Adhyaya 22
Chapter 22 — स्नानविधिकथनं (Instruction on the Rite of Bathing)
ບົດນີ້ກໍານົດ “ສນານ” (ການອາບນ້ໍາພິທີ) ເປັນເຕັກນິກຈໍາເປັນກ່ອນການບູຊາ ໂດຍເຊື່ອມການຊໍາລະກາຍກັບວິໄນພາຍໃນທີ່ຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍມັນຕຣາ. ເລີ່ມດ້ວຍການເອົາດິນບໍລິສຸດ (mṛttikā) ດ້ວຍມັນຕຣາ Nṛsiṃha/Siṃha ແລ້ວແບ່ງອອກ ໃຊ້ສ່ວນໜຶ່ງເປັນ “ອາບນ້ໍາດ້ວຍໃຈ” (manaḥ-snāna) ຊີ້ວ່າຄວາມບໍລິສຸດເລີ່ມຈາກພາຍໃນ. ຫຼັງຈາກຈົມນ້ໍາແລະ ācamana ຜູ້ປະຕິບັດເຮັດ nyāsa ແລະສ້າງຂອບເຂດປົກປ້ອງ (rakṣā/digbandha) ດ້ວຍການສວດມັນຕຣາສິງ ພ້ອມກ່າວເຖິງສູດປົກປ້ອງທາງເລືອກ (Tvaritā ຫຼື Tripurā)។ ຈັດຈິດໃຈໃຫ້ຢູ່ໃນ Hari-jñāna ດ້ວຍມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ ແລ້ວປະພອມນ້ໍາ tīrtha ດ້ວຍ Vāsudeva-japa, ຊໍາລະກາຍດ້ວຍມັນຕຣາເວດ ແລະບູຊາເທວະຮູບ (mūrti)។ ຕໍ່ມາມີ aghamarṣaṇa, ນຸ່ງຜ້າສະອາດ, ຊໍາລະນ້ໍາທີ່ຝາມື, prāṇāyāma ພາຍໃຕ້ມັນຕຣາ Nārāyaṇa, arghya ດ້ວຍມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ, ແລະການຈັບຈິດສວດຊໍ້າຫຼາຍ ຮວມການເຊີນຈາກ yogapīṭha ໄປຫາ dikpāla, ṛṣi ແລະ pitṛ-gaṇa. ສຸດທ້າຍສົ່ງຄືນສັດທັງຫຼາຍໄປຕາມຖານະ, ຖອນ “ອະວະພິທີ” ແລະເຂົ້າສູ່ສະຖານບູຊາ ເພື່ອວາງແບບຢ່າງສນານປິດທ້າຍຕາມມູນມັນຕຣາ ໃຫ້ນໍາໄປໃຊ້ກັບ pūjā ອື່ນໆໄດ້ອີກ។
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वासुदेवादिपूजाकथनं नाम एकविंशतितमो ऽध्यायः अथ द्वाविंशो ऽध्यायः स्नानविधिकथनं नारद उवाच वक्ष्ये स्नानं क्रियाद्यर्थं नृसिंहेन तु मृत्तिकां गृहीत्वा तां द्विधा कृत्वा मनःस्नानमथैकया
ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 21 ຊື່ «ການບັນຍາຍການບູຊາວາສຸເທວະ ແລະອື່ນໆ» ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 22 «ຄໍາສອນວ່າດ້ວຍພິທີອາບນ້ໍາ». ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການອາບນ້ໍາ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງກິດຈະກໍາພິທີ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອໄດ້ນໍາດິນຊໍາລະ (mṛttikā) ດ້ວຍມັນຕຣານຣະສິງຫະ ແລະແບ່ງເປັນສອງສ່ວນ, ຄວນໃຊ້ສ່ວນໜຶ່ງເຮັດ «ອາບໃຈ» (manas-snāna)»។
Verse 2
निमज्याचम्य विन्यस्य सिंहेन कृतरक्षकः ह्रीं त्वरितायै, ह्रीं ऐं क्लीं सौ त्रिपुरा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कृतरक्षण इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विधिस्नानं ततः कुर्यात् प्राणायामपुरःसरं
ເມື່ອໄດ້ຈົມນ້ໍາ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວ, ວາງນຍາສະ (nyāsa) ຕາມກົດ, ຄວນສ້າງການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍສູດ «ສິງຫະ» (Siṃha). (ສະດຸດ) «Hrīṃ ແດ່ Tvaritā» ຫຼືຕາມອ່ານອື່ນທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ «Hrīṃ aiṃ klīṃ sau—Tripurā». ເມື່ອພິທີຄຸ້ມຄອງສໍາເລັດແລ້ວ, ຈຶ່ງເຮັດການອາບນ້ໍາຕາມວິທີ, ໂດຍມີປຣານາຍາມະ (prāṇāyāma) ນໍາໜ້າ।
Verse 3
हृदि ध्यायन् हरिज्ञानं मन्त्रेणाष्टाक्षरेण हि त्रिधा पाणितले मृत्स्नां दिग्बन्धं सिंहजप्ततः
ໃນໃຈກາງອົງ ພິຈາລະນາປັນຍາອັນຊ່ວຍກູ້ຂອງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະໃຊ້ມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ, ຄວນຕັກດິນ/ດິນຊໍາລະໃສ່ຝາມື 3 ຄັ້ງ; ດ້ວຍດິນທີ່ຖືກຈະປະດ້ວຍມັນຕຣາ «ສິງຫະ» ນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດດິກບັນທະ (digbandha) ຄືການຜູກມັດທິດທັງປວງເປັນຂອບເຂດຄຸ້ມຄອງ।
Verse 4
वासदेवप्रजप्तेन तीर्थं सङ्कल्प्य चालभेत् गात्रं वेदादिना मन्त्रैः सम्मार्ज्याराध्य मूर्तिना
ເມື່ອສະຫວັດສະຫວາຍນ້ຳດ້ວຍການຈັບປະ (japa) ພຣະນາມ/ມັນຕຣາ «ວາສຸເທວ» ແລ້ວ ໃຫ້ຕັ້ງສັງກັນປະໃຫ້ເປັນຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະຕັກຂຶ້ນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຊຳລະກາຍດ້ວຍມັນຕຣາເວດ ແລະມັນຕຣາອື່ນໆ ແລ້ວບູຊາພຣະເທວະຜູ້ປະທັບໃນຮູບ (ມູຣຕິ)។
Verse 5
कृत्वाघमर्षणं वस्त्रं परिधाय समाचरेत् विन्यस्य मन्त्रैर् द्विर्मार्ज्य पाणिस्थं जलमेव च
ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ ອະຄະມະຣະສະນະ (Aghamarṣaṇa) ແລ້ວ ໃຫ້ນຸ່ງຜ້າ ແລະປະພຶດຕາມພິທີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວາງນະຍາສະ (nyāsa) ດ້ວຍມັນຕຣາ ແລະເຊັດຊຳລະສອງຄັ້ງ ທັງນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນຝາມືດ້ວຍ।
Verse 6
नारायणेन संयम्य वायुमाघ्राय चोत्सृजेत् जलं ध्यायन् हरिं पश्चाद्दत्वार्घ्यं द्वादशाक्षरं
ໃຫ້ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈດ້ວຍມັນຕຣາ «ນາຣາຍະນະ» (Nārāyaṇa) ແລະສູດອາກາດເຂົ້າ ແລ້ວປ່ອຍອອກ. ພິຈາລະນາຮາຣິ (Hari) ໃນນ້ຳ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແລ້ວ ໃຫ້ສະຫວັດສະຫວາຍມັນຕຣາສິບສອງພະຍາງ (dvādaśākṣara).
Verse 7
जप्त्वान्याञ्छतशस्तस्य योगपीठादितः क्रमात् मन्त्रान् दिक्पालपर्यन्तानृषीन् पितृगणानपि
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຈັບປະມັນຕຣາອື່ນໆຂອງພິທີນັ້ນເປັນຮ້ອຍໆຄັ້ງ ຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ ໂຢຄະປີຖະ (yogapīṭha). ແລ້ວໃຫ້ສະຫວັດສະຫວາຍມັນຕຣາໄປຈົນເຖິງຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ແລະທັງບັນດາຣິສີ (ṛṣi) ກັບຫມູ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛgaṇa) ດ້ວຍ।
Verse 8
मनुष्यान् सर्वभूतानि स्थावरान्तान्यथावसेत् न्यस्य चाङ्गानि संहृत्य मन्त्रान्यागगृहं व्रजेत् एवमन्यासु पूजासु मूलाद्यैः स्नानमाचरेत्
ໃຫ້ສົ່ງກັບ (ວິສັຣຊະນະ) ມະນຸດ ແລະສັດທັງປວງ ຈົນເຖິງສິ່ງຢືນຢູ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໃຫ້ໄປສູ່ທີ່ຢູ່ອັນຄວນຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ແລະຮວບຮວມອົງປະກອບ (saṃhāra) ແລ້ວໄປຍັງຫ້ອງພິທີຍາກະ (yāgagṛha) ພ້ອມກັບການສະຫວັດສະຫວາຍມັນຕຣາ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນການບູຊາອື່ນໆ ກໍໃຫ້ປະກອບສະນານະ (snāna) ປິດທ້າຍ ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ ແລະມັນຕຣາຫຼັກອື່ນໆ।
Frequently Asked Questions
The chapter emphasizes a sequenced purification protocol—mṛttikā with Siṃha/Nṛsiṃha mantra, ācamana, nyāsa, rakṣā and digbandha, tīrtha-saṅkalpa via Vāsudeva-japa, aghamarṣaṇa, prāṇāyāma with Nārāyaṇa, and arghya with the dvādaśākṣara—showing how mantra and breath discipline structure ritual purity.
By making external bathing dependent on manaḥ-snāna and Hari-jñāna meditation, it frames ritual as inner transformation: protection (digbandha), mantra-japa, and prāṇāyāma stabilize attention and purity, preparing the practitioner for deity-worship that supports dharma, bhakti, and ultimately mokṣa.
The rite is organized around protective Siṃha/Nṛsiṃha formulas, the aṣṭākṣara (Hari-centered) mantra for inward focus, Vāsudeva-japa for consecrating tīrtha-water, Nārāyaṇa for breath restraint, and the dvādaśākṣara for arghya and continuation of the worship sequence.