Adhyaya 198: Description of the Torments within the Cycle of Rebirth: Hymn to Yama and the Introduction to Citragupta’s Administration

Verse 1

अथ संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ वर्तमानः सभामध्ये राजा प्रेतपुराधिपः ॥ मामेकमृषभं तत्र दर्शनं च ददौ यमः

ಇದೀಗ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದ ಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪವರ್ಣನೆ. ಸಭಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಪುರಾಧಿಪತಿ ರಾಜನು ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಯಮನು ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ—ಋಷಭ (ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿ)—ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು॥

Verse 2

याथातथ्येन मे पूजा कार्येण विधिना अकरोत् ॥ आसनं पाद्यमर्घ्यं च वेददृष्टेन कर्मणा

ಅವನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು—ವೇದಸಮ್ಮತ ಕರ್ಮದಂತೆ ಆಸನ, ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 3

अब्रवीच्च पुनर्हृष्टो ह्यास्यतां च वरासने ॥ काञ्चने कुशसंच्छन्ने दिव्यपुष्पोपशोभिते

ಮತ್ತೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ದಯವಿಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿರಿ; ಅದು ಸ್ವರ್ಣಮಯ, ಕುಶದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ದಿವ್ಯಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।”

Verse 4

तस्य वक्त्रं महारौद्रं नित्यमेव भयानकम् ॥ पश्यतस्तस्य मां विप्रास्ततः सौम्यतरं बभौ

ಅವನ ಮುಖವು ಮಹಾರೌದ್ರವಾಗಿದ್ದು ಸದಾ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 5

लोहिते तस्य वै नेत्रे जल्पतश्च पुनःपुनः ॥ पद्मपत्रनिभे चैव जज्ञाते मम सौहृदात्

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವನು ಮರುಮರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಆದರೂ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅವು ಕಮಲಪತ್ರದಂತೆ ಮೃದುಗೊಂಡವು।

Verse 6

ततोऽहं तस्य भावेन भावितश्च पुनःपुनः ॥ प्रहृष्टमानसो जातो विश्वासं च परं गतः ॥

ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಕೂಡ ಅವನ ಭಾವದಿಂದ ಮರುಮರು ಭಾವಿತನಾದೆ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಪರಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ।

Verse 7

तस्य प्रीतिकरं सद्यः सर्वदोषविनाशनम् ॥ कामदं च यशोदं च दैवतैश्चापि पूजितम् ॥

ಆ ಸ್ತೋತ್ರ/ಕರ್ಮವು ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

कालवृद्धिकरं स्तोत्रं क्षिप्रं तत्र उदीरयन् ॥ येन प्रीतो महातेजा यमः परमधार्मिकः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೃದ್ಧಿಕರವಾದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕ ಯಮನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

ऋषिपुत्र उवाच ॥ त्वं धाता च विधाता च श्राद्धे चैव हि दृश्यसे ॥ पितॄणां परमो देवश्चतुष्पाद नमोऽस्तु ते ॥

ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ಧಾತಾ ಮತ್ತು ವಿಧಾತಾ; ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ. ಪಿತೃಗಳ ಪರಮ ದೇವನೇ, ಹೇ ಚತುಷ್ಪಾದನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 10

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो ॥ पावको मोहनश्चैव संक्षेपो विस्तारस्तथा ॥

ಹೇ ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯಗಳ ಪ್ರಭು! ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವವನು ನೀನೇ. ನೀನೇ ಪಾವಕ (ಶುದ್ಧಿಕರ) ಮತ್ತು ಮೋಹಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಕ್ಷೇಪವೂ ವಿಸ್ತಾರವೂ ನೀನೇ.

Verse 11

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते ॥ आदित्यसदृशाकार सर्वजीवहर प्रभो ॥

ಹೇ ದಂಡಪಾಣೇ, ಹೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷೇ, ಹೇ ಪಾಶಹಸ್ತನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಆದಿತ್ಯಸದೃಶಾಕಾರದ ಪ್ರಭು, ಹೇ ಸರ್ವಜೀವಹರ!

Verse 12

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते ॥ मार्तण्डसदृश श्रीमन्मार्तण्डसदृशद्युतिः ॥

ಹೇ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ದುರಾಧರ್ಷ, ತೈಲಸದೃಶ ದೀಪ್ತರೂಪಧಾರಿ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಶ್ರೀಮಾನ್, ನೀವು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಸೂರ್ಯಸದೃಶ, ದ್ಯುತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ.

Verse 13

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते ॥ पापहन्ता व्रती श्राद्धा नित्ययुक्तो महातपाः ॥

ಹೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣೋ, ನೀನೇ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು; ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ಪಾಪಹಂತ, ವ್ರತಧಾರಿ, ಶ್ರಾದ್ಧನಿಷ್ಠ, ನಿತ್ಯಸಂಯಮಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ.

Verse 14

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्युो नमोऽस्तु ते ॥ क्वचिद्दण्डी क्वचिन्मुण्डी क्वचित्कालो दुरासदः ॥

ಒಂದು ಕಣ್ಣವನಾಗಿಯೂ ಅನೇಕ ಕಣ್ಣವನಾಗಿಯೂ ಆಗಿ, ಹೇ ಕಾಲಾ, ಹೇ ಮೃತ್ಯುವೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಂಡಧಾರಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮುಂಡಿತ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ವತಃ ಕಾಲರೂಪ, ದುರಾಸದ.

Verse 15

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते ॥ त्वया विराजितो लोकः शासितो धर्महेतुना ॥

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಾಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೃದ್ಧ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರೌದ್ರ—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಲೋಕವು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಹೇತುವಾಗಿ ಶಾಸಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति ॥ देवानां परमो देवस्तपसां परमं तपः

ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪರಮ ದೇವ; ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು.

Verse 17

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते ॥ ऋषयो वा तथा क्रुद्धा हतबन्धुसुहृज्जनाः

ಜಪಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಜಪ್ಯ ನೀನೇ; ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಋಷಿಗಳೂ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ ಬಂಧು‑ಸುಹೃದರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

पतिव्रतास्तु या नार्यो दुःखितास्तपसि स्थिताः ॥ न त्वं शक्त इह स्थानात्पातनाय कदाचन

ಪತಿವ್ರತೆಯರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದರೆ—ಅವರನ್ನು ಅವರ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ನಿನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ।

Verse 19

वैशम्पायन उवाच ॥ एवं श्रुत्वा स्तवं दिव्यमृषिपुत्रेण भाषितम् ॥ परितुष्टस्तदा धर्मो ह्यौद्दालकसुतं प्रति

ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಋಷಿಪುತ್ರನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಸ್ತವವನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ, ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನು ಔದ್ದಾಲಕನ ಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು।

Verse 20

यम उवाच ॥ परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते माधुर्येण तवानघ ॥ याथातथ्येन वाक्येन ब्रूहि किं करवाणि ते

ಯಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೇ ನಿರಪರಾಧಿ, ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಮಾಧುರ್ಯದಿಂದ ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೇಳು—ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ?

Verse 21

वरं वरय भद्रं ते यं वरं काङ्क्षसे द्विज ॥ शुभं वा श्रेयसा युक्तं जीवितं वाप्यनामयम्

ವರವನ್ನು ಬೇಡು—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ಹೇ ದ್ವಿಜ, ನೀನು ಬಯಸುವ ಯಾವ ವರವಾದರೂ. (ಅದು) ಶುಭ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ವರ, ಇಲ್ಲವೇ ರೋಗರಹಿತ ಜೀವನವೂ ಆಗಿರಲಿ।

Verse 22

ऋषिपुत्र उवाच ॥ नेच्छाम्यहं महाभाग मृत्युं वा जीवितं प्रभो ॥ यदि त्वं वरदो राजन्सर्वभूतहिते रतः

ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರಭೋ, ನನಗೆ ಮರಣವೂ ಬೇಡ, ಜೀವನವೂ ಬೇಡ. ಹೇ ರಾಜನ್, ನೀನು ವರದಾತನಾಗಿ ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿದ್ದರೆ—

Verse 23

द्रष्टुमिच्छाम्यहं देव तव देशं यथातथम् ॥ पापानां च शुभानां च या गतिस्त्विह दृश्यते

ಹೇ ದೇವ, ನಿನ್ನ ದೇಶ/ಲೋಕವನ್ನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ನೋಡಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ಶುಭಕರರಿಗೂ ಕಾಣುವ ಗತಿ ಏನೋ ಅದನ್ನೂ.

Verse 24

सर्वं दर्शय मे राजन्यदि त्वं वरदो मम ॥ चित्रगुप्तं च तं राजन्कार्यार्थं तव चिन्तकम्

ಹೇ ರಾಜನ್, ನೀನು ನನ್ನ ವರದಾತನಾಗಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ತೋರಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ರಾಜನ್, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಆ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನನ್ನೂ ತೋರಿಸು.

Verse 25

दर्शयस्व महाभाग सर्वलोकस्य चिन्तक ॥ यथा कर्मविशेषाणां दर्शनार्थं करोति सः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ದಯಮಾಡಿ ತೋರಿಸು; ಹೇ ಸರ್ವಲೋಕಚಿಂತಕ, ಅವನು ಕರ್ಮವಿಶೇಷಗಳ ಭೇದಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.

Verse 26

एवमुक्तो महातेजा द्वारस्थं संदिदेश ह ॥ चित्रगुप्तसकाशं तु नय विप्रं सुयन्त्रितम्

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ದ್ವಾರಸ್ಥನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು—“ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು.”

Verse 27

वक्तव्यश्च महाबाहुरस्मिन्विप्रे यथातथम् ॥ प्राप्तकालं च युक्तं च तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

ಹೇ ಮಹಾಬಾಹೋ! ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಥಾತಥವಾಗಿ, ಕಾಲೋಚಿತವೂ ಯುಕ್ತವೂ ಆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಹೇಳಬೇಕು; ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು.

Verse 28

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः ॥ स्वागतम् मुनिशार्दूल यथेष्टं परिगम्यताम्

ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಎದ್ದು ನಿಂತು, ತತ್ತ್ವತಃ ವಿಚಾರಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು—“ಸ್ವಾಗತ, ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಮುಂದುವರೆಯು.”

Verse 29

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह ॥ कृताञ्जलिपुटान्सर्वान्घोररूपान्भयानकान्

ಈ ರೀತಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ ಆ ವೀರನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಜಲಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಘೋರವೂ ಭಯಾನಕವೂ ಆಗಿದ್ದರೂ.

Verse 30

चित्रगुप्त उवाच ॥ भो भो शृणुत मे दूताः मम चित्तानुवर्त्तकाः ॥ भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಉವಾಚ—“ಓ ಓ, ನನ್ನ ದೂತರೇ, ನನ್ನ ಚಿತ್ತಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವವರೇ, ಕೇಳಿರಿ; ನೀವು ಭಕ್ತಿಮಂತರು, ದುರಾಧರ್ಷರು, ನಿತ್ಯ ವ್ರತಪರಾಯಣರು.”

Verse 31

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति ॥ अस्य रक्षा च गुप्तिश्च भवद्भिः क्रियतामिति

“ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಪ್ರೇತಾವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು; ಅವನ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಕಾವಲು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನೆರವೇರಲಿ.”

Verse 32

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीतताḥ ॥ भुक्षापि तृषा वा अपि एष आज्ञापयामि वः

ದುಃಖದಿಂದ ಖೇದಪಡಬಾರದು; ಬಿಸಿಲಿನಿಂದಲೂ ಚಳಿಯಿಂದಲೂ ಪೀಡಿತರಾಗಬಾರದು; ಹಸಿವು ಅಥವಾ ದಾಹದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ—ಇದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆ.

Verse 33

एवं दत्तवरो विप्रो गुरుచित्तानुचिन्तकः ॥ सर्वभूतदयावांश्च द्रव्यवांश्च स वै द्विजः

ಈ ರೀತಿ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗುರುನ ಮನಸ್ಸಿನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅನುಚಿಂತಿಸುವವನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೇಲೆ ದಯಾಳು, ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಯುಕ್ತ—ಆ ದ್ವಿಜನೇ ಆಗಿದ್ದನು.

Verse 34

यथाकाममयं पश्येद्धर्मराजपुरोत्तमम् ॥ एवमुक्त्वा महातेजा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत्

“ಅವನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಧರ್ಮರಾಜನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರಿಯನ್ನು ನೋಡುವನು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಮತ್ತೆ—“ಹೋಗು, ಹೋಗು” ಎಂದು ಅಂದನು.

Verse 35

ऋषिपुत्र उवाच ॥ सन्दिष्टाश्च ततो दूताश्चित्रगुप्तेन धीमता ॥ धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च

ಋಷಿಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಧೀಮಂತನಾದ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೂತರು ಆತುರದಿಂದ ಓಡಿದರು; ಓಡುತ್ತಲೇ ಹಿಡಿದು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರು.

Verse 36

बन्धयन्ति महाकाया निर्दहन्ति महाबलाः ॥ पाटयन्ति प्रहारैश्च ताडयन्ति पुनः पुनः

ಅವರು ಮಹಾಕಾಯರಾಗಿ ಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು ದಹನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಚೀರಿ ಹರಿದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते ॥ नरकेऽपि तथा पूर्णे ह्यगाधे तमसावृते

ಅವರು ಕರುಣವಾಗಿ ಭಯದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ತ್ರಾತನೂ ದೊರೆಯದು. ಹಾಗೆಯೇ ಆ ನರಕವು—ಯಾತನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಗಾಧ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದುದು.

Verse 38

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम् ॥ तैलपाके तथा केचित्केचित्क्षारेण सर्पिषा

ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಅಗ್ನಿಗೆ ಇಂಧನದಂತೆ ದಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 39

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः ॥ यातनाभिर्दह्यमाना घोराभिश्च ततस्ततः

ಆ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಕರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ; ಭೀಕರ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 40

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव ॥ तेषां संपीड्यमानानां शोणितं स्रवते बहु

ಕೆಲವರನ್ನು ಯಂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ ಎಳ್ಳಿನಂತೆ ನುಚ್ಚುಚೂರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನುಚ್ಚಲ್ಪಡುವಾಗ ಅವರಿಂದ ಬಹಳ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 41

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा ॥ सफेनसलिलावर्त्ता दुस्तरा पापकर्मिणाम्

ನಂತರ ಭೀಕರವಾದ ವೈತರಣಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು—ಒಂದು ನದಿ; ಅದರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನುರಿತ ಭ್ರಮರಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತವೆ; ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ದಾಟುವುದು ದುಸ್ತರ.

Verse 42

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै ॥ वैतरण्यां सुघोरायां प्रक्षिपन्ति सहस्रशः

ಆಮೇಲೆ ಇತರ ದೂತರು ಅವರನ್ನು ಶೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅತಿಭೀಕರವಾದ ವೈತರಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः ॥ दशन्ति सर्पास्तांस्तत्र प्राणिनस्तु सहस्रशः

ಅಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಯಿಲ್ಲದ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ, ನುರಿಯ ಮಾಲೆಗಳಂತೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವಲ್ಲಿ, ಸರ್ಪಗಳು ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚುತ್ತವೆ.

Verse 44

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः ॥ आवर्तादूर्मयश्चैव ह्युत्तिष्ठन्ति सहस्रशः

ಆಗ ಅದನ್ನು ದಾಟಲಾಗದೆ ಅವರು ಅಸಹಾಯವಾಗಿ ವಿಕೃತರಾಗಿಯೇ ಮೇಲೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭ್ರಮರಗಳಿಂದ ಅಲೆಗಳು ಸಹ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತವೆ.

Verse 45

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः ॥ मज्जन्तश्च वमन्तश्च त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಪಾಪಿಗಳು ಒಣಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮುಳುಗುತ್ತಾ ವಾಂತಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಕನೂ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 46

आसिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः ॥ तत्र शाखासु घोरासु मया दृष्टाः सहस्रशः ॥

ಮತ್ತೆ ಅವರು ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಪುನಃಪುನಃ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭೀಕರವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡೆನು.

Verse 47

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लम्बमानाः भयानकाः ॥ अतिक्रम्य च ते स्कन्धास्तीक्ष्णकण्टकसङ्कुलाः ॥

ಕೂಷ್ಮಾಂಡರು ಮತ್ತು ಯಾತುಧಾನರು ತೂಗುತ್ತಾ ಭಯಂಕರರಾಗಿದ್ದರು; ದಾಟಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಭುಜಗಳು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು।

Verse 48

वेदनार्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ॥ तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः ॥

ವೇದನೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವರು ವೇಗದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಘೋರ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಹತರಾದರು।

Verse 49

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम् ॥ सङ्क्रमाच्चैव खादन्ति शालायां कपिवद्भृशम् ॥

ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಏರಿದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಸಮೀಪದಿಂದ ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕಪಿಗಳಂತೆ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಅವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ।

Verse 50

यथा च कुक्कुटं खादेत कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः ॥ तथा कटकटाशब्दस्तस्मिन्वृक्षे मया श्रुतः ॥

ಹಾಗೆ ಯಾವುದೋ ಬಹಿಷ್ಕೃತ ಮ್ಲೇಚ್ಛನು ಕೋಳಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮರದಲ್ಲಿ ‘ಕಟಕಟ’ ಎಂಬ ಕಟಕಟ ಶಬ್ದವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು।

Verse 51

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने ॥ एवं ते मुखतः कृत्वा महावक्त्रा दुरासदाः ॥

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಕ್ವವಾದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು—ಮಹಾಮುಖರು, ಸಮೀಪಿಸಲು ದುಸ್ತರರು—ಬಾಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 52

ततो जवेन् संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः ॥ आविष्टानि च कर्माणि पुनः शीघ्रमकामयन् ॥

ಆಮೇಲೆ ವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಮತ್ತೆ ಶೋಷಿತ-ಕ್ಲಾಂತರಾದವರು, ತಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದ ಕರ್ಮಗಳ ಕಡೆಗೆ ಪುನಃ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಧಾವಿಸಲು ಬಯಸಿದರು।

Verse 53

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः ॥ बहुसंख्येषु पापेषु दारुणेषु सुदुःखिताः ॥

ಆದರೆ ಕೆಳಗಡೆ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು; ಅನೇಕ ಕ್ರೂರ ಪಾಪಗಳ ನಡುವೆ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 54

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः ॥ प्रविशन्ति नगच्छायां ततस्ते प्रज्वलन्ति तु ॥

ಕೆಲವರು ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಧೂಳಿನ ಮಳೆಯಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮರದ ನೆರಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಅವರು ಜ್ವಲಿಸಿ ಉರಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 55

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः ॥ भुवनेषु च घोरेषु पच्यन्ते ते दृढाग्निना ॥

ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಓಡುತ್ತಾರೆ; ದೂತರಿಂದ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ; ಭಯಾನಕ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತೀವ್ರ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 56

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः ॥ दियतां दियतां चेति ब्रुवते नः प्रसीदथ

ಆಮೇಲೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರು (ಬೇಡುತ್ತಾರೆ); ಅವರು “ಕೊಡಿ, ಕೊಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, “ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿರಿ” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 57

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते ॥ तेन दग्धाश्च आर्त्ताश्च क्रोशन्तश्च परस्परम्

ನಂತರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ಅವರು ಸುಟ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪರಸ್ಪರ ಕೂಗಿ ಅಳಲುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै ॥ तथान्ये क्षुधितास्तत्र हाहाभूतमचेतसः

ದುಃಖದಿಂದ ಕಾತರರಾದ ಕೆಲವರು ಮರುಮರು ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ‘ಹಾ ಹಾ’ ಎಂದು ಅಚೇತನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 59

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः ॥ पश्यन्ति राशिं तत्रस्थां सुगन्धां पर्वतोपमाम्

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅನ್ನಗಳ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಿಹಿಯಾದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳ—ಸುವಾಸನೆಯುಳ್ಳ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 60

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा ॥ मधुमाधवपूर्णानि सुरामैरेयकस्य च

ಮತ್ತು ಅವರು ಮೊಸರು ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನ ರಸಗಳು, ಕೃಸರ ಮತ್ತು ಪಾಯಸವನ್ನೂ; ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಧವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸುರಾ ಮತ್ತು ಮೈರೇಯಕದಿಂದ (ತುಂಬಿದ) ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 61

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च ॥ पानानि दिव्यानि सुगन्धीनि वै शीतलानिच

ಮಾಧ್ವೀಕ ಪಾನ, ಸೀಧು ಮತ್ತು ಜಾತೀರಸವೂ ಇವೆ; ಆ ಪಾನೀಯಗಳು ದಿವ್ಯವಾದವು, ಸುಗಂಧಯುಕ್ತವು, ಶೀತಲವಾದವು.

Verse 62

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः ॥ तपोऽर्जितानि दिव्यानि तिष्ठन्ति सुकृतात्मनाम्

ಗೋರಸದ ಪಾನೀಯಗಳೂ ಪಾತ್ರಗಳೂ ನಿತ್ಯವಾಗಿವೆ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಸುಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ।

Verse 63

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः ॥ गृहीतकुम्भमणिकाः सर्वाभरणभूषिताः

ಎಲ್ಲಾ ಭೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೋಹರವಾದ ಪ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು—ಕುಂಭಗಳನ್ನೂ ಮಣಿಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು—ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 64

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः ॥ सुमनःपाद्यहस्ताश्च अदीना परमाङ्गनाः

ಕೆಲವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂಡಗಳು, ಕೆಲವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದ್ಯಜಲ—ಆ ಪರಮಾಂಗನರು ದೈನ್ಯರಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 65

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः ॥ नूपुरोज्वलपादाश्च तिष्ठन्ति च मनोहराः

ಅನ್ನದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ನೂಪುರಗಳು ಹೊಳೆಯುವ ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಮನೋಹರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 66

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः ॥ ब्रुवन्ति सर्वास्ताश्चैव तस्यां तस्य च दक्षिणाः

ನಿಯತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯೋಗ್ಯನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ತಕ್ಕ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 67

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः ॥ परापवादनिरताः पापैर्बद्धकथानकाः

ಅವರು ಪಾಪಾಶಯರು, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದವರು, ಸದಾ ದಾನವರ್ಜಿತರು. ಪರನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಅವರ ಕಥನಗಳು ಪಾಪದಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 68

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः ॥ सुलभानि न दत्तानि विभवे सति लौकिके

ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಜ್ಜರು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಲೋಕಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಇದ್ದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೊಡಬಹುದಾದುದನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.

Verse 69

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम् ॥ तेन वध्याः भवन्तो वै यातनाभिरनेकशः

ನೀರು, ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಅಥವಾ ಅನ್ನವು ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ (ಕರ್ತವ್ಯಭಂಗದಿಂದ) ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನೇಕ ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ದಂಡನೀಯನಾಗುತ್ತೀ.

Verse 70

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूताः निष्ठुरवादिनः ॥ भोभो कृतघ्ना लुब्धाश्च परदाराभिमर्शकाः

ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ, ಆ ದೂತರು ಕಠೋರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—“ಹೋ ಹೋ! ಕೃತಘ್ನರೇ, ಲೋಭಿಗಳೇ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವರೇ!”

Verse 71

कर्मणां च क्षयो जातः संसारे यदि पच्यते ॥ विमुक्ताश्चेह लोकात्तु जनिष्यथ सुदुर्गताः

ಕರ್ಮಗಳ ಕ್ಷಯ ಉಂಟಾಗಿ ಅದು ಸಂಸಾರದಲ್ಲೇ ‘ಪಕ್ವ’ವಾಗಿ (ಭೋಗವಾಗಿ) ತೀರಿದಾಗ, ಈ ಲೋಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ನೀವು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವಿರಿ.

Verse 72

वृत्तस्था भुञ्जते हेमांश्चातुर्वर्ण्यान्विशेषतः ॥ ततः सत्यरता शान्ता दयावन्तः सुधार्मिकाः

ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಅವರು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯರಲ್ಲಿ. ಅದರಿಂದ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠರು, ಶಾಂತರು, ದಯಾವಂತರು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢರು ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 73

इह विश्राम्य ते धीराः किञ्चित्कालं सहानुगाः ॥ गच्छन्ति परमं स्थानं पृथिव्यां वा महत्कुले

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಆ ಧೀರರು ತಮ್ಮ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲವೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 74

बहुसुन्दरनारीके समृद्धे सुसमाहिताः ॥ अजयन्त तथा क्षान्ताः प्राप्स्यन्ति परमां गतिम्

ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಸಂಯಮಿತರಾಗಿ—ವಿಕಾರಗಳಿಂದ ಅಜೇಯರಾಗಿ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರಾಗಿ—ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 75

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे ॥ विसृजन्ति क्षितिं यावदास्थिभूतान्नरांस्तथा

ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೀರಿ ಒಣಗಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಎಲುಬುಮಾತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದ ಆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೆಳಗೆಸೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 76

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः ॥ प्रेतनाथ महाभाग धर्मराज नमोऽस्तु ते

ನೀವು ಕಾಲಜ್ಞರೂ ಕೃತಜ್ಞರೂ; ಸತ್ಯವಚನಿಗಳೂ ದೃಢವ್ರತಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದೀರಿ. ಹೇ ಪ್ರೇತನಾಥ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಹೇ ಧರ್ಮರಾಜ—ನಮಸ್ಕಾರವು ನಿಮಗೆ.

Verse 77

तस्मात्त्वं सर्वदेवेषु चैको धर्मभृतां वरः ॥ कृतज्ञः सत्यवादी च सर्वभूतहिते रतः

ಆದುದರಿಂದ ಸರ್ವ ದೇವರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಏಕೈಕವಾಗಿ ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಕೃತಜ್ಞ, ಸತ್ಯವಚನಿಯು, ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವವನು।

Verse 78

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः ॥ प्राप्तश्च परया प्रीत्या चित्रगुप्तनिवेशनम्

ನಂತರ ಆ ದೂತನು ದಾರಿ ತೋರಿಸಿ ನನನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಮಹಾ ಆದರದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾನು ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆನು।

Verse 79

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः ॥ भग्ना भिन्ना विभिन्नाश्च तथा भग्नशिरोधराः

ಅನಂತರ ಅವರು ಬಿದಿರು ದಂಡಗಳ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸುತ್ತಾರೆ; (ಪೀಡಿತರು) ಮುರಿದು, ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಚಿದ್ರವಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳು ಮುರಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 80

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः ॥ कूटशाल्मलिमारोप्य लोहकण्टकसंवृताम्

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು, ಅನೇಕ ದೂತರಿಂದ, ಮೋಸಮಯ ಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 81

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः ॥ यमदूता निरामर्षाः सूदयन्ति पुनः पुनः

‘ಓ ದೇವಾ, ಕಾಪಾಡು, ಬಿಡಿಸು’ ಎಂದು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಯಮದೂತರು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 82

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः ॥ मनोहराश्च कान्ताश्च भूयिष्ठाश्च सहस्रशः

ಮಾಲೆಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳು—ನಾನಾವಿಧ ಮಧುರ ರಸಸಾರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ—ಮನೋಹರ ಹಾಗೂ ಕಾಂತಿಮಯವಾಗಿ, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 83

कुलेषु सुदरिद्रेषु सञ्जाताः पापकर्मिणः ॥ पापैरनुगता घोरैर्मानुषं लोकमाश्रिताः

ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದರಿದ್ರ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಘೋರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಅನುಗತರಾಗಿ ಅವರು ಮಾನವಲೋಕವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ (ಅಂದರೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ) ಇರುತ್ತಾರೆ।