Adhyaya 143: Exposition of the Glory of the Mandāra Sacred Grove

Verse 1

अथ मन्दारमहिमनिर्णूपणम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि एकान्तं शृणु सुन्दरि ॥ स्थानं मे परमं गुह्यं मद्भक्तानां सुखावहम्

ಇದೀಗ ಮಂದಾರಮಹಿಮೆಯ ನಿರೂಪಣೆ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸುಂದರಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕೇಳು. ನನ್ನ ಪರಮ ಗುಹ್ಯವಾದ ಧಾಮ, ಅದು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 2

जाह्नव्या दक्षिणे कूले विन्ध्यपृष्ठसमाश्रितम् ॥ मन्दारेति च विख्यातं सर्वभागवतप्रियम्

ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗಾ)ಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಮಂದಾರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅದು ಸಮಸ್ತ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.

Verse 3

तत्र त्रेतायुगॆ भूमे रामो नाम महाद्युतिः ॥ भविष्यति न सन्देहः स च मां स्थापयिष्यति

ಹೇ ಭೂಮಿಯೇ! ಅಲ್ಲಿ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವತರಿಸುವನು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ—ಮತ್ತು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು।

Verse 4

नारायणमुखाच्छ्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं लोकनाथं जनार्दनम्

ನಾರಾಯಣನ ಮುಖದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸಿದ ವಸುಂಧರೆ (ಭೂಮಿ) ಲೋಕನಾಥ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಮಧುರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 5

धरण्युवाच ॥ देवदेव महादेव हरे नारायण प्रभो ॥ मन्दारेति त्वया प्रोक्तं देवधर्मार्थसंयुतम्

ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವದೇವ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ! ಹೇ ಹರಿ, ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ಹೇ ಪ್ರಭು! ನೀವು ‘ಮಂದಾರ’ವನ್ನು ದೈವಿಕ-ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥಸಂಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ।

Verse 6

मन्दारे कानि कर्माणि कुर्वन्ति च ततो नराः ॥ कांश्च लोकान्प्रपद्यन्ते तत्र कर्मकृतो नराः

ಮಂದಾರದಲ್ಲಿ ಜನರು ಯಾವ ಯಾವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರು ಯಾವ ಯಾವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ?

Verse 7

मन्दारे कानि गुह्यानि रहस्यं किञ्च तत्र वै ॥ वक्तुमर्हस्यशेषेण परं कौतूहलं मम ॥

ಮಂದಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಗುಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವ ರಹಸ್ಯೋಪದೇಶವಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು; ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಅತ್ಯಂತ ಗಾಢವಾಗಿದೆ।

Verse 8

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु सुन्दरि यत्नेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि ते गुह्यां मन्दारस्य महाक्रियाम् ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸುಂದರಿ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಯತ್ನದಿಂದ ಕೇಳು. ಮಂದಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗುಪ್ತ ಮಹಾಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 9

क्रीडमानोऽस्महं तत्र मन्दारे पुष्पिते तदा ॥ मन्दारपुष्पमादाय मनोज्ञं न्यस्य वै हृदि ॥

ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷವು ಪುಷ್ಪಿಸಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೋಹರ ಮಂದಾರಪುಷ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆನು.

Verse 10

विन्ध्ये च मत्प्रभावेण मन्दारश्च महाद्रुमः ॥ स्थितोऽहं तत्र सुभगे भक्तानुग्रहकाम्यया ॥

ವಿಂಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಮಹಾ ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಓ ಸುಭಗೇ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು.

Verse 11

दर्शनीयतमं स्थानं मनोज्ञं च शिलातलम् ॥ यत्र तिष्ठाम्यहं देवि मन्दारद्रुममाश्रितः ॥

ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದರ್ಶನೀಯ ಸ್ಥಳ, ಮನೋಹರ ಶಿಲಾತಲವೂ ಇದೆ. ಓ ದೇವಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಿಂತಿರುವೆನು.

Verse 12

विस्मयं शृणु सुश्रोणि मन्दारेऽस्मिन्महाद्रुमे ॥ द्वादश्यां च चतुर्दश्यां स पुष्पति महाद्रुमः ॥

ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಕೇಳು—ಈ ಮಹಾ ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷವು ದ್ವಾದಶಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 13

तत्र मध्याह्नवेलायां वीक्ष्यमाणो जनैस्ततः ॥ ततोऽन्यदिनमासाद्य दृश्यते न कदाचन ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಬಂದಾಗ ಅದು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 14

अथ प्राणान्प्रमुच्येत कुण्डे मन्दारसंस्थिते ॥ तपः कृत्वा वरारोहे मम लोकं स गच्छति ॥

ನಂತರ, ಓ ವರಾರೋಹೆ, ಮಂದಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

तस्य चोत्तरपार्श्वे च प्रापणं नाम वै गिरिः ॥ तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥

ಅದರ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಾಪಣ’ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಧಾರೆಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬೀಳುತ್ತವೆ।

Verse 16

स्नानकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ दक्षिणे पतते धारा स्रवते चोत्तरामुखम् ॥

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಮ ತೀರ್ಥ ‘ಸ್ನಾನಕುಂಡ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಧಾರೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ।

Verse 17

तस्मिन् मन्दारकुण्डे तु एकभक्तोषितो नरः ॥ स्नानं करोति शुद्धात्मा स गच्छेत् परमां गतिम् ॥

ಆ ಮಂದಾರಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಶುದ್ಧಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

तत्र स्नातो वरारोहे एकरात्रोषितो नरः ॥ मोदनं दक्षिणे शृङ्गे तस्मिन् मेरौ शिलोच्चये ॥

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ! ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವ ಪುರುಷನು, ಆ ಶಿಲಾಮಯ ಮಹೋನ್ನತ ಮೇರೂ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

तस्य पूर्वोत्तरे पार्श्वे गुह्यं वैकुण्ठकारणम् ॥ यत्र धारा पतत्येका हरिद्रावर्णसन्निभा ॥

ಅದರ ಈಶಾನ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ‘ವೈಕುಂಠ-ಕಾರಣ’ವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗುಹ್ಯಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹರಿದ್ರಾವರ್ಣದಂತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದೇ ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ।

Verse 20

यस्तत्र कुरुते स्नानम् एकरात्रोषितो नरः ॥ नाकपृष्ठं समासाद्य मोदते सह दैवतैः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ನಾಕಪೃಷ್ಠ (ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ)ವನ್ನು ಸೇರಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

तथात्र मुञ्चते प्राणान् कृतकृत्यः सुनिश्चितः ॥ तारयित्वा कुलं सर्वं मम लोकं प्रपद्यते ॥

ಅದೇ ರೀತಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವವನು—ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ—ತನ್ನ ಸಮಸ್ತ ಕುಲವನ್ನು ತಾರಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

तस्य दक्षिणपूर्वेण समस्रोतो वराङ्गने ॥ पतते विन्ध्यशृङ्गेषु अगाधश्च महाह्रदः ॥

ಹೇ ವರಾಂಗನೆ! ಅದರ ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಸಮಪ್ರವಾಹದ ಧಾರೆ ವಿಂಧ್ಯ ಶಿಖರಗಳ ನಡುವೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಅಗಾಧ ಸರೋವರವಿದೆ।

Verse 23

तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकभक्तोषितो नरः ॥ मोदते पूर्वपार्श्वे तु तस्मिन् मेरौ शिलोच्चये ॥

ಅಲ್ಲಿ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಶಿಲಾಮಯ ಉನ್ನತ ಮೇರುವಿನ ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

अथात्र मुञ्चते प्राणान् मम चित्तव्यवस्थितः ॥ छित्वा वै सर्वसंसारं मम लोकं स गच्छति ॥

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವವನು, ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

मन्दारस्य तु पूर्वेण गुह्यं कोटरसंस्थितम् ॥ यत्र धारा पतत्येका मुसलाकृतिका शुभा ॥

ಮಂದಾರದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಹ್ಯ ಸ್ಥಳವು ಕೋಟರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮುಸಲಾಕಾರದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಶುಭ ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

Verse 26

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चभक्तोषितो नरः ॥ मोदते पूर्वपार्श्वे च मेरौ तस्मिन् शिलोच्चये ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪಂಚಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ಶಿಲಾಮಯ ಉನ್ನತ ಮೇರುವಿನ ಪೂರ್ವ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

अथात्र मुञ्चते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ मेरुशृङ्गं समुत्सृज्य मम लोकं च गच्छति ॥

ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವಾದ ವ್ರತಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವವನು; ಮೇರುವಿನ ಶೃಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः ॥ मोदते दक्षिणे शृङ्गे महामेरौ शिलोच्चये ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮಹಾಮೇರುವಿನ ಎತ್ತರದ ಶಿಲಾಮಯ ದಕ್ಷಿಣ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ मेरुशृङ्गं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವಾದ ವ್ರತ/ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಅವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಮೇರುಶಿಖರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

दक्षिणे पश्चिमे भागे मन्दारस्य यशस्विनि ॥ अत्र धारा पतत्येका आदित्यसमतेजसा ॥

ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಮಂದಾರ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಧಾರೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಅದರ ತೇಜಸ್ಸು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.

Verse 31

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः ॥ मोदते पश्चिमे भागे ध्रुवो यत्र प्रवर्तते ॥

ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಧ್ರುವನು ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿರುವೆಡೆ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मव्यवस्थितः ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोके च मोदते ॥

ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಿಧಾನದಂತೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु गुह्यं देवसमन्वितम् ॥ चक्रावर्त्तमिति ख्यातमगाधश्च महाह्रदः ॥

ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವಸಮನ್ವಿತವಾದ ಒಂದು ಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ‘ಚಕ್ರಾವರ್ತ್ತ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಗಾಧವಾದ ಮಹಾಹ್ರದವೂ ಇದೆ।

Verse 34

स्नानं करोति यस्तत्र पञ्चभक्तोषितो नरः ॥ मोदते मेरुशृङ्गेषु स्वच्छन्दगमनालयः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು—‘ಪಂಚಭಕ್ತ’ ನಿಯಮದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ನರನು—ಮೇರು ಶೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಬಾಧ ಗಮನಸ್ವಭಾವದ ಆಲಯ/ಸ್ಥಿತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 35

अथ वै मुञ्चते प्राणांश्चक्रवर्ती महायशाः ॥ शृङ्गान्सर्वान्परित्यज्य मोदते मम सन्निधौ ॥

ಅನಂತರ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 36

दिशं वायव्यमाश्रित्य तस्मिन्विन्ध्यशिलोच्चये ॥ तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र मुसलाकृतयः शुभाः ॥

ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವಿಂಧ್ಯದ ಆ ಎತ್ತರದ ಶಿಲೋಚ್ಚಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಶುಭ ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಅವು ಮುಸಲಾಕೃತಿಯಂತಿವೆ।

Verse 37

अथात्र मुञ्चते प्राणान् तस्मिन्गुह्ये यशस्विनि ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥

ಇದೀಗ ಇಲ್ಲಿ, ಆ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಗುಹ್ಯ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ಸರ್ವಸಂಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 38

तस्य विक्रोशमात्रेण दक्षिणां दिशमाश्रितः ॥ गुह्यो गभीरको नाम अगाधश्च महाह्रदः ॥

ಅದರಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ‘ಗಭೀರಕ’ ಎಂಬ ಗುಹ್ಯವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ, ಅಗಾಧ ಸರೋವರವಿದೆ।

Verse 39

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अष्टरात्रोषितो नरः ॥ मोदते सर्वद्वीपेषु स्वच्छन्दगमनालयः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಎಂಟು ರಾತ್ರಿಗಳು ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು, ಸ್ವೇಚ್ಛಾಗಮನಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದು ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 40

अथ वै मुञ्चते प्राणान्मम कर्मव्यवस्थितः ॥ सर्वद्वीपान् परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ನಂತರ ನನ್ನ ವಿಧಿಸಿದ ಧರ್ಮಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 41

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु गुह्यं वै परमं महत् ॥ सप्त धाराः पतन्त्यत्र अगाधश्च महाह्रदः ॥

ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಹತ್ತಾದ ಗುಹ್ಯಸ್ಥಳವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಏಳು ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ಮಹಾಹ್ರದವೂ ಇದೆ।

Verse 42

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः ॥ मोदते शक्रलोके तु स्वच्छन्दगमनालयः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು, ಸ್ವೇಚ್ಛಾಗಮನಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪಡೆದು ಶಕ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

अथ वै मुञ्चते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ಅನಂತರ ತನ್ನ ನಿಯತಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾದವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 44

क्षेत्रस्य मण्डलं तस्य कथ्यमानं मया शृणु ॥ स्यमन्तपञ्चकं चैव मन्दारस्य गिरौ मम ॥

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಂಡಲವನ್ನು (ಪರಿಧಿಯನ್ನು) ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳು; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮಂದಾರಗಿರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಶ್ಯಮಂತ-ಪಂಚಕವನ್ನೂ।

Verse 45

तत्र तिष्ठामि सुश्रोणि विन्ध्यस्य गिरिमूर्द्धनि ॥ मन्दारे परमं गुह्यं तस्मिन्गुह्यशिलोच्चये ॥

ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ! ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ—ಮಂದಾರದಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಗುಹ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಗುಹ್ಯ ಶಿಲಾಶಿಖರದಲ್ಲಿ।

Verse 46

लाङ्गले मुसलं चैव शङ्खस्तिष्ठति चाग्रतः ॥ तव चैव प्रियार्थाय मम भक्तसुखावहम् ॥

ನಂಗಲು, ಮುಸಲು ಮತ್ತು ಶಂಖ—ಇವು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿವೆ; ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸುಖ-ಕ್ಷೇಮ ತರುವುದಾಗಿ।

Verse 47

एतन्न जानते केचिन्मम माया विमोहिताः ॥ मुच्य भाऽगवताञ्छुद्धान्ये च वाराहमाश्रिताः

ಕೆಲವರು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯರು; ಆದರೆ ಶುದ್ಧ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರು—ಮತ್ತು ವರಾಹನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು—ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

ततो ममाभवच्चिन्ता मन्दारे पर्वतस्थिते ॥ तत्रैकादशकुण्डानि निस्सृतानि गिरौ धरे

ಆಮೇಲೆ ಹೇ ಧರೆಯೇ! ಪರ್ವತಸ್ಥಿತವಾದ ಮಂದಾರವನ್ನು ಕುರಿತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯು ಉದಯವಾಯಿತು; ಆ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಪುಣ್ಯಕುಂಡಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು।

Verse 49

तत्राथ मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಿಧಿತ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಸಂಗವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

तस्य दक्षिणपार्श्वे तु गुह्यं विन्ध्यविनिःसृतम् ॥ पञ्च धाराः पतन्त्यत्र मुसलाकृतयः शुभाः

ಅದರ ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಂಧ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಒಂದು ಗುಹ್ಯಸ್ಥಳವಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮುಸಲಾಕೃತಿಯಾದ ಐದು ಶುಭ ಧಾರೆಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ।

Verse 51

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत मम चित्तव्यवस्थितः ॥ मोदते सर्वशृङ्गेषु चैकीचित्तं समाश्रितः

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಶೃಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

दक्षिणे संस्थितं चक्रं वामे स्थाने च वै गदा ॥ य एतच्छृणुयान्नित्यं गुह्यं मन्दारसंस्थितम्

ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗದೆಯಿದೆ; ಮಂದಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಈ ಗುಹ್ಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಕೇಳುವವನು…