Adhyaya 157

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्रव्यशुद्धिर्नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः शावाशौचादिः पुष्कर उवाच प्रेतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि सूतिकाशुध्हिमेव च दशाहं शावमाशौचं सपिण्देषु विधीयते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 156 ຊື່ “ການຊໍາລະວັດຖຸ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 157: “ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເນື່ອງຈາກສົບ ແລະ ສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ”. ພຸສະກະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍພິທີຊໍາລະກ່ຽວກັບປຣະເຕ (ຜູ້ຕາຍ) ແລະ ການຊໍາລະກ່ຽວກັບການເກີດລູກ. ໃນບັນດາຍາດສະປິນດະ, śāva-āśauca ຈາກການຕາຍ ກໍານົດໃຫ້ມີ 10 ມື້.”

Verse 2

जनने च तथा शुद्धिर्ब्राह्मणानां भृगूत्तम द्वादशाहेन राजन्यः पक्षाद्वैश्यो ऽथ मासतः

ແລະໃນກໍລະນີການເກີດລູກດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພຣຶກຸ, ໄລຍະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດສໍາລັບພຣາຫມະນະ ສໍາເລັດໃນ 10 ມື້; ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ ໃນ 12 ມື້; ສໍາລັບໄວສະຍະ ໃນຄຶ່ງເດືອນ; ແລະສໍາລັບຊູດຣະ ໃນ 1 ເດືອນ.

Verse 3

शूद्रो ऽनुलोमतो दासे स्वामितुल्यन्त्वशौचकं षट्भिस्त्रिभिरथैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

ສໍາລັບຊູດຣະທີ່ເກີດຈາກການສົມພັນອະນຸໂລມະ, ຖ້າເປັນດາສະ ໄລຍະອະເຊົາຈະ (aśauca) ເທົ່າກັບຂອງນາຍ. ແລະໃນການເກີດໃນສາຍກໍາເນີດກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະຊູດຣະ, ອະເຊົາຈະຢູ່ 6 ມື້, 3 ມື້, ແລະ 1 ມື້ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 4

ब्राह्मणः शुद्धिमाप्नोति क्षत्रियस्तु तथैव च विट्शूद्रयोनेः शुद्धिः स्यात् क्रमात् परशुरामक

ພຣາຫມະນະບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະກະສັດຕຣິຍະກໍດັ່ງດຽວກັນ. ສໍາລັບຜູ້ເກີດຈາກຄັນໄວສະຍະ ຫຼື ຊູດຣະ, ຄວາມບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບຕາມລໍາດັບແບບເປັນຂັ້ນ, ໂອ ປະຣະຊຸຣາມະ.

Verse 5

षड्रात्रेण त्रिरात्रेण षड्भिः शूद्रे तथा विशः आदन्तजननात् सद्य आचूडान्नैशिकी श्रुतिः

ສໍາລັບຊູດຣະ ກໍານົດເວລາ 6 ຄືນ; ສໍາລັບໄວຊະຍະ ກໍເປັນ 3 ຄືນເຊັ່ນກັນ. ນັບແຕ່ເວລາທີ່ແຂ້ວເກີດຂຶ້ນ ຄວນເລີ່ມການສອນທີ່ເອີ້ນວ່າ «naiśikī śruti» ທັນທີ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງພິທີຕັດຜົມຄັ້ງທໍາອິດ (cūḍā/caula).

Verse 6

त्रिरात्रमाव्रतादेशाद्दशरात्रमतः परं ऊनत्रैवार्षिके शूद्रे पञ्चाहाच्छुद्धिरिष्यते

ເມື່ອພິທີຖືກກໍານົດໂດຍບໍ່ມີວຣະຕະ (ຄໍາປະຕິຍານ/ພິທີຖືສິນ) ການຊໍາລະສຸດທິເສັດໃນ 3 ຄືນ; ຖ້າເກີນນີ້ ແມ່ນ 10 ຄືນ. ສໍາລັບຊູດຣະ ຖ້າຜູ້ຕາຍອາຍຸຕໍ່າກວ່າ 3 ປີ ການຊໍາລະສຸດທິຖືວ່າສໍາເລັດໃນ 5 ມື້.

Verse 7

द्वादशाहेने शुद्धिः स्यादतीते वत्सरत्रये गतैः संवत्सरैः षड्भिः शुद्धिर्मासेन कीर्तिता

ເມື່ອຜ່ານໄປ 3 ປີ ການຊໍາລະສຸດທິສໍາເລັດໃນ 12 ມື້; ແລະເມື່ອຜ່ານໄປ 6 ປີ ການຊໍາລະສຸດທິຖືກກ່າວວ່າສໍາເລັດໃນ 1 ເດືອນ.

Verse 8

स्त्रीणामकृतचूडानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता तथा च कृतचुडानां त्र्यहाच्छुद्ध्यन्ति बान्धवाः

ສໍາລັບແມ່ຍິງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຜ່ານພິທີ cūḍā (ຕັດ/ໂກນຜົມ) ການຊໍາລະສຸດທິຖືກສອນວ່າສໍາເລັດຫຼັງ 1 ຄືນ; ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດ cūḍā ແລ້ວ ຍາດພີ່ນ້ອງຈະບໍລິສຸດຫຼັງ 3 ມື້.

Verse 9

विवाहितासु नाशौचं पितृपक्षे विधीयते पितुर्गृहे प्रसूतानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता

ສໍາລັບແມ່ຍິງທີ່ແຕ່ງງານແລ້ວ ບໍ່ມີການກໍານົດຊ່ວງອາເຊົາຈະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດພິທີ) ທາງຝ່າຍພໍ່. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຄອດລູກໃນເຮືອນພໍ່ ການຊໍາລະສຸດທິຕາມປະເພນີຖືວ່າສໍາເລັດຫຼັງ 1 ຄືນ.

Verse 10

सूतिका दशरात्रेण शुद्धिमाप्नोति नान्यथा विवाहिता हि चेत् कन्या म्रियते पितृवेश्मनि

ແມ່ຍິງທີ່ພຶ່ງຄອດລູກ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຄົບສິບຄືນ ແລະບໍ່ມີວິທີອື່ນ. ຖ້າລູກສາວທີ່ແຕ່ງງານແລ້ວ ເສຍຊີວິດໃນເຮືອນພໍ່ ກໍ່ໃຫ້ຖືກຕາມກົດນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 11

तस्यास्त्रिरात्राच्छुद्ध्यन्ति बान्धवा नात्र संशयः समानं लब्धशौचन्तु प्रथमेन समापयेत्

ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງນາງ ຈະບໍລິສຸດຫຼັງຈາກສາມຄືນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຖ້າຍາດທີ່ເທົ່າກັນໄດ້ຮັບຄວາມສະອາດແລ້ວ ພິທີຄວນສຳເລັດດ້ວຍຜູ້ສຳຄັນທີ່ສຸດ (ຍາດໃກ້ຊິດທີ່ສຸດ).

Verse 12

असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा देशान्तरस्थः श्रुत्वा तु कुल्याणां मरणोद्भवौ

ບໍ່ຄວນຕັ້ງກໍລະນີທີ່ບໍ່ເທົ່າກັນ ໂດຍອ້າງຜູ້ທີ່ສອງ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານກໍລະນີທີ່ເທົ່າກັນ—ນີ້ແມ່ນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງທຳ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ຕ່າງແດນ ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວການຕາຍ ແລະຜົນຕໍ່ເນື່ອງໃນຫມູ່ຍາດ ກໍຕ້ອງປະພຶດຕາມທຳ.

Verse 13

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवशुचिर्भवेत् अतीते दशरात्रे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

ສ່ວນໃດທີ່ຍັງເຫຼືອຂອງກຳນົດສິບຄືນ ກໍໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນພອດດີ. ແຕ່ຖ້າສິບຄືນໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ ກໍໃຫ້ບໍ່ບໍລິສຸດສາມຄືນ.

Verse 14

तथा संवत्सरे ऽतीते स्नात एव विशुद्ध्यति मातामहे तथातीते आचार्ये च तथा मृते

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳກໍບໍລິສຸດ. ກົດດຽວກັນນີ້ ໃຊ້ໄດ້ເມື່ອຄົບໜຶ່ງປີໃນກໍລະນີຂອງຕາຝ່າຍແມ່ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນເມື່ອອາຈານເສຍຊີວິດ.

Verse 15

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे विशोधनं सपिण्दे ब्राह्मणे वर्णाः सर्व एवाविशेषतः

ໃນກໍລະນີແທງລູກ/ແທງຄັນ (garbha-srāva) ການຊໍາລະຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດໃຫ້ຖືຕາມຈໍານວນຄືນເທົ່າກັບຈໍານວນເດືອນຂອງການຕັ້ງຄັນ. ໃນກໍລະນີ sapiṇḍa (ຍາດເລືອດໃກ້ຊິດ) ແລະ ບຣາຫມັນ (Brāhmaṇa) ວັນນະທັງໝົດຖືກົດດຽວກັນ ບໍ່ແບ່ງແຍກ.

Verse 16

आचडान्नैशिकी तथेति ट दशरात्रेण शुद्ध्यन्ति द्वादशाहेन भूमिपः वैश्याः पञ्चदशाहेन शूद्रा मासेन भार्गव

ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດທີ່ເກີດຈາກການກິນອາຫານທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ācāḍa’ ແລະຈາກການກະທໍາ/ການສຳຜັດຍາມຄ່ຳຄືນ ກໍໃຫ້ຖືຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ນັ້ນ. ພວກເຂົາບໍລິສຸດໃນ 10 ຄືນ; ກະສັດ (kṣatriya) ໃນ 12 ມື້; ໄວຊະຍະ (vaiśya) ໃນ 15 ມື້; ແລະ ຊູດຣະ (śūdra) ໃນ 1 ເດືອນ, ໂອ ພາຣກະວະ (Bhārgava).

Verse 17

उच्छिष्टसन्निधावेकं तथा पिण्डं निवेदयेत् कीर्तयेच्च तथा तस्य नमगोत्रे समाहितः

ໃນທີ່ມີເຫຼືອອາຫານຂອງຕົນ ຄວນນໍາຖວາຍ piṇḍa ໜຶ່ງກ້ອນ; ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຄວນກ່າວຊື່ ແລະ gotra (ສາຍຕະກູນ) ຂອງບັນພະບຸລຸດນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 18

भुक्तवत्सु द्विजेन्द्रेषु पूजितेषु धनेन च विसृष्टाक्षततोयेषु गोत्रनामानुकीर्तनैः

ເມື່ອດວິຊະເຈນທຣະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ບຣາຫມັນ) ກິນເສັດແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍທານ; ແລະເມື່ອໄດ້ຖວາຍເຂົ້າສານ (akṣata) ແລະນໍ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ພ້ອມກັບການກ່າວຊື່ gotra—[ພິທີຈຶ່ງດໍາເນີນຕາມບັນຍັດ]។

Verse 19

चतुरङ्गुलविस्तारं तत्खातन्तावदन्तरं वितस्तिदीर्घं कर्तव्यं विकर्षूणां तथा त्रयं

ຄວນເຮັດໃຫ້ກວ້າງ 4 aṅgula ແລະໃຫ້ມີຊ່ອງຂຸມກາງທີ່ຫ່າງເທົ່າກັນຕາມຂະໜາດນັ້ນ. ຄວນເຮັດໃຫ້ຍາວ 1 vitasti; ແລະສໍາລັບ vikarṣū ກໍກໍານົດໄວ້ 3 (ມາດຕະການ/ຂໍ້ກໍານົດ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 20

विकर्षूणां समीपे च ज्वालयेज् ज्वलनत्रयं सोमाय वह्नये राम यमाय च समासतः

ໃກ້ກັບເສັ້ນພິທີທີ່ຖືກລາກອອກ (vikarṣūṇām) ກໍຄວນຈຸດໄຟສາມປະການ; ໂດຍຫຍໍ້: ສໍາລັບ ໂສມະ, ສໍາລັບ ວະຫນິ (ອັກນິ), ແລະ ສໍາລັບ ຍະມະ, ໂອ ຣາມະ.

Verse 21

जुहुयादाहुतीः सम्यक् सर्वत्रैव चतुस्त्रयः पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्राग्वदेव पृथक् पृथक्

ຄວນຖວາຍອາຫູຕິໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ໃນທຸກກໍລະນີ ອາຫູຕິເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຊຸດລະສີ່. ອີກທັງຄວນເຮັດການວາງປິນດາ (piṇḍa) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ແຕ່ລະອັນແຍກກັນ.

Verse 22

अन्नेन दध्ना मधुना तथा मांसेन पूरयेत् मध्ये चेदधिमासः स्यात् कुर्यादभ्यधिकन्तु तत्

ຄວນເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຂົ້າແລະທັນຍາຫານ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ນ້ໍາເຜິ້ງ, ແລະເນື້ອສັດດ້ວຍ. ຖ້າໃນກາງໄລຍະທີ່ກໍານົດມີເດືອນເພີ່ມ (adhimāsa) ເກີດຂຶ້ນ ກໍຄວນປະຕິບັດພິທີນັ້ນໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.

Verse 23

अथवा द्वादशाहेन सर्वमेतत् समापयेत् संवत्सरस्य मध्ये च यदि स्यादधिमासकः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນສໍາເລັດທັງໝົດນີ້ໃນສິບສອງມື້; ແລະກົດນີ້ກໍໃຊ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນກາງປີມີເດືອນເພີ່ມ (adhimāsa) ເກີດຂຶ້ນກໍຕາມ.

Verse 24

तदा द्वादशके श्राद्धे कार्यं तदधिकं भवेत् संवत्सरे समाप्ते तु श्राद्धं श्राद्धवदाचरेत्

ໃນກໍລະນີນັ້ນ ໃນສຣາດທະ (śrāddha) ຄັ້ງທີສິບສອງ ຄວນເຮັດພິທີໃຫ້ມີການຖວາຍເພີ່ມ. ແລະເມື່ອຄົບປີໜຶ່ງແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດ śrāddha ຕາມຮູບແບບ śrāddha ທີ່ຖືກຕ້ອງດັ່ງທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 25

प्रेताय तत ऊर्धवं च तस्यैव पुरुषत्रये पिण्डान् विनिर्वपेत्तद्वच्चतुरस्तु समाहितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສໍາລັບວິນຍານຜູ້ຕາຍ (preta) ແລະຕໍ່ໄປສໍາລັບສະຖານະບັນພະບຸລຸດທີ່ສູງກວ່າ ພຶງຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ຢ່າງຖືກພິທີແກ່ “ບຸລຸດສາມ” ຄືບັນພະບຸລຸດຝ່າຍພໍ່ສາມອົງ. ໃນທໍານອງດຽວກັນ ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ມີສະມາທິ ພຶງຖວາຍປິນດາສີ່ກ້ອນຕາມຄວາມເໝາະສົມດ້ວຍ.

Verse 26

सम्पूज्य दत्वा पृथिवी समाना इति चाप्यथ धनेषु चेति क , ख , घ , ङ , छ , ज , ञ च योजयेत् प्रेतपिण्डं तु पिण्डेष्वन्येषु भार्गव

ເມື່ອບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຖວາຍທານແລ້ວ ໂດຍສວດມັນຕຣາ “pṛthivī samānā” ແລະ “dhaneṣu” ດ້ວຍ ຈຶ່ງພຶງນໍາປິນດາຂອງປເຣຕາ (preta-piṇḍa) ໄປວາງປົນກັບປິນດາອື່ນໆ, ໂອ ພາຣຄະວະ, ໂດຍຈັດສັນຕາມກຸ່ມອັກສອນທີ່ຊີ້ໄວ້ (ka, kha, gha, ṅa, cha, ja, ña).

Verse 27

प्रेतपात्रं च पात्रेषु तथैव विनियोजयेत् पृथक् पृथक् प्रकर्तव्यं कर्मैतत् कर्मपात्रके

ໃນທໍານອງດຽວກັນ ພຶງຈັດວາງ “ພາຊະນະຂອງປເຣຕາ” (preta-pātra) ໃຫ້ຢູ່ໃນບັນດາພາຊະນະພິທີ. ໃນຊຸດພາຊະນະພິທີນີ້ ພິທີກຳນົດນີ້ຕ້ອງເຮັດແຍກຕ່າງຫາກ (ຈັດສັນແລະຈັດການແຕ່ລະພາຊະນະໃຫ້ແຕກຕ່າງ).

Verse 28

मन्त्रवर्जमिदं कर्म शूद्रस्य तु विधीयते सपिण्डीकरणं स्त्रीणां कार्यमेवं तदा भवेत्

ພິທີນີ້ຖືກກໍານົດໃຫ້ແກ່ຊູດຣະ (Śūdra) ໂດຍບໍ່ໃຊ້ມັນຕຣາ. ໃນທໍານອງດຽວກັນ ສໍາລັບແມ່ຍິງ ພຶງປະກອບພິທີ sapīṇḍīkaraṇa ຄືການນໍາຜູ້ຕາຍເຂົ້າຮ່ວມໃນວົງບັນພະບຸລຸດ ຕາມວິທີນີ້; ແລ້ວຈຶ່ງນັບວ່າສໍາເລັດຖືກຕ້ອງ.

Verse 29

श्राद्धं कुर्याच्च प्रत्यब्दं प्रेते कुम्भान्नमब्दकं गङ्गायाः सिकता धारा यथा वर्षति वासवे

ພຶງປະກອບ śrāddha ທຸກປີເພື່ອຜູ້ຕາຍ; ແລະທຸກປີພຶງຖວາຍ “kumbhānna” ຄືອາຫານທີ່ຖວາຍຄູ່ກັບຫມໍ້ນ້ໍາ/ພາຊະນະນ້ໍາຕາມພິທີ. ດັ່ງທີ່ແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (Gaṅgā) ໄຫຼລົງເປັນສາຍຊາຍ, ສະນັ້ນຝົນກໍຕົກເພື່ອວາສະວະ (Indra) ດ້ວຍ.

Verse 30

शक्या गणयितुं लोके नत्वतीताः पितामहाः काले सततगे स्थैर्यं नास्ति तस्मात् क्रियां चरेत्

ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວກໍຍັງນັບໄດ້; ແຕ່ໃນກາລະ (ເວລາ) ທີ່ເຄື່ອນໄຫວບໍ່ຢຸດ ບໍ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຮັດກິຣິຍາທາງທຳທີ່ກຳນົດໄວ້ໂດຍໄວ.

Verse 31

देवत्वे यातनास्थाने प्रेतः श्राद्धं कृतं लभेत् नोपकुर्यान्नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव वा

ບໍ່ວ່າຜູ້ຕາຍຈະໄດ້ເຖິງສະພາບເທວະ ຫຼືຕົກໄປສູ່ສະຖານທີ່ທຸກທໍລະມານ ກໍຕາມ, ປເຣຕ (ວິນຍານຜູ້ຕາຍ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ເຮັດໃຫ້. ດັ່ງນັ້ນ ຄົນບໍ່ຄວນລະເວັ້ນພິທີຊ່ວຍເຫຼືອນີ້ ເພາະໂສກເສົ້າຕໍ່ຜູ້ຕາຍ ຫຼືຕໍ່ຕົນເອງ.

Verse 32

भृग्वग्निपाशकाम्भोभिर्मृतानामात्मघातिनां पतितानां च नाशौचं विद्युच्छस्त्रहताश् च ये

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕາຍເນື່ອງຈາກຕົກຈາກທີ່ສູງ, ໄຟ, ຖືກຮັດຄໍດ້ວຍເຊືອກ, ຫຼືນ້ຳ; ສຳລັບຜູ້ຂ້າຕົນເອງ; ສຳລັບຜູ້ຕົກຕ່ຳ (patita); ແລະຜູ້ຖືກຟ້າຜ່າ ຫຼືຖືກອາວຸດຂ້າ—ບໍ່ມີນາເສົາຈະ (nāśauca) ຄືຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເນື່ອງຈາກການຕາຍໃນຄອບຄົວ.

Verse 33

यतिब्रतिब्रह्मचारिनृपकारुकदीक्षिताः राजाज्ञाकारिणो ये च स्नायाद्वै प्रेतगाम्यपि

ພວກຍະຕິ (ນັກບວດຖືຕະປະ), ຜູ້ຖືວຣະຕະ, ພຣະຫມະຈາຣິນ (ນັກຮຽນພຣະເວດຜູ້ຖືພົມມະຈັນ), ກະສັດ, ຊ່າງຝີມື, ແລະຜູ້ຮັບດີກສາ (dīkṣita); ພ້ອມທັງຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະຣາຊະບັນຊາ—ຄວນອາບນ້ຳແນ່ນອນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຈະໄປພິທີສົບກໍຄວນອາບນ້ຳ.

Verse 34

मैथुने कटधूमे च सद्यः स्नानं विधीयते द्विजं न निर्हरेत् प्रेतं शूद्रेण तु कथञ्चन

ຫຼັງຈາກການຮ່ວມເພດ ແລະຫຼັງຈາກຖືກຄວັນຈາກກອງໄຟເຜົາສົບ ມີບັນຍັດໃຫ້ອາບນ້ຳທັນທີ. ສ່ວນຊູດຣະ (Śūdra) ບໍ່ຄວນເຮັດການຍົກຍ້າຍ ຫຼືຈັບຕ້ອງສົບ (preta) ຂອງດວິຈະ (dvija) ໂດຍບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດໆ.

Verse 35

न च शूद्रं द्विजेनापि तयोर्दोषो हि जायते अनाथविप्रप्रेतस्य वहनात् स्वरगलोकभाक्

ບໍ່ຄວນຫຼີກເວັ້ນຊູດຣະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ກໍຕາມ; ເພາະບໍ່ເກີດໂທດແກ່ທັງສອງ. ຜູ້ທີ່ຊ່ວຍຂົນສົ່ງສົບພຣາຫມັນຜູ້ຕາຍທີ່ບໍ່ມີຜູ້ອຸປະຖຳ ຈະໄດ້ຮ່ວມສ່ວນໃນໂລກສະຫວັນ।

Verse 36

कार्यमेव तथा भवेदिति छ , ङ , ञ च कार्यमेतत्तथा भवेदिति झ राजाज्ञाकारका इति ट न निर्दहेदिति ख तयोर्दोषो ऽभिजायते इति ङ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति प्रेते ऽनाथे च काष्ठदः सङ्कल्प्य बान्धवं प्रेतमपसव्येन तां चितिं

«ຄວນເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້» ດັ່ງທີ່ຄຳສອນກ່າວ. «ການກະທຳນີ້ຕ້ອງປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມນັ້ນ». ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມພຣະຣາຊະບັນຊາກໍຖືກນັບຮວມ. ບໍ່ຄວນເຜົາສົບໂດຍບໍ່ຖືກຄວາມ; ມິຊິນັ້ນ ໂທດຈະເກີດແກ່ທັງສອງຝ່າຍ. ຜູ້ໃຫ້ໄມ້ຟືນສຳລັບສົບແກ່ຜູ້ຕາຍທີ່ບໍ່ມີຍາດ ຈະໄດ້ໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ; ໂດຍຕັ້ງໃຈຮັບຜູ້ຕາຍເປັນຍາດ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາຈິຕິ (ກອງເຜົາ) ດ້ວຍການນຸ່ງສາຍຍັດຍາວແບບກັບທິດ (apasavya).

Verse 37

परिक्रम्य ततः स्नानं कुर्युः सर्वे सवाससः प्रेताय च तथा दद्युस्त्रींस्त्रींश् चैवोदकाञ्जलीन्

ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຮອບສະຖານທີ່ພິທີແລ້ວ ທຸກຄົນຄວນອາບນ້ຳໂດຍຍັງນຸ່ງເສື້ອຜ້າຢູ່. ແລະຄວນຖວາຍນ້ຳແກ່ປເຣຕະ (preta) ເປັນອັນຈະລີນ້ຳ ສາມກຳມື ສາມຄັ້ງ.

Verse 38

द्वार्यश्मनि पदं दत्वा प्रविशेयुस् तथा गृहं अक्षतान्निक्षिपेद्वह्नौ निम्बपत्रं विदश्य च

ວາງຕີນລົງເທິງຫີນຂອບປະຕູແລ້ວ ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນ. ຄວນໂຍນເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ (akṣata) ລົງໃນໄຟ ແລະຄວນຂົມກິນໃບນີມ (neem) ດ້ວຍ.

Verse 39

पृथक् शयीरन् भूमौ च क्रीतलब्धाशनो भवेत् एकः पिण्दो दशाहे तु श्मश्रुकर्मकरः शुचिः

ຄວນນອນແຍກຕ່າງຫາກ ແລະນອນຢູ່ພື້ນດິນ; ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ຊື້ມາເທົ່ານັ້ນ. ໃນຊ່ວງສິບມື້ ຄວນຮັບປະທານພຽງປິນດະ (piṇḍa) ໜຶ່ງກ້ອນ; ແລະເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີໂກນຜົມ/ໂກນໜວດ (śmaśru-karman) ແລ້ວ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ.

Verse 40

सिद्धार्थकैस्तिलैर् विद्वान् मज्जेद्वासोपरं दधत् अजातदन्ते तनये शिशौ गर्भस्रुते तथा

ນັກຮູ້ຄວນອາບນ້ຳໂດຍຈົມຕົວ ພ້ອມເມັດສິດທາຣຖະກະ (ມັດສະຕາດຂາວ) ແລະເມັດງາ (ຕິລະ) ແລ້ວນຸ່ງເຄື່ອງທ່ອນເທິງໃໝ່; ໃນກໍລະນີເດັກຊາຍທີ່ຍັງບໍ່ຂຶ້ນແຂ້ວ, ທາຣົກ, ແລະການແທ້ງ/ໄຫຼອອກຂອງຄັນ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 41

कार्यो नैवाग्निसंस्कारो नैव चास्योदकक्रिया चतुर्थे च दिनेकार्यस् तथास्थ्नां चैव सञ्चयः

ບໍ່ຄວນເຮັດພິທີໄຟ (ອັກນິສັງສະກາຣ—ພິທີເຜົາ) ຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ຄວນເຮັດພິທີນ້ຳ (ອຸດະກະກຣິຍາ—ການຖວາຍນ້ຳ) ໃຫ້ເຂົາ; ແຕ່ໃນວັນທີ 4 ຈຶ່ງຄວນເຮັດການເກັບຮວບຮວມກະດູກ.

Verse 42

अस्थिसञ्चयनादूर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते

ຫຼັງຈາກການເກັບຮວບຮວມກະດູກແລ້ວ ຈຶ່ງກຳນົດໃຫ້ການສຳຜັດຮ່າງກາຍ (ການກັບຄືນສູ່ການສຳຜັດ) ເປັນໄປຕາມພິທີ.