Adhyaya 211: Methods for the Removal of Sin and the Eulogy of Prabodhinī Ekādaśī/Dvādaśī

Verse 1

पुनः पापनाशोपायवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं धर्मराजस्य नारदः ॥ इदं भावेन भक्त्या च पुनर्वचनमब्रवीत् ॥

ಮತ್ತೆ ಪಾಪನಾಶದ ಉಪಾಯಗಳ ವರ್ಣನೆ. ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಧರ್ಮರಾಜನ ಶುಭ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರದನು ಭಾವ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

नारद उवाच ॥ समः सर्वेषु भूतेषु स्थावरेषु चरेषु च ॥ धर्मराज महाबाहो पितृतुल्यपराक्रम ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಸ್ಥಾವರ ಹಾಗೂ ಚರ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮೇಲೂ ನೀವು ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ. ಓ ಧರ್ಮರಾಜ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಪಿತೃಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೇ.

Verse 3

ब्राह्मणानां हितार्थाय यदुक्तं मे प्रदक्षिणम् ॥ इदं श्रेयतमाख्यानं श्रुतं श्रुतपरं पदम् ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು—ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಆಖ್ಯಾನ; ಶ್ರುತಿ-ಪರಂಪರೆಯ ಪರಮ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯ ಉಪದೇಶವಾಗಿ ಶ್ರುತವಾಗಿದೆ।

Verse 4

त्रयो वर्णा महाभाग यज्ञसामान्यभागिनः ॥ शूद्रा वेदपवित्रेभ्यो ब्राह्मणैस्तु बहिष्कृताः ॥

ಓ ಮಹಾಭಾಗ! ಮೂರು ವರ್ಣಗಳು ಯಜ್ಞದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರು; ಆದರೆ ಶೂದ್ರರು ವೇದಸಂಬಂಧಿತ ಪವಿತ್ರಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರು.

Verse 5

यथैव सर्वसमता तव भूतेषु मानद ॥ तथैव तेषामपि हि श्रेयो वाच्यं महामते ॥

ಓ ಮಾನದ! ನೀನು ಸರ್ವ ಭೂತಗಳ प्रति ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ, ಅವರಿಗೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದುದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಓ ಮಹಾಮತೇ।

Verse 6

यथा कर्म हितं वाक्यं शूद्राणामपि कथ्यताम् ॥ यम उवाच ॥ अहं ते कथयिष्यामि चातुर्वर्ण्यस्य नित्यशः ॥

ಶೂದ್ರರಿಗೂ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಹಿತಕರವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಯಮನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನು ನಿನಗೆ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ನಿತ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವೆನು।

Verse 7

यद्धितं धर्मयुक्तं च नित्यं भवति सुव्रत ॥ केवलं श्रुतिसंयोगाच्छ्रद्धया नियमेन च ॥

ಓ ಸುವ್ರತ! ಹಿತಕರವೂ ಧರ್ಮಯುಕ್ತವೂ ಆದದ್ದು ಶ್ರುತಿ-ಸಂಯೋಗ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 8

करोति पापनाशार्थमिदं वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ गावः पवित्रा मङ्गल्या देवानामपि देवताः ॥

ಪಾಪನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ಕರ್ಮ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು. ಗೋವುಗಳು ಪವಿತ್ರವೂ ಮಂಗಳಕರವೂ; ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವತೆಯಂತೆ ಪೂಜ್ಯರು.

Verse 9

यस्ताः शुश्रूषते भक्त्या स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ सौम्ये मुहूर्ते संयुक्ते पञ्चगव्यं तु यः पिबेत् ॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ, ಸೌಮ್ಯವಾದ, ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಯೋಗದ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು…

Verse 10

सर्वतीर्थफलṃ प्राप्य स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ प्रस्रवेण च यः स्नायाद्रोहिण्यां मानवॆ द्विज ॥

ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ರೋಹಿಣೀ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಾನವ, ಓ ದ್ವಿಜ, ಪ್ರಸ್ರವವೆಂಬ ಹರಿಯುವ ಧಾರೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು…

Verse 11

सर्वपापकृतान्दोषान्दहत्याशु न संशयः ॥ धेनुस्तनाद्विनिष्क्रान्तां धारां क्षीरस्य यो नरः ॥

ಇದು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ದಹಿಸುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಧೇನುಸ್ತನದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಹಾಲಿನ ಧಾರೆಯನ್ನು ಯಾವ ನರನು (ಸ್ವೀಕರಿಸಿ/ಬಳಸಿ) ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ…

Verse 12

शिरसा प्रतिगृह्णाति स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ ब्राह्मणस्तु सदा स्नातो भक्त्या परमया युतः ॥

ತಲೆಯನ್ನು ವಾಲಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

नमस्येत्प्रयतो भूत्वा स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ उदयान्निःसृतं सूर्यं भक्त्या परमया युतः ॥

ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲಿ.

Verse 14

नमस्येत्प्रयतो भूत्वा स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ दध्यक्षताञ्जलीभिस्तु त्रिभिः पूजयते शुचिः ॥

ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧನಾಗಿ ದಧಿ-ಅಕ್ಷತಗಳನ್ನು ಮೂರು ಅಂಜಲಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 15

तस्य भानुः प्रसन्नश्च ह्यशुभं यत्समर्जितम् ॥ तस्य भानुः स संदह्य दूरीकुर्यात्सदा द्विज ॥

ಅವನಿಗೆ ಭಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂಚಿತವಾದ ಯಾವ ಅಶುಭವಿದ್ದರೂ ಅವನ ಸೂರ್ಯನು ಅದನ್ನು ದಹಿಸಿ ಸದಾ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜ.

Verse 16

तावकं दधिमिश्रं तु पात्रे औदुम्बरे स्थितम् ॥ सोमाय पौर्णमास्यां हि दत्वा पापैः प्रमुच्यते ॥

ಔದುಂಬರ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ದಧಿ-ಮಿಶ್ರಿತ ಆ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಪೌರ್ಣಮಾಸಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮನೆಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

अरुन्धतीं बुधं चैव तथा सर्वान्महामुनीन् ॥ अभ्यर्च्य वेदविधिना तेभ्यो दत्त्वा च तावकम् ॥

ಅರುಂಧತೀ, ಬುಧ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ವೇದವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಕೂಡ ಆ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ (ವ್ಯಕ್ತಿ) ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

एकाग्रमानसो भूत्वा यो नमस्येत्कृताञ्जलिः ॥ किल्बिषं तस्य वै सर्वं तत्क्षणादेव नश्यति ॥

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅಂಜಲಿ ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಕಿಲ್ಬಿಷ (ಪಾಪದೋಷ) ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 19

विषुवेषु च योगेषु शुचिर्दत्त्वा पयो नरः ॥ तस्य जन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥

ವಿಷುವ ಹಾಗೂ ಯೋಗದ ಪುಣ್ಯಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಹಾಲನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದ ನರನ ಜನ್ಮಕೃತ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 20

प्राचीनीग्राङ्कुशान् कृत्वा स्थापयित्वा वृषं नरः ॥ द्विजैः सह नमस्कृत्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಅಂಕುಶದಂತ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ವೃಷಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ನರನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

दक्षिणावर्तसव्येन कृत्वा प्राक्स्रोतसं नदीम् ॥ कृत्वा अभिषेकं विधिवत्ततः पापात्प्रमुच्यते ॥

ದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ (ಬಲಗಡೆ ಪರಿಕ್ರಮೆಯಂತೆ) ನದಿಯ ಹರಿವನ್ನು ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿಸಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

दक्षिणावर्तशङ्खेन कृत्वा चैव करे जलम् ॥ शिरसा तद्गृहीत्वा तु विप्रो हृष्टमनाः शुचिः ॥

ದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತ ಶಂಖದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಪ್ರನು (ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು) ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

तस्य जन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा नाभिमात्रजले स्थितः ॥

ಅವನ ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವಮುಖ ಪ್ರವಾಹವಿರುವ ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಾಭಿವರೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

स्नात्वा कृष्णतिलैर्मिश्राः दद्यात्सप्ताञ्जलीर्नरः ॥ प्राणायामत्रयं कृत्वा ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ॥

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲವನ್ನು ಏಳು ಅಂಜಲಿಗಳಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 25

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ अच्छिद्रपद्मपत्रेण सर्वरत्नोदकेन तु ॥

ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ರಂಧ್ರವಿಲ್ಲದ ಪದ್ಮಪತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ‘ಸರ್ವರತ್ನೋದಕ’ವೆನ್ನಲ್ಪಡುವ ಜಲದಿಂದ.

Verse 26

त्रिधा यस्तु नरः स्नायात्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि गुह्याद्गुह्यतरं मुने ॥

ಯಾವ ನರನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೂ, ಓ ಮುನೇ, ಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗುಹ್ಯತರವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 27

कार्त्तिकेऽमलपक्षे तु स्मृता ह्येकादशी तिथिः ॥ भुक्तिमुक्तिप्रदा या तु नाम्ना ख्याता प्रबोधिनी ॥

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಶುದ್ಧ (ಅಮಲ) ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶೀ ತಿಥಿ ಸ್ಮರಣೀಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು; ‘ಪ್ರಬೋಧಿನೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 28

ये उपोष्यन्ति विधिवन्नारायणपरायणाः ॥ न तेषामशुभं किञ्चिज्जन्मकोटिकृतं मुने ॥

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣರಿಗೆ, ಓ ಮುನಿಯೇ, ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಅಶುಭವೂ ಏನೂ ಉಳಿಯದು।

Verse 29

एकादशीं समाश्रित्य पुरा पृष्टो महेश्वरः ॥ वाराहरूपी धरया सर्वलोकहिताय वै ॥

ಏಕಾದಶಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಧರಾ (ಭೂಮಿ) ಕೂಡ ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರಾಹರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು।

Verse 30

धरण्युवाच ॥ अस्मिन्कलियुगे घोरे नराः पापरताः प्रभो ॥ ब्रह्मस्वहरणे युक्ता तथा ब्राह्मणघातकाः ॥

ಧರೆಯು ಹೇಳಿದಳು—ಓ ಪ್ರಭು, ಈ ಘೋರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವ (ಪವಿತ್ರ ಸಂಪತ್ತು) ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 31

गुरुद्रोहरता देव मित्रद्रोहरतास्तथा ॥ स्वामिद्रोहरताश्चैव परदाराभिमर्शकाः ॥

ಓ ದೇವಾ, ಅವರು ಗುರುದ್ರೋಹಿಗಳು, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಗಳೂ ಹೌದು; ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹಿಗಳೂ ಆಗಿ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವಮಾನಿಸುವವರು।

Verse 32

परद्रव्यापहरणे संसक्ताश्च सुरेश्वर ॥ अभक्ष्यभक्षणरता वेदब्राह्मणनिन्दकाः

ಓ ಸುರೇಶ್ವರ, ಅವರು ಪರದ್ರವ್ಯ ಅಪಹರಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು; ಭಕ್ಷಿಸಬಾರದದ್ದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ರತರು, ಮತ್ತು ವೇದ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರು।

Verse 33

दाम्भिका भिन्नमर्यादा नायमस्तीति वादिनः ॥ असत्प्रतिग्रहे सक्ता अगम्यागमने रताः

ಅವರು ದಂಭಿಗಳು, ಸ್ಥಾಪಿತ ಮર્યಾದೆಗಳನ್ನು ಮೀರುವವರು; “ಇದು (ಧರ್ಮಕ್ರಮ) ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ವಾದಿಸುವವರು; ಅಯೋಗ್ಯ ದಾನ-ಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು ಮತ್ತು ಗಮನೆ ನಿಷಿದ್ಧರಾದವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಲ್ಲಿ ರತರು.

Verse 34

एतैश्चान्यैश्च पापैश्च संसक्ता ये नरा विभो ॥ किमासाद्य गतिर्देव तेषां वद सुरेश्वर

ಹೇ ವಿಭೋ! ಈ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿರುವ ನರರು—ಹೇ ದೇವಾ, ಏನನ್ನು ಪಡೆದು ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ? ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ, ಹೇಳು.

Verse 35

श्रीवराह उवाच ॥ साधु देवि महाभागे यत्पृष्टोऽहं वरानने ॥ रहस्यं ते प्रवक्ष्यामि लोकानां हितकाम्यया

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ದೇವಿ, ಹೇ ವರಾನನೆ! ನೀನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೆ. ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 36

महापातकयुक्ता ये नराः सुकृतवर्जिताः ॥ तेषां मया हितार्थाय निर्मितं तच्छृणुष्व मे

ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು ಸತ್ಕೃತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 37

तामुपोष्य नरा भद्रे महापापरताश्च ये ॥ पुण्यपापविनिर्मुक्ता गच्छन्ति पदमव्ययम्

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಮಹಾಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಆ (ವ್ರತ/ಉಪವಾಸ)ವನ್ನು ಉಪವಾಸವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿ ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅವ್ಯಯ ಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

उपायोऽतः परो नान्यो विद्यते हि वसुन्धरे ॥ एकादशीं विना येन सर्वपापक्शयो भवेत्

ಹೇ ವಸುಂಧರೇ! ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಉಪಾಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಧನವಿಲ್ಲ.

Verse 39

यथा शुक्ला तथा कृष्णा ह्युपोष्या सा प्रयत्नतः ॥ शुक्ला भक्तिप्रदा नित्यं कृष्णा मुक्तिं प्रयच्छति

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಂತೆ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯನ್ನೂ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಶುಕ್ಲಾ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಕೃಷ್ಣಾ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 40

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कर्त्तव्या द्वादशी सदा ॥ यदीच्छेद्वैष्णवं लोकं गन्तुं वै भूतधारिणि

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಭೂತಧಾರಿಣಿ (ಭೂಮಿಯೇ)! ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸದಾ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 41

मनसा वचसा चैव कर्मणा समुपार्जितम् ॥ पापं मासकृतं पुंसां दहत्येकादशी कृता

ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಜನರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪಾಪವು—ಏಕಾದಶಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಾಗ ದಹಿಸಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 42

दहन्तीह पुराणानि भूयोभूयो वरानने ॥ न भोक्तव्यं न भोक्तव्यं सम्प्राप्ते हरिवासरे

ಹೇ ವರಾನನೇ! ಹರಿವಾಸರ (ಏಕಾದಶಿ) ಬಂದಾಗ ಪುನಃಪುನಃ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು, ಮಾಡಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವೇಳೆ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಪುರಾಣೋಕ್ತ ಪುಣ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ದಹಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

Verse 43

यदीच्छथ नराः गन्तुं तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ न भोक्तव्यं न भोक्तव्यं तदा केशववासरे

ಮಾನವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಕೇಶವ-ವಾಸರದಲ್ಲಿ (ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ) ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು, ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 44

ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष प्रलापं मे शृणुष्व तम् ॥ आराधयस्व विश्वेशमेकादश्यामतन्द्रितः

ನಾನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಇದನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ವೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಿ।

Verse 45

न शङ्खेन पिबेत्तोयं न हन्यान्मत्स्यसूकरौ ॥ एकादश्यां न भुञ्जीत पक्षयोरुभयोऽपि

ಶಂಖದಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಾರದು; ಮೀನು ಮತ್ತು ಹಂದಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು। ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ—ಶುಕ್ಲ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 46

किं तेन न कृतं पापं दुर्वृत्तेनात्मघातिना ॥ एकादश्यां विशालाक्षि भुक्तं येन विजानता

ಓ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ! ದುರ್ವೃತ್ತನಾದ, ಆತ್ಮಘಾತಕನಾದವನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಮಾಡದ ಪಾಪವೇನು?

Verse 47

एकादशीं च यः शुक्लामसमर्थं उपोषितुम् ॥ तदा नक्तं प्रकर्तव्यं तथाऽयाचितमेव वा

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದವನು, ಆಗ ನಕ್ತವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಯಾಚಿಸದೇ ದೊರಕಿದುದನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 48

एकभक्तेन दानेन कर्तव्यं द्वादशीव्रतम् ॥ न करोति यदा भूमे व्रतं वा दानमेव वा

ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ ದಾನಸಹಿತ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೇ ಭೂಮೇ, ಯಾರಾದರೂ ವ್ರತವನ್ನಾಗಲಿ ದಾನವನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದಾಗ—

Verse 49

एका सा द्वादशी पुण्या उपोष्या सा प्रबोधिनी ॥ तस्यामाराध्य विश्वेशं जगतामीश्वरश्वरम्

ಆ ಒಂದೇ ದ್ವಾದಶೀ ಪುಣ್ಯಕರ; ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದೇ ಪ್ರಬೋಧಿನೀ. ಆ ದಿನ ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ—

Verse 50

प्राप्नोति सकलं चैतद्द्वादशद्वादशीफलम् ॥ पूर्वाभाद्रपदायोगे सैव या द्वादशी भवेत

ಆ ದ್ವಾದಶೀ ಪೂರ್ವಾಭಾದ್ರಪದ ನಕ್ಷತ್ರ-ಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ—ಹನ್ನೆರಡು ದ್ವಾದಶಿಗಳ ಫಲವನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

अतीव महती तस्यां सर्वं कृतमिहाक्षयम् ॥ उत्तराभाद्रसहिता यदि सैकादशी भवेत

ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ; ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಆ ಏಕಾದಶೀ ಉತ್ತರಾಭಾದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬಂದರೆ.

Verse 52

तदा कोटिगुणं पुण्यं केशवात् लभते फलम् ॥ सकृद्देवेऽर्च्चिते तस्यां लभते भूतधारिणि

ಆಗ ಪುಣ್ಯವು ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಕೇಶವನಿಂದ ಅದರ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹೇ ಭೂತಧಾರಿಣೀ (ಭೂಮೇ), ಆ ದಿನ ದೇವನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 53

यथा प्रबोधिनी पुण्या तथा यस्यां स्वपेद्धरिः ॥ उपोष्या हि महाभागे त्वनन्तफलदा हि सा

ಪ್ರಬೋಧಿನೀ ತಿಥಿ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾದಂತೆ, ಹರಿಯು ಶಯನಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಆ ತಿಥಿಯೂ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವೇ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ, ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದು ಅನಂತ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 54

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन द्वादशीं समुपोषयेत् ॥ यदीच्छेत्तु विशालाक्षि शाश्वतीं गतिमात्मनः

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದ್ವಾದಶೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ, ಯಾರಿಗೆ ತನ್ನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಗತಿ/ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಗಮ್ಯ ಬೇಕೋ, ಅವನಿಗೆ ಇದೇ ಮಾರ್ಗ.

Verse 55

एकादशी सोमयुता कार्त्तिके मासि भामिनि ॥ उत्तराभाद्रसंयोगे अनन्तफलदा हि सा

ಹೇ ಭಾಮಿನೀ, ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶೀ ಸೋಮವಾರದೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಉತ್ತರಾಭಾದ್ರಪದ ನಕ್ಷತ್ರಸಂಯೋಗವೂ ಬಂದರೆ, ಆ ವ್ರತವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅನಂತ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 56

तस्यां यत्क्रियते भद्रे तदनन्तगुणं स्मृतम् ॥ एकादशी भौमयुता यदा स्याद्भूतधारिणि

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಅನಂತಗುಣ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಹೇ ಭೂತಧಾರಿಣೀ, ಏಕಾದಶೀ ಭೌಮವಾರದ (ಮಂಗಳವಾರ)ೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದಾಗ…

Verse 57

स्नात्वा देवे समभ्यर्च्य प्राप्नोति परमं फलम् ॥ प्राप्नोति सकलं चैव द्वादशद्वादशीफलम्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವರನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಾದಶ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 58

जलपूर्णं तथा कुम्भं स्थापयित्वा विचक्षणः ॥ पञ्चरत्नसमोपेतं घृतपात्रयुतं तथा

ಜಲಪೂರ್ಣ ಕುಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿವೇಕಿ ಸಾಧಕನು ಅದನ್ನು ಪಂಚರತ್ನಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಘೃತಪಾತ್ರಸಹಿತವಾಗಿಯೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 59

तस्योपरि न्यसेन्मत्स्यस्वरूपं तु जनार्दनम् ॥ निष्कमात्रसुवर्णेन घटितं तु वरानने

ಅದರ ಮೇಲೆಗೆ ಮತ್ಸ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು। ಓ ವರಾನನೆ, ಅದು ನಿಷ್ಕಮಾತ್ರ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಲಿ।

Verse 60

पञ्चामृतेन संस्नाप्य कुंकुमेन विलेपितम् ॥ पीतवस्त्रयुगच्छन्नं छत्रोपानद्युगान्वितम्

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರಗಳ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಯ ಜೋಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 61

पूजयेत् कमलैर्देवि मद्भक्तः संयतेन्द्रियः ॥ मत्स्यं कूर्मं वराहं च नरसिंहं च वामनम्

ಓ ದೇವಿ, ಇಂದ್ರಿಯಸಂಯಮ ಹೊಂದಿದ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವಾಮನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 62

रामं रामं च कृष्णं च बुद्धं चैव च कल्किनम् ॥ एवं दशावतारांश्च पूजयेद्भक्तिसंयुतः ॥

ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಮ, ಪರಶುರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಬುದ್ಧ ಮತ್ತು ಕಲ್ಕಿಯನ್ನು—ಈ ರೀತಿ ದಶಾವತಾರಗಳನ್ನು—ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 63

रात्रौ चोत्थापनं कार्यं देवदेवस्य सुव्रते ॥ प्रभाते विमले स्नात्वा भक्त्या सम्पूज्य केशवम् ॥

ಹೇ ಸುವ್ರತೇ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನ ಉತ್ಥಾಪನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಶವನನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 64

अनेनैव विधानेन कुर्यादेकादशीव्रतम् ॥ तस्य पुण्यं भवेद्यत्तु तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ಈದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಏಕಾದಶೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು, ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, ಕೇಳು.

Verse 65

पुष्पधूपादिनैवेद्यैः फलैर्नानाविधैः शुभैः ॥ ततस्तु पूजयेद्विद्वानाचार्यं भक्तिसंयुतः ॥

ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಶುಭ ಫಲಗಳಿಂದ; ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವಿದ್ಯಾವಂತನು ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 66

अलङ्कारोपहारैश्च वस्त्राद्यैश्च स्वशक्तितः ॥ पूजयित्वा विधानेन तं देवं प्रतिपादयेत् ॥

ಅಲಂಕಾರ, ಉಪಹಾರ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಂತೆ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಆ ದೇವರನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಬೇಕು (ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು).

Verse 67

जगदादिर्जगद्रूपो जगदादिरनादिमान् ॥ जगदादिर्जगद्योनिः प्रीयतां मे जनार्दनः ॥

ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿ, ಜಗದ್ರೂಪನಾದವನು; ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿಯಾಗಿಯೂ ಅನಾದಿಯಾದವನು; ಜಗತ್ತಿನ ಆದಿ ಮತ್ತು ಜಗದ್ಯೋನಿಯಾದವನು—ಆ ಜನಾರ್ದನನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.

Verse 68

यदि वक्त्रसहस्राणां सहस्राणि भवन्ति तैः ॥ सङ्ख्यातुं नैव शक्यन्ते प्रबोधिन्यास्तथा गुणाः ॥

ಸಾವಿರಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಮುಖಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಬೋಧಿನಿಯ ಗುಣಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಣಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 69

तथाप्युद्देशमात्रेण शक्त्या वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ चन्द्रतारार्कसङ्काशमधिष्ठायानुजीविभिः ॥

ಆದರೂ, ಕೇವಲ ಸೂಚನೆಮಾತ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಕೇಳು. ಚಂದ್ರ-ತಾರೆ-ಸೂರ್ಯ ಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 70

सहैव यानमागच्छेन्मम लोकं वसुन्धरे ॥ ततः कल्पसहस्रान्ते सप्तद्वीपेश्वरो भवेत् ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ, ದಿವ್ಯ ಯಾನಸಹಿತನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸಾವಿರ ಕಲ್ಪಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 71

आयुरारोग्यसम्पन्नो जन्मातीतो भवेत् ततः ॥ ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥

ನಂತರ ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಜನ್ಮಚಕ್ರವನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಗುರುಶಯ್ಯಾಸಂಘಾತಕನೂ ಸಹ (ಈ ಫಲದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ).

Verse 72

पश्ये च धीमानधनोऽपि भक्त्या स्पृशेन्मनुष्यं इह चिन्त्यमानः॥ शृणोति भक्तस्य मतिं ददाति विकल्मषः सोऽपि दिवं प्रयाति॥

ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ—ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದರಿದ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಮಾನವನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟು (ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲು) ಸಾಧ್ಯ. ಅವನು ಭಕ್ತನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗಿ ಅವನೂ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

दुःस्वप्नः प्रशममुपैति पठ्यमाने माहात्म्ये भवभयहारके नरस्य॥ यः कुर्याद्व्रतवरमेतदव्ययाया बोधिन्याः किमुत फलं तु तस्य वाच्यम्॥

ಭವಭಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವ ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಅವ್ಯಯಾ ಬೋಧಿನಿಯ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವರೋ, ಅವರ ಫಲವನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ—ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಅವರ್ಣನೀಯ.

Verse 74

ते धन्यास्ते कृतार्थाश्च तैरेव सुकृतं कृतम्॥ तैरात्मजन्म सफलं कृतं ये व्रतकाःरकाः॥

ಅವರು ಧನ್ಯರು, ಅವರು ಕೃತಾರ್ಥರು; ಅವರಿಂದಲೇ ಸುಕೃತ ಸಂಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು ತಮ್ಮ ಜನ್ಮವನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 75

नारायणाच्युतानन्त वासुदेवेत यो नरः॥ सततं कीर्त्तयेद्भूमे याति मल्लयतां प्रिये॥

ಹೇ ಭೂಮೇ! ‘ನಾರಾಯಣ, ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಯಾರು ಸದಾ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು, ಪ್ರಿಯೇ, ಮಲ್ಲಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 76

किं पुनः श्रद्धया युक्तः पूजयेनमामनन्यधीः॥ गुरूपदिष्टमार्गेण याति मल्लयतां नरः॥

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ—ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ, ಅನನ್ಯಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಗುರು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಮಲ್ಲಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 77

तस्य यज्ञवराहस्य विष्णोरमिततेजसः॥ प्रयाणं ये च कुर्वन्ति ते पूज्याः सततं सुरैः॥

ಆ ಯಜ್ಞವರಾಹನಾದ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಯಾಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವರು ದೇವರಿಂದಲೂ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 78

तस्मात् सुनियतैर्भाव्यं वैष्णवं मार्गमास्पदम्॥ दुर्ल्लभं वैष्णवत्वं हि त्रिषु लोकेषु सुन्दरी॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಸುನಿಯಮದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ವೈಷ್ಣವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಸಬೇಕು. ಓ ಸುಂದರಿ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವತ್ವ ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ಲಭ.

Verse 79

जन्मान्तरसहस्रेषु समाराध्य वृषध्वजम्॥ वैष्णवत्वं लभेत्कश्चित्सर्वपापक्शये सति॥

ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ, ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನು ವೈಷ್ಣವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 80

पापक्शयमवाप्नोति चेश्वराराधने कृते॥ ज्ञानमन्विच्छता रुद्रं पूजयेत्परमेश्वरम्॥

ಈಶ್ವರಾರಾಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವವನು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 81

संस्मृतः कीर्तितो वापि दृष्टः स्पृष्टोऽपि वा प्रिये॥ पुनाति भगवद्भक्तश्चाण्डालोऽपि यदृच्छया॥

ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ಭಗವದ್ಭಕ್ತನು—ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕಂಡರೂ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ—ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಎದುರಾದ ಚಾಂಡಾಲನೂ (ಭಕ್ತನಾದರೆ) ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

एतज्ज्ञात्वा तु विद्वद्भिः पूजनीयो जनार्दनः॥ वेदोक्तविधिना भद्रे आगमोक्तेन वा सुधीः॥

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಪಂಡಿತರು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಓ ಭದ್ರೆ, ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಆಗಮೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದಾಗಲಿ; ಇದೇ ಸುಧೀಗಳ ಆಚರಣೆ.

Verse 83

यम उवाच॥ एतच्छ्रुत्वा महाभागा धरणी संहितव्रता॥ समाराध्य जगन्नाथं विधिना तल्लयङ्गता॥

ಯಮನು ಹೇಳಿದನು—ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಧರಣಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾಗಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನಳಾದಳು।

Verse 84

महापातकभागी स्यात्सुगतिं नाप्नुयात्क्वचित्॥ उपवासासमर्थानां तथैव पृथुलोचने॥

ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಹಾಪಾತಕದ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹೇ ವಿಶಾಲನೇತ್ರಿಯೇ, ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಅಸಮರ್ಥರಾದವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 85

अतो यत्नेन वै साध्यं वैष्णवत्वं विपश्चिता॥ ये वैष्णवा महात्मानो विष्णुपूजनतत्पराः॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ವಿವೇಕಿಯೇ, ಯತ್ನದಿಂದ ವೈಷ್ಣವತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು; ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗಿರುವ ವೈಷ್ಣವ ಮಹಾತ್ಮರು ಅಂಥವರು।

Verse 86

तेषां नैवास्त्ययं लोको यान्ति तत्परमं पदम्॥ ये सकृद्द्वादशीमेतामुपोष्यन्ति विधानतः॥

ಅವರಿಗೆ ಈ (ಸಾಮಾನ್ಯ) ಲೋಕವೇ ಅಂತಿಮವಲ್ಲ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ದ್ವಾದಶಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲವಾದರೂ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವರು ಆ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 87

प्रबोधनाख्यां सुधियस्ते यान्ति परमं पदम्॥ न यमं यातनादण्डान्नरकं न च किङ्करान्॥

ಪ್ರಬೋಧನಾ ಎಂಬ (ದ್ವಾದಶಿ)ಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಯಮನನ್ನು, ಯಾತನಾ ದಂಡಗಳನ್ನು, ನರಕವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ (ಯಮನ) ಕಿಂಕರರನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 88

पश्यन्ति द्विजशार्दूल इति सत्यं मयोदितम्॥ एतत्ते सर्वमाख्यातं यथादृष्टं यथाश्रुतम्॥

“ಹೇ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ, ಅವರು (ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ) ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ”—ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ. ನಾನು ಕಂಡಂತೆ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ।

Verse 89

कथितं मे महाभाग यत्त्वया परिपृच्छितम्॥ स्वयम्भुवा यथा प्रोक्तं गुह्याख्यानं महामुने॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ—ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ಗುಹ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಹೇ ಮಹಾಮುನಿ।

Verse 90

तत्ते सर्वं समासेन व्याख्यातं धर्मवत्सल॥

ಹೇ ಧರ್ಮವತ್ಸಲ, ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 91

यावज्जीव कृतात्पापात्तत्क्षणादेव मुच्यते॥ लाङ्गूलेनोद्धृतं तोयं मूर्ध्ना गृह्णाति यो नरः॥

ಯಾವನು ಬಾಲದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪದಿಂದ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 92

द्विजं शुश्रूषते यस्तु तर्पयित्वातिभक्तितः ॥ नमस्येत्प्रयतो भूत्वा स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ಯಾವನು ದ್ವಿಜನನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿ, ಅತಿಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ನಂತರ ನಿಯಮದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 93

या सा विष्णोः परा मूर्तिरव्यक्तानेकरूपिणी ॥ सा क्षिप्ता मानुषे लोके द्वादशी मुनिपुङ्गव ॥

ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪರಮ ಮೂರ್ತಿ—ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಅನೇಕರೂಪಿಣಿ—ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶಿ’ಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

Verse 94

या सा विष्णोः परा शक्तिरव्यक्तानेकरूपिणी ॥ सा मर्त्ये निर्मिता भूमे द्वादशीरूपधारिणी ॥

ಹೇ ಭೂಮೇ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ—ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಅನೇಕರೂಪಿಣಿ—ಮರ್ತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾದಶಿ’ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 95

स ब्रह्महा सुरापश्च स स्तेयी गुरुतल्पगः ॥ एकादश्यां तु यो भुङ्क्ते पक्षयोरुभयोऽपि ॥

ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹಂತ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಗುರುತಲ್ಪಗನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 96

शयने बोधने चैव हरेस्तु परिवर्तने ॥ उपोष्यैव विधानॆन नरो निर्मलतां व्रजेत् ॥

ಹರಿಯ ಶಯನ, ಬೋಧನ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನ (ಪರಿವರ್ತಿನಿ) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 97

पुष्पैर्धूपैस्तथा दीपनैवद्यैर्विविधैरपि ॥ सम्पूज्यैवमलङ्कारैर्विविधैरुपशोभितम् ॥

ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಈ ರೀತಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ (ದೇವತೆಯನ್ನು) ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 98

पापान्येतानि सर्वाणि श्रवणेनैव नाशयेत् ॥

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕೇವಲ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 99

मामाराध्य तथा याति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ वैष्णवा हि महाभागाः पुनन्ति सकलं जगत् ॥

ನನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವೈಷ್ಣವರು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.