Adhyaya 116

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गयामाहात्म्ये गययात्रा नाम पञ्चदशाधिकशततमो ऽध्यायः अथ षोडशाधिकशततमो ऽध्यायः गयायात्राविधिः अग्निर् उवाच गायत्र्यैव महानद्यां स्नातः सन्ध्यां समाचरेत् गायत्र्या अग्रतः प्रातः श्राद्धं पिण्डमथाक्षयं

ດັ່ງນີ້ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ພາກກະຍາມາຫາຕມະ ຈົບບົດທີ 115 ຊື່ “ການເດີນທາງໄປຄະຍາ”. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 116: “ວິທີການເດີນທາງໄປຄະຍາ”. ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: “ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ໂດຍສະຫຼອງຄາຖາກາຍະຕຣີແຕ່ຢ່າງດຽວ ຈົ່ງປະຕິບັດສັນທະຍາ. ຕໍ່ມາໃນຕອນເຊົ້າ ໃຫ້ວາງກາຍະຕຣີເປັນມົນຕຣານຳ ແລ້ວປະກອບສຣາດທະ ແລະຖວາຍປິນດະ ເພື່ອໄດ້ບຸນອັກຊະຍະ.”

Verse 2

मध्याह्ने चोद्यति स्नात्वा गीतवाद्यैर् ह्युपास्य च सावित्रीपुरतः सन्ध्यां पिण्डदानञ्च तत्पदे

ໃນຕອນທ່ຽງ ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນທາງກາງ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ຄວນບູຊາດ້ວຍບົດຮ້ອງແລະດົນຕຣີ; ແລະໃນພຣະພັກຂອງສາວິຕຣີ ຄວນປະຕິບັດສັນທະຍາຕອນທ່ຽງ ແລະຖວາຍປິນດະໃນຖານອັນສັກສິດນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 3

अगस्त्यस्य पदे कुर्याद्योनिद्वारं प्रविश्य च निर्गतो न पुनर्योनिं प्रविशेन्मुच्यते भवात्

ທີ່ຮອຍພະບາດ/ບ່ອນປະທັບອັນສັກສິດຂອງ ອະກັສຕະຍະ ຄວນປະກອບພິທີ; ເຂົ້າທາງ “ປະຕູໂຍນີ” ແລ້ວອອກມາ ຢ່າເຂົ້າຄືນສູ່ຄັນອີກ—ຈຶ່ງພົ້ນຈາກສັງສານວັດຕະ.

Verse 4

प्रात इति क मध्याह्ने सरसीति ग मुच्यते भयादिति छ , झ च बलिं काकशिलायाञ्च कुमारञ्च नमेत्ततः स्वर्गद्वार्यां सोमकुण्डे वायुतीर्थे ऽथ पिण्डदः

“ຕອນເຊົ້າ” ໝາຍໂດຍ ‘ka’; “ຕອນທ່ຽງ” ໝາຍໂດຍ ‘ga’; ແລະດ້ວຍຄໍາສູດ “ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ” ໝາຍໂດຍ ‘cha’ ແລະ ‘jha’. ຈາກນັ້ນຄວນຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ), ກໍ່ກາບນົບຕໍ່ ກາກະສິລາ ແລະ ກຸມາຣະ; ຕໍ່ມາທີ່ ສະວັກຄະດວາຣາ, ໂສມະກຸນດະ, ແລະ ວາຍຸຕີຣະຖະ ຄວນຖວາຍປິນດະ (ກ້ອນເຂົ້າສໍາລັບສຣາດທະ).

Verse 5

भवेदाकशगङ्गायां कपिलायाञ्च पिण्डदः कपिलेशं शिवं नत्वा रुक्मिकुण्डे च पिण्डदः

ທີ່ ອາກາສະຄັງຄາ ແລະທີ່ ກະປິລາ ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa-dāna). ເມື່ອກາບນົບຕໍ່ ກະປິເລສະ-ຊິວະ ແລ້ວ ທີ່ ຣຸກມິກຸນດະ ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນດະເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

कोटीतीर्थे च कोटीशं नत्वामोघपदे नरः गदालोले वानरके गोप्रचारे च पिण्डदः

ທີ່ ໂກຕີຕີຣະຖະ ຊາຍຄົນໜຶ່ງເມື່ອກາບນົບຕໍ່ ໂກຕີອີສະ; ແລະທີ່ ອະໂມຄະປະດະ; ທີ່ ກະດາໂລລະ, ວານະຣະກະ, ແລະ ໂຄປະຈາຣະ ຄວນຖວາຍປິນດະ (ກ້ອນເຂົ້າພິທີ).

Verse 7

नत्वा गावं वैतरण्यामेकविंशकुलोद्धृतिः श्राद्धपिण्डप्रदाता स्यात् क्रौञ्चपदे च पिण्डदः

ເມື່ອກາບນົບແລະອຸທິດແດ່ “ງົວໄວຕະຣະນີ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະເປັນຜູ້ຍົກກູ້ 21 ຊົນຊັ້ນ. ຄວນຖວາຍປິນດະໃນພິທີ ສຣາດທະ ແລະທີ່ ກຣາວັນຈະປະດະ ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນດະເຊັ່ນກັນ.

Verse 8

तृतीयायां विशालायां निश्चिरायाञ्च पिण्डदः ऋणमोक्षे पापमोक्षे भस्मकुण्डे ऽथ भस्मना

ໃນຕີຣຖະທີສາມ ຊື່ ວິຊາລາ ແລະທີ່ ນິສຈິຣາ ຜູ້ຖວາຍປິນຑະ (ເຄື່ອງບູຊາແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ) ຍ່ອມໄດ້ຄວາມພົ້ນ. ທີ່ ຣິນະໂມກສະ ແລະ ປາປະໂມກສະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໜີ້ ແລະຈາກບາບ; ທີ່ ພັສມະກຸນຑະ ບຸນເກີດຈາກການໃຊ້ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ।

Verse 9

स्नानकृन् मुच्यते पापान्नमेद्देवं जनार्दनम् एष पिण्डो मया दत्तस्तव हस्ते जनार्दन

ຜູ້ປະກອບພິທີອາບນ້ຳ (ສນານ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ. ໃຫ້ເຂົານ້ອມກາບພຣະເທວະ ຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈະນາຣະດະນະ, ປິນຑະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍໃສ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ.”

Verse 10

परलोकगते मह्यमक्ष्यय्यमुपतिष्ठतां गयायां पितृरूपेण स्वयमेव जनार्दनः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ໂລກໜ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ (ອັກຊະຍະ) ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ກາຍາ ໃນຮູບແຫ່ງປິຕຣຶ ຈົ່ງຢືນຄ້ຳຈຸນຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 11

तं दृष्ट्वा पुण्डरीकाक्षं मुच्यते वै ऋणत्रयात् मार्कण्डेयेश्वरं नत्वा नमेद्गृध्रेश्वरं नरः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ ຍ່ອມພົ້ນແທ້ຈາກໜີ້ສາມປະການ. ເມື່ອນ້ອມກາບມາຣະກັນເຑຍເອສະວະຣະ (Mārkaṇḍeyeśvara) ແລ້ວ ຄົນຄວນນ້ອມກາບ ກຣິດຣະເອສະວະຣະ (Gṛdhreśvara) ອີກດ້ວຍ.

Verse 12

मूलक्षेत्रे महेशस्य धारायां पिण्डदो भवेत् घ च कपिलेशमित्यादिः, गोप्रचारे च पिण्डद इत्य् अन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति श्राद्धे पिण्डप्रदतेति ख भवेदाकाशगङ्गायामैत्यादिः, क्रौञ्चपादे च पिण्डद इत्य् अन्तः पाठः छ पुस्तके नास्ति नमेद्भूतेश्वरं नर इति घ गृध्रकूटे गृध्रवटे धौतपादे च पिण्डदः

ໃນມູລະເກສຕຣະ (Mūla-kṣetra) ຂອງພຣະມະເຫສະ (Śiva) ແລະທີ່ ທາຣາ (Dhārā) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຖວາຍປິນຑະ (ໄດ້ບຸນແຫ່ງການຖວາຍປິນຑະ). ເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ ກະປິເລສະ (Kapileśa) ແລະຕີຣຖະອື່ນໆທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. (ບາງສຳນວນເພີ່ມວ່າ “ທີ່ ໂກ-ປຣະຈາຣະ (Go-pracāra) ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນຑະ” ແຕ່ບົດອ່ານນີ້ບໍ່ມີໃນຕົ້ນສະບັບ ‘ga’.) ໃນພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຄວນຖວາຍປິນຑະ (ຕາມອີກສຳນວນໜຶ່ງ). ທີ່ ອາກາສະ-ຄັງຄາ (Ākāśa-gaṅgā) ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນຑະເຊັ່ນກັນ. (ບາງສຳນວນເພີ່ມ “ທີ່ ກຣົານຈະ-ປາດະ (Krauñca-pāda) ກໍເຊັ່ນກັນ” ແຕ່ບົດອ່ານພາຍໃນນີ້ບໍ່ມີໃນຕົ້ນສະບັບ ‘cha’.) ຄົນຄວນນ້ອມກາບ ພູເຕສະວະຣະ (Bhūteśvara) (ຕາມສຳນວນ ‘gha’). ທີ່ ກຣິດຣະ-ກູຏະ (Gṛdhra-kūṭa), ກຣິດຣະ-ວະຏະ (Gṛdhra-vaṭa) ແລະ ທາວຕະ-ປາດະ (Dhauta-pāda) ກໍເປັນຜູ້ຖວາຍປິນຑະ.

Verse 13

पुष्करिण्यां कर्दमाले रामतीर्थे च पिण्डदः प्रभासेशन्नमेत् प्रेतशिलायां पिण्डदो भवेत्

ຜູ້ໃດຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ ປຸສກຣິນີ, ກັດດະມາລ, ແລະ ຣາມະຕີຣຖະ ແລ້ວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປຣະພາສະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ໃຫ້ປິນດາທີ່ ເປຣຕະ-ສິລາ ໄດ້ບຸນເທົ່າກັນ។

Verse 14

दिव्यान्तरीक्षभूमिष्ठाः पितरो बान्धवादयः प्रेतादिरूपा मुक्ताः स्युः पिण्डैर् दत्तैर् मयाखिलाः

ບັນດາປິຕຣະ (Pitṛs) ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຢູ່ໃນໂລກທິບ, ໃນອາກາດກາງ, ຫຼືເທິງແຜ່ນດິນ, ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຮູບພາບເປຣຕະແລະອື່ນໆ ກໍຈະພົ້ນທຸກທັງປວງ ໂດຍປິນດາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍໃຫ້.

Verse 15

स्थानत्रये प्रेतशिला गयाशिरसि पावनी प्रभासे प्रेतकुण्डे च पिण्डदस्तारयेत् कुलम्

ໃນສາມສະຖານທີ່—(1) ເປຣຕະ-ສິລາ (Pretaśilā), (2) ກະຍາ-ສິຣະສ (Gayāśiras), ແລະ (3) ປຣະພາສະອັນບໍລິສຸດ ທີ່ ເປຣຕະ-ກຸນດະ (Preta-kuṇḍa)—ຜູ້ຖວາຍປິນດາຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ວົງຕະກູນຂອງຕົນພົ້ນໄພ.

Verse 16

वसिष्ठेशन्नमस्कृत्य तदग्रे पिण्डदो भवेत् गयानाभौ सुषुम्णायां महाकोष्ट्याञ्च पिण्डदः

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ ວະສິດຖະເອສະ (Vasiṣṭheśa) ແລ້ວ ຄວນຖວາຍປິນດາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ອີກທັງຄວນຖວາຍປິນດາທີ່ ກະຍາ-ນາບິ (Gayā-nābhi), ສຸສຸມນາ (Suṣumnā) ແລະ ມະຫາໂກສຕີ (Mahākoṣṭī) ດ້ວຍ.

Verse 17

गदाधराग्रतो मुण्डपृष्ठे देव्याश् च सन्निधौ मुण्दपृष्ठं नमेदादौ क्षेत्रपालादिसंयुतम्

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ໃນສະນິດຂອງເທວີ ແລະຕໍ່ໜ້າ ກະດາທະຣະ (Gadādhara—Viṣṇu) ຄວນນົບນ້ອມກ່ອນຕໍ່ ມຸນດະປຣິສຖະ (Muṇḍapṛṣṭha) ພ້ອມດ້ວຍ ກເສດຕຣະປາລະ (Kṣetrapāla) ແລະເທວະຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆ.

Verse 18

पूजयित्वा भयं न स्याद्विषरोगादिनाशनम् ब्रह्माणञ्च नमस्कृत्य ब्रह्मलोकं नयेत् कुलम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ; ມັນທຳລາຍພິດ ໂລກໄພ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບຣະຫມາ ກໍນຳວົງຕະກູນໄປສູ່ໂລກພຣະບຣະຫມາ।

Verse 19

सुभद्रां बलभद्रञ्च प्रपूज्य पुरुषोत्तमम् सर्वकामसमायुक्तः कुलमुद्धृत्य नाकभाक्

ເມື່ອບູຊາສຸພັດຣາ ແລະບະລະພັດຣາຢ່າງຖືກທຳນຽມ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະບຸຣຸສົດຕະມະ (Puruṣottama) ຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະພ້ອມດ້ວຍການສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ; ໄດ້ຍົກກູ້ວົງຕະກູນ ແລະໄດ້ສ່ວນໃນສະຫວັນ।

Verse 20

हृषीकेशं नमस्कृत्य तदग्रे पिण्डदो भवेत् माधवं पूजयित्वा च देवो वैमानिको भवेत्

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ແລ້ວ ຄວນຖວາຍພິນດະ (piṇḍa) ໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ແລະເມື່ອບູຊາມາທະວະ (Mādhava) ກໍຈະເປັນເທວະຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍວິມານ (vimāna) ໃນຟ້າ।

Verse 21

महालक्ष्मीं प्रार्च्य गौरीं मङ्गलाञ्च सरस्वतीम् पितॄनुद्धृत्य स्वर्गस्थो भुक्तभोगो ऽत्र शास्त्रधीः

ເມື່ອບູຊາມະຫາລັກສະມີ (Mahālakṣmī) ຢ່າງຖືກທຳນຽມ ແລະບູຊາເກົາຣີ (Gaurī), ມັງກະລາ (Maṅgalā), ແລະສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ກໍຍົກກູ້ບັນພະບຸລຸດ (pitṛ) ໃຫ້ພົ້ນ. ຜູ້ນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ; ແລະໃນໂລກນີ້ກໍເສວຍຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມສຸກ ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາຕາມຄຳພີ.

Verse 22

ठोत्र झ पुस्तके ऽधिको ऽस्ति प्रेतादिरूपमुक्ता इति ख , ग , घ , ङ , ज च कुलमुद्धृत्य लोकभागिति ग , ज च वशिष्ठेशमित्यादिः, कुलमुद्धृत्य नाकभागित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति देवैर् वैमानिक इति छ द्वादशादित्यमभ्यर्य वह्निं रेवन्तमिन्द्रकम् रोगादिमुक्तः स्वर्गी स्याच्छ्रीकपर्दिविनायकम्

ເມື່ອບູຊາອາທິຕະຍະ 12 ພຣະອົງ (Twelve Ādityas), ພຣະອັກນິ (Agni), ເຣວັນຕະ (Revanta), ອິນທຣະ (Indra) ແລະ ສຣີກະປັຣດິ-ວິນາຍະກະ (Śrīkapardi-Vināyaka) ຢ່າງຖືກທຳນຽມ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພ ແລະຄວາມທຸກທໍລະມານອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ຈະເຖິງສະຫວັນ ເປັນເທວະຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍວິມານ (vimāna) ໃນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 23

प्रपूज्य कार्त्तिकेयञ्च निर्विघ्नः सिद्धिमाप्नुयात् सोमनाथञ्च कालेशङ्केदारं प्रपितामहम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະກາຣຕຕິເກຍ (Kārttikeya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ; ແລະຄວນບູຊາ ໂສມະນາຖ (Somanātha), ກາເລຊະ (Kāleśa), ເກດາຣະ (Kedāra), ແລະ ປຣະປິຕາມະຫາ (Prapitāmaha) ດ້ວຍ.

Verse 24

सिद्धेश्वरञ्च रुद्रेशं रामेशं ब्रह्मकेश्वरम् अष्टलिङ्गानि गुह्यानि पूजयित्वा तु सर्वभाक्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະລັບ 8 ອົງ—ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara), ຣຸດເຣຊະ (Rudreśa), ຣາເມຊະ (Rāmeśa), ແລະ ພຣະຫມະເກຊະວະຣະ (Brahmakeśvara) ເປັນຕົ້ນ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມົນຄຸນ ແລະ ຜົນບຸນທັງປວງ.

Verse 25

नारायणं वराहञ्च नारसिंहं नमेच्छ्रिये ब्रह्मविष्णुमहेशाख्यं त्रिपुरघ्नमशेषदम्

ເພື່ອຄວາມສິຣິມົງຄຸນ (śrī) ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມັດສະການ ພຣະນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa), ພຣະວະຣາຫະ (Varāha), ແລະ ພຣະນະຣະສິງຫະ (Narasiṃha); ແລະນ້ອມນະມັດສະການພຣະອົງດຽວຜູ້ມີນາມວ່າ ພຣະຫມະ–ວິສະນຸ–ມະເຫສະ (Brahmā, Viṣṇu, Maheśa), ທຣິປຸຣະຄະນະ (Tripuraghna) ຜູ້ປະຫານເມືອງສາມ ແລະຜູ້ປະທານພອນທັງປວງ.

Verse 26

सीतां रामञ्च गरुडं वामनं सम्प्रपूज्य च सर्वकामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं नयेत् पितॄन्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ສີຕາ (Sītā), ຣາມະ (Rāma), ຄຣຸດ (Garuḍa) ແລະ ວາມະນະ (Vāmana) ຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະນໍາບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນໄປສູ່ ພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka).

Verse 27

देवैः सार्धं सम्प्रपूज्य देवमादिगदाधरम् ऋणत्रयविनिर्मुक्तस्तारयेत् सकलं कुलम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອາດິ (Ādi) ຜູ້ເປັນປະຖົມ ແລະຜູ້ຖືຄະທາ (mace) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ (ṛṇa-traya) ແລະສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ວົງຕະກູນທັງປວງພົ້ນໄດ້.

Verse 28

देवरूपा शिला पुण्या तस्माद्देवमयी शिला गयायां नहि तत् स्थानं यत्र तीर्थं न विद्यते

ຫີນທີ່ມີຮູບພຣະເທວະເປັນຫີນມີບຸນ; ດັ່ງນັ້ນຫີນນັ້ນມີສະພາບເປັນເທວະແທ້. ທີ່ເມືອງກະຍາ ບໍ່ມີບ່ອນໃດເລີຍທີ່ບໍ່ມີຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ.

Verse 29

यन्नाम्ना पातयेत् पिण्डं तन्नयेद्ब्रह्म शाश्वतम् फल्ग्वीशं फल्गुचण्डीं च प्रणम्याङ्गारकेश्वरम्

ເມື່ອເອີ້ນນາມອັນສັກສິດໃດໜຶ່ງແລ້ວຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ກຳນັ້ນຍ່ອມນຳດວງວິນຍານໄປສູ່ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນນິລັນດອນ. ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ Phalgvīśa, Phalgucaṇḍī ແລະ Aṅgārakeśvara ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີ.

Verse 30

मतङ्गस्य पदे श्राद्धी भरताश्रमके भवेत् हंसतीर्थे कोटितीर्थे यत्र पाण्डुशिलान्नदः

ຄວນປະກອບພິທີ śrāddha ທີ່ຮອຍຕີນຂອງ Mataṅga; ແລະທີ່ອາສຣົມຂອງ Bharata ດ້ວຍ—ທີ່ Haṃsa-tīrtha ແລະ Koṭi-tīrtha—ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳ Pāṇḍuśilā ໄຫຼຜ່ານ.

Verse 31

तत्र स्यादग्निधारायां मधुस्रवसि पिण्डदः रुद्रेशं किलिकिलेशं नमेद्वृद्धिविनायकम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນການນະຍາສ/ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ Agnidhārā, ໃນຮູບນາມ Madhusravas, ແລະໃນສະພາບ Piṇḍada—ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ Rudreśa, Kilikileśa ແລະ Vṛddhi-Vināyaka.

Verse 32

पिण्डदो धेनुकारण्ये पदे धेनोर् नमेच्च गाम् पूजयित्वाथेति क , घ , ङ , ज च नमेद्बुद्धिविनायकमिति ख , ग , छ च नमेद्वृद्धविनायकमिति घ सर्वान् पितॄंस्तारयेच्च सरस्वत्याञ्च पिण्डदः

ຜູ້ຖວາຍປິນດະ (Piṇḍada) ໃນປ່າ Dhenukāraṇya ຄວນນົບນ້ອມທີ່ຮອຍຕີນງົວ; ແລ້ວເມື່ອບູຊາງົວແລ້ວ ຈຶ່ງສວດຖ້ອຍຄຳຕາມພິທີ. ຄວນນົບນ້ອມກ່າວວ່າ «ນະມະສະການແດ່ Buddhi-Vināyaka» ແລະນົບນ້ອມກ່າວວ່າ «ນະມະສະການແດ່ Vṛddhi-Vināyaka». ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຖວາຍປິນດະຈຶ່ງຊ່ວຍຍົກພິຕຣະ (Pitṛs) ທັງປວງ ແລະບູຊາພຣະນາງ Sarasvatī ດ້ວຍ.

Verse 33

सन्ध्यामुपास्य सायाह्ने नमेद्देवीं सरस्वतीम् त्रिसन्ध्याकृद्भवेद्विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः

ເມື່ອໄດ້ບຳເນີນການບູຊາສັນທະຍາ (Sandhyā) ແລ້ວ ໃນຍາມແລງຄວນນ້ອມກາບດີວີ ສະຣັສວະຕີ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະຕິບັດພິທີທັງສາມຈຸດຕໍ່ຂອງວັນ (ຕຣິສັນທະຍາ) ຈະເປັນຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 34

गयां प्रदक्षिणीकृत्य गयाविप्रान् प्रपूज्य च अन्नदानादिकं सर्वं कृतन्तत्राक्षयं भवेत्

ເມື່ອໄດ້ເດີນວຽນຂວາ (pradakṣiṇā) ຮອບເມືອງຄະຍາ (Gayā) ແລະ ບູຊາພຣາຫມັນແຫ່ງຄະຍາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ການກະທຳທັງປວງທີ່ເຮັດຢູ່ນັ້ນ—ເຊັ່ນ ການໃຫ້ທານອາຫານ ແລະ ອື່ນໆ—ຈະເປັນອະກະສະຍະ (ບຸນບໍ່ໝົດ).

Verse 35

स्तुत्वा सम्प्रार्थयेदेवमादिदेवं गदाधरम् गदाधरं गयावासं पित्रादीनां गतिप्रदम्

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວ ຄວນອ້ອນວອນດ້ວຍໃຈຈິງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ—ອາດິເທວະ (Ādideva) ຄື ຄະດາທະຣະ (Gadādhara). ຄະດາທະຣະຜູ້ພຳນັກຢູ່ຄະຍາ (Gayā) ເປັນຜູ້ປະທານຄະຕິ ແລະ ການພົ້ນພາດໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛ) ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 36

धर्मार्थकाममोक्षार्थं योगदं प्रणमाम्यहम् देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितम्

ເພື່ອບັນລຸ ທັມມະ, ອັດຖະ (artha), ກາມະ (kāma) ແລະ ໂມກສະ (mokṣa) ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກາບຜູ້ປະທານໂຢຄະ. ພຣະອົງປາສຈາກກາຍ, ອິນທຣີຍະ, ຈິດ, ປັນຍາ, ປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈ) ແລະ ອະຫັງກາຣະ (ອັດຕາ).

Verse 37

नित्यशुद्धं बुद्धियुक्तं सत्यं ब्रह्म नमाम्यहम् आनन्दमद्वयं देवं देवदानववन्दितम्

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກາບພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນແທ້—ບໍລິສຸດຕະຫຼອດການ ແລະ ປະກອບດ້ວຍປັນຍາອັນສົມບູນ. ພຣະເທວະອັນອັດວະຍະ (ບໍ່ສອງ) ຜູ້ມີສະພາບເປັນອານັນທະ (ຄວາມປິຕິ) ນັ້ນ ເທວະ ແລະ ດານະວະ (Dānava) ກໍນ້ອມນະມັດສະການ.

Verse 38

देवदेवीवृन्दयुक्तं सर्वदा प्रणमाम्यहम् कलिकल्मषकालार्तिदमनं वनमालिनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຢ່າງສະເໝີຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຫມູ່ເທວະແລະເທວີລ້ອມຮອບ; ຜູ້ປະຫານຄວາມທຸກແຫ່ງຍຸກກະລິ ແລະຄວາມມົນທິນແຫ່ງກະລິ; ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ປ່າ (ວນມາລາ)។

Verse 39

पालिताखिललोकेशं कुलोद्धरणमानसम् व्यक्ताव्यक्तविभक्तात्माविभक्तात्मानमात्मनि

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັບພະຈັກກະວານທັງປວງ; ຜູ້ມີຈິດໃຈມຸ່ງຍົກຊູວົງສານ; ອັດຕາຂອງພຣະອົງຖືກຮູ້ໄດ້ທັງແບບປາກົດແລະບໍ່ປາກົດ ແຕ່ໃນອັດຕາຂອງພຣະອົງເອງຍັງຄົງບໍ່ແບ່ງແຍກ।

Verse 40

स्थितं स्थिरतरं सारं वन्दे घोराघमर्दनम् आगतो ऽस्मि गयां देव पितृकार्ये गदाधरः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ໝັ້ນຄົງຍິ່ງກວ່າສິ່ງໃດ—ເປັນແກ່ນສານອັນສູງສຸດ, ຜູ້ທຳລາຍບາບອັນນ່າຢ້ານ. ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດກະຍາ (Gayā) ເພື່ອປະກອບພິທີຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ; ພຣະອົງແມ່ນ ກະດາທະຣະ (Gadādhara) ຜູ້ຖືຄອນກະດາ।

Verse 41

त्वं मे साक्षी भवाद्येह अनृणो ऽहमृणत्रयात् द्धबुद्धियुक्तमिति घ , छ च कालार्तिनाशनमिति घ कालार्तिदलनमिति ग , ङ , घ , ज च पालिताखिलदेवेशमिति घ स्थिततरमिति ग , घ , ङ च वन्देहमरिमर्दनमिति ङ वन्दे संसारमर्दनमिति ज साक्षिणः सन्तु मे देवा ब्रह्मेशानादयस् तथा

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນພະຍານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ແລະໃນບັດນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ (ຕໍ່ເທວະ, ຤ິສີ, ແລະບັນພະບຸລຸດ)។ (ໃນບາງສຳນວນມີຄຳອ່ານຕ່າງໆ: “ຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ”; “ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກແຫ່ງການເວລາ”; “ຜູ້ບົດຂີ້ຄວາມທຸກແຫ່ງການເວລາ”; “ຜູ້ຄຸ້ມຄອງທັງປວງ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ”; “ຜູ້ໝັ້ນຄົງຍິ່ງ”; “ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຜູ້ປະຫານສັດຕູ”; “ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຜູ້ປະຫານສັງສາຣະ”.) ແລະຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ອີສານະ (Īśāna/Śiva) ແລະອື່ນໆ—ເປັນພະຍານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ।

Verse 42

मया गयां समासाद्य पितॄणां निष्कृतिः कृता गयामाहात्म्यपठनाच्छ्राद्धादौ ब्रह्मलोकभाक्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຖິງກະຍາ (Gayā) ກໍໄດ້ປະກອບການຊຳລະບາບ/ການໄຖ່ຖອນໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດແລ້ວ. ໂດຍການອ່ານ «ກະຍາມາຫາຕະມະຍະ» (Gaya-māhātmya) ຜູ້ທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ແລະພິທີອື່ນໆ ຈະໄດ້ເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບພຣະໂລກພຣະຫມາ (Brahmaloka)។

Verse 43

पितॄणामक्षयं श्राद्धमक्षयं ब्रह्मलोकदम्

ສຣາດທະ (śrāddha) ນີ້ ສໍາລັບປິຕຣິ (Pitṛs) ເປັນບຸນກຸສົນທີ່ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ແລະໂດຍຄວາມບໍ່ເສື່ອມນັ້ນ ຍ່ອມປະທານການເຂົ້າເຖິງພຣະພຣະຫມາລົກ (Brahmaloka)។