Adhyaya 32
Saṃskāra-kathana (Account of the Saṃskāras)
ສືບຕໍ່ຄຳສອນອັກເນຍະ-ວິທະຍາ (ພິທີບູຊາ) ພຣະອັກນິເລີ່ມບົດນີ້ໂດຍຈັດວາງ saṃskāra ໃນບົດບາດການຮັບດິກສາ ເຊັ່ນ Nirvāṇa-dīkṣā ແລະກຳນົດພິທີສັກສິດ 48 ປະເພດ ເພື່ອຍົກຜູ້ປະຕິບັດໃຫ້ດຳລົງຊີວິດແບບ “ເທວະ”। ພຣະອົງນັບ saṃskāra ວົງຈອນຊີວິດ—garbhādhāna, puṃsavana, sīmantonnayana, jātakarma, nāmakaraṇa—ແລ້ວຂະຫຍາຍໄປສູ່ພິທີໃນເຮືອນ ແລະ śrauta: pākayajña, śrāddha ຕາມກຳນົດເວລາ, ພິທີລະດູການ, ແລະ haviryajña (ādhāna, agnihotra, darśa, paurṇamāsa)។ ຕອນທ້າຍກ່າວເຖິງລະບົບບູຊາ Soma ໂດຍເອີ້ນ Agniṣṭoma ແລະຮູບແບບຂະຫຍາຍ ພ້ອມເຊື່ອມ Aśvamedha ກັບນາມ “ຄຳ” ແລະຄຸນທຳ 8 ປະການ (dayā, kṣānti, ārjava, śauca ແລະອື່ນໆ) ເພື່ອຊີ້ວ່າພະລັງພິທີຕ້ອງຄູ່ກັບການຂັດເກົາຈິດໃຈ. ບົດຈົບດ້ວຍ sādhana ທີ່ເຮັດໃຫ້ saṃskāra ສົມບູນ—japa, homa, pūjā, dhyāna—ເພື່ອໄດ້ທັງ bhukti ແລະ mukti ແລະດຳລົງຊີວິດດັ່ງເທວະ ພົ້ນໂລກພະຍາດ ແລະຄວາມຂາດແຄນພາຍໃນ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये कुशापमार्जनं नाम एकत्रिंशो ऽध्यायः अथ द्वातिंशो ऽध्यायः संस्कारकथनं अग्निर् उवाच निर्वाणादिषु दीक्षासु चत्त्वारिंशत्तथाष्ट च संस्कारान् कारयेद्धीमान् शृणुतान्यैः सुरो भवेत्
ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປຸຣານະ—ມະຫາປຸຣານະແຫ່ງປະຖົມ—ບົດທີ 31 ຊື່ “ການຊຳລະດ້ວຍຫຍ້າກຸຊະ” ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 32 “ການກ່າວເຖິງສັງສະກາຣະ (saṃskāra)”. ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: ໃນພິທີດີກຊາ ເຊັ່ນ ນິຣວານະ-ດີກຊາ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນໃຫ້ປະກອບສັງສະກາຣະ 48 ປະການ. ຈົ່ງຟັງເຖິງມັນ; ໂດຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນເທວະ.
Verse 2
गर्भाधानन्तु योन्यां वै ततः पुंसवनञ्चरेत् सीमन्तोन्नयनञ्चैव जातकर्म च नाम च
ຄວນປະກອບພິທີ garbhādhāna ໃນຄອບຄອງແຫ່ງຄັນ; ຈາກນັ້ນເຮັດ puṃsavana, sīmantonnayana, ພິທີເກີດ jātakarma ແລະພິທີຕັ້ງຊື່ nāma ຕາມລຳດັບ.
Verse 3
अन्नाशनं ततश्चूडा ब्रह्मचर्यव्रतानि च चत्वारि वैष्णवी पार्थी भौतिकी श्रोत्रिकी तथा
ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີພິທີ annāśana (ກິນອາຫານສັກສິດ), ການໄວ້ຈຸກ/ຊິຄາ cūḍā (śikhā), ແລະຄຳປະຕິຍານພຣະຫມະຈາຣະຍະ. ທັງໝົດນີ້ກ່າວໄວ້ເປັນ 4 ສາຍ: Vaiṣṇavī, Pārthī, Bhautikī ແລະ Śrotrikī.
Verse 4
गोदानं सूतकत्वञ्च पाकयज्ञाश् च सप्त ते अष्टका पार्वणश्राद्धं श्रावण्यग्रायणीति च
ການຖວາຍງົວ (godāna), ພາວະບໍ່ບໍລິສຸດຫຼັງການເກີດ (sūtaka), ແລະ pākayajña 7 ຢ່າງ (ພິທີບູຊາໃນເຮືອນ)—ພ້ອມທັງພິທີ Aṣṭakā, ພິທີສຣາດທະ Pārvaṇa-śrāddha, ແລະພິທີ Śrāvaṇī ແລະ Agrāyaṇī—ພຶງເຂົ້າໃຈໄວ້ໃນທີ່ນີ້.
Verse 5
चैत्री चाश्वयुजी सप्त हविर्यज्ञांश् च तान् शृणु आधानञ्चाग्निहोत्रञ्च दर्शो वै पौर्णमासकः
ຈົ່ງຟັງເຖິງ haviryajña 7 ຢ່າງ (ການບູຊາດ້ວຍຮາວິສ): Caitrī ແລະ Āśvayujī; ພ້ອມທັງການສ້າງໄຟສັກສິດ (ādhāna), ອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ປະຈຳວັນ, Darśa ບູຊາວັນເດືອນດັບ, ແລະ Paurṇamāsa ບູຊາວັນເດືອນເຕັມດວງ.
Verse 6
चातुर्मास्यं पशुबन्धः सौत्रामणिरथापरः सोमसंस्थाः सप्त शृणु अग्निष्टोमः क्रतूत्तमः
ຈົ່ງຟັງ: ລະບົບການບູຊາ Soma ມີ 7 ຢ່າງ—ຮວມທັງພິທີ Cāturmāsya, Paśubandha (ການຖວາຍສັດ), ແລະ Sautrāmaṇī; ໃນບັນດານັ້ນ Agniṣṭoma ແມ່ນຍັດຍະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.
Verse 7
अत्यग्निष्टोम उक्थश् च षोडशो वाजपेयकः अतिरात्राप्तोर्यामश् च सहस्रेशाः सवा इमे
ນີ້ແມ່ນພິທີບູຊາໂຊມະ: ອັດຍະອັກນິສໂຕມ, ອຸກຖະຍະ, ໂສດະສິນ, ວາຊະເປຍະ, ອະຕິຣາຕຣະ, ອາປໂຕຣຍາມ ແລະ ສະຫັດສະຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພິທີໂຊມະແທ້ໆ.
Verse 8
हिरण्याङ्घ्रिर्हिरण्याक्षो हिरण्यमित्र इत्य् अतः सप्त च इति ग, ख, चिह्नितपुस्त्कद्वयपाठः हिरण्यपाणिर्हेमाक्षो हेमाङ्गो हेमसूत्रकः
“ຜູ້ມີຕີນຄຳ”, “ຜູ້ມີຕາຄຳ”, ແລະ “ມິດແຫ່ງຄຳ”—ຈົນເຖິງຕອນນີ້ກ່າວວ່າມີ 7 ນາມ; ດັ່ງນີ້ແມ່ນຂໍ້ອ່ານຕາມສຳນວນສອງສະບັບທີ່ໝາຍ (ga, kha). (ອ່ານອື່ນ:) “ຜູ້ມີມືຄຳ”, “ຜູ້ມີຕາຄຳ”, “ຜູ້ມີອະວັຍະຄຳ”, ແລະ “ຜູ້ນຸ່ງສາຍຄຳ”.
Verse 9
हिरण्यास्यो हिरण्याङ्गो हेमजिह्वो हिरण्यवान् अश्वमेधो हि सर्वेशो गुणाश्चाष्टाथ तान् शृणु
ອັດສະວະເມດະມີໃບໜ້າເປັນຄຳ, ມີອະວັຍະເປັນຄຳ, ມີລີ້ນເປັນຄຳ, ແລະສົມບູນດ້ວຍຄຳ (ລັດສະໝີແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງ). ແທ້ຈິງແລ້ວ ອັດສະວະເມດະແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຄຸນ 8 ປະການຂອງມັນ.
Verse 10
दया च सर्वभूतेषु क्षान्तिश् चैव तथार्जवम् शौचं चैवमनायासो मङ्गलं चापरो गुणः
ຄວາມເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ, ຄວາມອົດທົນ, ແລະຄວາມຊື່ສັດຕົງ; ຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະການບໍ່ຝືນແຮງເກີນຄວນ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄຸນທຳອັນເປັນມົງຄຸນເຊັ່ນກັນ.
Verse 11
अकार्पण्यञ्चास्पृहा च मूलेन जुहुयाच्छतम् सौरशाक्तेयविष्ण्वीशदीक्षास्त्वेते समाः स्मृताः
ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມຕະໜີ (akārpaṇya) ແລະບໍ່ມີຄວາມໂລບຢາກ (aspṛhā) ແລ້ວ, ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງ ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra). ການຮັບດິກຊາ—ສໍຣະ, ຊາກຕະ, ຊາກເຕຍ (ສາຍກໍມາຣະ), ໄວສະນະວະ, ແລະ ອີຊະ—ຖືກຈື່ຈຳຕາມປະເພນີວ່າເທົ່າທຽມກັນ (ໃນສະຖານະ).
Verse 12
संस्कारैः संस्कृतश् चैतैर् भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात् सर्वरोगाद्विनिर्मुक्तो देववद्वर्तते नरः जप्याद्धोमात्पूजनाच्च ध्यानाद्देवस्य चेष्टभाक्
ເມື່ອຖືກຊໍາລະດ້ວຍພິທີສັງສະກາຣະເຫຼົ່ານີ້ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ). ພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງປວງ ມະນຸດນັ້ນດໍາລົງດຸດດັ່ງເທວະ. ຄວນປະພຶດວິນັຍທີ່ເທວະກໍານົດ ໂດຍການຈະປະມັນຕຣາ ຖວາຍໄຟ (ໂຮມ) ບູຊາ ແລະ ສະມາທິ.
Frequently Asked Questions
The chapter’s technical core is a structured taxonomy of ritual practice: it frames forty-eight saṃskāras across life-cycle rites, domestic pākayajñas, haviryajñas (ādhāna, agnihotra, darśa, paurṇamāsa), and Soma-sacrificial systems, and it specifies a mūla-mantra homa of one hundred oblations as a completing discipline.
It explicitly binds ritual performance to ethical cultivation and contemplative practice: saṃskāra is not only ceremonial purification but a ladder toward bhukti-mukti, completed through japa, homa, pūjā, and dhyāna, and safeguarded by virtues such as compassion, purity, non-craving, and non-miserliness.