Adhyaya 283

Verse 1

आनि नाम द्व्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पञ्चविशतिरिति ञ , ट च कर्पूरजहुकातैलमिति ख कर्पूरजानुकातैलमिति ज अथ त्र्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः मन्त्ररूपौषधकथनं धन्वन्तरिर् उवाच आयुरारोग्यकर्तर ओंकारद्याश् च नाकदाः ओंकारः परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा चामरो भवेत्

ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 283 ຂອງອັກນິປຸຣານະ ຊື່ວ່າ «ມົນເປັນຢາ». ທ່ານທັນວັນຕະຣິ ກ່າວວ່າ: «ພະຍາງ Oṃ ແລະຫຼັກມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Oṃ ເປັນຜູ້ປະທານອາຍຸແລະຄວາມປອດໂລກ ແລະນຳຜູ້ປະຕິບັດໄປສູ່ສະພາບສະຫວັນ. Oṃ ແມ່ນມົນສູງສຸດ; ເມື່ອສວດຊ້ຳໆ ຈະເປັນອະມະຣະ (ອມະຕະ)»។

Verse 2

गायत्री परमो मन्त्रस्तं जप्त्वा भुक्तिमुक्तिभाक् ॐ नमो नारायणाय मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

ຄາຍະຕຣີແມ່ນມັນຕຣາສູງສຸດ; ຜູ້ໃດສວດຊ້ຳໆ ຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ມັນຕຣາ «ໂອມ ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ» ບັນລຸຈຸດປະສົງທຸກປະການ.

Verse 3

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय सर्वदः ॐ हूं नमो विष्णवे मन्त्रोयञ्चौषधं परं

«ໂອມ ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ວາສຸເທວາຍະ»—ນະມັດສະການແດ່ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ. «ໂອມ ຮູ່ມ ນະໂມ ວິດສະນະເວ»—ນະມັດສະການແດ່ພຣະວິດສະນຸ. ມັນຕຣານີ້ແມ່ນຢາສູງສຸດແທ້.

Verse 4

अनेन देवा ह्य् असुराः सश्रियो निरुजो ऽभवत् भूतानामुपकारश् च तथा धर्मो महौषधम्

ໂດຍສິ່ງນີ້ແທ້ ທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ໄດ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ປອດໄພຈາກໂລກພະຍາດ; ດັ່ງນັ້ນ ການເຮັດປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດ—ທັມມະ—ແມ່ນຢາໃຫຍ່.

Verse 5

धर्मः सद्धर्मकृद्धर्मी एतैर् धर्मैश् च निर्मलः श्रीदः श्रीषः श्रीनिवासः श्रीधरःश्रीनिकेतनः

ພຣະອົງແມ່ນທັມມະເອງ; ເປັນຜູ້ສ້າງຕັ້ງສັດທັມມະ; ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັມມະ. ໂດຍຄຸນທັມເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານສຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ), ເຈົ້າແຫ່ງສຣີ, ທີ່ສະຖິດຂອງສຣີ, ຜູ້ຖືສຣີ, ແລະ ທີ່ພັກພິງຂອງສຣີ.

Verse 6

श्रियः पतिः श्रीपरम एतैः श्रियमवाप्नुयात् कामी कामप्रदः कामः कामपालस् तथा हरिः

«(ໂດຍການສວດນາມເຫຼົ່ານີ້) ຜູ້ສວດຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ: “ເຈົ້າແຫ່ງສຣີ (Śriyaḥ pati)”, “ຜູ້ສູງສຸດດ້ວຍສຣີ (Śrīparama)”. ອີກທັງຄວນສວດ: “ຜູ້ປາຖະໜາ (Kāmī)”, “ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ (Kāmaprada)”, “ຄວາມປາຖະໜາເອງ (Kāma)”, “ຜູ້ພິທັກຄວາມປາຖະໜາ (Kāmapāla)”, ແລະ “ຮະຣິ (Hari)”»।

Verse 7

आनन्दो माधवश् चैव नाम कामाय वै हरेः रामः परशुरामश् च नृसिंहो विष्णुरेव च

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາສຳເລັດ ນາມຂອງ ຮຣິ (Hari) ຄື: ອານັນດະ (Ānanda) ແລະ ມາທະວະ (Mādhava); ອີກທັງ ຣາມ (Rāma), ປະຣະຊຸຣາມ (Paraśurāma), ນະຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ແລະ ວິດສະນຸ (Viṣṇu) ດ້ວຍ.

Verse 8

त्रिविक्रमश् च नामानि जप्तव्यानि जिगीषुभिः विद्यामभ्यस्यतां नित्यं जप्तव्यः पुरुषोत्तमः

ຜູ້ປາດຖະນາຊະນະຄວນສວດນາມ ຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama)។ ສໍາລັບຜູ້ຝຶກຝົນວິທະຍາອັນສັກສິດ (vidyā) ຢ່າງສະເໝີ ຄວນສວດ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ (Puruṣottama) ຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 9

दामोदरो बन्धहरः पुष्कराक्षो ऽक्षिरोगनुत् हृषीकेशो भयहरो जपेदौषधकर्मणि

ໃນການປະກອບການຢາ ຄວນສວດນາມເຫຼົ່ານີ້: ດາໂມດະຣະ (Dāmodara) ຜູ້ປົດພັນທະ; ປຸສກະຣາກສະ (Puṣkarākṣa) ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ຜູ້ທຳລາຍໂລກຕາ; ຮຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ; ແລະຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 10

अच्युतञ्चामृतं मन्त्रं सङ्ग्रामे चापराजितः जलतारे नारसिंहं पूर्वादौ क्षेमकामवान्

ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມປອດໄພ ຄວນເອີ້ນ ‘ອະຈຸຕະ’ (Acyuta) ແລະມັນຕຣະ ‘ອະມຣິຕະ’ (Amṛta)؛ ໃນສົງຄາມ ໃຫ້ໃຊ້ ‘ອະປະຣາຊິຕະ’ (Aparājita)؛ ເມື່ອຂ້າມນ້ຳ ໃຫ້ເອີ້ນ ‘ນາຣະສິງຫະ’ (Nārasiṃha)؛ ແລະໃນທິດຕາເວັນອອກກັບທິດອື່ນໆ ໃຫ້ເອີ້ນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາແຫ່ງຄວາມຄຸ້ມຄອງ.

Verse 11

चक्रिणङ्गदिनञ्चैव शार्ङ्गिणं खड्गिनं स्मरेत् नारायणं सर्वकाले नृसिंहो ऽखिलभीतिनुत्

ຄວນລະລຶກພຣະອົງເປັນຜູ້ຖືຈັກຣະແລະຄະທາ, ເປັນຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ (Śārṅga), ແລະເປັນຜູ້ຖືດາບ. ຄວນລະລຶກ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ທຸກເວລາ—ນຣິສິງຫະ (Nṛsiṃha) ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ.

Verse 12

गरुडध्वजश् च विषहृत् वासुदेवं सदाजपेत् धान्यादिस्थापने स्वप्ने अनन्ताच्युतमीरयेत्

ຄວນສະເຫຼີມສະຫຼອງແລະສວດຊ້ຳນາມ «Garuḍadhvaja» ແລະ «Viṣahṛt» ຢູ່ເປັນນິດ ແລະສວດ «Vāsudeva» ຢ່າງສະເໝີ. ເມື່ອເກັບຮັກສາເຂົ້າເກັບກ່ຽວ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ຫຼືໃນຄວາມຝັນ ຄວນເອີ້ນ «Ananta» ແລະ «Acyuta».

Verse 13

नारायणञ्च दुःस्वप्ने दाहादौ जलशायिनं हयग्रीवञ्च विद्यार्थी जगत्सूतिं सुताप्तये बलभद्रं शौरकार्ये एकं नामार्थसाधकम्

ເມື່ອເກີດຄວາມຝັນຮ້າຍ ຄວນລະລຶກເຖິງ «Nārāyaṇa»; ໃນອັນຕະລາຍເຊັ່ນໄຟໄໝ້ແລະອື່ນໆ ຄວນລະລຶກ «Jalaśāyin» (ພຣະວິສນຸຜູ້ເອື້ອນຢູ່ເທິງນ້ຳ). ຜູ້ໃຝ່ຮຽນຄວນລະລຶກ «Hayagrīva»; ເພື່ອໄດ້ບຸດ ຄວນລະລຶກ «Jagatsūtī» (ແມ່ແຫ່ງໂລກ). ສໍາລັບກິດທີ່ຕ້ອງໃຊ້ຄວາມກ້າຫານ ຄວນລະລຶກ «Balabhadra». ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍນາມທິບພຽງໜຶ່ງ ຈຸດປະສົງທີ່ປາດຖະໜາຍ່ອມສໍາເລັດ.