Adhyaya 33: The Origin of Rudra, the Disruption of Dakṣa’s Sacrifice, and the Establishment of Paśupati

Verse 1

श्रीवराह उवाच । अथापरां रुद्रसम्भूतिमाद्यां शृणुष्व राजन्निति सोऽभ्युवाच । महातपाः प्रीतितो धर्म्मदक्षः क्षमास्त्रधारी ऋषिरुग्रतेजाः ॥ ३३.१ ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜನ್! ಈಗ ರುದ್ರನ ಆದ್ಯ ಸಂಭೂತಿಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು—ಎಂದು ಅವನು ಉವಾಚ. (ಅಲ್ಲಿ) ಒಬ್ಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಇದ್ದನು—ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ, ಕ್ಷಮೆಯೆಂಬ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿ।

Verse 2

जातः प्रजानां पतिरुग्रतेजा ज्ञानं परं तत्त्वभावं विदित्वा । सृष्टिं सिसृक्षुः क्षुभितोऽतिकोपाद् वृद्धिकाले जगतः प्रकामम् ॥ ३३.२ ॥

ಅವನು ಪ್ರಜಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವಾದ ತತ್ತ್ವಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೃಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಉದ್ವಿಗ್ನನಾದನು. ಜಗತ್ತಿನ ವೃದ್ಧಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸಿತು.

Verse 3

तपस्यतोऽतः स्थिरकीर्तिः पुराणो रजस्तमोद्ध्वस्तगतिर्बभूव । वरो वरेण्यो वरदः प्रतापी कृष्णारुणः पुरुषः पिङ्गनेत्रः ॥ ३३.३ ॥

ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ಸ್ಥಿರಕೀರ್ತಿಯ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನ ಗತಿ ರಜಸ್ಸು-ತಮಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಿಸುವುದಾಗಿ ಆಯಿತು. ಅವನು ವರಸ್ವರೂಪ, ವರೆಣ್ಯ, ವರದ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ; ಕೃಷ್ಣಾರుణ ವರ್ಣದ, ಪಿಂಗಲ ನೇತ್ರಗಳ ಪುರುಷನು.

Verse 4

रुदन्नुक्तो ब्रह्मणा मा रुद त्वं रुद्रस्ततोऽसावभवत् पुराणः । नयस्र्व सृष्टिं विततस्वरूपां भवान् समर्थोऽसि महानुभाव ॥ ३३.४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು “ಅಳಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಪುರಾತನ ‘ರುದ್ರ’ನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಓ ಮಹಾನುಭಾವನೇ! ವಿಸ್ತೃತ ಸ್ವರೂಪಗಳಿರುವ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸು; ನೀನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನು.

Verse 5

इत्युक्तमात्रः सलिले ममज्जमग्ने ससर्जात्मभवाय दक्षः । कस्थे तदा देववरे वितेनुः सृष्टिं तु ते मानसाः ब्रह्मजाताः ॥ ३३.५ ॥

ಇಂತೆ ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ದಕ್ಷನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನಿಮಗ್ನನಾಗಿ ಆತ್ಮಭವ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಿಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ಮಾನಸಪುತ್ರರು, ಬ್ರಹ್ಮಜಾತರು, ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.

Verse 6

तस्यां तटायां तु सुराधिपे तु पैतामहं यज्ञवरं प्रकामम् । मग्नः पुरा यत्सलिले स रुद्रः उत्सृज्य विश्वं तु सुरान् सिसृक्षुः ॥ ३३.६ ॥

ಆ ತಟಾಕದಲ್ಲಿ, ಸುರಾಧಿಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞವು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಅದೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ನಿಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನು; ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದನು.

Verse 7

सुस्राव यज्ञं सुरसिद्धयक्षानुपागतान् क्रोधवशं जगाम । मन्युं प्रदीप्तं परिभाव्य केन सृष्टं जगन्मां व्यतिरिच्य मोहात् ॥ ३३.७ ॥

ಯಜ್ಞವು ಹರಿದುಬಂತು; ದೇವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು ಸಮೀಪಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಅದು ಕ್ರೋಧವಶವಾಯಿತು. ಆ ಜ್ವಲಿತ ಮನ್ಯುವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ—ಮೋಹದಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಯಾರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು?

Verse 8

हा हेति शोक्ते ज्वलनार्चिषस्तु तत्राभवन् क्षुद्रपिशाचसङ्घा । वेतालभूतानि च योगिसङ्घाः ॥ ३३.८ ॥

ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಲಿತ ಜಿಹ್ವೆಗಳು ‘ಹಾ! ಹೇ!’ ಎಂದು ಕೂಗಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷುದ್ರ ಪಿಶಾಚರ ಗುಂಪುಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ಜೊತೆಗೆ ವೇತಾಳಗಳು, ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳ ಸಂಘಗಳೂ ಮೂಡಿದವು.

Verse 9

घनं यदा तैर् विततं वियच्च भूमिश्च सर्वाश्च दिशश्च लोकाः । तदा स सर्वज्ञतया चकार धनुश्चतुर्विंशतिहस्तमात्रम् ॥ ३३.९ ॥

ಅವರಿಂದ ಆಕಾಶವು ಘನವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಭೂಮಿ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ, ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವದ ಬಲದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 10

गुणं त्रिवृत्तं च चकार रोषादादत्त दिव्ये च धनुर्गुणं च । ततश्च पूष्णो दशनानविध्यद्भगस्य नेत्रे वृषणौ क्रतोश्च ॥ ३३.१० ॥

ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನು ತ್ರಿವೃತ್ತ ಧನುರ್ಗುಣವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದಿವ್ಯ ಧನುರ್ಗುಣವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪೂಷನನ ದಂತಗಳನ್ನು ಮುರಿದನು, ಭಗನ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಕ್ರತುಗಳ ವೃಷಣಗಳನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 11

स विद्धबीजो व्यपयात्क्रतुश्च मार्गं वायुर्धारधन् यज्ञवाटात् । देवाश्च सर्वे पशुपतिमुपेयुर्जग्मुश्च सर्वे प्रणतिं भवस्य ॥ ३३.११ ॥

ಅವನ ಬೀಜ (ಶಕ್ತಿ) ವಿಧ್ಧವಾದುದರಿಂದ ಅವನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಕ್ರತು (ಯಜ್ಞಕರ್ಮ)ವೂ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು. ವಾಯು ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯಜ್ಞವಾಟದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು. ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗಿ, ಭವ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು.

Verse 12

आगम्य तत्रैव पितामहस्तु भवम् प्रतीतः सम्परिष्वज्य देवान् । भक्त्योपेतान् वीक्षयद् देवदेवान् विज्ञानमन्तः कुरु वीरबाहो ॥ ३३.१२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭವ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ದೇವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು. ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೊಡನೆ ದೇವದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು— “ಓ ವೀರಬಾಹೋ, ನಿನ್ನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ವಿವೇಕ-ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.”

Verse 13

रुद्र उवाच । सृष्टः पूर्वं भवताऽहं न चेमे कस्मान्न भागं परिकल्पयन्ति । यज्ञोद्भवं तेन रुषा मयेमे हृतज्ञानाः विकृताः देवदेव ॥ ३३.१३ ॥

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು— “ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ಮೊದಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇವರು ನನಗೆ ಪಾಲನ್ನು ಏಕೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಯಜ್ಞದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದೆ; ಹೇ ದೇವದೇವ, ಇವರು ಜ್ಞಾನವಂಚಿತರಾಗಿ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕೃತರಾದರು।”

Verse 14

ब्रह्मा उवाच । देवाḥ शम्भुं स्तुतिभिर्ज्ञानहेतोः यजध्वमुच्चैरसुराश्च सर्वे । येन रुद्रो भगवांस्तोṣमेति सर्वज्ञता तोṣमात्रस्य च स्यात् ॥ ३३.१४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದೇವರೇ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಅಸುರರೂ, ಜ್ಞಾನಹೇತುವಾಗಿ ಶಂಭುವನ್ನು ಉನ್ನತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿರಿ. ಇದರಿಂದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ತೃಪ್ತನಾಗುವನು; ಆ ತೃಪ್ತಿಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।”

Verse 15

इत्युक्तास्तेन ते देवाः स्तुतिं चक्रुर्महात्मनः ॥ ३३.१५ ॥

ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ದೇವರುಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

Verse 16

देवा ऊचुः । नमो देवातिदेवाय त्रिनेत्राय महात्मने । रक्तपिङ्गलनेत्राय जटामुकुटधारिणे ॥ ३३.१६ ॥

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ದೇವಾತಿದೇವನಾದ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರಕ್ತ-ಪಿಂಗಲ ನೇತ್ರವಿರುವ, ಜಟಾಮುಕುಟ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.”

Verse 17

भूतवेतालजुष्टाय महाभोगोपवीतिने । भीमाट्टहासवक्त्राय कपर्दिन् स्थाणवे नमः ॥ ३३.१७ ॥

ಸ್ಥಾಣು (ಶಿವ)ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಭೂತ‑ವೇತಾಳರಿಂದ ಸೇವಿತನಾದವನು, ಮಹಾಸರ್ಪವನ್ನು ಉಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸುವವನು, ಭೀಕರ ಅಟ್ಟಹಾಸಮುಖನಾದವನು, ಜಟಾಧಾರಿ ಕಪರ್ಧಿ।

Verse 18

पूष्णो दन्तविनाशाय भगनेत्रहने नमः । भविष्यवृषचिह्नाय महाभूतपते नमः ॥ ३३.१८ ॥

ಪೂಷಣನ ದಂತವಿನಾಶಕರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಗನ ನೇತ್ರಹಂತಕರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೃಷಭಚಿಹ್ನಧಾರಿಯಾದ ಮಹಾಭೂತಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 19

भविष्यत्रिपुरान्ताय तथान्धकविनाशिने । कैलासवरवासाय करिकृत्तिनिवासिने ॥ ३३.१९ ॥

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನಾಗುವವನಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಧಕವಿನಾಶಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿವಾಸ ಕೈಲಾಸವಿರುವವನಿಗೆ, ಗಜಚರ್ಮಧಾರಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 20

विकरालोर्ध्वकेशाय भैरवाय नमो नमः । अग्निज्वालाकरालाय शशिमौलिकृते नमः ॥ ३३.२० ॥

ವಿಕರಾಳರೂಪ, ಊರ್ಧ್ವಕೇಶಧಾರಿಯಾದ ಭೈರವನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ. ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲಗಳಿಂದ ಭೀಕರನಾದವನಿಗೆ, ಶಶಿಯನ್ನು ಮೌಲಿಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 21

भविष्यकृतकापालिव्रताय परमेष्ठिने । तथा दारुवनध्वंसकारिणे तिग्मशूलिने ॥ ३३.२१ ॥

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಲಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಾರುವನವನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶೂಲಧಾರಿಗೇ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 22

क्रीतकङ्कणभोगेन्द्र नीलकण्ठ त्रिशूलिने । प्रचण्डदण्डहस्ताय वडवाग्निमुखाय च ॥ ३३.२२ ॥

ಸಂಪಾದಿತ ಕಂಕಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದವನು, ಭೋಗೇಂದ್ರ (ನಾಗ)ವನ್ನು ಆಭರಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ನೀಲಕಂಠ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ಪ್ರಚಂಡ ದಂಡಹಸ್ತ ಮತ್ತು ವಡವಾಗ್ನಿಸಮಾನ ಮುಖವಿರುವ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 23

वेदान्तवेद्याय नमो यज्ञमूर्ते नमो नमः । दक्षयज्ञविनाशाय जगद्भयकराय च ॥ ३३.२३ ॥

ವೇದಾಂತದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಯಜ್ಞಮೂರ್ತಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ। ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿನಾಶಕನಿಗೂ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಭಯಭಕ್ತಿ ಉಂಟುಮಾಡುವವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 24

विश्वेश्वराय देवाय शिवशम्भुभवाय च । कपर्दिने करालाय महादेवाय ते नमः ॥ ३३.२४ ॥

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದೇವ, ಶಿವ-ಶಂಭು-ಭವ, ಜಟಾಧಾರಿ, ಕರಾಳ (ಭಯಂಕರ) ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 25

एवं देवैः स्तुतः शम्भुरुग्रधन्वा सनातनः । उवाच देवदेवोऽहं यत्करोमि तदुच्यताम् ॥ ३३.२५ ॥

ಈ ರೀತಿ ದೇವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಂಭು—ಸನಾತನ, ಉಗ್ರ ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದವನು—ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ದೇವದೇವನು; ನಾನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಿ.”

Verse 26

देवा ऊचुः । वेदशास्त्राणि विज्ञानं देहि नो भव माचिरम् । यज्ञं सरहस्यं नो यदि तुष्टोऽसि नः प्रभो ॥ ३३.२६ ॥

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು: “ಪ್ರಭೋ, ತಡಮಾಡದೆ ನಮಗೆ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿವೇಕಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ನೀನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ರಹಸ್ಯಾರ್ಥসহಿತ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸು.”

Verse 27

महादेव उवाच । भवन्तः पशवः सर्वे भवन्तु सहिताः इति । अहं पतिर् वो भवतां ततो मोक्षम् अवाप्स्यथ । तथेति देवास् तं प्राहुस् ततः पशुपतिर् भवत ॥ ३३.२७ ॥

ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದನು— “ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಪಶುಗಳು (ಬಂಧಿತ ಜೀವಿಗಳು) ಆಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇರಿರಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪತಿ (ಸ್ವಾಮಿ) ಆಗುವೆನು; ಆಗ ನೀವು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.” ದೇವರುಗಳು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದರು; ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಪಶುಪತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 28

ब्रह्मा पशुपतिं प्राह प्रसन्नेनान्तरात्मना । चतुर्दशी ते देवेश तिथिरस्तु न संशयः ॥ ३३.२८ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಪಶುಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದೇವೇಶ! ಚತುರ್ದಶೀ ನಿನ್ನ ತಿಥಿಯಾಗಿರಲಿ; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.”

Verse 29

तस्यां तिथौ भवन्तं ये यजन्ते श्रद्धयान्विताः । उपोष्य पश्चाद्भुञ्जीयाद्गोधूमान्नेन वै द्विजान् ॥ तस्य त्वं तुष्टिमापन्नो नय स्थानमनुत्तमम् ॥ ३३.२९ ॥

ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಮೊದಲು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಗೋಧೂಮ (ಗೋಧಿ) ಅನ್ನದಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅನುತ್ತಮ ಧಾಮಕ್ಕೆ ನಡೆಸು.

Verse 30

एवमुक्तस्तदा रुद्रो ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । दन्तान् नेत्रे फले प्रादाद्भगपूष्णोः क्रतोरपि । परिज्ञानं च सकलं स प्रादाच्च सुरेष्वपि ॥ ३३.३० ॥

ಅವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ರುದ್ರನು ಭಗ, ಪೂಷನ್ ಮತ್ತು ಕ್ರತು ಅವರಿಗೆ ದಂತಗಳು, ನೇತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯಾಫಲ (ಯಜ್ಞಫಲ)ವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಜ್ಞಾನ (ಸಮ್ಯಕ್ ಬೋಧ)ವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 31

एवं रुद्रस्य सम्भूतिः सम्भूता ब्रह्मणः पुरा । अनेनैव प्रयोगेन देवानां पतिरुच्यते ॥ ३३.३१ ॥

ಹೀಗೆ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ರುದ್ರನ ಸಂಭೂತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಇದೇ ಪ್ರಯೋಗ (ಉಕ್ತಿರೀತಿ)ದಿಂದ ಅವನು ‘ದೇವರ ಪತಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

यश्चैनं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात् ॥ ३३.३२ ॥

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯವೂ ಈ ಪಾಠವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

॥ इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ॥ ३३ ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 34

ಇಂತೆ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।