Adhyaya 183: Installation of a Clay Icon (Mṛnmayārcā) and the Ritual Protocol of Worship

Verse 1

अथ मृन्मयार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ तिष्ठामि मृन्मयीं चापि प्रतिमां पूजनेच्छया

ಇದೀಗ ಮೃಣ್ಮಯ ಅರ್ಚೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಓ ವಸುಂಧರೆ, ಕೇಳು. ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾನು ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

अर्च्चां च मृण्मयीं कृत्वा अस्पुटां चाप्यखण्डिताम् ॥ नाधिकां वामनां चापि न वक्रां कारयेद्बुधः ॥

ಮಣ್ಣಿನ ಅರ್ಚೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಅಖಂಡವಾಗಿಯೂ ಇರಿಸಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿಯೂ, ಕುಗ್ಗಿದದಾಗಿಯೂ, ವಕ್ರವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.

Verse 3

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ भूमे सर्वाणि कर्माणि यथा वा रोचते तथा ॥

ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಹೇ ಭೂಮೇ, ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತನ್ನಿಗೆ ರೋಚಿಸುವಂತೆ ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು।

Verse 4

काष्ठानामप्यलाभे तु मृण्मयीं तत्र कारयेत् ॥ शैलजां वा ततो भूमे मम कर्मपरायणः ॥

ಮರವೂ ದೊರಕದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ನಂತರ, ಹೇ ಭೂಮೇ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು—ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು।

Verse 5

ताम्रेण कांस्यरौप्येण सौवर्णत्रपु-रीतिभिः ॥ कुर्वन्ति शुभकर्माणः कोविदः प्रतिमां शुभाम् ॥

ತಾಮ್ರ, ಕಂಚು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಬಂಗಾರ, ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸೀಸ—ಇವುಗಳಿಂದ ಶುಭಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ನಿಪುಣ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಶುಭವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

अर्चनं त्वपरं वेद्यां मम कर्मपरिग्रहात् ॥ केचिल्लोकापवादेन ख्यात्यै कुर्वन्ति केचन ॥

ಆದರೆ ನನ್ನ ವಿಧಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರ್ಚನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧವೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು: ಕೆಲವರು ಲೋಕಾಪವಾದದ ಭಯದಿಂದ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಖ್ಯಾತಿಗಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

गृहं चालोच्य कश्चिन्मां पूजयेत्कामनापरः ॥ पूजयेद्यदि वा चक्रं मम तेजोंऽशसम्भवम् ॥

ಗೃಹಸ್ಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಕಾಮನಾಪರಾಯಣನಾದವನು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬಹುದು; ಅಥವಾ ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬಹುದು।

Verse 8

भूमे एवं विजानीहि स्थापितोऽहं न संशयः ॥ सम्पदस्तु प्रयच्छामि पूजितोऽहं धराधरे ॥

ಹೇ ಭೂಮೇ, ಹೀಗೆ ತಿಳಿದುಕೋ—ನಾನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದರೆ ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೇ ಧರಾಧರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ನಾನು ಸಂಪತ್ತು-ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 9

मन्त्रैर्वा विधिपूर्वेण यो मे कर्माणि कारयेत् ॥ यं यं फलं समुद्दिश्य मां पूजयति मानवः ॥

ಮಂತ್ರಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಲಿ, ಯಾರು ನನ್ನ ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ—ಮಾನವನು ಯಾವ ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ—

Verse 10

मद्भक्तः सततं नित्यं कर्मणा परिवेष्टितः ॥ स वै मत्परितोषार्थं मनस्येव प्रपूजयेत् ॥

ನನ್ನ ಭಕ್ತನು, ಸದಾ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 11

दद्याज्जलाञ्जलिं मह्यं तेन मे प्रीतिरुत्तमा ॥ तस्य किं सुमनोभिश्च जाप्येन नियमेन किम् ॥

ನನಗೆ ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಿ; ಅದರಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಹೂಗಳೇನು ಬೇಕು? ಜಪವೇನು ಬೇಕು? ನಿಯಮ-ವ್ರತಗಳೇನು ಅಗತ್ಯ?

Verse 12

मह्यं चिन्तयतो नित्यं निभृतेनान्तरात्मना ॥ तस्य कामान्प्रयच्छामि दिव्यान्भोगान्मनोरमान् ॥

ಸಂಯಮಿತ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನಿತ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವನಿಗೆ, ನಾನು ಅವನ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು—ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಮನೋಹರ ಭೋಗಗಳನ್ನು—ಪ್ರದಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 13

एतत्ते सर्वमाख्यातं सुगोप्यं च प्रयत्नतः ॥ मृन्मयीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मसु निष्ठितः ॥

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಸಂಬಂಧಿತ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾಗಿರು.

Verse 14

श्रवणे चैव नक्षत्रे कुर्यात्तस्याधिवासनम् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन स्थापयेन्मन्त्रपूर्वकम् ॥

ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅಧಿವಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 15

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ ततो मे स्नपनं कार्यमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನೂ ಗಂಧವನ್ನೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ನನ್ನ ಸ್ನಪನ (ಸ್ನಾನವಿಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು; ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 16

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रकर्त्ता यस्य प्रसादेन भवन्ति लोकाः ॥ स त्वं कुरुष्वाच्युत मत्प्रसादं त्वं तिष्ठ चार्चासु च मृन्मयीषु ॥

ಮಂತ್ರ— “ನೀನೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಕರ್ತೃ; ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಲೋಕಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಅಚ್ಯುತ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಪೂಜ್ಯ ಅರ್ಚಾ-ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಲ್ಲೂ, ನೀನು ನೆಲೆಸಿರು।”

Verse 17

कारणकारणं ह्युग्रतेजसं द्युतिमन्तं महापुरुषं नमो नमः ॥ अनेन मन्त्रेण वेश्मनि प्रविश्य स्थापनां कुर्यात् ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण स्थापयेन्मां समाहितः ॥ पूर्ववत्स्थापयेत्तत्र चतुरः कलशान्पुरा ॥ चतुरस्तान्गृहीत्वा च इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

“ಕಾರಣಗಳಿಗೂ ಕಾರಣನಾದ, ಉಗ್ರತೇಜಸ್ವಿ, ದ್ಯುತಿಮಂತ ಮಹಾಪುರುಷನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತಗೊಳಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಆ ನಾಲ್ಕನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 18

मन्त्रः— ॐ वरुणं समुद्रो लब्ध्वा सम्पूजितो ह्यात्ममतिप्रसन्नः ॥ एतेन मन्त्रेण ममाभिषेकं प्राप्तं वरिष्ठं हि स ऊर्ध्वबाहुः ॥ अग्निश्च भूमिश्च रसाश्च सर्वे भवन्ति यस्मात्सततं नमस्ये ॥

ಮಂತ್ರ— ಓಂ. ವರುಣಸ್ವರೂಪವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿತನಾದಾಗ ಮನಸ್ಸು-ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನನ್ನ ಅಭಿಷೇಕವು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ; ಅವನು ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಯಾರಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ರಸಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 19

अगुरुं चैव धूपं च सकर्पूरं सकुङ्कुमम् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा धूपं प्रकल्पयेत् ॥

ಅಗರು ಧೂಪವನ್ನು ಕರ್ಪೂರ ಹಾಗೂ ಕುಂಕುಮದೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. “ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 20

धूपं दत्त्वा यथान्यायं पीतं वस्त्रं तु दापयेत् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. “ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

मन्त्रः— वस्त्रेण पीतेन सदा प्रसन्नो यस्मिन्प्रसन्ने तु जगत्प्रसन्नम् ॥ गृह्णातु वस्त्रं सुमुखः प्रसन्नो देवः सदा पातु भवस्य बन्धात् ॥

ಮಂತ್ರ— ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವವನು; ಅವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ಸుమುಖನಾದ ಪ್ರಸನ್ನ ದೇವನು ಈ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ; ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 22

तत एतेन मन्त्रेण वस्त्रं दद्याद्यथोचितम् ॥ धूपदीपादिभिः पूज्य प्रापणं परिकल्पयेत् ॥

ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಯಥೋಚಿತ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಧೂಪ, ದೀಪ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಪ್ರಾಪಣ (ಅರ್ಪಣೆ/ವಿತರಣೆ)ವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 23

पूर्वोक्तेन विधानेन दद्यात्प्रापणकं नरः ॥ पश्चादाचमनं दद्यान्मन्त्रपूर्वं प्रयत्नतः ॥

ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಾಪಣಕವನ್ನು ದಾನಮಾಡಲಿ. ನಂತರ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ನೀಡಲಿ.

Verse 24

मन्त्रः— शान्तिर्भवतु देवानां ब्रह्मक्षत्रविशां तथा ॥ शान्तिर्भवतु वृद्धानां बालानां शान्तिरुत्तमा ॥

ಮಂತ್ರ: ದೇವರಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ. ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ.

Verse 25

देवो वर्षतु पर्जन्यः पृथिवी सस्यपूरिता ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण शान्तिं कृत्वा विधानतः ॥

ದೈವರೂಪ ಪರ್ಜನ್ಯನು ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿ; ಭೂಮಿ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿ. ಮತ್ತು ಇದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಶಾಂತಿಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ...

Verse 26

पश्चाद्भागवतान्पूज्य ततो ब्राह्मणपूजनम् ॥ शिरसा वचनं कार्यं दक्षिणाभिः प्रपूज्य च ॥

ನಂತರ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

Verse 27

अच्छिद्रं वाच्य पश्चाच्च कुर्यादेवं विसर्जनम् ॥ एवं विसर्जनं कृत्वा ये च तत्र समागताः ॥

ನಂತರ ‘ಅಚ್ಚಿದ್ರಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಸರ್ಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದವರು...

Verse 28

यो गुरुं पूजयेद्भक्त्या विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ तेनाहं पूजितो नित्यं देवि सत्यं ब्रवीमि ते ॥

ವಿಧಿಸಮ್ಮತವಾದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು—ಅವನಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 29

तुष्टो ददाति कृच्छ्रेण ग्राममात्रं नराधिपः ॥ आब्रह्मपदपर्यन्तं हेलया यच्छते गुरुः ॥

ರಾಜನು ತೃಪ್ತನಾದರೂ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಂದು ಗ್ರಾಮಮಾತ್ರವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಗುರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಪದವರೆಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

तथैव मम शास्त्रेषु ममैव वचनाच्छुभे ॥ सर्वशास्त्रेषु कल्याणि गुरुपूजा व्यवस्थिताः ॥

ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ—ನನ್ನದೇ ವಚನದಿಂದ, ಹೇ ಶುಭೆ—ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲೂ, ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಗುರುಪೂಜೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 31

य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम ॥ तारितानि कुलान्येव त्रीणि त्रिंशच्च सप्ततिः ॥

ಯಾರು ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಕುಲಗಳು ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ—ಮೂರು, ಮೂವತ್ತು ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು (ಎಂದು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ).

Verse 32

पूजायां मम मार्गेषु पतन्ति जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु मोदते

ನನ್ನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೇಲೆ ಜಲಬಿಂದುಗಳು ಬೀಳುವಾಗ, ಅಷ್ಟೇ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

एवं ते कथितं भूमे स्थापने मृण्मयस्य तु ॥ कथयिष्यामि ते ह्यन्यत्सर्वभागवतप्रियं

ಹೇ ಭೂಮಿಯೇ! ಮೃಣ್ಮಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಸರ್ವ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 34

तत्तत्फलं प्रयच्छामि प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥ मम चैव प्रसादेन प्राप्नोति गतिमुत्तमाम्

ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಆ-ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಅವನು ಪರಮೋತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

एवमास्नाप्य विधिवन्मम कर्मपरायणः ॥ पूर्वोक्तविधिना चैव गन्धमाल्यैश्च पूजयेत्

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ ಗಂಧ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳಿನಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 36

पूजयेत् तांश्च विधिवद्वस्त्रालङ्कारभूषणैः ॥ पूजयीता गुरुं तत्र यदीच्छेन्मम सात्म्यताम्

ಅವರನ್ನೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಸ್ತ್ರ, ಅಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.