Adhyaya 169

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे महापातकादिकथनं नामाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः मार्जारस्यैव मारणमिति ङ अथैकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच एतत्प्रभृतिपापानां प्रायश्चित्तं वदामि ते ब्रह्महा द्वादशाब्दानि कुटीङ्कृत्वा वने वसेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 169 ຊື່ວ່າ “ການກ່າວເຖິງບາບໃຫຍ່” ໄດ້ສິ້ນສຸດ (ລວມທັງຫົວຂໍ້ “ການຂ້າແມວ”)। ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 170 ວ່າດ້ວຍ “ການແກ້ບາບ (prāyaścitta)”。 ພຸສະກະຣະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະບອກການແກ້ບາບສຳລັບບາບທີ່ເລີ່ມຈາກນີ້. ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ຄວນສ້າງກະຕິໃນປ່າ ແລະຢູ່ອາໄສເປັນເວລາ 12 ປີ”។

Verse 2

भिक्षेतात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजं प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຕົນ ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຂໍທານ; ເຮັດທຸງທີ່ມີຫົວສົບເປັນຍອດ ແລ້ວໂຍນຕົນເຂົ້າໄຟທີ່ລຸກໂຊນດີ—ສາມເທື່ອ ໂດຍກົ້ມຫົວລົງ.

Verse 3

यजेत वाश्वमेधेन स्वर्जिता गोसवेन वा जपन्वान्यतमं वेदं योजनानां शतं ब्रजेत्

ຄວນບູຊາຍັດດ້ວຍອັດສະວະເມດ (Aśvamedha); ຫຼືດ້ວຍພິທີໂກສະວະ (Gosava) ເພື່ອໄດ້ສະຫວັນ; ຫຼືໃນຂະນະສະດຸດທ່ອງວິດາໃດໜຶ່ງ ຄວນເດີນທາງໜຶ່ງຮ້ອຍໂຍຊະນາ.

Verse 4

सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् व्रतैर् एतैर् व्यपोहन्ति महापातकिनो मलं

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວນມອບຊັບສິນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິດາ. ໂດຍວຣະຕະເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບໃຫຍ່ກໍຂັດລ້າງມົນທິນໄດ້.

Verse 5

उपपातकसंयुक्तो गोघ्नो मासं यवान् पिवेत् कृतवापो वसेद्गोष्ठे चर्मणा तेन संवृतः

ຜູ້ຂ້າງົວ ຖ້າຍັງປະກອບດ້ວຍບາບນ້ອຍ (upapātaka) ອີກ ຄວນດຳລົງຊີວິດໂດຍດື່ມນ້ຳຂ້າວບາເລຍ໌ໜຶ່ງເດືອນ; ໂກນຫົວແລ້ວຢູ່ໃນຄອກງົວ ໂດຍຫຸ້ມກາຍດ້ວຍໜັງນັ້ນ.

Verse 6

चतुर्थकालमश्रीयादक्षारलवणं मितं गोमूत्रेण चरेत् स्नानं द्वौ मासौ नियतेन्द्रियः

ໃຫ້ຮັບອາຫານແຕ່ໃນເວລາມື້ທີສີ່ ໂດຍກິນດ່າງແລະເກືອແຕ່ພອດປະມານ; ແລະໃຫ້ອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳປັດສະວະງົວຕະຫຼອດສອງເດືອນ ໂດຍສຳລວມອິນທຣີຍະ.

Verse 7

दिवानुगच्छेद्गाश् चैव तिष्ठन्नूर्ध्वं रजः पिवेत् वृषभैकादशा गास्तु दद्याद्विचारितव्रतः

ຜູ້ຖືວຣະຕະດ້ວຍການພິຈາລະນາຢ່າງຮອບຄອບ ຄວນຕາມຝູງງົວໃນຕອນກາງວັນ; ແລະຢືນດື່ມຝຸ່ນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໄປເທິງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານງົວ 11 ຕົວພ້ອມງົວຜູ້ 1 ຕົວ.

Verse 8

अविद्यमाने सर्वस्वं वेदविद्भ्यो निवेदयेत् पादमेकञ्चरेद्रोधे द्वौ पादौ बन्धने चरेत्

ເມື່ອບໍ່ມີວິທີຊົດໃຊ້ອື່ນ ຄວນມອບຊັບສິນທັງໝົດແດ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ. ການຂັດຂວາງການເຄື່ອນໄຫວຫຼືກິດຈະກຳຂອງຜູ້ອື່ນ ມີໂທດໜຶ່ງສ່ວນສີ່; ການກັກຂັງ/ຈັບຂັງ ມີໂທດສອງສ່ວນສີ່ (ເທົ່າກັບເຄິ່ງ).

Verse 9

दद्यात् सुचरितव्रत इति ङ योजने पादहीनं स्याच्चरेत् सर्वं निपातने कान्तारेष्वथ दुर्गेषु विषमेषु भयेषु च

ໃນການປະກອບ (yojana) «dadyāt sucaritavrata» ການເພີ່ມປັດໄສ ṅa ທຳໃຫ້ເກີດການຂາດພາດາ (ຂາດຈັງຫວະສັນທະ). ແຕ່ໃນກໍລະນີ nipātana (ຮູບແບບພິເສດທີ່ຍອມຮັບ) ຄວນອະນຸຍາດຮູບທັງໝົດເຊັ່ນນັ້ນ—ເຊັ່ນ «ໃນປ່າ, ໃນທີ່ລຳບາກ, ໃນພື້ນທີ່ຂຸລຂະ, ແລະໃນຄວາມຢ້ານກົວ» ທີ່ຮູບຄົງທີ່ຖືກຮັບຮອງ.

Verse 10

यदि तत्र विपत्तिः स्यादेकपादो विधीयते घण्टाभरणदोषेण तथैवर्धं विनिर्दिशत्

ຖ້າໃນກໍລະນີນັ້ນເກີດເຫດຮ້າຍ ກຳນົດໃຫ້ “ໜຶ່ງພາດາ” (ໜຶ່ງສ່ວນ) ເປັນມາດຕະການແກ້ບາບ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຄວາມບົກພ່ອງຂອງເຄື່ອງປະດັບຮູບກະດິ່ງ ທ່ານໄດ້ລະບຸໂທດເປັນ “ເຄິ່ງ”.

Verse 11

दमने दमने रोधे शकटस्य नियोजने स्तम्भशृङ्खलपाशेषु मृते पादोनमाचरेत्

ໃນກໍລະນີການຝຶກປະລາບແລະການກົດຂີ່, ການກັກຂັງ, ການນຳລົດເກວຽນໄປໃຊ້ງານ, ແລະການລົງໂທດດ້ວຍເສົາ, ໂຊ່, ຫຼືບ່ວງເຊືອກ—ຖ້າເກີດການຕາຍ ຄວນກຳນົດໂທດໃຫ້ຫຼຸດລົງໜຶ່ງສ່ວນສີ່.

Verse 12

शृङ्गभङ्गे ऽस्थिभङ्गे च लाङ्गूलच्छेदने तथा यावकन्तु पिवेत्तावद्यावत् सुस्था तु गौर्भवेत्

ໃນກໍລະນີເຂົາຫັກ ກະດູກແຕກ ຫຼືຫາງຖືກຕັດ ຄວນໃຫ້ງົວດື່ມຂ້າວຕົ້ມ «ຢາວະກະ» ຕາມເວລາທີ່ຈໍາເປັນ ຈົນກວ່າງົວຈະຫາຍດີ।

Verse 13

गोमतीञ्च जपेद्विद्यां गोस्तुतिं गोमतीं स्मरेत् एका चेद्बहुभिर्दैवाद् यत्र व्यापादिता भवेत्

ຄວນສວດ «ໂກມະຕີ-ວິທະຍາ» ແລະລະລຶກ/ຂັບຮ້ອງ «ໂກມະຕີ-ສະຕຸຕິ» ອັນເປັນບົດສັນລະເສີນງົວ. ຖ້າໂດຍຊະຕາ ງົວຕົວດຽວຖືກຂ້າໃນບ່ອນໃດໜຶ່ງໂດຍຄົນຫຼາຍ ການສວດນີ້ແມ່ນການແກ້ບາບທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 14

पादं पादन्तु हत्यायाश् चरेयुस्ते पृथक् पृथक् उपकारे क्रियमाणे विपत्तौ नास्ति पातकं

ພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນຄວນປະພຶດແຍກກັນ ເພີ່ມພູນການແກ້ບາບສໍາລັບການຂ້າຄົນໃຫ້ໄດ້ຄົນລະໜຶ່ງສ່ວນສີ່. ເມື່ອການກະທໍາເຮັດເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອໃນຍາມວິບັດ ບໍ່ມີບາບເກີດຂຶ້ນ।

Verse 15

एतदेव व्रतं कुर्युरुपपातकिनस् तथा अवकीर्णवर्जं शुद्ध्यर्थञ्चान्द्रायणमथापि वा

ຜູ້ທີ່ມີບາບນ້ອຍຄວນປະພຶດວຣະຕະນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ແລະເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ອາດປະພຶດ «ຈັນທຣາຍະນະ» ໄດ້ອີກ ແຕ່ຍົກເວັ້ນຜູ້ກະທໍາຜິດປະເພດ «ອະວະກີຣນະ».

Verse 16

अवकीर्णी तु कालेन गर्धभेन चतुष्पथे पाकयज्ञविधानेन यजेत निरृतिं निशि

ແຕ່ «ອະວະກີຣນີ» (ຍິງຜູ້ລ່ວງລະເມີດພຣະຈັນທະ/ຄວາມພົວພັນອັນບໍລິສຸດ) ຄວນໃນເວລາທີ່ກໍານົດ ໄປທີ່ສີ່ແຍກ ໃນຍາມຄ່ໍາຄືນ ແລ້ວບູຊາຖວາຍແດ່ «ນິຣຣິຕິ» ຕາມພິທີ «ປາກະຍະຊະ» ໂດຍໃຊ້ລາເປັນສັດ/ສື່ພິທີ.

Verse 17

कृत्वाग्निं विधिवद्धीमानन्ततस्तु समित्तृचा चन्द्रेन्द्रगुरुवह्नीनां जुहुयात् सर्पिषाहुतिं

ເມື່ອຈັດຕຽມໄຟບູຊາ (ອັກນິ) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນຕໍ່ໄປ ໂດຍໃຊ້ຄາຖາໄມ້ຟືນ (samit-ṛcā) ຖວາຍຮູຕີ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ລົງໃນໄຟ ແດ່ພຣະຈັນ, ອິນທຣະ, ຄູອາຈານ (ບຣິຫັສປະຕິ) ແລະ ອັກນິ.

Verse 18

अथवा गार्धभञ्चर्म वसित्वाब्दञ्चरेन्महीं हत्वा गर्भमविज्ञातं ब्रह्महत्याव्रतं चरेत्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຫ້ນຸ່ງໜັງລາ ແລະດຳລົງວຣະຕະເປັນເວລາໜຶ່ງປີ ພ້ອມທັງເດີນທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ; ຖ້າໄດ້ທຳລາຍຄັນ (ກະພອກ) ໂດຍບໍ່ຮູ້ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະຊົດໃຊ້ບາບ «ບຣະຫມະຫັດຍາ» (ການຂ້າພຣາຫມັນ).

Verse 19

जुहुयात्सर्पिषाहुतीरिति ख , ङ , ज च सरां पीत्वा द्विजो मोहादग्निवर्णां सुरां पिवेत् गोमूत्रमग्निवर्णं वा पिवेदुदकमेव वा

ໃຫ້ຖວາຍຮູຕີ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ລົງໃນໄຟ ໂດຍສະຫຼອງພະຍັນຊະນະ «kha», «ṅa», «ja». ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໂດຍຄວາມຫຼົງ ໄດ້ດື່ມ sarā (ນ້ຳໝັກ) ກໍໃຫ້ດື່ມສຸລາສີດັ່ງໄຟ; ຫຼືດື່ມນ້ຳປັດສະວະງົວສີດັ່ງໄຟ; ຫຼືດື່ມແຕ່ນ້ຳລ້ວນໆ.

Verse 20

सुवर्णस्तेयकृद्विप्रो राजानमभिगम्य तु स्वकर्म ख्यापयन् व्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

ພຣາຫມັນຜູ້ກະທຳການລັກຄຳ ຄວນເຂົ້າໄປພົບພຣະຣາຊາ ແລະແຈ້ງການກະທຳຂອງຕົນ ພ້ອມກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງໂປຣດຊີ້ນຳ/ລົງວິໄນຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 21

गृहीत्वा मुशलं राजा सकृद्धन्यात् स्वयङ्गतं बधेन शुद्ध्यते स्तेयो ब्राह्मणस्तपसैव वा

ພຣະຣາຊາຈັບມູຊະລະ (ຄ້ອນ/ກະບອງ) ແລ້ວຕີຄັ້ງດຽວໃສ່ຂະໂມຍທີ່ມາດ້ວຍຕົນເອງ; ໂດຍການລົງໂທດທາງກາຍນີ້ ຂະໂມຍຈຶ່ງບໍລິສຸດ. ແຕ່ພຣາຫມັນ (ຜູ້ຜິດລັກ) ຈະບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍຕະປະສະ (ຄວາມອົດທົນ/ພິທີບຳເນັດ) ເທົ່ານັ້ນ ຫຼືດ້ວຍການຊົດໃຊ້ບາບຢ່າງດຽວ.

Verse 22

गुरुतल्पो निकृत्यैव शिश्नञ्च वृषणं स्वयं निधाय चाञ्चलौ गच्छेदानिपाताच्च नैरृतिं

ຜູ້ໃດລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ (ຄື ລ່ວງປະເວນີກັບພັນລະຍາຂອງຄູ) ໃຫ້ຕັດອະວັຍະວະເພດຊາຍແລະອັນດະຂອງຕົນ ວາງໄວ້ໃນມື ແລ້ວເດີນໄປທາງອະນຸລົມຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ (ທິດຂອງ Nirṛti) ຈົນກວ່າຈະລົ້ມຕາຍ।

Verse 23

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यसेन्नियतेन्द्रियः जातिभ्रंशकरं कर्म कृत्वान्यतममिच्छया

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໂດຍຄວບຄຸມອິນທຣີຍ໌ໃຫ້ສົງບົບ ຜູ້ນັ້ນພຶງປະຕິບັດຕະປະ «ຈັນທຣາຍະນະ» (Cāndrāyaṇa) ຕໍ່ເນື່ອງສາມເດືອນ ຖ້າໄດ້ກະທຳໂດຍເຈດຈຳນົງ ກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ເສຍສະຖານະວັນນະ/ຊາດິ।

Verse 24

चरेच्छान्तपनं कृच्छ्रं प्राजापत्यमनिच्छया सङ्करीपात्रकृत्यासु मासं शोधनमैन्दवं

ຖ້າໄດ້ກະທຳໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ກ່ຽວກັບ «ສັງກະຣີ-ປາຕຣະ» (ພາຊະນະປົນເປື້ອນ/ປະສົມ) ແລະການຄົບຄົນຕ້ອງຫ້າມທີ່ຕິດພັນ ພຶງປະຕິບັດ «ຊານຕະປະນະ-ກຣິຈຊຣະ» (Śāntapana Kṛcchra) ແລະ «ປຣາຊາປັດຍະ» (Prājāpatya); ການຊຳລະທີ່ກຳນົດແມ່ນການຊຳລະ «ໄອນດະວະ» (Aindava) ເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 25

मलिनीकरणीयेषु तप्तं स्याद्यावकं त्र्यहं तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतः

ໃນກໍລະນີທີ່ເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນ (mālinīkaraṇa) ພຶງດື່ມຂ້າວຕົ້ມ yāvaka ທີ່ອຸ່ນຮ້ອນ ເປັນເວລາສາມມື້; ນີ້ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ວ່າເປັນການຊົດໃຊ້ຂັ້ນທີສີ່ (turīya) ຂອງການຊົດໃຊ້ບາບ brahmahatyā ເມື່ອຂ້າກະສັດຕຣິຍະ (Kṣatriya).

Verse 26

वैश्ये ऽष्टमांशे वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः मार्जरनकुलौ हत्वा चासं मण्डूकमेव च

ສຳລັບໄວຊະຍະ (Vaiśya) ການຊົດໃຊ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ 1/8 ຂອງມາດຕະຖານ; ສຳລັບຊູດຣະ (Śūdra) ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ 1/16 — ນີ້ໃຊ້ໃນກໍລະນີທີ່ຂ້າແມວ ແລະນະກຸລະ (mongoose) ແລະທັງການຂ້າກົບດ້ວຍ.

Verse 27

श्वगोधोलूककाकांश् च शूद्रहत्याव्रतं चरेत् चतुर्णामपि वर्णानां नारीं हत्वानवस्थितां

ສໍາລັບການຂ້າຫມາ, ອິກວານາ (śvagodh), ນົກຮູກ (ulūka) ຫຼື ກາ (kāka) ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະຊົດໂທດທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບການຂ້າ Śūdra. ແລະຖ້າໄດ້ຂ້າຍິງໃນວັນນະທັງສີ່ ຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ (anavasthitā) ກໍໃຫ້ເຮັດການຊໍາລະບາບຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 28

अमत्यैव प्रमाप्य स्त्रीं शूद्रहत्याव्रतं चरेत् सर्पादीनां बधे नक्तमनस्थ्नां वायुसंयमः

ຖ້າເຮັດໃຫ້ຍິງເສຍຊີວິດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະຊົດໂທດສໍາລັບການຂ້າ Śūdra. ສໍາລັບການຂ້າງູແລະອື່ນໆ ໃຫ້ກິນອາຫານແຕ່ຕອນກາງຄືນ; ສໍາລັບການຂ້າສັດທີ່ບໍ່ມີກະດູກ ໃຫ້ຝຶກການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ (prāṇāyāma).

Verse 29

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः चरेच्छान्तपनं कृच्छं व्रतं निर्वाप्य सिद्ध्यति

ເມື່ອໄດ້ລັກເອົາຂອງທີ່ມີຄ່ານ້ອຍຈາກເຮືອນຄົນອື່ນ ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະກຶດສະ (kṛcchra) ຊື່ Śāntapana ເພື່ອຊໍາລະບາບ. ເມື່ອປະຕິບັດຈົນສໍາເລັດຕາມພິທີ ກໍໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 30

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

ສໍາລັບການເອົາໄປ (ລັກ/ຍຶດ) ອາຫານທີ່ກິນໄດ້ ແລະອາຫານທີ່ປຸງສຸກ, ພ້ອມທັງພາຫະນະ, ຕຽງ, ບ່ອນນັ່ງ, ດອກໄມ້, ຮາກ ແລະຜົນໄມ້—ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃຫ້ເຮັດດ້ວຍ pañcagavya (ປັນຈະກະວຽ).

Verse 31

तृणकाष्ठद्रुमाणान्तु शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणान्तु त्रिरात्रं स्यादभोजनं

ໃນກໍລະນີທີ່ກ່ຽວກັບຫຍ້າ, ໄມ້ຟືນ/ກິ່ງໄມ້, ແລະຕົ້ນໄມ້, ພ້ອມທັງອາຫານແຫ້ງ ແລະນ້ໍາຕານກ້ອນ (jaggery), ອີກທັງເຄື່ອງນຸ່ງ, ໜັງ ແລະຊີ້ນ—ການຊົດໂທດທີ່ກໍານົດແມ່ນອົດອາຫານສາມຄືນ.

Verse 32

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयःकांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

ສໍາລັບອາບັດທີ່ເກີດຈາກການກິນ ແກ້ວມະນີ, ໄຂ່ມຸກ, ປະກາລັງ, ທອງແດງ, ເງິນ ພ້ອມທັງ ເຫຼັກ, ໂລຫະກະດິ່ງ (kāṃsya) ແລະ ຫີນ ຄວນຖືພຣາຍະສະຈິດ 12 ມື້ ໂດຍກິນ kaṇānna (ອາຫານເມັດພືດງ່າຍໆ) ເປັນອາຫານດໍາລົງຊີວິດ.

Verse 33

कार्पासकीटजीर्णानां द्विशफैकशफस्य च पक्षिगन्धौषधीनान्तु रज्वा चैव त्र्यहम्पयः

ສໍາລັບອາການທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກແມງກິນຝ້າຍ (ຫຼືການກິນມັນ) ແລະໂລກທີ່ກ່ຽວກັບສັດກີບສອງ ແລະກີບດຽວ, ພ້ອມທັງຈາກນົກ ແລະຢາທີ່ມີກິ່ນເໝັນ, ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ດື່ມນົມທີ່ເກັບໄວ້ກັບເຊືອກ 3 ມື້.

Verse 34

गुरुतल्पव्रतं कुर्याद्रेतः सिक्त्वा स्वयोनिषु सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु कुमारोष्वन्त्यजासु च

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດປ່ອຍນ້ໍາເຊື້ອໃສ່ຍິງໃນວົງຍາດທີ່ຖືກຫ້າມຂອງຕົນ, ຫຼືໃສ່ເມຍຂອງໝູ່ມິດ ຫຼືຂອງລູກຊາຍ, ຫຼືໃສ່ສາວບໍ່ທັນແຕ່ງງານ, ຫຼືໃສ່ຍິງຊົນຊັ້ນຕໍ່າ/ອັນຕະຍະ, ຄວນຖືວຣະຕະຊໍາລະບາບທີ່ເອີ້ນວ່າ gurutalpa-vrata.

Verse 35

पितृस्वस्रेयीं भगिनीं स्वस्रीयां मातुरेव च मातुश् च भ्रातुराप्तस्य गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ໄປຫາ (ມີເພດສຳພັນຜິດທໍາ) ລູກສາວຂອງປ້າຝ່າຍພໍ່, ພີ່ນ້ອງສາວ, ລູກສາວຂອງປ້າຝ່າຍແມ່, ແມ່ຂອງຕົນ, ຫຼືເມຍຂອງອ້າຍ/ນ້ອງຊາຍ, ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະຊໍາລະບາບ Cāndrāyaṇa (ຕາມຈັນທຣາ).

Verse 36

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं शान्तपनञ्चरेत्

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດປ່ອຍນ້ໍາເຊື້ອໃສ່ຍິງທີ່ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ, ຫຼືໃສ່ຍິງທີ່ກໍາລັງມີປະຈໍາເດືອນ, ຫຼືໃສ່ຄັນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ/ຖືກຫ້າມ, ແລະຍັງໃສ່ໃນນ້ໍາອີກ, ຄວນປະຕິບັດການຖືພຣາຍະສະຈິດ Kṛcchra ແລະພິທີຊໍາລະ Śāntapana.

Verse 37

मैथुनन्तु समासेव्य पुंसि योषिति वा द्विजः गोयाने ऽप्सु दिवा चैव सवासाः स्नानमाचरेत्

ຫຼັງຈາກມີເພດສຳພັນ—ກັບຜູ້ຊາຍ ຫຼື ກັບຜູ້ຍິງ—ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຄວນອາບນ້ຳພິທີໃນຕອນກາງວັນ ໃນນ້ຳ ໂດຍຍັງນຸ່ງເຄື່ອງ ແລະຢືນໃນບ່ອນທີ່ກ່ຽວກັບງົວ/ຄອກງົວ ຕາມທຳນຽມ।

Verse 38

चण्डालान्त्यस्त्रियो गत्वा भुक्त्वा च प्रतिगृह्य च पतत्यज्ञानतो विप्रो ज्ञानात् साम्यन्तु गच्छति

ຖ້າພຣາຫມັນໄປຫາຍິງຂອງຈັນດາລາ ແລະພວກນອກວັນນະອື່ນໆ, ກິນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຮັບຂອງ/ອາຫານຈາກເຂົາ, ຖ້າເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ຈະຕົກສະຖານະ; ແຕ່ຖ້າເຮັດໂດຍຮູ້ ຈະໄປສູ່ສະພາບດຽວກັນກັບເຂົາ (ເທົ່າທຽມສະຖານະ).

Verse 39

विप्रदुष्टां स्त्रियं भर्ता निरुन्ध्यादेकवेश्मनि यत् पुंसः परदारेषु तदेनाञ्चारयेद्व्रतं

ຜົວຄວນກັກຂັງຍິງທີ່ຖືກພຣາຫມັນເຮັດໃຫ້ເສື່ອມເສຍ/ເປື້ອນມົນ ໃຫ້ຢູ່ໃນເຮືອນດຽວ; ແລະຄວນໃຫ້ນາງຖືວັດຕະປະກອບການຊຳລະບາບ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຊາຍຜູ້ໄປຫາເມຍຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 40

साचेत्पुनः प्रदुष्येत सदृशेनोपमन्त्रिता कृच्छ्रञ्चाद्रायणञ्चैव तदस्याः पावनं स्मृतं

ຖ້ານາງເປື້ອນມົນອີກຄັ້ງ—ເນື່ອງຈາກຖືກຊາຍຜູ້ມີສະຖານະໃກ້ຄຽງກັນຊັກຊວນ/ເຊີນຊວນ—ແລ້ວ ການຖືກຳປະຕິບັດ Kṛcchra ແລະພິທີ Cāndrāyaṇa ຖືກກ່າວວ່າເປັນທາງຊຳລະຂອງນາງ.

Verse 41

वेणुचर्मामिषाणाञ्चेति झ यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः तद्भैक्ष्यभुक् जपेन्नित्यं त्रिभिर्वषैर् व्यपोहति

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ຊາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເຮັດໃນຄືນດຽວ ໂດຍຄົບຫາຍິງຊູດຣາ—ຄວາມຜິດທີ່ທຽບໄດ້ກັບການຄ້າຫຼືຈັດການໄມ້ໄຜ່, ໜັງ, ແລະເນື້ອ—ລາວຈະກຳຈັດໄດ້ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະສວດມົນທຸກມື້; ພາຍໃນສາມປີຈະຊຳລະໄດ້.