Adhyaya 156
Chapter 156 — द्रव्यशुद्धिः (Dravya-śuddhi) / Purification of Substances
ບົດນີ້ຕໍ່ຈາກພາກອາຈາຣະ ແລະເຂົ້າສູ່ «ດຣະວະຍະ-ຊຸດທິ» ວ່າດ້ວຍວິທີໃຫ້ວັດຖຸທີ່ເປື້ອນກັບຄືນມາເໝາະສົມຕໍ່ພິທີ. ພຸສະກະຣະຈັດລະບົບການຊໍາລະຕາມປະເພດວັດຖຸ: ເຄື່ອງດິນເຜົາຕ້ອງເຜົາຊໍ້າ; ໂລຫະໃຊ້ນ້ໍາຊໍາລະຈໍາເພາະ (ທອງແດງໃຊ້ນ້ໍາປົນກົດ; ສໍາລິດແລະເຫຼັກໃຊ້ນ້ໍາດ່າງ); ເພັດພອຍເຊັ່ນໄຂ່ມຸກຊໍາລະໂດຍລ້າງນ້ໍາ. ກົດລະບຽບຍັງຄອບຄຸມພາຊະນະ ຫີນ ຜະລິດຜົນຈາກນ້ໍາ ຜັກ ເຊືອກ ຮາກ ໝາກ ແລະຂອງຈາກໄມ້ໄຜ່/ກົກ ຊີ້ວ່າຄວາມບໍລິສຸດແມ່ນວິໄນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງໃນເຮືອນແລະໃນຍັດຍະ. ໃນຍັດຍະ ພາຊະນະຊໍາລະໂດຍເຊັດແລະຈັບຕ້ອງ; ຂອງມັນໃຊ້ນ້ໍາຮ້ອນ; ພື້ນທີ່ໃນບ້ານຮັກສາໂດຍກວາດ. ຜ້າຊໍາລະດ້ວຍດິນລະອຽດແລະນ້ໍາ; ຜ້າຫຼາຍຜືນໂດຍພອຍນ້ໍາ; ໄມ້ໂດຍໄສ/ຂູດ; ຂອງອັດແນ່ນໂດຍພອຍນ້ໍາ; ຂອງເຫຼວໂດຍໃຫ້ລົ້ນໄຫຼ. ຍັງກ່າວເຖິງຄວາມບໍລິສຸດຂອງປາກສັດ, ຂໍ້ປະພຶດຫຼັງການກິນ ຈາມ ນອນ ດື່ມ ອາບນ້ໍາ, ອາຈະມະນະເມື່ອເຂົ້າທາງສາທາລະນະ, ແລະໄລຍະຄວາມບໍລິສຸດໃນເວລາມີປະຈໍາເດືອນ. ທ້າຍສຸດກໍກໍານົດຈໍານວນດິນສໍາລັບຊໍາລະຫຼັງຂັບຖ່າຍ, ກົດພິເສດສໍາລັບນັກບໍາເນັດ, ແລະນ້ໍາຊໍາລະຈໍາເພາະສໍາລັບໄໝ ລິນິນ ແລະຂົນກວາງ; ພ້ອມສະຫຼຸບວ່າດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ຊໍາລະໂດຍພອຍນ້ໍາ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະຕໍ່ພິທີແລະລະບຽບທາງທຳມະ।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे आचाराध्यायो नाम पञ्चपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः द्रव्यचुद्धिः पुष्कर उवाच द्रव्यशुद्धिं प्रवक्ष्यामि पुनःपाकेन मृण्मयं शुद्ध्येन् मूत्रपुरीषाद्यैः स्पृष्टाम्रं सुवर्णकं
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດຊື່ «ອາຈາຣະ» ບົດທີ 155 ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 156 «ການຊໍາລະວັດຖຸ». ພຸສກະຣະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍການຊໍາລະວັດຖຸ. ພາຊະນະດິນເຜົາບໍລິສຸດໂດຍເຜົາຊໍ້າ; ທອງແດງ ແລະ ຄໍາທີ່ຖືກປະສົບນ້ໍາປັດສະວະ ອຸຈາລະ ແລະອື່ນໆ ຕ້ອງຊໍາລະຕາມພິທີກໍານົດ»។
Verse 2
आवर्तितञ्चान्यथा तु वारिणाम्ल्लेन ताम्रकं क्षारेण कांस्यलोहानां मुक्तादेः क्षालनेन तु
ທອງແດງພຶງຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາສົ້ມ (ນ້ໍາທີ່ມີຄວາມເປັນກົດ); ສໍາລິດ ແລະ ເຫຼັກ ດ້ວຍນ້ໍາດ່າງ; ສ່ວນໄຂ່ມຸກ ແລະ ອັນຄ້າຍກັນ ຊໍາລະໂດຍການລ້າງໃຫ້ສະອາດ।
Verse 3
अब्जानां चैव भाण्डानां सर्वस्याश्ममयस्य च शाकरज्जुमूलफलवैदलानां तथैव च
ແລະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ກົດນີ້ໃຊ້ກັບພືດຜົນທີ່ເກີດໃນນ້ໍາ, ພາຊະນະແລະເຄື່ອງໃຊ້, ທຸກສິ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນ, ພ້ອມທັງຜັກ, ເຊືອກ, ຮາກ, ໝາກໄມ້, ແລະຂອງທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ໄຜ່/ອໍ້.
Verse 4
मार्जनाद्यज्ञपात्राणां पाणिना यज्ञकर्मणि उष्णाम्बुना सस्नेहानां शुद्धिः सम्मार्जनाद्गृहे
ໃນການປະກອບພິທີຍັດຍະ ການຊໍາລະພາຊະນະພິທີເຮັດໂດຍການເຊັດຖູ ແລະ ໃຊ້ມື. ສິ່ງທີ່ມີນ້ໍາມັນຫຼືຄວາມມັນ ບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍນ້ໍາຮ້ອນ; ແລະໃນເຮືອນ ຄວາມບໍລິສຸດຮັກສາໄດ້ໂດຍການກວາດແລະທໍາຄວາມສະອາດຢ່າງລະອຽດ.
Verse 5
दुष्टानामिति ट शोधनान्म्रक्षणाद्वस्त्रे मृत्तिकाद्भिर्विशोधनं बहुवस्त्रे प्रोक्षणाच्च दारवाणाञ्च तक्षणात्
ສໍາລັບຂອງທີ່ເປື້ອນ: ຊໍາລະແລະເຊັດຖູ. ສໍາລັບຜ້າ ການຊໍາລະເຮັດດ້ວຍດິນ (ດິນເຫນຽວ) ແລະນ້ໍາ; ສໍາລັບຜ້າຫຼາຍຜືນ ຊໍາລະໂດຍການປະພອຍນ້ໍາ; ແລະສໍາລັບຂອງໄມ້ ຊໍາລະໂດຍການໄສ/ຂູດໃຫ້ເຫມືອນ.
Verse 6
प्रोक्षणात् संहतानान्तु द्रवाणाञ्च तथोत्प्लवात् शयनासनयानानां शूर्पस्य शकटस्य च
ສໍາລັບສິ່ງທີ່ອັດແນ່ນຮວມກັນ ການຊໍາລະເຮັດໂດຍການພອຍນ້ໍາສັກສິດ; ສໍາລັບຂອງເຫຼວ ກໍໃຫ້ນ້ໍາລົ້ນຄຸມທັບເທິງ. ວິທີດຽວກັນນີ້ໃຊ້ກັບຕຽງ, ບ່ອນນັ່ງ, ພາຫະນະ, ກະຕ່າຝັດເຂົ້າ ແລະ ລົດເກວຽນ.
Verse 7
शुद्धिः सम्प्रोक्षणाज् ज्ञेया पलालेन्धनयोस् तथा शुद्धार्थकानाङ्कल्केन शृङ्गदन्तमयस्य च
ຄວາມບໍລິສຸດພຶງຮູ້ວ່າສໍາເລັດໂດຍການພອຍນ້ໍາສັກສິດ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຟືອງ/ເປືອກເຂົ້າ ແລະ ໄມ້ເຊື້ອໄຟ. ສໍາລັບຂອງທີ່ເຮັດຈາກເຂົາ ຫຼື ແຂ້ວ (ງາ) ການຊໍາລະເຮັດໂດຍຖູດ້ວຍຕະກອນ (kalkā) ຂອງສານທີ່ໃຊ້ຊໍາລະ.
Verse 8
गोबालैः पलपात्राणामस्थ्नां स्याच्छृङ्गवत्तथा निर्यासानां गुडानाञ्च लवणानां च शोषणात्
ໂດຍໃຊ້ຂົນງົວເປັນເຊືອກຜູກ ພາຊະນະທີ່ກໍານົດຂະໜາດຕາມຫນ່ວຍ pala ສາມາດເຮັດຈາກກະດູກໄດ້; ແລະກໍອາດເຮັດໃຫ້ຄ້າຍເຂົາໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ໂດຍການຕາກໃຫ້ແຫ້ງ ຈຶ່ງໄດ້ຮູບແຂງຂອງນ້ໍາຍາງ/ຢາງໄມ້, ນ້ໍາຕານກ້ອນ (jaggery) ແລະ ເກືອ.
Verse 9
कुशुम्भकुसुमानाञ्च ऊर्णाकार्पासयोस् तथा शुद्धन्नदीगतं तोयं पुण्यन्तद्वत् प्रसारितं
ເຊັ່ນດຽວກັນ ດອກຄູຊຸມພະ (safflower), ຂົນແກະ ແລະ ຝ້າຍ; ພ້ອມທັງນ້ໍາບໍລິສຸດທີ່ຕັກຈາກແມ່ນ້ໍາ—ເມື່ອຖືກກະຈາຍ/ປູອອກເພື່ອໃຊ້—ຖືກນັບວ່າເປັນສິ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (pavitrīkara) ໃນທໍານອງດຽວກັນ.
Verse 10
मुखवर्जञ्च गौः शुद्धा शुद्धमश्वाजयोर्मुखं नारीणाञ्चैव वत्सानां शकुनीनां शुनो मुखं
ງົວຖືກນັບວ່າບໍລິສຸດ ຍົກເວັ້ນແຕ່ປາກຂອງມັນ. ປາກຂອງມ້າ ແລະ ຊ້າງ ກໍຖືກນັບວ່າບໍລິສຸດ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ປາກຂອງແມ່ຍິງ, ລູກງົວ, ນົກ ແລະ ໝາ ກໍບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ.
Verse 11
मुखैः प्रस्रवणे वृत्ते मृगयायां सदा शुचि भुक्त्वा क्षुत्वा तथा सुप्त्वा पीत्वा चाम्भो विगाह्य च
ເມື່ອມີຂອງເສຍໄຫຼອອກຈາກຮູຮ່າງກາຍ ໃນເວລາອອກລ່າສັດ ຄວນຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດເສມອ. ແລະຫຼັງຈາກກິນ, ຫຼັງຈາກຈາມ, ຫຼັງຈາກນອນ, ຫຼັງຈາກດື່ມ, ແລະຫຼັງຈາກຈົມນ້ຳ ກໍຄວນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ.
Verse 12
रथ्यामाक्रम्य चाचामेद्वासो विपरिधाय च मार्जारश् चङ्क्रमाच्छुद्धश् चतुर्य्थे ऽह्नि रजस्वला
ເມື່ອກ້າວຂຶ້ນໄປໃນທາງສາທາລະນະ ນາງຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ແລະນຸ່ງເສື້ອຜ້າໃໝ່ທີ່ສະອາດ; ອີກທັງ ເມື່ອແມວເດີນຂ້າມສິ່ງໃດ ສິ່ງນັ້ນຖືກນັບວ່າບໍລິສຸດ. ແມ່ຍິງມີປະຈຳເດືອນຈະບໍລິສຸດໃນວັນທີສີ່.
Verse 13
स्नाता स्त्री पञ्चमे योग्या दैवे पित्र्ये च कर्मणि पञ्चापाने दशैकस्मिन्नुभयोः सप्त मृत्तिकाः
ແມ່ຍິງເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຈຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບການປະຕິບັດໃນວັນທີຫ້າ. ນາງມີສິດໃນພິທີບູຊາເທວະ ແລະພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດທັງສອງ. ສຳລັບການຊຳລະຫຼັງຂັບຖ່າຍ: ໃຊ້ດິນ 5 ກ້ອນຫຼັງຖ່າຍອຸຈາລະ, 10 ກ້ອນຫຼັງຖ່າຍປັດສະວະ; ຖ້າທັງສອງພ້ອມກັນ ໃຊ້ 7 ກ້ອນ.
Verse 14
एकां लिङ्गे मृदं दद्यात् करयोस्त्रिद्विमृत्तिकाः ब्रह्मचारिवनस्थानां यतीनाञ्च चतुर्गुणं
ຄວນທາດິນຊຳລະ 1 ສ່ວນໃສ່ອະໄວຍະວະເພດ; ສຳລັບມືທັງສອງ ໃຫ້ໃຊ້ 3 ແລະ 2 ສ່ວນ (ຕາມລຳດັບ). ສຳລັບພຣະພົມຈາຣິນ, ຜູ້ຢູ່ປ່າ (vānaprastha) ແລະຜູ້ສະຫຼະໂລກ (yatin) ໃຫ້ເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ.
Verse 15
श्रीफलैर् अंशुपट्टानां क्षौमाणाङ्गौरसर्षपैः शोधनाभ्युक्षणाद्वस्त्रे इति घ , ङ च शुद्धिः पर्युक्ष्य तोयेन मृगलोम्नां प्रकीर्तिता
ເຄື່ອງນຸ່ງຜ້າໄໝ (aṃśupaṭṭa) ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍສຣີຜະລະ (ໝາກພ້າວ). ຜ້າລິນິນ (kṣauma) ຊຳລະດ້ວຍເມັດມັດສະຕາດສີອ່ອນ (gaura-sarṣapa) ໂດຍການຊຳລະແລະການພອຍນ້ຳສະອາດ. ສ່ວນສິ່ງຂອງທີ່ເຮັດຈາກຂົນກວາງ (mṛga-loma) ກໍກ່າວວ່າ ບໍລິສຸດໄດ້ໂດຍການພອຍນ້ຳເຊັ່ນກັນ.
Verse 16
पुष्पाणाञ्च फलानाञ्च प्रोक्षणाज्जलतो ऽखिलं
ສໍາລັບດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້ດ້ວຍ, ທຸກສິ່ງທັງປວງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ໂດຍການປະພອຍນໍ້າ.
Frequently Asked Questions
It specifies substance-by-substance purification methods (re-firing earthenware; acidulated water for copper; alkali for bronze/iron; washing for pearls; hot water for greasy items; planing for wood; sprinkling for compacted items; overflow for liquids) and gives numeric clay counts for post-excretion cleansing, including increased quantities for brahmacārins, vānaprasthas, and renunciants.
By codifying śauca as actionable discipline in both yajña and household life, it protects ritual efficacy and ethical order; external purification (materials, spaces, bodies) is presented as a prerequisite for eligibility in divine and ancestral rites and as a support for inner restraint and dharmic living.