Adhyaya 66: Nārada’s Journey to Śvetadvīpa and the Means of Attaining the Lord through the Pañcarātra

Verse 1

भद्राश्व उवाच । आश्चर्यं यदि ते किञ्चिद् विदितं दृष्टमेव वा । तन्मे कथय धर्मज्ञ मम कौतूहलं महत् ॥ ६६.१ ॥

ಭದ್ರಾಶ್ವನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಧರ್ಮಜ್ಞ! ನಿನಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನೀನೇ ಕಂಡಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು।

Verse 2

अगस्त्य उवाच । आश्चर्यभूतो भगवानेष एव जनार्दनः । तस्याश्चर्याणि दृष्टानि बहूनि विविधानि वै ॥ ६६.२ ॥

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಸ್ವರೂಪನು. ಅವನ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಬಹು ಅద్భುತಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ।

Verse 3

श्वेतद्वीपं गतः पूर्वं नारदः किल पार्थिव । सोऽपश्यच्छङ्खचक्राब्जान् पुरुषांस्तिग्मतेजसः ॥ ६६.३ ॥

ಹೇ ಪಾರ್ಥಿವ! ಹಿಂದೆ ನಾರದನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪುರುಷರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು।

Verse 4

अयं विष्णुरयं विष्णुरेष विष्णुः सनातनः । चिन्ताऽभूत्तस्य तां दृष्ट्वा कोऽस्मिन्विष्णुरिति प्रभुः ॥ ६६.४ ॥

“ಇವನೇ ವಿಷ್ಣು, ಇವನೇ ವಿಷ್ಣು; ಇವನೇ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣು.” ಎಂಬ ಪುನಃಪುನಃ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಪ್ರಭು ಕೇಳಿದನು— “ಇದರಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣು’ ಯಾರು?”

Verse 5

एवं चिन्तयतस्तस्य चिन्ता कृष्णं प्रति प्रभो । आराधयामि च कथं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ ६६.५ ॥

ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಚಿಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು— “ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಲಿ?”

Verse 6

येन वेद्मि परं तेषां देवो नारायणः प्रभुः । एवं संचिन्त्य दध्यौ स तं देवं परमेश्वरम् ॥ ६६.६ ॥

“ಅವರ ಎಲ್ಲರ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾನು ಯಾರ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೋ, ಆ ಪ್ರಭು ದೇವನು ನಾರಾಯಣನೇ”— ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಅವನು ಆ ಪರಮೇಶ್ವರ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು।

Verse 7

दिव्यं वर्षसहस्रं तु साग्रं ब्रह्मसुतस्तदा । ध्यायतस्तस्य देवोऽसौ परितोषं जगाम ह ॥ ६६.७ ॥

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು; ಆ ದೇವನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು।

Verse 8

उवाच च प्रसन्नात्मा प्रत्यक्षत्वं गतः प्रभुः । वरं ब्रह्मसुत ब्रूहि किं ते दद्मि महामुने ॥ ६६.८ ॥

ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನೇ, ವರವನ್ನು ಹೇಳು. ಹೇ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಏನು ನೀಡಲಿ?”

Verse 9

नारद उवाच । सहस्रमेकं वर्षाणां ध्यातस्त्वं भुवनेश्वर । त्वत्प्राप्तिर्येन तद् ब्रूहि यदि तुष्टोऽसि मेऽच्युत ॥ ६६.९ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭುವನೇಶ್ವರಾ! ಸಾವಿರ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ಅಚ್ಯುತಾ! ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳು.

Verse 10

देवदेव उवाच । पौरुषं सूक्तमास्थाय ये यजन्ति द्विजास्तु माम् । संहितामाद्यमास्थाय ते मां प्राप्स्यन्ति नारद ॥ ६६.१० ॥

ದೇವದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆದ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುವ ದ್ವಿಜರು, ಹೇ ನಾರದಾ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 11

अलाभे वेदशास्त्राणां पाञ्चरात्रोदितेन ह । मार्गेण मां प्रपश्यन्ते ते मां प्राप्स्यन्ति मानवाः ॥ ६६.११ ॥

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ದೊರೆಯದಾಗ, ಪಾಂಚರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ ದರ್ಶಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಮಾನವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 12

ब्राह्मणक्षत्रियविशां पाञ्चरात्रं विधीयते । शूद्रादीनां न तच्छ्रोत्रपदवीमुपयास्यति ॥ ६६.१२ ॥

ಪಾಂಚರಾತ್ರ ವಿಧಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಶೂದ್ರಾದಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಶ್ರುತಿ-ಅಧಿಕಾರದ ಪದವಿಗೆ ಏರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 13

एवं मयोक्तं विप्रेन्द्र पुराकल्पे पुरातनम् । पञ्चरात्रं सहस्राणां यदि कश्चिद् ग्रहीष्यति ॥ ६६.१३ ॥

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಾ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಪುರಾತನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೆ; ಸಾವಿರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬನು ಪಾಂಚರಾತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ…

Verse 14

कर्मक्षये च मां कश्चिद् यदि भक्तो भविष्यति । तस्य चेदं पञ्चरात्रं नित्यं हृदि वसिष्यति ॥ ६६.१४ ॥

ಕರ್ಮಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದರೆ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಂಚರಾತ್ರವು ನಿತ್ಯವೂ ವಾಸಮಾಡುವುದು.

Verse 15

इतरे राजसैर्भावैस्तामसैश्च समावृताः । भविष्यन्ति द्विजश्रेष्ठ मच्छासनपराङ्मुखाः ॥ ६६.१५ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಇತರರು ರಾಜಸ ಹಾಗೂ ತಾಮಸ ಭಾವಗಳಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ ನನ್ನ ಶಾಸನದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುವರು.

Verse 16

कृतं त्रेता द्वापरं च युगानि त्रीणि नारद । सत्त्वस्थां मां समेष्यन्ति कलौ रजस्तमोऽधिकाः ॥ ६६.१६ ॥

ಹೇ ನಾರದ! ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ, ದ್ವಾಪರ ಎಂಬ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ರಜಸ್-ತಮಸ್ ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 17

अन्यच्च ते वरं दद्मि शृणु नारद साम्प्रतम् । यदिदं पाञ्चरात्रं मे शास्त्रं परमदुर्लभम् । तद्भवान् वेत्स्यते सर्वं मत्प्रसादान्न संशयः ॥ ६६.१७ ॥

ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ಈಗ ಕೇಳು, ಹೇ ನಾರದ. ನನ್ನ ಈ ಪಾಂಚರಾತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಪರಮದುರ್ಲಭ; ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 18

वेदेन पाञ्चरात्रेण भक्त्या यज्ञेन च द्विज । प्राप्योऽहं नान्यथा वत्स वर्षकोट्यायुतैरपि ॥ ६६.१८ ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ವೇದ, ಪಾಂಚರಾತ್ರ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕವೇ ನಾನು ಪ್ರಾಪ್ಯನು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ವತ್ಸ—ಕೋಟ್ಯಯುತ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಸಹ.

Verse 19

एवमुक्त्वा स भगवान्नारदं परमेश्वरः । जगामादर्शनं सद्यो नारदोऽपि ययौ दिवम् ॥ ६६.१९ ॥

ಇಂತೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅತೀತನಾಗಿ ಅಂತರಧಾನನಾದನು; ನಾರದನೂ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು।