Adhyaya 38
Chapter 38 — देवालयनिर्माणफलं (The Merit of Constructing a Temple)
ພຣະອັກນິເລີ່ມກ່າວວ່າ ການສ້າງທີ່ປະທັບຂອງເທວະ ໂດຍສະເພາະວິຫານຂອງ ວາສຸເທວະ ຊ່ວຍລົບບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດ ແລະບຸນຍັງແຜ່ໄປຫາຜູ້ສົ່ງເສີມທີ່ພຽງແຕ່ຍິນດີ. ບົດນີ້ວາງລຳດັບທຳຂອງການກໍ່ສ້າງອັນສັກສິດ: ສ້າງ, ບຳລຸງ, ສາບປູນ, ກວາດຖູ, ຈັດຫາອິດ, ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍຫຼິ້ນປັ້ນວິຫານຊາຍ ກໍເປັນທຳ ນຳໄປສູ່ ວິສນຸໂລກ ແລະຍົກຍ້ອງວົງຕະກູນ. ເຕືອນວ່າການກະທຳຫຼອກລວງ ຫຼືເພື່ອອວດອ້າງ ບໍ່ໃຫ້ຜົນສະຫວັນ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍຮູບແບບວິຫານ 1, 3, 5, 8, 16 ຫົວໜ່ວຍ ຜູກກັບຜົນຄອສມິກ ໂດຍຮູບແບບສູງນຳໄປສູ່ ພຸກຕິ-ມຸກຕິ ແລະ ໂມກສະ ຜ່ານສະຖານສັກສິດແຫ່ງໄວສນະວະ. ສອນວ່າຊັບສິນເປັນອະນິດຈັງ ແຕ່ມີຄວາມໝາຍເມື່ອນຳໄປສ້າງວິຫານ ໃຫ້ທານແກ່ທະວິຊະ ແລະກີຣຕະນະ; ການສັນລະເສີນຖືກຍົກວ່າມີອຳນາດຫຼາຍ. ຂະຫຍາຍໄປສູ່ມະຕະຟິຊິກ: ວິສນຸເປັນຕົ້ນກຳເນີດແລະສະຖິດທົ່ວທຸກສິ່ງ ເຊື່ອມການຕັ້ງວິຫານກັບການບໍ່ກັບມາເກີດອີກ. ທ້າຍບົດປຽບທຽບບຸນການສ້າງວິຫານກັບການສ້າງຮູບເທວະແລະພິທີປະຕິສະຖາ, ຈັດອັນດັບວັດຖຸ ແລະກ່າວວ່າຜົນໃນພິທີປະຕິສະຖາປະຕິມາບໍ່ມີຂອບເຂດ. ຍະມະມີຄຳສັ່ງໃຫ້ຍົກເວັ້ນຜູ້ສ້າງວິຫານແລະຜູ້ບູຊາຮູບຈາກການຈັບໄປນະລົກ ແລະບົດນີ້ປິດດ້ວຍການນຳເຂົ້າສູ່ຄຳສອນພິທີສະຖາປະນາ/ສົມໂພດ ທີ່ຮັຍກຣີວະຖ່າຍທອດແກ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये सङ्क्षेपपवित्रारोहणं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अथ अष्टत्रिंशो ऽध्यायः देवालयनिर्माणफलं अग्निर् उवाच वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकं चिकीर्षोर्देवधामादि सहस्रजनिपापनुत्
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ອັນຢູ່ໃນອາດິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 37 ຊື່ “ພິທີຍົກພະວິຕຣະ (ທຸງສັກສິດ) ແບບຫຍໍ້” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 38: “ຜົນບຸນແຫ່ງການສ້າງເທວາລັຍ”. ອັກນິກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນ ແລະ ຜົນຕໍ່ເນື່ອງ ຂອງການສ້າງສະຖານບູຊາ ເລີ່ມຈາກອາລັຍຂອງວາສຸເທວະ ສໍາລັບຜູ້ປາດຖະໜາຈະສ້າງທີ່ພໍ່ພັກແຫ່ງເທວະ; ມັນລົບລ້າງບາບທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດພັນຄັ້ງ.
Verse 2
मनसा सद्मकर्तॄणां शतजन्माघनाशनं येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहं
ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຍອມຮັບໃນໃຈເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຍິນດີ ແລະສະໜັບສະໜູນການສ້າງເຮືອນ/ວິຫານຂອງພຣະກຣິດສະນາ ຈະໄດ້ຮັບການລົບລ້າງບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຮ້ອຍຊາດ।
Verse 3
तेपि पापैर् विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकतां समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः
ພວກເຂົາກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງອະຈະຍຸຕະ (ພຣະວິສະນຸ)। ຊາຍຜູ້ປະພຶດດັ່ງນີ້ ຊ່ວຍກູ້ກຸລະວົງສານຫນຶ່ງໝື່ນ ທັງອະດີດແລະອະນາຄົດພ້ອມກັນ।
Verse 4
विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहं वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्य् अलङ्कृताः
ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ສ້າງເຮືອນ/ວິຫານຂອງຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມນຳບັນພະບຸລຸດໄປສູ່ໂລກຂອງວິສະນຸໄດ້ໄວ; ພິຕຣະທັງຫຼາຍເຫັນບຸນນັ້ນແລ້ວ ພັກອາໄສໃນວິສະນຸໂລກ ດ້ວຍສະຫງ່າງາມແຫ່ງທິບພະສະຫວ່າງ।
Verse 5
विमुक्ता नारकैर् दुःखैः कर्तुः कृष्णस्य मन्दिरं ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयं
ສຳລັບຜູ້ອຸປະຖຳ (ຜູ້ຕັ້ງສ້າງ) ວິຫານຂອງພຣະກຣິດສະນາ ແມ່ນເທວະສະຖານອັນສັກສິດ ທີ່ທຳລາຍກະແສບາບທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກບາບໃຫຍ່ເຊັ່ນ ພຣາຫມະຫັດຕະຍາ ແລະປົດປ່ອຍຈາກທຸກຂ໌ໃນນະຣົກ।
Verse 6
फलं यन्नाप्यते यज्ञैर् धाम कृत्वा तदाप्यते देवागारे कृते सर्वतीर्थस्नानफलं लभेत्
ຜົນບຸນທີ່ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ກໍຍັງໄດ້ຮັບໂດຍການສ້າງທີ່ປະທັບອັນສັກສິດໃຫ້ເທວະດາ। ເມື່ອສ້າງເທວະຄານ (ສານ/ວິຫານ) ແລ້ວ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນທຸກຕີຣະຖະ (ທີ່ນ້ຳສັກສິດ) ທັງປວງ।
Verse 7
देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्फलादिकं शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदं
ບຸນແລະຜົນອັນພ້ອມພຽງທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບຜູ້ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມເພື່ອເທວະດາ ແລະເຫດອັນສັກສິດ—ຖ້າເຮັດດ້ວຍການຫລອກລວງ ຫຼືເຮັດແຕ່ເປັນທ່າທາງເຫມືອນໂປຍຝຸ່ນ ກໍບໍ່ເປັນທາງໄປສະຫວັນ ແລະບໍ່ໃຫ້ສະຫວັນເລີຍ.
Verse 8
गृहादिकं ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नन्दन्ति इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वल्गन्ति इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृष्टा इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः एकायतनकृत् स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक् पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः
ຜູ້ສ້າງທີ່ພັກມີສະຖານບູຊາພຽງໜຶ່ງຫ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ; ຜູ້ສ້າງເຮືອນສາມຫ້ອງ ໄດ້ຮ່ວມພາກໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ; ຜູ້ສ້າງເຮືອນຫ້າຫ້ອງ ໄປສູ່ໂລກພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ); ແລະຈາກເຮືອນແປດຫ້ອງ ມີຄວາມມັ່ນຄົງແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນແຜ່ນດິນ.
Verse 9
षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहं
ແຕ່ຜູ້ສ້າງວິຫານມີສະຖານບູຊາສິບຫົກຫ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ໂດຍໄດ້ໃຫ້ສ້າງວິຫານຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ) ໃນຂັ້ນຕ່ໍາ ກາງ ຫຼືດີເລີດ.
Verse 10
स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात् श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान् लभेत्
ເມື່ອຜູ້ມີຊັບສິນໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ໂລກໄວສະນະວະ ແລະຕາມລໍາດັບຍັງໄດ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ອີກດ້ວຍ.
Verse 11
कनिष्ठेनैव तत् पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः समुत्पाद्य धनं कृत्या स्वल्पेनापि सुरालयं
ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຖວາຍອັນນ້ອຍທີ່ສຸດ ຄົນທຸກຍາກກໍຍັງໄດ້ບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ; ເມື່ອສ້າງຊັບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນຖືກທໍາ ຄວນຈັດຕັ້ງ ຫຼືອຸປະຖໍາສະຖານບູຊາເທວະດາ ແມ່ນແຕ່ມີນ້ອຍກໍຕາມ.
Verse 12
कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरं लक्षणाथ सहस्रेण शतेनार्धेन वा हरेः
ຜູ້ໃຫ້ກະທຳພິທີບຸນ ຫຼື ທານອັນບໍລິສຸດແດ່ພຣະຫຣິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນອັນສູງສຸດ ແລະ ບຸນກຸສົນຍິ່ງໃຫຍ່—ບຸນຂອງພຣະຫຣິຖືກນັບເຖິງໜຶ່ງລັກ, ຫຼື ໜຶ່ງພັນ, ຫຼື ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບ។
Verse 13
कारयन् भवनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः बाल्ये तु क्रीडमाणा ये पांशुभिर्भवनं हरेः
ຜູ້ໃຫ້ສ້າງເຮືອນພັກ (ວິຫານ/ອາສະນະ) ຈະໄປຮອດໂລກທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ (ວິສນຸ) ປະທັບຢູ່. ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍທີ່ຫຼິ້ນແລ້ວກໍ່ເຮືອນຂອງພຣະຫຣິດ້ວຍຊາຍ ກໍໄດ້ບຸນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 14
वासुदेवस्य कुर्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः तीर्थे चायतने पुण्ये सद्धक्षेत्रे तथाष्टमे
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບຳເນົາການນະມັດສະການ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະວາສຸເທວ ກໍເປັນຜູ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອົງ—ໂດຍພິເສດເມື່ອເຮັດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະ, ໃນສະຖານສັກສິດ, ໃນບ່ອນມີບຸນ, ໃນກະເສດຣະອັນຊອບທຳຢ່າງແທ້, ແລະ ໃນປະເພດສັກສິດອັນທີ່ແປດດ້ວຍ.
Verse 15
कर्तुरायतनं विष्णोर्यथोक्तात्त्रिगुणं फलं बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवं
ສຳລັບຜູ້ສ້າງ ຫຼື ຜູ້ອຸປະຖຳ, ອາຍະຕະນະຂອງພຣະວິສນຸທີ່ສ້າງຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ໃຫ້ຜົນສາມເທົ່າ. ແລະ ສະຖານວາຍສະນະວະ (ວິຫານ/ການຕັ້ງຮູບ) ຄວນປະດັບດ້ວຍການຈັດວາງດອກບັນດູກ ແລະ ທາດ້ວຍປູນຂາວຜະສົມ (ສຸທາ) ໃຫ້ເປັນຊັ້ນເຄືອບ.
Verse 16
ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्पुरं पतितं पतमानन्तु तथार्धपतितं नरः
ຜູ້ທີ່ທາປູນ ແລະ ບຳລຸງຮັກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະພະຄະວັດ. ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ຈະຕົກລົງຢູ່ ຫຼື ຕົກລົງເພີງຄື່ງ—ກໍໄດ້ບຸນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 17
समुद्धृत्य हरेर्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलं पतितस्य तु यः कर्ता पतितस्य च रक्षिता
ຜູ້ໃດຍົກຊ່ວຍຜູ້ຕົກຕ່ຳ ຈະໄດ້ເຖິງພະທີ່ສະຖິດຂອງພະຫຣິ (ວິສນຸ) ແລະໄດ້ຜົນບຸນເປັນສອງເທົ່າ; ຜູ້ເປັນຜູ້ອຸປະກາລະ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ຕົກຕ່ຳ ຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນ।
Verse 18
विष्णोरायतनस्येह नरो विष्णुलोकभाक् इष्टकानिचयस्तिष्ठेद् यावदायतने हरेः
ໃນໂລກນີ້ ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂລກຂອງພະວິສນຸ ແມ່ນແຕ່ການຕັ້ງກອງອິດເພື່ອສ້າງສະຖານບູຊາຂອງພະວິສນຸ; ຜົນບຸນນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ຕາມທີ່ສະຖານສັກສິດຂອງພະຫຣິຍັງຕັ້ງຢູ່।
Verse 19
सकुलस्तस्य वै कर्ता विष्णुलोके महीयते षोडशागारकारी तु इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वल्पेनैवेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स एव पुण्यवान् पूज्य इह लोके परत्र च
ຜູ້ກໍ່ສ້າງຫຼືຜູ້ອຸປະຖຳອັນນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພະວິສນຸ ພ້ອມທັງຕະກູນຂອງຕົນ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ສ້າງເຮືອນ 16 ຫຼັງ (ຕາມສຳນວນໃນຕຳລາທີ່ຖືກໝາຍ) ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຂອງຖວາຍນ້ອຍໆ (ຕາມອີກສຳນວນໜຶ່ງ) — ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະຄວນແກ່ການບູຊາ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।
Verse 20
कृष्णस्य वासुदेवस्य यः कारयति केतनं जातः स एव सुकृती कुलन्तेनैव पावितं
ຜູ້ໃດໃຫ້ສ້າງທຸງສັນຍາ (ເຄຕນ) ຂອງພະກຣິສນະ ວາສຸເທວ ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ແຕ່ເກີດ; ໂດຍການກະທຳນັ້ນເອງ ຕະກູນທັງໝົດຂອງລາວຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।
Verse 21
विष्णुरुद्रार्कदेव्यादेर्गृहकर्ता स कीर्तिभाक् किं तस्य वित्तनिचयैर् मूढस्य परिरक्षितः
ຜູ້ໃດສ້າງຫຼືສະຖາປະນາສະຖານສັກສິດໃຫ້ແກ່ພະວິສນຸ, ພະຣຸທຣະ, ພະອາທິດ, ພະເທວີ ແລະອື່ນໆ ຈະເປັນຜູ້ມີກຽດຊື່ອັນຍືນຍາວ. ກອງຊັບສົມບັດທີ່ຄົນໂງ່ປົກປ້ອງໄວ້ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?
Verse 22
दुःखार्जितैर् यः कृष्णस्य न कारयति केतनं नोपभोग्यं धनं यस्य पितृविप्रदिवौकसां
ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຊັບສິນມາດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ສ້າງເຄຕນະ/ທີ່ພັກ (ວິຫານ ຫຼື ສະຖານບູຊາ) ແດ່ພຣະກຣິສນະ ແລະຊັບນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ນໍາໄປໃຊ້ເພື່ອພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພຣາຫມັນ ແລະເທວະດາ ຜູ້ນັ້ນຖືກຕໍານິວ່າໃຊ້ຊັບບໍ່ຖືກທໍາມະ.
Verse 23
नोपभोगाय बन्धूनां व्यर्थस्तस्य धनागमः यथा ध्रुवो नृणां मृत्युर्वित्तनाशस् तथा ध्रुवः
ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ນໍາຊັບສິນໄປໃຊ້ເພື່ອຄວາມສຸກ ແລະການອຸປະຖໍາຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ ການໄດ້ມາຂອງຊັບຈຶ່ງເປັນການເສຍເປົ່າ. ເຊັ່ນດຽວກັບຄວາມຕາຍທີ່ແນ່ນອນສໍາລັບມະນຸດ ການສູນເສຍຊັບກໍແນ່ນອນເຊັ່ນກັນ.
Verse 24
मूढस्तत्रानुबध्नाति जीवितेथ चले घने यदा वित्तं न दानाय नोपभोगाय देहिनां
ຄົນຫຼົງໄຫຼຈະຜູກພັນຢູ່ກັບຊີວິດ ທ່າມກາງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນອັນໜາແໜ້ນ ແລະຄວາມຜັນຜວນ. ເມື່ອຊັບສິນບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເພື່ອທານ ແລະບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເພື່ອການເສບສຸກອັນຄວນຂອງຜູ້ມີກາຍ.
Verse 25
नापि कीर्त्यै न धर्माथं तस्य स्वाम्येथ को गुणः तस्माद्वित्तं समासाद्य दैवाद्वा पौरुषादथ
ຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງຂອງລາວບໍ່ໃຫ້ປະໂຫຍດ—ບໍ່ເພື່ອຊື່ສຽງ ແລະບໍ່ເພື່ອເປົ້າໝາຍແຫ່ງທໍາມະ. ດັ່ງນັ້ນຄວາມເປັນນາຍແບບນັ້ນຈະມີຄຸນຄ່າອັນໃດ? ເພາະສະນັ້ນຄວນສະສົມຊັບ ບໍ່ວ່າຈະໄດ້ມາດ້ວຍພຣະພອນແຫ່ງຊະຕາ ຫຼືດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຂອງຕົນ.
Verse 26
दद्यात् सम्यग् द्विजाग्र्येभ्यः कीर्तनानि च कारयेत् दानेभ्यश्चाधिकं यस्मात् कीर्तनेभ्यो वरं यतः
ຄວນໃຫ້ທານຢ່າງຖືກຕ້ອງແກ່ດວິຊະອັກຣະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ສູງສຸດ) ແລະຄວນໃຫ້ຈັດການກີຣຕະນະ (ການສັນລະເສີນ/ສວດສັນລະເສີນ) ດ້ວຍ; ເພາະກີຣຕະນະຖືກກ່າວວ່າຍິ່ງກວ່າທານ ແລະປະເສີດກວ່າການບໍລິຈາກ.
Verse 27
अतस्तत्कारयेद्धीमान् विष्ण्वादेर्मन्दिरादिकं विनिवेश्य हरेर्धाम भक्तिमद्भिर् नरोत्तमैः
ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນໃຫ້ສ້າງວັດ ແລະ ສິ່ງປະກອບອື່ນໆ ສໍາລັບພຣະວິສນຸ ແລະ ເທວະອື່ນໆ; ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາພຣະທຳມະສະຖານຂອງຮະຣິໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ກໍໃຫ້ຜູ້ດີທີ່ມີຄວາມພັກດີເປັນຜູ້ດໍາເນີນການນັ້ນ.
Verse 28
निवेशितं भवेत् कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरं भूतं भवयम् भविष्यञ्च स्थूलं सूक्ष्मं तथेतरत्
ໂລກສາມພົບທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຈະຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ: ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນ, ສິ່ງທີ່ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນ, ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເປັນ; ທັງຫຍາບ ແລະ ລະອຽດ, ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເກີນການແບ່ງແຍກເຫຼົ່ານັ້ນ.
Verse 29
आब्राह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं विष्णोः समुद्भवं तस्य देवादिदेवस्य सर्वगस्य महात्मनः
ຈາກພຣະພຣະຫມາ ລົງມາຮອດໃບຫຍ້າໜຶ່ງໃບ ທຸກສິ່ງລ້ວນເກີດຈາກພຣະວິສນຸ—ພຣະເທວະເຫນືອເທວະ, ຜູ້ແຜ່ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ, ແລະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ອັນສູງສົ່ງ.
Verse 30
निवेश्य भवनं विष्णोर् न भूयो भुवि जायते यथा विष्णोर्धामकृतौ फलं तद्वद्दिवौकसां
ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາ (ອຸທິດ-ປະກອບພິທີ) ເຮືອນພຣະວິສນຸແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້; ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງການສ້າງພຣະທຳມະສະຖານຂອງພຣະວິສນຸ—ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າເປັນສໍາລັບຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ (ເທວະ) ດ້ວຍ.
Verse 31
तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वेशस्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवब्रह्मार्कविघ्नेशचण्डीलक्ष्म्यादिकात्मनां देवालयकृतेः पुण्यं प्रतिमाकरणेधिकं
ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີຮູບເປັນ ພຣະສິວະ, ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອາທິດ, ວິກເນສະ (ຄະເນສະ), ຈັນດີ, ລັກສະມີ ແລະ ອື່ນໆ ບຸນຈາກການສ້າງວັດນັ້ນ ຍັງຖືກເກີນໜ້າໂດຍບຸນຈາກການປັ້ນສ້າງພຣະປະຕິມາ (ມູຣຕິ) ຂອງພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ.
Verse 32
प्रतिमास्थापने यागे फलस्यान्तो न विद्यते मृण्मयाद्दारुजे पुण्यं दारुजादिष्ट्काभवे
ໃນພິທີຍາກະເພື່ອສະຖາປະນາພຣະປະຕິມາ ຜົນບຸນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ບຸນຈາກການຕັ້ງຮູບໄມ້ສູງກວ່າຮູບດິນ; ແລະບຸນຈາກຮູບອິດ/ກໍ່ສ້າງສູງກວ່າຮູບໄມ້.
Verse 33
इष्टकोत्थाच्छैलजे स्याद्धेमादेरधिकं फलं सप्तजन्मकृतं पापं प्रारम्भादेव नश्यति
ບຸນທີ່ເກີດຈາກວຽກທີ່ເຮັດດ້ວຍອິດ ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຈາກຫີນ; ແລະບຸນຈາກຫີນ ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຈາກຄຳ ແລະອື່ນໆ. ບາບທີ່ສະສົມມາໃນເຈັດຊາດ ຖືກທຳລາຍຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນການກະທຳບຸນນັ້ນ.
Verse 34
देवालयस्य स्वर्गी स्यान्नरकं न स गच्छति कुलानां शतमुद्धृत्य विष्णुलोकं नयेन्नरः
ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຕໍ່ພຣະວິຫານ ຈະໄດ້ໄປສະຫວັນ ແລະບໍ່ໄປນະລົກ. ເມື່ອຍົກຊູມວງສາຕະກູນໄດ້ຮ້ອຍຊົນຊາດ ຜູ້ນັ້ນນຳເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ໂລກຂອງວິສນຸ.
Verse 35
यमो यमभटानाह देवमन्दिरकारिणः यम उवाच प्रतिमापूजादिकृतो नानेया नरकं नराः
ຍະມະໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ (ຍະມະພະຕະ) ວ່າ: “ຜູ້ທີ່ສ້າງວັດວາອາຮາມແດ່ເທວະ ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການເຊັ່ນການບູຊາພຣະປະຕິມາ ບໍ່ຄວນນຳໄປນະລົກ.”
Verse 36
देवालयाद्यकर्तार आनेयास्ते तु गोचरे विसारध्वं यथान्यायन्नियोगो मम पाल्यतां
ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບການຈັດການວັດ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຈົ່ງເອີ້ນມາພົບຂ້ອຍ. ຈົ່ງກວດສອບ ແລະຕັດສິນຕາມກົດໝາຍ ແລະຂັ້ນຕອນອັນຖືກຕ້ອງ; ຄຳສັ່ງຂອງຂ້ອຍຈົ່ງຖືປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.
Verse 37
नाज्ञाभङ्गं करिष्यन्ति भवतां जन्तवः क्वचित् केवलं ते जगत्तातमनन्तं समुपाश्रिताः
ສັດທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ ບໍ່ເຄີຍລະເມີດພຣະບັນຊາເລີຍ ໃນເວລາໃດໆ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ພຶ່ງພາພຽງແຕ່ ອະນັນຕະ—ພຣະບິດາແຫ່ງຈັກກະວານ.
Verse 38
भवद्भिः परिहर्तव्यास्तेषां नात्रास्ति संस्थितिः ये च भगवता लोके तच्चित्तास्तत्परायणाः
ພວກເຈົ້າຄວນຫຼີກເວັ້ນພວກນັ້ນ; ເພາະສໍາລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີທີ່ຢືນຢູ່ໃນທາງນີ້. ແຕ່ຜູ້ໃນໂລກທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ມີໃຈຈົ່ງຢູ່ກັບພຣະອົງ ແລະຖືພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງພາພຽງອົງດຽວ ຄວນຖືກຮັບເອົາແລະນັບຖື.
Verse 39
पूजयन्ति सदा विष्णुं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः यस्तिष्ठन् प्रस्वपन् गच्छन्नुत्तिष्ठन् स्खलिते स्थिते
ພວກເຂົານະມັດສະການບູຊາພຣະວິສະນຸເປັນນິດ; ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ຢູ່ອາໄສ (ວາສະຕຸ) ຂອງພວກເຂົາຄວນຖືກຫຼີກເວັ້ນແຕ່ໄກ. ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ວ່າຢືນ, ນອນ, ເດີນ, ລຸກຂຶ້ນ, ສະດຸດ ຫຼື ຢືນນິ່ງ ກໍຍັງຜູກໃຈຢູ່ໃນພຣະວິສະນຸ.
Verse 40
सङ्कीर्तयन्ति गोविन्दं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः नित्यनैमित्तिकैर् देवं ये यजन्ति जनार्दनम्
ຜູ້ທີ່ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງ ໂກວິນດະ ຄວນຖືກເກັບໄວ້ໃຫ້ໄກຈາກຂໍ້ຫ້າມທາງວາສະຕຸ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ ດ້ວຍພິທີປະຈໍາວັນ ແລະພິທີຕາມການ ນັ້ນແມ່ນບູຊາພຣະເທວະຢ່າງແທ້ຈິງ.
Verse 41
नावलोक्या भवद्भिस्ते तद्गता यान्ति तद्गतिम् आनेयास्त्वविशेषत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नियमो मे ऽनुपाल्यतामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जन्तवः क्वचिदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ये पुष्पधूपवासोभिर्भूषणैश्चातिवल्लभैः
«ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຖືກເຈົ້າມອງດ້ວຍການດູໝິ່ນ; ຜູ້ທີ່ໄດ້ໄປພຶ່ງພາທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮອດຄະຕິຂອງທີ່ນັ້ນ. ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາຄວນຖືກນໍາມາຮັບເອົາໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ»—ນີ້ແມ່ນບົດອ່ານຕ່າງທີ່ຖືກໝາຍໄວ້. «ຂໍໃຫ້ກົດຂອງຂ້ອຍຖືກປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ»—ອີກບົດອ່ານທີ່ໝາຍໄວ້. «ສັດທັງຫຼາຍ ໃນບາງຄັ້ງ…»—ອີກບົດອ່ານໜຶ່ງ. (ພວກເຂົາແມ່ນ) ຜູ້ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້, ທູບ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫອມ, ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ.
Verse 42
अर्चयन्ति न ते ग्राह्या नराः कृष्णालये गताः उपलेपनकर्तारः सम्मार्जनपराश् च ये
ບຸກຄົນທີ່ໄປຮອດວິຫານຂອງພຣະກຣິສນະ ໃນຂະນະກຳລັງບູຊາສັກກາລະ ບໍ່ຄວນຖືກຈັບກຸມ; ໂດຍສະເພາະຜູ້ທາປູນ/ປະພອງວິຫານ ແລະຜູ້ທຸ່ມໃຈກວາດຖູຊຳລະ.
Verse 43
कृष्णालये परित्यज्यास्तेषां पुत्रास् तथा कुलम् येन चायतनं विष्णोः कारितं तत्कुलोद्भवम्
ໃນເລື່ອງວິຫານຂອງພຣະກຣິສນະ (ພຣະວິສນຸ) ລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະວົງຕະກູນກໍຄວນຖືກຕັດອອກ; ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ມີການສ້າງວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ແລະເກີດຈາກຕະກູນນັ້ນເອງ ຄວນຖືກຮັບເອົາ/ມີສິດ.
Verse 44
पुंसां शतं नावलोक्यं भवद्भिर्दुष्टचेतसा यस्तु देवालयं विष्णोर्दारुशैलमयं तथा
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຈະບໍ່ເບິ່ງຄົນເຖິງຮ້ອຍຄົນກໍຕາມ; ແຕ່ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ—ຈະເຮັດດ້ວຍໄມ້ ຫຼືດ້ວຍຫີນກໍຕາມ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນ.
Verse 45
कारयेन् मृण्मयं वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते अहन्यहनि यज्ञेन यजतो यन् महाफलम्
ແມ່ນແຕ່ເຮັດໃຫ້ມີຂອງບູຊາ/ພິທີກຳດ້ວຍດິນເຜົາລ້ວນໆ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ຈາກການບູຊາຍັດຍະດ້ວຍໄຟທຸກມື້ ກໍໄດ້ຮັບເທົ່າກັນ.
Verse 46
प्राप्नोति तत् फलं विष्णोर्यः कारयति केतनं कुलानां शतमागामि समतीतं तथा शतं
ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ມີການສ້າງທີ່ປະທັບ/ວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເອງ; ແລະໃນວົງຕະກູນຂອງເຂົາ ທັງຮ້ອຍຊົນລຸ້ນຂ້າງໜ້າ ແລະຮ້ອຍຊົນລຸ້ນທີ່ຜ່ານມາ ກໍໄດ້ຮັບອານຸສົງຄ໌ດ້ວຍ.
Verse 47
कारयन् भगवद्धाम नयत्यच्युतलोकतां सप्तलोकमयो विष्णुस्तस्य यः कुरुते गृहं
ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ສ້າງພະທີ່ປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມນໍາຕົນແລະຜູ້ອື່ນໄປສູ່ໂລກຂອງອະຈຸຕະ (Acyuta)។ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມໂລກທັງ 7 ກາຍເປັນເຮືອນຢູ່ຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງເຮືອນໃຫ້ພຣະອົງ ດັ່ງປານນັ້ນ।
Verse 48
तारयत्यक्षयांल्लोकानक्षयान् प्रतिपद्यते इष्टकाचयविन्यासो यावन्त्यब्दानि तिष्ठति
ຕາມທີ່ການຈັດວາງກອງອິດຖະກາຂອງແທ່ນບູຊາ (iṣṭakā-caya) ດໍາລົງຢູ່ໄດ້ກີ່ປີ ຕະຫຼອດເວລານັ້ນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະຕົນເອງກໍໄດ້ບັນລຸພູມອັນບໍ່ເສື່ອມເຊັ່ນກັນ।
Verse 49
तावद्वर्षसहस्राणि तत्कर्तुर्दिवि संस्थितिः प्रतिमाकृद्विष्णुलोकं स्थापको लीयते हरौ देवसद्मप्रतिकृतिप्रतिष्ठाकृत्तु गोचरे
ຕາມຈໍານວນນັ້ນແຫ່ງພັນປີ ຜູ້ກະທໍາກິດນັ້ນຍ່ອມສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ. ຜູ້ປັ້ນຮູບປະຕິມາຍ່ອມໄດ້ໂລກຂອງວິສນຸ; ຜູ້ຕິດຕັ້ງປະຕິມານັ້ນຍ່ອມຫຼວມເຂົ້າໃນຮະຣິ (Hari). ແຕ່ຜູ້ທີ່ສ້າງແລະປະຕິສະຖາປະນາຮູບຈໍາລອງຂອງວິຫານເທວະ ຍ່ອມໄດ້ວິສັຍແຫ່ງໂກໂລກ/ໂກກະຕິ ອັນເປັນພູມມົງຄຸນ.
Verse 50
अग्निर् उवाच यमोक्ता नानयंस्तेथ प्रतिष्ठादिकृतं हरेः हयशीर्षः प्रतिष्ठार्थं देवानां ब्रह्मणे ऽब्रवीत्
ອັກນິກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງຍະມະ (Yama) ໄດ້ນໍາພິທີປະຕິສະຖາປະນາ (pratiṣṭhā) ແລະຂັ້ນຕອນອື່ນໆ ສໍາລັບຮະຣິ (ວິສນຸ) ມາ. ເພື່ອໃຫ້ການປະຕິສະຖາປະນາເປັນໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫະຍະກຣີວະ (Hayagrīva) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແທນບັນດາເທວະ.
Frequently Asked Questions
That temple-building and its allied services (support, maintenance, cleaning, supplying materials, icon-making and installation) are powerful forms of dharma that destroy accumulated sin, uplift ancestors and lineages, and lead the patron toward Viṣṇuloka and even mokṣa when performed sincerely and according to prescription.
It frames architectural acts—design grades, material choices, construction, and consecration—as sacramental disciplines. When aligned with devotion and right intention, these technical works become vehicles of purification, lineage uplift, and ultimately freedom from rebirth through the establishment of Viṣṇu’s abode.
Yes. It explicitly cautions that acts done with deceit or as mere token gestures do not yield the promised heavenly results, emphasizing intention and dharmic integrity alongside ritual correctness.
Wealth is portrayed as inherently unstable; it becomes meaningful when used for dharma—temple-building, support of kin, gifts to worthy recipients, and especially kīrtana—rather than hoarded without charitable or righteous enjoyment.