Adhyaya 26
Explanation of the Characteristics of Mudrās (मुद्रालक्षणकथनं)
ຫຼັງຈາກບົດກ່ອນໄດ້ສະແດງມັນຕຣາ ການອະທິບາຍໃນບົດນີ້ຫັນໄປສູ່ mudrā-lakṣaṇa ຄື ລັກສະນະ ແລະ ຮູບແບບການປະກອບມຸດຣາ (ທ່າມື) ໃນພິທີ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດ sannidhya (ການປະທັບຢູ່ຂອງເທວະ) ແລະ ຜົນພິທີອື່ນໆ. ນາຣະດະແນະນໍາ Añjali ເປັນມຸດຣາຫຼັກແຫ່ງການນົບນ້ອມ ປະສານມືໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ ເພື່ອຕັ້ງຄວາມພັກດີເປັນທາງເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຕອນທາງເທັກນິກ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍການຈັດຮູບມືຢ່າງລະອຽດ ເລີ່ມຈາກກໍາປັ້ນມືຊ້າຍ ແລະ ຍົກນິ້ວໂປ້ງຂຶ້ນ ພ້ອມບົດບາດການກອດຈັບຂອງນິ້ວໂປ້ງຂວາ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຄວບຄຸມກາຍຢ່າງແມ່ນຍໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ mantra-vidyā. ມີການແຍກ mudrā ທົ່ວໄປ (sādhāraṇa) ແລະ ບໍ່ທົ່ວໄປ (asādhāraṇa) ໃນ vyūha ຂອງພິທີ ແລະ ກໍານົດລໍາດັບ 8 ທ່າ ໂດຍຄ່ອຍໆປ່ອຍ/ກາງນິ້ວຈາກນິ້ວກ້ອຍເປັນຕົ້ນ. ຂໍ້ຄວາມຍັງກ່າວເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງໃນສໍານວນຕົ້ນສະບັບ ກ່ຽວກັບ bīja ແລະ ເປົ້າໝາຍເຊັ່ນ siddhi ແລ້ວນໍາເຂົ້າ Varāha-mudrā ແລະ ຊຸດ aṅganā-mudrās ຕາມລໍາດັບ. ທ້າຍສຸດ ການປະກອບຖືກບີບຮັດ ແລະ ສະທ້ອນຮູບແບບໄປທາງຂວາ ຢືນຢັນວ່າການຈັດຮູບທີ່ຖືກຕ້ອງນໍາໄປສູ່ mudrā-siddhi ຄື ຄວາມສໍາເລັດຂອງພິທີດ້ວຍວິໄນແຫ່ງຮູບທ່າ।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मन्त्रप्रदर्शनं नाम पञ्चविंशो ऽध्यायः अथ षड्विंशो ऽध्यायः मुद्रालक्षणकथनं नारद उवाच मुद्राणां लक्षणं वक्ष्ये सान्निध्यादिप्रकारकं अञ्जलिः प्रथमा मुद्रा वन्दनी हृदयानुगा
ດັ່ງນີ້ໃນ ອາດິ-ມະຫາປຸຣານະ ອັກນິປຸຣານະ ຈົບບົດທີ 25 ຊື່ “ການສະແດງມະນຕຣາ”. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 26 “ການອະທິບາຍລັກສະນະຂອງມຸດຣາ”. ນາຣະດະ (Nārada) ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວລັກສະນະຂອງມຸດຣາ ອັນເຮັດໃຫ້ເກີດສານນິດຍະ (ການປະທັບຢູ່ທາງພິທີ) ແລະຜົນອື່ນໆ. ມຸດຣາທໍາອິດແມ່ນ ອັນຈະລິ (Añjali) ປະສານຝາມື: ເປັນທ່າຄໍານົບນ້ອມ ເຮັດຕາມຫົວໃຈ (ຫຼືວາງໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ)”
Verse 2
ऊर्ध्वाङ्गुष्ठोवाममुष्टिर्दक्षिणाङ्गुष्ठबन्धनं सव्यस्य तस्य चाङ्गुष्ठो यस्य चोर्ध्वे प्रकीर्तितः
ໃຫ້ເຮັດມືຊ້າຍເປັນກໍາປັ້ນ ໂດຍຍົກນິ້ວໂປ້ງໃຫ້ຕັ້ງຂຶ້ນ; ນິ້ວໂປ້ງຂວາໃຫ້ກໍາກັບ (ຄຽບ/ລັອກ) ກໍາປັ້ນຊ້າຍ. ທ່າມືນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ແມ່ນທ່າທີ່ນິ້ວໂປ້ງຢູ່ຂ້າງເທິງ.
Verse 3
तिस्रः साधरणा व्यूहे अथासाधरणा इमाः कनिष्ठादिविमोकेन अष्टो मुद्रा यथाक्रमं
ໃນການຈັດຮູບແບບພິທີ (vyūha) ມີມຸດຣາທົ່ວໄປ (sādhāraṇa) ສາມຢ່າງ; ແລະບັດນີ້ຈະສອນມຸດຣາພິເສດ (asādhāraṇa) ເຫຼົ່ານີ້. ໂດຍການຄ່ອຍໆປ່ອຍ/ກາງນິ້ວ ເລີ່ມຈາກນິ້ວກ້ອຍ (kanīṣṭhā) ມີມຸດຣາ 8 ຢ່າງ ຕາມລໍາດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ.
Verse 4
अष्टानां पूर्ववीजानां क्रमशस्त्ववधारयेत् अङ्गुष्ठेन कनिष्टान्तं नमयित्वाङ्गुलित्रयं
ຄວນກຳນົດຕາມລຳດັບ ລຳດັບຂອງພະຍາງຄຳພັນ (bīja) ແປດຄຳທຳອິດ. ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງງໍປາຍນິ້ວກ້ອຍ ແລ້ວຈຶ່ງງໍນິ້ວສາມນິ້ວເປັນກຸ່ມ.
Verse 5
ऊर्ध्वं कृत्वा सम्मुखञ्च वीजाय नवमाय वै वामहस्तमथोत्तानं कृत्वार्धं नामयेच्छनैः
ເມື່ອຍົກຂຶ້ນສູງ ແລະຫັນໃຫ້ຫນ້າສູ່ດ້ານໜ້າ ຄວນປະຕິບັດມຸດຣາການພັດ (fanning) ຄັ້ງທີ 9 ສຳລັບ bīja. ຈາກນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ມືຊ້າຍຫງາຍຝາມື ແລ້ວຄ່ອຍໆງໍເຖິງຄື່ງໜຶ່ງ.
Verse 6
सर्वसिद्ध्यै इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वैराजं नागसंयुतमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाट्ःअः यौ वीजं चाङ्गसंयुतमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यः सव्येर्धे प्रकीर्तित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वराहस्य स्मृता मुद्रा अङ्गनाञ्च क्रमादिमाः एकैकां मोचयेद्बद्ध्वा वाममुष्टो तथागुलीं
“ເພື່ອຄວາມສຳເລັດແຫ່ງສິດທິທັງປວງ” ເປັນຂໍ້ອ່ານໃນຕຳລາທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ບາງສຳນວນ; ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ “ຮູບແບບ Vairāja ປະສົມກັບ Nāga.” ບາງສຳນວນອ່ານວ່າ “ບີຈະ ‘yau’ ພ້ອມດ້ວຍ aṅga (ມັນຕຣາປະກອບ).” ແລະບາງສຳນວນອ່ານວ່າ “ພະຍາງ ‘yaḥ’ ຖືກປະກາດຢູ່ຄື່ງຊ້າຍ.” ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສອນມຸດຣາຂອງ Varāha ແລະລຳດັບທີ່ເລີ່ມດ້ວຍມຸດຣາ aṅganā: ກຳມືຊ້າຍໃຫ້ແນ່ນ ແລ້ວປ່ອຍນິ້ວອອກທີລະນິ້ວຕາມລຳດັບ.
Verse 7
आकुञ्चयेत् पूर्वमुद्रां दक्षिणेप्येवमेव च ऊर्ध्वाङ्गुष्ठो वाममुष्ठिर्मुद्रासिद्धिस्ततो भवेत्
ຄວນງໍຫົວມຸດຣາທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນໃຫ້ຫົວງໍກ່ອນ ແລະທາງຂວາກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ເມື່ອກຳມືຊ້າຍເປັນກຳປັ້ນ ແລະຍົກນິ້ວໂປ້ງໃຫ້ຕັ້ງຂຶ້ນ ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງມຸດຣາຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.
Frequently Asked Questions
Añjali (palms joined) is taught first; it functions as a gesture of reverent salutation and is performed in alignment with the heart, establishing devotional orientation and ritual propriety.
By disciplining bodily action into precise mudrā-forms that invoke sannidhya, the chapter links external ritual correctness (karma/ācāra) with inner devotion and concentration, supporting Dharma and ultimately aiding the pursuit of Mukti while enabling efficacious practice (Bhukti).