Adhyaya 162: The Efficacy and Merit of Cakra-tīrtha

Verse 1

अथ चक्रतीर्थप्रभावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्‍धरे ॥ चक्रतीर्थे पुरावृत्तं मथुरायास्तथोत्तरे ॥

ಇದೀಗ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಸುಂಧರೇ, ನಾನು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು—ಮಥುರೆಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು.

Verse 2

महागृहॊदयम् नाम जम्बूद्वीपस्य भूषणम् ॥ तस्मिन् पुरवरे दिव्ये ब्राह्मणो वसते शुभे

‘ಮಹಾಗೃಹೋದಯ’ ಎಂಬ ನಗರ ಜಂಬೂದ್ವೀಪದ ಭೂಷಣವೆಂದು ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ದಿವ್ಯ, ಶುಭ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

स कन्यां पुत्रम् आदाय ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ शालिग्रामं महापुण्यम् अगच्छद् ब्राह्मणोत्तमः

ವೇದಪಾರಂಗತನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುತ್ರಿಯನ್ನೂ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮನು.

Verse 4

तत्रासौ वासम् अकरोत् पुण्यसेवी जितेन्द्रियः ॥ तीर्थसेवी तथा स्नायी देवतादर्शने रतः

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾಸಮಾಡಿದನು—ಪುಣ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನಾಗಿ; ತೀರ್ಥಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ನಿಯಮಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತಾದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 5

तत्र सिद्धेन संवासो ब्राह्मणस्याभवत्तदा ॥ स सिद्धो वसते नित्यं कल्पग्रामे च सर्वदा

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಿದ್ಧನೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಸಿದ್ಧನು ನಿತ್ಯವೂ—ಎಂದೆಂದಿಗೂ—ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

गच्छेत्स सर्वकालं तु शालिग्रामे वसुन्धरे ॥ स तेन सह सङ्गत्य कान्यकुब्जनिवासिना

ಓ ವಸುಂಧರೇ! ಅವನು ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಶಾಲಿಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಮತ್ತು ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜನಿವಾಸಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗತ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 7

कल्पग्रामविभूतिं च नित्यकालम् अवर्णयत् ॥ कल्पग्रामविभूतिं च श्रुत्वा स मुनिसत्तमः

ಅವನು ನಿತ್ಯಕಾಲವೂ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದ ವೈಭವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದ ವೈಭವವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮುನಿಸತ್ತಮನು (ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತನಾದನು).

Verse 8

गमने बुद्धिरुत्पन्ना ततः सिद्धमयाचत ॥ मित्रत्वं वर्त्तते सिद्ध नयस्वात्मनिवेशने

ಅವನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರಬುದ್ಧಿ ಉದಯವಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವನು ಸಿದ್ಧನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು— “ಹೇ ಸಿದ್ಧ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹವಿದೆ; ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಸ್ವನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು।”

Verse 9

ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सिद्धो वचनमब्रवीत् ॥ तत्र सिद्धा हि गच्छन्ति तेन तत्र गतिर्भवेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಿದ್ಧನು ಹೇಳಿದನು— “ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶವೂ ಗತಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।”

Verse 10

दक्षिणे तु करे गृह्य ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ वामे चैव करे गृह्य तस्य पुत्रं महामतिम्

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ಹಿಡಿದು…

Verse 11

उत्पपात तदा सिद्धो गृहीत्वा ब्राह्मणोत्तमौ ॥ कल्पग्रामे तु तौ मुक्तौ पितापुत्रौ वसुन्धरे

ಆಗ ಸಿದ್ಧನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾರಿಬಿಟ್ಟನು. ಹೇ ವಸುಂಧರೆ, ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ಮಗ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದನು।

Verse 12

तत्र तौ वसतो नित्यं कल्पग्रामे द्विजोत्तमौ ॥ तत्र कालेन महता रुग्देहे चाभवत्तदा ॥

ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಗವು ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 13

रुजा तु पीड्यमानः स दशमीं च दशां गतः ॥ मर्तुकामो द्विजवरो निरीक्ष्य सुतमुत्तमम् ॥

ವೇದನೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ದಶಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು. ಮರಣಕಾಮನದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು।

Verse 14

उवाच पुत्रं धर्मात्मा मरणे समुपस्थिते ॥ गङ्गातीरे च मां पुत्र नय त्वं मा विलम्बय ॥

ಮರಣ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಮಗನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಗಂಗಾತೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು; ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ।”

Verse 15

तेन पुत्रेण नीतोऽसौ गङ्गातीरे महामुनिः ॥ रुरोद पुत्रस्तु तदा पितृस्नेहसमन्वितः ॥

ಆ ಪುತ್ರನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಗಂಗಾತೀರಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು. ಆಗ ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಸ्नेಹದಿಂದ ಪುತ್ರನು ಅತ್ತನು।

Verse 16

वेदाध्ययनशीलः स पितृभक्त्या नियन्त्रितः ॥ वसतस्तस्य वै तत्र कालो जातो महामतेः ॥

ಅವನು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಮಹಾಮತಿಯ ನಿಗದಿತ ಕಾಲವು ಬಂದಿತು।

Verse 17

कल्पग्रामे तदा सिद्धस्तस्य कन्या सुमध्यमा ॥ वरमन्वेषयन्ती सा न प्राप्तस्तु तया मतः ॥

ಆಗ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಿದ್ಧನಿದ್ದನು; ಅವನ ಸುವಡಿವಯಸ್ಸಿನ (ಸುಮಧ್ಯಮಾ) ಪುತ್ರಿ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರನು ದೊರಕಲಿಲ್ಲ।

Verse 18

कदाचिद्देवयोगेन कान्यकुब्जनिवासिनः ॥ गृहे प्रविष्टो विप्रः स भोजनार्थं महामतिः ॥

ಒಮ್ಮೆ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭೋಜನಾರ್ಥವಾಗಿ ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜ ನಿವಾಸಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 19

दिव्यज्ञानॆन तं ज्ञात्वा पूजयामास तं द्विजः ॥ पूजयित्वा यथान्यायं कन्यां तस्मै ददौ तदा ॥

ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ದ್ವಿಜನು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 20

श्वशुरस्य गृहे नित्यं भोजनं कुरुते द्विजः ॥ वसते पितृसन्निध्ये प्रतिचारी स पुत्रकः ॥

ಮಾವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜನು ನಿತ್ಯ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪುತ್ರನು ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

काले भगवतस्तस्य अतिक्षीणः पिता तदा ॥ तं दृष्ट्वा क्षीणतां प्राप्तं श्वशुरं पर्यपृच्छत ॥

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪೂಜ್ಯ ತಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷೀಣನಾದನು. ಕ್ಷೀಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಗೌರವದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 22

स्वामिन् पितुर्मे मरणं भविष्यति वदस्व माम् ॥ जामातृवचनं श्रुत्वा प्रहस्य श्वशुरोऽब्रवीत् ॥

“ಸ್ವಾಮೀ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸುವುದೇ—ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.” ಅಳಿಯನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಮಾವನು ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 23

शूद्रान्नं भक्षितं तेन नित्यकालं द्विजोत्तम ॥ तस्य चाहारदोषेण मृत्युर् दूरं गतः पितुः ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಅವನು ನಿತ್ಯಕಾಲ ಶೂದ್ರಾನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆ ಆಹಾರದೋಷದಿಂದ ಪಿತೃಮರಣವು ದೂರಕ್ಕೆ (ವಿಲಂಬವಾಗಿ) ಸರಿದಿದೆ.

Verse 24

पादयोर्विद्यते तच्च शूद्रान्नं च पितुस्तव ॥ जान्वोरूर्ध्वे न विद्येत शूद्रान्नं च द्विजोत्तम ॥

ಆ ಶೂದ್ರಾನ್ನವು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಆದರೆ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಶೂದ್ರಾನ್ನವಿಲ್ಲ.

Verse 25

शूद्रान्नेन विहीनस्य तस्य मृत्युर् भविष्यति ॥ श्वशुरस्य वचस्तस्य पितुरग्रे न्यवेदयत् ॥

ಅವನು ಶೂದ್ರಾನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ವಂಚಿತನಾದರೆ ಅವನಿಗೆ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾವನ ಮಾತನ್ನು ಅವನು ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ನಿವೇದಿಸಿದನು.

Verse 26

तस्य पुत्रस्य वचनं श्रुत्वात्मानं विगर्हयत् ॥ ततः प्रभाते विमले उदिते च दिवाकरे ॥

ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಗರ್ಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ,

Verse 27

पितुः समीपात्स गतः श्वशुरस्य निवेशनम् ॥ गते पुत्रे पिता तस्य रुजा त्वत्यन्तपीडितः ॥

ಅವನು ತಂದೆಯ ಸಮೀಪದಿಂದ ಹೊರಟು ಮಾವನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಮಗನು ಹೋದ ಬಳಿಕ ಅವನ ತಂದೆ ತೀವ್ರ ನೋವಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತನಾದನು.

Verse 28

सन्निधावुपलं दृष्ट्वा गृहीतं तेन तत्पदा ॥ चूर्णयामास तौ पादौ पीडया मोहितो द्विजः ॥

ಹತ್ತಿರ ಕಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಾದದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನೋವಿನಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಆ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಪಾದಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿಸಿದನು.

Verse 29

ततः प्राणान्परित्यज्य गतोऽसौ कालवर्त्तनम् ॥ स्नात्वा भुक्त्वा ततो गत्वा प्रेक्ष्य तं पितरं मृतम् ॥

ನಂತರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಕಾಲದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು (ಅಂದರೆ ಮರಣವಾಯಿತು). ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಮೃತನಾಗಿ ಕಂಡನು.

Verse 30

गतसंज्ञं च पितरं दृष्ट्वा स रुरुदे भृशम् ॥ रुदित्वा सुचिरं कालं शास्त्रं दृष्ट्वा व्यचिन्तयत् ॥

ಸಂಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಅತ್ತನು. ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅತ್ತು, ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 31

संस्कारयोग्यता नास्ति इत्येवं पुनरब्रवीत् ॥ सर्पशृङ्गिहतानां च दंष्ट्राविग्रहितस्य च ॥

ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು—“ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ (ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ) ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ.” ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಶೃಂಗಿ ಜೀವಿಗಳು ಕೊಂದವರ, ಮತ್ತು ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ದೇಹ ಹಾನಿಗೊಂಡವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿದನು.

Verse 32

आत्मनस्त्यागिनश्चैव आपस्तम्बोऽब्रवीदिदम् ॥ आत्मघाती नरः पापो नरके पच्यते चिरम् ॥

ಆತ್ಮತ್ಯಾಗಿಯ ಕುರಿತು ಆಪಸ್ತಂಬನು ಹೀಗೆಂದನು: ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯ ಪಾಪಿ; ಅವನು ನರಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

प्रायश्चितं विधीयीत न दद्याच्छोदकक्रियाम् ॥ अहो दैवं सुबलवत्पौरुषं तु निरर्थकम् ॥

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಉದಕಕ್ರಿಯೆ (ಜಲಕರ್ಮ) ನೀಡಬಾರದು. ಅಯ್ಯೋ! ದೈವ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಂತ, ಪುರುಷಪ್ರಯತ್ನವು ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 34

तस्य पुत्रो महाभागे गतः श्वशुरमन्दिरम् ॥ तं दृष्ट्वा श्वशुरो दीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥

ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ! ಅವನ ಪುತ್ರನು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಅವನನ್ನು ದೀನನಾಗಿ ಕಂಡು ಮಾವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 35

ब्रह्महत्या तु ते जाता गच्छ त्वं च यथेप्सितम् ॥ श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥

‘ನಿನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಹೋಗು.’ ಮಾವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅಳಿಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 36

न मया ब्राह्मणवधः कदाचिदपि कारितः ॥ केन दोषेण मे सिद्धं ब्रह्महत्याफलं महत् ॥

‘ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವ ದೋಷದಿಂದ ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಮಹಾಫಲ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು?’

Verse 37

तेन दोषेण विप्रर्षे ब्रह्महत्याफलं तव ॥ आसन्नशयनाच्चैनं भोजनात्कथनादिषु ॥

‘ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ! ಆ ದೋಷದಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಫಲ—ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಶಯನ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ.’

Verse 38

संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन् ॥ तस्मान्मम गृहे नास्ति वासस्ते हि द्विजोत्तम ॥

ಪತಿತನ ಸಂಗಡ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಾಸವಿಲ್ಲ.

Verse 39

श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥ किं मया वद कर्तव्यं त्वया त्यक्तेन सुव्रत ॥

ಮಾವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಳಿಯನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ಸುವ್ರತ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀಯ; ಹೇಳು, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः संहितव्रतः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य मथुरां याहि सुव्रत ॥

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ಸುವ್ರತ, ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮವನ್ನು ತೊರೆದು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗು.

Verse 41

ततः कालेन महता सम्प्राप्तो मथुरां पुरीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यो बहिःस्थाने नित्यं तु वसते द्विजः ॥

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಮಥುರಾ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆ ದ್ವಿಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಹೊರಗಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 42

कन्यापुरनिवासी तु कुशिकोऽयं नराधिपः ॥ तस्य सत्रं नित्यकालं मथुरायां प्रवर्तते ॥

ಈ ಕುಶಿಕನೆಂಬ ನರಾಧಿಪನು ಕನ್ಯಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ನಿತ್ಯ ಸತ್ರ (ಯಜ್ಞ-ದಾನ-ಭೋಜನ) ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 43

द्वेसहस्रे तु विप्राणां तस्य सत्रे च भुञ्जते ॥ ब्राह्मणानां सदोच्छिष्टं ततश्चोद्धरते तु सः ॥

ಅವನ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬಿಟ್ಟ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನು ಅವನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

नान्यत्र तव संशुद्धिः कदाचित्पितृघातिनः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य तत्क्षणादेव निःसृतः ॥

‘ಪಿತೃಹಂತನಾದ ನಿನಗೆ ಬೇರೆಡೆ ಎಂದಿಗೂ ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ.’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹೊರಟನು।

Verse 45

चक्रतीर्थं समासाद्य स्नानं स कुरुते सदा ॥ न भिक्षां कुरुते तत्र भोजनार्थं न गच्छति ॥

ಚಕ್ರತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಅವನು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ; ಅಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಲಿಲ್ಲ, ಭೋಜನಾರ್ಥವೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 46

स्वां सुतां चोदयामास गच्छ तां मथुरां पुरीम् ॥ भोजनं गृहीत्वा तत्रैव गच्छ त्वं भर्तृसन्निधौ ॥

ಅವನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—‘ಮಥುರಾ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ಭೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗು।’

Verse 47

दिव्यज्ञानें च तदा नित्यं सा भर्तृसन्निधौ ॥ दिने दिने गच्छति सा भर्तृभोजनकारणात् ॥

ಆಗ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವಳು ನಿತ್ಯವೂ ಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು—ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ—ಪತಿಯ ಭೋಜನಕ್ಕಾಗಿ.

Verse 48

दिवस्यावसाने तु भोजनं गृहीत्वा गच्छति ॥ भोजनं कुरुते नित्यं प्रियादत्तं वसुन्धरे ॥

ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಭೋಜನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಪ್ರಿಯನು ನೀಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅವಳು ನಿತ್ಯವೂ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 49

पात्रं निःक्षिप्य कुण्डे तु सत्रे वसति सर्वदा ॥ एवं निवसतस्तस्य वर्षार्धं तु गतं तदा ॥

ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಅವನು ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ವೇಳೆಗೆ ಅರ್ಧ ವರ್ಷ ಕಳೆದಿತು.

Verse 50

ततः कालेन महता तैः पृष्टः स द्विजोत्तमः ॥ कुत्र सन्तिष्ठते नित्यं भोजनं कुरुषे कुतः ॥

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಕೇಳಿದರು—‘ನೀನು ನಿತ್ಯ ಎಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತೀ? ಭೋಜನವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತೀ?’

Verse 51

कथयामास वृत्तान्तं तं सर्वं चात्मनो हि सः ॥ ते श्रुत्वा ब्राह्मणाः सर्वे एकीभूता वसुन्धरे ॥

ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಏಕಮನಸ್ಕರಾದರು.

Verse 52

इदमूचुस्ततो विप्राः शूद्रोऽसीति द्विजं प्रति ॥ चक्रतीर्थप्रभावेन पापान्मुक्तः सनातनः ॥

ನಂತರ ವಿಪ್ರರು ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—‘ನೀನು ಶೂದ್ರನು.’ ಆದರೂ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಶಾಶ್ವತನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.

Verse 53

अस्माकं वदनाच्चैव पुनः सिद्धोऽसि वै द्विज ॥ ब्राह्मणानां वचः श्रुत्वा स द्विजो हृष्टमानसः ॥

ನಮ್ಮ ವಚನದಿಂದ ನೀನು ಪುನಃ ಸಿದ್ಧನಾದೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ದ್ವಿಜನು ಹೃದಯದಿಂದ ಹರ್ಷಿತನಾದನು.

Verse 54

स्नानार्थं तु ततः स्थानाच्चक्रतीर्थं समागतः ॥ गते तस्मिंस्तस्य भार्या भिक्षामादाय चागता ॥

ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಬಳಿಕ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಳು.

Verse 55

प्रियावचनमाकर्ण्य भर्ता वचनमब्रवीत् ॥ पुनराभाषितं ब्रूहि यदिदं भाषितं त्वया ॥

ಪ್ರಿಯೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಗಂಡನು ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ಈಗ ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಹೇಳು.”

Verse 56

भर्त्तुर्वचनमाकर्ण्य पत्नी वचनमब्रवीत् ॥ न त्वं सम्भाषितः पूर्वं ब्रह्महत्यासमन्वितः ॥

ಗಂಡನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೆಂಡತಿ ಹೇಳಿದಳು: “ಹಿಂದೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದೆ.”

Verse 57

चक्रतीर्थप्रभावेन मुक्तोऽसि द्विजसत्तम ॥ उत्तिष्ठ कान्त गच्छाव कल्पग्रामं सुशोभितम् ॥

ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾದೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ. ಏಳು ಪ್ರಿಯನೇ; ಸುಶೋಭಿತ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.

Verse 58

तया सार्द्धं जगामाथ कल्पग्रामं द्विजोत्तमः ॥ भद्रेश्वरनिमित्तं हि द्रव्यं च कथितं शुभम् ॥

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಭದ್ರೇಶ್ವರನ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಶುಭ ದ್ರವ್ಯ/ಧನದ ವಿಷಯವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 59

कल्पग्रामाच्छतगुणं चक्रतीर्थं वसुन्धरे ॥ अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ! ಚಕ್ರತೀರ್ಥವು ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಕ್ಕಿಂತ ಶತಗುಣ ಫಲಪ್ರದ. ಅಹೋರಾತ್ರ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 60

कल्पग्रामेण किं तस्य वाराणस्यां च वा शुभे ॥ मथुरां तु समासाद्य यः कश्चिन्म्रियते भुवि ॥

ಓ ಶುಭೆಯೇ! ಅವನಿಗೆ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದೋ ವಾರಾಣಸಿಯದೋ ಏನು ಅಗತ್ಯ? ಯಾರು ಮಥುರೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದುವನೋ…

Verse 61

अपि कीटः पतङ्गो वा जायते स चतुर्भुजः ॥

…ಅವನು ಕೀಟವಾಗಲಿ ಪತಂಗವಾಗಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 62

नित्यं च भुञ्जते यत्र पात्रं द्रव्यसमर्पितम् ॥ दृष्ट्वा भद्रेश्वरं देवं चक्रतीर्थे फलं लभेत् ॥

ಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಅರ್ಪಿತ ದ್ರವ್ಯಸಹಿತ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ—ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭದ್ರೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಫಲ (ಪುಣ್ಯ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 63

प्रार्थना दुःखलाभं तु शृणु वै ब्राह्मणोत्तम ॥ आत्मयोगबलेनैव चलिष्यामि सपुत्रकः ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ, ದುಃಖದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ಆತ್ಮಯೋಗಬಲದಿಂದಲೇ ನಾನು ಪುತ್ರನೊಡನೆ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 64

पृष्टोऽसौ ब्राह्मणो भद्रे क्व भवान् त्वमिहागतः ॥ स सर्वं कथयामास यथावृत्तं दृढव्रतः ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು—“ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?” ಆಗ ದೃಢವ್ರತನಾದ ಅವನು ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 65

दुःखेन पीडितः क्षीणो मर्त्तुकामो द्विजोत्तमः ॥ गङ्गातीरात्समुत्तिष्ठन्दिशः सर्वा विलोकयन् ॥

ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕ್ಷೀಣನಾಗಿ, ಮರಣಕಾಮಿಯಾದ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಗಂಗಾತೀರದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.

Verse 66

जामातुर्वचनं श्रुत्वा श्वशुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ पितुस्त्वया वधोपायो विनिर्दिष्टश्च पुत्रक ॥

ಅಳಿಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾವನು ಹೇಳಿದನು—“ಪುತ್ರಕ, ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ವಧಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೀಯೆ.”

Verse 67

ततः कालेन महता चिन्ताभूच्छ्वशुरस्य च ॥ दिव्यज्ञानॆन तत्सर्वं ज्ञात्वा जामातृचेष्टितम् ॥

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಮಾವನಿಗೂ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಳಿಯನ ಎಲ್ಲಾ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 68

सा तु हृष्टेन मनसा भर्तारं वाक्यमब्रवीत् ॥ भोजनं कुरु मे दत्तं हत्यां लक्ष्यामि ते गताम् ॥

ಅವಳು ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು— “ನಾನು ನೀಡಿದ ಭೋಜನವನ್ನು ಭುಂಜು; ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ಯಾಪಾಪವು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.”