Adhyaya 174: The Sanctifying Power of River Confluences: Release from the Preta-State and the Rite of Śravaṇa Dvādaśī with Vāmana Worship

Verse 1

श्रीवराह उवाच॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि महापातकनाशनम्॥ सङ्गमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರವಚಿಸುತ್ತೇನೆ—ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು; ಅಂದರೆ ಸಂಗಮದ ಪ್ರಭಾವ, ಅದು ಪಾಪಿಗಳಿಗೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 2

अत्रैव श्रूयते पूर्वं ब्राह्मणः संशितव्रतः॥ महानामेति विख्यातः स्थितोऽसौ वनमाश्रितः॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರ್ವಕಾಲದಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ—ಸಂಯಮಿತ ವ್ರತಧಾರಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ‘ಮಹಾನಾಮ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು।

Verse 3

स्वाध्याययुक्तो होमे च नित्ययुक्तः स योगवित्॥ जपहोमपरो नित्यं स्वकालं क्षपते च सः॥

ಅವನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೂ ಹೋಮದಲ್ಲೂ ನಿತ್ಯನಿಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಯೋಗವಿದನಾಗಿದ್ದನು; ಸದಾ ಜಪ-ಹೋಮಪರನಾಗಿ ತನ್ನ ಕಾಲವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 4

एवं कर्माणि कुर्वन्स ब्रह्मलोकजिगीषया॥ बहून्यब्दान्यतीतानि ब्राह्मणस्य वने तदा॥

ಈ ರೀತಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು।

Verse 5

तस्य बुद्धिरियं जाता तीर्थाभिगमनं प्रति॥ पुनस्तीर्थजलैरेतत्क्षालयामि कलेवरम्॥

ಅವನಿಗೆ ತೀರ್ಥಗಮನದ ಕುರಿತು ಈ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು—‘ಮತ್ತೆ ತೀರ್ಥಜಲಗಳಿಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವೆನು।’

Verse 6

प्रयातो विधिवत्साक्षात् सूर्यस्योदयणं प्रति ॥ असिकुण्डादितः कृत्वा दक्षिणां कोटिकां ततः

ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೊರಟು ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯೋದಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದನು; ಅಸಿಕುಂಡದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ಕೋಟಿಕಾ (ಪರಿಕ್ರಮಾ ಮಾರ್ಗ)ವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 7

तथा चोत्तरकोट्यां तु तथा मन्माथुरं च यत् ॥ क्रमेण सर्वतीर्थानि स्नात्वा मामपि पुष्करम्

ಅದೇ ರೀತಿ ಉತ್ತರ-ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಥುರಾ-ಸಂಬಂಧಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ—ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು।

Verse 8

गत्वा सर्वाणि तीर्थानि स्नात्वा पूतो भवाम्यहम् ॥ इति कृत्वा मथुराया निर्जगामाथ स द्विजः

“ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನಾನು ಶುದ್ಧನಾಗುವೆನು.” ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆ ದ್ವಿಜನು ಮಥುರೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು।

Verse 9

कृतपूजानमस्कारः अध्वानं प्रत्यपद्यत ॥ अध्वप्रपन्नो ह्यदृशत्पञ्चप्रेतान्सुभीषणान्

ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಅವನು ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ ಐದು ಪ್ರೇತಗಳನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 10

ईषदुत्त्रस्तहृदयस्तिष्ठदुन्मील्य चक्षुषी ॥ आलम्ब्य स ततो धैर्यं त्रासमुत्सृज्य दूरतः

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿ ಅವನು ನಿಂತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದನು; ನಂತರ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ದೂರದಲ್ಲೇ ನಿಂತನು।

Verse 11

पप्रच्छ मधुरालापः के यूयं रौद्रमूर्त्तयः ॥ भवन्तः कर्मणा केन दुष्कृतेन भयावहाः

ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಅವನು ಕೇಳಿದನು—“ಭೀಕರ ರೂಪಧಾರಿಗಳೇ, ನೀವು ಯಾರು? ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಯಾವ ದುಷ್ಕೃತ್ಯದಿಂದ ನೀವು ಇಷ್ಟು ಭಯಂಕರರಾಗಿದ್ದೀರಿ?”

Verse 12

एकस्थानात्सदा यूयं प्रस्थिताः कुत्र वा सदा ॥ प्रेता ऊचुः ॥ क्षुत्पिपासातुरा नित्यं बहुदुःखसमन्विताः

“ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಿಂದ ನೀವು ಸದಾ ಹೊರಡುತ್ತೀರಿ—ನಿರಂತರ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ?” ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—“ನಾವು ಸದಾ ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ।”

Verse 13

दुर्बुद्ध्या च वृताः सर्वे हीनज्ञानाः विचेतसः ॥ न जानीमो दिशं काचिद्विदिशं चापि चाध्वनि

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಹೀನರು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡವರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದಿಕ್ಕನ್ನೂ, ಉಪದಿಕ್ಕನ್ನೂ ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 14

नान्तरिक्षं महीम् चापि जानीमो दिवसं तथा ॥ यदेतद्दुःखमापन्नं सुखोदर्कफलं भवेत्

ನಮಗೆ ಆಕಾಶವೂ ತಿಳಿಯದು, ಭೂಮಿಯೂ ತಿಳಿಯದು; ಹಾಗೆಯೇ ದಿನವೂ (ಕಾಲಪ್ರವಾಹವೂ) ತಿಳಿಯದು. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಈ ದುಃಖವು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖಕರ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲಿ।

Verse 15

अप्रकाममिदं भाति भास्करोदयणं प्रति ॥ अहं पर्युषितो नाम परः सूचिमुखस्ततः

ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಎದುರು ನೋಡಿದಾಗ ಇದು ನಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಪರ್ಯುಷಿತ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಸೂಚೀಮುಖ.

Verse 16

शीघ्रगो रोधकश्चैव पञ्चमो लेखकस्तथा ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ प्रेतानां कर्मजातानां नाम्नां वै सम्भवः कुतः

ಹಾಗೆಯೇ ಶೀಘ್ರಗ, ರೋಧಕ ಮತ್ತು ಐದನೆಯವನು ಲೇಖಕನೂ (ಇದ್ದಾನೆ). ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದರು—“ಕರ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪ್ರೇತಗಳ ಈ ಹೆಸರುಗಳ ಉದ್ಭವ ಎಲ್ಲಿಂದ?”

Verse 17

किं तत्कारणमेतद्धि यूयं सर्वे सनामकाः ॥ प्रेत उवाच ॥ अहं स्वादु सदाश्नामि दद्मि पर्युषितं द्विजे

“ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಂತಹ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?” ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಸದಾ ರುಚಿಯಾದುದನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಬಾಸಿಯಾದ (ಪರ್ಯುಷಿತ) ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.”

Verse 18

एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं द्विज ॥ सूचिता बहवोऽनेन विप्राश्चान्नादिकाङ्क्षिणः

ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಈ ಕಾರಣವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ‘ಪರ್ಯುಷಿತ’ ಆಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಅನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮೋಸಹೋದರು/ಭ್ರಮಿತರಾದರು.

Verse 19

एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगस्तेन शोच्यते ॥ एको गृहस्य मध्ये तु भुङ्क्ते द्विजभयेन हि

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ‘ಶೀಘ್ರಗ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಭಯದಿಂದ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಊಟಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

समारुह्योद्विग्नमना रोधकस्तेन शोच्यते ॥ मौनेनापि स्थितो नित्यं याचितोऽपि लिखेन्महीम्

ಏರಿ, ಉದ್ವಿಗ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ‘ರೋಧಕ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ನಿತ್ಯ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಕೇಳಿದರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ/ರೆಖೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

अस्माकमपि पापिष्ठो लेखकस्तेन नाम वै ॥ मदेन लेखकॊ याति रोधकस्तु ह्यवाक्छिराः

ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಷ್ಠನು ‘ಲೇಖಕ’; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು. ‘ಲೇಖಕ’ ಮದ/ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ‘ರೋಧಕ’ ಮಾತ್ರ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ (ಅಧೋಮುಖವಾಗಿ) ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

शीघ्रगः पङ्गुतां प्राप्तः परं सूचिमुखस्ततः ॥ उषितः केवलग्रीवो लम्बौष्ठो वै महोदरः

ಶೀಘ್ರಗನು ಕುಂಟನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ‘ಸೂಚಿಮುಖ’ (ಸೂಜಿ-ಸದೃಶ ಮುಖ) ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ‘ಉಷಿತ’—ಕೇವಲ ಗ್ರೀವೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದಪ್ಪ ತುಟಿಯವನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಮಹೋದರ (ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು) ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

बृहद्वृषणशुष्काङ्गः पापादेव प्रजायते ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तान्त सम्भवम्

ದೊಡ್ಡ ವೃಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಒಣಗಿದ ಅಂಗಗಳಿರುವವನು ಪಾಪದಿಂದಲೇ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಚರಣಾವೃತ್ತಾಂತದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದುದು.

Verse 24

यदि ते श्रवणे श्रद्धा पृच्छ चान्यद्यदिच्छसि ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ ये जीवा भुवि तिष्ठन्ति सर्व आहारजीविनः

ನಿನಗೆ ಕೇಳುವಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಬಯಸುವ ಇನ್ನೇನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲ ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 25

युष्माकमपि चाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ शृणु चाहारमस्माकं सर्वभूतदयापर

ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನೂ ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸರ್ವಭೂತದಯಾಪರ, ನಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 26

यच्छ्रुत्वा निन्दसे नित्यं भूयो भूयश्च नित्यशः ॥ श्लेष्ममूत्रपुरीषेण योषितां च समन्ततः

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನೀನು ಸದಾ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀಯ—ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಶ್ಲೇಷ್ಮ, ಮೂತ್ರ, ಮಲಗಳಿಂದಲೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೀಯ.

Verse 27

गृहाणि त्यक्तशौचानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ बलिमन्त्रविहीनानि दानहीनानि यानि च

ಶೌಚ-ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಲಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಕಡೆ, ದಾನವಿಲ್ಲದ ಕಡೆ।

Verse 28

नित्यं च कलहो यत्र प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ अपात्रे प्रतिदत्तानि विधिहीनानि यानि च ॥ निन्दितानां द्विजातीनां जुगुप्सितकुलोद्भवे

ಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಕಲಹವಿರುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಪಾತ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ನೀಡಿದ ದಾನ, ಮತ್ತು ನಿಂದಿತ ದ್ವಿಜರಿಗೆ—ಜುಗುಪ್ಸಿತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ—ನೀಡಿದುದನ್ನೂ ಅವರು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

जातानां विहितानां च दुष्कृतं कर्म कुर्वताम् ॥ तेभ्यो दत्तं तदस्माकमुपतिष्ठति भोजने

ಜನ್ಮದಿಂದಲೂ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಿಂದಲೂ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ನಮ್ಮ—ಅಂದರೆ ಪ್ರೇತರ—ಭೋಜನವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 30

एतत्पापतरं चान्यद्भोजनं दुष्टकर्मिणाम् ॥ निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामः सुदृढव्रत

ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ—ದುಷ್ಟಕರ್ಮಿಗಳ ‘ಭೋಜನ’—ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಕರ. ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ, ಓ ದೃಢವ್ರತನೇ।

Verse 31

प्रेतो यथा न भवति तथा ब्रूहि तपोधन ॥ ब्राह्मण उवाच ॥ एकरात्रत्रिरात्रेण कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

ಓ ತಪೋಧನ, ಪ್ರೇತನಾಗದೆ ಇರುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಏಕರಾತ್ರಿ, ತ್ರಿರಾತ್ರಿ, ಕೃಚ್ಛ್ರ, ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಂದ।

Verse 32

व्रतैरभ्युद्यतः पूतो न प्रेतो जायते नरः ॥ मिष्टान्नपानदाता च सततं श्रद्धयान्वितः

ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿ ಶುದ್ಧನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಸದಾ ಸಿಹಿ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಕೂಡ ಪ್ರೇತನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 33

यतीनां पूजको नित्यं न प्रेतो जायते नरः ॥ त्रीणद्भिः पञ्च चैकेन वा प्रतिनित्यं तु पोषयेत्

ಯತಿಗಳನ್ನು (ಸನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು) ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸುವವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಮೂರು, ಅಥವಾ ಐದು, ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಪಾಲಿನಿಂದಲೂ ಇತರರನ್ನು ಪೋಷಿಸಬೇಕು.

Verse 34

सर्वभूतदयालुश्च न प्रेतो जायते नरः ॥ देवातिथिषु पूजासु गुरुपूजासु नित्यशः

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದಯೆಯುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೂ ಪೂಜೆ-ಸತ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಗುರುಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ತೊಡಗಿರುವವನು ಕೂಡ ಪ್ರೇತನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 35

रतो वै पितृपूजायां न प्रेतो जायते नरः ॥ जितक्रोधो ह्यमात्सर्यस्तृष्णासङ्गविवर्जितः

ಪಿತೃಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಅಸೂಯಾರಹಿತನು, ತೃಷ್ಣೆ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದವನು ಕೂಡ ಪ್ರೇತನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 36

क्षमा-युक्तो दान-शीलो न प्रेतो जायते नरः ॥ एकादशीं सितां कृष्णां सप्तमीं वा चतुर्दशीम् ॥

ಕ್ಷಮೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ದಾನಶೀಲನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಾಗಲಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಾಗಲಿ ಏಕಾದಶಿ, ಅಥವಾ ಸಪ್ತಮಿ, ಅಥವಾ ಚತುರ್ದಶಿ (ವ್ರತ) ಆಚರಿಸಿದರೆ (ಇಂತಹ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).

Verse 37

देवांश्च वन्दते नित्यं न प्रेतो जायते हि सः ॥ प्रेता ऊचुः ॥ त्वत्तस्तच्छ्रुतमस्माभिर्यो न प्रेतोऽभिजायते ॥

ಯಾರು ನಿತ್ಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ: (ಅವನು) ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು.

Verse 38

प्रेतस्तु जायते केन तद्वद त्वं महामुने ॥ विप्र उवाच ॥ शूद्रान्नेन तु भुक्तेन ब्राह्मणो म्रियते यदि ॥

‘ಆದರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರೇತನು ಆಗುತ್ತಾನೆ? ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.’ ವಿಪ್ರನು ಹೇಳಿದನು—‘ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸತ್ತರೆ—’

Verse 39

तेनैव चोदरस्थेन स प्रेतो जायते ध्रुवम् ॥ नग्नकापालिपाषण्डसङ्गतासनभोजनैः ॥

ಅದೇ (ಶೂದ್ರಾನ್ನ) ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಗ್ನ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಕಪಾಲಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಷಂಡರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದರಿಂದಲೂ.

Verse 40

मनुष्यः प्रेततां याति स्पर्शेन सुतरां तथा ॥ पूर्वपुण्यं विनश्येत् तु प्रेतो भवति नित्यशः ॥

ಇಂತಹ ಸ್ಪರ್ಶ/ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪೂರ್ವಪುಣ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಸದಾ ಪ್ರೇತನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 41

पाषण्डाश्रमसंस्थश्च मद्यपः पारदारिकः ॥ वृथा-मांसरतो नित्यं स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ಪಾಷಂಡಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಪರಸ್ತ್ರೀಗಾಮಿ, ಮತ್ತು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಿತ್ಯ ಮಾಂಸಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು—ಅವನೂ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

देवस्वं ब्राह्मणस्वं च गुरोर्द्रव्यं हरेत्तु यः ॥ कन्यां ददाति शुल्केन स च प्रेतोऽभिजायते ॥

ದೇವಸ್ವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವ ಅಥವಾ ಗುರುವಿನ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶುಲ್ಕ ಪಡೆದು ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುವವನು—ಅವನು ಸಹ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

मातरं पितरं भ्रातृभगिन्यौ च स्त्रियं सुतम् ॥ अदुष्टान्यस्त्यजेत्सोऽपि प्रेतो भवति च ध्रुवम् ॥

ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಸಹೋದರಿ, ಪತ್ನಿ ಅಥವಾ ಮಗನನ್ನು—ಅವರು ನಿರ್ದೋಷರಾಗಿದ್ದರೂ—ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

अयाज्ययाजनाच्चैव याज्यानां परिवर्जनात् ॥ रतो वा शूद्रसेवायां स प्रेतो जायते नरः ॥

ಅಯಾಜ್ಯನಿಗಾಗಿ ಯಾಜನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಯಾಜ್ಯರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ; ಅಥವಾ ಶೂದ್ರಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ—ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 45

ब्रह्महा च कृतघ्नश्च गोग्घ्नो वै पञ्चपातकी ॥ भूमिकन्यापहर्ता च स प्रेतो जायते नरः ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಕೃತಘ್ನ, ಗೋಹಂತಕ, ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿ ಅಥವಾ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು—ಅಂತಹವನು ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

असद्भ्यः प्रतिगृह्णाति नास्तिकेभ्यो विशेषतः ॥ स पापो जायते प्रेत आहारादिविवर्जितः ॥

ದುಷ್ಟರಿಂದ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಸ್ತಿಕರಿಂದ—ಪ್ರತಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಆಹಾರಾದಿಗಳಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿ ಪ್ರೇತನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

प्रेताः ऊचुः ॥ ये एतत्कर्म कुर्वन्ति मूढा अधर्मपरायणाः ॥ विरुद्धकारिणः पापास्तेषां काञ्चिद्गतिं वद ॥

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತಹ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಢರು, ಅಧರ್ಮಪರಾಯಣರು, ಸದುಪಚಾರಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪಾಪಿಗಳು; ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳು।

Verse 48

ब्राह्मण उवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढा दयादानविवर्जिताः ॥ तेषां गतिर्भवेदेका मथुरायान्तु सङ्गमे ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದರು—ಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಮುಖರಾದ ಮೂಢರು, ದಯೆ-ದಾನವಿಲ್ಲದವರು; ಅವರಿಗೆ ಒಂದೇ ಗತಿ—ಮಥುರೆಯ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे मासि भाद्रपदे तथा ॥ वामनं तत्र देवं तु पूजयेज्जुहुयात्तथा ॥

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರ–ದ್ವಾದಶಿ ಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಮನದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 50

सुवर्णमन्नं वस्त्रं च छत्रोपानत्सुसंयुतम् ॥ तत्र स्नातो पितॄंस्तर्प्य दत्त्वा करकमेव च ॥

ಸುವರ್ಣ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ—ಛತ್ರ ಹಾಗೂ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ—ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಕರಕ (ಜಲಪಾತ್ರ)ವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 51

न ते प्रेता भविष्यन्ति मार्गस्थो यो नमस्यते ॥ विमानवरमारुह्य विष्णुलोकं स गच्छति ॥

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಾಗ ನಮಸ್ಕರಿಸುವವನು ಪ್ರೇತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

तत्र तीर्थे नरः स्नातो हृष्टपुष्टो यथाश्रुतः ॥ ध्यातश्च कीर्त्तितो वापि तेन गङ्गावगाहिताः ॥

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಶ್ರುತಿಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಂತೆ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಪುಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೀರ್ತಿಸಿದರೂ, ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರಕಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 53

तीर्थस्यैव तु माहात्म्यं प्रेतो भूत्वा शृणोति यः ॥ तस्याक्षयपदं विष्णोर्भवतीति मया श्रुतम् ॥

ಪ್ರೇತನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ—ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ—ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಕ್ಷಯಪದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 54

प्रेताः ऊचुः ॥ अस्माकं वद कल्याण व्रतस्यास्य विधिं परम् ॥ येन वै क्रियमाणेन प्रेतत्वात्तु विमुच्यते ॥

ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಕರನೇ, ಈ ವ್ರತದ ಪರಮ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ।

Verse 55

वसिष्ठेन महाभागाः शृणुध्वं कथयाम्यहम् ॥ प्रेतानां मोक्षणं पुण्यं गतिप्रवरदायकम् ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ಕೇಳಿರಿ; ವಸಿಷ್ಠನು ಉಪದೇಶಿಸಿದುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಇದು ಪ್ರೇತರ ಮೋಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಉಪಾಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು।

Verse 56

मासि भाद्रपदे शुद्धा द्वादशी श्रवणान्विता ॥ तस्यां दत्तं हुतं स्नानं सर्वं लक्षगुणं भवेत् ॥

ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ದ್ವಾದಶಿ ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರಯುಕ್ತವಾಗಿರುವಾಗ, ಆ ದಿನ ಮಾಡಿದ ದಾನ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ—ಎಲ್ಲವೂ ಲಕ್ಷಗುಣ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 57

सङ्गमे च पुनः स्नात्वा पूजयित्वा तु वामनम् ॥ कलशं विधिना दत्त्वा तस्य पुण्यफलṃ शृणु ॥

ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಾಮನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಕಲಶದಾನ ಮಾಡಿದ ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 58

कपिलानां शतं दत्त्वा हिरण्योपस्कराञ्चितम् ॥ तेन यत्फलमाप्नोति तद्द्वादश्यामखण्डितम् ॥

ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರು ಕಪಿಲಾ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವುದು ದೊರಕುವುದೋ, ಅದೇ ಫಲ ಆ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅಖಂಡವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 59

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ जातिस्मरो महायोगी मोक्षमार्गपरायणः ॥

ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಂಡ ಆ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜಾತಿಸ್ಮರನಾಗಿ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಪರಾಯಣನಾದನು।

Verse 60

ध्यानयुक्तेन भावेन मुक्तो यात्यपुनर्भवम् ॥ कनकं च सुसंपीतं सान्नं रत्नसमन्वितम् ॥

ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತ ಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಅಪುನರ್ಭವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿತ ಕನಕ, ಉತ್ತಮ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಸಹಿತ ದ್ರವ್ಯಗಳು (ಲಭಿಸುತ್ತವೆ).

Verse 61

यथालाभोपपन्नेन सौवर्णो वामनः कृतः ॥ उपानच्छत्रसंयुक्तो विधिमन्त्रपुरःसरः ॥

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ವರ್ಣದ ವಾಮನ (ಪ್ರತಿಮೆ) ಮಾಡಬೇಕು; ಪಾದುಕಾ ಮತ್ತು ಛತ್ರসহ, ವಿಧಿ ಹಾಗೂ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 62

राक्षसत्वं न गच्छेत्तु श्रवणद्वादशीव्रतात् ॥ स्वर्गे च वसते तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश ॥

ಶ್ರವಣ-ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ರಾಕ್ಷಸತ್ವಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರು ಇರುವವರೆಗೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

कृत्वा च विधिवत्तस्य स्नानपूजादिकं नरः ॥ मन्त्रैस्तथाविधैर्होमैर्ब्राह्मणं चोपपादयेत् ॥

ಆ ವ್ರತದಂತೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ತಕ್ಕ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ಸತ್ಕಾರ/ದಾನ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 64

(आवाहनम्) यत्त्वं नक्षत्ररूपेण द्वादश्यां नभसि स्थितः ॥ तन्नक्षत्रमहं वन्दे मनोवाञ्छितसिद्धये ॥

ಹೇ ದೇವಾ! ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ನೀನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ; ಮನೋವಾಂಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಆ ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 65

( नक्षत्रम् ) नमः कमलनाभाय कमलालय केशव ॥ ( स्नानम् ) अमूर्त्ते सर्वतोव्यापिन् नारायण नमोऽस्तु ते ॥

(ನಕ್ಷತ್ರ) ಕಮಲನಾಭನಾದ, ಲಕ್ಷ್ಮೀನಿವಾಸ ಕೇಶವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. (ಸ್ನಾನ) ಹೇ ಅಮೂರ್ತ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ನಾರಾಯಣ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 66

सर्वव्यापिञ्जगद्योनॆ नमः सर्वमयाच्युत ॥ (पूजा) श्रवणद्वादशीयोगे पूजां गृहीष्व केशव

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಜಗದ್‌ಯೋನಿ, ಸರ್ವಮಯ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರವಣ-ದ್ವಾದಶೀ ಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಕೇಶವ! ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು।

Verse 67

धूपोऽयं देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर ॥ (धूपम्) अच्युतानन्त गोविन्द वासुदेव नमोऽस्तु ते

ಇದು ಧೂಪ, ಓ ದೇವದೇವೇಶ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧರ. ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಅನಂತ, ಗೋವಿಂದ, ವಾಸುದೇವ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.

Verse 68

तेजसा सर्वलोकाश्च विवृताः सन्तु तेऽव्ययाः ॥ (दीपम्) त्वं हि सर्वगतं तेजो जनार्दन नमोऽस्तु ते

ಹೇ ಅವ್ಯಯ! ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ. ನೀನೇ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಜ್ಯೋತಿ, ಓ ಜನಾರ್ದನ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 69

अदितेर्गर्भमाधाय वैरोचनिशमाय च ॥ त्रिभिः क्रमैर् जिताः लोकाः वामनाय नमोऽस्तु ते

ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ವೈರೋಚನ (ವಂಶ) ಶಮನಾರ್ಥವಾಗಿ, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದೆ—ವಾಮನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 70

(नैवेद्यम्) देवानां सम्मतश्चापि योगिनां परमां गतिः ॥ जलशायी जगद्योनॆ अर्घ्यं मे प्रति गृह्यताम्

(ನೈವೇದ್ಯ) ನೀನು ದೇವರಿಗೆ ಸಮ್ಮತನಾಗಿದ್ದು, ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮಗತಿಯೂ ಹೌದು. ಓ ಜಲಶಾಯಿ, ಜಗದ್ಯೋನಿ—ನನ್ನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 71

(अर्घ्यम्) हव्यभुग्घव्यकर्त्ता त्वं होता हव्यं त्वमेव च ॥ सर्वमूर्त्ते जगद्योनॆ नमस्ते केशवाय च

(ಅರ್ಘ್ಯ) ನೀನು ಹವ್ಯದ ಭೋಕ್ತನೂ ಹವ್ಯದ ಕರ್ತನೂ; ನೀನೇ ಹೋತಾ, ಹವ್ಯವೂ ನೀನೇ. ಓ ಸರ್ವಮೂರ್ತೇ, ಜಗದ್ಯೋನೀ—ನಿನಗೂ ಕೇಶವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 72

(इति स्वाहा होमः) हिरण्यं अन्नं त्वं देव जलवस्त्रमयो भवान् ॥ (दक्षिणाम्) उपानच्छत्रदानेन प्रीतो भव जनार्दन

(ಇತಿ ಸ್ವಾಹಾ-ಹೋಮಃ:) ಹೇ ದೇವ, ನೀನೇ ಹಿರಣ್ಯ, ನೀನೇ ಅನ್ನ; ನೀನು ಜಲ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರಸ್ವರೂಪನಾಗಿರುವೆ. (ದಕ್ಷಿಣಾ:) ಪಾದುಕೆಯೂ ಛತ್ರದ ದಾನದಿಂದ, ಹೇ ಜನಾರ್ದನ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.

Verse 73

(वामनस्तुतिम्) अन्नं प्रजापतिर् विष्णुरुद्रचन्द्रेन्द्रभास्कराः ॥ अन्नं त्वष्टा यमोऽग्निश्च पापं हरतु मेऽव्ययः

(ವಾಮನ-ಸ್ತುತಿ:) ಅನ್ನವೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಅನ್ನವೇ ವಿಷ್ಣು; ಅನ್ನವೇ ರುದ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರ. ಅನ್ನವೇ ತ್ವಷ್ಟೃ, ಯಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ—ಅವ್ಯಯನಾದ ಪ್ರಭು ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸಲಿ.

Verse 74

(करकदानम्) वामनो बुद्धिदाता च द्रवस्थो वामनः स्वयम् ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमोऽस्तु ये

(ಕರಕ-ದಾನ:) ವಾಮನನು ಬುದ್ಧಿದಾತನು; ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ವಾಮನನೇ ನೆಲೆಸಿರುವನು. ವಾಮನನ ತಾರಕ-ಪ್ರಭೆಯೊಂದಿಗೆ—ವಾಮನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.

Verse 75

(यजमानः) वामनं प्रतिगृह्णामि वामनो मे प्रयच्छति ॥ वामनस्तारकोभाभ्यां वामनाय नमो नमः

(ಯಜಮಾನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:) ನಾನು ವಾಮನನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ವಾಮನನೇ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಾಮನನ ತಾರಕ-ಪ್ರಭೆಯೊಂದಿಗೆ—ವಾಮನನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 76

द्विजः प्रतिग्रहीता कपिलाङ्गेषु तिष्ठन्ति भुवनानि चतुर्दश ॥ दत्त्वा कामदुघां लोकाः भवन्ति सफलाः नृणाम् ॥

ದ್ವಿಜನು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು) ಪ್ರತಿಗ್ರಹೀತನು; ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಭುವನಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಮದುಘಾ ಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವರ ಲೋಕ-ಗತಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 77

गोदानं मम पापच्छिदे तुभ्यं देवगर्भ सुपूजित ॥ मया विसर्जितो देव स्थानमन्यदलङ्कुरु ॥

ನನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸುವವನೇ, ದೇವಗರ್ಭನೇ, ಸುಪೂಜಿತನೇ—ನಿನಗೆ ಈ ಗೋಧಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವಾ, ನನ್ನಿಂದ ವಿಸರ್ಜಿತನಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ನಿವಾಸವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸು।

Verse 78

विसर्जनम् एवं विद्वांस्तु द्वादश्यां यो नरः श्रद्धयान्वितः ॥ यत्र तत्र नभस्ये तु कृत्वा फलमवाप्नुयात् ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ವಿಸರ್ಜನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾವಂತನು, ನಭಸ್ಯ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 79

ब्राह्मण उवाच ॥ यस्तु सारस्वते तीर्थे यमुनायाश्च सङ्गमे ॥ करोति विधिनानेन तस्य पुण्यं शतोत्तरम् ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಸಾರಸ್ವತ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯವು ನೂರರಷ್ಟು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 80

मयापि श्रद्धया चैतत्कालं तीर्थस्य सेवनम् ॥ क्षेत्रसंन्यासरूपेण कृतभक्तिसमन्वितम् ॥

ನಾನೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯವರೆಗೆ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು—‘ಕ್ಷೇತ್ರಸನ್ನ್ಯಾಸ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಿದೆನು।

Verse 81

येन यूयं न शक्ता मां बाधितुं पापकर्मिणः ॥ श्रवणद्वादशीयोगे व्रतं तिथिसमन्वितम् ॥

ಇದರಿಂದ ನೀವು—ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು—ನನ್ನನ್ನು ಬಾಧಿಸಲು ಶಕ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ: ಅದು ಶ್ರವಣ-ದ್ವಾದಶೀ ಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ತಿಥಿಸಹಿತ ವ್ರತವಾಗಿದೆ।

Verse 82

श्रवणाद्वो गतिः साक्षात्साधु लक्ष्यामि चाधुना ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं ब्रुवति विप्रे तु आकाशे दुन्दुभिस्वनः ॥ पुष्पवृष्टिर्भुव्यपतद्देवैर्मुक्ता सहस्रशः ॥

“ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಗತಿ ಸాక్షಾತ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ—ಈಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.” ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ವಿಪ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದುಂದುಭಿಯ ನಾದ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೇವರುಗಳು ಸಹಸ್ರಶಃ ಬಿಡಿಸಿದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.

Verse 83

प्रेतानां तु विमानानि आगतानि समन्ततः ॥ देवदूत उवाचेदं प्रेतानां शृण्वतां तदा ॥

ಆಮೇಲೆ ಪ್ರೇತರಿಗೆ ವಿಮಾನಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಬಂದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರು ಕೇಳುತ್ತಿರಲು ಒಬ್ಬ ದೇವದೂತನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 84

अस्य विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसत्कीर्तितेन च ॥ प्रेतभावविमुक्ताः स्थ तीर्थस्य श्रवणादपि ॥

ಈ ವಿಪ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ, ಪುಣ್ಯವಿಷಯಗಳ ಸಮ್ಯಕ್ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ತೀರ್ಥಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೂ, ನೀವು ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 85

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सतां सम्भाषणं वरम् ॥ कर्तव्यस्तीर्थभावश्च व्रतभावश्च मानसे ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಭಾವ ಮತ್ತು ವ್ರತಭಾವ ಎರಡನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.

Verse 86

तीर्थाभिषेकिपुरुषाद्यथा तेषां दुरात्मनाम् ॥ प्रेतानामक्षयः स्वर्गः सरस्वत्याश्च सङ्गमात्

ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದ ಪುರುಷನಿಗೆ ಫಲ ದೊರಕುವಂತೆ, ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಂಗಮದಿಂದ ಪ್ರೇತರಾದ ದುರುಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಹ ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 87

प्राप्तं तीर्थप्रभावस्य श्रवणान्मुक्तिदं फलम् ॥ तिलकं सर्वधर्माणां पञ्चप्रेतत्वमुक्तिदम्

ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಸರ್ವಧರ್ಮಗಳ ತಿಲಕವಾಗಿದ್ದು, ಪಂಚ-ಪ್ರೇತತ್ವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ವಿಮೋಚನ ನೀಡುತ್ತದೆ॥

Verse 88

यः पठेत्परया भक्त्या शृणुयाद्भक्तितत्परः ॥ करोति श्रद्धया युक्तो न प्रेतो जायते नरः

ಯಾರು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಪರಾಯಣನಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ॥

Verse 89

पिशाचसंज्ञकं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ यस्य श्रवणमात्रेण न प्रेतो जायते नरः

‘ಪಿಶಾಚ-ಸಂಜ್ಞಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ತೀರ್ಥವು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅದರ ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ॥

Verse 90

अरण्ये कण्टकवृते निर्जने शब्दवर्जिते ॥ तान्दृष्ट्वा विकृताकारानतितीव्रभयङ्करान्

ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ನಿರ್ಜನ ಹಾಗೂ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿಕೃತಾಕಾರದ ಅತಿಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ…॥

Verse 91

एतत्कारणमुद्दिश्य परः सूचীমुखस्ततः ॥ समर्थितो द्विजेनैव शीघ्रं याति यतो हि सः

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಆಗ ಆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು—ಸೂಚೀಮುಖ—ದ್ವಿಜನಿಂದಲೇ ಉತ್ತೇಜಿತನಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ॥

Verse 92

गुरवो नैव पूज्यन्ते स्त्रीजितानि गृहाणि च ॥ यानि प्रकीर्णभाण्डानि प्रकीर्णोच्छेषणानि च

ಗುರುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸದ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಮನೆಗಳು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಚದುರಿಕೊಂಡು, ಉಳಿದ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಅವಶೇಷಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ…

Verse 93

उपवासपरो नित्यं न स प्रेतोऽभिजायते ॥ गां ब्राह्मणं च तीर्थानि पर्वतांश्च नदीस्तथा

ನಿತ್ಯ ಉಪವಾಸಪರನಾದವನು ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗೋವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತೀರ್ಥಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಗೌರವಿಸಬೇಕು…

Verse 94

गुरोर्धर्मोपदेष्टुश्च नित्यं हितमभीप्सतः ॥ न करोति वचस्तस्य स प्रेतो जायते नरः

ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಮಾಡುವ, ನಿತ್ಯ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಗುರುವಿನ ವಚನವನ್ನು ಯಾರು ಪಾಲಿಸದಿರುತ್ತಾರೋ, ಆ ನರನು ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 95

ब्राह्मण उवाच ॥ एवमेव व्रतस्यास्य विधानं कर्मसंहितम् ॥ पुराणं कथितं राज्ञे मान्धात्रे पृच्छते पुरा

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—‘ಈ ವ್ರತದ ವಿಧಿ ಮತ್ತು ನಿಗದಿತ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಹಿತೆ ಇಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಹಿಂದೆ ರಾಜ ಮಾಂಧಾತೃ ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು.’

Verse 96

आगच्छ वरदानन्त श्रीपते मदनुग्रहात् ॥ सर्वगोपी निजांशेन स्थानमेतदलङ्कुरु ॥

ಬಾ, ವರದಾತ ಅನಂತಾ, ಶ್ರೀಪತೇ—ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ. ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ರಕ್ಷಕನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸು.

Verse 97

(छत्रादिदानम्) पर्जन्यो वरुणः सूर्यः सलिलं केशवः शिवः ॥ अग्निर्वैश्रवणो देवः पापं हरतु मेऽव्ययः ॥

(ಛತ್ರಾದಿ ದಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ) ಪರ್ಜನ್ಯ, ವರುಣ, ಸೂರ್ಯ, ಜಲ, ಕೇಶವ, ಶಿವ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ದೇವ ವೈಶ್ರವಣ—ಅವ್ಯಯ ದೈವಶಕ್ತಿ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸಲಿ.

Verse 98

तावद्व्रतं तु कर्तव्यं यावदेकं क्षयं व्रजेत् ॥ तीर्थस्यैव प्रभावो हि प्रत्यक्षमिह दृश्यते ॥

ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ಷಯ (ಮುಗింపు) ತಲುಪುವವರೆಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.