Adhyaya 217
Gāyatrī-nirvāṇa (गायत्रीनिर्वाणम्) — Śiva-Liṅga Stuti as a Path to Yoga and Nirvāṇa
ອັກນິອະທິບາຍວ່າ ການສັນລະເສີນພຣະສິວະໃນຮູບລິງຄະ ຊ່ວຍໃຫ້ບັນລຸໂຍຄະຜ່ານຄາຍະຕຣີ ແລະ ວະສິດຖະກັບລິສີອື່ນໆ ໄດ້ຮັບພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ ນິຣວານ ຈາກສັງກະຣະ. ບົດນີ້ຕໍ່ມາເປັນລິງຄະສະໂຕຕຣະທີ່ຫນາແນ່ນ: ສິວະຖືກນະມັດສະການວ່າ ສີຄຳ, ແຫ່ງເວດ, ສູງສຸດ, ດຸຈຟ້າ, ມີພັນຮູບ, ເປັນໄຟ, ດັ້ງເດີມ, ແລະ ຖືກສຣຸຕິປະກາດ. ບົດສັນລະເສີນໄດ້ລວມລິງຄະເຂົ້າກັບໝວດຈັກກະວານແລະສາງຂະຍະ—ປາຕາລະແລະພຣະພຣະຫມາ, ອະວະຍັກຕະ, ພຸດທິ, ອະຫັງກາຣ, ພູຕະ, ອິນທຣິຍະ, ຕັນມາຕຣະ, ປຸຣຸສະ, ພາວະ, ແລະ ຕຣິຄຸນ—ຈົນສຸດທ້າຍຍົກຍະຊະນະແລະຕັດຕະວະເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະອົງ. ມີການອ້ອນວອນໃຫ້ປະທານໂຍຄະສູງສຸດ, ລູກຫຼານທີ່ຄວນຄ່າ, ພຣະພຣະຫມັນອະມະຕະ, ແລະ ສັນຕິສູງສຸດ. ອັກນິສະຫຼຸບວ່າ ທີ່ສຣີປະຣະວະຕະ ສິວະພໍໃຈກັບການສັນລະເສີນຂອງວະສິດຖະ ແລະ ປະທານຄວາມບໍ່ສູນສາຍຂອງວົງສາ ກັບຈິດໃຈທາງທຳມະທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລ້ວຫາຍໄປ—ເຮັດໃຫ້ສະໂຕຕຣະນີ້ເປັນທັງຄຳສອນອະທິປັດສະຫຼຸບ ແລະ ການປະຕິບັດທີ່ໃຫ້ພອນ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
That Śiva as Liṅga is the all-pervading reality mirrored in cosmic and psychological principles, and that Gāyatrī-linked devotion and yoga culminate in realization of Nirvāṇa (Parabrahman).
A layered identification of the liṅga with Sāṃkhya-style tattvas (avyakta, buddhi, ahaṅkāra, indriyas, tanmātras, bhūtas), the tri-guṇas, and yajña/tattva—presenting Śiva as both transcendence and immanence.
It frames stuti as sādhanā: devotion and mantra-yoga yield inner peace and Brahman-realization, while also legitimizing worldly stability through boons such as akṣaya lineage and steadfastness in dharma.