນະມັດສະການບູຊາ (ເທວະ) ຜູ້ຖືຈັກຣະ, ສັງຂະ, ຄັນທະນູ, ດາບ, ຄະດາ, ມຸສະລະ, ອັງກຸສ ແລະ ປາສະ—ໂດຍປະກອບພິທີບູຊາຕັ້ງແຕ່ອາວາຫະນະ (ເຊີນອົງ) ຈົນເຖິງວິສັຣຈະນະ (ສົ່ງຄືນ).

Verse 18

श्रियं वामोरुजङ्घास्थां श्लिष्यन्तीं पाणिना पतिं साब्जचामरकरां पीनां श्रीवत्सकौस्तुभान्वितां

ຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ວ່າປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຊ້າຍແລະແຂ່ງຂາຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ກອດພຣະສາມີດ້ວຍມື ຖືດອກບົວແລະຈາມະຣະ (ພັດຂົນຈາມະຣະ) ມີອົງອົບອ້ວນສົມບູນ; ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ Śrīvatsa ແລະເພັດ Kaustubha.

Verse 19

मालिनं पीतवस्त्रञ्च चक्राद्याढ्यं हरिं यजेत् वाहा खड्गतीक्ष्ण छिन्द खड्गाय नमः शारङ्गाय सशराय हूं फट् भूतग्रामाय विद्महे चतुर्विधाय धीमहि तन्नो ब्रह्म प्रचोदयात् सम्बर्तक श्वसन पोथय हूं फट् स्वाहा पाश बन्ध आकर्षय हूं फट् अङ्कुशेन कट्ट हूं फट् क्रमाद्भुजेषु मन्त्रैः स्वैर् एभिरस्त्राणि पूजयेत्

ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຜູ້ສວມພວງມາລາ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະມີຈັກຣາກັບອາວຸດອື່ນໆ. ພ້ອມສວດມັນຕຣາອາວຸດ: «ວາຮາ! ໂອ ດາບຄົມ—ຕັດ! ນະມະຫາດາບ. ແດ່ ຊາຣັງກາ (ຄັນທະນູ) ພ້ອມລູກສອນ—ຮູṃ ຟັດ. ພວກເຮົາຮູ້ຫມູ່ສັດທັງປວງ; ພວກເຮົາພິຈາລະນາສີ່ປະເພດ; ຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມັນຊັກນໍາ. ໂອ ລົມສັມບາຣຕະກະ—ທຸບທໍາລາຍ! ຮູṃ ຟັດ ສະວາຮາ. ໂອ ບ່ວງບາດ—ມັດ; ດຶງເຂົ້າ—ຮູṃ ຟັດ. ດ້ວຍອັງກຸຊະ—ຕີ—ຮູṃ ຟັດ»។ ດັ່ງນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ຄວນບູຊາອາສະຕຣະ (ອາວຸດທິບ) ເຫຼົ່ານີ້ໃນແຂນຂອງພຣະອົງ।

Verse 20

ॐ पक्षिराजाय ह्रूं फट् तार्क्ष्यं यजेत् कर्णिकायामङ्गदेवान् यथाविधि शाक्तिरिन्द्रादियन्त्रेषु तार्क्ष्याद्या धृतचामराः

ດ້ວຍມັນຕຣາ «ໂອṃ ແດ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງນົກ—ຮຣູṃ ຟັດ» ຄວນບູຊາຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ໃນກາງກົກ/ກະໂພກ (karnikā) ຂອງຍັນຕຣະ ແລະບູຊາເທວະຕາອົງປະກອບ (aṅga-devatā) ຕາມພິທີ. ໃນຍັນຕຣະຂອງອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຄວນວາດພຣະສັກຕິ (Śakti) ແລະຫມູ່ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຕາຣກສະຍະ ໃຫ້ຖືຈາມະຣະ (cāmara) ພັດບິນ.

Verse 21

शक्तयो ऽन्ते प्रयोज्यादौ सुरेशाद्याश् च दण्डिना पीते लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिप्रीतिजयाः सिताः

ພຣະສັກຕິທັງຫຼາຍຄວນນໍາໃຊ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງພິທີ; ແລະໃນຕອນເລີ່ມ ຄວນອັນເຊີນພ້ອມອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຜູ້ຖືດັນດະ (Daṇḍin). ຄວນພິຈາລະນາລັກສະມີ ແລະສະຣັສວະຕີ ເປັນສີເຫຼືອງ; ຣະຕິ, ປຣີຕິ, ແລະຊະຍາ ເປັນສີຂາວ.

Verse 22

कीर्तिकान्त्यौ सिते श्यामे तुष्टिपुष्ट्यौ स्मरोदिते लोकेशान्तं यजेद्देवं विष्णुमिष्टार्थसिद्धये

ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີກີຣຕິ ແລະການຕິ ເປັນຄູ່ສີຂາວແລະສີຄໍາ/ສີຄໍາຄືດ (ສຽມ), ມີຕຸສຕິ ແລະປຸສຕິ, ແລະມີສະມະຣະ ແລະອຸດິຕິ—ຜູ້ທໍາໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກສະງົບ—ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດປາດຖະນາທີ່ປະສົງ.

Verse 23

ध्यायेन्मन्त्रं जपित्वैनं जुहुयात्त्वभिशेचयेत् ॐ श्रीं क्रीं ह्रीं हूं त्रैलोक्यमोहनाय विष्णवे नमः एतत्पूजादिना सर्वान् कामानाप्नोति पूर्ववत्

ຄວນພິຈາລະນາມັນຕຣານີ້; ເມື່ອສວດຈະປະ (japa) ແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຫູຕິໃນໂຮມະ (homa) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮັດອະພິເສກ (abhiṣeka) ພິທີລາດນໍ້າ. «ໂອṃ śrīṃ krīṃ hrīṃ hūṃ—ນະມະຫາພຣະວິສນຸ ຜູ້ມະໂຫນະແຫ່ງສາມໂລກ»। ດ້ວຍການບູຊາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 24

तोयैः सम्मोहनी पुष्पैर् नित्यन्तेन च तर्पयेत् ब्रह्मा सशक्रश्रीदण्डी वीजं त्रैलोक्यमोहनम्

ຄວນຖວາຍຕະປະນະ (tarpana) ດ້ວຍນ້ຳ ດ້ວຍດອກໄມ້ «ສັມໂມຫນີ» ແລະດ້ວຍສານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນິຕະຍັນຕະ» ເປັນນິດ. ໂດຍອັນເຊີນພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ສຣີ ແລະ ດັນດີ ແລ້ວໃຊ້ບີຊະມັນຕຣະທີ່ມອຫນະຕຣາຍໂລກະ.

Verse 25

जप्त्वा त्रिलक्षं हुत्वा च लक्षं बिल्वैश् च साज्यकैः तण्डुलैः फलगन्धाद्यैः दूर्वाभिस्त्वायुराप्नुयात्

ເມື່ອຈົບການສວດຈະປະ (japa) ສາມລັກ (300,000) ແລະບູຊາໄຟ ໂຮມະ (homa) ໜຶ່ງລັກ (100,000) ດ້ວຍໃບບິລວະປົນກີ (ghee) ພ້ອມທັງເມັດເຂົ້າ, ໝາກໄມ້, ຂອງຫອມ ແລະອື່ນໆ, ກັບຫຍ້າດູຣວາ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບອາຍຸຍືນ.

Verse 26

तयाभिषेकहोमादिक्रियातुष्टो ह्य् अभीष्टदः फलपुष्पाद्यैर् इति ट ॐ नमो भगवते वराहाय भूर्भुवः स्वःपतये भूपतिद्वं मे देहि हृदयाय स्वाह पञ्चाङ्गं नित्यमयुतं जप्त्वायूराज्यमाप्नुयात्

ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍພິທີກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນ ອະພິເສກະ (abhiṣeka: ອາບນ້ຳສັກສິດ), ໂຮມະ (homa) ແລະອື່ນໆ, ພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ ເມື່ອບູຊາດ້ວຍໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. «ໂອມ ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ວະຣາຫາຍ ພູຣພູວະສະ ສະວະປະຕະເຢ ພູປະຕິດວັງ ເມ ເທຫິ ຫຣິດະຢາຍ ສະວາຫາ». ຜູ້ໃດສວດສູດປັນຈາງຄະ (pañcāṅga) ນີ້ທຸກວັນ 10,000 ເທື່ອ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະອຳນາດອະທິປະໄຕ.