Adhyaya 34: Account of the Origin of the Ancestors (Pitṛs) and the Regulations for Śrāddha Offerings

Verse 1

महातपा उवाच । पितॄणां सम्भवं राजन् कथ्यमानं निबोध मे । पूर्वं प्रजापतिब्रह्मा सिसृक्षुर्विविधाः प्रजाः ॥ ३४.१ ॥

ಮಹಾತಪಾ ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಪಿತೃಗಳ ಉದ್ಭವದ ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೋ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿವಿಧ ಪ್ರಜைகளை ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ (ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು).

Verse 2

एकाग्रमनसा सर्वास्तन्मात्रा मनसा बहिः । कृत्वा परमकं ब्रह्म ध्यायन् सर्गेप्सुरुच्छकैः ॥ ३४.२ ॥

ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ತನ್ಮಾತ್ರಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 3

तस्यात्मनि तदा योगं गतस्य परमेष्ठिनः । तन्मात्रा निर्ययुर्देहाद् धूमवर्णाकृतित्विषः ॥ ३४.३ ॥

ಆ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಯೋಗಸಮಾಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಧೂಮವರ್ಣ, ಧೂಮಾಕೃತಿ ಮತ್ತು ಧೂಮದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳ ತನ್ಮಾತ್ರಗಳು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದವು.

Verse 4

पिबाम इति भाषन्तः सुरान् सोम इति स्म ह । ऊर्ध्वं जिगमिषन्तो वै वियत्संस्थास्तपस्विनः ॥ ३४.४ ॥

“ಕುಡಿಯೋಣ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಸುರೆಯನ್ನು “ಸೋಮ” ಎಂದು ಕರೆಯಿದರು; ಆಕಾಶಸ್ಥರಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೇಲೇರಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 5

तान्दृष्ट्वा सहसा ब्रह्मा तिर्यक्संस्थान उन्मुखान् । भवन्तः पितरः सन्तु सर्वेषां गृहमेधिनाम् ॥ ३४.५ ॥

ಅವರನ್ನು ಅಚಾನಕ ನೋಡಿ—ತಿರ್ಯಕ್ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಮೇಲ್ಮುಖರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು—ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: “ನೀವು ಎಲ್ಲ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಾಗಿರಿ।”

Verse 6

ऊर्ध्ववक्त्रास्तु ये तत्र ते नान्दीमुखसंज्ञिताः । वृद्धिश्राद्धेषु सततं पूज्या श्रुतिविधानतः ॥ ३४.६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ‘ಊರ್ಧ್ವವಕ್ತ್ರ’ರಾದವರು ‘ನಾಂದೀಮುಖ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ವೃದ್ಧಿ-ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ-ವಿಧಾನದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 7

अग्निं पुरस्कृतो यैस्तु ते द्विजा अग्निहोत्रिणः । नित्यैर्नैमित्तिकैः काम्यैः पार्वणैस्तर्पयन्तु तान् ॥ ३४.७ ॥

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜರು, ನಿತ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ-ಕಾಮ್ಯ-ಪಾರ್ವಣ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತರ್ಪಣಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 8

बहिःप्रवरणा ये च क्षत्रियास्तर्पयन्तु तान् । आज्यं पिबन्ति ये चात्र तानर्चयन्तु विषः सदा ॥ ३४.८ ॥

‘ಬಹಿಃ-ಪ್ರವರಣ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವರನ್ನು ತರ್ಪಣಗೊಳಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಆಜ್ಯ (ತುಪ್ಪ) ಕುಡಿಯುವವರನ್ನು ವೈಶ್ಯರು ಸದಾ ಅರ್ಚಿಸಲಿ।

Verse 9

ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञाताः शूद्राः स्वपितॄणामतः । तानेवार्चयतां सम्यग्विधिमन्त्रबहिष्कृताः ॥ ३४.९ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಶೂದ್ರರು ತಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ವಿಧಿಕ್ರಮ ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಜ್ರಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ಗా ಅರ್ಚಿಸಲಿ।

Verse 10

anAhitAgnayo ye cha brahmakShatravisho narAH | svakAlinaste.archayantu lokAgnipurataH sadA || 34.10 ||

ಅನಾಹಿತಾಗ್ನಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಕ್ಷತ್ರಿಯ-ವೈಶ್ಯರು ತಮ್ಮ ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಲೋಕಾಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ (ಪಿತೃಗಳನ್ನು) ಅರ್ಚಿಸಲಿ।

Verse 11

इत्येवं पूजिता यूयमिष्टान् कामान् प्रयच्छत । आयुः कीर्तिं धनं पुत्रान् विद्यामभिजनं स्मृतिम् ॥ ३४.११ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೀವು ಪೂಜಿತರಾದ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ—ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಧನ, ಪುತ್ರರು, ವಿದ್ಯೆ, ಉನ್ನತ ಕುಲಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ದೃಢ ಸ್ಮೃತಿ।

Verse 12

इत्युक्त्वा तु तदा ब्रह्मा तेषां पन्थानमाकरॊत् । दक्षिणायनसंज्ञं तु पितॄणां च पितामहः ॥ ३४.१२ ॥

ಇಂತೆ ಹೇಳಿ ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು—ಅದು ‘ದಕ್ಷಿಣಾಯನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹನು ಅದನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಯಮಿಸಿದನು।

Verse 13

तूष्णीं ससर्ज भूतानि तमूचुः पितरस्ततः । वृत्तिं नो देहि भगवन् यया विन्दामहे सुखम् ॥ ३४.१३ ॥

ಅವನು ಮೌನವಾಗಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪಿತೃಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಹೇ ಭಗವನ್, ನಾವು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಒಂದು ವೃತ್ತಿ (ಜೀವಿಕೋಪಾಯ) ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ।”

Verse 14

ब्रह्मा उवाच । अमावास्यादिनं वोऽस्तु तस्यां कुशतिलोदकैः । तर्पिता मानुषैस्तृप्तिं परां गच्छथ नान्यथा ॥ ३४.१४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಿಮಗಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಲಿ; ಆ ದಿನ ಮಾನವರು ಕುಶಾ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ನೀವು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 15

तिलाः देयास्तथैतस्यामुपोष्य पितृभक्तितः । परं तस्य सन्तुष्टा वरं यच्छत मा चिरम् ॥ ३४.१५ ॥

ಅದೇ (ಅಮಾವಾಸ್ಯ) ದಿನ ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಪರಮ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ।