
Chapter 249 — धनुर्वेदकथनम् (Exposition of Dhanurveda): Archery Procedure, Target-Training, and Yogic Restraint
ພຣະອັກນີເປີດການສອນທະນູເວທດ້ວຍພິທີການຕຽມການ ແລະການຈັດເຄື່ອງມືໃຫ້ພ້ອມ: ຄັນທະນູຕ້ອງເຮັດໃຫ້ໄດ້ຄວາມຍາວຄົບຖ້ວນ ຊໍາລະໃຫ້ສະອາດ ແລະວາງໃນບັນບົດຂອງຍັດຍາ ເພື່ອຊີ້ວ່າການຝຶກສົງຄາມຕັ້ງຢູ່ເທິງທຳມະ. ນັກທະນູປະຕິບັດຕາມລໍາດັບຢ່າງແນ່ນອນ—ຈັບລູກສອນ ຜູກສາຍສະພາຍກະບອກລູກສອນໄວ້ຂ້າງຂວາ ດຶງລູກສອນດ້ວຍມືຂວາພ້ອມຈ້ອງເປົ້າໝາຍ ຍົກຄັນທະນູດ້ວຍມືຊ້າຍ ແລະສຽບລູກສອນໃຫ້ແນ່ນ (ລວມການໃຊ້ siṃhakarṇa ເພື່ອໃຫ້ນັ່ງລູກສອນໝັ້ນຄົງ)។ ວິທີການຄູ່ກັບວິໄນພາຍໃນ: ຈິດບໍ່ໃຫ້ຫົວໃຈຕົກ ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ເປົ້າໝາຍ ແລະປ່ອຍຈາກຈຸດໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຂ້າງຂວາຂອງຮ່າງກາຍ. ການຝຶກກ້າວໜ້າຜ່ານຮູບແບບເປົ້າໝາຍທີ່ກໍານົດ (ເຊັ່ນ candraka 16 ອັງກຸລ) ການຝຶກຄວບຄຸມຫຼັງປ່ອຍ (ulkā-śikṣā) ແລະການຍິງທີ່ຊັບຊ້ອນຂຶ້ນ—ໝາຍຕາ ເປົ້າສີ່ຫຼ່ຽມ ຍິງຫັນຕົວ ຍິງເປົ້າເຄື່ອນໄຫວ ແລະການທະລຸຕໍ່າ/ສູງ. ບົດນີ້ແບ່ງເປົ້າໝາຍເປັນ ແນ່ນ (dṛḍha) ຍາກ (duṣkara) ແລະຍາກອັນອັດສະຈັນ (citra-duṣkara) ພ້ອມກໍາຊັບໃຫ້ຝຶກທັງຂວາ/ຊ້າຍ ແລະຕິດຕັ້ງເປົ້າໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ທ້າຍສຸດເຊື່ອມຄວາມຊໍານານຂັ້ນຕອນ (karma-yoga-vidhi) ກັບການສຶກສາໂຍຄະ: ວິໄນຈິດ ສາຍຕາ ແລະການຊະນະຍະມະ ເພື່ອຮວມສິລະປະການຮົບກັບການຄວບຄຸມຕົນທາງຈິດວິນຍານ.
No shlokas available for this adhyaya yet.
A stepwise biomechanics-and-gear protocol: right-side quiver binding, drawing the arrow with the right hand while maintaining target-lock, lifting the bow with the left, firm nocking (puṅkha on guṇa) aided by the siṃhakarṇa implement, measured target marks (e.g., candraka of sixteen aṅgulas), and progressive drills including ulkā-śikṣā control after release.
It frames martial training as karma-yoga in practice: mental steadiness, disciplined gaze, correct method, and the conquest of yama are treated as integral to proficiency, making worldly skill (bhukti) a vehicle for dharmic self-mastery that supports spiritual refinement (mukti-orientation).