Adhyaya 218: Index of Topics and Reading Protocols (Anukramaṇikā Chapter)

Verse 1

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

ಯಮುನೆಯ ಉಗಮದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಂಜರದ ಉತ್ಪತ್ತಿ; ಗಂಗೆಯ ಉಗಮದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಬನ ಶಾಪ.

Verse 2

समाप्तमिदं वराहमहापुराणम् ॥ अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः ॥ त्रिःसप्तषट्क्षितिमिते नृपविक्रमस्य काले गते भगवतो हरिबोधनस्य ॥ वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम् ॥

ಈ ವರಾಹ ಮಹಾಪುರಾಣವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು. ಈಗ ಪುರಾಣಪಠಣಾದಿ ವಿಷಯಗಳ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕಾ ಅಧ್ಯಾಯ. 3-7-6 (ಕಾಲಸಂಕೇತ)ದಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ನೃಪ ವಿಕ್ರಮನ ಕಾಲವು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯ ಬೋಧನಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವೀರೇಶ್ವರನೊಂದಿಗೆ ಮಾಧವಭದ್ರನಾಮಕನು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವರಾಹಕಥಿತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಲಿಖಿಸಿದನು.

Verse 3

समाप्तं वाराहं महापुराणं शुभम् ॥ यादृशं पुस्तके दृष्टं तादृशं लिखितं मया ॥ यदि शुद्धमशुद्धं वा मम दोषो न विद्यते ॥

ಶುಭವಾದ ವಾರಾಹ ಮಹಾಪುರಾಣವು ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಮಾದರಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಂಡೆನೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ—ನನ್ನ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

Verse 4

वराहस्य पुराणस्य वृत्तान्तान् प्रब्रवीम्यहम् ॥ आदौ सम्बन्धकथनं वृत्तान्तश्चादिकल्पकः ॥

ನಾನು ವರಾಹಪುರಾಣದ ವೃತ್ತಾಂತಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲು ಸಂಬಂಧಕಥನ, ನಂತರ ಆದಿಕಲ್ಪದ ವೃತ್ತಾಂತ.

Verse 5

आदिसृष्टिस्ततः प्रोक्ता चरितं दुर्जनस्य च ॥ वृत्तान्तोद्देशभागश्च श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥

ಅನಂತರ ಆದಿಸೃಷ್ಟಿಯ ಉಪದೇಶವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ದುರ್ಜನನ ಚರಿತ್ರೆಯೂ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮುಂದೆ ವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸೂಚನಾ-ಭಾಗ, ನಂತರ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪ (ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿ) ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 6

आदिवृत्तान्तकथने सारमाख्यानमेव च ॥ महातपोपाख्यानं च अग्न्युत्पत्तिस्ततः परम् ॥

ಆದಿ ವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಸಾರಮಯ ಆಖ್ಯಾನವೂ ಇದೆ; ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನ (ಮಹಾನ್ ತಪಸ್ಸು) ಉಪಾಖ್ಯಾನವೂ, ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ವರ್ಣನೆಯೂ ಇದೆ.

Verse 7

अश्विनोरपि चोत्पत्तिः गौर्युत्पत्तिस्तथैव च ॥ विनायकस्य चोत्पत्तिर्नागोत्पत्तिस्तथैव च ॥

ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಗೌರಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ; ವಿನಾಯಕನ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಮತ್ತು ನಾಗಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ (ವಿಷಯಗಳಾಗಿ) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 8

स्कन्दोत्पत्तिश्च भानोष्च उत्पत्तिः समुदाहृता ॥ कामादीनां तथोत्पत्तिः देव्युत्पत्तिस्तथैव च ॥

ಸ್ಕಂದನ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ)ನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಮಾದಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಮತ್ತು ದೇವಿಯ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ।

Verse 9

धनदस्य तथोत्पत्तिः परापरविनिर्णयः ॥ धर्मोत्पत्तिस्तथोत्पत्ती रुद्रस्य च ततः स्मृता ॥

ಧನದ (ಕುಬೇರ)ನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ, ಪರ-ಅಪರ (ಉನ್ನತ-ಅಧಮ)ಗಳ ನಿರ್ಣಯವೂ; ಧರ್ಮದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ, ನಂತರ ರುದ್ರನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯೂ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 10

सोमोत्पत्तिरहस्यं च क्षितेश्चापि समासतः ॥ उक्तः प्रागितिहासश्च व्याधोपाख्यानमेव च ॥

ಸೋಮೋದ್ಭವದ ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವೃತ್ತಾಂತವೂ, ವ್ಯಾಧ (ಬೇಟೆಗಾರ) ಉಪಾಖ್ಯಾನವೂ ಸಹ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 11

ततः सत्यतपोपाख्या मत्स्यद्वादशिका तथा ॥ कूर्मद्वादशिका चापि वराहद्वादशी तथा ॥

ಅನಂತರ ಸತ್ಯತಪಸ್ಸಿನ ಉಪಾಖ್ಯಾನ ಬರುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ಸ್ಯ ದ್ವಾದಶಿಕಾ, ಕೂರ್ಮ ದ್ವಾದಶಿಕಾ ಮತ್ತು ವರಾಹ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 12

कृष्णद्वादशिका चापि बुद्धद्वादशिका तथा ॥ कल्कि द्वादशिका चापि पद्मनाभस्य द्वादशी ॥

ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾದಶಿಕವೂ, ಬುದ್ಧ ದ್ವಾದಶಿಕವೂ; ಕಲ್ಕಿ ದ್ವಾದಶಿಕ ಮತ್ತು ಪದ್ಮನಾಭನ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 13

ततो व्रतं धराण्याश्च गीतागस्त्यस्य चोत्तमा ॥ पशुपालस्य चाख्यानं भर्तृप्राप्तिव्रतं तथा ॥

ನಂತರ ಧರಾಣಿಯ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗೀತಾ/ಉಪದೇಶ; ಪಶುಪಾಲ (ಗೋಪಾಲ)ನ ಕಥನ ಹಾಗೂ ಭರ್ತೃಪ್ರಾಪ್ತಿ ವ್ರತವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

शुभव्रतं धन्यव्रतं कान्तिव्रतमतः स्मृतम् ॥ सौभाग्यव्रतमाख्यातमविघ्नव्रतमेव च

ನಂತರ ಶುಭವ್ರತ, ಧನ್ಯವ್ರತ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿವ್ರತ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಸೌಭಾಗ್ಯವ್ರತ ಹಾಗೂ ಅವಿಘ್ನವ್ರತವೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

शान्तिव्रतं कामव्रतमारोग्यव्रतमेव च ॥ पुत्रप्राप्तिव्रतं शौर्यव्रतं वै सार्वभौमिकम्

ಶಾಂತಿವ್ರತ, ಕಾಮವ್ರತ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವ್ರತ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿವ್ರತ ಹಾಗೂ ಶೌರ್ಯವ್ರತ—ಇವುಗಳನ್ನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕವಾದ ವ್ರತವೆಂದು ಕೂಡ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 16

पुराणस्तवनं चैव नारायणेश्वरेण च ॥ रुद्रगीता ततः पुंसां प्रकृतिश्चापि निर्णयः

ನಂತರ ಪುರಾಣಸ್ತವನ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣೇಶ್ವರನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಭಾಗ; ಆಮೇಲೆ ರುದ್ರಗೀತಾ, ಹಾಗೆಯೇ ಜನರ ಪ್ರಕೃತಿ ಕುರಿತು ನಿರ್ಣಯ—ಪ್ರಕೃತಿ-ನಿರ್ಣಯವೂ—ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 17

ततो भुवनकोशस्य वर्णनं समुदाहृतम् ॥ जम्बूद्वीपस्य मर्यादावर्णनं परिकार्तितम्

ನಂತರ ಭುವನಕೋಶದ ವರ್ಣನೆ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜಂಬೂದ್ವೀಪದ ಮર્યಾದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮ-ಸೀಮೆಗಳ ವರ್ಣನೆ ವಿಶದವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 18

भारतादिसमुद्देशः सृष्टिसम्भाग एव च ॥ नारदस्य च संवादो महिषेण प्रकीर्तितः

ಭಾರತಾದಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಗಣನೆ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಭಾಗಗಳ ವರ್ಣನೆಯೂ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಿಷನು ಹೇಳಿದ ನಾರದ ಸಂವಾದವೂ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 19

शक्तिमाहात्म्यकथनं महिषासुरघातनम् ॥ रुद्रमाहात्म्यकथनं पर्वाध्यायस्ततः परम्

ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಕಥನ ಮತ್ತು ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರ; ನಂತರ ರುದ್ರನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಕಥನ; ಆಮೇಲೆ ಪರ್ವತವಿಷಯಕ ಅಧ್ಯಾಯವು ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 20

श्वेतोपाख्यानमत्रोक्तं तिलधेनुविधिस्ततः ॥ जलधेनोरसधेनोर्गुडधेनोर्विधिः परम्

ಇಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತೋಪಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ತಿಲ-ಧೇನು ದಾನದ ವಿಧಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅನಂತರ ಜಲ-ಧೇನು, ರಸ-ಧೇನು ಮತ್ತು ಗುಡ-ಧೇನು ದಾನಗಳ ಪರಮ ವಿಧಿಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 21

धान्यधेनुश्च भगवच्छास्त्रलक्षणमेव च ॥ विष्णोस्तोत्रं ततो नाना प्रश्नाः प्रोक्ता हरिं प्रति

ಧಾನ್ಯ-ಧೇನು ದಾನವೂ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರದ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಂತರ ವಿಷ್ಣುಸ್ತೋತ್ರ, ಅನಂತರ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಾನಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 22

ततो भागवतानां च लक्षणं परिकीर्तितम् ॥ लक्षणं सुखदुःखानां द्वात्रिंशदपराधकाः

ನಂತರ ಭಾಗವತರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತೆರಡು ವಿಧದ ಅಪರಾಧಗಳೂ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 23

नानामन्त्रास्ततः प्रोक्ता देवोपकरणे विधिः ॥ भोज्याभोज्यस्य कथनं सन्ध्योपस्थानकारणम्

ಅನಂತರ ನಾನಾ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ದೇವೋಪಕರಣಗಳ (ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿ) ವಿಧಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭೋಜ್ಯ-ಅಭೋಜ್ಯ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೋಪಸ್ಥಾನ (ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ) ಮಾಡುವ ಕಾರಣವೂ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 24

वियोनिगर्भमोक्षश्च कोकामुखप्रशंसनम् ॥ भगवच्छास्त्रकथने माहात्म्यं पुष्पगन्धयोः

ವಿಯೋನಿ-ಗರ್ಭ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕೋಕಾಮುಖನ ಪ್ರಶಂಸೆ (ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ). ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಕಥನದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 25

रूपकारणमत्रोक्तं मायाचक्रं ततः परम् ॥ कुब्जाम्रकस्य माहात्म्यं वर्णदीक्षा ततः परम्

ಇಲ್ಲಿ ರೂಪದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ‘ಮಾಯಾಚಕ್ರ’ವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಕುಬ್ಜಾಮ್ರಕದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ನಂತರ ವರ್ಣದೀಕ್ಷೆ (ವರ್ಣಸಂಬಂಧಿತ ದೀಕ್ಷೆ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 26

कङ्क्रीताञ्जनदर्पाणां मन्त्राः प्रोक्तास्ततः परम् ॥ राजान्नभक्षणे प्रायश्चित्तं प्रोक्तं ततः परम्

ನಂತರ ಕಙ್ಕ್ರೀತ, ಅಂಜನ (ಕಾಜಲ್) ಮತ್ತು ದರ್ಪಣಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ‘ರಾಜಾನ್ನ’ ಭಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 27

दन्तकाष्ठाद्यकरणे प्रायश्चित्तं ततः परम् ॥ शवादिस्पर्शने मन्त्रत्यागे चोक्तं ततः परम्

ನಂತರ ದಂತಕಾಷ್ಠಾದಿ (ನಿತ್ಯಕರ್ಮ) ಮಾಡದೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಶವಾದಿ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರತ್ಯಾಗ ಕುರಿತು ವಿಧಿಸಲಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 28

नीलवस्त्रपरिधाने क्रोधयुक्तस्य चार्चने ॥ रक्तवस्त्रपरिधाने अन्धकारे प्रपूजने

ನೀಲ ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ ಕುರಿತು, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೋಧಯುಕ್ತನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಅರ್ಚನೆ ಕುರಿತು; ರಕ್ತ ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ ಕುರಿತು, ಮತ್ತು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ ಕುರಿತು (ನಿಯಮಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ).

Verse 29

कृष्णवस्त्रपरिधाने धौतवस्त्रस्य धारणे ॥ क्रोडादिमांसभक्षे च प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

ಕೃಷ್ಣ ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ, ಧೌತ (ತೊಳೆಯಲಾದ) ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ, ಹಾಗೂ ಕ್ರೋಡ (ವರಾಹ) ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣೆ—ಇವುಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 30

पिण्याकभक्षणे चैव उपानद्गूढपादके ॥ भगवच्छास्त्रविहिताकरणे शोधने ततः

ಪಿಣ್ಯಾಕ (ಎಣ್ಣೆಖಳಿ) ಭಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಪಾದರಕ್ಷೆ ಧರಿಸಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಇಡುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಯಮಗಳಿವೆ; ಅನಂತರ ಭಗವಚ್ಚಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ ಅದರ ಶುದ್ಧಿ/ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 31

सूकरक्षेत्रमहिमा ततो जम्बूकगृध्रयोः ॥ खञ्जरीटस्य चाख्यानं पुनः कोकामुखस्य च

ನಂತರ ಸೂಕರಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ, ಬಳಿಕ ನರಿ ಮತ್ತು ಗಿಡುಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಸಂಗ; ಖಂಜರೀಟನ ಆಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಕೋಕಾಮುಖನ ಕಥೆ (ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ)।

Verse 32

बदरीषण्डमाहात्म्यं गुह्यधर्मप्रकीर्तनम् ॥ मन्दारगुह्यमहिमा शालग्रामप्रसंशनम्

ಬದರೀ ವನದ ಮಹಿಮೆ, ಗುಹ್ಯಧರ್ಮದ ಪ್ರಕೀರ್ತನೆ; ಮಂದಾರದ ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಶಾಲಗ್ರಾಮದ ಪ್ರಶಂಸೆ (ಹೇಳಲಾಗಿದೆ)।

Verse 33

सोमेश्वरस्य महिमा मुक्तिक्षेत्रस्य चापि हि ॥ त्रिवेण्याश्चैव माहात्म्यं माहात्म्यं गण्डकीभवम्

ಸೋಮೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ‘ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರ’ದ ಮಹಿಮೆಯೂ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿವೇಣಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಗಂಡಕಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ (ಹೇಳಲಾಗಿದೆ)।

Verse 34

चक्रतीर्थस्य महिमा हरिक्षेत्रसमुद्भवः ॥ देवरदस्य चाख्यानं रुरुक्षेत्रस्य चापि हि

ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ, ಹರಿಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಹ್ರದದ ಆಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ರುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ವಿವರಣೆಯೂ (ಇದೆ)।

Verse 35

गोनिष्क्रमस्य महिमा द्वारवत्यास्ततः परम् ॥ तत्रत्य तीर्थमहिमा लौहार्गलमतः परम्

ಅನಂತರ ಗೋನಿಷ್ಕ್ರಮದ ಮಹಿಮೆ, ಬಳಿಕ ದ್ವಾರವತೀ ವರ್ಣನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ತೀರ್ಥಗಳ ಮಹಿಮೆ, ನಂತರ ಲೌಹಾರ್ಗಲದ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 36

मथुरातीर्थमाहात्म्यं प्रादुर्भावस्तथैव च ॥ यमुनातीर्थमाहात्म्यमक्रूरस्य च तीर्थकम्

ಮಥುರಾ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಮುನಾ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ, ಹಾಗೂ ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತೀರ್ಥವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 37

देवारण्यस्य माहात्म्यं चक्रतीर्थस्य चोत्तमम् ॥ कपिलस्यापि महिमा तथा गोवर्धनस्य च

ದೇವಾರಣ್ಯದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಹಿಮೆ; ಕಪಿಲನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಹಿಮೆ, ಹಾಗೂ ಗೋವರ್ಧನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 38

तथा आख्यायिकायुक्तं विश्रान्तेश्च ततः परम् ॥ गोकर्णस्य च माहात्म्यं सरस्वत्यास्तथैव च

ಹಾಗೆಯೇ ಆಖ್ಯಾಯಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ವರ್ಣನೆ; ನಂತರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಪ್ರಸಂಗ; ಅನಂತರ ಗೋಕರಣದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೂ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 39

मधुकप्रतिमायाश्च स्थापनाṃ संप्रकीर्तितम् ॥ शैलार्च्चा स्थापनाṃ चापि मृण्मयार्च्चास्थितिस्तथा

ಮಧುಕ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶೈಲ (ಕಲ್ಲಿನ) ವಿಗ್ರಹ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಮತ್ತು ಮೃಣ್ಮಯ (ಮಣ್ಣಿನ) ವಿಗ್ರಹ ಸ್ಥಾಪನಾ ವಿಧಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 40

ताम्रार्चास्थापनं चापि कांस्यार्चास्थापनं तथा ॥ रौप्यर्चास्थापनं चाथ सौवर्णप्रतिमास्थितिः

ತಾಮ್ರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಂಸ್ಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ; ನಂತರ ರೌಪ್ಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಸೌವರ್ಣ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವುದು [ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ]।

Verse 41

श्राद्धोत्पत्ति स्ततः प्रोक्तं पिण्डं संकल्प एव च ॥ पिण्डोत्पत्तिस्ततः प्रोक्ता पितृयज्ञविनिर्णयः

ನಂತರ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪವೂ. ಬಳಿಕ ಪಿಂಡದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಪಿತೃಯಜ್ಞದ ವಿನಿರ್ಣಯವೂ [ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ]।

Verse 42

मधुपर्कफलṃ दाने संसारचक्रवर्णनम् ॥ दुष्कृत्यकरणं चैव सुखवर्णनमेव च

ಮಧುಪರ್ಕ ದಾನದ ಫಲ, ಸಂಸಾರಚಕ್ರದ ವರ್ಣನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಸುಖದ ವರ್ಣನೆಯೂ [ಹೇಳಲಾಗಿದೆ]।

Verse 43

कृतान्तदूतकथनं यातनारूपमेव च ॥ वर्णनं नरकाणां च किंकराणां च वर्णनम्

ಕೃತಾಂತ (ಮರಣ) ದೂತರ ಕಥನ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪ; ನರಕಗಳ ವರ್ಣನೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷೆ ನೆರವೇರಿಸುವ ಕಿಂಕರರ ವರ್ಣನೆಯೂ [ಇದೆ]।

Verse 44

तथा कर्मविपाकं च यादृशं कर्म तादृशम् ॥ पापकृत्यस्य कथनं दूतप्रेषणकर्म च

ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಮವಿಪಾಕ—ಯಾವ ರೀತಿಯ ಕರ್ಮವೋ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಫಲ; ಪಾಪಕೃತ್ಯದ ಕಥನ ಮತ್ತು ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಕಾರ್ಯವೂ [ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ]।

Verse 45

शुभाशुभस्य कथनं शुभकर्मफलोदयम् ॥ लोभनं पुरुषस्यापि निमेराख्यानमद्भुतम्

ಶುಭಾಶುಭಗಳ ಕಥನ, ಶುಭಕರ್ಮಫಲಗಳ ಉದಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರುಷನ ಪ್ರಲೋಭನ; ನಿಮಿಯ ಅದ್ಭುತಾಖ್ಯಾನವೂ.

Verse 46

पापनाशकथां दिव्यां गोकर्णेशसमुद्भवम् ॥ नन्दिना वरदानं च जलशैलेशयोस्तथा

ಪಾಪನಾಶಕ ದಿವ್ಯಕಥೆ, ಗೋಕರ್ಣೇಶನ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು; ಹಾಗೆಯೇ ನಂದಿಯಿಂದ ವರದಾನ, ಜಲ ಮತ್ತು ಶೈಲೇಶರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 47

शृङ्गेश्वरस्य महिमा चैवं वृत्तान्तसंग्रहः ॥ एतच्छ्रुत्वाप्नुयान्मर्त्यो वाराहश्रुतिजं फलम्

ಹೀಗೆ ಶೃಂಗೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಸಂಗ್ರಹ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ವಾರಾಹಶ್ರುತಿಜ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

इत्यनुक्रमणिका नाम अष्टादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ‘ಅನುಕ್ರಮಣಿಕಾ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 49

नृसिंहद्वादशी चापि वामनद्वादशी तथा ॥ भार्गवद्वादशी चापि श्रीरामद्वादशी तथा

ನೃಸಿಂಹ ದ್ವಾದಶಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಮನ ದ್ವಾದಶಿ; ಭಾರ್ಗವ ದ್ವಾದಶಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀರಾಮ ದ್ವಾದಶಿಯೂ.

Verse 50

ततश्च शर्क्कराधेनोर्मधुधेनोस्ततः परम् ॥ दधिधेनोश्च लवणधेनोः कार्पासधेनुका

ಅನಂತರ ಶರ್ಕರಾ-ಧೇನು, ಬಳಿಕ ಮಧು-ಧೇನು; ಹಾಗೆಯೇ ದಧಿ-ಧೇನು, ಲವಣ-ಧೇನು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪಾಸ-ಧೇನು (ದಾನದ ವಿಧಗಳು) ಕುರಿತು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 51

दीपोच्छिष्टस्य तैलस्य करलेपेन पूजने ॥ श्मशानगमने स्पृष्टपूजने चैव शोधने

ದೀಪದ ಉಳಿದ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಕೈ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು, ಶ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೂಷಿತವಾದ ಪೂಜೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶುದ್ಧೀಕರಣ (ಶೋಧನ) ವಿಧಾನಗಳು—ಇವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 52

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

ಯಮುನೆಯ ಉದ್ಭವದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಞ್ಜರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉಗಮಪ್ರಸಂಗಗಳು; ಗಂಗೆಯ ಉದ್ಭವದ ಮಹಿಮೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಯಾಂಬನ ಶಾಪ—ಇವುಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ।