Adhyaya 36
Pavitrāropaṇa-vidhāna (The Procedure for Installing the Pavitra)
ພຣະອັກນິໄດ້ອະທິບາຍແກ່ິສີວະສິດຖະ ພິທີຊົດໃຊ້ບາບແລະຊໍາລະມົນທິນປະຈໍາປີ ທີ່ມີ «ປະວິຕຣະ» (pavitraka) ເປັນແກນ—ເສັ້ນດ້າຍ/ສາຍ/ພວງມາລາທີ່ຖວາຍສັກກະລະ ເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມຂາດຕົກໃນການບູຊາປະຈໍາ. ເລີ່ມດ້ວຍອາບນ້ໍາຕອນເຊົ້າ ບູຊາທະວາຣະປາລະ ແລະຈັດການໃນບ່ອນສະງົບ. ນໍາອອກຂອງບູຊາເກົ່າ ແລະຂອງຖວາຍທີ່ເກົ່າຄ້າງ ຈາກນັ້ນອັນເຊີນເທວະຕາກັບຄືນ ແລະບູຊາໃໝ່ດ້ວຍ pañcāmṛta, kaṣāya ແລະນ້ໍາຫອມ ຕາມດ້ວຍຮໍມະ ແລະ naimittika pūjā. ມີພິທີອາວາຫນະກຸມພະ (Viṣṇu-kumbha) ການວອນຂໍຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະການຊໍາລະດ້ວຍມັນຕຣະ hṛdādi; ຫຼັງນັ້ນສວມ/ວາງປະວິຕຣະ ແລະຖວາຍແກ່ທະວາຣະປາລະ, āsana, ຄູອາຈານ ແລະຜູ້ຊ່ວຍພິທີ. ການຊົດໃຊ້ບາບຖືກປິດຜະນຶກດ້ວຍ pūrṇāhuti; ທາງເລືອກນັບ 108 ແລະຖວາຍດອກໄມ້/ພວງມາລາຫຼາຍເພື່ອສະແດງຄວາມຄົບຖ້ວນ. ສຸດທ້າຍຂໍອະໄພ, ຖວາຍ bali ແລະ dakṣiṇā, ນັບຖືພຣາຫມະນະ, ແລະ visarjana ສົ່ງປະວິຕຣະໄປສູ່ Viṣṇu-loka. ການບໍລິຈາກປະວິຕຣະທີ່ໃຊ້ແລ້ວໃຫ້ພຣາຫມະນະ ໄດ້ບຸນຕາມຈໍານວນເສັ້ນ ຊ່ວຍຍົກລະດັບວົງຕະກູນ ແລະນໍາໄປສູ່ໂມກສະ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्राधिवासनं नाम पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः अथ षट्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोपणविधानं अग्निर् उवाच प्रातः स्नानं कृत्वा द्वारपालान् प्रपूज्य च प्रविश्य गुप्ते देशे च समाकृष्याथ धारयेत्
ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປູຣານະ ແຫ່ງອາດິມະຫາປູຣານະ ບົດທີ 35 ມີນາມວ່າ “Pavitra-adhivāsana” (ພິທີປະສິດເບື້ອງຕົ້ນຂອງ pavitra). ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 36: “ວິທີການຕິດຕັ້ງ pavitra”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ເມື່ອອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າແລ້ວ ແລະບູຊາຜູ້ພິທັກປະຕູໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພຶງເຂົ້າໄປ (ໃນສະຖານບູຊາ); ຈາກນັ້ນ ໃນບ່ອນລັບ ເມື່ອຮວບຮວມ/ຈັດວາງວັດຖຸ pavitra ແລ້ວ ພຶງສວມ/ຖື pavitra.”
Verse 2
पूर्वाधिवासितं द्रव्यं वस्त्राभरणगन्धकं निरस्य सर्वनिर्माल्यं देवं संस्थाप्य पूजयेत्
ຈົ່ງຖິ້ມວັດຖຸທີ່ເຄີຍໃຊ້ໃນພິທີປະສິດກ່ອນໜ້າ—ເຊັ່ນ ຜ້າ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະຂອງຫອມ—ແລະກຳຈັດນິຣມາລະຍະ (nirmālya) ທີ່ເຫຼືອແຫ້ງທັງໝົດ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສະຖາປະນາພຣະເທວະດາໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີບູຊາ.
Verse 3
पञ्चामृतैः कषायैश् च शुद्धगन्धोदकैस्ततः पूर्वाधिवासितं दद्याद्वस्त्रं गन्धं च पुष्पकं
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ ປັນຈາມຣິຕ (pañcāmṛta) ນ້ຳຕົ້ມຝາດ (kaṣāya) ແລະ ນ້ຳຫອມທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວຖວາຍແດ່ພຣະເທວະ ສິ່ງທີ່ໄດ້ອະທິວາສະນາໄວ້ກ່ອນ ຄື ຜ້າ ຂອງຫອມ/ຄຣີມທາ ແລະ ດອກໄມ້।
Verse 4
अग्नौ हुत्वा नित्यवच्च देवं सम्प्रार्थयेन्नमेत् समर्प्य कर्म देवाय पूजां नैमित्तिकीं चरेत्
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟ ແລະ ປະຕິບັດວັດປະຈຳວັນດັ່ງເຄີຍແລ້ວ ຄວນອ້ອນວອນພຣະເທວະດ້ວຍໃຈຈິງ ແລະ ກ້ມຄຳນົບ; ເມື່ອອຸທິດພິທີໃຫ້ພຣະເທວະແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດການບູຊາຕາມໂອກາດ (naimittika).
Verse 5
द्वारपालविष्णुकुम्भवर्धनीः प्रार्थयेद्धरिं अतो देवेति मन्त्रेण मूलमन्त्रेण कुम्भके
ໃນພິທີກຸມພະ (kumbha) ແຫ່ງການສະຖາປະນາ ຄວນອ້ອນວອນພຣະຫາຣິ (Hari) ໂດຍເຊີນທວາຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກປະຕູ), ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະ ເທວະແຫ່ງການເພີ່ມພູນຂອງກຸມພະ (vardhanī) ດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມວ່າ «ato deva…» ແລະ ມູລະມັນຕຣະ (ມັນຕຣະຫຼັກ).
Verse 6
कृष्ण कृष्ण नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं लोकपालानिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रार्थयेन्न्यसेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं
«ໂອ ກຣິສນະ, ໂອ ກຣິສນະ—ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ນີ້»। (ບາງສຳນວນທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ອ່ານວ່າ «ໃຫ້ເຊີນໂລກະປາລະ (Lokapāla)»; ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ «ເມື່ອອ້ອນວອນແລ້ວ ຈຶ່ງວາງ/ປະດັບ»។) ກະທຳນີ້ເພື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບການບູຊາຄົບໜຶ່ງປີ।
Verse 7
पवित्रकं कुरुध्वाद्य यन्मया दुष्कृतं कृतं शुद्धो भवाम्यहं देव त्वत्प्रसादात् सुरेश्वर
ຂໍໃຫ້ປະຕິບັດພິທີພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ໃນມື້ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຜິດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳ ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ໂອ ພຣະເທວະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ.
Verse 8
पवित्रञ्च हृदाद्यैस्तु आत्मानमभिषिच्य च विष्णुकुम्भञ्च सम्प्रोक्ष्य व्रजेद्देवसमीपतः
ແລ້ວ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາ «ຮຶດ» (Hṛd) ແລະມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຮັດໃຫ້ພະວິຕຣະ (pavitra) ບໍລິສຸດ, ພ້ອມທັງພອຍນ້ຳພິທີຊໍາລະຕົນເອງ ແລະພອຍນ້ຳໃສ່ຄຸມພະນ້ຳຂອງວິສນຸ (Viṣṇu-kumbha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປສູ່ພຣະພັກຂອງເທວະດາ.
Verse 9
पवित्रमात्मने दद्याद्रक्षाबन्धं विसृज्य च गृहाण ब्रह्मसूत्रञ्च यन्मया कल्पितं प्रभो
ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນມອບພະວິຕຣະ (pavitra) ທີ່ໄດ້ປະພອມແລ້ວໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ, ແລ້ວຖອດສາຍຄຸ້ມຄອງ (rakṣā-bandhana) ອອກ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຮັບເອົາສາຍພຣະພົມ (brahma-sūtra) ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍານົດໄວ້, ໂອ້ ພຣະອົງ.
Verse 10
कर्मणां पूरणार्थाय यथा दोषो न मे भवेत् द्वारपालासनगुरुमुख्यानाञ्च पवित्रकम्
ເພື່ອໃຫ້ພິທີກຳສຳເລັດສົມບູນ ແລະເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມຜິດພາດເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຄວນຈັດຕຽມພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັກສາປະຕູ, ອາສນະບູຊາ, ຄູອາຈານ (guru) ແລະຜູ້ສໍາຄັນອື່ນໆ ດ້ວຍ.
Verse 11
कनिष्टादि च देवाय वनमालाञ्च मूलतः हृदादिविश्वक्सेनान्ते पवित्राणि समर्पयेत्
ເລີ່ມຈາກນິ້ວກ້ອຍ (kanīṣṭha) ແລະຕໍ່ໄປ ຄວນນໍາພະວິຕຣະໄປຖວາຍແດ່ເທວະດາ; ແລະວາງພວງມາລາປ່າ (vanamālā) ໄວ້ທີ່ຖານ. ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກມັນຕຣາ «ຮຶດ» ຈົນເຖິງ «ວິສວັກເສນ» (Viśvaksena) ຄວນຖວາຍພະວິຕຣະທີ່ໄດ້ປະພອມແລ້ວ.
Verse 12
वह्नौ हुत्वाग्निवर्तिभ्यो विष्ण्वादिभ्यः पवित्रकम् प्रार्च्य पूर्णाहुतिं दद्यात् प्रायश्चित्ताय मूलतः
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟແລ້ວ, ຄວນບູຊາບັນດາເທວະຜູ້ປົກຄອງເສັ້ນທາງໄຟ (ບໍລິວານຂອງອັກນິ) ແລະວິສນຸກັບອື່ນໆ ດ້ວຍພະວິຕຣະກະ (pavitraka); ແລ້ວເພື່ອການແກ້ບາບແຕ່ຮາກ (prāyaścitta) ຄວນຖວາຍປູຣນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ອາຫຸຕິສົມບູນໃນທ້າຍສຸດ.
Verse 13
अष्टोत्तरशतं वापि पञ्चोपनिषदैस्ततः मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः
ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນກະທຳ 108 ຄັ້ງ (ສວດ/ຖວາຍ) ແລ້ວຕໍ່ມາ ອາໄສອຸປນິສັດ 5 ບົດ ເປັນຫຼັກ ບູຊາດ້ວຍພວງມາລາອັນເຮັດຈາກເພັດພອຍແລະປະກາລັງ ພ້ອມດອກມັນດາຣາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ທຳນອງດຽວກັນ।
Verse 14
इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु गरुडध्वज वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि
ຂໍໃຫ້ການບູຊາປະຈຳປີນີ້ ເປັນຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊູທຸງຄຣຸດ; ແລະຂໍໃຫ້ພວງມາລາແຫ່ງປ່າ ແລະແກ້ວເກົາສະຕຸບະ, ໂອ ເທວະ, ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ।
Verse 15
तद्वत् पवित्रतन्तूंश् च पूजां च हृदये वह कामतो ऽकामतो वापि यत्कृतं नियमार्चने
ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ຈົ່ງອຸ້ມຊູໃນໃຈ ທັງເສັ້ນດ້າຍພະວິຕຣະ (pavitra) ອັນສັກສິດ ແລະການບູຊາ; ບໍ່ວ່າການບູຊາຕາມວິນັຍ (niyamārcana) ໄດ້ກະທຳດ້ວຍເຈດຈຳນົງ ຫຼືບໍ່ເຈດຈຳນົງ ກໍໃຫ້ນັບເປັນການບູຊາພາຍໃນອັນຖືກຕ້ອງ।
Verse 16
विधिना विघ्नलोपेन परिपूर्णं तदस्तु मे प्रार्थ्य नत्वा क्षमाप्याथ पवित्रं मस्तके ऽर्पयेत्
ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ອຸປະສັກສູນຫາຍແລ້ວ ຄວນອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ນີ້ສົມບູນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລ້ວຈຶ່ງກາບນົບ ແລະຂໍອະໄພ ຈາກນັ້ນນຳພະວິຕຣະ (pavitra) ວາງໄວ້ເທິງສີສະ।
Verse 17
दत्वा बलिं दक्षिणाभिर्वैष्णवन्तोषयेद्गुरुं रक्षाबन्धं विमुच्य चेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रं मूलतो दद्याद्रक्षार्थं तद्विसृज्य चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रकं त्वञ्च पूजायां हृदये वहेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विप्रान् भोजनवस्त्राद्यैर् दिवसं पक्षमेव वा
ເມື່ອຖວາຍບະລິ (bali) ພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ເປັນທານເງິນແລ້ວ ຄວນເຮັດໃຫ້ຄູອາຈານໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava guru) ພໍໃຈ; ແລ້ວຈຶ່ງແກ້/ຖອດສາຍຄຸ້ມຄອງ (rakṣā-bandha) ຕາມບາງສຳນວນ. ອີກສຳນວນໜຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຄວນຖວາຍພະວິຕຣະ (pavitra) ໄວ້ທີ່ໂຄນ (ພຣະຮູບ/ພືດສັກສິດ) ເພື່ອການປົກປ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍວາງມັນ.” ອີກສຳນວນໜຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາບູຊາ ຈົ່ງສວມພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ.” ອີກທັງຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນ ດ້ວຍອາຫານ ເສື້ອຜ້າ ແລະອື່ນໆ—ຈະເປັນໜຶ່ງມື້ ຫຼືແມ່ນຄື່ງເດືອນກໍໄດ້।
Verse 18
पवित्रं स्नानकाले च अवतार्य समर्पयेत् अनिवारितमन्नाद्यं दद्याद्भुङ्क्तेथ च स्वयं
ໃນເວລາອາບນ້ຳ ຄວນຫຼຸດ «ພະວິດຣະ» (ເສັ້ນ/ຫຍ້າອັນບໍລິສຸດ) ລົງ ແລ້ວຖວາຍຕາມພິທີ. ຄວນໃຫ້ອາຫານແລະອື່ນໆໂດຍບໍ່ກັ້ນໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງບໍລິໂພກເອງດ້ວຍ.
Verse 19
विसर्जने ऽह्नि सम्पूज्य पवित्राणि विसर्जयेत् सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम
ໃນວັນ «ວິສັດຊະນະ» (ວັນສົ່ງຄືນ/ຍົກເລີກພິທີ) ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະດາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນຖອນແລະສົ່ງຄືນ «ພະວິດຣະ» ຕາມພິທີ. ດັ່ງນັ້ນ ການບູຊາປະຈຳປີນີ້ ຈຶ່ງສຳເລັດຕາມກົດລະບຽບດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ສອນໄວ້.
Verse 20
व्रज पवित्रकेदानीं विष्णुलोकं विसर्जितः मध्ये सोमेशयोः प्रार्च्य विष्वक्सेनं हि तस्य च
“ບັດນີ້ ໄປເຖີດ ໂອ ພະວິດຣະກະ, ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ຫຼັງຈາກຖືກສົ່ງຄືນຕາມພິທີແລ້ວ.” ໃນຊ່ວງນັ້ນ ຄວນບູຊາ Someśa ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາ Viṣvaksena ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ.
Verse 21
पवित्राणि समभ्यर्च्य ब्राह्मणाय समर्पयेत् यावन्तस्तन्तवस्तस्मिन् पवित्रे परिकल्पिताः
ເມື່ອໄດ້ບູຊາ «ພະວິດຣະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ. ແລະຜົນບຸນຍ່ອມເກີດຕາມຈຳນວນເສັ້ນດ້າຍທີ່ຈັດໄວ້ໃນພະວິດຣະນັ້ນ.
Verse 22
तावद्युगसहस्राणि विष्णुलोके महीयते कुलानां शतमुद्धृत्य दश पूर्वान् दशापरान् विष्णुलोकं तु संस्थाप्य स्वयं मुक्तिमवाप्नुयात्
ຕາມຈຳນວນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ເປັນພັນໆຍຸກ. ເມື່ອຍົກຊູກູ້ຊົນຕະກູນໄດ້ຮ້ອຍຄົນ—ບັນພະບຸລຸດສິບ ແລະລູກຫຼານສິບ—ແລ້ວສະຖາປະນາເຂົາໃຫ້ຢູ່ໃນ Viṣṇu-loka ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍຕົນເອງ.
Frequently Asked Questions
It functions as an annual prāyaścitta (expiatory purification) that corrects faults and omissions in regular worship, explicitly said to grant the fruit of a full year’s pūjā.
Bathing and dvārapāla-pūjā; removal of old adhivāsana materials and nirmālya; re-installation and worship with pañcāmṛta/kaṣāya/gandhodaka; homa and naimittika-pūjā; Viṣṇu-kumbha invocation; hṛdādi-mantra sanctification; offering pavitra to deity and ritual agents; pūrṇāhuti; bali-dakṣiṇā and brāhmaṇa-satkara; concluding visarjana and donation of pavitra.
By framing technical completion (vidhi, obstacle-removal, forgiveness, proper dismissal) as the means to purification, lineage uplift in Viṣṇu-loka, and ultimately personal liberation (mukti).