Adhyaya 165

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नवग्रहहोमो नाम चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चषष्त्यधिकशततमो ऽध्यायः नानाधर्माः अग्निर् उवाच ध्येय आत्मा स्थितो यो ऽसौ हृदये दीपवत् प्रभुः अनन्यविषयं कृत्वा मनो बुद्धिस्मृतीन्द्रियं

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ຈົບບົດທີ 164 ຊື່ “ນະວະຄຣະຫະໂຮມະ” (ພິທີໂຮມະບູຊາດາວເຄາະ 9). ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 165 “ທັມມະຫຼາກຫຼາຍ”. ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: “ອາຕະມາ—ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ສະຖິດໃນຫົວໃຈດັ່ງດວງໄຟ ຄວນເປັນອາລົມໃນການພິຈາລະນາ; ໂດຍເຮັດໃຫ້ໃຈ, ປັນຍາ, ຄວາມຈໍາ, ແລະ ອິນທຣີ ເປັນຈຸດດຽວ ບໍ່ໃຫ້ມີອາລົມອື່ນ.”

Verse 2

श्राद्धन्तु ध्यायिने देयं गव्यं दधि घृतं पयः प्रियङ्गवो मसूराश् च वार्ताकुः कोद्रवो न हि

ໃນພິທີສຣາດທະ (Śrāddha) ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ມີການພິຈາລະນາ: ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ—ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ນ້ໍາມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ຄຣິຕ), ແລະ ນົມ; ພ້ອມທັງເຂົ້າປຣິຍັງກຸ ແລະ ຖົ່ວມະຊູຣາ. ແຕ່ ວາຣຕາກຸ (ໝາກເຂືອ) ແລະ ໂກດຣະວະ (ຂ້າວຟ້າງຫຍາບ) ບໍ່ຄວນນໍາໃຊ້.

Verse 3

सैंहिकयो यदा सूर्यं ग्रसते पर्वसन्धिषु हस्तिच्छाया तु सा ज्ञेया श्राद्धदानादिके ऽक्ष्या

ເມື່ອ ຣາຫູ ບຸດຂອງ ສິມຫິກາ ກືນກິນດວງອາທິດ ໃນຈຸດຕໍ່ຂອງປັກຂະຈັນ (parvan-sandhi) ເວລານັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ «ເງົາຊ້າງ» ແລະເປັນການກຳນົດທີ່ບໍ່ເສື່ອມ ມີຜົນສູງ ສຳລັບພິທີ śrāddha ແລະການໃຫ້ທານ।

Verse 4

सदा दुःस्थ इति ख , छ च मनुष्याणामिति ङ व्यापिने देयमिति ङ पित्रे चैव यदा सोमो हंसे चैव करे स्थिते तिथिर्वैवस्वतो नाम सा छाया कुञ्जरस्य तु

ໃນອັກສອນລະຫັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ກ່າວວ່າ «ທຸກຍາກເສຍດາຍຢູ່ເສມອ» (kha ແລະ cha), «ຂອງມະນຸດ» (ṅa), ແລະ «ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ ຄື ວິສນຸ» (ṅa)។ ອີກທັງ ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນນັກສັດ Haṃsa ແລະຢູ່ໃນ Kara ດ້ວຍ ຕິຖີນັ້ນເອີ້ນວ່າ Vaivasvata; ເງົາຮູບຂອງມັນແມ່ນຮູບຊ້າງ।

Verse 5

अग्नौकरणशेषन्तु न दद्याद्वैश्वदेविके अग्न्यभावे तु विप्रस्य हस्ते दद्यात्तु दक्षिणे

ໃນພິທີ Vaiśvadeva ບໍ່ຄວນນຳເອົາສ່ວນທີ່ເຫຼືອຈາກຂອງທີ່ໄດ້ຖວາຍໃນໄຟແລ້ວມາຖວາຍອີກ। ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີໄຟ ຄວນມອບໃສ່ມືຂວາຂອງພຣາຫມັນ ເປັນທັກສິນາ (dakṣiṇā)។

Verse 6

न स्त्री दुष्यति जारेण न विप्रो वेदकर्मणा बलात्कारोपभुक्ता चेद्वैरिहस्तगतापि वा

ແມ່ຍິງບໍ່ເປື້ອນມົນເນື່ອງຈາກການຮ່ວມພົວພັນກັບຊາຍອື່ນ; ພຣາຫມັນກໍບໍ່ເປື້ອນມົນເນື່ອງຈາກການປະກອບພິທີວິດ (Vedic rites)។ ທຳນອງດຽວກັນ ຖ້ານາງຖືກລ່ວງລະເມີດດ້ວຍກຳລັງ ຫຼືແມ່ນຕົກຢູ່ໃນມືສັດຕູ ນາງກໍບໍ່ຖືກນັບວ່າເປື້ອນມົນໂດຍເຫດນັ້ນ।

Verse 7

सन्त्यजेद् दूषितान्नारीमृतुकाले न शुद्ध्यति य आत्मत्र्यतिरेकेण द्वितीयं नात्र पश्यति

ຄວນລະທິ້ງແມ່ຍິງທີ່ຖືກເປື້ອນມົນ; ໃນເວລາມີປະຈຳເດືອນ ນາງບໍ່ຖືກນັບວ່າບໍລິສຸດ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ນອກຈາກອາດຕະມັນ ບໍ່ເຫັນ «ສິ່ງທີ່ສອງ» ໃນນີ້ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ກົດນີ້ບໍ່ໃຊ້ໃນຮູບແບບດຽວກັນ।

Verse 8

ब्रह्मभूतः स एवेह योगी चात्मरतो ऽमलः विषयेन्द्रियसंयोगात् केचिद् योगं वदन्ति वै

ໃນນີ້ ບຸກຄົນນັ້ນເອງແມ່ນໂຍຄີ—ຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຊື່ນຊົມໃນອັດຕາ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ແຕ່ບາງຄົນກ່າວວ່າ «ໂຍຄະ» ແມ່ນການປະສານຂອງອິນທຣີຍກັບອາຣົມວັດຖຸ.

Verse 9

अधर्मो धर्मबुद्ध्या तु गृहीतस्तैर् अपण्डितैः आत्मनो मनसश् चैव संयोगञ्च तथा परे

ແຕ່ຜູ້ບໍ່ຮູ້ທັນ ກັບຈັບອະທັມມະໄວ້ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າເປັນທັມມະ; ແລະພວກເຂົາຍັງເຂົ້າໃຈຜິດເກືອບກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນອັນແທ້ຂອງອັດຕາກັບມະນະ (ໃຈ) ແລະຫຼັກອື່ນໆອີກດ້ວຍ.

Verse 10

वृत्तिहीनं मनः कृत्वा क्षेत्रज्ञं परमात्मनि एकीकृत्य विमुच्येत बन्धाद्योगो ऽयमुत्तमः

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ມະນະ (ໃຈ) ປາດສະຈາກວິດຕິ (ຄວາມແປປ່ຽນ) ແລະຮວບຮວມ «ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ» (kṣetrajña) ໃຫ້ເປັນໜຶ່ງໃນພຣະອັດຕາສູງສຸດ (Paramātman) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະ—ນີ້ແມ່ນໂຍຄະອັນສູງສຸດ.

Verse 11

कुटुम्बैः पञ्चभिर्यामः षष्ठस्तत्र महत्तरः देवासुरमनुष्यैर् वा स जेतुं नैव शक्यते

ດ້ວຍກຸ່ມຄ້ຳຈຸນຫ້າ (kula/ບໍລິວານ) ຈຶ່ງກ້າວໜ້າໄດ້; ແຕ່ອັນທີຫົກນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ—ຈະເປັນເທວະ, ອະສຸຣະ, ຫຼືມະນຸດ ກໍບໍ່ອາດຊະນະເຂົາໄດ້.

Verse 12

वहिर्मुखानि सर्वाणि कृत्वा चाभिमुखानि वै मनस्येवेन्द्रियग्रामं मनश्चात्मनि योजयेत्

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ກະແສອິນທຣີຍທີ່ຫັນອອກນອກທັງໝົດ ຫັນເຂົ້າໃນແທ້ໆ ແລ້ວຄວນຮວບຮວມອິນທຣີຍທັງປວງເຂົ້າໃນມະນະ (ໃຈ) ແລະຈາກນັ້ນຜູກມະນະເຂົ້າກັບອັດຕາ.

Verse 13

सर्वभावविनिर्मुक्तं क्षेत्रज्ञं ब्रह्मणि न्यसेत् एतज्ज्ञानञ्च ध्यानञ्च शेषो ऽन्यो ग्रन्थविस्तरः

ຈົ່ງນໍາ «ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ» ຜູ້ພົ້ນຈາກອາການໃຈ ແລະ ຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ໃຫ້ຫຼວມລົງໃນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)។ ນີ້ແມ່ນຄວາມຮູ້ ແລະ ການພິຈາລະນາສະມາທິ; ສ່ວນອື່ນໆເປັນແຕ່ການຂະຫຍາຍຂໍ້ຄວາມໃນຄຳພີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 14

चौरहस्तगतापि वेति ख , घ , ञ च द्वितीयं नानुपश्यतीति घ , ट च स जेतुं न च शक्यत इति ग , ङ च शेषा ये ग्रन्थविस्तरा इति ङ यन्नास्ति सर्वलोकस्य तदस्तीति विरुध्यते कथ्यमानं तथान्यस्य हृदये नावतिष्ठते

ແມ່ນແຕ່ຖ້ອຍຄໍາໜຶ່ງຖືກ «ມືຂອງໂຈນ» ຈັບໄປ (ຖືກລັກ ຫຼື ນໍາໄປໃຊ້ຜິດ) ກໍຍັງຮູ້ໄດ້ວ່າເປັນຢ່າງນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຫັນ «ອັນທີສອງ» (ການຢືນຢັນທີ່ແທ້) ເລີຍຜິດພາດ; ຄົນແບບນີ້ກໍຊະນະບໍ່ໄດ້. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃນຄຳພີແມ່ນແຕ່ການຂະຫຍາຍຕາມສາຍສືບຂໍ້ຄວາມ. ສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງຊາວໂລກທັງປວງ ແຕ່ກ່າວວ່າມີ—ຄໍາກ່າວນັ້ນຂັດກັບຕົນເອງ; ແລະເມື່ອກ່າວແບບນັ້ນ ມັນບໍ່ຝັງລົງໃນໃຈຄົນອື່ນໄດ້.

Verse 15

असंवेद्यं हि तद् ब्रह्म कुमारी स्त्रीमुखं यथा अयोगी नैव जानाति जात्यन्धो हि घटं यथा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ອາລົມຮັບຮູ້ໄດ້—ເຫມືອນສາວພຣົມຈັນບໍ່ຮູ້ປະສົບການຂອງສະພາບແມ່ຍິງ (ຊີວິດຄູ່). ດັ່ງນັ້ນຜູ້ບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ກໍບໍ່ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ, ເຫມືອນຄົນຕາບອດແຕ່ກໍາເນີດບໍ່ຮູ້ຫມໍ້.

Verse 16

सत्र्यसन्तं द्विजं दृष्ट्वा स्थानाच्चलति भास्करः एष मे मण्डलं भित्त्वा परं ब्रह्माधिगच्छति

ເມື່ອພຣະອາທິດ (ພາສະກະຣະ) ເຫັນດວິຊະ (ພຣາຫມະນະ) ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນສັດຕຣະວຣະຕະ (ພິທີບູຊາຍາວ) ກໍເຄື່ອນຈາກທີ່ຕັ້ງຂອງພຣະອົງ: “ຜູ້ນີ້ຈະທະລຸວົງມົນຂອງເຮົາ ແລ້ວໄປຮອດພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.”

Verse 17

उपवासव्रतञ्चैव स्नानन्तीर्थं फलन्तपः द्विजसम्पादनञ्चैव सम्पन्नन्तस्य तत् फलं

ການອົດອາຫານແລະວຣະຕະ, ການອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣຖະ (ທ່ານ້ໍາສັກສິດ), ຜົນແຫ່ງຕະປະ (ຕະບະ), ແລະການໄດ້ມາຊຶ່ງການອຸປະຖຳ/ການເກື້ອກູນພຣາຫມະນະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜົນບຸນທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດພິທີຕາມຄຳສັ່ງໄດ້ສໍາເລັດດີ.

Verse 18

एकाक्षरं परं ब्रह्म प्राणायामः परन्तपः सावित्र्यास्तु परं नास्ति पावनं परमं स्मृतः

ອັກສອນດຽວ (ໂອມ) ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ແລະ ປຣານາຍາມ, ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ, ແມ່ນ ຕະປະສູງສຸດ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີນ ສາວິຕຣີ (ກາຍະຕຣີ) ມັນຕຣາ—ນາງເປັນຜູ້ຊໍາລະບາບສູງສຸດຕາມຄໍາຈໍາໄດ້.

Verse 19

पूर्वं स्त्रियः सुरैर् भुक्ताः सोमगन्धर्ववह्निभिः भुञ्जते मानुषाः पश्चान्नैता दुष्यन्ति केनचित्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ຍິງທັງຫຼາຍຖືກເທວະດາເສບສົມ—ໂດຍ ໂສມ, ຄັນທະວະ, ແລະ ອັກນິ; ຕໍ່ມາ ມະນຸດຊາຍຈຶ່ງເສບສົມ. ໂດຍເຫດນີ້ ນາງບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ດ່າງພ້ອຍໂດຍໃຜເລີຍ.

Verse 20

असवर्णेन यो गर्भः स्त्रीणां योनौ निषिच्यते अशुद्धा तु भवेन्नारी यावत्छल्यं न मुञ्चति

ຖ້າມີຄັນທີ່ຖືກຫວ່ານໃນຍອນີຂອງຍິງໂດຍຜູ້ຊາຍຕ່າງວັນນະ, ຍິງນັ້ນຈະເປັນອະສຸດທິ ຕາບໃດທີ່ນາງຍັງບໍ່ປ່ອຍ/ຂັບອອກ “ຊັລຍະ” (ສິ່ງແປກປອມ) ນັ້ນ.

Verse 21

निःसृते तु ततः शल्ये रजसा शुद्ध्यते ततः ध्यानेन सदृशन्नास्ति शोधनं पापकर्मणां

ເມື່ອ “ຊັລຍະ” ນັ້ນຖືກດຶງອອກແລ້ວ, ນາງຈຶ່ງບໍລິສຸດດ້ວຍ ຣະຈະສະ (ຝຸ່ນ/ດິນ) ຕໍ່ຈາກນັ້ນ. ແຕ່ສໍາລັບການຊໍາລະກຳບາບ, ບໍ່ມີການຊໍາລະໃດເທົ່າກັບ ທຽນ (dhyāna) ເລີຍ.

Verse 22

श्वपाकेष्वपि भुञ्जानो ध्यानेन हि विशुद्ध्यति आत्मा ध्याता मनो ध्यानं ध्येयो विष्णुः फलं हरिः

ແມ່ນແຕ່ກິນຢູ່ທ່າມກາງພວກ ຊະວະປາກະ (ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ/ຄົນນອກວັນນະ) ກໍຍັງບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍ ທຽນ. ອາດຕະມາແມ່ນຜູ້ທຽນ; ມະໂນແມ່ນທຽນ; ວິສນຸແມ່ນອາລົມທີ່ພຶງທຽນ; ແລະ ຫະຣິແມ່ນຜົນທີ່ໄດ້ຮັບ.

Verse 23

अक्षयाय यतिः श्राद्धे पङ्क्तिपावनपावनः आरूढो नैष्ठिकन्धर्मं यस्तु प्रच्यवते द्विजः

ໃນພິທີສຣາດທະ ຍະຕິ (ຜູ້ສະຫຼະໂລກ) ເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ບຸນອັກຊະຍະ ແລະເປັນຜູ້ຊໍາລະສາຍການນັ່ງຮັບປະທານ. ແຕ່ດວິຊະຜູ້ຮັບນາຍສຖິກະທັມ ແລ້ວຫຼຸດອອກຈາກມັນ—ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 24

स्वसंवेद्यं हि तद् ब्रह्म इति ग , ङ च सुसंवेद्यं हि तद् ब्रह्म इति ज , ट च स्वयं वेद्यं हि तद् ब्रह्म इति घ , ञ च प्रायश्चित्तं न पश्यामि येन शुद्ध्येत्स आत्महा ये च प्रव्रजिताः पत्न्यां या चैषां वीजसन्ततिः

“ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ” — ດັ່ງນີ້ໃນສາຍ ga, ṅa; “ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນຮູ້ໄດ້ຢ່າງດີ” — ໃນສາຍ ja, ṭa; “ພຣະພຣະຫມັນນັ້ນຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ” — ໃນສາຍ gha, ña. (ເລື່ອງການໄຖ່ບາບ:) ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນປຣາຍະຊິດຕະໃດທີ່ຈະຊໍາລະຜູ້ຂ້າຕົນເອງໃຫ້ບໍລິສຸດ; ທັງຜູ້ອອກບວດໃນຂະນະຍັງຜູກພັນກັບພັນລະຍາ ແລະລູກຫຼານທີ່ເກີດຈາກເມັດພັນຂອງເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ມີ.

Verse 25

विदुरा नाम चण्डाला जायन्ते नात्र संशयः शतिको म्रियते गृध्रः श्वासौ द्वादशिकस् तथा

ແມ່ຍິງທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິດຸຣາ (Vidurā) ຍ່ອມເກີດເປັນ ຈັນຑາລີ (Caṇḍālī) ຜູ້ນອກວັນນະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຕິກະ (Śatika) ຕາຍແລ້ວເກີດເປັນນົກແຮ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ສະວາສະ (Śvāsa) ກາຍເປັນ ດວາດະຊິກະ (Dvādaśika).

Verse 26

भासो विंशतिवर्षाणि सूकरो दशभिस् तथा अपुष्पो विफलो वृक्षो जायते कण्टकावृतः

ນົກພາສະ (bhāsa) ມີອາຍຸຊີວິດຊາວປີ ແລະໝູປ່າກໍສິບປີເຊັ່ນກັນ. ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຫຸ້ມດ້ວຍໜາມ ເກີດມາບໍ່ມີດອກ ແລະບໍ່ມີຜົນ.

Verse 27

ततो दावाग्निदग्धस्तु स्थाणुर्भवति सानुगः ततो वर्षशतान्यष्टौ द्वे तिष्ठत्यचेतनः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກໄຟປ່າເຜົາໄໝ້ ລາວກາຍເປັນຕໍ້ໄມ້ຢືນນິ່ງ ພ້ອມກັບຫນໍ່ງອກຂອງມັນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວຢືນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີສະຕິ ເປັນເວລາແປດຮ້ອຍສອງປີ.

Verse 28

पूर्णे वर्षसहस्रे तु जायते ब्रह्मराक्षसः प्लवेन लभते मोक्षं कुलस्योत्सादनेन वा

ເມື່ອຄົບພັນປີຢ່າງສົມບູນ ບຸກຄົນໜຶ່ງຈະເກີດເປັນ «ພຣະຫມະຣາກສະສະ»। ລາວບັນລຸໂມກສະ ໂດຍ «ປລະວະ» (ພິທີຂ້າມຜ່ານຊໍາລະ) ຫຼືໂດຍການທໍາລາຍວົງຕະກູນຂອງຕົນເອງ।

Verse 29

योगमेव निषेवेतेत नान्यं मन्त्रमघापहं

ຄວນປະພຶດຢູ່ໃນໂຍຄະແຕ່ຢ່າງດຽວ; ບໍ່ມີມັນຕຣາອື່ນໃດທີ່ກໍາຈັດບາບໄດ້ເທົ່ານີ້।