Adhyaya 182: Installation of a Stone Image (Ritual Procedure for Consecration)

Verse 1

अथ शैलार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः ॥

ಇದೀಗ ಶೈಲಾರ್ಚಾ ಸ್ಥಾಪನ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು, ನಾನು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ—ಪ್ರತಿಮಾರೂಪವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು.

Verse 2

सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् ॥ तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥

ಸುಂದರ ರೂಪದ, ದೋಷರಹಿತ ಹಾಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿತ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಪುಣ ಶಿಲ್ಪಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು.

Verse 3

शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः ॥ प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥

ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬಿಳಿ ಚಾಕ್‌ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಗುರುತುಮಾಡಿ/ರೇಖಾಂಕಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಅಕ್ಷತಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 4

दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ನಂತರ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ದಧ್ಯೋದನದಿಂದ (ಮೊಸರು-ಅನ್ನದಿಂದ) ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ‘ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 5

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः ॥ एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥

ಮಂತ್ರ— “ಹೇ ಪ್ರಭು! ನೀವು ಸರ್ವಜನರಲ್ಲಿ ವೀರಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಸೋಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತರು, ಸುಮತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನರು. ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಹೇ ವಾಸುದೇವ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿ ಕೀರ್ತಿರಾಶಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸು.”

Verse 6

प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् ॥ एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥

“ಹೇ ಪ್ರವರ, ಹೇ ಅಯುತವರಾಹ, ಜಯ ಜಯ, ವೃದ್ಧಿಸು.” ಇದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಉದ್ದೇಶಿತ ರೂಪಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವ ನಾರಾಯಣನ (ಮುಂದಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

ततो वै स्थापयेत् तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु ॥ अहोरात्रमुषित्वैवं शुक्लवस्त्रेण भूषितः ॥

ಅನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಹಗಲು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವ್ರತದಿಂದಿದ್ದು, ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 8

शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ಶ್ವೇತ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಿ, ನಾನಾ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 9

मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम् ॥ एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ ॥

ಮಂತ್ರ— ಹೇ ಭಗವನ್! ನೀವು ಸರ್ವರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮಾಯಾಬಲ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು. ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಹೇ ಜಗತ್ಸ್ವರೂಪಾ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಹೇ ಲೋಕನಾಥಾ, ನೀವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರಿ.

Verse 10

यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः ॥ स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 11

यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत् ॥ ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान् ॥

ಯವಕ ಮತ್ತು ಪಾಯಸ (ಕ್ಷೀರಾನ್ನ) ಸೇವಿಸಿ ಒಂದು ಹಗಲು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅನಿಷ್ಠಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 12

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ चतुरः कलशांश्चैव स्थापयेत्पादमूलतः ॥

ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನೂ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಮೂರ್ತಿಯ ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 13

गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत् ॥ ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ವೇದಘೋಷ/ವೇದಪಠಣವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 14

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् ॥ येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥

ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವವರು ಬ್ರಹ್ಮಗ್ರಂಥದ ಸಾವಿರಾರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ—ಅವರ ಪಠಿತಶಬ್ದದಿಂದಲೂ, ಶುಭಗೀತಸ್ವರದಿಂದಲೂ…

Verse 15

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः ॥ आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥

ಸುವ್ರತನು ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪುನರಾವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು—“ಬಾ ಹೇ ದೇವಾ! ಸುಮಂತ್ರಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಷಟ್ (ತತ್ತ್ವ/ವರ್ಗ) ಸಹಿತವಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಧಾನ (ಆದಿ-ಪ್ರಕೃತಿ) ರೂಪನಾಗಿ ಬಾ.”

Verse 16

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ ॥

ಮತ್ತು ಈ ಭೂತ/ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸಂವಿಧಾತ—ಇಲ್ಲಿ ಆವಾಸಿತನಾಗಿ—ಲೋಕನಾಥನಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च ॥ मधुना चैव होतव्यमष्टोत्तरशताहुतिः ॥

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಮಿತ್ತು, ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಹಾಗೂ ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಹೋಮಿಸಬೇಕು।

Verse 18

पञ्चगव्यं ततः प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ सर्वगन्धैश्च लाजैश्च पञ्चगव्यजलं तथा ॥

ನಂತರ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಲಾಜ (ಬಾಡಿಸಿದ ಧಾನ್ಯ) ಹಾಗೂ ಪಂಚಗವ್ಯಜಲದೊಂದಿಗೆ (ಮುಂದಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು)।

Verse 19

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः ॥ सर्वगन्धान्स्ततो गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत् ॥

ನಂತರ ಮಂಗಳಗೀತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಮಂಗಳಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ (ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ) ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು। ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 20

मन्त्रश्च — योऽसौ भवान्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः ॥ अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि नमो नमस्ते ॥

ಮಂತ್ರ— “ಹೇ ಭಗವನ್! ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಯುಕ್ತನಾಗಿರುವ ಸನಾತನ ಪುರಾಣಪುರುಷನೇ! ಹೇ ಸುವೆಚ್ಚಿದ ತೇಜಸ್ವೀ! ಈ ಪ್ರಾಸಾದದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಾ. ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ।”

Verse 21

तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत् ॥ प्रतिमा स्थापितव्या मे मध्ये न तु विपार्श्वतः ॥

ನಂತರ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಾಸಾದಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ।

Verse 22

एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्तनं विभोः ॥ चन्दनं कुङ्कुमं चैव मिश्रं कालेयकेन च ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ವಿಭುವಿಗೆ ಉದ್ವರ್ತನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಚಂದನ, ಕುಂಕುಮ, ಕಾಳೇಯಕದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ।

Verse 23

एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम् ॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಉದ್ವರ್ತನ ಮಾಡಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು: “ನೀನೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಧಾನ; ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇವರಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿತ; ಕಾರಣತತ್ತ್ವರূপವಾಗಿ ವಂದಿತ, ಮಂತ್ರಯುಕ್ತ. ಸುಸ್ವಾಗತ; ಇಲ್ಲಿ ತಿಷ್ಠಿಸು, ಹೇ ಸುಲೋಕನಾಥ।”

Verse 24

एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् ॥ शुक्लवस्त्राणि मे दद्यादिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ಗಂಧ-ಮಾಲ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನನಗೆ ಶುಕ್ಲ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 25

मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि ॥ इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते ॥

ಮಂತ್ರ: “ಹೇ ದೇವೇಶ! ನಾನು ಸುದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಈ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಹೇ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ! ಇವನ್ನು ಧರಿಸು; ನನಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।”

Verse 26

एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ धूपनं मे ततो दद्यात्कुङ्कुमागुरुमिश्रितम् ॥ एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ನನಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಅಗರಿನಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ ಧೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಧೂಪ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 27

एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಂತರ ಪ್ರಾಪಣ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪ್ರಾಪಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 28

पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः ॥ प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥

ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಅದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪ್ರಾಪಣವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಪಣಾಂತದಲ್ಲಿ ದೇಹಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು (ಅಥವಾ ಮಾಡಿಸಬೇಕು).

Verse 29

शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः ॥ मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् ॥ बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥

ನಂತರ ಶಾಂತಿ-ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳ ಉದ್ದೇಶಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಂತ್ರ— “ಹೇ ಲೋಕನಾಥ! ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡು—ರಾಜನಿಗೂ, ಅವನ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ; ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ವೃದ್ಧರಲ್ಲೂ, ಗೋವುಗಳಲ್ಲೂ ಮನೆಮಂದಿಯಲ್ಲೂ, ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಪತಿವ್ರತೆಯರಲ್ಲೂ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ.”

Verse 30

रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् ॥ सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ; ಕೃಷಿಕರ ಕೃಷಿ ಸದಾ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ. ಜನರು ಸದಾ ಸುಭಿಕ್ಷದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿರಲಿ; ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶುಭವೃಷ್ಟಿ ಆಗಲಿ—ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ.

Verse 31

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः ॥ निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह

“ಹೇ ದೇವಿ! ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುವೆನು; ಮಂತ್ರಪಾಠ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ. ನಂತರ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ (ಪ್ರತಿಮೆ/ದೇವತೆಯನ್ನು) ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.”

Verse 32

एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ सम्पूज्य तत्र देवेशं ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವ್ರತಧಾರಿ ಅಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 33

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः ॥ य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम

ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ವೈಭವದಂತೆ ದೀನರು ಹಾಗೂ ಅನಾಥರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ—ಈ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡುವರೋ…

Verse 34

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति

ನನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಜಲಬಿಂದುಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः ॥ तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः

ಸರ್ವ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು—ಅವನಿಂದ ಅವನ ಕುಲವು ಏಳು, ಏಳು ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು (ತಲೆಮಾರು) ತನಕ ತಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 36

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम ॥ धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ನನ್ನ ಶಿಲಾ-ಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಧರ್ಮವನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸಹ।

Verse 37

करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण ॐ नमो वासुदेवाय ॥ एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि ॥ ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च

ಇದು ಕರಣಧಾರಣಾದಿ ವಿಧಾನದ ಅಪರಾಜಿತ ಉದಾಹರಣೆ. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತಾನೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು—“ಓಂ ನಮೋ ವಾಸುದೇವಾಯ.” ಓ ಸುಂದರಿ, ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಪೂರ್ವಪ್ರೋಷ್ಠಪದಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿವಾಸನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ, ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ನಂತರ…

Verse 39

मन्त्रः — असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते

ಮಂತ್ರ: ಆತನು ಅನಾದಿ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ—ನಾರಾಯಣ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಧಾನ ತತ್ತ್ವ. ಓ ದೇವೇಶ! ಈ ಸುಗಂಧ, ಮಾಲೆಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.