Adhyaya 213
Chapter 213 — पृथ्वीदानानि (Gifts of the Earth)
ພຣະອັກນິເລີ່ມອະທິບາຍຢ່າງເປັນລະບຽບເກືອບທັງໝົດກ່ຽວກັບ pṛthvī-dāna (ການຖວາຍດິນ/ແຜ່ນດິນ) ໂດຍວາງກອບວ່າ “ທານ” ແມ່ນທັງການລຽນແບບລະບຽບຈັກກະວານ ແລະເປັນເທັກນິກພິທີກຳ. ບົດນີ້ກຳນົດແຜ່ນດິນເປັນມາດຕະຖານຫຼາຍຂັ້ນ ຈົນເຖິງ ຊຳບູທະວີບ ແລະສັ່ງໃຫ້ສ້າງ “ແບບຈຳລອງແຜ່ນດິນ” ດ້ວຍນ້ຳໜັກທີ່ກຳນົດ (ເຊັ່ນ ພາຣະຂອງຄຳ) ພ້ອມຮູບແບບ kūrma (ເຕົ່າ) ແລະ padma (ດອກບົວ) ເພື່ອສື່ຄວາມໝາຍການຮອງຮັບຈັກກະວານ ແລະຄວາມມົງຄຸນ. ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງຜົນບຸນ: ຜູ້ຖວາຍຈະໄດ້ເຖິງ ພຣະຫມະໂລກ ແລະຊື່ນຊົມກັບປິຕຣະ; ການຖວາຍທີ່ມີພຣະວິສນຸເປັນສູນກາງ ໃຫ້ຜົນເປັນ ກາມະເທນຸ ເປັນລາງວັນຕົວຢ່າງ. ຂໍ້ຄວາມຍົກຍ້ອງ go-dāna ເປັນ “ທານທັງປວງ” (sarva-dāna) ແລະຂະຫຍາຍໄປຫາທານບຸນສູງ: ຖວາຍງົວກະປິລາຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸເພື່ອກູ້ວົງສານ, ຖວາຍຍິງທີ່ປະດັບງາມໄດ້ບຸນເທົ່າອັດສະວະເມດະ, ແລະຖວາຍດິນອຸດົມສົມບູນ ບ້ານ ເມືອງ ຫຼືເມືອງຕະຫຼາດ ເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີແລະຄວາມສຸກ. ທ້າຍບົດປິດດ້ວຍພິທີປ່ອຍງົວຜູ້ໃນເດືອນກາຣຕຕິກ (vṛṣotsarga) ເປັນພິທີປົດປ່ອຍວົງສານ ຄົບຖ້ວນຈາກສັນຍາລັກຈັກກະວານໄປສູ່ທຳມະດ້ານສັງຄົມເສດຖະກິດ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It prescribes graded standards and symbolic constructions for ‘gifting the Earth’ using precise measures and auspicious forms (kūrma/padma), and it links these gifts—along with land, cow, settlement, and bull-release rites—to lineage uplift and attainment of higher worlds such as Brahmaloka.
It treats dāna as a calibrated dharmic act: correct form, material measure, and devotional context (notably before Viṣṇu) convert wealth into merit, benefiting Pitṛs and lineage while orienting the donor toward higher loka-attainments and purified prosperity.