Adhyaya 151
Duties outside the Varṇa Order (वर्णेतरधर्माः) — Agni Purana, Chapter 151
ບົດນີ້ເປີດດ້ວຍການວາງຄຳສອນໃນສາຍສືບທອດ: ອັກນິປະກາດວ່າຈະອະທິບາຍທຳມະທີ່ມະນູ ແລະນັກນິຕິທຳອື່ນໆ ສອນໄວ້ ອັນໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti) ຕາມທີ່ຖືກສົ່ງຕໍ່ຜ່ານ ວະຣຸນ ແລະ ປຸສກະຣ ໄປຫາ ປະຣະຊຸຣາມ. ປຸສກະຣແນະນຳ “ວັນນາສຣະມ-ເອຕະຣ” ທຳມະ ແມ່ນໜ້າທີ່ຈັນຍາບັນທົ່ວໄປ ທີ່ຢູ່ເນືອ ຫຼືກ່ອນການກຳນົດວັນນະ-ອາສຣະມ. ຂໍ້ຄວາມລຽນລຳດັບຄຸນທຳສາກົນ (ອະຫິງສາ, ສັດຍະ, ດະຍາ, ອະນຸຄຣະຫະ) ແລະການປະຕິບັດທີ່ເຮັດໃຫ້ຊີວິດສັກສິດ (ການໄປບູຊາທີ່ທິຣຖະ, ທານ, ພຣະຫມະຈັນຣະຍະ, ອະມາດສະຣະຍະ) ພ້ອມເສົາຫຼັກວັດທະນະທຳສາສະໜາ (ຮັບໃຊ້ເທວະ ແລະດວິຊະ, ຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ, ຟັງທຳມະ, ບູຊາບັນພະບຸຣຸດ). ຍັງຢືນຢັນຈັນຍາທາງພົນລະເມືອງຜ່ານຄວາມພັກດີປະຈຳຕໍ່ກະສັດ, ການນຳທາງຈາກຄຳພີ, ຄວາມອົດທົນ, ແລະຄວາມເຊື່ອຖື (āstikya). ຫຼັງຈາກທວນໜ້າທີ່ຮ່ວມຂອງວັນນາສຣະມ (ຍັດຍະ, ສອນ, ໃຫ້ທານ) ຈຶ່ງອະທິບາຍອາຊີບຈຳເພາະຂອງ ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສຍະ, ຊູດຣະ ແລະຫັນໄປຫາການແບ່ງຊັ້ນຊາດປົນປົວຈາກການສົມຣົດ anuloma/pratiloma ພ້ອມຊື່ກຸ່ມ, ອາຊີບທີ່ກຳນົດ, ຂໍ້ຫ້າມ, ກົດແຕ່ງງານ, ແລະເສັ້ນແດນສັງຄົມ. ທ້າຍສຸດກ່າວວ່າໃນກໍລະນີປົນປົວ ຕ້ອງອະນຸມານ jāti ຈາກການປະພຶດ/ອາຊີບ (karma) ຂອງພໍ່ແມ່ທັງສອງ ເພື່ອຮັກສາລະບຽບສັງຄົມໃນການປະສານຂອງປຸຣານະ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे मन्वन्तराणि नाम पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथैकपञ्चाशदधिकशततनो ऽध्यायः वर्णेतरधर्माः अग्निर् उवाच मन्वादयो भुक्तिमुक्तिधर्मांश्चीर्त्वाप्नुवन्ति यान् प्रोचे परशुरामाय वरुणोक्तन्तु पुष्करः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ອັກນິ ມະຫາປຸຣານະ» ບົດທີ 150 ມີຊື່ວ່າ «ມັນວັນຕະຣະ»। ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 151: «ທຳມະນອກລະບົບວັນນະ»। ອັກນິກ່າວວ່າ: «ຄຳສອນທີ່ມະນຸ ແລະນັກກົດທຳມະອື່ນໆ ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງວິໄນນຳໄປສູ່ຄວາມສຸກໂລກ ແລະມຸກຕິ ແລະທ່ານເອງບັນລຸ—ຂ້ອຍຈະປະກາດ. ສິ່ງທີ່ວະຣຸນະສອນ ຜ່ານປຸສກະຣະ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ປະຣະຊຸຣາມ»។
Verse 2
पुष्कर उवाच वर्णाश्रमेतराणान्ते धर्मान्वक्ष्यामि सर्वदान् मन्वादिभिर् निगदितान् वासुदेवादितुष्टिदान्
ປຸສກະຣະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຈົບການສອນເລື່ອງທຳມະຂອງວັນນະ ແລະອາສຣະມະ ແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍທຳມະທັງປວງ—ທີ່ມະນຸ ແລະນັກກົດທຳມະອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວໄວ້—ອັນໃຫ້ຄວາມພໍໃຈແກ່ວາສຸເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆ»।
Verse 3
अहिंसा सत्यवचनन्दया भूतेष्वनुग्रहः तीर्थानुसरणं दानं ब्रह्मचर्यम्मत्सरः
ອະຫິງສາ (ບໍ່ເຮັດຮ້າຍ), ການເວົ້າຄວາມຈິງ, ຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ, ການອະນຸເຄາະຕໍ່ສັດມີຊີວິດ, ການໄປຕາມຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ), ທານ, ພຣະຫມະຈັຣຍະ (ການສຳລວມຕົນ), ແລະການບໍ່ອິດສາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງທຳມະ।
Verse 4
देवद्विजातिशुश्रूषा गुरूणाञ्च भृगूत्तम श्रवणं सर्वधर्माणां पितॄणां पूजनं तथा
ການຮັບໃຊ້ເທວະ ແລະດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ພ້ອມທັງຄູອາຈານ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພຣຶກຸ; ການຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທຳມະທັງປວງ; ແລະການບູຊາປິຕຣຶ (ບັນພະບຸຣຸດ) ດ້ວຍ—ຄວນປະພຶດປະຕິບັດເຊັ່ນນີ້।
Verse 5
भक्तिश् च नृपतौ नित्यं तथा सच्छास्त्रनेत्रता आनृशंष्यन्तितिक्षा च तथा चास्तिक्यमेव च
ແລະຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະຣາຊາເປັນນິດ; ອີກທັງການຖືກນຳໂດຍຄຳພີອັນຖືກຕ້ອງ; ຄວາມເມດຕາ; ຄວາມອົດທົນ; ແລະຄວາມເຊື່ອຖືໃນອຳນາດແຫ່ງເວດ (ອາສຕິກຍະ) ດ້ວຍ।
Verse 6
वर्णाश्रमाणां सामान्यं धर्माधर्मं समीरितं यजनं याजनं दानं वेदाद्यध्यापनक्रिया
ໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງຫຼັກທຳທົ່ວໄປຂອງທຳ ແລະ ອະທຳ ສຳລັບວັນນະ ແລະ ອາສຣົມ: ການປະກອບຍັດ, ການປະກອບຍັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນ, ການໃຫ້ທານ, ແລະ ວິໄນໃນການສອນ-ຮຽນ ພຣະເວດ ແລະ ວິຊາອື່ນໆ.
Verse 7
प्रतिग्रहञ्चाध्ययनं विप्रकर्माणि निर्दिशेत् दानमध्ययनञ्चैव यजनञ्च यथाविधिः
ຄວນກຳນົດໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນວ່າ: ຮັບທານ (ຮັບຂອງຖວາຍ) ແລະ ການຮຽນພຣະເວດ; ອີກທັງ ການໃຫ້ທານ, ການສອນ/ຮຽນ, ແລະ ການປະກອບຍັດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.
Verse 8
क्षत्रियस्य सवैश्यस्य कर्मेदं परिकीर्तितं क्षत्रियस्य विशेषेण पालनं दुष्टनिग्रहः
ໜ້າທີ່ນີ້ໄດ້ປະກາດສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ ພ້ອມກັບໄວສະຍະ; ແຕ່ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະໂດຍເຉພາະ ແມ່ນການປົກປ້ອງປະຊາ ແລະ ການຂັບຫ້າມ/ລົງໂທດຄົນຊົ່ວ.
Verse 9
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यस्य परिकीर्तितं शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा सर्वशिल्पानि वाप्यथ
ການເຮັດນາ, ການຮັກສາງົວ, ແລະ ການຄ້າ ໄດ້ຖືກປະກາດເປັນອາຊີບຂອງໄວສະຍະ; ສຳລັບຊູດຣະ ແມ່ນການຮັບໃຊ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ແລະ ການປະກອບສິລະປະຫັດຖະກຳທຸກຢ່າງ.
Verse 10
मौञ्जीबन्धनतो जन्म विप्रादेश् च द्वितीयकं आनुलोम्येन वर्णानां जातिर्मातृसमा स्मृता
“ການເກີດ” (ເປັນດວິຈະ) ເກີດຈາກການຜູກສາຍຄາດມຸນຈາ (muñjā) ໃນພິທີອຸປະນະຍະ; ແລະ “ການເກີດຄັ້ງທີສອງ” ເກີດຈາກຄຳສອນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພຣາຫມັນ. ໃນການສົມຣົດຕາມລຳດັບອັນຖືກ (ānulomya) ຊາຕິຂອງລູກຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບຊາຕິຂອງແມ່.
Verse 11
चण्डालो ब्राह्मणीपुत्रः शूद्राच्च प्रतिलोमतः सूतस्तु क्षत्रियाज्जातो वैश्याद्वै देवलस् तथा
ຈັນດາລາ ແມ່ນລູກຊາຍຂອງນາງພຣາຫມະນີ ກັບຊາຍຊູດຣະ (ການສົມພັນປະຕິໂລມ). ສູຕະ ເກີດຈາກພໍ່ກະສັດຕຣິຍະ ແລະແມ່ໄວຊະຍາ; ເດວະລະ ກໍຖືກນັບໃນຈຳແນກລູກປົນຊັ້ນດຽວກັນ.
Verse 12
पुक्कसः क्षत्रियापुत्रः शूद्रात् स्यात् प्रतिलोमजः मागधः स्यात्तथा वैश्याच्छूद्रादयोगवो भवेत्
ລູກຊາຍທີ່ເກີດຈາກນາງກະສັດຕຣິຍະ ກັບຊາຍຊູດຣະ ເອີ້ນວ່າ ປຸກກະສະ (Pukkasa) ເປັນລູກປະຕິໂລມ. ທຳນອງດຽວກັນ ລູກຈາກນາງໄວຊະຍາ ກັບຊາຍຊູດຣະ ເອີ້ນວ່າ ມາກະທະ (Māgadha); ແລະຈາກນາງຊູດຣະ (ກັບຊາຍໄວຊະຍາ) ເກີດເປັນ ອະໂຢກະວະ (Ayogava).
Verse 13
वैश्यायां प्रतिलोमेभ्यः प्रतिलोमाः सहस्रशः धर्मरूपमिति ग , घ , ङ , ञ च विवाहः सदृशैस्तेषां नोत्तमैर् नाधमैस् तथा
ຈາກນາງໄວຊະຍາ ໂດຍການສົມພັນປະຕິໂລມ (ກັບຄືນລຳດັບ) ເກີດສາຍພັນປະຕິໂລມນັບບໍ່ຖ້ວນ. ສຳລັບພວກເຂົາ ຮູບແບບການແຕ່ງງານອັນຖືກຕ້ອງຕາມທຳ ຖືກກຳນົດໂດຍຊັ້ນ ga, gha, ṅa, ña; ແລະຄວນແຕ່ງງານກັບຜູ້ມີຖານະໃກ້ຄຽງ ບໍ່ສູງກວ່າ ແລະບໍ່ຕ່ຳກວ່າ.
Verse 14
चण्डालकर्म निर्दिष्टं बध्यानां घातनं तथा स्त्रीजीवन्तु तद्रक्षाप्रोक्तं वैदेहकस्य च
ວຽກງານຂອງຈັນດາລາ ຖືກກຳນົດໄວ້ວ່າ ເປັນການປະຫານຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສິນໂທດປະຫານຊີວິດ. ທຳນອງດຽວກັນ ໄວເດຫະກະ (Vaidehaka) ຖືກກ່າວວ່າ ມີໜ້າທີ່ປົກປ້ອງຍິງທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຊີບຂອງຕົນ.
Verse 15
सूतानामश्वसारथ्यं पुक्कसानाञ्च व्याधता स्तुतिक्रिया माघ्धानां तथा चायोगशस्य च
ສຳລັບສູຕະ ອາຊີບແມ່ນການຂັບລົດຮົບ ແລະຄວບຄຸມມ້າ. ສຳລັບປຸກກະສະ ແມ່ນການລ່າສັດ. ສຳລັບມາກະທະ ແມ່ນການກະທຳພິທີສັນລະເສີນ ແລະກະວີສັນລະເສີນ; ແລະສຳລັບອາໂຢກະຊະວະ (Āyogaśava) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ເປັນວຽກທີ່ເກືອບກັບການສັນລະເສີນ/ຮັບໃຊ້.
Verse 16
रङ्गावतरणं प्रोक्तं तथा शिल्पैश् च जीवनं वहिर्ग्रामनिवासश् च मृतचेलस्य धारणं
ໄດ້ກ່າວເຖິງວິທີການຂຶ້ນ/ລົງເຂົ້າສູ່ເວທີແລ້ວ; ອີກທັງການຫາຊີວິດດ້ວຍວິຊາຊ່າງ; ການຢູ່ນອກບ້ານ; ແລະການນຸ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຄົນຕາຍ (ເປັນໝາຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ/ຖືກຂັບອອກ)។
Verse 17
न संस्पर्शस्तथैवान्यैश् चण्डालस्य विधीयते ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा देहत्यागो ऽत्र यः कृतः
ດັ່ງນັ້ນ ຄົນອື່ນບໍ່ພຶງສຳຜັດກາຍກັບຈັນດາລະ (Caṇḍāla) ເລີຍ. ໃນເລື່ອງນີ້ ການສະຫຼະກາຍ (ສະຫຼະຊີວິດ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະ ຫຼືເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ງົວ ຖືກປະກາດວ່າເປັນກຸສົນ.
Verse 18
स्त्रीबालाद्युपपतो वा वाह्याणां सिद्धिकारणं सङ्करे जातयो ज्ञेयाः पितुर्मातुश् च कर्मतः
ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຮ່ວມພົວພັນຜິດທຳນອງກັບແມ່ຍິງ ເດັກນ້ອຍ ແລະອື່ນໆ ຫຼືການຮ່ວມພົວພັນກັບຄົນນອກ, ກໍໄດ້ກ່າວເຖິງເຫດແຫ່ງການຮັບຮອງ (ທາງສັງຄົມ) ຢູ່. ໃນກໍລະນີການປົນປົວ ຊາດ/ວັນນະທີ່ເກີດຂຶ້ນ ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມກຳ (ອາຊີບ/ຄວາມປະພຶດ) ຂອງທັງພໍ່ແລະແມ່.
Frequently Asked Questions
They are universal ethical and devotional-civic duties—non-violence, truth, compassion, benevolence, pilgrimage observance, charity, celibate restraint, freedom from envy, service to devas/dvijas/gurus, listening to dharma, ancestor worship, loyalty to the king, scriptural guidance, forbearance, and āstikya.
It frames ethics and regulated conduct as disciplines that sustain society (protection, rightful occupations, marriage norms) while simultaneously purifying the practitioner, presenting dharma as the bridge between worldly stability and liberation.
In cases of mixture (saṅkara), jāti is to be understood with reference to the conduct/occupation (karma) of both father and mother, indicating a Dharma-śāstra method that links social identity to prescribed function.